Όλα του γάμου δύσκολα

[ΓΙΟΥΛΗ]

Το κατάλαβααπλά είπα να προσθέσω και αυτή την οπτική.αυτό το παραμύθι του τι θα πει ο κόσμος ποτέ δε το κατάλαβα.Είναι πολύ εγωιστικό να πιστεύεις ότι όλος ο κόσμος ασχολείται με τη ζωή σου.Απλά βρίσκουμε μια δικαιολογία για την απραξία και την παθητικότητα μας πιστεύω.Αμέσως μαρή να μου χαλάσεις το όνειρο με το μοντέλο

αντε καλαπαιδι μου θες κηπο? Ελα σε μενανα μου τον ποτιζεις κιολας...γιατι δεν εχω λεφτα για κηπουρο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Λοιπόν εγώ έχω χωρίσει ουκ ολίγες φορές κ επίσημα (από γάμο) κ ανεπίσημα (από δεσμούς), κ έχω καταλήξει στα εξής το πάντα κ το ποτέ δεν υπάρχει στις ανθρώπινες σχέσεις ιδιαίτερα στους δύσκολους καιρούς που περνάμε τώρα, γιατί κ το οικονομικό κ η αποκατάσταση παίζει ρόλο στην ολοκλήρωση ενός ατόμου κ κατ επέκταση κ στις σχέσεις του. Αρα δεν πιστεύω ότι το ζήτημα είναι ένα χαρτί ή ένας γάμος που θα κάνεις το ζήτημα είναι ότι κανείς δεν νιώθει ευτυχισμένος κ ολοκληρωμένος σαν άνθρωπος με αποτέλεσμα να φθείρονται πολύ νωρίς κ οι σχέσεις του

Λενακι αυτα τα δυο παιζουν ρολο μαλλον για την επιβιωση του...
Για την ολοκληρωση του παιζουν αλλοι πιο εσωτερικοι παραγοντες πιστευω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Το οτι όλα είναι καλά-τέλεια όσο ζεις σε μια σχέση χαλαρά, και εσύ η πιο συναρπαστική ερωτική γυναίκα του κόσμου,όμορφη,νοικοκυρά,δραστήρια,κοινωνική και όλα τα καλά του κόσμου, αλλά μόλις θίξεις το θέμα του γάμου ή έστω των παιδιών γίνεσαι πιεστική ,μικροαστή,κατίνα,αρχίζει η μαγειρική σου να χαλάει,το σεξ να μην είναι όπως παλιά,τα γατιά να έχουν πιο πολύ αξία,το σπίτι να έχει σκόνη και το πουκάμισο τσάκες,οι φίλοι σου μαλάκες και η οικογένεια σου ανεπιθύμητη..... ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΤΕ. Ο χρόνος που είσαι με έναν άνθρωπο είναι πολύ σχετικό μέγεθος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vi2ka]

αντε καλαπαιδι μου θες κηπο? Ελα σε μενανα μου τον ποτιζεις κιολας...γιατι δεν εχω λεφτα για κηπουρο

και τι έτσι απλά θα με σπιτώσεις?ούτε ένα προσύμφωνο,ένα δαχτυλίδι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[elvenstar]

Λενακι αυτα τα δυο παιζουν ρολο μαλλον για την επιβιωση του...
Για την ολοκληρωση του παιζουν αλλοι πιο εσωτερικοι παραγοντες πιστευω...

Γιούλη μου δεν εννοούσα ότι είναι μόνο αυτοί οι παράγοντες απλά τους θεωρώ κ αυτούς σημαντικούς όπως κ να έχει όμως είναι σωστή η παρατήρησή σου γενικά πιστεύω ότι η καλλιέργεια ενός ανθρώπου παίζει ρόλο ένα σημαντικό ρόλο για το πως βλέπει τις σχέσεις του αλλά παίζει ρόλο κ ο χαρακτήρας του ατόμου καθώς κ τα πρότυπα που καλλιεργούνται κάθε φορά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

και τι έτσι απλά θα με σπιτώσεις?ούτε ένα προσύμφωνο,ένα δαχτυλίδι?

για το σπιτακι του κηπου δεν χρειαζονται αυτα...κανα γαντι κηπουρου και καμια τσαπα ισως

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vi2ka]

Το οτι όλα είναι καλά-τέλεια όσο ζεις σε μια σχέση χαλαρά, και εσύ η πιο συναρπαστική ερωτική γυναίκα του κόσμου,όμορφη,νοικοκυρά,δραστήρια,κοινωνική και όλα τα καλά του κόσμου, αλλά μόλις θίξεις το θέμα του γάμου ή έστω των παιδιών γίνεσαι πιεστική ,μικροαστή,κατίνα,αρχίζει η μαγειρική σου να χαλάει,το σεξ να μην είναι όπως παλιά,τα γατιά να έχουν πιο πολύ αξία,το σπίτι να έχει σκόνη και το πουκάμισο τσάκες,οι φίλοι σου μαλάκες και η οικογένεια σου ανεπιθύμητη..... ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΤΕ. Ο χρόνος που είσαι με έναν άνθρωπο είναι πολύ σχετικό μέγεθος.

έχεις ένα δίκιο.όλα όμως αλλάζουν ακόμα και οι μεγάλοι έρωτες.Σκοπός είναι στο επόμενο στάδιο που πας να μην είναι χειρότερα από πριν.Αν μπορείς κάτι να το βελτιώσεις κάντο.Παίζει ρόλο η ιδέα του είμαστε παντρεμένοι πια αλλά έιναι και θέμα ανθρώπου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Το οτι όλα είναι καλά-τέλεια όσο ζεις σε μια σχέση χαλαρά, και εσύ η πιο συναρπαστική ερωτική γυναίκα του κόσμου,όμορφη,νοικοκυρά,δραστήρια,κοινωνική και όλα τα καλά του κόσμου, αλλά μόλις θίξεις το θέμα του γάμου ή έστω των παιδιών γίνεσαι πιεστική ,μικροαστή,κατίνα,αρχίζει η μαγειρική σου να χαλάει,το σεξ να μην είναι όπως παλιά,τα γατιά να έχουν πιο πολύ αξία,το σπίτι να έχει σκόνη και το πουκάμισο τσάκες,οι φίλοι σου μαλάκες και η οικογένεια σου ανεπιθύμητη..... ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΤΕ. Ο χρόνος που είσαι με έναν άνθρωπο είναι πολύ σχετικό μέγεθος.

το στομαχι μου με επιασε....γραφεις και πολυ ωραια βρε ατιμη

Γιούλη μου δεν εννοούσα ότι είναι μόνο αυτοί οι παράγοντες απλά τους θεωρώ κ αυτούς σημαντικούς όπως κ να έχει όμως είναι σωστή η παρατήρησή σου γενικά πιστεύω ότι η καλλιέργεια ενός ανθρώπου παίζει ρόλο ένα σημαντικό ρόλο για το πως βλέπει τις σχέσεις του αλλά παίζει ρόλο κ ο χαρακτήρας του ατόμου καθώς κ τα πρότυπα που καλλιεργούνται κάθε φορά

εχεις απολυτο δικιο Ελενα μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Αυτό που καταλαβαίνω είναι οτι το κυρίως πρόβλημα ξεκινάει απο τις ευθύνες που προκύπτουν σχετικά με τα παιδιά που το θεωρώ πιο σημαντικό για ενα ζευγάρι απο το γάμο τουλάχιστον.Και φυσικά τη θέληση ή την ανάγκη να τις αναλάβεις γιατί αλλάζει η ζωή σου. Αν βολεύεσαι με αυτά που έχεις βρίσκεις δικαιολογίες για να κερδίσεις χρόνο σε βάρος του άλλου (πάλι για λόγους ομοιόστασης πιστεύω γιατί αν δεν γουστάρεις φεύγεις) που είναι ειλικρινής μαζί σου για τα θέλω του.
Στο χωριό μου λένε οτι όποιος δεν θέλει να ζυμώσει ,δεκα μέρες κοσκινίζει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

το στομαχι μου με επιασε....γραφεις και πολυ ωραια βρε ατιμη

Δυστυχώς και βιωματικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[elvenstar]

Ναι αλλά γιατί να μην συμβαίνει αυτό κ από την αντίστροφη πλευρά; Δηλαδή κ ο τύπος που τα έχεις μαζί του για σκέψου λίγο να είσαι παντρεμένη να θέλει κάθε μέρα πουκάμισο χωρίς τσάκες φαγητό σαν της μαμάς του να τρέχεις στη δουλειά κ όταν γυρνάς να βρίσκεις ένα σπίτι κώλο κ να έχει την απαίτηση να το μαζέψεις ΕΣΥ ή έστω να κάνεις τα περισσότερα πράγματα γιατί γι αυτόν η καλογερική ειναι βαριά να βλέπεις την μουτράκλα του κατεβασμένη κάθε φορά που έρχονται οι φίλοι ή οι συγγενείς να αισθάνεται μειωμένος κ να χάνει τον ανδρισμό του άμα εσύ είσαι πιο έξυπνη από αυτόν ή αν η καριέρα σου πάει καλύτερα από τη δική του..... Καιιιιι άι σιχτίρι. Οπότε κ η οπτική γωνία που βλέπεις κάποιον ή κάτι είναι σχετική

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[staman2]

Ναι αλλά γιατί να μην συμβαίνει αυτό κ από την αντίστροφη πλευρά; Δηλαδή κ ο τύπος που τα έχεις μαζί του για σκέψου λίγο να είσαι παντρεμένη να θέλει κάθε μέρα πουκάμισο χωρίς τσάκες φαγητό σαν της μαμάς του να τρέχεις στη δουλειά κ όταν γυρνάς να βρίσκεις ένα σπίτι κώλο κ να έχει την απαίτηση να το μαζέψεις ΕΣΥ ή έστω να κάνεις τα περισσότερα πράγματα γιατί γι αυτόν η καλογερική ειναι βαριά να βλέπεις την μουτράκλα του κατεβασμένη κάθε φορά που έρχονται οι φίλοι ή οι συγγενείς να αισθάνεται μειωμένος κ να χάνει τον ανδρισμό του άμα εσύ είσαι πιο έξυπνη από αυτόν ή αν η καριέρα σου πάει καλύτερα από τη δική του..... Καιιιιι άι σιχτίρι. Οπότε κ η οπτική γωνία που βλέπεις κάποιον ή κάτι είναι σχετική

Σωστόοοοοο!!!! Ολα τελικά είναι σχετικά. Και οι σχέσεις πάντα θέλουν προσπάθεια και απο τις δυο μεριές. Ειτε είναι φιλικές είτε είναι ερωτικές ειτε είναι συζυγικές!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Το κυρίως πρόβλημα στις σχέσεις ειναι ο εγωισμός κατα τη γνωμη μου.
Ειναι η αρχή της φθοράς. Είναι η βάση του ανταγωνισμού, της κτητικότητας, της ζήλιας και των περισσότερων συνδρόμων.

Στην αγάπη όμως, όταν αυτή υπάρχει, δεν υπαρχουν ψευτοεγωισμοί.
Οι δυο έννοιες δε συνάδουν.
Τα παιδιά όταν έρχονται, αυτόματα καταργούν το εγώ και το μετατρέπουν σε εμείς. Είμαστε έτοιμοι για αυτό;
Αν ισχυουν αυτα, τότε τοσο η σχέση όσο και ο γάμος (αν εχει γινει) έχουν γερά θεμέλια.
Αν απλά μας πιέζει ο χρόνος, το πρέπει,"ο στοχος της ζωής του ανθρώπου και δη της γυναικας", ο εγωισμός μας να γινουμε μάνες & πατεραδες, τοτε εχουμε αποτύχει και δυστυχώς συνήθως υπάρχουν και οι "παράπλευρες απώλειες" κι αναφέρομαι κατ αυτο τον τροπο στα παιδιά, γιατι πολλοί ως τετοια τα αντιμετωπίζουν.

Κι οταν αναφέρομαι στα παιδια, δεν μπορώ να μη σκεφτώ πως πρέπει να ειμαι ενα απο τα πιο ευτυχισμένα παιδια γιατι με μεγάλωσαν οι δυο ερωτευμένοι γονείς μου μαζί με τις 3 μεγαλύτερες αδερφές μου, που πρωτογνωρίστηκαν στα 3 τους, που ερωτεύτηκαν στα 20 τους, που παντρεύτηκαν στα 25 τους κι έζησαν ερωτευμένοι μαζι μέχρι τα 69 τους ως τη στιγμή που αιφνίδια έφυγε απο τη ζωή η μαμά μου.
Οχι σε μια ζωη στρωμενη με ροδοπέταλα. Κάθε άλλο. Τα κατάφεραν όμως γιατι υπήρχε αγάπη.

Μακάρι οι άνθρωποι να μη φοβόμαστε να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Το κυρίως πρόβλημα στις σχέσεις ειναι ο εγωισμός κατα τη γνωμη μου.
Ειναι η αρχή της φθοράς. Είναι η βάση του ανταγωνισμού, της κτητικότητας, της ζήλιας και των περισσότερων συνδρόμων.

Στην αγάπη όμως, όταν αυτή υπάρχει, δεν υπαρχουν ψευτοεγωισμοί.
Οι δυο έννοιες δε συνάδουν.
Τα παιδιά όταν έρχονται, αυτόματα καταργούν το εγώ και το μετατρέπουν σε εμείς. Είμαστε έτοιμοι για αυτό;
Αν ισχυουν αυτα, τότε τοσο η σχέση όσο και ο γάμος (αν εχει γινει) έχουν γερά θεμέλια.
Αν απλά μας πιέζει ο χρόνος, το πρέπει,"ο στοχος της ζωής του ανθρώπου και δη της γυναικας", ο εγωισμός μας να γινουμε μάνες & πατεραδες, τοτε εχουμε αποτύχει και δυστυχώς συνήθως υπάρχουν και οι "παράπλευρες απώλειες" κι αναφέρομαι κατ αυτο τον τροπο στα παιδιά, γιατι πολλοί ως τετοια τα αντιμετωπίζουν.

Κι οταν αναφέρομαι στα παιδια, δεν μπορώ να μη σκεφτώ πως πρέπει να ειμαι ενα απο τα πιο ευτυχισμένα παιδια γιατι με μεγάλωσαν οι δυο ερωτευμένοι γονείς μου μαζί με τις 3 μεγαλύτερες αδερφές μου, που πρωτογνωρίστηκαν στα 3 τους, που ερωτεύτηκαν στα 20 τους, που παντρεύτηκαν στα 25 τους κι έζησαν ερωτευμένοι μαζι μέχρι τα 69 τους ως τη στιγμή που αιφνίδια έφυγε απο τη ζωή η μαμά μου.
Οχι σε μια ζωη στρωμενη με ροδοπέταλα. Κάθε άλλο. Τα κατάφεραν όμως γιατι υπήρχε αγάπη.

Μακάρι οι άνθρωποι να μη φοβόμαστε να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε...

μπραβο Φενια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ria23]

εμεις ξεκινησαμε με συμβιωση 2 χρονια σε ενα μικρο σπιτακι,τωρα νοικιασαμε ενα μεγαλυτερο και ειμαστε στην σκεψη του γαμου..λεγαμε για πολιτικο αλλα τελικα δεν μας εκατσε οποτε αποφασισαμε σε κανα εξαμηνο να κανουμε το μεγαλο βημα μια και καλη με θρησκευτικο..
παντως η συμβιωση τους πρωτους 5 μηνες ειναι αρκετα δυσκολη οσο περνα ο καιρος φυσικα τα πραγματα καλυτερευουν ή χειροτερευουν..οποτε αφου κλεισαμε 2 χρονια επιτυχους συμβιωσης..καιρος μας ειναι να παντρευτουμε!

το μεγαλυτερο tip του γαμου-συμβιωσης παντως ειναι η εμπιστοσυνη ,η συννενοηση ,η αγαπη και ο σεβασμος..
και προπαντως οχι ζηλειες και εγωισμοι!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

Ουφ...ψυχοπλακωθηκα...
Να θεσω ενα αλλο θεμα? ΣΕΞ και γαμος?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Η χειρότερη παγίδα για τις μακροχρόνιες σχέσεις είναι να έρθει εκείνη η στιγμή που άλλα θέλει ο ένας και άλλα θέλει ο άλλος.Καποια πράγματα θέλουν συγχρονισμό και οχι συμβιβασμό και όταν δεν συμβαίνει αυτό ο ένας αντιδρά και ο άλλος απογοητεύεται και ξεκινάει ενας φαύλος κύκλος είτε πρόκειται για παιδιά και γάμο είτε για πιο πρακτικά και καθημερινά ζητήματα.

Δεν μου άρεσε ποτε να γενικολογώ αλλά απο την εμπειρία μου νομίζω οτι είναι πολύ λίγοι οι άνθρωποι που παίρνουν συνειδητοποιημένα αποφάσεις υπολογίζωντας τις πιθανή συνέπειες που.Οι περισσότεροι κάνουν πράγματα επειδή τους φαίνονται καλή ιδεα εκείνη τη στιγμη και όταν έρχεται ο λογαριασμός κοιτάν τον δίπλα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Βρε σεις, ανοίξατε τέτοιο θέμα κι εγώ έλειπα; Ευτυχώς!!! Αλλιώς θα τα βρόνταγα όλα και θα έλεγα στον Πέτρο να ακυρώσουμε και γάμους και τούρτες και πάρτυ
Να σας πω την αλήθεια, εγώ είμαι υπέρ της συμβίωσης... δεν πιστεύω στο γάμο. Αμα κάποιος είναι ειλικρινής, αγαπάει τον άλλο και χωρίς γάμους και πανηγύρια... ο γάμος είναι μια υπογραφή που αργότερα θα συνεπάγεται με "εγκατάλειψη συζυγικής στέγης" αντί του "πάω στη μάνα μου λίγες μέρες να ηρεμήσουν τα πράγματα"
Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να δεσμεύεις τον άλλο με μια υπογραφή και αυτό έλεγα στον Πέτρο πριν πάρουμε την απόφαση... "τι το θες το γάμο; Δε θες να είμαστε μαζί; Εμένα αυτό μου φτάνει"
Τέλος πάντων, άμα βρίσκεις έναν άνθρωπο με τον οποίο συνεννοείσαι, και θες να το επισφραγίσεις και με ένα τελετουργικό, κάνε το γάμο. Για τη χαρά βρε παιδί μου. Πάντως το πώς θα γίνει είναι καθαρά προσωπική υπόθεση, και τα γλέντια μετά ή τα κρεβάτια πριν είναι επιλογή του καθενός... έτσι θα έπρεπε δηλαδή, γιατί δυστυχώς οι περισσότεροι κινούνται με βάση τις επιθυμίες και τα απωθημένα των γονέων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marzep]

Βρε σεις, ανοίξατε τέτοιο θέμα κι εγώ έλειπα; Ευτυχώς!!! Αλλιώς θα τα βρόνταγα όλα και θα έλεγα στον Πέτρο να ακυρώσουμε και γάμους και τούρτες και πάρτυ
Να σας πω την αλήθεια, εγώ είμαι υπέρ της συμβίωσης... δεν πιστεύω στο γάμο. Αμα κάποιος είναι ειλικρινής, αγαπάει τον άλλο και χωρίς γάμους και πανηγύρια... ο γάμος είναι μια υπογραφή που αργότερα θα συνεπάγεται με "εγκατάλειψη συζυγικής στέγης" αντί του "πάω στη μάνα μου λίγες μέρες να ηρεμήσουν τα πράγματα"
Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να δεσμεύεις τον άλλο με μια υπογραφή και αυτό έλεγα στον Πέτρο πριν πάρουμε την απόφαση... "τι το θες το γάμο; Δε θες να είμαστε μαζί; Εμένα αυτό μου φτάνει"
Τέλος πάντων, άμα βρίσκεις έναν άνθρωπο με τον οποίο συνεννοείσαι, και θες να το επισφραγίσεις και με ένα τελετουργικό, κάνε το γάμο. Για τη χαρά βρε παιδί μου. Πάντως το πώς θα γίνει είναι καθαρά προσωπική υπόθεση, και τα γλέντια μετά ή τα κρεβάτια πριν είναι επιλογή του καθενός... έτσι θα έπρεπε δηλαδή, γιατί δυστυχώς οι περισσότεροι κινούνται με βάση τις επιθυμίες και τα απωθημένα των γονέων

Πες τα χρυσοστομη!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.