Όταν η γατίτσα μας δε μας συμπαθεί και τόσο....

[μουσταρδούλα]

γεια σας παρέα του mycat και του e-steki γενικότερα
έχω πολύ καιρό να γράψω αλλά είναι καιρός να μοιραστώ μαζί σας αυτή την απορία μου..

τί γίνεται όταν η γάτα που έχουμε για πολύ καιρό δε μας συμπαθεί;
και όταν μάλιστα δείχνει έντονα αυτή την αντιπάθειά της προς το πρόσωπό μας;

από τότε που πήρα την χουαιτάρα δηλαδή 10.10.2009 κλείσαμε μαζί 5 μήνες, αλλά το γατάκι αυτό φαίνεται ότι δεν έδειξε ιδιαίτερη συμπάθεια προς το πρόσωπό μου....όχι ότι της φέρομαι άσκημα, ίσα ίσα, είναι η αρχηγός στο σπίτι... και μάλιστα λειτουργώ όπως αυτή θέλει, όταν πάω να την αγκαλιάσω κάθεται 1 λεπτό και μετά εξαφανίζεται και άλλα τέτοια σχετικά..

όπως φαίνεται δε με συγχώρεσε που της στέρησα την παλιά της παρέα γιατί το παιδί που την φιλοξενούσε μου περιγράφει μια εντελώς διαφορετική γάτα... μια γάτα απίστευτα φιλική και δεμένη με την παρουσία του..

με την πρώτη μου γάτα, έκαναν ένα μικρό διάστημα να συμφιλιωθούν, με διάφορα προβλήματα αλλά γενικά τα πάει μια χαρά..αλλά αν δει άλλη γάτα στο σπίτι εκνευρίζεται έντονα και επιτίθεται...

η κατάσταση που σας περιγράφω είναι πολύ δύσκολη γιατί είναι σα να μην έχω γάτα, λειτουργεί εντελώς αυτόνομα και τα πάει καλά μόνο με την μουσταρδούλα που είναι υποχωρητική και μαλακή... εμένα σχεδόν δεν θέλει να με βλέπει και ποτέ δεν με ακούει.. αξίζει να σημειωθεί ότι οι αντιδράσεις της είναι όπως του πρώτου καιρού που ήρθε σπίτι... δηλαδή αδιαφορία.. και με αποφεύγει με όποιον τρόπο μπορεί...

μετά από καιρό υπομονής σκέφτηκα να το μοιραστώ αυτό το πρόβλημα συμπεριφοράς μαζί σας και να μου δώσετε ίσως τις πολύτιμες συμβουλές σας...
ευχαριστώ πολύ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Απάντηση: όταν η γατίτσα μας δε μας συμπαθεί και τόσο....

Ισως σιάξει μετα τη στείρωση, σε πολλες συμβαινει . Δεν ειναι οτι δεν σε συμπαθει απλα ειναι ο χαρακτηρας της πιο απομακρος, εξισου ο πρωην ητο ανδρας παιζει ρολο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Απάντηση: όταν η γατίτσα μας δε μας συμπαθεί και τόσο....

μην ανησυχεις, εγω τον ναρουτο τον εχω σχεδον 2 χρονια και ειναι ο ιδιος απο την 1η μερα που ηρθε σπιτι μου, απομακρος Ισως ειναι ο χαρακτηρας της αυτος. Δεν ειναι ολες οι γατες χαδιαρες και δεμενες με τους ανθρωπους της. Το οτι πριν την παρεις ηταν χαδιαρα δε μου λεει κατι. Και ο ναρουτο ηταν πιο χαδιαρικο γατι μικρο. Τωρα ομως δεν θελει να τον χαιδευεις, εξοργιζεται οταν τον χτενιζεις και γουργουριζει μια στις τοσες και οποτε φυσικα θελει αυτος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μουσταρδούλα]

ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας κορίτσια...
αν και νιώθω πάλι ένα κενό... αυτό που λέει η yasmin1gr ότι η γατίτσα προήλθε από αγόρι μπορεί να παίζει κάποιο ρόλο...
ότι μου περιέγραψε το παιδί που προηγουμένως την είχε δεν ισχύει καθόλου σε εμένα...

απλά το γατάκι αυτό δεν μπορείς να το χαϊδέψεις καθόλου, κάθεται ένα λεπτό και μετά σε αποφεύγει..ακόμα και γρυλίζει για να το αφήσεις, αντιστέκεται και με κάνει να είμαι κι εγώ πιο δυστακτική και προβληματισμένη...

σα να μην το έχω νιώθω και δεν ξέρω καν αν είναι ευτυχισμένο γιατί ποτέ δε με πλησιάζει....από μόνο του δεν έρχεται ποτέ....ούτε στο κρεββάτι ούτε πουθενά... έχω προβληματιστεί πολύ με αυτή τη συμπεριφορά γιατί κι εμένα με στεναχωρεί...και προσπαθώ να περνάω ώρα μαζί της, αλλά σα να μην κάνω καμία προσπάθεια είναι...όλες αποτυγχάνουν..
και έχουν περάσει 5 μήνες από τότε που ήρθε... μόνο με τη μουσταρδούλα κάθεται και με κανέναν άλλο...

ευχαριστώ και πάλι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[konstans]

Eγώ πάντως με το σισσάκι μου που το έχω όχι 5 μήνες αλλά 15 χρόνια μπορώ να πω ότι δεν είναι όλες οι γάτες χαδιάρες. Η κάθε μία εκδηλώνει την αγάπη της με τον τρόπο της. Μετά από τόσα χρόνια, τώρα στα γεράματα έχει γίνει πιο εκδηλωτική και αυτό κυρίως σε εμένα και όχι στους υπόλοιπους κατοίκους του σπιτιού. Από μικρή ήταν συνέχεια στο γρύλισμα και στη δαγκωνιά και έβαζε τα όρια της με ξεκάθαρο τρόπο.
Έχω καταλάβει πλέον ότι αυτή η γάτα δεν θέλει πολλά-πολλά και πάω με τα νερά της. αν το γατί σου τρώει, παίζει κανονικά, δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xr1st1na]

και γω θα συμφωνησω με τα παιδια ..το οτι δεν σε πλησιαζει δεν σημαινει οτι δεν σε συμπαθει..η μαμα μου εχει τον φοντα περιπου 7 χρονια..και τον βρηκε περιπου 20 ημερων..ακομα και τωρα δεν δεχεται αγκαλιες και φιλια οποτε θελουμε εμεις..ουτε καν απο τη μαμα μου..μονο μια φορα που η μαμα μου ηταν πολυ αρρωστη στο κρεβατι για αρκετες ημερες της εκανε λιγο παρεα..μετα την ανναρωση της παλι στον κοσμο του..ισως βεβαια να ειναι και λογο του αγοριου..ο δικος μου ειναι πααααρα πολυ δεμενος μαζι μου και ελαχιστα με το αγορι μου..τον οποιο ξερει απο τοτε που ξερει και μενα..αλλα μη στεναχωριεσαι καθε γατα δειχνει διαφορετικα την αγαπη της κανε υπομονη και μπορει να δεις καποια εξελιξη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μαρία Γάτσιου]

Αντιγόνη μου η γατούλα δεν είναι οτι δεν σε χωνεύει απλά είναι λίγο στρεσαρισμένη γιατί δυσκολεύεται να συμβιώσει ξαφνικά με 3 γάτες,το κάθε ζωάκι έχει τον χαρακτήρα του και δεν είναι εύκολο να το αναγκάσεις να τα πάει καλά με τόσες γάτες σε ένα σπίτι,λογικό είναι να αντιδρά.Με την πρώτη γατούλα που είχες μια χαρά τα πήγαινε και είχε προσαρμοστεί καλά τα πηγαίνατε νομίζω.Μήπως δεν φταίει ούτε το οτι ήταν με άνδρα ούτε οτι δεν σε συμπαθεί αλλά η κατάσταση στο σπίτι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μουσταρδούλα]

γεια σας παιδιά..
ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας τις οποίες σκέφτηκα πάρα πολύ αυτές τις μέρες...

η γατούλα και από τότε που ήταν με τη μουσταρδούλα έδειχνε αντιπάθεια για μένα αλλά μεγάλη συμπάθεια για τον πατέρα μου τον οποίο βλέπει ελάχιστα και όμως κάνει χαρές...

απλά αυτές τις μέρες αλλά και όλο τον προηγούμενο καιρό,σκεφτόμουν έντονα πως είναι να ζεις με μια γάτα που δεν σε συμπαθεί και σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας.. με τις άλλες γάτες του σπιτιού [που φιλοξενώ και τη μουσταρδούλα που έχω] φέρεται έντονα αλλά καταφέρνει και επιβάλλεται, έχει χαρακτήρα αρχηγού... πώς είναι να δέχεσαι την αντιπάθεια για 15-17 χρόνια;

κι εγώ αποφάσισα να συνεχίσω τις προσπάθειές μου μαζί της....και να σεβαστώ τον χαρακτήρα της, αφού εσείς μου λέτε ότι δεν είναι η μοναδική γατίτσα που το κάνει αυτό.. πιστεύω ότι και αυτή θα με καταλάβει με τον καιρό, μπορεί να έχω συνθηθίσει με τα άλλα πλασματάκια του σπιτιού και την πολυετή εμπειρία μου με σκύλους να περιμένω ανυπόμονα μια σκυλίσια συμπεριφορά και την γατίσια αφοσίωση που ίσως κερδίζεται με τον καιρό..

πάντως ήμουν πιο αγχωμένη πριν σας γράψω και ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας, με χαλαρώσατε αρκετά...
να είστε καλά..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

να δεις χαρες που κανει ο ναρουτο οταν βλεπει την μανα μου... εμενα γραμμενη με εχει Να φανταστεις, ειδα μια calico γατα 9 χρονων, η οποια αρχισε να γουργουριζει απο τη στιγμη που την ακουμπησα και με εγλειφε συνεχεια και ελεγα ποσο τελεια γατα ειναι! Αν μου κανει κατι τετοιο ο ναρουτο, θα ειμαι 100% σιγουρη οτι ονειρευομαι Ειναι τοσο ψυχρος γατος που δεν θυμαμαι ποτε ηταν η τελευταια που τον ακουσα να γουργουριζει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μουσταρδούλα]

μια απο τα ίδια και εδώ.... δεν θυμάμαι να μου χουρχούρησε αν δεν είναι ο μπαμπάς μου δίπλα...και αν την ακουμπήσω εγώ σταματάει
πολύ χάρηκα που το μοιράστηκα μαζί σας παιδιά αυτό το θέμα που με προβλημάτιζε!
είστε ομοιοπαθείς και με βοηθήσατε πραγματικά....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μουσταρδούλα]

ξέχασα να σας πω ότι σήμερα έκανα ένα πείραμα..σωστό λάθος πειραματίστηκα λίγο με τη χουαιτάρα
την κατέβασα στο γραφείο και την άφησα με τον πατέρα μου για μερικές ώρες..μετά όταν ήρθε η ώρα του φαγητού της έδωσε εκείνος την αγαπημένη της τροφή...

ε παιδιά ο πατέρας μου που του δείχνει τόσο αγάπη μου είπε οτι η χουαιτάρα μαράζωσε!
και δεν έφαγε καθόλου....

πριν λίγο ανέβηκε επάνω και έφαγε μια χαρά!!!

λέτε αυτό τελικά να είναι ένδειξη συμπάθειας απλά να το παίζει δύσκολη;
να συμπαθεί και τους συγκάτοικούς της και απλά να μας το κάνει όλο αυτό για να κερδίζει εντυπώσεις;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.