Όταν οι γάτες μας βαριούνται..

[τακις]

ο τακης μου, 1 ετους πια, εχει βαρεθει τελειως τα παιχνιδια. τα ανανεωνω φυσικα, αλλα κ παλι, δν δειχνει το παραμικρο ενδιαφερον για αυτα ειναι πολυ χουζουρης, κ το ενδιαφερον του φαινεται να εξαντλειται στο πως να ερχεται στην αγκαλια μου για χαδια, να τρωει το φαι του κ να ζητιανευει για μεζεδες οταν τρωω,"δραστηριοτητα"στην οποια επιδιδεται με ιδιαιτερη θερμη, αν κ χωρις αποτελεσμα. απτην μια νιωθω τυχερη που ο αντρας μου ειναι τοσο χαδιαρης, αλλα ανησυχω μηπως εξαιτιας της ελλειψης ασκησης, τωρα που στειρωθηκε, μου παχυνει. καμια προταση για να κινηθει το ενδιαφερον του τεμπελογατου μου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Giannis-Vivi]

καλημερα,ετσι ακριβως ηταν και ο ρορυ μου μετα στι στειρωση..μια μερα λοιπον θελαμε να μετρισουμε με το ηλεκτρικο μετρο που εχει λειζερ ενα τοιχο και με εκπληξη ειδαμε οτι κυνηγουσε το λειζερ...ετσι πηραμε ενα λειζερ και απο τοτε οποτε το βλεπει τρεχει σαν χαζουλης...δοκιμασε το αλλα να προσεχεις μην του το ριξεις στα ματακια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

και τα καλαμια "ψαρεματος" με κρεμαστο παιχνιδι για γατες βοηθουν πολλες φορες
επισης η ζεστη τα κανει νωθρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Μην περιμενεις το γατακι σου να ειναι μια ζωη παιχνιδιαρικο οπως οταν ηταν μικρουλι.Οπως και οι ανθρωποι,μεγαλωνουν και "βαραινουν".Ειναι και κακλκαιρι και η ζεστη τα ζαλιζει και κοιμουνται αρκετα.Παντως εκτος απο τα παραπανω παιχνιδια,εγω θα σου προτεινα να σκεφτεις την ιδεα ενος δευτερου γατιου.Ξανανιωνουν πραγματικα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Freya]

Τι να κάνω; - Βαριέται

το γεγονος οτι ανοιγω νεο θεμα δειχνει την απογνωση μου
ο σανταμ νιαουριζει σαν ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΡΙΟ!!!!!
ειναι σιγουρο οτι δεν ποναει η δεν εχει κατι οργανικο,απλα το γατι μου παιδια ΒΑΡΙΕΤΑΙ!!!!!!!!!!!!!1
παιζω μαζι του οσο μπορω,κοιμομαστε μαζι αλλα ανθρωπος ειμαι κ λειπω κ απο το σπιτι,και δεν ειμαι παντα διατεθημενη για παιχνιδι.
ερχεται και μια γειτονισσα γατουλα και δωωωωωωωωωωωωωωωωωωωστου κλαμα ο ενας απο μεσα και η αλλη απ εξω(η αλλη ειναι πιο τραγικη-μαλλον εχει οιστρο?)
επισης πειναει συνεχεια κ καθε φορα παι περναω απο τα μπολακια του μου αρπαζει το ποδι κ με ψευτοδαγκωνει.
συνεχως κοιταζει απο το παραθυρο και δειχνει παντα ετοιμος να το σκασει,οχι δεν ειναι ακριβως τασεις φυγης,παρεα ψαχνει η απο περιεργεια.........
τι να κανω?η αποκτηση αδερφακιου ειναι τελικα μονοδρομος?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Απάντηση: τι να κανω???

Στειρωμενος ειναι,ετσι;Τι να σου πω,παιζε περισσοτερο μαζι του,παρε του κανενα παιχνιδακι...Σιγουρα δεν τον ενοχλει κατι;Εγω παντως αν το σκεφτεστε για δευτερο θα το συνιστουσα ανεπιφυλακτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[natalouko]

Μπορείς να δεις τι παιχνίδια του αρέσουν και να του πάρεις...Τρελαίνονται και με τα αλουμινοχαρτάκια σε μπαλάκια Πάντως εγώ που πήρα παρεούλα στην Ηλέκτρα μου,δεν το μετάνοιωσα..Παίζουν συνέχεια μαζί...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Freya]

Απάντηση: Τι να κάνω; - Βαριέται

ενα σκασμο παιχνιδια του εχω...και ναι δωρα στειρωμενος ειναι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CoffeeBlack]

Απάντηση: Τι να κάνω; - Βαριέται

Μήπως, λέω μήπως, να του πάρεις αδερφάκι; Και ο δικός μου παρόλο που έχει παιχνίδια δεν παίζει πολύ μαζί τους, με μένα θέλει να παίζει. Το καλύτερο του βέβαια είναι όταν πάμε στο πατρικό μου και έχει παρεούλα τον Μίσα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Απάντηση: Τι να κάνω; - Βαριέται

Πάντως και εμένα ο δικός μου είναι τρισευτυχισμένος με την παρεούλα. Όλη την ημέρα παίζουν και κυνηγιούνται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Τσαμπικος]

Ετσι εκανε Ο Τσαμπικος.....και να εισαι κουρασμενη απο την δουλεια...να θες να κοιμηθεις και να ακους το ουρλιαχτο και κλαμα του Τσαμπικου, και εδω και 2 χρονια εχω βρει την ψυχικη μου ηρεμια!!!!! Του πηρα το καλυτερο παιχνιδι που μπορεις να φανταστεις τον Αλεξ!!!!! εναν λιγοτερο κουκλο, ασπρο χνουδωτο, τετραποδο και τωρα ουρλιαζω εγω για να μου δωσουν σημασια!!!!! εχουν κανει κομμα οι 2 τους και εγω δεν υπαρχουν και οσο τους παρατηρω νομιζω οτι εχουν συννοηθει για να ζητιανευουν για φαγητο, για να με ξυπνανε...κτλ......το καλυτερο παιχνιδι ειναι ενας αλλο γατουλινι!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Απάντηση: Τι να κάνω; - Βαριέται

Και εμένα το ίδιο. Παίζουν μεταξύ τους ή χαιδολογιόνται και πάω και χώνω την μούρη μου και εγώ χιχιχι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kiki808]

Απάντηση: Τι να κάνω; - Βαριέται

Μάλλον θέλει περισσότερη παρέα..και η έβελυν το έλεγε οτι αυτό το γατί έχει πολλή ανάγκη απο παρέα...χμμμμαν έχεις ένα δεν είναι και τόοοσο μεγάλη διαφορα να έχεις και δεύτερο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Freya]

Απάντηση: Τι να κάνω; - Βαριέται

τελικα προς τα εκει παει το πραγμα....οποτε ξαναξεκιναω ψαξιμο...ελπιζω να σταματησει να με δαγκωνει με το καινουριο γατι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kitcat]

Ο γατούλης μου βαριέται..

Γεια σας, εχω ένα θεματάκι με τον γατούλη μου και ψάχνω λύση. Το πρόβλημα είναι ότι ο γατούλης έχει αλλάξει περιβάλλον. Συγκεκριμένα μέχρι πριν δυο μήνες ζούσαμε σε ένα μεγάλο διαμέρισμα σε κεντρικό και θορυβώδη δρόμο με συγκάτοικο και γενικά κίνηση στο σπίτι. Αν και το σπίτι δεν έδινε την πολυτέλεια στο γατούλη να παρατηρεί από κάποιο παράθυρο ή πόρτα, ακόμη και το μπαλκόνι το απέφευγε γιατί απ' ότι φαίνεται φοβόταν το ύψος και την έντονη δραστηριότητα των αυτοκινήτων, μπορούσε όταν βαριόταν να τρέχει από το ένα δωμάτιο στο άλλο και μιας που το σπίτι είχε κόσμο συχνά, ακόμη και αν κάποιος δεν του έδινε προσοχή υπήρχε η χαρά της ανακάλυψης νέον οσμών, γενικά όμως φαινόταν να έχει προσαρμοστεί.
Πλέον μετακομίσαμε σε ένα πολύ μικρό διαμέρισμα ενός μόνο δωματίου χωρίς συγκάτοικο και ελάχιστες επισκέψεις μιας που δε βολεύει ο χώρος. Δυστυχώς και εδώ ο χαρά τις παρατήρησης είναι κάπως περιορισμένη, αν και υπάρχει παράθυρο που βλέπει έξω, η δραστηριότητα είναι μικρή, μόνο δέντρα και μερικά πουλιά.
Αυτό που με κάνει να πιστεύω ότι βαριέται είναι ότι νιαουρίζει, κάτι που γενικά έκανε πολύ σπάνια, τις περισσότερες φορές μόνο για να χαιρετίσει κάποιον. Τώρα όμως νιαουρίζει με παράπονο όπως το αντιλαμβάνομαι, όταν θέλει να βγει έξω στο διάδρομο της εισόδου. Έκανα το λάθος να τον αφήσω να βγει αρκετές φορές και τώρα του έχει γίνει εμμονή, γρατζουνάει την πόρτα και παραπονιέται, προσπαθώ να του αποσπάσω κάθε φορά την προσοχή με παιχνίδι άλλα μόλις σταματήσω ξαναγυρίζει.
Το πρόβλημα είναι πως δεν μπορώ να τον αφήνω με τις ώρες έξω γιατί καταρχήν πρέπει να αφήνω την πόρτα μου ανοιχτή και φυσικά δε νιώθω άνετα, επίσης αν ανοίξει κάποιος γείτονας τρέχει να μπει στο διαμέρισμα του/της.

Γενικά πέραν από το να τον απασχολώ όταν κλαψουρίζει δεν ξέρω τι είναι καλύτερο να κάνω σε σχέση με τον διάδρομο, του απαγορεύω το έξω ελπίζοντας ότι θα το ξεχάσει ή τον αφήνω για λίγη ώρα να σουλατσάρει υπό κάποια επίβλεψη όποτε με βολεύει;

Ουφ πολλά έγραψα, αν έχετε κάποια ιδέα μοιραστείτε!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[YNL]

Γενικά πέραν από το να τον απασχολώ όταν κλαψουρίζει δεν ξέρω τι είναι καλύτερο να κάνω σε σχέση με τον διάδρομο, του απαγορεύω το έξω ελπίζοντας ότι θα το ξεχάσει ή τον αφήνω για λίγη ώρα να σουλατσάρει υπό κάποια επίβλεψη όποτε με βολεύει;

Δυστυχώς έγινε το λάθος να του ανοίξεις την πόρτα για να σουλατσάρει στο διάδρομο. Έχει μάθει πλέον και τώρα στο απαιτεί. Χρειάζεσαι πολύ υπομονή κι επιμονή να τον κάνεις να συνηθίσει το διαμέρισμα. Άλλο πράγμα με το που κάθε φορά που νιαουρίζει να του αποσπάς τη προσοχή με παιχνίδια δεν υπάρχει(το ξέρω πως αυτό είναι δύσκολο να το κάνεις σε κάθε νιαούρισμα)

Το ίδιο πρόβλημα βίωσα με τον προηγούμενο γάτο μου. Αλλά ήμουν τυχερός γιατί όλοι στην πολυκατοικία ήταν σχεδόν ζωόφιλοι κι έτσι άφηνα την πόρτα ανοιχτή κι αυτός σουλατσάριζε από τον τελευταίο όροφο μέχρι κάτω στον λέβητα, κι όλοι τον ήξεραν και πρόσεχαν όταν άνοιγαν την εξώπορτα της πολυκατοικίας μη τον αφήσουν να βγει έξω. Μάλιστα σε δύο διαμερίσματα (με κυρίες πολύ ζωόφιλες) τους έκανε κι επισκέψεις. Τους νιαούριζε και του άνοιγαν να μπει.

Το να βγαίνεις κι εσύ μαζί του στο διάδρομο θα έχει σαν αποτέλεσμα να τηρείς αυτή την υποχρέωση καθημερινά δυο τρεις φορές την μέρα. Κι αν έχεις το κουράγιο γι αυτό, με το που θα επιστρέφετε στο σπίτι να είσαι σίγουρή πως μετά από λίγα λεπτά, πάλι θα σου νιαουρίσει για μια καινούργια βόλτα. Άσε που κάποιος (στραβόξυλο) μπορεί να σου κάνει παρατήρηση για το φιλαράκι σου που βολτάρει σε κοινόχρηστους χώρους έστω με την επίβλεψη σου.

Κατά την άποψη μου συνέχισε να του αποσπάς την προσοχή με παιχνίδια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[catandie]

Γεια σας, εχω ένα θεματάκι με τον γατούλη μου και ψάχνω λύση. Το πρόβλημα είναι ότι ο γατούλης έχει αλλάξει περιβάλλον. Συγκεκριμένα μέχρι πριν δυο μήνες ζούσαμε σε ένα μεγάλο διαμέρισμα σε κεντρικό και θορυβώδη δρόμο με συγκάτοικο και γενικά κίνηση στο σπίτι. Αν και το σπίτι δεν έδινε την πολυτέλεια στο γατούλη να παρατηρεί από κάποιο παράθυρο ή πόρτα, ακόμη και το μπαλκόνι το απέφευγε γιατί απ' ότι φαίνεται φοβόταν το ύψος και την έντονη δραστηριότητα των αυτοκινήτων, μπορούσε όταν βαριόταν να τρέχει από το ένα δωμάτιο στο άλλο και μιας που το σπίτι είχε κόσμο συχνά, ακόμη και αν κάποιος δεν του έδινε προσοχή υπήρχε η χαρά της ανακάλυψης νέον οσμών, γενικά όμως φαινόταν να έχει προσαρμοστεί.
Πλέον μετακομίσαμε σε ένα πολύ μικρό διαμέρισμα ενός μόνο δωματίου χωρίς συγκάτοικο και ελάχιστες επισκέψεις μιας που δε βολεύει ο χώρος. Δυστυχώς και εδώ ο χαρά τις παρατήρησης είναι κάπως περιορισμένη, αν και υπάρχει παράθυρο που βλέπει έξω, η δραστηριότητα είναι μικρή, μόνο δέντρα και μερικά πουλιά.
Αυτό που με κάνει να πιστεύω ότι βαριέται είναι ότι νιαουρίζει, κάτι που γενικά έκανε πολύ σπάνια, τις περισσότερες φορές μόνο για να χαιρετίσει κάποιον. Τώρα όμως νιαουρίζει με παράπονο όπως το αντιλαμβάνομαι, όταν θέλει να βγει έξω στο διάδρομο της εισόδου. Έκανα το λάθος να τον αφήσω να βγει αρκετές φορές και τώρα του έχει γίνει εμμονή, γρατζουνάει την πόρτα και παραπονιέται, προσπαθώ να του αποσπάσω κάθε φορά την προσοχή με παιχνίδι άλλα μόλις σταματήσω ξαναγυρίζει.
Το πρόβλημα είναι πως δεν μπορώ να τον αφήνω με τις ώρες έξω γιατί καταρχήν πρέπει να αφήνω την πόρτα μου ανοιχτή και φυσικά δε νιώθω άνετα, επίσης αν ανοίξει κάποιος γείτονας τρέχει να μπει στο διαμέρισμα του/της.

Γενικά πέραν από το να τον απασχολώ όταν κλαψουρίζει δεν ξέρω τι είναι καλύτερο να κάνω σε σχέση με τον διάδρομο, του απαγορεύω το έξω ελπίζοντας ότι θα το ξεχάσει ή τον αφήνω για λίγη ώρα να σουλατσάρει υπό κάποια επίβλεψη όποτε με βολεύει;

Ουφ πολλά έγραψα, αν έχετε κάποια ιδέα μοιραστείτε!!

Καλημερα, εγω ειχα ακριβως το ιδιο προβλημα μεχρι που πηραμε 2ο γατακι.... οχι απλα δεν βαριουνται αλλα ειναι πραγματικα ευτυχισμενα....και να σου πω την αληθεια, οση βρωμα ειχε και πριν το σπιτι εχει και τωρα.... το μονο θεμα ειναι η τροφη τους και η αμμος τους.... κατα αλλα ακομα κι απο αποψη χωρου, εχουν και τα 2 τα κρεβατια τους και δεν υπαρχει θεμα, εχω μια αμμολεκανη μιας και 2 που ειχα πηγαιναν και τα 2 και στις 2.... σκεψου το!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kitcat]

Κατά την άποψη μου συνέχισε να του αποσπάς την προσοχή με παιχνίδια.

Ουφ.... δυστυχώς αυτό σκέφτομαι να κάνω, άλλωστε προς το παρόν δεν ξέρω τους γείτονες και δεν θέλω να τους γνωρίσω ενημερώνοντας ότι θα αφήνω το γατί στο διάδρομο και πρέπει να προσέχουν, ίσως με τον καιρό. Το καλό είναι πως η σκάλα κλείνει με πόρτα και δεν είναι εύκολο να πάει στους άλλους ορόφους.

Καλημερα, εγω ειχα ακριβως το ιδιο προβλημα μεχρι που πηραμε 2ο γατακι.... οχι απλα δεν βαριουνται αλλα ειναι πραγματικα ευτυχισμενα....και να σου πω την αληθεια, οση βρωμα ειχε και πριν το σπιτι εχει και τωρα.... το μονο θεμα ειναι η τροφη τους και η αμμος τους.... κατα αλλα ακομα κι απο αποψη χωρου, εχουν και τα 2 τα κρεβατια τους και δεν υπαρχει θεμα, εχω μια αμμολεκανη μιας και 2 που ειχα πηγαιναν και τα 2 και στις 2.... σκεψου το!

Πραγματικά ένα δεύτερο γατί θα έλυνε πολλά και θα έκανε και τους δυο μας πιο χαρούμενους, αλλά δεν είμαι σε θέση να εχω δεύτερο γατούλη, κυριως γιατι ταξιδευω συχνα με πλοιο στο πατρικό μου και μενω μερες, οποτε πέρνω και το γάτο μαζί μου, ο οποίος δεν είναι καθολου επιθυμητός εκεί, πόσο μάλλον να πάω με δυο γατιά, δεν θέλω ούτε να σκεφτώ την αντίδραση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[catandie]

Ουφ.... δυστυχώς αυτό σκέφτομαι να κάνω, άλλωστε προς το παρόν δεν ξέρω τους γείτονες και δεν θέλω να τους γνωρίσω ενημερώνοντας ότι θα αφήνω το γατί στο διάδρομο και πρέπει να προσέχουν, ίσως με τον καιρό. Το καλό είναι πως η σκάλα κλείνει με πόρτα και δεν είναι εύκολο να πάει στους άλλους ορόφους.



Πραγματικά ένα δεύτερο γατί θα έλυνε πολλά και θα έκανε και τους δυο μας πιο χαρούμενους, αλλά δεν είμαι σε θέση να εχω δεύτερο γατούλη, κυριως γιατι ταξιδευω συχνα με πλοιο στο πατρικό μου και μενω μερες, οποτε πέρνω και το γάτο μαζί μου, ο οποίος δεν είναι καθολου επιθυμητός εκεί, πόσο μάλλον να πάω με δυο γατιά, δεν θέλω ούτε να σκεφτώ την αντίδραση.

Πόσες μέρες; Γιατί αν του επαιρνες μια ταιστρα και μπόλικο νεράκι και κανονιζες να περνάει κάποιος απο το Σπιτι σου άμα 2 μέρες να τα κοιτάει κ ενδεχομένως να τους γεμίζει
Ταιστρα και νερό θα Είχαν παρέα..... Οπότε δεν θα ήταν το ίδιο με το να αφήνεις μια γάτα Μονή της.... Εντάξει φυσικά δεν μιλάω για πολλές μέρες τύπου ένα μήνα.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kitcat]

Εντάξει φυσικά δεν μιλάω για πολλές μέρες τύπου ένα μήνα.....

Ναι μπορεί και ένα μήνα, κυρίως τα καλοκαίρια, είμαι κατάβαση φοιτήτρια και δουλεύω σαν ελεύθερος επαγγελματίας, οπότε όταν δεν χρειάζεται να είμαι Αθήνα πάω στο πατρικό μου και μένω αρκετές μέρες, από 15 έως και 60, άσε που μαζί με το γατί και τα πράγματα μου κουβαλάω και τη δουλεία μου, αν αποφασίσω να πάρω δεύτερο γατί, θα πρέπει να πάρω και αυτοκίνητο....
Η ζωή μου τα τελευταία 10 χρόνια είναι σε μόνιμη μετακίνηση με κουβάλημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.