Όταν όλα πάνε ανάποδα!!!

[mimikaki]

συμφωνω και εγω εχω αυτο το κακο για την σημερινη εποχη-σε ανθρωπους που θεωρω δικους μου μιλαω μονο ειλικρινα και εκφραζω καθετι αισθανομαι-ειτε καλο ειτε οχι--οταν ομως εισαι στην φαση της διαγραφης εδω και 2 μηνεςκαι μετα απο 4 μηνες κολαση απο φορτιση και κοντρες και μακρυα και ερχεσαι πισω και σου λεει ο αλλος οτι [[μια ακομα ευκαιρια θελω]]αλλα ουτε σε πιθει 100% ουτε εμπιστευεσαι 100% αλλα καταβαθος η καρδια σου σου λεει οτι θελει να ξαναγινουν τα πραγματα οπως πριν,,,τοτε τι κανεις..δινεις για 2 φορα[γιατι 1 φορα υπηρξε]]την ιδια ευκαιρια η προστατευεις πια τον εαυτο σου απο πιθανη ''φολα''παλι

Πόσες ευκαιρίες και να δώσεις μετά την πρώτη? Ύστερα ποτέ δεν θα είναι τίποτα το ίδιο...Τουλάχιστον σε μένα έτσι δουλεύει....Αν ραγίσει το γυαλί που λένε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

Πόσες ευκαιρίες και να δώσεις μετά την πρώτη? Ύστερα ποτέ δεν θα είναι τίποτα το ίδιο...Τουλάχιστον σε μένα έτσι δουλεύει....Αν ραγίσει το γυαλί που λένε....

αυτο λεω κι εγω..αλλα αν το θες πολυ ισως βαζεις και προσπαθεις να τα ξεχασεις ολα,,δεν ξερω--αυτο ειναι το μπερδεμα--κι αν οι εξηγησεις του αλλου φανταζουν σημαντικες και αν οντως δεν ηθελε να κανει οτι εκανε κι εσυ πρεπει να δεχτεις το συγνωμηαλλα μετα ξανα αναρωτιεσαι αν αξιζει να το περνας ολο αυτο...γμτ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

αυτο λεω κι εγω..αλλα αν το θες πολυ ισως βαζεις και προσπαθεις να τα ξεχασεις ολα,,δεν ξερω--αυτο ειναι το μπερδεμα--κι αν οι εξηγησεις του αλλου φανταζουν σημαντικες και αν οντως δεν ηθελε να κανει οτι εκανε κι εσυ πρεπει να δεχτεις το συγνωμηαλλα μετα ξανα αναρωτιεσαι αν αξιζει να το περνας ολο αυτο...γμτ

Σίγουρα και το συναίσθημα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο...Κατα κάποιο τρόπο σε κάνει να ελπίζεις ότι ο άλλος πραγματικά θα αλλάξει και για αυτό του δίνεις την δεύτερη ευκαιρία και την τρίτη κοκ....
Όμως αυτό θέλω να πώ ...Πως μέσα σου ξέρεις πως αυτό που έγινε θα υπάρχει, άσχετα αν θα δώσεις την ευκαιρία, και αργά ή γρήγορα θα αρχίσει να σε "τρώει"..... Πότε δεν θα ξανα έιναι τα συναισθήματα σου πρός σε αυτόν τον άνθρωπο το ίδιο "αγνά" όπως ήταν στην αρχή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Evelia]

Διάβασα όλα αυτά. Σκέφτομαι μήπως είναι η φάση που εσύ και ο/η φίλος/η σου έχετε περάσει σε νέα φάση ζωής, όπου πολλά αναθεωρούνται. Ίσως η υπομονή είναι ο καλύτερος σύμβουλος.
Καμιά φορά, γεγονότα στη ζωή του άλλου τον κάνουν να τρέχει πιο πολύ απ' ότι πριν ή αντίθετα να θέλει να μείνει για λίγο πίσω. Πιστεύω πάντως ότι μια καλή πραγματική φιλία στο τέλος δεν χάνεται. Όταν περάσουν όλα ξεφυτρώνει ξανά σαν ένα λουλουδάκι χτυπημένο από μπόρα.
Καλή σου τύχη, marestros!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Με βάζετε σε σκέψεις.......
Το τραγούδι των κατάλληλο για τη περίσταση
Καταρχήν να συμφωνήσω πως η πολύ ενδοσκόπιση έχει αντιστρόφως ανάλογα αποτελέσματα. Σε κρίσιμες στιγμές κι όταν με τίποτα δεν μπορώ να αποφασίσω σε κάποιο θέμα, αφήνω και λίγο τα πράγματα στη τύχη, με τη λογική πως λίγες ειναι οι μη αντιστρέψιμες αποφάσεις και συνήθως η λύση έρχεται μόνη.... Το άγχος δεν βοηθάει. Αυτά που είναι βασικά απόλυτα σημαντικά είναι τα θέματα υγείας, τα οποία ψάχνω μανιωδώς όταν χρειάζεται. Όλα τα άλλα, μα έτσι, μα αλλιώς δεν θα καθορίσουν ισόβια τη ζωή μας. Κι αν πάρουμε λάθος απόφαση, κρίμα μεν, αλλά τι να γίνει, θα τα φτιάξουμε!!!
Κι όλα αυτά δεν τα λέω επειδή πάντα τα τηρώ, αλλά επειδή έχοντας περάσει από διάφορες κρισάρες, με ακραίες αντιδράσεις κατα καιρούς (λόγω υπέρμετρου ψειρίσματος) προσπαθώ σε δύσκολες στιγμές να τα τηρώ και να μου τα θυμίζω, γιατί μόνο αυτοί οι χειρισμοί με βοήθησανε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

Σίγουρα και το συναίσθημα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο...Κατα κάποιο τρόπο σε κάνει να ελπίζεις ότι ο άλλος πραγματικά θα αλλάξει και για αυτό του δίνεις την δεύτερη ευκαιρία και την τρίτη κοκ....
Όμως αυτό θέλω να πώ ...Πως μέσα σου ξέρεις πως αυτό που έγινε θα υπάρχει, άσχετα αν θα δώσεις την ευκαιρία, και αργά ή γρήγορα θα αρχίσει να σε "τρώει"..... Πότε δεν θα ξανα έιναι τα συναισθήματα σου πρός σε αυτόν τον άνθρωπο το ίδιο "αγνά" όπως ήταν στην αρχή...

αυτο με βασανιζει αν καταφερω πρωτα εγω να την δω με το ιδιο ματιᾱλλα αυτο που τρεμω ειναι αν τελικα δωσω αυτην την ευκαιρια και γινουν τα ιδια ε,τοτε ειναι που λες ΤΕΡΜΑ εμπιστοσυνη πουθενα και καταντας ενα ατομο τοσο κλειστο τοσο αδειο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

αυτο με βασανιζει αν καταφερω πρωτα εγω να την δω με το ιδιο ματι?λλα αυτο που τρεμω ειναι αν τελικα δωσω αυτην την ευκαιρια και γινουν τα ιδια ε,τοτε ειναι που λες ΤΕΡΜΑ εμπιστοσυνη πουθενα και καταντας ενα ατομο τοσο κλειστο τοσο αδειο

Εντάξη δεν λές " τέρμα η εμπστοσύνη" αλλά γίνεσαι πιό επιφυλακτικός με τους άλλους, δεν ανοίγεσαι ευκολά...Πιστεύω πως όλο αυτό είναι μέρος των εμπειριών που αποκτάς στη ζωή και στην ωρίμανση...Έρχονται θές δεν θές..
Κάποτε είχαμε την κολλητή μας και πιστεύαμε πως ποτέ δεν θα χωρίσουμε, ποτέ δεν θα πληγώσουμε η μία την άλλη...Στα χρόνια όμως καταλαβαίνουμε πώς λειτουργούν οι σχέσεις...και όλα αυτά μας φαντάζουν σαν ένα ουτοπικό όνειρο!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

Πιστεύω πάντως ότι μια καλή πραγματική φιλία στο τέλος δεν χάνεται. Όταν περάσουν όλα ξεφυτρώνει ξανά σαν ένα λουλουδάκι χτυπημένο από μπόρα.
κι απο την αλλη βλεπω κι αυτο και δεν ξερω τι να κανω και τι να πιστεψω και σε τι να ελπισω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Evelia]

Παρατηρώ μια περίεργη στάση απέναντι στην ενδοσκόπηση.
Πιστεύω ότι δεν έχει νόημα να κουκουλώνει κανείς τα πράγματα. Αν το κάνει αυτά θα βγουν και πάλι στην επιφάνεια και θα τα βρούμε αργότερα μπροστά μας.
Η λεγόμενη ενδοσκόπηση έχει για μένα νόημα όταν γίνεται για να αποκαλύψει εμάς τους ίδιους στον εαυτό μας. Συνήθως είναι διαδικασία που δεν μπορούμε να την κάνουμε μόνοι μας, χρειαζόμαστε έναν ουδέτερο ακροατή, που δεν θα μιλάει αλλά μόνον θ' ακούει για να ακούσουμε κι εμείς τον εαυτό μας.
Καλή μου maesros, είμαι προσωπικά αντίθετη στο κουκούλωμα σε βάθος χρόνου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Evelia]

Επίτρεψέ μου LIFE: Να πιστέψεις σε σένα. Στις αξίες και στην αληθινή σου καρδιά. Τίποτε δεν πάει χαμένο, αλλά το πιο πολύτιμο είναι ο μικρούλης εαυτός που κρύβουμε μέσα μας, η δική μας φωνή που άλλοτε είναι γοερή κραυγή κι άλλοτε χάδι και δε μας αφήνει να εφησυχάσουμε παρά μόνο αν είναι ικανοποιημένη από μας.
Μα τι λέω! Δε θέλω να γίνω ποιητική αλλά πάλι η ζωή είναι ένα ποίημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

Επίτρεψέ μου LIFE: Να πιστέψεις σε σένα. Στις αξίες και στην αληθινή σου καρδιά. Τίποτε δεν πάει χαμένο, αλλά το πιο πολύτιμο είναι ο μικρούλης εαυτός που κρύβουμε μέσα μας, η δική μας φωνή που άλλοτε είναι γοερή κραυγή κι άλλοτε χάδι και δε μας αφήνει να εφησυχάσουμε παρά μόνο αν είναι ικανοποιημένη από μας.
Μα τι λέω! Δε θέλω να γίνω ποιητική αλλά πάλι η ζωή είναι ένα ποίημα.

η δικη μου φωνη οπως λες και εσυ μου λεει να το προσπαθησω και παλι,για να μην χαθει κατι πολυ σημαντικο για μενα τοσο απλα--η λογικη ομως και ο φοβος της προδοσιας με πισωγυριζει-σε καποιους ισως φανει γελοιο που μιλαω ετσι για μια φιλια λες και ειναι μια ερ,σχεση-ομως για μενα η αληθινη φιλια ειναι και σπανια και πολυτιμη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Evelia]

H προδοσία , LIFE, είναι μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις. Χιλιάδες μικρές και μεγάλες προδοσίες στις ζωές μας. Το σημαντικό όμως είναι να μην προδώσει κανείς τον εαυτό του, το βαθύτερο είναι του.
Την ευκαιρία που λέμε ότι δίνουμε στον άλλον/η (και οι φιλικές σχέσεις είναι σαν ερωτικές) δεν τη δίνουμε μόνον στον άλλον αλλά και στον εαυτό μας. Με 'κείνον αναμετριόμαστε τελικά. Αν προδοθείς προδόθηκες, ναι πονάει, αλλά μένει η μεγαλωσύνη της καρδιάς που την άφησες να πετάξει και να υπερβεί τις λογικές και τους υπολογισμούς. Αυτό θα μείνει και στους δύο.
Μόνον ένα πράγμα μπορεί ν' αποτελέσει φραγμό: η αξιοπρέπεια. Αυτό όμως το μετρά και το κρίνει ο καθένας μόνος του. Δεν υπάρχουν κανόνες. Ωστόσο, μια μικρούλα φωνή μπορεί στο βάθος μέσα μας να μιλά για το μεγαλείο της Άκρας Ταπείνωσης.
Σου εύχομαι δύναμη. Την έχεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

[
Σου εύχομαι δύναμη. Την έχεις.[/quote]
στην συγκεκριμενη φαση της ζωης μου δεν ξερω αν οντως την εχω,,παντως ειναι πολυ εντονα ολα μεσα μου--η θεληση-η ελπιδα αλλα και ο φοβος - -δεν ξερω τι θα επικρατησει στο τελος--αν μπορουσα παντως να ευχηθω κατι θα ηταν να γινουν ολα οπως πριν--μπορουν ομωςη παντα θα υπαρχουν τα γιατι μεσα μου..η ακομα χειροτερα θα ξαναπαθω νεο σραπατσο αν ξαναεμπιστευτω το ιδιο ατομο και ξαναανοιξω την ψυχη μου--

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

και κατι ακομα-ποιος μπορει σε μια τετοια στιγμη οταν εισαι τοσο πολυ μπερδεμενος να σε διαφωτισει,να σου πει 2 κουβεντες,να ακουσει τις σκεψεις,τους φοβους σου ,να δει αντικειμενικα αν ολο αυτο αξιζει να το προσπαθησεις,αφου το μονο ατομο που τα εκανε ολα αυτα για σενα ειναι''εκεινο΄΄και οταν εσυ αν και κανεις ευκολα γνωριμιες-παρεες κτλ δυσκολα ανοιγεσαι πραγματικα και πιστευεις πως η φιλια ειναι πολυ σπανια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Evelia]

Μη βιάζεσαι, καλή μου, τίποτα δεν θάναι όπως πριν, ούτε και συ η ίδια θάσαι όπως πριν, γιατί τώρα είσαι πλουτισμένη με την εμπειρία αυτού που συνέβη. Αυτό θα σε προφυλάξει από πολλά. Σημασία έχει αυτό το καινούριο πράγμα που θα βγει στο τέλος από την κρίση που περνάς να σου δώσει ανάσα και την αίσθηση ότι έπραξες ορθά και δεν πρόδωσες εσύ τον εαυτό σου.
Όσο για τα γιατί, πιστεύω ότι εσύ θ' απαντήσεις τα δικά σου γιατί και το άλλο πρόσωπο τα δικά του. Μόνο έτσι θα συναντηθείτε σιγά-σιγά.
Ίσως βοηθήσει να προσθέσω ότι καμιά φορά η εμπιστοσύνη μας προς τον άλλο μπορεί να του είναι μεγάλο φορτίο για το οποίο δεν έχει τη δύναμη ... Γι αυτό μιλούσα για διαφορά φάσης στην αρχή ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ελένη 2]

Εγώ νομίζω πως καλή η ενδοσκόπηση αλλά θα πρέπει πάντα να γίνεται λαμβάνοντας υπόψη πως το ουσιώδες δεν το ξέρεις, το ουσιώδες το αγνοείς. Και πραγματικά αν πας πολύ βαθιά μέσα σου, εκεί που δεν υπάρχει πια η αφορμή που σε έκανε να ξεκινείς την ενδοσκόπηση, βλέπεις ότι υπάρχει μόνο ο πρωτογενής πόνος του κάθε ανθρώπου. Η αιώνια απορία του. Τι κάνω εγώ εδώ; Τι θέλει ο κόσμος από μένα; Ποιος ο σκοπός μου; Γιατί πονάω; Αν φτάσω στον υποτιθέμενο σκοπό μου, ο πόνος θα σταματήσει; Η παύση αυτού του πόνου θα είναι η ευτυχία μου; Γιατί εντέλει όλοι νομίζω εκεί στοχεύουμε, στην ευτυχία μας. Με το δεδομένο λοιπόν ότι δε γνωρίζουμε γιατί γεννηθήκαμε, ποια διαδοχή εξυπηρετούμε με την ύπαρξη, αν τελικά βρίσκεται στη διαδρομή που κάνουμε το κλειδί ή αν δε βρίσκεται πουθενά και παραμυθιαζόμαστε ότι κάτι υπάρχει, είναι σωστό νομίζω να παραδεχτούμε ότι απλά το νόημα μπορεί να μην το συλλάβουμε ποτέ. Κι αυτό γιατί ίσως δεν έχουμε τις προδιαγραφές από γενησιμιού μας για κάτι τέτοιο. Μπορεί να είμαστε μικροί για να καταλάβουμε. Έτσι το νόημα μπορεί να κρύβεται στο κάθε τι, μπορεί να κρύβεται στην απραξία, μπορεί να κρύβεται στο χωρισμό, μπορεί να κρύβεται στην αποτυχία που σου γεννάει τέτοιες σκέψεις, που σε εξελίσει που σε μεταμορφώνει. Νομίζω πως τίποτα δε μπορούμε να χαρακτηρίσουμε μάταιο, άδικο ή ασήμαντο κι αυτό γιατί δε μπορούμε να γνωρίζουμε τη χρησιμότητά του. Και τη χρησιμότητα του όχι μόνο σε σχέση με μας, αλλά σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο που ζει γύρω μας, και που δεν τον αφορά λιγότερο από μας το οτιδήποτε. Έτσι λοιπόν μια άσχημη φάση είναι μια άσχημη φάση και δεν είναι λιγότερο σημαντική από μια όμορφη φάση. Ή τουλάχιστον δε μπορούμε να το γνωρίζουμε. Εμένα με ηρεμεί να ξέρω οτι αναγκαστικά δεν περνάνε όλα από το χέρι μου ή όλα απ' το μυαλό μου. Το δέχομαι σαν πραγματικότητα, δεν το πολεμάω, κι ότι είναι να μου ρθει καλό ή κακό θα το περάσω σ' όλη του τη μεγαλοπρέπεια είμαι σίγουρη. Και δε θα πρέπει να στεναχωριέμαι για το γεγονός ότι μου έτυχε ή δε μου έτυχε κάτι παρά μόνο να αντιμετωπίσω τον ενδεχόμενο πόνο που μου προξενεί. Αυτά. Είναι μπερδεμένο το μήνυμά μου, συγνώμη, και μεγάλο αλλά δεν ξέρω τι μ έπιασε κι είπα να πω κι εγώ τη γνώμη μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

ευχαριστω για τις συμβουλες σας--το κακο ειναι οτι περολο που δεν ηθελα να το κανω εδω μεσα τελικα αναφερθηκα εστω και τοσο για το προβλημα μου-το καλο ομως ειναι οτι κατα καποιο τροπο ξαλαφρωνεις οταν μιλας,εστω και σε ''αγνωστους''και εστω και γενικα και αοριστα,διχως να μπεις σε παραπανω λεπτομερειες,,οσο για την αποφαση κατα καποιο τροπο την εχω παρει μετα απο συναντηση μου μαζι της,ο χρονος θα διξει αν εκανα το σωστο η οχι--ισως αν ηταν η πρωτη φορα εβελια μου να τα εβλεπα αλλιωςᾱλλα μου εχει συμβει κατι οχι ιδιοᾱαλλα με τις ιδιες συνεπειες προ πολλων ετων και το αποτελεσμα ηταν να χασω την εμπιστοσυνη μου στους ανθρωπους--μετα την γνωριμια μου ομως μαζι της αλλαξα παλι-εγινα πιο κοινωνικη πιο χαλαρη,,ισως γιαυτο τωρα ειμαι τοσο φοβισμενη-τελος παντων αρκετα σας κουρασα με τα δικα μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

Εγώ νομίζω πως καλή η ενδοσκόπηση αλλά θα πρέπει πάντα να γίνεται λαμβάνοντας υπόψη πως το ουσιώδες δεν το ξέρεις, το ουσιώδες το αγνοείς. Και πραγματικά αν πας πολύ βαθιά μέσα σου, εκεί που δεν υπάρχει πια η αφορμή που σε έκανε να ξεκινείς την ενδοσκόπηση, βλέπεις ότι υπάρχει μόνο ο πρωτογενής πόνος του κάθε ανθρώπου. Η αιώνια απορία του. Τι κάνω εγώ εδώ; Τι θέλει ο κόσμος από μένα; Ποιος ο σκοπός μου; Γιατί πονάω; Αν φτάσω στον υποτιθέμενο σκοπό μου, ο πόνος θα σταματήσει; Η παύση αυτού του πόνου θα είναι η ευτυχία μου; Γιατί εντέλει όλοι νομίζω εκεί στοχεύουμε, στην ευτυχία μας. Με το δεδομένο λοιπόν ότι δε γνωρίζουμε γιατί γεννηθήκαμε, ποια διαδοχή εξυπηρετούμε με την ύπαρξη, αν τελικά βρίσκεται στη διαδρομή που κάνουμε το κλειδί ή αν δε βρίσκεται πουθενά και παραμυθιαζόμαστε ότι κάτι υπάρχει, είναι σωστό νομίζω να παραδεχτούμε ότι απλά το νόημα μπορεί να μην το συλλάβουμε ποτέ. Κι αυτό γιατί ίσως δεν έχουμε τις προδιαγραφές από γενησιμιού μας για κάτι τέτοιο. Μπορεί να είμαστε μικροί για να καταλάβουμε. Έτσι το νόημα μπορεί να κρύβεται στο κάθε τι, μπορεί να κρύβεται στην απραξία, μπορεί να κρύβεται στο χωρισμό, μπορεί να κρύβεται στην αποτυχία που σου γεννάει τέτοιες σκέψεις, που σε εξελίσει που σε μεταμορφώνει. Νομίζω πως τίποτα δε μπορούμε να χαρακτηρίσουμε μάταιο, άδικο ή ασήμαντο κι αυτό γιατί δε μπορούμε να γνωρίζουμε τη χρησιμότητά του. Και τη χρησιμότητα του όχι μόνο σε σχέση με μας, αλλά σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο που ζει γύρω μας, και που δεν τον αφορά λιγότερο από μας το οτιδήποτε. Έτσι λοιπόν μια άσχημη φάση είναι μια άσχημη φάση και δεν είναι λιγότερο σημαντική από μια όμορφη φάση. Ή τουλάχιστον δε μπορούμε να το γνωρίζουμε. Εμένα με ηρεμεί να ξέρω οτι αναγκαστικά δεν περνάνε όλα από το χέρι μου ή όλα απ' το μυαλό μου. Το δέχομαι σαν πραγματικότητα, δεν το πολεμάω, κι ότι είναι να μου ρθει καλό ή κακό θα το περάσω σ' όλη του τη μεγαλοπρέπεια είμαι σίγουρη. Και δε θα πρέπει να στεναχωριέμαι για το γεγονός ότι μου έτυχε ή δε μου έτυχε κάτι παρά μόνο να αντιμετωπίσω τον ενδεχόμενο πόνο που μου προξενεί. Αυτά. Είναι μπερδεμένο το μήνυμά μου, συγνώμη, και μεγάλο αλλά δεν ξέρω τι μ έπιασε κι είπα να πω κι εγώ τη γνώμη μου!

ευχαριστω για τον χρονο σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marestros]

μαλλον ανοιξα καλο θεματακι!!! δεν μπορεσα να διαβασω ολες τις απαντησεις αλλα...
νομιζω πως οταν ειναι να τελειωσει κατι απλα το νοιωθεις τοσο εντονα που δεν μπαινεις στο διλλημα της δευτερης, τριτης, τεταρτης κλπ ευκαιριας. και ολοι εχουμε τα ορια μας που ειναι πολυ προσωπικα για το ποσες ευκαιριες δινουμε, μονο τα δικα μου ορια δεν υπαρχουν και ο,τι κι αν μου κανει ο αλλος εγω συνεχιζω.
ειμαι πολυ αυθορμητη σαν ανθρωπος και παντ αλεω αυτο που σκεφτομαι χωρις να με νοιαζουν οι συνεπειες. μεγαλωνοντας ειδα πως δεν μου βγαινει σε καλο οποτε καθε φορα που συγκρατουμαι και δεν λεω αυτο που θελω νοιωθω περηφανη αλλα καταπιεζομαι. οποτε καταληγω να μην ειμαι εγω και να γινομαι κατι που δεν μ'αρεσει και που δεν θελω να γινω αλλα δεν υπαρχει και αλλη καταληξη. κλεινομαι για να μην πληγωνομαι με αποτελεσμα να μην μπορω να μιλησω σε κανεναν πια. εχω φιλους που με αγαπανε πολυ αλλα αυτο δεν σημαινει οτι μπορουν και να με καταλαβουν παντα (ασε που ο βλακας ο κολλητος μου μενει νεα υορκη πια το κωλοπαιδο κι εγω εχω κολλησει στα πατησσια) αααααααααααααααααααααααααααα

δεν ξερω αν γινομαι κατανοητη γιατι τα γραφω οπως τα σκεφτομαι και δεν βγαζουν παντα νοημα οταν μιλαω ετσι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marestros]

εχω κουραστει να προσπαθω να πεισω τον κοσμο (και εμενα μερικες φορες) οτι ο κοσμος οτι κανει το κανει για τον εαυτο του και δεν επιρεαζει τους αλλους και δεν πρεπει να το σχολιαζουμε και να το κρινουμε. εχω αδικο? αν κανω κατι εγω προσβαλλει τον πατερα μου και τη μανα μου ή εμενα;;; εγω δεν πρεπει να κανω αυτο που με εκφραζει κι ας μην ειναι το τυπικα "ορθο";;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.