Όταν η ζωή...

[Ismini]

Και γιατί δεν το κάνεις; Θα πάθεις τίποτα;

Φυσικα ρε Θαναση θα παθει η κοπελλα!
Οταν ειναι να ερθει η συντελεια του κοσμου θα κανουμε οτι μας ερθει στο κεφαλι ομως!
Μεχρι και ληστεια τραπεζας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Θα πάρω πτυχίο το 3004 τέτοια στραβοξυλάρα που είναι αυτός!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Θα πάρω πτυχίο το 3004 τέτοια στραβοξυλάρα που είναι αυτός!

Οχ!!!
Μην το βάζεις κάτω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Οχ!!!
Μην το βάζεις κάτω!

Όχι γενικότερα βρε! Δεν είμαι ΤΟΟΟΣΟ απαισιόδοξη! Αν θεωρούσα κάθε μέρα την τελευταία και πήγαινα να του πω όλα όσα ήθελα (δες προηγούμενη σελίδα)!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[memy]

Εγώ ένα έχω να πω:
Live your every day as if it were your last....One day you'll be right!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

ο χρονος μας ειναι δανικος και δεν τον χειριζομαστε εμεις Γι αυτο ειναι ωραιο να τον ζουμε οσο καλυτερα μπορουμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

ειμαι κι εγω της αποψης να προσπαθουμε να απολαμβανουμε τις μικρες χαρες της ζωης και να μην ειμαστε αχαριστοι.να δειχνουμε καθημερινα την αγαπη μας στα προσωπα που εχουμε διπλα μας και να μη θεωρουμε τιποτα δεδομενο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Θα πάρω πτυχίο το 3004 τέτοια στραβοξυλάρα που είναι αυτός!

Ενώ αλλιώς πότε θα το πάρεις;

Δηλαδή αν υπερασπίζεται κάποιος το δίκιο του και τον κόπο του κινδυνεύει να μην πάρει ποτέ πτυχίο; Κι αν πάλι είναι μεμονωμένη περίπτωση αυτός ο στραβοξυλάρας, γιατί συνεχίζει να είναι στο σχολείο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Φυσικα ρε Θαναση θα παθει η κοπελλα!
Οταν ειναι να ερθει η συντελεια του κοσμου θα κανουμε οτι μας ερθει στο κεφαλι ομως!
Μεχρι και ληστεια τραπεζας!

Τότε όμως θα είναι τελείως ανώφελο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Ενώ αλλιώς πότε θα το πάρεις;

Δηλαδή αν υπερασπίζεται κάποιος το δίκιο του και τον κόπο του κινδυνεύει να μην πάρει ποτέ πτυχίο; Κι αν πάλι είναι μεμονωμένη περίπτωση αυτός ο στραβοξυλάρας, γιατί συνεχίζει να είναι στο σχολείο;

Γιατί πρόκειται για ελληνικό πανεπιστήμιο και όχι του εξωτερικού! Που σημαίνει ότι η αξιοκρατία δεν είναι ένα από τα δυνατά του χαρτιά! Οι διασυνδέσεις πάλι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Η Παιδεία βουλιάζει από την αδιαφορία όλων μας

Kραυγή αγωνίας ενός καθηγητή που υπηρέτησε 30 χρόνια και αποχωρεί «με μια αδιόρατη αίσθηση λιποταξίας»
Την κραυγή αγωνίας ενός εκπαιδευτικού, που δηλώνει ότι αποχωρεί απογοητευμένος ύστερα από 30 χρόνια προσπάθειας στην εκπαίδευση, παρουσιάζουν «TA NEA». H εξιστόρηση της εμπειρίας του Θουκυδίδη Παπαγεωργίου, που υπηρετεί και σήμερα ως καθηγητής φιλόλογος στο 7ο Λύκειο Ιωαννίνων, δεν έχει ενδιαφέρον ως μία καταγραφή της πίκρας ενός ανθρώπου της εκπαίδευσης. Αλλά ως μια ακτινογραφία της νοσηρής κατάστασης που επικρατεί στα ελληνικά σχολεία τα οποία λόγω της αδιαφορίας όλων μας, της πολιτείας, των καθηγητών, των γονέων και των μαθητών, έχουν μετατραπεί από φορείς γνώσης και διαμόρφωσης ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων σε υπηρέτες των φροντιστηρίων και δημόσιες υπηρεσίες έκδοσης απολυτηρίων. Στην πραγματικότητα ο κ. Παπαγεωργίου εκφράζει την αγωνία χιλιάδων λειτουργών της παιδείας που βλέπουν την κατάσταση να επιδεινώνεται από χρόνο σε χρόνο αλλά νιώθουν ανήμποροι να κάνουν το παραμικρό για να βελτιώσουν τα πράγματα. Στην επιστολή του απαριθμεί τις 10 + 1 «γκρίζες ζώνες» που εντόπισε στην εκπαίδευση, από την οποία φεύγει κι ας τον «βασανίζει μια αδιόρατη αίσθηση λιποταξίας».
Η συνέχεια εδώ https://www.tanea.gr/print_article.php?e=A&f=18576&m=N18&aa=1

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Η Παιδεία βουλιάζει από την αδιαφορία όλων μας

Kραυγή αγωνίας ενός καθηγητή που υπηρέτησε 30 χρόνια και αποχωρεί «με μια αδιόρατη αίσθηση λιποταξίας»
**https://www.tanea.gr/print_article.php?e=A&f=18576&m=N18&aa=1

Καλά τα λέει ο αποχωρών...
Μα ποιος θα τον ακούσει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Δεν συμφερει να τον ακουσουν !Αλλα εδω πηγαμε σε αλλο θεμα παιδια ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Δεν συμφερει να τον ακουσουν !Αλλα εδω πηγαμε σε αλλο θεμα παιδια ...

Σωστά, Γιώτα.
Έχει όμως μια θέση στη "φιλοσοφία" κι αυτό.
Τι φιλοσοφία ζωής να'χεις χωρίς παιδεία;
Κι αν οι γονείς έχετε ανάγκη από έναν "Αριστοτέλη" για τα παιδιά σας, έχει κι εκείνος λαμβάνειν ικανοποίηση από έναν "Αλέξανδρο" ("στον πατέρα μου οφείλω το ζην, μα στο δάσκαλό μου το ευ ζην")...
Σε μια εποχή δίχως τον έναν και δίχως τον άλλο, πορευόμαστε προς τα κει που πάμε...
Φιλοσοφίες και αυτά, όχι τόσο εκτός θέματος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Θα συμφωνησω αλλα το θεμα παιδεια ειναι τοσο ιδιαιτερο και μεγαλο που θελει το δικο του ποστ σιγουρα ειναι ξεχωριστα σοβαρο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Ότι έρχεται το αντιμετωπίζω τη στιγμή που έρχεται. Αυτό που έχω μάθει πια είναι ότι ότι χάνεται (άνθρωποι, στιγμές, εικόνες, οσμές κ.λ.π.) χάνεται για πάντα. Το σπαστικό στη ζωή για μένα δεν είναι ότι χάνονται αλλά ότι ποτέ μα ποτέ δεν επαλαμβάνονται τα ίδια. Αυτό που έμαθα απο τις απώλειες της ζωής μου είναι ότι μου αξίζει το καλύτερο και αυτό που λέω όταν βλέπω τι έχω είναι "Θεέ μου τι καλό έχω κάνει για να τα αξίζω όλα αυτά". Το ζω τη στιγμή για μένα δε σημαίνει ότι δεν με νοιάζει το αύριο, ίσα ίσα όσο πιο καλά αντιμετωπίσω τη μέρα μου τόσο καλύτερο θα είναι το αύριο. Εαν δουλεύω όσο πιο καλά τα καταφέρω τόσο πιο καλό θα είναι το αύριο, εαν αγαπάω χωρίς να ξεχνάω να το δείχνω η αγάπη θα κρατήσει και αύριο, εαν κοιμηθώ με ένα γέλιο στα χείλη θα το βρώ το πρωί που θα ξυπνήσω να με περιμένει.....Κάπως έτσι αν με εννοείτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[popi]

Αν η ζωή μου δώσει λεμόνια δεν θα φτιάξω λεμονάδα,αλλά λεμονάκι γλυκό του κουταλιού

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Η Παιδεία βουλιάζει από την αδιαφορία όλων μας

Kραυγή αγωνίας ενός καθηγητή που υπηρέτησε 30 χρόνια και αποχωρεί «με μια αδιόρατη αίσθηση λιποταξίας»
Την κραυγή αγωνίας ενός εκπαιδευτικού, που δηλώνει ότι αποχωρεί απογοητευμένος ύστερα από 30 χρόνια προσπάθειας στην εκπαίδευση, παρουσιάζουν «TA NEA». H εξιστόρηση της εμπειρίας του Θουκυδίδη Παπαγεωργίου, που υπηρετεί και σήμερα ως καθηγητής φιλόλογος στο 7ο Λύκειο Ιωαννίνων, δεν έχει ενδιαφέρον ως μία καταγραφή της πίκρας ενός ανθρώπου της εκπαίδευσης. Αλλά ως μια ακτινογραφία της νοσηρής κατάστασης που επικρατεί στα ελληνικά σχολεία τα οποία λόγω της αδιαφορίας όλων μας, της πολιτείας, των καθηγητών, των γονέων και των μαθητών, έχουν μετατραπεί από φορείς γνώσης και διαμόρφωσης ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων σε υπηρέτες των φροντιστηρίων και δημόσιες υπηρεσίες έκδοσης απολυτηρίων. Στην πραγματικότητα ο κ. Παπαγεωργίου εκφράζει την αγωνία χιλιάδων λειτουργών της παιδείας που βλέπουν την κατάσταση να επιδεινώνεται από χρόνο σε χρόνο αλλά νιώθουν ανήμποροι να κάνουν το παραμικρό για να βελτιώσουν τα πράγματα. Στην επιστολή του απαριθμεί τις 10 + 1 «γκρίζες ζώνες» που εντόπισε στην εκπαίδευση, από την οποία φεύγει κι ας τον «βασανίζει μια αδιόρατη αίσθηση λιποταξίας».
Η συνέχεια εδώ https://www.tanea.gr/print_article.php?e=A&f=18576&m=N18&aa=1

Πολύ καλό άρθρο, το διάβασα ΟΛΟ (σπάνιο για μένα). Κρίμα που αυτοί οι άνθρωποι σπανίζουν και δεν τους δίνουν σημασία γιατί συνήθως δεν ανήκουν κάπου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Κανείς δεν πρόκειται να τους δώσει σημασία αν δεν τους δώσουμε πρώτοι εμείς. Εμείς είμαστε οι άμεσα ενδιαφερόμενοι εμάς καίει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.