Ατύχημα λόγω γάτας;

[007catmale]

Αυτό ακριβώς θέλω να πω!!! Είπαμε, να αγαπάμε τα ζώα, αλλά όχι να φτάνουμε και σε ''ανόητες'' πράξεις.....

Νιάου, εσύ αυτά τα λες γιατί δεν έχεις νιώσει την απώλεια κάποιου γονέα σου..
Εγώ την έχω νιώσει και, σοβαρά σου μιλάω, να εύχεσαι να μην την νιώσεις σε αυτή την ηλικία. Πιστεψέ με, δεν είναι το ίδιο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Οσο για το δευτερο ερωτημα σου, ναι το ιδιο θα ενιωθα. Η γατα ειναι κι αυτη μελος της οικογενειας οπως η μητερα μου, ο πατερας μου, και το παιδι μου. Αυτα.

Niaou μου, επειδή έχω χάσει και γατάκια, αλλά και δικούς μου ανθρώπους (και της οικογένειας αλλά και φίλους) δεν μπορώ να συγκρίνω τον πόνο από την απώλεια ενός αγαπημένου ανθρώπου με αυτόν της απώλειας ενός αγαπημένου ζώου!
Και πραγματικά σου εύχομαι να μη χάσεις ποτέ κάποιον που αγαπάς και να μην καταλάβεις ποτέ αυτά που σου λεώ... Αλλά πίστεψέ με, αν ποτέ σου τύχει θα αναθεωρήσεις.
Με ευχαριστεί πολύ που υπάρχουν παιδιά που σκέφτονται όπως εσύ, αλλά το να είσαι τόσο απόλυτη σε κάποια θέματα είναι λάθος. Προσπάθησε να τα δεις πιο σφαιρικά και σκέψου λογικά. Όσο φιλόζωος και να είναι κανείς κάποια πράγματα είναι έτσι όπως είναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Βεβαια η νιαου δικαιουται άποψης και ειναι όμορφο να την εκφράζει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Πραγματικά δεν τίθεται σύγκριση μεταξύ απώλειας ζώου και δικού σου ανθρώπου! Έχω χάσει από το Δεκέμβριο του 1986 τον αγαπημένο μου σκύλο και ακόμα τον σκέφτομαι. Έχω φυλάξει τα παιχνίδια του, το λουρί του, τα πάντα. Καμιά φορά τον βλέπω και στον ύπνο μου. Το 2000 έχασα τον πατέρα μου. Ο πόνος είναι ασύγκριτα πιο δυνατός. Χίλιες φορές να πέθαινα εγώ παρά αυτός. Τον σκέφτομαι και κλαίω σαν να πέθανε χθες. Δεν μπορώ καν να κάνω τη σύγκριση αν άμεσα στον σκύλο μου και στον πατέρα μου. Είναι αστείο, για να μην πω γελοίο! Νιάου είσαι για μια ακόμη φορά πολύ απόλυτη και δεν θα έπρεπε. Δεν θα πω ότι δεν πρέπει γιατί είσαι μικρή και δεν πρέπει να έχεις γνώμη. Ίσα - ίσα που η γνώμη σου είναι σεβαστή. Δεν έχεις όμως τις ανάλογες εμπειρίες. Ούτε ζώο έχεις χάσει ούτε άνθρωπο για να μιλάς έτσι. Δεν έχεις καν δικό σου ζωάκι. Πώς μπορείς να είσαι τόσο σίγουρη για το τι θα έκανες να χρειαζόταν να διαλέξεις? Άσε που στο κάτω - κάτω δεν μιλάμε καν για επιλογή στην προκειμένη περίπτωση, είναι καθαρά θέμα αντανακλαστικών και επιβίωσης...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Τι ψάχνετε να βρείτε τώρα αν έκανε καλά ή όχι; Τέτοια ήταν τα συναισθήματα της αντέδρασε ενστικτωδώς και έγινε ότι έγινε. Αφού έχουμε αποδεχτεί το αυτοκίνητο αυτά είναι αναπόφευκτα, και δεν είναι ούτε το πρώτο και δεν θα είναι το τελευταίο. Όλες οι επιλογές έχουν το τίμημα τους.
Θα μπορούσε κάλλιστα να είμαι εγώ στη στάση του λεωφορείου όπως κάλλιστα θα μπορούσε να ήμουν μπροστά στο αυτοκίνητο της.
Συζητάτε για το ποιανού η ζωή είναι πολυτιμότερη… μα η ζωή του καθενός είναι πολύτιμη για αυτόν όσο κι αν δεν είναι για τους άλλους.
Θεωρούμε τη ανθρώπινη ζωή πολυτιμότερη γιατί είμαστε άνθρωποι και άρα το κοντινότερο είδος προς εμάς είναι ο άνθρωπος, αυτό είναι όλο κι όλο και τα υπόλοιπα είναι θεωρίες κομμένες και ραμμένες στα μέτρα μας και στις δικές μας ανάγκες.
Επίσης αν πατήσεις άνθρωπο πας φυλακή ενώ αν πατήσεις ζώο δεν τρέχει τίποτα. Παίζει ρόλο κι αυτό ε;

Το ξέρετε ότι η ζωή του καθενός μας είναι κοστολογημένη από κάποιους; Ότι για κάποιους η ζωή σας δεν είναι τόσο πολύτιμη όσο για σας; Πως σας φαίνεται να κοστολογούν τη ζωή σας; Κι όμως η ζωή μου και η δική σας έχει μια τιμή. Γι αυτό κάποιες φορές θεωρείται προτιμότερο να χαθούν ανθρώπινες ζωές παρά να ξοδευτούν λεφτά για την ασφάλεια τους, γιατί το σύστημα ασφαλείας έχει μεγαλύτερο κόστος από τις αποζημιώσεις για ανθρώπινες απώλειες.

Από το συγκεκριμένο τροχαίο τον μόνο που λυπάμαι είναι η οδηγός που θα πάει φυλακή, και θα βιώσει και την κατακραυγή γιατί σκότωσε άνθρωπο για μια γάτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

ναι, ο οδηγος σε αυτες τις περιπτωσεις ειναι για να τον λυπαται κανεις. Δεν ξερω αν θα ελεγα το ιδιο αν ηταν δικος μου ανθρωπος αλλα σαν μη εμπλεκομενος συναισθηματικα θα συμφωνήσω μαζι σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νιαου!]

Κι εγω συμφωνω μαζι σου Θαναση (για αλλη μια φορα )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

ναι, ο οδηγος σε αυτες τις περιπτωσεις ειναι για να τον λυπαται κανεις. Δεν ξερω αν θα ελεγα το ιδιο αν ηταν δικος μου ανθρωπος αλλα σαν μη εμπλεκομενος συναισθηματικα θα συμφωνήσω μαζι σου!

Αν ήταν δικός σου άνθρωπος στη στάση του λεωφορείου, και άνθρωπο να προσπαθούσε να αποφύγει πάλι θα ήθελες ο δικός σου να γλιτώσει και να είχε σκοτωθεί αυτός που βγήκε μπροστά στο αυτοκίνητο. Και ξέρεις τι θα έλεγες; Ότι στο κάτω – κάτω αυτός, πετάχτηκε μπροστά και θα πλήρωνε την απροσεξία του ενώ ο άνθρωπος μου τι έφταιγε που στεκόταν στην άκρη;

Τι θα έλεγες αν αυτό συνέβαινε στην προσπάθεια της να αποφύγει άνθρωπο; Αυτό που λέω ή κάτι άλλο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

εγω θα ελεγα οτι και τα ατυχηματα που συμβαινουν οι ανθρωποι φταιμε με την τρελλη τεχνολογια μας... τα ζωα δεν μας φταινε... αν περπατουσαμε ολοι η αν πηγαιναμε με ποδηλατα δεν θα σκοτωνοταν κανενας... το πολυ πολυ κανενα στραμπουλιγματακι η καμια "χυμα"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

εγω θα ελεγα οτι και τα ατυχηματα που συμβαινουν οι ανθρωποι φταιμε με την τρελλη τεχνολογια μας... τα ζωα δεν μας φταινε... αν περπατουσαμε ολοι η αν πηγαιναμε με ποδηλατα δεν θα σκοτωνοταν κανενας... το πολυ πολυ κανενα στραμπουλιγματακι η καμια "χυμα"...

Τώρα λες για έναν τρόπο ζωής τόσο διαφορετικό που την παραμικρή ομοιότητα δεν έχει με το σημερινό. Προσωπικά όσες φορές το έχω σκεφτεί βρέθηκα σε αδιέξοδο.

Η χύμα τι είναι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[007catmale]

Mολις είδα ειδήσεις και είπε ότι η γατα την οποία προσπάθησε να αποφύγει η οδηγος ήταν ηδη νεκρή... Εν τω μεταξεί, ενας φορτηγατζής, φίλος του ζευγαριού που στεκόταν στη στάση, προσφερθηκε να τους μεταφερει. Όμως η γυναίκα δεν μπορούσε να ανέβει (προφανώς είχε καποιο κινητικό πρόβλημα) κι ετσι συνέχισαν να περιμένουν το λεωφορίο. Μετά από 5' έγινε το μοιραίο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Για μένα όποιος δεν μπορεί να αγαπήσει το είδος του δεν μπορεί να αγαπήσει κανένα πλάσμα, όντας εκ των πραγμάτων επικίνδυνος. Αφού με ευκολία αποδέχεται την εξαφανιση ενός είδους (πάντα πλην του εαυτού του) τίποτα δεν με εξασφαλίζει ότι δεν θα νομιμοποιήσει πρακτικές που θα συμβάλλουν στην εξαφάνιση ενός άλλου είδους. Και δε μιλάω για τη Νιάου, η οποία σαφέστατα έχει δικαίωμα να μιλάει και σαν έφηβος που σέβεται τον εαυτό της να μην ακούει. Η συμπεριφορά της μέχρις ενός σημείου εκπέμπει υγεία. Για την ώρα. Θα προτιμούσα αυτήν της την ενέργεια να την διαχέει και σε άλλα πράγματα ταυτόχρονα με τα ζώα έτσι ώστε να αποκτήσει σιγά σιγά συνολική εικόνα, αλλά είναι δικό της θέμα. Εάν είμαστε μαζί στα 19της θα τα ξαναπούμε.
Επίσης μικρή μου σου εύχομαι η μέρα που θα συναντηθείς με την απώλεια αγαπημένου σου προσώπου να έρθει όταν θα έχεις τα αντίβαρα για να την αντέξεις. Γιατί το μόνο ανησυχητικό που βρίσκω σε εσένα είναι αυτή η απαξίωση της ζωής, έστω και αυτής που ανήκει στο είδος σου. Και λέω ανησυχητικό όχι ενοχλητικό. Όταν χαρά μου χάνεις μια γάτα, όλοι λέμε πάρε μια άλλη γάτα. Όταν χάνεις το γονιό σου, τον άντρα της ζωής σου, το κολλητάρι που μοιραστήκατε τα πάντα, το παιδί σου χάνεις όλα τα σημεία αναφοράς σου και δεν τα ξαναβρίσκεις σχεδόν ποτέ. Κάποια για την ακρίβεια δεν τα ξαναβρίσκεις ποτέ. Και κανένας δεν μπορεί να αντισταθμίσει αυτές τις απώλειες. Με όλη την αγάπη μου γραμμένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

Η χύμα τι είναι;

οταν σκονταφτεις και πεφτεις ¨χυμα" κατω!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

Τώρα λες για έναν τρόπο ζωής τόσο διαφορετικό που την παραμικρή ομοιότητα δεν έχει με το σημερινό. Προσωπικά όσες φορές το έχω σκεφτεί βρέθηκα σε αδιέξοδο.

ειναι ουτοπια το ξερω.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Εεεεεε Νερίνα… άλλο πως νοιώθουμε για το θάνατο του ενός ή του άλλου, και άλλο να κρίνουμε την αξία της ζωής του. Η ζωή του καθενός έχει για αυτόν αξία αμέτρητη. Εμείς ως πιο δυνατοί με το έτσι θέλω αξιολογούμε ζωές άλλων ειδών, κάναμε τη δύναμη μας δίκιο. Αν μπορούσαν τα άλλα είδη να υπερασπιστούν τη ζωή τους το πρώτο που θα έκαναν θα ήταν να φωνάξουν ότι η ζωή τους γι αυτά είναι το ίδιο πολύτιμη όσο για μας η δική μας. Τι θα τους απαντούσαμε; Το ότι δεν μπορούν να το κάνουν είναι πολύ βολικό για μας.
Τι προσπαθείς να πεις στη Νιάου; Αυτά νοιώθει αυτά λέει κι αν αργότερα νοιώσει αυτό που της λέτε, είναι δουλειά άλλων πραγμάτων κι όχι δική σας. Κάποια πράγματα θα την κάνουν να νοιώσει ή να μην νοιώσει κι όχι εσείς.

Όταν χάνεις ε; το γονιό σου, τον άντρα της ζωής σου, το κολλητάρι που μοιραστήκατε τα πάντα…. Όταν χάνεις κάτι από αυτά κλαις που το έχασες, κλαις για τον εαυτό σου, που έχασες και δεν έχεις κλαις, κι όχι γι αυτόν που χάθηκε. Και γιατί σώνει και καλά όλοι πρέπει να λειτουργούν έτσι;



Ειδικά όταν χάνεις τον άντρα της ζωής σου... εκεί να δεις κλάμα γιατί θα πρέπει να δουλέψεις για να φας γιατί τα έτοιμα τέλος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

"Ειδικά όταν χάνεις τον άντρα της ζωής σου, εκεί να δεις κλάμα γιατί θα πρέπει να δουλέψεις για να φας γιατί τα έτοιμα τέλος".
Επειδή έχασα τον άντρα μου, τον πρώτο άντρα μου για την ακρίβεια στα 28 του και πριν δύο χρόνια το κολλητάρι μου και πριν 35 την γιαγιά μου, που με μεγάλωσε στη κυριολεξία, κλαίω ακόμα για αυτά που έχασα, αλλά και για αυτά που έχασαν αυτοί.
Η διαφορά μας είναι ότι εσύ αντιμετωπίζεις την απώλεια ανθρώπων σε σχέση με την απώλεια πραγμάτων, ενώ εμένα στ' αρ@@@@@ μου τα πράγματα. Και δεν ξέρω εάν στο έχει πει κανείς, οι περισσότερες γυναίκες δεν βρίσκουν τίποτα έτοιμο πια. Οι γυναίκες που ξέρω εγώ. Αυτές που ξέρεις εσύ μπορεί να είναι αλλιώς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Μα εσύ χρησιμοποιείς τον όρο ΄΄έχασα΄΄. Λες και ήταν αντικείμενα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Ίσως για σένα το ρήμα "χάνω" Θανάση να αντιστοιχεί σε πράγματα και μόνο τότε να έχει λογική και λόγο ύπαρξης, στο δικό μου κόσμο έχει λογική πάνω απο όλα όταν αναφέρεται σε ανθρώπους και σε ζωές. Ο κόσμος σου και ο κόσμος μου έχουν άλλα σημεία αναφοράς και άλλες αξίες. Και μ' αυτό το σκεπτικό ο καθένας υπερασπίζεται τα πολύτιμά του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Θανάση γίνεσαι πολύ κυνικός έως προσβλητικός θα έλεγα. Όταν έχασα τον πατέρα μου δεν έκλαιγα γι'αυτά που μου πρόσφερε και θα μου έλειπαν. Δόξα τω Θεώ, δουλεύω από τα 18 και αυτό ήταν το μόνιμο παράπονό του πατέρα μου, ότι "δεν τον είχα ανάγκη". Έκλεγα και κλαίω ακόμα για μένα, γιατί έχασα τον πιο σημαντικό άνθρωπο στη ζωή μου, το πιο καλό και έμπιστο φίλο μου, το στήριγμά μου. Κλαίω γι'αυτόν γιατί δεν είδε τα εγγόνια του να μεγαλώνουν και να γίνονται τα καταπληκτικά παιδιά που έχουν γίνει. Γιατί δεν ήταν εκεί για να με συνοδεύσει στο γάμο μου και να χαρεί μαζί μου. Γιατί ήταν πολύ πιο νέος και πιο ζωντανός από τα ίδια του τα παιδιά. Γιατί είχε πολλά ακόμα να προσφέρει στην οικογένεια, τους φίλους, στην κοινωνία. Για χίλιους λόγους, αλλά όχι "γιατί πρέπει να δουλέψω για να φάω" όπως λες. Προφανώς δεν έχεις χάσει κάποιον δικό σου και δεν στο εύχομαι, γι'αυτό τολμάς όπως και η Νιαου να συγκρίνεις το θάνατο ανθρώπου με ζώο.
Όσο για την οδηγό που λες, ειλικρινά δεν την λυπάμαι καθόλου. Έκανε την στραβοτιμονιά και την πλήρωσαν οι άνθρωποι. Αυτή είτε πάει φυλακή είτε πληρώσει και βγει θα συνεχίσει την ζωούλα της. Αλοίμονο σ'αυτούς που χτύπησε! Κι εγώ έχει τύχει να προσπαθήσω ν'αποφύγω γάτα στο δρόμο, αλλά τουλάχιστον δεν πήρα κανένα στο λαιμό μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Διαφωνω απολυτα μαζι σου!
Για το θεμα της χορτοφαγιας τα εχουμε ξαναπει και πιστευω το οτι να τρωω γατα ειναι το ιδιο με το να τρωω αγγελαδα. Αυτη ειναι η αποψη μου και αυτο το θεμα εχει ληξει.
Οσο για το δευτερο ερωτημα σου, ναι το ιδιο θα ενιωθα. Η γατα ειναι κι αυτη μελος της οικογενειας οπως η μητερα μου, ο πατερας μου, και το παιδι μου. Αυτα.

Οταν θα κανεις την δικη σου οικογενεια ή οταν νιωσεις τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ πονο της απωλειας ενος ΑΝΘΡΩΠΟΥ που ανηκει στην οικεγενεια σου τοτε θα το ξανασκεφτεις.
Δεν καταλαβα τον ιδιο πονο στα ματια της οταν η γιαγια μου εχασε το παιδι της στα 18 του με τονν ιδιο πονο οταν εχασε το γατος της περσυ.
Εχασε τον θειο μου πριν γινει ενηλικος(ενα παιδι με διανοητικη καθυστεριση που τοσο δυσκολα μεγαλωσε) και ακομα κλαιει για αυτον.
Εχασε την μανα της πριν απο 7 χρονια και ακομα κλαιει για εκεινην.
Εχασε και το γατο της το καλοκαιρι, αλλα δεν κλαιει. Τον θυμαται με αγαπη, αλλα ΔΕΝ ΚΛΑΕΙ.

Και εγω εχασα ανθρωπους, και ακομα κλαιω για αυτους. Εχασα και ζωα, αλλα απλα τα ΘΥΜΑΜΑΙ.

Ολα αυτα σημαινουν οτι δεν ειμαι εγω ή η γιαγια φιλοζωη?
Δεν εχεις το δικαιωμα να κρινεις ποιος ειναι φιλοζωος και ποιος οχι!!!
Οπως και εγω δεν εχω το ιδιο ακριβως δικαιωμα.

]Αν ΕΣΥ εισαι της γνωμης οτι το να θεωρεις τη ζωη ενος ζωου ιση με τη ζωη ενος ανθρωπου ειναι κατι ''παραλογο'' οπως ειπες, τοτε αυτη ειναι προσωπικη σου αποψη[/COLOR]
Και για μενα αυτο ισχυει. Και φυσικα και πιστευω πως ζωο=ανθρωπος. Και το αν εχω το δικαιωμα να ''θυσιαζω-σκοτωνω-τραυματιζω εναν ανθρωπο μονο για να σωσω ενα ζωο'' σιγουρα δεν θα εισαι εσυ αυτη που θα το κρινει! Και το ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΩ ΕΝΑ ΖΩΟ ειναι πολυ σχετικο. Φαινεται ποσο εκτιμας τη ζωη του ζωου σε σχεση με του ανθρωπου!
Και το: Τοτε δεν εισαι φιλοζωος αλλα δολοφονος: Δολοφονος εισαι για μενα οταν αφαιρεις ΜΙΑ ΖΩΗ! Οχι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ανθρωπινη! ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ειναι αυτος που βαζει φολες, ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ αυτος που πνιγει τα μωρα της γατας του, ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ αυτος που γδερνει το ζωο για να φτιαξει τη δερματινη τσαντα του!
Αυτη ειναι η αποψη μου και νομιζω οτι οφειλεις να τη σεβαστεις!

Μα εγω δεν μιλησα γενικα!Την αποψη μου εκφραζω παντα.

Εκτος του οτι αν στο ελεγα εγω αυτο θα ελεγες οτι σε προσβαλλω, σου απαντω οτι πανω απο την ανθρωπινη ζωη δεν βαζω τιποτα και κανεναν. Για εμενα αυτο ειναι το μεγαλυτερο δωρο του Θεου(οποιος και αν ειναι αυτος)και οφειλω να το σεβαστω.

Βεβαιως και ολοι αυτοι ειναι δολοφονοι συμφωνα με την δικη σου(και την δικη μου αποψη).
Αλλα ακομα "χειροτερος" δολοφονος ειναι αυτος που χωρις κανενα δικαιωμα στερει απο τα παιδια τη μανα, απο το παιδι τους γονεις κοκ.
Και εαν τα ζωα ειναι ισα(συμφωνα με εσενα)με τους ανθρωπους, τοτε να τα στελνουμε σχολειο, για δουλεια κτλ. Μερικα πραγματα ειναι βασικα οπως το οτι τα ζωα δεν ειναι ισα με τον ανθρωπο, ειναι κατωτερα γιατι δεν εχουν τις ιδιες διανοητικες δυνατοτητες. Μηπως διαφωνεις και με την επιστημη? Μηπως η γατα σου μιλαει ή
σκεφτεται οπως εσυ?

Σεβομαι την γνωμη σου, αλλα διαφωνω μαζι της. Την βρισκω ακραια και "κιβδηλη". Απο οτι μου εχεις δωσει να καταλαβω, μιλας πολυ αυθορμητα. Ο παππους μου, πολυ σοφα ελεγε οτι καλο ειναι να "βουτας την γλωσσα στο μυαλο πριν μιλησεις".

Δεν στα λεω ολα αυτα με κακια ή ορεξη για αντιπαραθεση. Διαθετω χρονο και γραφω για να σου αποδειξω οτι μερικα πραγματα δεν ειναι ετσι οπως φαινονται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.