Αχ, το πόδι μου!...

[regina]

Μολις αποκτησαμε ένα γατάκι ενός μηνός.Το πήραμε κυριολεκτικά από την αγκαλιά της μαμάς του,η οποία όμως του εκανε επιθέσεις για να του βγάλει τα μάτια και το αφηνε νηστικό,με αποτέλεσμα αυτό να αναζητά τροφή παντού,δηλαδή σε λαστιχα αυτοκινήτου,στο δρόμο ή στα σάπια καδρόνια που ήταν πεταμένα στην αυλή που γεννήθηκε.Αποφασίσαμε οριστικά να το υιοθετήσουμε,όταν το βρίκαμε κουλουριασμένο στη ρόδα ενός αυτοκινήτου.Το ταίζαμε με υποκατάστατο γάλακτος και πολύ συντομα άρχισε να τρώει μαλακή τροφή και μετά και ξηρ;a τροφή junior.Έχει αναπτυχθεί πολύ και δείχνει ευτυχισμένο μαζι μας και ότι μας εμπιστευεται.Το "πρόβλημα" είναι ότι πολύ συχνά δαγκώνει.Δαχτυλα,ποδια ,χέρια,πρόσωπο,γενικά ό,τι βρεθει μπροστα του.Δεν πτοείται ούτε από τα χτυπήματα του μεγαλυτερου γάτου μας.Δαγκώνει με μανία και μια δύναμη δυσανάλογη με το μικρόσωμο κορμάκι του.Ξέρει κανείς που οφείλεται αυτό ή αν μπορούμε να κάνουμε για να το ελλαττώσει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Οφειλεται μαλλον στο οτι δεν ελαβε σωστη εκπαιδευση απο τη μαμα του.Οταν μενουν οσο καιρο πρεπει με τα αδερφακια και τις μαμαδες τους,μαθαινουν οτι ποναει οταν δαγκωνουν,και γενικα κοινωνικοποιουνται καλυτερα.Ριξε μια ματια στα αρθρα,υπαρχει ενα για τις δαγκωνιες και τις γρατσουνιες και περιεχει τροπους με τους οποιους μπορειτε να τις αποφυγετε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.