Αθηναίος ή Πατρινός να βοηθήσει;

[bozonio]

Καλημέρα σας!

μεγαλώνω δυο γατάκια τα οποία βρήκα στον ακάλυπτο με τον ομφάλιο λώρο και τον πλακούντα ακόμα. Σήμερα είναι 10 ημέρων. Το πρόβλημά μου είναι ότι για το Πάσχα θα πρέπει να πάω στο χωριό μου γιατί αλλιώς θα έχω πρόβλημα με τους γονείς μου. Μπορώ να τα αφήσω τα γατάκια στις γειτονισσές μου αλλά δεν είναι τόσο προσεχτικές και ήδη έχουμε ξεφύγει αρκετές φορές από του χάρου τα δόντια - η τελευταία ήταν η χθεσινή. Το κτελ θέλει να βάλει τα γατάκια στο πορτ παγκαζ πράγμα που οπως καταλαβαίνεται δεν είναι καλό για τόσο μικρά ποντικάκια και τρένο δεν υπάρχει. Αναρωτιόμουν αν υπάρχει κανείς που να πηγαίνει πάτρα με αυτοκίνητο με διάθεση να κάνει ένα δυο στάσεις στην πορεία (σε κάποιο απο τα φαγάδικα που υπάρχουν για να βάλουμε στην πριζα το ηλεκτρικό τους καλαθάκι ώστε να μείνουν ζεστά όσο χρειάζεται) για να μας πάρει μαζί. Φαντάζομαι είναι δύσκολο κάτι τέτοιο... αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Επίσης αν υπάρχει κανένας Πατρινος - Πατρινή με όρεξη να είναι στο stand by αν τα γατάκια χρειαστούν γιατρό γιατί δεν έχω αυτοκίνητο και δεν θα μπορώ να τα πάω. Το κακό με τα τόσο μωρά είναι ότι η αντίδραση σε ότι συμβει πρέπει να είναι άμεση αλλιώς σε λίγες ώρες τους κοστίζει την ζωή και η οικογένεια μου δεν δίνει δεκάρα.

Να σας πω την αλήθεια βρίσκομαι σε δίλλημα.
Αν τα πάρω μαζί θα έχουν όλη μου την φροντίδα. Έχω εμπειρία δέκα ημερών ήδη και ξέρω ένα σωρό μικρές λεπτομέριες για το κάθε ένα οι οποιες είναι κρίσιμες για την επιβίωσή τους. Επίσης είμαι πολύ προσεκτική. Τα ταίζω κάθε δυο ώρες ακόμα και την νύχτα. Τα κρατάω ζεστά και με φροντίζω να υπάρχουν υψηλά επίπεδα αποστείρωσης. Έτσι όμως φτάσαμε στις 10 μέρες χωρίς γατίσια μαμά. Έχω πρόβλημα στην μεταφορά για να τα πάρω μαζί μου όμως. Μπορεί να κρυώσουν ή να πάθουν οτιδήποτε αν δεν έχουν ότι χρειάζονται κατά την διάρκεια της και όπως είπα η πρόσβαση σε γιατρό μπορεί να είναι δύσκολη.

Οι γειτόνισσές μου απο την άλλη τα αγαπούν αλλά δεν ελπίζουν (θεωρούν ότι ότι και να κάνουμε δεν θα ζήσουν) και αυτό τις κάνει να μην προσπαθούν και τόσο και να μην είναι τυπικές. Με αυτό εννοώ ότι δεν είναι τυπικές με την αποστείρωση (μπορεί να μην φορέσουν γάντια πχ γιατί θεωρούν ότι έχουν αντισώματα απο την γένα), δεν αγχώνονται να τα ταίζουν καθέ 2-3 ώρες (ακόμα και στην διάρκεια της νύχτας) και οταν τα ταιζουν μπορεί να τα έχουν έξω απο το θερμαινόμενο καλαθάκι τους για κανένα δεκάλεπτο. Λένε έλα μωρέ... και οι μανάδες τους τα αφήνουν και φεύγουν. Άλλο που και με τις μανάδες τους πεθαίνουν. Ξέρω ακούγονται μικρά και χαζά αλλά τόσο μωρά γατάκια απο μικρά και χαζά πράγματα πεθαίνουν μεσα σε ελάχιστες ώρες. Από κάτι τέτοια μικρά και χαζά χάθηκαν τα τρια αδερφάκια τους - έφταιγε και η απειρία μου στο μεγάλωμα τόσο μικρών γατιών.

Εναλλακτικά ψάχνω κάποιον που για 4 ημέρες θα έχει διάθεση να βοηθήσει και να εκπαιδευτεί στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες των συγκεκριμένων γατιών. Αν έχει εμπειρία από άλλα τόσο μικρά γατάκια θα είναι απόλυτα χρήσιμο.

Μπορεί να βοηθήσει κανείς? Και οι απόψεις σας θα είναι πολύ σημαντικές. Δεν θέλω να χάσω τα μικρά... έχω δώσει τόσο αγώνα για αυτά. Φτάσαμε στις δέκα ημέρες... τώρα έχουν περισσότερες πιθανότητες να ζήσουν... είναι κρίμα να μην έχουν το καλύτερο που γίνεται.

Ευχαριστώ πολύ

Τι έγινε χτες: χτες το βράδυ πήγα για ύπνο αφηνοντάς τα υγιή. το πρωί το αγοράκι δεν έπιασε το μπουκάλι με τόση χαρά όση συνήθως. Ως το μεσημέρι ήταν χλωμό δεν κουνιόταν και φαιόταν σχεδόν ετοιμοθάνατο. Αυτό που είχα συμβεί είναι ότι είχε μια κρίση διάροιας το βράδυ στην οποία το ποπουδάκι του έσταζε σαν νερό για κάποια ώρα αφυδατώνοντάς το σε επίπεδα επικύνδινα για την ζωή του. Μετά το έπαθε και η μικρή. Η κουβερτούλα τους όμως ήταν κόκκινη και αυτό το στάξιμο δεν φαίνοταν. Το κατάλαβα όταν τα έπλυνα με μπαμπακάκι και τους άλλαξα κουβέρτα καθώς άρχισε να μυρίζει άσχημα μέσα σε μισή ώρα. Πήγαμε στον κρηνίατρο τρέχοντας αλλά ήδη είχα προετοιμαστεί ότι θα τον έχανα. Ήταν χλωμό, παγωμένο (παρόλο που ήταν στο κρεβατάκι), δεν κουνιόταν σχεδόν καθόλου και το κεφάλι του κρεμόταν όταν το σήκωνα. Τους βάλαμε ορό και μια σταγόνα αντιβίωση. Στο σπίτι σταμάτησα την διάροια με ριζάλευρο και τους έδωσα αρκετά υγρά και ηλεκτρολύτες. Σήμερα είναι πάλι υγειή και τα δυο, πήραν το βάρος που έχασαν και τρώνε με όρεξη. Για να γίνει όμως αυτό ήμουν απο πάνω τους όλη μέρα και όλη νύχτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Γειά σου. Πότε μπορείς να φύγεις? Και κυρίως που μένεις στην Αθήνα και που στην Πάτρα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MissKit]

Απάντηση: Αθηναίος ή Πατρινός να βοηθήσει?

Μπράβο για το κουράγιο και τη δύναμή σας. Τι να πω, εύχομαι τα καλύτερα για τα γατάκια. Ελπίζω να βρείτε σύντομα κάποια λύση στο θέμα της μετακίνησης.

Αν όχι, αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να βρείτε άτομο με ανάλογη εμπειρία να αναλάβει τη φροντίδα τους όσο εσείς θα λείπετε. Γνώμη μου είναι να μην τα εμπιστευτείτε σε κάποιον που δεν έχει μεγαλώσει ποτέ μωρά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.