Έχουν τελικά οι γάτες συνείδηση;

Mia_m

Πολύ δραστήριο μέλος

Η Μαρία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών και μας γράφει από Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 1.689 μηνύματα.
Έβλεπα τις προάλλες μια εκπομπή (νομίζω με τον Σαββίδη) και στο τέλος έκλεισε με το θέμα αν το ζώα έχουν συνείδηση! Με επηρέασε το θέμα μπορώ να πω,γιατί μερικοί λένε ότι δεν έχουν συνείδηση και λειτουργούν καθαρά ενστικτοδώς και άλλοι λένε ότι έχουν.
Εγώ πιστεύω πως έχουν συνέιδηση (οι γάτες τουλάχιστον που τις ζω κάθε μέρα). Η ψιψι για παράδειγμα γνωρίζει πως να ανοίξει την πόρτα,αν ανοίγει προς τα έξω την σπρώχνει με τη μουσούδα της ή με τα μπροστινά της πόδια,όταν ανοίγει προς τα μέσα την τραβάει!
Εσείς τι πιστεύεται? :hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συμφωνώ κι επαυξάνω! Αν κρίνω από τη Μένια, σίγουρα έχουν συνείδηση. Και η δικιά μου ξέρει να ανοίγει τη συρόμενη πόρτα του σαλονιού με τη μουσούδα, γρατσουνάει τις πόρτες για να της ανοίξουμε, ξέρει ότι η τουαλέτα είναι ο χώρος που αφοδεύουμε και όταν δεν της αλλάξω έγκαιρα το χωματάκι της πάει και τα "κάνει" εκεί :P, και άλλα τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Αρα καταλαβαίνει και έχει συνειδητοπόιήσει πλήρως τον χώρο γύρω της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:lol::lol::lol: πάει στην τουαλέτα δηλαδή?? Η ψιψι όταν βγάζει τριχόμπαλες πάει στην μπανιέρα και τις κάνει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εμμμ... έχει πάρει χαμπάρι ότι η τουαλέτα είναι τόπος αγρίων καταστάσεων και όταν σιχαίνεται το λεκανάκι της πάει συγκεκριμένα και τα κάνει στο χαλάκι του μπάνιου και μετά "τα θάβει" με αυτό για να μην δούμε τα κατορθώματά της! Βέβαια εμείς βλέπουμε ότι το χαλάκι είναι άνω κάτω και καταλαβαίνουμε ότι κάτι κακό συνέβη κι ότι το χώμα της θέλει καθάρισμα! Σε αυτό φταίει η μητέρα μου η οποία όταν πήγαινε για αφόδευση, η Μένια ήθελε να μπει μέσα και γρατσούναγε την πόρτα, αυτή της άνοιγε και η γατούλα μου παρακολουθούσε ανεβασμένη στη μπανιέρα τη μάνα μου επί τω έργω!:lol: Χαζό είναι το γατί να μην καταλάβει το τι έκανε η μάνα μου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χμμμμ αναλόγως τι εννοούσε συνείδηση. Συνείδηση του χώρου γύρω τους και των ανθρώπων ή συνείδηση με την έννοια να μετανιώνουν για κάτι που έκαναν ας πούμε?
Το πρώτο σίγουρα το έχουν όλες οι γάτες και σε μεγάλο βαθμό. Το δεύτερο..είχα γάτες που το είχαν και γάτες που δεν το είχαν. Οσες γάτες έτυχε να μεγαλώσω από μωρά ειδικά, καταλάβαιναν τα πάντα και πολλές φορές με το που τις κοίταζα, καταλάβαιναν ότι εκαναν κάτι κακό ή προσπαθούσαν να το κάνουν χωρίς να τις δω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εννοούσαν όλες τις απόψεις,αν και συνείδηση έχει μόνο μια έννοια. Είπαν για τη μνήμη, γιατί συμβάλει στη συνείδηση,η αίσθηση του χώρου, η νοημοσύνη και πολλά άλλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Νομιζω οτι αυτο συζητάγαμε και εδώ:
https://www.mypetz.gr/showthread.php?t=25902

Φυσικα και έχουν οι γάτες νοημοσύνη, γιατι μάλλον νοημοσύνη εννοείς με το συνείδηση. Απλά έχουν άλλα ενδιαφέροντα και ανάγκες απο εμάς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σε ένα βιβλίο που διάβασα κάποιες γάτες είχαν συνήδηση του τί συμβαίνει γύρω τους. Όπως μία γάτα που έχασε τον ιδιοκτήτη της και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της στο νεκροταφείο που ήταν θαμένο το αφεντικό της... και μία άλλη που ήξερε ακριβώς την ώρα μίας δημοπρασίας και πήγαινε εκεί καθε Δευτέρα για να την παρακολουθήσει...και αρκετά άλλα γεγονότα που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν σε αυτό το συμπέρασμα.....
όπως αν δύο γάτες γεννήσουν μαζί και μία από τις δύο πάθει κάτι συνήθως ή άλλη παίρνει μαζί της τα γατάκια....για μένα όλα αυτά είναι μία μορφή συνήδησεις και νοήμοσύνης....και επίσης μας λέει να μην είμαστε και τόσο εγωηστες που να πιστεύουμε ότι είμαστε οι μόνοι έξυπνοι σε αυτό τον πλανήτη.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έξυπνοι δεν είμαστε είναι το μόνο σίγουρο, απλά έχουμε τη λογική (αν και πιστεύω λίγοι την έχουν, για να μην πω κανένας). Μας φαίνεται όμως ωραίο να βλέπυμε τα ζωάκια μας να κάνουν έξυπνα κατορθώματα,σε μερικούς φαίνεται περίεργο, νομίζουν ότι τα ζώα δεν έχουν νοημοσύνη, κι όμως είμαι σίγουρη ότι έχουν περισσότερο iq απ'τους ανθρώπους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ πάλι νομίζω ότι άλλο είναι συνείδηση, άλλο νοημοσύνη, και άλλο μνήμη. Όσο κι αν συνδέονται μεταξύ τους

---------------------------------------------------

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κάνω εργασία πάνω στο θέμα της συνείδησης κι αυτό που διάβασα είναι πως τα ζώα γενικά δεν έχουν συνείδηση όπως μάλιστα και τα μωρά παιδιά. Είμαι ενσυνείδητος πάει να πει: έχω συνείδηση του εξωτερικού κόσμου, της κατάστασης του σώματός μου και της νοητικής μου κατάστασης. Στη συνείδηση ενμπεριέχονται διαδικασίες μέσω των οποίων το άτομο αντιλαμβάνεται και διαφοροποιεί τα εσωτερικά ερεθίσματα και αντιδρά με τον κατάλληλο τρόπο σε αυτά. Μόνο ο άνθρωπος είναι ενσυνείδητος. Αυτά τα βρήκα σε βιβλία. Την Τετάρτη παρουσιάζω την εργασία εν τω μεταξύ. :lol::lol::lol: Κοίτα σύμπτωση.....:blink::blink:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κάνω εργασία πάνω στο θέμα της συνείδησης κι αυτό που διάβασα είναι πως τα ζώα γενικά δεν έχουν συνείδηση όπως μάλιστα και τα μωρά παιδιά. Είμαι ενσυνείδητος πάει να πει: έχω συνείδηση του εξωτερικού κόσμου, της κατάστασης του σώματός μου και της νοητικής μου κατάστασης. Στη συνείδηση ενμπεριέχονται διαδικασίες μέσω των οποίων το άτομο αντιλαμβάνεται και διαφοροποιεί τα εσωτερικά ερεθίσματα και αντιδρά με τον κατάλληλο τρόπο σε αυτά. Μόνο ο άνθρωπος είναι ενσυνείδητος. Αυτά τα βρήκα σε βιβλία. Την Τετάρτη παρουσιάζω την εργασία εν τω μεταξύ. :lol::lol::lol: Κοίτα σύμπτωση.....:blink::blink:
Πολύ ωραία, μπορείς να μας διαφωτίσεις λοιπόν ως πιο ειδική.
Σε ποιο μάθημα κάνεις την εργασία? Στη Φιλοσοφική Ρεθύμνου παρουσιάζεις την εργασία?
Τι λες πως συνδέεται η συνείδηση με τη μνήμη και την νόηση?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Όχι, είμαι στο Παιδαγωγικό Ρεθύμνου..Στα βιβλία που κοίταξα δε βρήκα για τη μνήμη και τη νόηση και τη σύνδεσή τους με τη συνείδηση. Το θέμα μου είναι κάπως γενικό...:hmm::hmm: Είναι σεμινάριο: Λειτουργίες του ΚΝΣ- Ψυχολογία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ πάντως παιδιά πριν 3 χρόνια είχα γάτα που πήδαγε και άνοιγε την πόρτα από το χερούλι. Αναγκαζόμουν να κλειδώσω
Εγώ πιστεύω ότι έχουν αντίληψη του χώρου. Π.χ. συνείδηση δεν είναι το να έχουν κάνει κάτι και να ξέρουν ότι δεν είναι σωστό ή όταν μια γάτα κάνει θόρυβο για να σε ξυπνήσει επίτηδες δεν είναι συνείδηση?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ολα αυτα ειναι και λιγο θέματα ορισμών.
Συνείδηση εννοουμε του καλου και του κακου; Του εαυτού τους; Τι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
συνείδηση?

Ολα αυτα ειναι και λιγο θέματα ορισμών.
Συνείδηση εννοουμε του καλου και του κακου; Του εαυτού τους; Τι;

Τείνω να συμφωνήσω με την drusilia. Συνείδηση έχουμε του εαυτού μας, των άλλων, του περιβάλλοντός μας. Λέμε "δεν συνειδητοποιεί τι κάνει".
Δες τε και το παρακάτω ενδιαφέρον σε μια πρώτη φάση:

Αναζήτηση: Google: συνείδηση

ΣΦΑΙΡΑ: Κύριε Περετζή, έχετε ασχοληθεί πολλά χρόνια με τη συνείδηση και έχετε γράψει πολύ πάνω σ’ αυτό το θέμα. Αλλά υπάρχουν τελείως διαφορετικές απόψεις. Αλλιώς φαίνεται να βλέπει τη συνείδηση η επιστήμη, αλλιώς η φιλοσοφία και αλλιώς οι θρησκείες. Τι είναι η συνείδηση τελικά;
Ο όρος συνείδηση αντιστοιχεί στα Αγγλικά στη λέξη consciousness. Τ’ Αγγλικά έχουν επιπλέον τη λέξη conscience, που αντιστοιχεί σ’ αυτό που θα λέγαμε «ηθική συνείδηση». Αλλά στα Ελληνικά δεν κάνουμε διάκριση σ’ αυτές τις δύο έννοιες, κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που μπορεί κανείς να μπερδευτεί λιγάκι.
Στον άνθρωπο η συνείδηση είναι η γνώση ότι υπάρχω, είναι η επίγνωση που έχω ότι υπάρχω, εγώ και ο κόσμος.
Για να το γενικεύσουμε λιγάκι, είναι η γνώση της ύπαρξης ότι υπάρχει.


ΣΦ: Τα τελευταία χρόνια, η ασχολία με το θέμα της συνείδησης έχει αναπτυχθεί πολύ. Έχουν εκδοθεί πολλά ενδιαφέροντα βιβλία, ακόμα και διεθνή best sellers, όπως του R. Penrose, Σκιές του Νου, και το αντίστοιχο του John Searl, από τις εκδόσεις του πανεπιστημίου Κρήτης. Έχουν εκδοθεί και σχετικά βιβλία Ελλήνων συγγραφέων. Τι είναι το νέο που φέρνουν αυτές οι προσπάθειες;
Για πάνω από εκατό χρόνια, οι πανεπιστημιακοί φιλόσοφοι είχαν εγκαταλείψει το θέμα της συνείδησης. Πίστευαν ότι η πρόοδος της επιστήμης θα έφερνε και την κατανόηση του τρόπου που λειτουργεί ο εγκέφαλος. Αλλά τα νέα ηλεκτρονικά διαγνωστικά μηχανήματα της ιατρικής, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία κλπ. έδειξαν ότι ο εγκέφαλος είναι πολύ πιο πολύπλοκος απ’ ό,τι κανείς φανταζόταν. Οι νέες παρατηρήσεις, αντί να δώσουν λύσεις, δημιούργησαν νέα προβλήματα. Έτσι, οι φιλόσοφοι ξαναβρήκαν μπροστά τους αυτόν το «γρίφο της συνείδησης».

ΣΦ: Υπάρχουν, όμως, πολλές θεωρίες. Ο Δημήτρης Νανόπουλος, για παράδειγμα, όπως και πολλοί άλλοι, πιστεύουν ότι το θέμα της συνείδησης θα λυθεί με την κβαντομηχανική.
Θεωρίες υπάρχουν αλλά, στην πραγματικότητα, είναι απελπιστικά ανεπαρκείς. Θα σας διαβάσω κάτι που έγραψε ο C. Chalmers, ο πιο γνωστός σήμερα φιλόσοφος που ασχολείται με το θέμα: «.τα αδιευκρίνιστα ερωτήματα που αφορούν τη συνείδηση παραμένουν πάντα αδιευκρίνιστα. Ορισμένοι πιστεύουν ότι θα λυθούν με τις έρευνες της νευροφυσιολογίας, άλλοι με την κβαντομηχανική. Αλλά στο σημείο αυτό οι απόψεις τους δεν είναι τίποτα παραπάνω από ευχολογίες».
Τέτοιες επιστημονικές θεωρίες σβήνουν σιγά-σιγά. Το διαπιστώνει όποιος μελετά το ζήτημα. Το πρόβλημα της συνείδησης παραμένει ανεξιχνίαστο.
Οι σημερινοί πανεπιστημιακοί που ασχολούνται με τη συνείδηση δεν ασχολούνται με τη δυνατότητά της να εξελιχθεί. Αυτός είναι και ο λόγος που όλες οι σύγχρονες θεωρίες οδηγούνται και θα οδηγούνται σε αδιέξοδο. Όταν κανείς μελετάει κάτι που είναι η αφετηρία για κάτι ακόμα μεγαλύτερο, θα φτάνει σε αδιέξοδο όσο δεν καταλαβαίνει ότι αυτό που βλέπει μπορεί να αναπτυχθεί. Φανταστείτε κάποιον που μελετά το αυγό μιας κότας χωρίς να ξέρει ότι το αυγό είναι η αφετηρία για να φτιαχτεί ένα κοτόπουλο, χωρίς να ξέρει ότι υπάρχουν ζώα που αναπαράγονται κάνοντας αυγά. Πώς θα μπορέσει να καταλάβει «τι είναι αυτό το αυγό»; Κάπως έτσι ασχολείται και η σύγχρονη φιλοσοφία με τη συνείδηση. Σα να ήταν ένα αυγό που αυτοί που το μελετούν θέλουν να παρακάμψουν ότι απ’ αυτό μπορεί να εξελιχθεί κάτι, κάτι να γίνει μεγαλύτερο.


ΣΦ: Τι εννοείτε όταν μιλάτε για «εξέλιξη της συνείδησης»; Η πραγματικότητα γύρω μας είναι αυτή που είναι, ο κόσμος είναι ο τρόπος που τον βλέπουμε, που τον καταλαβαίνουμε. Ή μήπως δεν είναι έτσι;
Όλες οι φιλοσοφικές παραδόσεις μιλούν ξεκάθαρα για την ύπαρξη κάποιου ελαττώματος στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Συνέχεια επαναλαμβάνεται η θέση ότι εκείνα που, συνήθως, βλέπουμε την πραγματικότητα, οι τρόποι με τους οποίους εξηγούμε και δικαιολογούμε τα όσα κάνουμε, δεν είναι παρά μια πλάνη, μια αυταπάτη.
Ο Πλάτωνας στο μύθο της σπηλιάς έδωσε έντονη την εικόνα: Οι άνθρωποι δεν βλέπουν τίποτα παραπάνω από τις σκιές των πραγμάτων. Από την ανατολική σκέψη έρχεται η επίμονη διαβεβαίωση ότι τα πάντα είναι ψέμα, τα πάντα είναι Μάγυα, η συνείδηση εξαπατάται από τις αισθήσεις. Στο πλαίσιο της σύγχρονης φιλοσοφίας, ο Χάιντεγκερ διατυπώνει, στην ουσία, την ίδια άποψη όταν μιλάει για τη «μη αυθεντικότητα» του τόπου που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Εδώ εντοπίζεται κάποιο πραγματικό πρόβλημα που οι απόψεις αυτές λένε ότι υπάρχει στη συνηθισμένη μας κατάσταση. Σαν «κάτι να λείπει» από τον τρόπο που λειτουργεί, συνήθως, η συνείδησή μας.


ΣΦ: Αλλά μπορεί αυτό να αλλάξει; Πώς, δηλαδή, θα δει κανείς τον κόσμο διαφορετικά;
Δεν είναι δύσκολο να δει κανείς τα πράγματα διαφορετικά. Αρκεί να πιει ένα ουίσκι, ή να πάρει μια απ’ αυτές τις «ουσίες» που θεωρούνται «ψυχοτροπικές» για ν’ αλλάξει αμέσως ο τρόπος που καταλαβαίνει τον εαυτό του.
Αλλά το ζήτημα δεν είναι απλώς να δει κανείς τα πράγματα αλλιώτικα. Το ερώτημα είναι, πώς θα έρθει σε επαφή με την πραγματικότητα, πώς θα ξεπεράσει τον κόσμο των σκιών και της αυταπάτης. Αυτός είναι ο στόχος του γνήσιου πνευματικού αγώνα. Η εξέλιξη της συνείδησης αφορά τον τρόπο που η συνείδηση εξελίσσεται ελεύθερα, φυσιολογικά.


ΣΦ: Με ποιο τρόπο εξελίσσεται φυσιολογικά η συνείδηση; Εννοείτε με την παιδεία, με την εκπαίδευση, με το να μελετήσει κανείς και να αποκτήσει θρησκευτική ή εθνική συνείδηση, ας πούμε;
Όχι, όχι. Αυτά τα πράγματα δεν έχουν καμία σχέση με το θέμα της συνείδησης. Ο πνευματικός αγώνας για την ανάπτυξη της συνείδησης έχει να κάνει με τη βίωση αυτού που είναι ιερό μέσα στον άνθρωπο. Η ανάπτυξη της συνείδησης δεν έχει σχέση με πράγματα που μαθαίνει κανείς με την παιδεία.

ΣΦ: Πιστεύετε, δηλαδή, ότι έχει κάποια σχέση με αυτούς που λέμε «γκουρούδες»;
Όχι μόνο τους «γκουρούδες». Ο πνευματικός αγώνας δεν είναι προνόμιο της Ανατολής. Τέτοιου είδους πνευματικές προσπάθειες για τη ανάπτυξη της συνείδησης κάνουν και πολύ Ορθόδοξοι καλόγεροι, οι Σούφηδες και άλλοι. Αντίστοιχες προσπάθειες γινόντουσαν και στα πλαίσια πολλών Μυστηρίων, στην αρχαία Ελλάδα. Το ίδιο και η φιλοσοφική παράδοση του Πλάτωνα, του Πλωτίνου, των Νεοπλατωνικών, αυτή την εξέλιξη είχε ως στόχο.

ΣΦ: Πρακτικά, με ποιο τρόπο μπορεί να αναπτύξει κανείς τη συνείδηση;
Α! Τα λόγια είναι φτωχά και είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς. Αυτό το θέμα δεν είναι σαν τα μαθηματικά, που μπορεί να αποδείξεις πράγματα με τη λογική.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι, συνήθως, συγχέουμε τη συνείδηση με τη σκέψη. Μπερδεύουμε, δηλαδή, την έννοια ότι αντιλαμβάνομαι κάποιο πράγμα με την έννοια ότι σκέφτομαι αυτό το πράγμα. Έτσι, συχνά, θα ακούσει κανείς να λέγεται ότι για να αναπτυχθεί η συνείδηση πρέπει να σταματήσουν οι σκέψεις. Η συνείδηση μπορεί να αναπτυχθεί μόνον όταν η αντίληψη των πραγμάτων που καταλαβαίνω δεν μπερδεύεται με τις σκέψεις που κάνω γι’ αυτά. Δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς για τέτοια πράγματα με τα λόγια, γιατί τα λόγια δημιουργούν αμέσως σκέψεις στο μυαλό.
Στην πράξη, τέτοιες προσπάθειες γίνονται με την επαφή με κάποια παράδοση, που βοηθά αυτόν που ενδιαφέρεται να ασκηθεί με κάποιου είδους πνευματική πρακτική. Στους Ορθόδοξους μοναχούς μεγάλο ρόλο παίζει για το στόχο αυτόν η νηστεία και η προσευχή. Στην ανατολική παράδοση ασχολούνται με τη γιόγκα και το διαλογισμό. Οι Σούφηδες έχουν τα διάφορα «ζικρ», ασκήσεις αναπνοής και κίνησης του σώματος που οδηγούν σε έκσταση.


ΣΦ: Πώς βλέπετε το μέλλον αυτής της ασχολίας με τη συνείδηση;
Κοιτάξτε. η συνείδηση είναι ένα ενιαίο πράγμα, μία και μοναδική. Αλλά άλλο θέμα είναι να ασχολείται κανείς θεωρητικά μ’ αυτήν, φτιάχνοντας θεωρίες και γράφοντας δοκίμια όπως κάνει η σύγχρονη φιλοσοφία, κι άλλο να ασχολείται πρακτικά με την ανάπτυξή της, μέσα του. Αυτές οι δύο προσεγγίσεις έχουν διαφορετικό «μέλλον».
Αυτός που ακολουθεί το εσωτερικό μονοπάτι της ανάπτυξης το κάνει επειδή διαισθάνεται ότι υπάρχει μέσα στη ζωή του μία άλλη, ουσιώδης δυνατότητα γι’ αυτόν, και την αναζητά. Προχωρώντας στο εσωτερικό μονοπάτι βρίσκει αλήθειες που επιβεβαιώνουν τις διαισθήσεις του. Έτσι, το μέλλον της προσπάθειάς του εξαρτάται από την αγνότητα και την καθαρότητα του σκοπού του.
Από την άλλη πλευρά, οι σύγχρονοι φιλόσοφοι θέλουν να περιγράψουν το «φαινόμενο συνείδηση», δηλαδή τη συνείδηση σα να ήταν φυσικό φαινόμενο, σα να ήταν ένα κομμάτι ύλης. Έχουν πάρα πολύ δρόμο να διανύσουν μέχρι να καταλάβουν το βάθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν.
Κατά κάποιο περίεργο τρόπο, όμως, οι δύο αυτές προσπάθειες δεν είναι απόλυτα ξεκομμένες η μία από την άλλη. Η συνείδηση είναι το τελευταίο σύνορο, το τελευταίο μέτωπο του αγνώστου το οποίο μπορεί να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος. Ο θεός, ο θάνατος, αυτά είναι προβλήματα πολύ έξω από τις δυνατότητές μας να τα συλλάβουμε και να τα διαλευκάνουμε. Αλλά η συνείδηση είναι κάτι δικό μας, με την έννοια ότι είναι το φίλτρο μέσα από το οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Όταν γίνει ευρύτερα κατανοητή η δυνατότητα για την ανάπτυξή της, πιστεύω θα βρεθεί και ο «σωστός», ο «επιστημονικός» τρόπος για την περιγραφή της.


συνέντευξη του κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΕΡΕΤΖΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χμ, τείνω να συμφωνήσω με αυτον τον ορισμο της συνείδησης, σαν αντίληψη του εαυτού μας και του κόσμου γύρω μας.
Η ανάπτυξη αυτής της συνείδησης οπως περιγράφεται στο κείμενο ειναι απο τους βασικούς στοχους του διαλογισμού σε ανατολικές θρησκείες οπως ο Ταοισμός, στοχος στην ουσια ειναι να ξεφύγει κανεις απο τα στενά όρια του ευαυτού του και τον καθημερινών προβλημάτων και να γίνει "ένα με το σύμπαν" ή το Θεο, όπως το αντιλαμβάνονταν ο ορθόδοξοι μοναχοί.
Το πρώτο βήμα σε ολα αυτά ειναι να καταφέρει κανεις να ξεφύγει απο τους προβληματισμούς και σκέψεις της καθημερινότητας, να ησυχάσει τη σκέψη του.

Τελικά μήπως τα ζώα ειναι πιο μπροστά από εμάς σε αυτο; Δεν αναλώνονται σε διαρκείς σκέψεις και προβληματισμούς και σίγουρα ειναι πιο πολύ "ένα με τον κόσμο γύρω τους". Μπορούν να κάθονται με τις ώρες και να ρεμβάζουν, χωρίς να τρώγονται με τα ρούχα τους για το "τι θα γίνει στο μέλλον", "τι έπαθα εχθές",κλπ κλπ.

Μήπως τελικά τα ζώα έχουν περισσότερη συνείδηση από εμάς;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελικά μήπως τα ζώα ειναι πιο μπροστά από εμάς σε αυτο; Δεν αναλώνονται σε διαρκείς σκέψεις και προβληματισμούς και σίγουρα ειναι πιο πολύ "ένα με τον κόσμο γύρω τους". Μπορούν να κάθονται με τις ώρες και να ρεμβάζουν, χωρίς να τρώγονται με τα ρούχα τους για το "τι θα γίνει στο μέλλον", "τι έπαθα εχθές",κλπ κλπ.

Μήπως τελικά τα ζώα έχουν περισσότερη συνείδηση από εμάς;


Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τα λατρεμένα μου, δεν έχω την εντύπωση ότι έχουν την ικανότητα της ενδοσκόπισης, μου φαίνεται ότι λειτουργούν μάλλον με το ένστικτο και ότι με το ένστικτο "συλλαμβάνουν" τον κόσμο, τον έσω και τον έξω.
Μου φαίνεται ότι μέσα στη συνείδηση ενυπάρχει η γνώση -τόσο η εγκεφαλική όσο και η συναισθηματική- και επίσης η αναζήτηση. Ή όχι?
Μπορούμε σχετικά με τα ζώα να μιλήσουμε για γνώση που χρησιμοποιούν συνειδητά για να πετύχουν κάτι? Ή οι ενέργειές τους αποτελούν μια αλυσίδα από επαναλαμβανόμενα γεγονότα κάτι σαν την παράδοση στους ανθρώπους? Τι λέτε?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:hmm::hmm::hmm: Πολύ καλή η ερ'ωτηση σου Anima, πάλι όταν επαναλαμβάνεται κάτι σίγουρα έχει να κάνει με τη μνήμη,όσο να 'ναι ξέρεις τοι θα γίνει όταν ζεις κάτι για δεύτερη και τρίτη φορά (μου θυμίζει λίγο de ja vu). Επίσης το ερώτημα σου ισχύει και σε μας, η παράδοση που λες!!! Με αυτόν τον τρόπο, της παράδοσης, όπως υποθετικά η γάτα πράττει κάτι το κάνει παραδοσιακά,ή αλλιώς εμείς οι άνθρωποι λειτουργούμε ενστικτοδώς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σε αυτό φταίει η μητέρα μου η οποία όταν πήγαινε για αφόδευση, η Μένια ήθελε να μπει μέσα και γρατσούναγε την πόρτα, αυτή της άνοιγε και η γατούλα μου παρακολουθούσε ανεβασμένη στη μπανιέρα τη μάνα μου επί τω έργω!:lol: Χαζό είναι το γατί να μην καταλάβει το τι έκανε η μάνα μου?

Εμένα πάντως ο Vector με παρακολουθεί μονίμως "επι τω έργω" και ακόμα να καταλάβει κάτι! :confused:
Θες να πεις οτι είναι χαζός;; :mad::P:P:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top