Καλησπέρα ,
η περίπτωση της Αρέθουσας μου θυμίζει την Ψιψίνα μας. Όταν τη βρήκαμε ήταν μεν χαδιάρα και φιλική αλλά είχε ζήσει ένα χρόνο έξω και δεν υπήρχε ούτε χρόνος ούτε υπομονή για να την εκπαιδεύσουμε. Τώρα , 2 χρόνια μετά η Ψιψίνα μπαίνει στο σπίτι (το μεσημέρι που είναι ήρεμη) κάθεται ήσυχη και φρόνιμη (τουλάχιστον μέχρι τις 7 το απόγευμα

) Εδώ και λίγες μέρες δέχεται και το λουράκι που της βάλαμε

Α και κάτι που είχε ειπωθεί σε προηγούμενο ποστ. Η Ψιψίνα όταν μας βλέπει κάνει ακριβώς τα ίδια νάζια και τα βαρελάκια με την Αρεθούσα και είναι στειρωμένη

Οπότε δεν ήταν οίστρος , απλά η εκδήλωση της χαράς της (θα έλεγα...)
Όπως και να 'χει ελπίζω να βρεθεί κάποιος που θα αφιερώσει χρόνο να εκπαιδεύσει την Αρεθούσα και να της χαρίσει ένα σπιτικό. Καλή της τύχη λοιπόν!