Αγάπη έως θανάτου

[vasilis2]

Αγάπη έως θανάτου

Ιλάειρα

Όταν γυρίσαμε απ' τις διακοπές, ο Τζούνιορ είχε καλομάθει απ' το νησί και το βράδυ έβγαινε έξω απ' το σπίτι. Πότε το έσκαγε απ' την μπαλκονόπορτα που ήταν ανοιχτή, επειδή έκανε ζέστη, πότε απ' το παραθυράκι του μπάνιου ο πονηρός.
Ένα βράδυ κοντά στις τρεις η ώρα, που κοιμόμασταν όλοι, ακούσαμε γαβγίσματα κάτω απ' το σπίτι και το χαρακτηριστικό 'χχχχχχ!' του Τζούνιορ, όταν πάλευε.
Πρώτη πετάχτηκε η μαμά απ' το κρεβάτι με μια φωνή 'ο Τζούνιορ!'και ξυπνήσαμε όλοι.

Μέχρι να βγει η μαμά στο μπαλκόνι, τρέχει αστραπή ο Άλεξ και με ένα σάλτο πηδάει απ' το μπαλκόνι μας κάτω, ανάμεσα σε πέντε σκυλιά που είχαν περικυκλώσει τον Τζούνιορ!
“Μη! Φύγετε!” Φώναζε η μαμά στα αδέσποτα σκυλιά.
Ο Τζούνιορ εξαφανίστηκε αμέσως και ανέβηκε στο μπαλκόνι μας απ' τη σκάλα κατατρομαγμένος.

Ο Άλεξ όρμησε πάνω σε ένα σκυλί που έφυγε τρομαγμένο. Ύστερα στάθηκε με το ένα πόδι σηκωμένο και έκανε δυνατά 'χχχχχχ!' να φύγουν και τα άλλα. Κι ενώ τα μικρότερα φοβήθηκαν και τραβήχτηκαν τρομαγμένα, το πιο ψηλό που ήταν ο αρχηγός τους, πήγε από πίσω του και τον άρπαξε.
Μέχρι να κατέβει η μαμά με τον μπαμπά, για ένα δευτερόλεπτο αργότερα, το κακό είχε γίνει. Δεν πρόλαβαν να τον σώσουν τον καημένο τον Άλεξ.

Τον πήρε η μαμά αγκαλιά και τον έφεραν στο σαλόνι. Μόλις τον είδα η καρδιά μου ράγισε και με πήραν τα κλάματα. “Θα ζήσει μαμά; Θα ζήσει;” ρωτούσα με αγωνία.
Ο μπαμπάς με αγκάλιασε και με πήρε παράμερα.
“Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, αγάπη μου”, μου είπε.
“Ο Άλεξ θυσιάστηκε συνειδητά για να σώσει τον μικρό. Δεν θέλω να τον δεις να πεθαίνει”
“Γιατί; Γιατί τον σκότωσαν;” είπα. “Αυτός ήταν τόσο καλός!”
“Γιατί ήταν ανόητα σκυλιά” είπε ο μπαμπάς “και πιο ανόητοι οι άνθρωποι που τα εγκατέλειψαν”.
“Μπορεί όμως και να ζήσει; Μπορεί;”
“Ιλάειρα, ξέρεις ότι δεν μπορώ να σου πω ψέμματα”, είπε ο μπαμπάς.
“Είναι λίγο απίθανο. Οι σκύλοι σπάζουν τη σπονδυλική στήλη στους γάτους. Πρέπει να φανείς γενναία τώρα, όπως στάθηκε γενναίος κι ο Άλεξ και να καμαρώνεις γι' αυτόν. Ο Άλεξ δεν σκοτώθηκε από κάποιο ατύχημα, σαν να τον πάτησε ένα αυτοκίνητο... Ο Άλεξ θυσιάστηκε συνειδητά, για να σώσει τη ζωή του μικρού. Μπορεί, λένε, ότι οι γάτοι δεν ξέρουν, αν ένα γατάκι είναι παιδί τους. Όμως, το είδες μόνη σου, ότι τον αγαπούσε περισσότερο κι απ' τον εαυτό του. Σ' αγαπούσε και σένα πολύ και δεν θα ήθελε να σε νοιώθει να κλαις. Έλα, σήμερα θα κοιμηθείς μαζί μας”.

Με πήρε και με έβαλε στο κρεβάτι τους. Με φίλησε και μου είπε να θυμηθώ όλες τις ωραίες στιγμές που πέρασα μαζί του, όλα τα αστεία που έγιναν απ' την ώρα που τον πρωτοπήραμε μικρό γατάκι.
“Αυτό” μου είπε “θα είναι το πιο ωραίο. Ο Άλεξ έτσι θα ζει πάντα στην καρδιά σου και στη δική μας”.
Μου έφερε και τον τρομαγμένο ακόμα, Τζούνιορ που δεν σταματούσε να νιαουρίζει, αλλά ο Τζούνιορ ξαναέφυγε.
“Καταλαβαίνει” είπε ο μπαμπάς. Και πήγε να συμπαρασταθεί στη μαμά και στον Άλεξ που έφευγε απ' τη ζωή...
Και καθώς πλησίαζε στη μαμά τον άκουσα που έλεγε. “Και να φανταστεί κανένας ότι υπάρχουν ακόμα ανόητοι άνθρωποι, που θεωρούν τα ζώα χωρίς μεγάλα αισθήματα!”

Το πρωί, την πρώτη ώρα δεν πήγα σχολείο. Πήγαμε όλοι μαζί και θάψαμε τον Άλεξ στη ρίζα ενός μικρού δέντρου στο πάρκο. Εγώ του έβαλα ένα μικρό ψεύτικο γατάκι μαζί του και πάνω στο χώμα έβαλα ένα χρωματιστό κοντάρι με ψεύτικα κρόσσια, που είχα απ' το λούνα-παρκ, που κυμάτιζαν όταν τα φύσαγε ο αέρας...

“Έρχεται κάποια στιγμή που η αγάπη πληγώνει” είπε ο μπαμπάς, “αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να μην αγαπάμε. Είναι ο μόνος πλούτος που έχουμε και που δεν μπορεί να μας τον πάρει κανένας. Συμφωνούμε όλοι;”

Ένα χαμόγελο άνθισε επιτέλους στα πρόσωπά μας. Φυσικά και συμφωνούσαμε. Αφού αγαπιόμασταν τόσο πολύ μεταξύ μας!
Αυτή τη μέρα κατάλαβα και κάτι άλλο που δεν το είχα σκεφτεί ποτέ μέχρι τότε και που με έκανε να χαίρομαι κρυφά.
Ο Μπαμπάς και η μαμά μ' αγαπούσαν τόσο πολύ, που θα έδιναν και τη ζωή τους για μένα, αν χρειαζόταν!

Έφυγα τρέχοντας για το σχολείο. Βιαζόμουν να πω την ιστορία του Άλεξ στις φίλες μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[τεζ]

:cry::cry:snif...................

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimmik]

Πολύ συγκινητικό...:cry::cry:
Ανατρίχιασα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαγισσα]

τι συγκινητική ιστορία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νατάσα]

Ο Τζούνιορ τι έγινε?:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

:cry::cry::cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Πολύ συγκηνητική ιστορια.. μου επιτρεπεις να την χρησιμοποιησω για να συγκηνηθουν κι αλλοι ανθρωποι προς τις γατες?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kiseki]

Ο Άλεξ ήταν τόσο τυχερός που έζησε μαζί σας κ' εσύ είσαι πολύ τυχερός/η που έχεις
δύο γονείς γεμάτους αγάπη κ' ζεστασιά για σένα κ' τα μικρά πλασματάκια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raisa]

Μάθημα ζωής απο μια γάτα, τον Αλεξ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Πολυ καλό.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilis2]

Σας ευχαριστώ όλες και όλους που χαρήκατε το κείμενο, που σας συγκίνησε και που μπήκατε στον κόπο να γράψετε.
Πρόκειται για αληθινή ιστορία. Έχω κι άλλες ιστορίες και υπάρχουν σε βιβλίο που έχω γράψει με την κόρη μου Ιλάειρα και που εκδόθηκαν τα Χριστούγεννα.
Μπορώ να ρίξω στο site κι άλλες ιστορίες. Δεν ήξερα κατά πόσο ενδιέφεραν και μεγάλους. Απ' την άλλη αποφεύγω να αναφέρω τον τίτλο του βιβλίου για να μην παρθεί σαν διαφήμηση.
Ένα σας υπογράφω: Αυτές οι ιστορίες γράφτηκαν με πολύ-πολύ αγάπη.
Έχουμε γράψει και ένα τραγούδι (εμείς τους στίχους) «Το τραγούδι του Γάτου» που το τραγουδάει καταπληκτικά ο Πάνος Μουζουράκης. Δεν ξέρω πως να το ανεβάσω στο site ώστε να μπορούν να το χαρούν και αυτοί που δεν πήραν το βιβλίο. Έχετε καμία ιδέα να με βοηθήσετε σ' αυτό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Έχουμε γράψει και ένα τραγούδι (εμείς τους στίχους) «Το τραγούδι του Γάτου» που το τραγουδάει καταπληκτικά ο Πάνος Μουζουράκης. Δεν ξέρω πως να το ανεβάσω στο site ώστε να μπορούν να το χαρούν και αυτοί που δεν πήραν το βιβλίο. Έχετε καμία ιδέα να με βοηθήσετε σ' αυτό;

Καλωσήρθες κι από μένα!
Υποθέτω ότι το τραγούδι είναι σε mp3, έτσι; Το πιο απλό που μπορείς να κάνεις είναι να το ανεβάσεις σε κάποιο site που κάνει file hosting και να δώσεις εδώ το σχετικό link. (Τέτοια site υπάρχουν πάρα πολλά, ψάξε για "free file hosting" στο Google).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilis2]

προβλημα

Σ' ευχαριστώ Aretha

Το έχω σε μορφή WAVE. Δεν μου δίνει τη δυνατότητα ο υπολογιστής μου να το κάνω export σε mp3.
Τι κάνω;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Σου έστειλα πμ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilis2]

Ο Τζούνιορ τι έγινε?:cry:

Ο Τζούνιορ έγινε πρωταγωνιστής σε μια ταινιούλα (στην οποία μαθαίνει να μην φάει το ποντίκι μας!) και μας χρησιμοποίησε να γράψουμε τις ιστορίες του σε βιβλίο. Με το δίκιο του πιστεύει ότι το βιβλίο είναι δικό του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimmik]

Ο Τζούνιορ έγινε πρωταγωνιστής σε μια ταινιούλα (στην οποία μαθαίνει να μην φάει το ποντίκι μας!) και μας χρησιμοποίησε να γράψουμε τις ιστορίες του σε βιβλίο. Με το δίκιο του πιστεύει ότι το βιβλίο είναι δικό του.

Το βιβλίο πως μπορούμε να το αποκτήσουμε κι εμείς;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Απίστευτα σιγκηνιτική ιστορία! Κι αν κατάλαβα καλά εσύ είσαι ο πατέρας και η κορούλα σου είναι η Ιλάειρα, πολύ ωραίο όνομα! Ακόμα και τα γατιά έχουν αισθήματα,πάντα το πίστευα αυτό, και είναι πολύ γενναία ζώα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Havana]

Το βιβλίο πως μπορούμε να το αποκτήσουμε κι εμείς;

εκδοσεις κεδρος η αγαπη διδασκετε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαγισσα]

εκδοσεις κεδρος η αγαπη διδασκετε

Ευχαριστούμε HAVANA και ήθελα και εγώ να μάθω!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.