Αντιμετώπιση αδικαιολόγητης φοβίας/τρόμου;

[Lora]

Φοβάται και κρύβεται!

Καταρχήν να πω πως το site σας είναι υπεροχο και πως πριν κανένα χρόνο που δεν είχα ιδέα από γάτες εψαχνα για κάτι τέτοιο και το βρήκα τώρα.
Λοιπόν, πριν περίπου κανένα χρόνο βρήκα την Ψείρα, για την ακρίβεια μια φίλη μου τη βρήκε. Ένα γατάκι περιπου 2 μηνών κάτω από τα αυτοκίνητα να νιαουρίζει ασταμάτητα. Τελικά μετα από εξέταση από κτηνίατρο προέκυψε πως είχε θλαση στην ουρά της, σπασμένο πόδι από παλαιότερα και κολλημένο σε λάθος σημείο, ευτυχώς περπατάει μια χαρά, και το ίδιο βράδυ που τη βρήκαμε κατούρησε αίμα.
Υπέθεσα πως κάποιο "καλό παιδάκι" την περιποιήθηκε. Τώρα είναι καλά. Το μόνο πρόβλημα είναι στη συμπεριφορά της. Φοβάται με το παραμικρό, κρύβεται, όταν επιστρέφουμε σπίτι και τη βγάζουμε από το δωμάτιό της επιστρέφει σε αυτό πάλι και κάθεται εκεί.
προχθές ήρθε μια φίλή μου, πήγε να τη χαϊδεψει και της έκανε χχχχχχ
και γενικά οταν δει ξένο ανθρωπο κρυβεται στο σπιτάκι της και δε βγαίνει. Πιστευα ότι θα καλυτερέψει ή ότι έτσι είναι ο χαρακτήρας της αλλά βλέπω άλλες γάτες κάνουν χαρές, τριβονται, αυτή πολύ σπάνια. Πως μπορώ να την κάνω πιο κοινωνική.
Πιστεύω οτι φοβάται τους ανθρώπους από τις άσχημες εμπειρίες που είχε. Πως θα το αλλάξω αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Καταρχήν καλώς μας ήρθατε. Γενικά και οι γάτες έχουν η κάθε μια το χαρακτήρα τους, ακριβώς όπως οι άνθρωποι. Άλλες είναι πιο φιλικές, άλλες αντικοινωνικές. Εξαρτάται βέβαια και από τα βιώματα της καθε μιας αλλά όχι μόνο. Δεν νομίζω ότι μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα. Αμα δεν θέλει "και πολλά πολλά " με ξένους, θα πρέπει να το δεχτείς.

ΥΓ Βάλε μας και καμια φωτο να την καμαρώσουμε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Καλώς ήρθες, lora!
Αν διαβάζεις αγγλικά, θα βρεις ένα καλό άρθρο εδώ.
Ελπίζω να σε βοηθήσει!

ΥΓ. Και ναι, βάλε φώτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

lora καλώς ήρθες!
Από την περιγραφή σου είναι σαν να βλέπω τον δικό μου γατούλη!

ο Φρου-φρού μου είναι 5 χρονών αλλά όταν τον βρήκα ήταν κακοποιημένο γατάκι και δυστυχώς οι φοβίες του παραμένουν Δεν αλλάζει, και μέσα στα χρόνια η μόνη διαφορά που είδα είναι ότι ανθρώπους που έχει συνηθήσει απλα πλησιάζει λίγο πιο κόντα τους..
με εντελώς ξένους μένει κρυμένος μέχρι να φύγουν... Ακόμη και αν περάσουν 5 ώρες!
Επείσης φοβάται τις απότομες κινήσεις, τους θορύβους και όλα τον τρομοκρατούν... μόνο κόντα μου νιώθει ασφάλεια και μόνο τα δικά μου χάδια και "βασανιστήρια" ανέχεται!

Επείσης είναι παραπόνιάρης... Αν τρομάξει αρχίζει και νιαουρίζει σαν να κλαίει...

Ισως πρέπει να δεχτείς ότι η γατούλα σου διαφέρει από τις άλλες και να προσπαθήσεις όσο μπορείς να μην την στρεσάρεις η αγχώνεις..
τουλάχιστον εγώ αυτό κάνω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Lora καλωσήρθες κι από μένα.
Υπομονή χρειάζεται και να μην το πιέζεις το γατουλίνι σου. Αγάπησέ το για αυτό που είναι. Μπράβο σου που το έσωσες από το δρόμο!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Lora καλως ορισες κι απο εμενα και μπραβο που εσωσες ενα γατακι. Εχω 3 γατακια εκ των οποιων τα 2 με το που βλεπουν ανθρωπο εξαφανιζονται

Κι εγω αδεσποτα τα βρηκα κ τα πηρα. Η Γατα αν κι 7 πλεον παραμενει το ιδιο. Ο Πουρπουρης ειναι 1 σχεδον κι ακομη κι εμενα φοβαται αν τον πιασω (μονο στο κρεβατι κ στο καναπε νιωθει ασφαλης)
Ειχα ακουσει καποτε πως οι 2 πρωτοι μηνες στη ζωη μιας γατας ειναι καθοριστικοι σε σχεση με τη κοινωνικοτητα τους με τους ανθρωπους. Αλλα ειναι φανταζομαι και θεμα χαρακτηρα. Απλα αποδεχεται κανεις το χαρακτηρα του ζωου του και προσπαθει να το κανει να νιωσει οσο πιο πολυ γινεται προστατευμενο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ψιψίνος]

Αφου δεν ειναι κοινονικο πρεπει να το κανεις να ειναι...Οταν ερχοται καποιες φιλες σου πες της να τη χαιδεβουν κ.λ.π για να μαθει το γατακι οτι ο εξω κοσμος δεν ειναι και τοσο κακος...

Καλος ηρθες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

lora καλώς ήρθες!
Από την περιγραφή σου είναι σαν να βλέπω τον δικό μου γατούλη!

ο Φρου-φρού μου είναι 5 χρονών αλλά όταν τον βρήκα ήταν κακοποιημένο γατάκι και δυστυχώς οι φοβίες του παραμένουν Δεν αλλάζει, και μέσα στα χρόνια η μόνη διαφορά που είδα είναι ότι ανθρώπους που έχει συνηθήσει απλα πλησιάζει λίγο πιο κόντα τους..
με εντελώς ξένους μένει κρυμένος μέχρι να φύγουν... Ακόμη και αν περάσουν 5 ώρες!
Επείσης φοβάται τις απότομες κινήσεις, τους θορύβους και όλα τον τρομοκρατούν... μόνο κόντα μου νιώθει ασφάλεια και μόνο τα δικά μου χάδια και "βασανιστήρια" ανέχεται!

Επείσης είναι παραπόνιάρης... Αν τρομάξει αρχίζει και νιαουρίζει σαν να κλαίει...

Ισως πρέπει να δεχτείς ότι η γατούλα σου διαφέρει από τις άλλες και να προσπαθήσεις όσο μπορείς να μην την στρεσάρεις η αγχώνεις..
τουλάχιστον εγώ αυτό κάνω...

Μιμικάκι είναι σαν να περιγράφεις τον χαρακτήρα του Σάκη!

Lora κατ'αρχήν καλωσήρθες. Η κάθε γάτα έχει τον δικό της χαρακτήρα. Σίγουρα το γεγονός ότι η δική σου έχει περάσει δύσκολα (ίσως εξαιτίας ανθρώπων) επιβαρύνει την κατάσταση. Χρειάζεται χρόνο και πολύ αγάπη και θα βελτιωθούν τα πράγματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

Αφου δεν ειναι κοινονικο πρεπει να το κανεις να ειναι...Οταν ερχοται καποιες φιλες σου πες της να τη χαιδεβουν κ.λ.π για να μαθει το γατακι οτι ο εξω κοσμος δεν ειναι και τοσο κακος...

Καλος ηρθες

με τίποτα μην βάλεις την γατούλα σου με το ζόρι να την πιάνουν αν δεν θέλει!
Το μόνο που θα καταφέρεις θα είναι να την τρομάξεις και να κλωνίσεις την εμπιστοσύνη της απέναντι σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

ε, ναι με το ζορι μαλλον επιδεινωνεται μια κατασταση. Ο αδερφος μου λατρευει τα γατακια και σε μια επισκεψη που ηθελε να δει τη γατουλα (που με τη σειρα της δεν το ηθελε καθολου) και τη πιεσα λιγο, φρικαρε η καημενη. Κριμα να τα στρεσαρουμε. Θα το κανει μονη αν νιωσει ποτε ικανη να το χειριστει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ψιψίνος]

a........a.......... ok Δεν το ηξερα αυτο παιδια ζητω συγγνώμη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

a........a.......... ok Δεν το ηξερα αυτο παιδια ζητω συγγνώμη

ψιψίνε, θα σε παρακαλέσω να μην γράφεις ότι σου κατέβει στο κεφάλι ειδικά όσον αφορά συμβουλές τέτοιου είδους!
Αν δεν ξέρεις κάτι καλύτερα μην απαντάς γιατί γίνεται λάθος πληροφόρηση...Εγώ τουλάχιστον αυτό κάνω οκ?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ψιψίνος]

οκ!!!!!!!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lora]

ευχαριστώ για τις βοήθεια όντως είναι διαφορετική από τις άλλες γάτες.
mimikaki είναι ακριβώς σαν τη συμπεριφορά που περιγράφεις στη δικά σου γάτα.
Ευχαριστώ και το άρθρο πολύ ενδιαφέρον....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΜΑΧΗ1]

τη μπουμπου μου τη βρηκα στη λεωφορο κηφισιας, κουλουριασμενη κατω απο τη γεφυρα, ηταν περιπου 2 μηνων. για μια βδομαδα ειχε κρυφτει κατω απο τον καναπε και εβγαινε τη νυχτα που κοιμομασταν.σιγα σιγα αρχισε να ξεθαρευει.για να μη τα πολυλογω, τωρα ειναι 2,5 χρονων, πολυ παιχνιδιαρα με μας του σπιτιου, αλλα δεν αφηνει αλλους να την χαιδεψουν, ενω ακομα φοβαται τους δυνατους ηχους και τα φωτα των αυτοκινητων.ετσι ειναι τα γατακια που εχουν κακοπερασει στο δρομο,αλλα γι αυτο τα αγαπαμε πιο πολυ!!!!κανε υπομονη και μη τη ζοριζεις με τιποτα, αφησε την και καποια στιγμη 8α αρχισει να ηρεμει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[<?php $όνομα = "john" ?>]

Άγριο ή φοβισμένο(?) γατάκι;

Γεια σας παιδια, πριν ενα μηνα και κατι, υιοθετησα ενα μικρο γατακι, 3 μηνων περιπου, ειναι το πρωτο μου, θηλικο, μη στειρωμενο... δεν ειναι ρατσας, ειναι του δρομου, και μου ειπαν οτι ηταν παρατημενο, και μαλλον δεν "εκατσε" οσο θα επρεπε με τη μητερα του, να κοινωνικοποιηθει...
Στην αρχη ηταν πολυ φοβισμενο, κρυβοταν, δεν με αφινε να το χαιδεψω, μου εκανε "χου" και τετοια, και δεν πολυ εβγαινε, και νομιζα οτι ετσι θα ειναι για λιγο, μεχρι να συνιθισει το σπιτι, εμενα κλπ.
Τωρα, ενταξει, δεν κρυβεται τοσο πολυ, αλλα ακομα το κανει, ενα αυτο, οταν πηγαινω εγω να το χαιδεψω, φευγει, αλλα αν εγω δεν κανω τιποτα, ερχεται σε εμενα, και καθεται ειτε πανω μου ειτε διπλα μου να το χαιδεψω ή να κοιμηθει, δευτερο αυτο, που και που με δαγκωνει, αλλα οχι πολυ δυνατα, και σταματαω το χαιδεμα, και εκεινο φευγει... να το παιρνω αγκαλια, δεν καθεται με τη καμια, με γρατζουναει και την κανει... που και που με ξυπναει τη νυχτα, γιατι μου γρατζουναει τα ποδια, μαλλον παιζει, δεν ξερω σιγουρα...

Λοιπον, περιμενω απαντησεις να ξερω, γιατι και η υπομονη μου εχει ενα οριο, και αμα δεν ξερω σιγουρα οτι θα αλλαξει σμπεριφορα, δυστυχως, θα τη δωσω πισω(και θα παρω αλλη) αν και τη λυπαμαι, γιατι δεν θελω τη γατα να μην μπορω να τη πλησιασω, και να τη πιανω, μερικες φορες τρεχει σαν τη τρελη με'στο σπιτι... οταν κοιταγεται στον καθρεφτη "φουσκονεται"(σηκωνει τις τριχες στη πλατη) και κοιταει επιμονα, σαν να νομιζει οτι ειναι αλλη, αρα δεν ειναι φιλικια με αλλες γατες(μαλλον)

Ολα τα παραπανω σημαδια εμενα με κανει να ανησυχω, μπας και δεν θα συνελθει ποτε...

ΥΓ: Προτιμοτερο θα ηταν να απαντησουν εκεινοι οι οποιοι ειχαν γατα με τετοια χαρακτηριστικα(μιας ψηλο αγριας γατας), και μετα απο δεν ξερω ποσος χρονος δεν τα ειχε πλεον, αν υπαρχουν βεβαια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Χρειάζεται πολλή υπομονή και επιμονή εκ μέρους σου και σωστή συμπεριφορά απέναντι στο γατάκι. Με σωστό τρόπο και αρκετό χρόνο, σχεδόν όλα τα γατάκια προσαρμόζονται, είναι σπανιότατες οι περιπτώσεις που δεν μπορούν να εξημερωθούν.
Διάβασε το άρθρο "Πώς θα εξημερώσετε ένα άγριο γατάκι" και ακολούθησε πιστά τις συμβουλές, νομίζω ότι θα δεις αποτέλεσμα.
Δες και εδώ για το δάγκωμα και τις γρατζουνιές.
Υπομονή, ψυχραιμία και καλή επιτυχία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[irene_marga]

Η γατούλα μου είναι 2 μηνών!! Και κάνει ότι σου κάνει κι εσένα. Απλά είναι λίγο πιο τρυφερή αυτή ώρες ώρες. Πρέπει να καταλάβεις ότι τα γατάκια όλα έτσι κάνουν σε αυτή την ηλικία. Εμένα με ξυπνάει κάθε πρωί και αν δεν σηκωθώ απ το κρεβάτι γίνετε πόλεμος!!!! Εμένα όλα φυσιολογικά μου φαίνονται στο γατάκι σου. Δεν χρειάζετε να ανησυχείς. Όταν μεγαλώσει θα ηρεμήσει. Απλά γίνε πιο αυστηρός μαζί της. Μάλωνέ την που και πού όταν σε πονάει πολύ. Θα δεις, όλα καλά θα πάνε. Δεν χρειάζετενα την δώσεις πίσω. Και το επόμενο γατάκι που θα πάρεις σε αυτή την ηλικία διάολος θα είναι!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maroulaki2]

θα κερδίσεις την εμπιστοσύνη της σιγά σιγά.
Επειδη ειναι φοβισμενη, μην την πλησιαζεις ασε να σε πλησιαζει εκεινη οποτε θελει.
Μονο χρονο δωσε της τιποτε αλλο.
Οσο για τις γρατζουνιές...φανταζομαι θα χεις παει στον κτηνιατρο (?). Πες του να της τα κοψει τα νυχακια λιγο. Και μαλωνε την όταν σε γρατζουναει.
Και παλι σου λεω θελει χρονο, αν την θες πραγματικα την γατα θα κανεις υπομονη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Επειδη εχω ειδικευση σε αγριες γατες ενα πραγμα θα σπυ πω. Μην απελπιζεσαι γιατι λιγο θα σου βγαλει τη πιστη στην αρχη αλλα μετα θα γινει το καλυτερο γαακι του κοσμου. Αποδεδειγμενα τα αγρια γινονται με τη σωστη εκπαιδευση τα πιο κτητικα και χαδιαρικα μετα.

Εγω εχω να σου συστησω τα εξης
α. Διάβασε την ιστορια της Καλυψουλας να δεις οτι υπαρχουν πολύ χειρότερα. Η δικια σου ειναι λοιγο σαν τη βουλιτσα και τον βουλιτσο μου.. θελει λιγη δουλεια αλλα θα γινει πολύ αγγαλογατο μετα.
β. να κανεις γενικα τον αδιαφορο και οταν ερχεται να το χαιδευεις απαλα τις περισσοτερες φορες.
γ. μερικές φορες να απλωνεις μια πετσετα στα γονατα σου και οταν ερχεται και καθεται αφου κατσει να την κοθκοθλωνεις με αυτην καλα καλα και να αφηνεις το κεφαλακι της εξω μονο και ετσι να την παιρνεις σιγα σιγα αγγαλια και να τη χαιδευεις η να τη φιλας για να καταλαβει οτι εχεις καλες προθεσεις ολα αυτα σταθερα και χωρις να φοβασαι μια και θα σε προστατευει η πετσετα.
δ. μετα να την αφηνεις κατω και γλυκα γλυκα μιλωντας της να της δινεις κατι καλο να φαει, ετσι θα συνδυασει αγγαλια με λιχουδια και θα δεις οτι σιγα σιγα αυτο το αγγαλιασμα που θα ειναι σταθερα καλο απο σενα και θα συνοδευεται απο κατι αλλο καλο θα την δεσει μαζι σου.
ε. Αν σε ενοχλει αφηνε την σε αλλο δωματιο το βραδυ η ψεκαζε την αν ειστε στο ιδιο και παει στα ποδια. γενικα ηδη αρχισε να σε πλησιαζει οποτε με λιγη υπομονη θα εχεις μια πολύ καλη γατουλα συντομα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.