Ακούσατε;

[Gemini]

Aς μην κατηγορούμε μόνο τα ροτβάϊλερ ή τα πιτμπούλ. Στο κάτω-κάτω είναι η εμφάνισή τους που τα κάνει να φαίνονται πιο άγρια και επιθετικά.
Δεν είχατε ακούσει μια περίπτωση στη Γαλλία πριν κανα χρόνο, όπου μια γυναίκα ναρκομανής είχε πέσει λιπόθυμη στο σπίτι της μετά από μεγάλη δόση και ο σκύλος της, ΛAMΠPANTOP ΠAPAKAΛΩ ΠOΛY!!, της έφαγε το πρόσωπο;
Eίχε γίνει πανικός στις ειδήσεις, γιατί η περίπτωσή της ήταν η 1η μεταμόσχευση προσώπου που έγινε ποτέ.
Tα λαμπραντόρ δεν είναι απ'τα σκυλιά που θεωρούνται απ'τα πιο φιλικά, τα πιο παιχνιδιάρικα και απ'τα πιο καλά για να τα έχεις μαζί με παιδιά;
Nομίζω ότι δεν πρέπει να βγάζουμε συμπεράσματα από μεμονωμένες περιπτώσεις. Δεν γνωρίζουμε το τί μπορεί να είχε προηγηθεί ώστε το σκυλί να έχασε τον έλεγχο. Δεν γνωρίζουμε αν το σκυλί είχε κάποιο πρόβλημα ή ασθένεια.
Γνωρίζω κι εγώ μια περίπτωση, όπου ένα ζευγάρι είχαν ένα σκύλο μεγάλο (νομίζω λυκόσκυλο) για πολλά χρόνια και κάποια στιγμή αυτό επιτέθηκε στη γυναίκα χωρίς λόγο (έτσι λένε) και η γυναίκα κόντεψε να χάσει το χέρι της.
Aς μη πανικοβαλόμαστε. H κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και οι εξαιρέσεις δεν κάνουν τον κανόνα.

....... δυστυχώς όμως στο λυκόσκυλο έκαναν ευθανασία. Ίσως να ήταν το καλύτερο, μπορεί όμως και όχι.
O φόβος είναι κακός σύμβουλος....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Καλέ τι χαμός έγινε εδώ???
Διάβασα την αγγλική εκδοχή που παρέθεσε η Nerina. Ούτε εκεί τα λέει όλα, π.χ. γιατί βρέθηκε το μωρό εκεί και γιατί δεν πρόσεξαν οι γονείς.
Δε θα κατηγορούσα έτσι εύκολα τους γονείς όμως, όπως δε θα κατηγορούσα κάποιον από μας που κάνει τα πάντα για τη γατούλα του και δεν καταφέρνει στην "κακιά στιγμή" να την προστατεύσει από ένα σκύλο, ένα αυτοκίνητο ή ένα βάζο που θα της έρθει στο κεφάλι...
Το βρίσκω αναισθησία τουλάχιστον!
Ελπίζω κανείς μας να μη βρεθεί στη θέση να του επιτεθεί αγριεμένο σκυλί (ή στο παιδί του, στο γατάκι του, σε αγαπημένο πρόσωπο...).
Είδα με τα μάτια μου δυο σκυλιά (δεν ξέρω ράτσα) της διπλανής πολυκατοικίας να αρπάζουν στα δόντια τους το Νιαράκι όταν ήταν 3 μηνών (τότε που το πρωτογνώρισα και ζούσε στον κήπο) και από τα ουρλιαχτά μου ξεσήκωσα τη γειτονιά. Καλά που ήρθε ο Δημήτρης και τον φοβήθηκαν (εμένα δε μου έδωσαν σημασία, όσο κι αν κοπανούσα) και την άφησαν. Σκυλιά σπιτιού (ζουν μονίμως σε μπαλκόνι) που τα άφησαν ελεύθερα στον κήπο και οι ιδιοκτήτες άφαντοι!
Εκεί ήταν δηλαδή, μετά από λίγο τα μάζεψαν (όσο εγώ πάσχιζα να κατεβάσω το κατατρομαγμένο μου από το δέντρο που είχε σκαρφαλώσει), αλλά έκαναν την πάπια κατά τη διάρκεια του περιστατικού...
Δεν έχω καμιά αντίρρηση ότι φταίνε συχνά οι άνθρωποι.
Όμως, όσο κι αν φταίει άνθρωπος π.χ. για παρατημένο αδέσποτο που εξαγριώθηκε ή για "εκπαιδευμένο" κατοικίδιο, δε θέλω επ'ουδενί να πέσω στα δόντια του. Ή αν ξαφνικά το σκυλί τρελάθηκε ή λύσαξε κ.λ.π.
"Πέσατε να φάτε" () τον Ανδρέα για το αυτονόητο: αγαπάμε τα ζώα, αλλά αγαπάμε πρώτα τους ανθρώπους. Όχι γιατί είμαστε ανώτερο είδος, αλλά γιατί εκεί ανήκουμε!

Εγώ αγαπώ τα "ήσυχα ζώα", τα "άγρια" τα φοβάμαι! Για να μπει ένα ζώο μέσα στο σπίτι χρειάζεται να έχει αποκτηθεί εμπιστοσύνη και από τις δύο πλευρές! Τίποτα δεν είναι απόλυτα ασφαλές (ακόμα κι η γατούλα μας, αλλά ακόμα κι εμείς και ο σύντροφός μας, ε?), αλλά ως ένα σημείο μπορούμε να ξέρουμε.

Κρίμα το παιδάκι, κρίμα τα άλλα σκυλιά που βασανίζονται (για τις περιπτώσεις που γράψατε, κι εγώ άκουσα για τον ανόητο που έκοψε τ'αυτιά του μωρού πιτ-μπουλ), κρίμα γενικώς...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Δεν έχω καμιά αντίρρηση ότι φταίνε συχνά οι άνθρωποι.
Όμως, όσο κι αν φταίει άνθρωπος π.χ. για παρατημένο αδέσποτο που εξαγριώθηκε ή για "εκπαιδευμένο" κατοικίδιο, δε θέλω επ'ουδενί να πέσω στα δόντια του. Ή αν ξαφνικά το σκυλί τρελάθηκε ή λύσαξε κ.λ.π.
"Πέσατε να φάτε" () τον Ανδρέα για το αυτονόητο: αγαπάμε τα ζώα, αλλά αγαπάμε πρώτα τους ανθρώπους. Όχι γιατί είμαστε ανώτερο είδος, αλλά γιατί εκεί ανήκουμε!

Εγώ αγαπώ τα "ήσυχα ζώα", τα "άγρια" τα φοβάμαι! Για να μπει ένα ζώο μέσα στο σπίτι χρειάζεται να έχει αποκτηθεί εμπιστοσύνη και από τις δύο πλευρές! Τίποτα δεν είναι απόλυτα ασφαλές (ακόμα κι η γατούλα μας, αλλά ακόμα κι εμείς και ο σύντροφός μας, ε?), αλλά ως ένα σημείο μπορούμε να ξέρουμε.

Κρίμα το παιδάκι, κρίμα τα άλλα σκυλιά που βασανίζονται (για τις περιπτώσεις που γράψατε, κι εγώ άκουσα για τον ανόητο που έκοψε τ'αυτιά του μωρού πιτ-μπουλ), κρίμα γενικώς...

Απο το καιρο που αγαπησα τα ζωα μισησα τους ανθρωπους κ αυτο για πιο λογο γιατι δεν ξερουν να συμπερηφερθουν στα ζωα .Το παιδι σου το σκυλι σου κ το γατι σου οπως το μαθεις πραττει.Αμα μαθεις το σκυλι σου να ειναι αγριο κακο δικο σου αλλα θα εμπιστευοσουν ποτε να αφησεις το μωρο σου μονο του καντα σε 2 σκυλια που δεν τα εχεις μεγαλωσει εσυ κ δεν ξερεις πως αντιδρανε?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ψωρόγατο]

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, εγώ ξέρω ότι το πρόσωπο μου από την δεξιά μεριά έχει γύρο στα 15- 20 ράμματα από δάγκωμα ΛΑΜΠΡΑΝΤΟΡ. Όπως είπε και κάποια άλλη γατομαμά : το παιδάκι σου και το σκυλάκι σου όπως τα μάθεις! Ο Φόρεστ ήταν ο σκύλος του αδελφού μου τον οποίο τον είχε πληρώσει 1500 USD το 1999 γιατί ο πατέρας του και ο παππούς του ήταν πρωταθλητές. Τον σκύλο τον ήξερα και ήξερα ότι είχε κακό και ανεξέλεγκτο χαρακτήρα. Δεν του απαγόρευα τίποτα και δεν τον μάλωναν για τίποτα γιατί η νύφη μου έλεγε ότι να μην του δημιουργήσουμε ψυχολογικά προβλήματα! Τα έκανε παντού! Έτρωγε ότι ήθελε: παπούτσια, κορνίζες, μοκέτες…..! Δεν σταμάταγε με τίποτα και όταν ήθελε να βγει έξω, ΘΕΛΩ ΤΩΡΑ!!! Σαν απαιτητικό, σκατομαθημένο παιδί. Και δεν σας περιγράφω τίποτα!!!!!! Όταν πήγα να τους δω το 2002, μπαίνω μέσα στο σπίτι μαζί με τον αδελφό μου και το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να σκύψω να χαιρετίσω πρώτα το σκύλο. Έχω καθίσει στα γόνατα, αυτός έχει βάλει τα πόδια του στους ώμους μου και το κεφάλι του πάνω από το κεφάλι μου, του ξύνω τα πλευρά και αυτός αρχίζει και γρυλίζει, δεν φοβήθηκα, συνεχίζω και τον ξύνω, συνεχίζει και μου γρυλίζει, φοβήθηκα, πάω να τραβηχτώ και γυρίζει το σκυλί το κεφάλι του και με δαγκώνει στο πρόσωπο κάτω από το μάτι μου. Μου έκοψε ένα μικρό κομματάκι (και έχω ένα καλό σημάδι), η νύφη μου σκούζει με το παιδί (3 μηνών) στην αγκαλιά της και ο αδελφός μου τρέχει και τραβάει το σκύλο από εμένα. Έφυγα από το νοσοκομείο με 15-20 ράμματα (βελόνα) και 5 πλαστικά ράμματα. Την επόμενη μέρα έμαθα ότι ο σκύλος τους είχε δαγκώσει τρεις ανθρώπους ήδη και ο ένας είχε πάει στο νοσοκομείο για ράμματα στο χέρι. Δηλαδή ο αδελφό μου τι περίμενε από το σκύλο, να δαγκώσει ή ακόμα χειροτέρα να σκ….. το παιδί του για να το διώξει από σπίτι του;;;;;; Καλυτέρα έμενα από την ανιψιά μου!!!!!!!
Τελικά ήρθαν και πήραν το σκύλο του το Animal control, τον έφεραν πίσω μετά από 10 μέρες και μετά από αρκετές εξετάσεις, είναι προβληματικό του είπαν. Τον έδωσε στους εκτροφείς από οπού τον είχε αγοράσει, ούτε και αυτοί τον κράτησαν ,τον έδωσαν σε μια φάρμα στο Ohio από εκεί και πέρα έχασαν τα ίχνη του. Το σκυλί είχε μάθει να είναι το αφεντικό του σπιτιού και ότι του άρεσε έκανε, χωρίς περιορισμούς ήταν το Alfa dog.
Δεν έχει σημασία η ράτσα του σκύλου έχει σημασία ο τρόπος που το αναθρέφεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[purina]

Εμ αμα δε το τιμορισαν ποτε τουσ ειχε παρει τον αερα και εκανε οτι γουσταρε.Πο πο μα καλα ειχε δαγκςσει και αλλουσ πριν απο σενα και δεν εκαναν τπτ για αυτο να τον τιμωρησουν .
Τελικα ησχιει το οπωσ το μαθεις απο μικρο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, εγώ ξέρω ότι το πρόσωπο μου από την δεξιά μεριά έχει γύρο στα 15- 20 ράμματα από δάγκωμα ΛΑΜΠΡΑΝΤΟΡ.....

Πω-πω, ψωρόγατο, έχω σοκαριστεί απ'την ιστορία σου! Aλλιώς είναι να ακούς κάτι για κάποιον τρίτο και αλλιώς να το ακούς απ'τον ίδιο!
Φαντάζομαι το σοκ αλλά και τον πόνο σου.
Kάτι τέτοιες ιστορίες αφήνουν καμιά φορά άσχημα ψυχολογικά τραύματα.
Eλπίζω εσύ να είσαι καλά τώρα.
Aϊ στο καλό το βρωμόσκυλο! Kαι μην πείτε ότι δεν φταίει και ο σκύλος. Σαφέστατα φταίνε περισσότερο τα αφεντικά του (στην συγκεκριμένη περίπτωση γιατί το κρατούσαν παρόλο την επιθετική συμπεριφορά του), αλλά μεγάλη ευθύνη έχει και ο σκύλος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

Aϊ στο καλό το βρωμόσκυλο! Kαι μην πείτε ότι δεν φταίει και ο σκύλος. Σαφέστατα φταίνε περισσότερο τα αφεντικά του (στην συγκεκριμένη περίπτωση γιατί το κρατούσαν παρόλο την επιθετική συμπεριφορά του), αλλά μεγάλη ευθύνη έχει και ο σκύλος.

απ'ο,τι ομως εξηγει και το ψωρογατο,δε γεννηθηκε επιθετικο,εγινε!!οταν δε του λες ποτε οχι,τι περιμενεις?να γινει καλο και ησυχο απο μονο του?ειναι ακριβως οπως στα παιδια.αν τους κανεις ολα τα χατιρια και δεν τα μαλωνεις ποτε,θα φταινε αυτα οταν μεγαλωσουν και γινουν κακοτροπα,απαιτητικα και ισως επιθετικα οταν απαιτουν κατι που δεν παιρνουν?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Πράγματι, τελικά παίζει μεγάλο ρόλο το πώς μεγαλώνεις ένα σκύλο. Τα λαμπραντόρ ως ράτσα νομίζω θεωρούνται πολύ ήρεμες ιδιοσυγκρασίες, πρώτη φορά ακούω κάποιο με τέτοιο χαρακτήρα! Αντίθετα έχω γνωρίσει ντόπερμαν το οποίο ήταν πολύ χαζοχαρούμενο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Η άποψη μου

Ζώα κακά με την έννοια οτι με δόλο κάνουν κακό δεν πιστεύω ότι υπάρχουν. Ζώα επικίνδυνα ναι υπάρχουν. Η οχιά πχ δεν πειράζει αν δεν πειραχτεί. Οταν όμως ένα ζώο ψάχνει για τροφή ή όταν νοιώσει κίνδυνο τότε γίνεται επικίνδυνο λιγότερο ή περισσότερο ανάλογα με τη φύση του. Ενα ζώο μπορεί να γίνει επικίνδυνο για τον άνθρωπο ακόμα κι όταν δεν κινδυνεύει απ αυτόν γιατί δεν μπορεί να καταλάβει ότι δεν κινδυνεύει. Αν πάω στο βουνό να βρω μια αρκούδα για να της κάνω γούτσου- γούτσου που πολύ θα το ήθελα, αυτή δεν θα το καταλάβει αυτό, αλλά μόλις με δει θα με αντιληφθεί ως κίνδυνο και θα θελήσει να υπερασπιστεί τον εαυτό της. γι αυτό κι εγώ δεν πάω και κάθομαι στ αυγά μου.

Τα ζώα (δεν ξέρω αν ισχύει για όλα αυτό) όταν έρθουν αντιμέτωπα με άνθρωπο, δεν έχουν καμιά διάθεση να εμπλακούν σε καυγά. Το πρώτο πράγμα που θέλουν να κάνουν είναι να φύγουν, αλλά, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα κρίνουν την εμπλοκή αναγκαία. Αν εκτιμήσει το ζώο ότι έχει ευκαιρία να φύγει και να αποφύγει τον κίνδυνο, θα το κάνει. αλλά αν εκτιμήσει οτι δεν έχει τέτοια ευκαιρία και πρέπει να εμπλακεί σε καυγά θα εμπλακεί. Η λάθος εκτίμηση είναι πάρα πολύ εύκολο να γίνει.

Κάποτε βρέθηκα μαζί με άλλους σε περιοχή του Γράμμου, και οι δασικοί υπάλληλοι μας εξήγησαν τι να κάνει και τι να μην κάνει κάποιος από μας αν έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με αρκούδα, παρ όλο που ήταν δύσκολο γιατί από τη φασαρία που κάναμε ή από τη μυρουδιά, μας αντιλαμβάνονταν και απομακρύνονταν. Για τη μια στις τόσες που μπορούσε να συμβεί, μας εξήγησαν κάποια πράγματα ώστε να μην κάνουμε την αρκούδα να νοιώσει ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να πολεμήσει.


Για τα σκυλιά τώρα. Από όσα έχω δει τόσα χρόνια στα σκυλιά έχω καταλάβει τα εξής: Τα σκυλιά που δαγκώνουν και γενικά είναι επικίνδυνα, είναι αυτά που τα έχουν δεμένα όλη μέρα και τα λύνουν τη νύχτα, και το κάνουν επίτηδες για να είναι άγριο ώστε να μην επιτρέπει τον καθένα να πλησιάσει. Κι αυτά που τα ΄΄εκπαιδεύουν΄΄ στο στυλ ΄΄άιντε όρμα παρ’τον΄΄. Κάποια από αυτά κάποια στιγμή γίνονται αδέσποτα και είναι εύκολο να εκθέσουν σε κίνδυνο οποιονδήποτε. Τα αδέσποτα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν αδέσποτα, δεν έχουν καμιά όρεξη να ορμήσουν σε κανέναν, αλλά: αν νοιώσουν απειλή και δεν έχουν δρόμο διαφυγής, ή ζαρώνουν και θα δαγκώσουν όταν απλωθεί χέρι πάνω τους ή ορμάνε. Εχω δει πολλές φορές αδέσποτα να παίζουν με παιδιά, κι επειδή δεν ένοιωθαν κακές προθέσεις ανέχονταν και αρκετά πράγματα όπως τράβηγμα αυτιών ή ουράς. Σκυλί που έχει κακοποιηθεί φαίνεται απ το γεγονός ότι μόλις δει άνθρωπο κάνει παράκαμψη και φροντίζει να περάσει από αρκετά μακριά με έναν τρόπο που μοιάζει να σκέφτεται ΄΄ας πάω από κει καλού κακού μην έχουμε κανένα δυσάρεστο΄΄.
Αυτά για τα συνηθισμένα σκυλιά τα οποία έχω δει.

Από κει και πέρα υπάρχουν και τα σκυλιά που εκπαιδεύονται ειδικά, και τα οποία δεν κάνουν ποτέ πίσω και ή σκοτώνουν ή σκοτώνονται. Επίσης κάτι περίεργες διασταυρώσεις, κάτι διασταυρώσεις σε εργαστήρια που γίνονται, δεν έχω ασχοληθεί και δεν τα ξέρω. Επίσης δεν έχω ιδέα από ράτσες σκυλιών, και ακούω κατά καιρούς για διάφορες που είναι έτσι ή αλλιώς, και διάφορες περιγραφές. Εγιναν περιγραφές εδώ για κάποια τέτοια για το πόσο άγρια ήταν και εξημερώθηκαν, τι χαρακτηριστικά έχουν κλπ. Σκυλιά ήσυχα μεν, αλλά σε ορισμένες συνθήκες γίνονται επικίνδυνα γιατί έχουν ένστικτα άγρια κλπ. Κατάλαβα από όσα διάβασα ότι αυτά τα ζώα είναι ειδικές περιπτώσεις, και όποιος τα έχει αναλαμβάνει και ρίσκα.
Προσωπικά θεωρώ λάθος να έχει κανείς τέτοιο ζώο, γιατί όσο κι αν είναι ήσυχο μπορεί από κει που δεν το περιμένει να ξυπνήσουν τα ένστικτα του προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, και έστω κι αν διαρκέσει αυτό μικρό διάστημα το κακό θα έχει συμβεί. Μοιάζει λίγο με το να έχω ένα λιοντάρι που είναι εξημερωμένο και το μεγάλωσα εγώ, κι ενώ είναι γενικώς ήσυχο, κάποια στιγμή για δευτερόλεπτα φουντώνει το ένστικτο και μου αρπάζει το χέρι και μην το είδατε. Και μετά πάλι όλα ήρεμα. ή θέλει να παίξει αλλά δεν ξέρει ότι και η ελάχιστη δύναμη που θα ασκήσει για μένα είναι πολύ.

Υπάρχουν άνθρωποι που ενώ έχουν μικρά παιδιά στη ηλικία που θέλουν να ψαχουλεύουν τα πάντα στο σπίτι και να ξετρυπώνουν, και έχουν όπλο. Ε δεν θα είναι παράξενο αν βρει κάποια φορά το όπλο και τα φυσίγγια….

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ψωρόγατο]

Απορώ και εγώ με τον αδελφό μου!!!! Αλλά τι να το κάνεις που το έμαθα και εγώ κατόπιν εορτής! Θα σας πω απλός ένα παράδειγμα με το γινόταν: ο Φόρεστ (6 μηνών) τα κάνει στο τραπέζι δίπλα, πάνω στη μοκέτα στο καινούργιο σπίτι, εγώ παίρνω μια εφημερίδα και τον βουτάω και του βάζω τη μουσούδα κοντά να τα μυρίσει και τον μαλώνω φωνάζοντας του ότι είναι κακό και χτυπάω την εφημερίδα δίπλα του για να του το επισημάνω. Η νύφη μου τώρα με το που με βλέπει βάζει τα κλάματα και τρέχει για το δωμάτιο τους και εγώ μένω με την απορία: τι έκανα; Αφού εγώ θα πρέπει να τα καθαρίσω! Μετά έρχεται ο αδελφός μου και μου λέει ότι το σκύλο δεν πρέπει να τον μαλώνουμε γιατί θα του δημιουργήσουμε ψυχολογικά προβλήματα! Απορία πάλι στα μούτρα μου….! Και λοιπόν σας λέω ότι το παιδί τους το μεγαλώνουν ακριβώς το ίδιο, ένα παιδί 4 χρονών επειδή δεν θέλει να κάνει μπάνιο μετά τη θάλασσα το αφήνουν άπλυτο για 3 μέρες! Παιδάκι και σκυλάκι που λέγαμε!
Ευτυχώς δεν έπαθα πολύ μεγάλη ζημιά στο πρόσωπο, αλλά από εδώ τότε δεν πάω με το ίδιο αέρα σε σκύλους γενικά. Πάντα υπάρχει η ιδέα στο μυαλό ότι μπορεί να με βουτήξει!
Μην ανησυχείτε, παραμένω πανέμορφη!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

ψωρόγατο συγνώμη αλλά το λιγότερο που έχω να πω είναι ότι είναι άμυαλοι.Τελικά τον έχουν δώσει το σκύλο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[purina]

Καλε και το παιδι απλειτο δε θα μηνει τριχα στο κεφαλακι του απ τα αλατα ,θα εχει προβλημα μεγαλονοντας.Μηπος εκτοσ για το σκιλο να τουσ επισημανεισ κατι και για το παιδι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Ο δικος μου!!!! Λιγο σκοτεινες και χαλια οι φωτο αλλα νομιζω οτι φαινεται ποσο καλο πλασμα ειναι!

(Δεν φορτωνονται εδω οι εικονες ... Δινω τα link:
https://www.dropshots.com/day.php?userid=176817&cdate=20060929&ctime=092302
και
https://www.dropshots.com/day.php?userid=176817&cdate=20060929&ctime=092302​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Απορώ και εγώ με τον αδελφό μου!!!! Αλλά τι να το κάνεις που το έμαθα και εγώ κατόπιν εορτής! Θα σας πω απλός ένα παράδειγμα με το γινόταν: ο Φόρεστ (6 μηνών) τα κάνει στο τραπέζι δίπλα, πάνω στη μοκέτα στο καινούργιο σπίτι, εγώ παίρνω μια εφημερίδα και τον βουτάω και του βάζω τη μουσούδα κοντά να τα μυρίσει και τον μαλώνω φωνάζοντας του ότι είναι κακό και χτυπάω την εφημερίδα δίπλα του για να του το επισημάνω. Η νύφη μου τώρα με το που με βλέπει βάζει τα κλάματα και τρέχει για το δωμάτιο τους και εγώ μένω με την απορία: τι έκανα; Αφού εγώ θα πρέπει να τα καθαρίσω! Μετά έρχεται ο αδελφός μου και μου λέει ότι το σκύλο δεν πρέπει να τον μαλώνουμε γιατί θα του δημιουργήσουμε ψυχολογικά προβλήματα! Απορία πάλι στα μούτρα μου….! Και λοιπόν σας λέω ότι το παιδί τους το μεγαλώνουν ακριβώς το ίδιο, ένα παιδί 4 χρονών επειδή δεν θέλει να κάνει μπάνιο μετά τη θάλασσα το αφήνουν άπλυτο για 3 μέρες! Παιδάκι και σκυλάκι που λέγαμε!
Ευτυχώς δεν έπαθα πολύ μεγάλη ζημιά στο πρόσωπο, αλλά από εδώ τότε δεν πάω με το ίδιο αέρα σε σκύλους γενικά. Πάντα υπάρχει η ιδέα στο μυαλό ότι μπορεί να με βουτήξει!
Μην ανησυχείτε, παραμένω πανέμορφη!!!!!!

Ψωρόγατο, καλημέρα!
Άστους, θα τα "λουστούν" έτσι κι αλλιώς. Αρκεί να μην έχεις πολλά πολλά μαζί τους, γιατι ...κινδυνεύεις!
Κάπου είχες πει ότι πήρες το σκύλο. Κακώς!
Πρέπει να τον έχουν και να τα τραβούν μόνοι τους...

Ακόμα κορίτσαρος, ε;
Κι έτσι να μείνεις, πρόσεχε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rotonda]

Παιδιά, να σας πω κι εγώ μια εμπειρία που είχα με ένα αδέσποτο σκυλάκι που είχα μαζέψει από το δρόμο. Ήταν ένα μπασταρδάκι γκριφόν μεσαίου μεγέθους, γύρω στα 10 κιλά. Το είδα να κάθεται πολύ θλιμμένο σε ένα σταθμό του ηλεκτρικού και να κοιτάζει τα τρένα που περνούσαν. Σκέφτηκα ότι μια και ήταν σχεδόν ράτσας, θα ήταν εύκολο να του βρω ένα σπίτι (δεν σκόπευα να το κρατήσω εγώ). Έβγαλα λοιπόν το λουρί της τσάντας που κρατούσα, του το φόρεσα στο λαιμό και τον πήρα μαζί μου. Δεν αντιστάθηκε. Τον πήγα κατ' ευθείαν στον κτηνίατρο. Κι εκεί η συμπεριφορά του ήταν καλή. Μετά τον πήγα σε ένα σκυλοκομμωτήριο για να τον περιποιηθούν, γιατί ήταν πανβρώμικος. Η κυρία που τον ανέλαβε (ήταν και εκπαιδεύτρια), δεν με άφησε να μείνω στο χώρο περιποίησης. Περίμενα λοιπόν απέξω. Παραξενεύτηκα από τα μουγκρητά του σκύλου και τις φωνές της εκπαιδεύτριας. Ήταν φανερό ότι γινότανε μάχη εκεί μέσα.
Τέλος πάντων, κάποια στιγμή τον πήρα και γυρίσαμε σπίτι. Ο σκύλος μια χαρά μαζί μου, αλλά και με τις γάτες μου. Κάποια στιγμή ανέβηκε στο κρεβάτι μου. Δοκίμασα να τον κατεβάσω, αλλά μου μούγκρισε. Τον κατέβασα με... δόλο, δείχνοντάς του το λουρί, δήθεν για βόλτα (αυτό αποδεικνύει ότι ήταν σπιτικός). Από τότε τον έδενα τα βράδια δίπλα στο κρεβάτι μου, για να μην ανεβαίνει πάνω.
Πέρασαν κάνα-δυο μήνες (είχα δημοσιεύσει αγγελίες και περίμενα) και ο σκύλος αυτός είχε δεθεί πολύ μαζί μου. Υπάκουε και στο παραμικρό νεύμα. Στις βόλτες του έξω, όμως, διαπίστωσα ότι ήταν τρομερά επιθετικός με άλλα σκυλιά. Πλακωνόταν με ό,τι έβρισκε, ακόμα και με λυκόσκυλα! Στο σπίτι, έκανε πιπί του σε διάφορα σημεία, προφανώς για να μαρκάρει την περιοχή του. Κάποια μέρα, μου είχε κλέψει μια κάλτσα και τη μασούλαγε στην κουζίνα. Θέλοντας να τον "φρενάρω" λίγο στις κακές συνήθειες, πήρα μια εφημερίδα, την έκανα ρολό και του την έδειξα απλώς από μακριά. Δεν μπορώ να σας περιγράψω το τι ακολούθησε. Αυτό το γκριφονάκι που δεν το έπιανε το μάτι σου, μου έκανε μια τρομερή επίθεση. Όρμησε πάνω μου και με δάγκωνε στα πόδια και στην κοιλιά, κάνοντας άλματα! Μου έσκισε παντελόνι και μπλούζα και δεν σταμάταγε με τίποτα. Ύστερα από λίγη ώρα κατάφερα να βγω από την κουζίνα και να κλείσω την πόρτα. Πήγα για αντιτετανικό και ξαναγύρισα. Ο σκύλος είχε ηρεμήσει κι ήταν σαν να μην είχε γίνει τίποτα: φιλικός και υπάκουος.
Έφερα εκπαιδευτή να μου πει τι να κάνω. Ο σκύλος τον υποδέχτηκε στην πόρτα με την ουρά όρθια και ακίνητη (στην τσίτα!). Μετά επιχείρησε αμέσως να τον... καβαλήσει. Ο εκπαιδευτής μού είπε ότι το σκυλί αυτό ήταν εξαιρετικά κυριαρχικό, κι ότι εγώ ήμουν... το προστατευόμενο μέλος της αγέλης του. Μου έδωσε κάποιες οδηγίες χειρισμού.
Στο μεταξύ, μου είχαν απαντήσει για την αγγελία. Ήταν ένα σπίτι με κήπο. Τους είπα τα καθέκαστα, ότι αυτός ο σκύλος δαγκώνει, αλλά μου είπαν ότι ήξεραν από σκύλους γιατί είχαν λυκόσκυλα παλιά κτλ. κτλ. και ότι τον ήθελαν οπωσδήποτε. Επειδή στην οικογένεια αυτή δεν υπήρχαν παιδιά, δέχτηκα να τους τον πάω, μαζί με τις οδηγίες του εκπαιδευτή γραμμένες.
Μετά από δυο μέρες, μου τηλεφώνησαν πανικόβλητοι "να πάω να πιάσω το σκύλο". Τι είχε συμβεί; Η γιαγιά του σπιτιού, μια γλυκύτατη κυρία, έμεινε κάποια στιγμή μόνη με το σκύλο. Σκέφτηκε ότι το καημένο θα κρυώνει κάτω στα πλακάκια και πήρε ένα μαξιλαράκι να του το βάλει από κάτω. Ο σκύλος προφανώς το εξέλαβε αυτό ως απειλή. Της επιτέθηκε, την έριξε κάτω (!!!!) και τη δάγκωνε με μανία. Η γυναίκα χρειάστηκε νοσοκομείο.
Εννοείται, ότι τον πήρα αμέσως. Ήταν πάλι ήρεμος και υπάκουος. Δεν ήξερα τι να κάνω. Τηλεφώνησα στη Φιλοζωική. Τους είπα τα καθέκαστα, και ξέρετε τι μου απάντησαν; "Όχι, ούτε να το πάρουμε εμείς μπορούμε, ούτε να του κάνουμε ευθανασία, αφού είναι υγιές. Αφήστε το καλύτερα εκεί που το βρήκατε".
Αυτό μου φάνηκε αδιανόητο και εξαιρετικά ανεύθυνο. Το σκυλί αυτό θα μπορούσε να "παρεξηγήσει" τη συμπεριφορά κάποιου παιδιού που ίσως το πλησίαζε, και τότε θα μπορούσε να το αρπάξει από το λαιμό (είχα δει πώς σ' εμένα έκανε επίθεση με άλματα, για να φτάσει όσο πιο ψηλά μπορούσε).
Του έκανα ευθανασία. Ένιωσα φριχτά και έκανα καιρό να συνέλθω. Ευχόμουνα να μην είχα επέμβει ποτέ στη ζωή αυτού του σκυλιού.
Ουφ! Sorry για το "μακρυνάρι" μήνυμα, αλλά ήθελα να σας τα πω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Τραγικό...Δεν ξέρω τι να πω. Φαντάσου τι είχε περάσει αυτό το σκυλάκι για να αντιδρά έτσι σε πράγματα που τα θεωρούσε απειλητικά. Καταλαβαίνω τους λόγους που σε οδήγησαν στην ευθανασία του ζώου αν και δεν ξέρω αν θα έκανα το ίδιο. ΠΟλύ δύσκολη κατάσταση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη1]

Thanasis46 θα συμφωνίσω μαζί σου. Κανένα ζώο δεν επιτήθετε εκτός κι αν δεν του αφήσεις άλλο περιθώριο. Η παράκαμψη που κάνουν τα σκυλιά όταν συναντήσουν κάποιον είναι ένα μύνημα ότι: εγώ δεν έχω κακό σκοπό, να περάσω απλά. Το ονομάζουμε σήμα ηρεμίας.
Σε αυτό https://www.interpet.gr/themata/ekpaideusi/Themata/epithetikos skilos_090805.htm νομίζω ότι λύνοντε πολλές απορίες σχετικά με την επιθετικότητα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rotonda]

Thanasis46 θα συμφωνίσω μαζί σου. Κανένα ζώο δεν επιτήθετε εκτός κι αν δεν του αφήσεις άλλο περιθώριο.

Κι εγώ συμφωνώ. Το πρόβλημα όμως καμιά φορά είναι "οι παρεξηγήσεις", αν δηλαδή το ζώο ΝΟΜΙΖΕΙ ότι κινδυνεύει από σένα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Παιδιά εγώ είπα για σκυλιά συνηθισμένα, τα οποία βλέπω πολλά χρόνια. όταν κάποτε είδα για πρώτη φορά σκυλί απ αυτά που λένε ράτσας, (μπουλντόγκ μου είπε ο συνοδός του) ένοιωσα περίεργα και αμήχανα. Ηταν κάτι το πρωτόγνωρο για μένα και η επιθυμία μου να το χαϊδέψω ήταν ανάμικτη με ανησυχία. Το πρόσωπο του μου φαίνονταν πολύ αγαπησιάρικα κωμικό, αλλά το όλο στυλ του μου φαίνονταν σαν να έλεγε ΄΄μην τολμήσεις καμιά κίνηση…΄΄ Ο συνοδός του μου είπε να μην φοβάμαι δεν με πειράζει αλλά χρειάστηκε να μου το διαβεβαιώσει δυο τρεις φορές μέχρι να απλώσω το χέρι μου να το χαϊδέψω. Ενώ το χάιδευα αυτό έστρεφε τα μάτια του στο συνοδό κι ένοιωθα σαν να περίμενε οτι μπορεί να πάρει κάποια εντολή. Επαιξα κάμποση ώρα μαζί του αλλά δεν ένιωθα πολύ άνετα. Δεν έχω ιδέα τι σκυλιά είναι τα μπουλντόγκ (όπως και όλα τα άλλα ράτσας) αλλά θυμάμαι που ένοιωσα σίγουρος ότι πρόκειται για κάτι τελείως διαφορετικό από αυτά που ήξερα.

Ημουν κάποτε σ ένα χωριό της Καστοριάς, και κάθε απόγευμα μαζεύονταν πολλά σκυλιά στην πλατεία. Για ένα από αυτά λέγανε ότι είναι πολύ άγριο, τόσο που δεν το πλησιάζει ούτε το αφεντικό του κι ότι για τάισμα του αφήνει τροφή και φεύγει και πάει μετά ο σκύλος και τρώει. ΄΄Μην τολμήσεις να το πλησιάσεις δεν καταλαβαίνει ούτε από καλόπιασμα ούτε τίποτα κάηκες. σε όλο το χωριό υπάρχει μόνο ένας άνθρωπος τον οποίο επιτρέπει να το πλησιάζει και δεν του ορμάει. ο Γιώργης[FONT=&quot] [/FONT]΄΄ μου λέγανε. Ο άνθρωπος αυτός ήταν αυτό που λένε ο τρελός του χωριού. όλοι απορούσαν πως του επιτρέπει να πλησιάσει και είχα περιέργεια να δω μια τέτοια σκηνή.

Μια μέρα λοιπόν είδα πως γίνεται και το πλησιάζει. Ας μην περιγράφω όλη τη διαδικασία θα πω μόνο τι κατάλαβα εγώ από οτι είδα. Το σκυλί αντιλαμβάνονταν τον άνθρωπο αυτό ως ένα ον που δεν θέλει να το κυριαρχήσει να το διατάξει να το υποτάξει. Εβλεπα και σύγκρινα τη συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου με των άλλων ανθρώπων και η διαφορά ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Σε όλους αντιλαμβάνονταν αυτό το σκυλί τάση εξουσιαστική και αγρίευε, την αρνούνταν, ενώ αυτόν έμοιαζε να τον αντιλαμβάνεται σαν ίσο προς ίσο. Οχι μόνο το πλησίαζε λοιπόν ο Γιώργης το τόσο άγριο σκυλί, αλλά το έπαιρνε κι ανάμεσα στα πόδια του κι έκανε οτι το καβαλάει σαν αλογάκι. (μικρόσωμος ο Γιώργης αρκετά μεγαλόσωμο το σκυλί) όταν ενοχλούνταν γύριζε και του γρύλιζε αλλά δεν τον δάγκωνε.
Η όλη εικόνα ήταν: Ενα κοπάδι σκυλιά στην αλάνα, κι ένας άνθρωπος στη μέση του κοπαδιού να παίζει με το φημισμένο για την αγριότητα του σκυλί, και καμιά δεκαριά άνθρωποι να κοιτάμε γεμάτοι απορία (ποιο πολύ οι άλλοι που ξέρανε καλά το σκυλί) κι όλοι να αναρωτιούνται πως γίνεται αυτό.
Ενοιωσα οτι ο Γιώργης μου έδωσε ένα καλό μάθημα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

αχ,τι θυμηθηκα τωρα...

πριν 7-8 χρονια που περναγα ολο το καλοκαιρι στο εξοχικο μας,καθε φορα που πηγαινα αναλαμβανα ολα τα αδεσποτα της γειτονιας(κι ηταν πολλα)καθε χρονο εμφανιζονταν νεα σκυλια γιατι στο τελςο του καλοκαιριου οι κατοικοι τα φολιαζαν γιατι θεωρουσαν οπως ελεγαν οτι ηταν πολυ επιθετικα και επικινδυνα.ε,σας πληροφορω οτι μονο αυτο δεν ειδα εγω.τα πλησιασα πολυ σταδιακα,μαλιστα μια θηλυκαι μου πηρε ενα μηνα να ερθει κοντα μου.αυτο που εβλεπα ομως δεν ηταν επιθετικοτητα,αλλα φοβος.
να μην τα πολυλογω στο τελος κατεληξαν να κοιμουνται ολα μεσα στο οικοπεδο μας,να ειναι απιστευτοι φυλακες του σπιτιου κι οταν φευγαμε το σεπτεμβρη και πηγαιναμε μονο σαβ/κο να καθονται εκει ολη τη βδομαδα νηστικα μεχρι να ξαναπαμε(ενας γειτονας που ειχαμε αφησει να τα ταιζει μας ελεγε οτι δε τον αφηναν να μπει στο σπιτι με τιποτα!!)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.