Βιοηθική - Χρησιμοποίηση ζώων στην έρευνα

[yasmin1gr]

Τα ζώα στην υπηρεσία της έρευνας
Τρίτη 25 Ιουλίου 2006 15:44 [Σχόλια: 15, Hits: 1]

(οι βαναυσες εικονες ειναι απο πειραματα με γατες στην Ιαπωνια οποιος αντεχει θα δει χειροτερα εδω)
www.novivisezione.org/mostra/pan2_en.htm

κατα τ αλλα....


Με αφορμή τη χθεσινή ανακοίνωση της βρετανικής κυβέρνησης ότι 2,8 εκατομμύρια πειράματα συμπεριελάμβαναν ζώα το 2005, αναζωπυρώνεται η διαμάχη για τη χρησιμοποίηση πειραματόζωων στην επιστημονική έρευνα.

Σε σύγκριση με το 2004, τα πειράματα σε ζώα αυξήθηκαν κατά 1,4%. Η πλειονότητα αφορούσε σε ποντίκια, αρουραίους και άλλα τρωκτικά (85%). Το 8% των ερευνών έγιναν πάνω σε ψάρια και το 4% σε πουλιά. Πρωτεύοντα -εκτός του ανθρώπου-, σκύλοι, γάτες και άλογα, απετέλεσαν λιγότερο από το μισό τοις εκατό.

Η αύξηση οφείλεται κυρίως στην εκτροφή γενετικά τροποποιημένων ζώων. Απενεργοποιώντας ή εισάγοντας γονίδια σε ζώα, οι επιστήμονες ελπίζουν να κατανοήσουν καλύτερα τις ανθρώπινες ασθένειες και να αναπτύξουν καινούργιες θεραπείες.

«Η έρευνα σε ζώα διαδραμάτισε ρόλο σε σχεδόν κάθε ιατρική καινοτομία του τελευταίου αιώνα». λέει σε σχετική ανακοίνωσή της η Υπουργός Εσωτερικών της Βρετανίας, Joan Ryan.«Ο συνολικός αριθμός μπορεί να φαίνεται μεγάλος αλλά ο αριθμός των ζώων που υφίστανται σοβαρές δοκιμασίες είναι πολύ μικρός», τονίζει ο καθηγητής John Martin, από το Κέντρο Αγγειακής Βιολογίας και Ιατρικής.

Ωστόσο οι ομάδες για τα δικαιώματα των ζώων που αγωνίζονται εναντίον της χρησιμοποίησης ζώων στην έρευνα, ζητούν εναλλακτικές λύσεις, όπως προσομοιώσεις σε υπολογιστή και καλλιέργεια κυττάρων σε δοκιμαστικούς σωλήνες.
Βλεπε και εδω

www.bioethics.gr/media/pdf/reports/animal_report_greek.pdf?PHPSESSID=54cc713fd99b580c80bb350e861217f5

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Εναλλακτικές Μέθοδοι στην Κτηνιατρική Εκπαίδευση

Fish. L., 2000, “Μαθαίνοντας να θεραπεύεις, χωρίς να μαθαίνεις να σκοτώνεις”,
από το “Φοιτητές κτηνιατρικής που κάνουν τη διαφορά», Εναλλακτικές Μέθοδοι στην Κτηνιατρική Εκπαίδευση, Τεύχος 15, σελ. 2-3.​

Από τότε που ανακάλυψα τι σημαίνει να είσαι κτηνίατρος, ήθελα να γίνω ένας από αυτούς. Για μένα ο κτηνίατρος βρίσκεται στην απώτατη θέση να βοηθήσει τα ζώα, έχοντας την ικανότητα να σώζει ζωές και να προλαμβάνει, ώστε να μην υποφέρουν.

Το 1997, έγινα δεκτή στο Πανεπιστήμιο του Sydney, ξεκινώντας τις σπουδές κτηνιατρικής διάρκειας πέντε ετών. Έχοντας αρνηθεί να διεξάγω ανατομές κατά την πρωτύτερή μου εκπαίδευση κι έχοντας αναμιχθεί στο κίνημα κατά των ανατομών από νεαρή ηλικία, με τρόμο ανακάλυψα ότι οι ανατομές σε υγιή ζώα ήταν υποχρεωτικές στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Αυτό όχι μόνο αποτελούσε γεγονός, το οποίο κανένας δε φαινόταν να αμφισβητεί, αλλά επίσης δε φαινόταν να υπάρχει άλλος τρόπος να γίνει κανείς άξιος κτηνίατρος. Θεώρησα λοιπόν ότι τα πιστεύω μου δεν ήταν σωστά σε αυτή την περίπτωση και άρχισα να διεξάγω ανατομές με στόχο να «ξεπεράσω» αυτά μου τα συναισθήματα και, κατά κάποιον τρόπο, να «απο-ευαισθητοποιηθώ». Εξάλλου, δεν είναι δύσκολο για μια 17χρονη να πτοηθεί από γκριζομάλληδες ακαδημαϊκούς σε ένα εντελώς ξένο περιβάλλον. Μας έλεγαν ψέματα για την αποτυχία των αποφοίτων κτηνιατρικής στο Ηνωμένο Βασίλειο (διότι αυτοί δεν διεξήγαγαν θανατηφόρες εγχειρήσεις) και ιστορίες τρόμου για σκυλιά που έπρεπε να επιδεθούν προκειμένου να συγκρατηθούν τα εντόσθιά τους, μετά από μια αποτυχημένη στείρωση.


Ήταν τελικά στο τρίτο μου έτος, όπου έπρεπε να διεξάγω μεταθανάτιες εξετάσεις σε υγιείς σκύλους από το άσυλο, οι οποίοι είχαν πεθάνει από θανατηφόρες ενέσεις, όταν άρχισα να αμφισβητώ το πώς ήταν δυνατόν τα ηθικά μου πιστεύω να είναι λάθος. Ήξερα ότι είχα αντέξει τις ανατομές μόνο διαχωρίζοντας νοητά τη σάρκα που είχα μπροστά μου από το ζωντανό, ευαίσθητο και υγιές ζώο που η σάρκα αυτή κάποτε αποτελούσε. Τώρα αντιμετώπιζα τη φριχτή πραγματικότητα του συστήματος, μέρος του οποίου αποτελούσα κι εγώ, με όχι απλώς ένα ζωντανό ζώο ενώπιόν μου, αλλά κι ένα ζώο που έπρεπε να πάω βόλτα, να το ναρκώσω, να το χειρουργήσω και μετά να το θανατώσω.

Τα ζώα που προμηθευόμαστε για τα μαθήματα αποτελούσαν πλεόνασμα μιας παραγωγικής δραστηριότητας που απεχθάνομαι: την εκτροφή σκύλων για κυνοδρομίες. Αυτά τα χαριτωμένα ζώα θεωρούνται άχρηστα όταν πλέον δεν είναι αρκετά γρήγορα ώστε να αποφέρουν κέρδος. Διέκρινα τη μείωση της αξίας των ζώων στα μάτια των συμφοιτητών μου, όχι μόνο μέσω της χρήσης τους για «πρακτική εξάσκηση», αλλά και εξαιτίας της χρησιμοθηρικής νοοτροπίας που είχαν περάσει σε μας από το πρώτο έτος: αφού αυτά τα ζώα δεν ήταν επιθυμητά στην κοινωνία, το να τα χρησιμοποιούμε εμείς κατά κάποιον τρόπο δικαιολογούσε τη θλιβερή τους μοίρα.

Μετά από μια σχετικά σύντομη αναζήτηση στο διαδίκτυο, μπόρεσα να συλλέξω αρκετές πληροφορίες μέσω επαφών μου με ομάδες προστασίας των ζώων και άλλους φοιτητές που αντιμετώπιζαν παρόμοιες καταστάσεις σε όλον τον κόσμο. Ανακάλυψα ότι και η εφαρμογή εναλλακτικών προγραμμάτων επεκτείνεται ταχύτατα στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, αλλά και υπήρχαν άφθονες αποδείξεις που έδειχναν ότι ήταν εξίσου ή περισσότερο αποτελεσματικά από τις παραδοσιακές μεθόδους.

Συζήτησα με τους σχετικούς φορείς στη σχολή μου και μου είπαν ότι αν και δεν υπάρχει κανένα εναλλακτικό πρόγραμμα σε ισχύ στο Πανεπιστήμιο του Sydney, τα ηθικά μου πιστεύω θα γίνονταν σεβαστά και θα αναζητούσαν εναλλακτικούς τρόπους να με διδάξουν. Δέχτηκα αυτή την απάντηση με έκπληξη και μεγάλη χαρά, έχοντας εξοικειωθεί με τις μάχες που έπρεπε να δώσουν οι φοιτητές σε άλλα μέρη εναντίον των αδιάλλακτων πανεπιστημίων τους. Ανησυχούσα για τους φοιτητές που θα έρχονταν μετά από μένα και που δε θα ήθελαν να συμμετάσχουν σε τέτοια εργαστήρια, αλλά μου είπαν ότι δε θα εγκαθιστούσαν επίσημο εναλλακτικό πρόγραμμα, καθώς το πανεπιστήμιο βρισκόταν στη διαδικασία κινήσεων για την πλήρη κατάργηση των τρεχόντων εργαστηρίων.

Θεώρησα ότι ήταν απολύτως απαραίτητο να ενημερώσω τους άλλους ότι δεν χρειαζόταν να διεξάγουν ανατομές προκειμένου να γίνουν κτηνίατροι, καθώς είχα ακούσει ιστορίες για φοιτητές που παρατούσαν τις σπουδές τους ή ακόμα δεν έδιναν καν εισαγωγικές εξετάσεις γι’ αυτόν τον λόγο. Τον Οκτώβριο του 1999, ο Andrew Knight, αντιρρησίας συνείδησης από την κτηνιατρική του Πανεπιστημίου Murdoch στο Perth, ήρθε στο Sydney για να δώσει εισηγήσεις για εναλλακτικές μεθόδους. Μπορέσαμε να δημοσιοποιήσουμε κάπως το θέμα, ελπίζοντας ότι αυτό το μήνυμα θα μπορούσε να διαδοθεί στους τρέχοντες και μελλοντικούς φοιτητές κτηνιατρικής.

Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών του 1999, πέρασα λίγο καιρό σε άσυλα ζώων μαθαίνοντας για τη χειρουργική, την αναισθησία και άλλες γενικές κτηνιατρικές γνώσεις. Προετοιμάστηκα μελετώντας τις σημειώσεις μου, παρακολουθώντας βίντεο και εξασκήθηκα από το σπίτι μου στις βασικές προετοιμασίες τοποθέτησης της χειρουργικής ποδιάς και των γαντιών, καθώς και σε τεχνικές συρραφής. Οι πρώτες μου χειρουργικές εμπειρίες ήταν στειρώσεις αρσενικών σκύλων και γατών. Στη συνέχεια, παρακολούθησα στειρώσεις θηλυκών ζώων και άλλες εγχειρήσεις και μετά βοήθησα σε δευτερεύουσες διαδικασίες όπως η επίδεση του νήματος, η διάνοιξη τομής, και η συρραφή εξωτερικών ραμμάτων. Έπειτα προχώρησα στη διεξαγωγή στειρώσεων σε θηλυκά ζώα χωρίς βοήθεια (αλλά πάντα κάτω από την επιτήρηση των κτηνιάτρων). Έμαθα τις αρχές χειρισμού του μαλακού ιστού, της αιμόστασης και των χειρουργικών τεχνικών μέσω της διεξαγωγής στειρώσεων σε αρσενικά και θηλυκά ζώα. Αυτό μου επιτρέπει να νοιώθω την απαραίτητη αυτοπεποίθηση ώστε να βοηθήσω σε περαιτέρω ευεργετικές εγχειρήσεις κατά τη διάρκεια του υπολοίπου των σπουδών μου.

Είμαι τώρα πιο σίγουρη από ποτέ ότι η χειρουργική όχι μόνο μπορεί να διδαχθεί κατά αυτόν τον τρόπο, αλλά και ότι πρέπει να διδαχθεί κατά αυτόν τον τρόπο. Το να μαθαίνεις βασική χειρουργική μέσω διεξαγωγής στειρώσεων σε αρσενικά και θηλυκά ζώα έχει τόσο πολλά πλεονεκτήματα. Αντί να εκμεταλλεύεσαι το τεράστιο πλεόνασμα των ανεπιθύμητων ζώων που παράγει η κοινωνία, κάνεις κάτι δραστικό για την αντιμετώπιση του προβλήματος: προλαμβάνεις τον υπερπληθυσμό στειρώνοντας τα ζώα, τα οποία ωφελούνται από αυτό. Ο φοιτητής εργάζεται με το ίδιο ζώο από την αξιολόγηση της προ-αναισθητικής διαδικασίας, την χορήγηση σχετικής αγωγής, την αναισθησία, την εγχείρηση, και τελικά, την ανάνηψη, μέχρι το επόμενο πρωί που το ζώο είναι έτοιμο να επιστρέψει στο σπίτι του ή στο άσυλο που το προορίζει για υιοθεσία. Επιπλέον, ο φοιτητής έχει την ευκαιρία να εργαστεί με πολλές ράτσες ζώων. Η εμπειρία που απέκτησα επίσης μου επέτρεψε να έχω μια φυσιολογική εξέλιξη στις χειρουργικές μου δεξιότητες, πραγματοποιώντας από μια απλή στείρωση αρσενικού γάτου έως μια πιο πολύπλοκη εγχείρηση στείρωσης θηλυκού σκύλου.

Είναι σημαντικό για τους φοιτητές να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι δυνατόν να τους εξαναγκάσουν να κάνουν κακό στα ζώα στο όνομα της εκπαίδευσης. Οι πληροφορίες και οι πηγές βρίσκονται διαθέσιμες δίπλα μας, μαζί με τόσους ανθρώπους που νοιάζονται και θέλουν να σας βοηθήσουν να ξεκινήσετε. Οι φοιτητές ποτέ δε θα πρέπει να πτοηθούν σκεπτόμενοι ότι οι ηθικές τους πεποιθήσεις είναι λάθος. Η δική μου ιστορία μαρτυρά το γεγονός ότι δε χρειάζεται να μάθεις να σκοτώνεις, για να μάθεις να θεραπεύεις.

ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ​

Δρ. Jessica Beer Πτυχίο BVSc.

Πανεπιστήμιο Massey, Ινστιτούτο Κτηνιατρικών και Βιοϊατρικών Σπουδών, Πτυχίο Κτηνιατρικής

1998 – 2002

​

Το 2001 μία τριτοετής φοιτήτρια κτηνιατρικής στο Ινστιτούτο Κτηνιατρικών και Βιοϊατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Massey εξέφρασε αντίρρηση κατά συνείδηση στο να συμμετάσχει σε ανατομές στο εργαστήριο φυσιολογίας, στο οποίο θανατώνονταν πρόβατα. Αρχικώς, της αρνήθηκαν κάποια εναλλακτική μέθοδο, αλλά, αφού κι άλλοι τριτοετείς φοιτητές εξέφρασαν παρόμοιες ανησυχίες, το Massey αποφάσισε να δεχθεί την αντίρρηση συνείδησης στα εργαστήρια. Η τεταρτοετής φοιτήτρια Jessica Beer που είχε νωρίτερα βιώσει το πόσο λίγο είχαν ωφεληθεί εκείνη και οι συμφοιτητές της από τα εργαστήρια, πήρε την άδεια να ερευνήσει τις απόψεις των τριτοετών, τεταρτοετών και πεμπτοετών φοιτητών σχετικά με το πόσο εκείνοι θεωρούσαν ότι είχαν ωφεληθεί. Τα αποτελέσματα ήταν καταδικαστικά, έχοντας σαν τελικό αποτέλεσμα την πλήρη κατάργηση δύο εργαστηρίων το 2002, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα παρέμεναν μόνο ως εργαστήρια επίδειξης, με μόνο δύο πρόβατα να θανατώνονται για ολόκληρη την τάξη – ένα σύνολο οκτώ προβάτων θανατώνεται ετησίως. Προηγουμένως, γίνονταν ανατομές και θανατώσεις 68 προβάτων σε αυτά τα εργαστήρια, κάθε χρόνο. Το 2004 το Τμήμα Φυσιολογίας σκοπεύει να σταματήσει εντελώς αυτά τα εργαστήρια (αν και μήτρες κουνελιών, λεπτά έντερα κουνελιών και σκελετικοί μυϊκοί ιστοί φρύνων ίσως ακόμα χρησιμοποιούνται στα εργαστήρια φυσιολογίας του δεύτερου έτους).

Στη μεγάλη πλειοψηφία τους, οι φοιτητές κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου Massey δεν υπήρξαν με κανέναν τρόπο ριζοσπάστες. Υπήρξαν μάλλον το αντίθετο. Αν και πάντα εξαρτάται από το περιβάλλον του ζητούμενου πανεπιστημίου, είναι εξαιρετικά πιθανό ότι παρόμοια αποτελέσματα ερευνών μπορούν να προκύψουν εάν φοιτητικές έρευνες πραγματοποιηθούν σε σχέση με παρόμοια εκπαιδευτικά εργαστήρια οπουδήποτε στον κόσμο. Συνεπώς, φοιτητικές έρευνες όπως αυτή μπορούν να προμηθεύσουν εξαιρετικά ισχυρά εργαλεία βοήθειας στην προσπάθεια για την κατάργηση τέτοιων εργαστηρίων.

Beer, J., 2002, “Φοιτητική έρευνα σταματάει τα εργαστήρια
στο κτηνιατρικό κολέγιο του Massey”

​

Το 2001 μία τριτοετής φοιτήτρια κτηνιατρικής στο Ινστιτούτο Κτηνιατρικών και Βιοϊατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Massey εξέφρασε αντίρρηση κατά συνείδηση στο να συμμετάσχει σε ανατομές στο εργαστήριο φυσιολογίας, στο οποίο θανατώνονταν πρόβατα. Αρχικώς, της αρνήθηκαν κάποια εναλλακτική μέθοδο, αλλά, αφού κι άλλοι τριτοετείς φοιτητές εξέφρασαν παρόμοιες ανησυχίες, το Massey επέλεξε να δεχθεί την αντίρρηση συνείδησης στα εργαστήρια. Αντιμετωπίζοντας το γεγονός ότι επρόκειτο για παραπάνω από απλώς ένα-δυο φοιτητές, η σχολή δήλωσε προς τους τριτοετείς φοιτητές ότι αυτά τα εργαστήρια δε θα ήταν πλέον υποχρεωτικά. Σε εκείνο το σημείο, η τάξη βρισκόταν ήδη στη διαδικασία παρακολούθησης μιας σειράς εργαστηρίων και μια μικρή ομάδα πέντε με έξι φοιτητών αποφάσισαν με ψηφοφορία να μην συμμετάσχουν σε κανένα άλλο εργαστήριο και εναλλακτικά τους δόθηκε η δυνατότητα να γράψουν μια εργασία στο ίδιο θέμα. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη για τους φοιτητές, που ξεκίνησαν υποχρεωμένοι να παρακολουθούν τα εργαστήρια κι έφτασαν τα μετατρέψουν σε προαιρετικό εκπαιδευτικό εργαλείο.


Κατά τη διάρκεια του τρίτου μου έτους είχα δει και βιώσει το πόσο λίγο εγώ και οι συμφοιτητές μου είχαμε ωφεληθεί από τα εργαστήρια, κι έτσι πήρα την άδεια να ερευνήσω τις απόψεις των τριτοετών, τεταρτοετών και πεμπτοετών φοιτητών σχετικά με το πόσο αυτοί θεωρούσαν ότι είχαν μάθει από αυτά. Τα αποτελέσματα ήταν άκρως ενδεικτικά των αντιλήψεων των φοιτητών και άσκησαν ισχυρή επιρροή στην αναδιοργάνωση των σπουδών κτηνιατρικής. Στο τέλος του 2001 υπήρξε η απόφαση να καταργηθούν δύο από τα έξι εργαστήρια και ως σήμερα τα υπόλοιπα τέσσερα εργαστήρια είναι μόνο εργαστήρια επίδειξης – από ένα σύνολο 68 προβάτων που χρησιμοποιούνταν για διδακτικούς σκοπούς στο τρίτο έτος, ο αριθμός μειώθηκε στα οκτώ. Δεν είναι η τέλεια μέθοδος, αλλά αυτό σημαίνει ότι απομένουν μόνο οκτώ για να σωθούν.

Για να αναφέρουμε λίγο τι περιελάμβαναν αυτά τα εργαστήρια, στη φυσιολογία υπήρχε μια σειρά από εργαστήρια με χρήση ζωντανών προβάτων, όπου ομάδες των τριών φοιτητών νάρκωναν τα πρόβατα προκειμένου να κάνουν πειράματα φυσιολογίας σ’ αυτά, τα οποία περιελάμβαναν:

• Ένα εισαγωγικό εργαστήριο στις διαδικασίες και δεξιότητες που θα χρησιμοποιούνταν κατά τη διάρκεια του έτους
• Τα αποτελέσματα της αιμορραγίας
• Αυτόνομες αντιδράσεις
• Αρτηριακή πίεση
• Εκκρίσεις χολικού οξέος
• Παραγωγή σίελου

​

Κατά τη διάρκεια των εργαστηρίων οι φοιτητές είχαν περιορισμένη επιτήρηση από τους διδάσκοντες, οι οποίοι μοιράζονταν μεταξύ όλων των ομάδων. Οι ουσίες και το πρωτόκολλο που εφαρμοζόταν κατά τη διάρκεια της νάρκωσης ήταν παρωχημένα και σχεδόν ποτέ δε χρησιμοποιούνται στη σύγχρονη κτηνιατρική χειρουργική, για παράδειγμα η διασωλήνωση της τραχείας, και καμία αντισηπτική τεχνική δεν εφαρμοζόταν. Πολλοί φοιτητές ένοιωθαν μεγάλο άγχος και συχνά τα συμπεράσματα ήταν τόσο πολύ ανακριβή, ώστε οι φοιτητές δε λάμβαναν καμία γνώση από τα αποτελέσματα. Με το πέρας αυτών των εργαστηρίων, εάν τα πρόβατα δεν είχαν ήδη πεθάνει, οι φοιτητές τους έκαναν ευθανασία χορηγώντας τους υπέρμετρη δόση χλωριούχου ποτάσιου.

Η επιτυχία που σημειώθηκε στο τέλος του 2001 με την κατάργηση μερικών εργαστηρίων ήταν τόσο πρωτοποριακή και μου απέδειξε τη σημαντικότητα της συνεργασίας με το ακαδημαϊκό προσωπικό. Είχα δημιουργήσει μια σχέση αλληλοσεβασμού με τον Επικεφαλής του Τμήματος Φυσιολογίας και μας ενεθάρρυνε πολύ να διερευνήσουμε τα υπέρ και τα κατά αυτών των εργαστηρίων από την οπτική των φοιτητών. Πολλοί από τους υπόλοιπους διδάσκοντες ήταν πολύ πιο εχθρικοί απέναντι σ’ αυτή την έρευνα, αλλά με την παρουσίαση ενός λογικού και επιστημονικού επιχειρήματος στον Επικεφαλής του Τμήματος πετύχαμε την αλλαγή, ακόμα κι αν είχαμε να αντιμετωπίσουμε τις απόψεις συγκεκριμένων καθηγητών.

Κατά τη διάρκεια των διακοπών του 2001-2002 το πανεπιστήμιο εργάστηκε ακόμα περισσότερο ως προς τη μορφή του προγράμματος σπουδών φυσιολογίας. Όταν επέστρεψα στη σχολή για να αρχίσω το τελευταίο μου έτος, πλησίασα τον καθηγητή για να επιβεβαιώσω τις αλλαγές στα εργαστήρια φυσιολογίας. Με ενημέρωσε πως αποφασίστηκε να συνεχιστούν τα τέσσερα εργαστήρια επίδειξης έως το τέλος του 2003, και από το 2004 και μετά δε θα χρησιμοποιούνται πλέον ζωντανά πρόβατα στα φοιτητικά εργαστήρια. Όμως, παρατήρησα ότι σε εκείνο το σημείο θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν μήτρες κουνελιών, λεπτά έντερα κουνελιών και σκελετικούς μυϊκούς ιστούς φρύνων στα εργαστήρια φυσιολογίας του δεύτερου έτους.

Κάθε βήμα είναι και μια επιτυχία, και η αλλαγή στη συμπεριφορά αυτών των καθηγητών αποτελεί το καλύτερο σημάδι αλλαγής των πραγμάτων. Η έρευνα απαίτησε αρκετή δουλειά και προσωπικά έχω υποστεί μια μικρή άρνηση εκ μέρους των φοιτητών, καθώς και αποδοκιμασία από ορισμένους διδάσκοντές μου. Αλλά το χαμόγελο που έχω τώρα, διότι βοήθησα να αλλάξουν τα πράγματα, αξίζει τον κόπο. Εάν είστε φοιτητές και αντιτίθεστε στον τρόπο που διεξάγονται οι σπουδές σχετικά με τη μεταχείριση των ζώων και τα δικαιώματά τους, υπάρχει κάτι που μπορείτε να κάνετε. Μη χάνετε χρόνο ανταγωνιζόμενοι το διδακτικό προσωπικό, έτσι μόνο χρόνο χάνετε και προκαλείτε θυμό. Εργαστείτε ΜΑΖΙ τους, άσχετα με το πόσο διαφωνείτε με τη φιλοσοφία τους για τη ζωή – αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να αλλάξετε τα πράγματα.



Η προετοιμασία της έκθεσης που συντάχθηκε από την έρευνα σε συνεργασία με το προσωπικό του πανεπιστημίου και η χρήση ενός ανεξάρτητου πανεπιστημιακού στατιστικολόγου / ερευνητή σήμαινε ότι τα αποτελέσματα αναλύθηκαν, διαπραγματεύθηκαν και παρουσιάστηκαν στην επιστημονική και στατιστική γλώσσα των ίδιων των πανεπιστημιακών. Ήταν εν μέρει το γεγονός ότι αυτή η έκθεση παρουσιάστηκε με τέτοιον επιστημονικό και επαγγελματικό τρόπο που έκανε αδύνατο για τους ακαδημαϊκούς να μη μπορέσουν να δουν το προφανές, το οποίο ήταν ότι, καθώς οι φοιτητές έφθαναν στο τέλος της κτηνιατρικής τους κατάρτισης, πίστευαν ότι η εκπαιδευτική αξία των εργαστηρίων ήταν πολύ μικρότερη από ό,τι προηγουμένως πίστευαν ή τους είχαν πει, και γενικότερα δεν άξιζε να θυσιαστούν ζωές γι’ αυτά. Τότε έγινε σχεδόν αδύνατον γι’ αυτούς τους ακαδημαϊκούς να διατηρήσουν την επιστημονική τους αξιοπιστία εάν δεν ελάμβαναν τα μέτρα που έλαβαν – ακυρώνοντας σχεδόν όλα τα πειράματα.

Το ερωτηματολόγιο του Πανεπιστημίου Massey και η έκθεση παρέχουν εξαιρετικά παραδείγματα σχεδιασμού ενός ερωτηματολογίου έρευνας, στατιστικής ανάλυσης των αποτελεσμάτων και παρουσίασης των πληροφοριών με τη μορφή επιστημονικής εργασίας. Είναι πολύ, πολύ εύκολο να προσαρμοστεί το ερωτηματολόγιο Massey και η έκθεση για χρήση οπουδήποτε αλλού. Θα βρίσκεται διαθέσιμο στην ιστοσελίδα της InterNICHE ή την ιστοσελίδα που σχετίζεται με την λίστα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των φοιτητών της AVAR. Εναλλακτικά, ζητήστε εάν στη λίστα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της HumEdANZ κάποιος διαθέτει αντίγραφο.


Η.Π.Α.

Δρ. Lori Blankenship Ph.D, DVM

Περιφερειακό Κολέγιο Κτηνιατρικής της Virginia-Maryland,
Διδακτορικό στην Κτηνιατρική

1996 - 2000​

Κατά τη διάρκεια της φοίτησής της στο Virginia Polytechnic Institute and State University (Virginia Tech), η φοιτήτρια κτηνιατρικής Lori Blankenship συμμετείχε σε αρκετές δραστηριότητες που στόχευαν στην προώθηση της φροντίδας των ζώων στο κολέγιό της, όπως η ίδρυση του Τμήματος Φοιτητών του Συλλόγου Κτηνιάτρων για τα Δικαιώματα των Ζώων (Student Chapter of the Association of Veterinarians for Animal Rights - SCAVAR), η καθιέρωση μιας εναλλακτικής μεθόδου σε ένα εργαστήριο που προκαλούσε ασθένειες σε πρόβατα, της ηθικά ορθής προμήθειας νεκρών ζώων από ιδιώτες κτηνιάτρους εναλλακτικά προς τα εργαστήρια όπου θανατώνονταν ζώα, προγράμματα στείρωσης και στη συνέχεια ελευθέρωσης δύο αποικιών αδέσποτων γατών, ενός επιμελητηρίου για τη φροντίδα των ζώων που διερευνά παράπονα από ανώνυμους, ενός προγράμματος φροντίδας για τους σκύλους και τις γάτες που χρησιμοποιούνται στη διδασκαλία και την έρευνα και μιας πολιτικής που επιτρέπει την πώληση αυτών των ζώων σε φοιτητές, προσωπικό και μέλη της κοινότητας εφόσον αυτά δεν χρειάζονται πλέον.

Blankenship, L, 1999, “Φοιτητές Κτηνιατρικής Που Κάνουν τη Διαφορά”,

Εναλλακτικές Μέθοδοι στην Κτηνιατρική Εκπαίδευση, Τεύχος 11, σελ. 1, 6.


​

Πολλούς φοιτητές του Περιφερειακού Κολεγίου Κτηνιατρικής της Virginia-Maryland (VMRCVM) τους απασχολούν τα θέματα της προστασίας και των δικαιωμάτων των ζώων. Έχουμε ένα φοιτητικό τμήμα στα πλαίσια του Συλλόγου Κτηνιάτρων για τα Δικαιώματα των Ζώων (SCAVAR) μέσα στο κολέγιο, καθώς και έναν σύλλογο για την Προστασία των Ζώων. Αυτοί οι σύλλογοι δούλεψαν για τη θέσπιση νέων προγραμμάτων για την προώθηση της ευζωίας των ζώων. Τέτοια προγράμματα περιλαμβάνουν εναλλακτικές μεθόδους στα υποχρεωτικά εργαστήρια και τις επεμβάσεις που προκαλούν βλάβη στα ζώα, ένα πρόγραμμα στείρωσης αδέσποτων γατών, μία επιτροπή ενασχόλησης με την φροντίδα των ζώων, ένα πρόγραμμα που διεκπεραιώνει την πώληση των ζώων του κολεγίου που δεν χρησιμεύουν πλέον κι ένα πρόγραμμα φροντίδας για τους σκύλους και τις γάτες που χρησιμοποιούνται στην έρευνα και την κτηνιατρική εκπαίδευση (με τη μορφή «περιπάτου» και «εμπλουτισμού του περιβάλλοντος» των ζώων αυτών).

Η διδακτέα ύλη στο VMRCVM περιλαμβάνει μία ποικιλία εργαστηρίων που χρησιμοποιούν υγιή ζώα που ανήκουν στο κολέγιο. Ορισμένα από αυτά τα εργαστήρια καταλήγουν στην πρόκληση οχλήσεων στα ζώα, περιστασιακά σε αναπάντεχους θανάτους, και ορισμένα εργαστήρια περιλαμβάνουν τη θανάτωση των ζώων με ευθανασία ως συνέπεια του πειράματος. Πολλοί φοιτητές συμμετείχαν στην εφαρμογή αλλαγών, έτσι ώστε το ζώο να υποφέρει λιγότερο, χωρίς να πάψουν να διδάσκονται τις αρχές και τις διαδικασίες που απαιτούνται για μία άρτια κτηνιατρική εκπαίδευση.

Μέλη της τάξης φοίτησης του 2000 προβληματίστηκαν σχετικά με ένα υποχρεωτικό εργαστήριο για το μάθημα της Κλινικής Διατροφής του 2ου έτους. Κατά τη διάρκεια αυτού του τετραήμερου εργαστηρίου, μία ασθένεια προκλήθηκε εσκεμμένα σε πρόβατα, και οι φοιτητές έπρεπε να εξετάσουν, να διαγνώσουν και να θεραπεύσουν αυτά τα ζώα. Τόσο η πρόκληση ασθένειας, όσο και ο πιθανός θάνατος του ζώου προβλημάτισαν πολλούς φοιτητές. Ενδιαφερόμενοι φοιτητές έγραψαν ένα γράμμα στον υπεύθυνο του μαθήματος προτείνοντας εναλλακτικά να εργαστούν σε μια υποθετική περίπτωση, ενώ ταυτόχρονα θα εκτελούσαν πραγματικές εξετάσεις και πλασματικές θεραπείες σε υγιή πρόβατα. Η πρόταση έγινε δεκτή, και τα αποτελέσματά της ικανοποίησαν και τους φοιτητές και το τμήμα. Περίπου το 10% της τάξης εκείνης της χρονιάς συμμετείχε στο εναλλακτικό εργαστήριο. Αποτέλεσμα της επιτυχίας του ήταν η συνέχισή του και κατά την επόμενη χρονιά. Ευτυχώς, το αρχικό εργαστήριο αποσύρθηκε από το πρόγραμμα σπουδών.

Η εκμάθηση αρχών χειρουργικής στο VMRCVM περιελάμβανε τη θυσία πολλών ζώων κατά το τρίτο έτος σπουδών. Πρωτύτερα, η μοναδική διαθέσιμη εναλλακτική μέθοδος για τους φοιτητές ήταν η χρήση νεκρών σκύλων που ήταν υγιείς και είχαν υποστεί ευθανασία απλώς επειδή ήταν αδέσποτοι. Η ευθανασία γινόταν με χρήση μονοξειδίου του άνθρακα στις κατά τόπους μάντρες. Πολλοί φοιτητές είχαν πρόβλημα με την πηγή προέλευσης των νεκρών σκύλων, καθώς και με τον μηχανισμό ευθανασίας.

Οι φοιτητές πρότειναν την απόκτηση νεκρών ζώων που είχαν πεθάνει ή υποστεί ευθανασία για ιατρικούς λόγους. Η πρόταση έγινε δεκτή από τη διοίκηση του κολεγίου κι εγκαθιδρύθηκε μια νέα πολιτική στη σχολή, η οποία επέτρεπε στους φοιτητές να προμηθεύονται τα νεκρά ζώα από ηθικά αποδεκτές πηγές. Ιδιώτες κτηνίατροι συμφώνησαν να παραδίδουν τα νεκρά ζώα των πελατών τους, πράγμα που συντέλεσε στη μείωση των ευθανασιών σε υγιή ζώα για τους σκοπούς της χειρουργικής εκπαίδευσης. Έως τώρα, πέντε τέτοια ζώα δωρίθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους μέσω των κτηνιάτρων τους. Αν και δεν αποκτήθηκαν όλα τα νεκρά ζώα που χρειαζόμασταν, μας ικανοποίησε η προθυμία των κτηνιάτρων και των ιδιοκτητών να συμμετάσχουν. Ελπίζουμε ότι το VMRCVM θα θεσπίσει ένα πρόγραμμα δωρεάς για την απόκτηση νεκρών ζώων, που πέθαναν ή υπέστησαν ευθανασία για ιατρικούς λόγους από την κτηνιατρική κλινική της σχολής μας. Αυτό θα μειώσει περαιτέρω τους άσκοπους θανάτους αδέσποτων ζώων στην κτηνιατρική εκπαίδευση.

Μαζί με προτάσεις για αλλαγές στο καθιερωμένο πρωτόκολλο της χρήσης ζώων στην εκπαίδευση, τα μέλη του SCAVAR στο Virginia Tech επίσης δουλεύουν με την τοπική κοινότητα του Blacksburg για τη μείωση του πληθυσμού των αδέσποτων γατών. Το πρόγραμμα στείρωσης των γατών ξεκίνησε το 1998, όταν ένα μέλος του συλλόγου, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην τοπική βιβλιοθήκη, παρατήρησε μια αποικία γατών που ζούσαν μέσα και γύρω από τους δημόσιους υπονόμους. Μετά από κάποια έρευνα, διαπιστώθηκε ότι ούτε η περιοχή ούτε η πόλη του Blacksburg παρείχαν στέγη ή κάποιες εγκαταστάσεις κράτησης για τις αδέσποτες γάτες.

Αφού διερευνήθηκε η αποικία αυτή και διαπιστώθηκε η ανάγκη διαχείρισής της, σχεδιάσθηκε ένα πρόγραμμα για τη στείρωση των ζώων και στη συνέχεια την ελευθέρωσή τους κι επιστροφή τους στην αποικία. Ο σύλλογος ζήτησε τη βοήθεια ενός ντόπιου κτηνίατρου, του Δρ. Mark Dallman, ο οποίος ευγενώς παραχώρησε το χώρο, τον εξοπλισμό και την απαραίτητη καθοδήγηση, έτσι ώστε να μπορέσουν οι τριτοετείς και τεταρτοετείς φοιτητές να πραγματοποιήσουν τις στειρώσεις. Οι γάτες παγιδεύονται, εξετάζονται για λευχαιμία γαλής, εμβολιάζονται κατά της λύσσας και της μόρβας, τους χορηγείται Ivermectin για να απαλλαγούν από τα σκουλήκια και τελικά στειρώνονται. Τα μικρά γατιά που είναι πολύ μικρά για επέμβαση απομακρύνονται από την αποικία και διατίθενται μέσω αγγελιών για υιοθεσία.

Αυτή τη στιγμή δύο αποικίες αδέσποτων γατών περιλαμβάνονται σ’ αυτό το πρόγραμμα. Οι φοιτητές δωρίζουν την τροφή στους ντόπιους που φροντίζουν αυτές τις αποικίες. Αυτό το πρόγραμμα χρηματοδοτείται αποκλειστικά από δωρεές. Ο πρώτος δωρητής είναι η πόλη του Blacksburg, η οποία ευγενώς υποστήριξε τη θέσπιση αυτού του προγράμματος. Οι φοιτητές και οι γονείς τους που επιθυμούν να αναβαθμίσουν τη φοιτητική μάθηση, ενώ ταυτόχρονα να ωφελήσουν την υγεία των αδέσποτων γατών, εξακολουθούν να στηρίζουν αυτό το πρόγραμμα από το ξεκίνημά του. Έως τώρα, περίπου πενήντα γάτες στειρώθηκαν κι ελευθερώθηκαν ή βρήκαν νέα κατοικία. Με τη συμμετοχή των φοιτητών, αυτό το πρόγραμμα θα συνεχιστεί, ελπίζουμε προς τη μείωση του πληθυσμού των αδέσποτων γατών στο Blacksburg.


Η Επιτροπή για την Προστασία των Ζώων ασχολείται κι εκείνη με την ευζωία των ζώων κι έχει μία ποικιλία προγραμμάτων που προστατεύουν κι εμπλουτίζουν τις ζωές των ζώων που χρησιμοποιούνται για την κτηνιατρική εκπαίδευση στο VMRCVM. Αυτή η επιτροπή δημιούργησε το Επιμελητήριο για την Προστασία των Ζώων το 1996. Αυτό το επιμελητήριο συγκεντρώνει ανώνυμες ανησυχίες και προβληματισμούς μέσω ενός κλειδωμένου κουτιού που βρίσκεται στη βιβλιοθήκη, που κατατίθενται από οποιοδήποτε μέλος του κολεγίου. Το επιμελητήριο διερευνά τις ανησυχίες και απαντάει προτείνοντας εναλλακτικές μεθόδους ή κάνοντας συστάσεις στους ιδιώτες ή στις ομάδες των ενδιαφερομένων. Το επιμελητήριο αποτελείται από έναν ή δύο φοιτητές από κάθε τάξη και από δύο μέλη του τμήματος της σχολής.

Η Επιτροπή για την Προστασία των Ζώων διαχειρίζεται επίσης το πρόγραμμα «περιπάτου» των σκύλων. Αυτό το πρόγραμμα σχεδιάστηκε το 1996 προκειμένου να επιτρέψει στους σκύλους που χρησιμοποιούνται στην έρευνα και την εκπαίδευση να ξεφύγουν από τη φυλακή από τσιμέντο και συρματόπλεγμα όπου φυλάσσονται, κάνοντας μια βόλτα στον «έξω κόσμο». Οι ενδιαφερόμενοι φοιτητές πάνε περίπατο τους σκύλους κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων ή της διακοπής για το μεσημεριανό. Αυτό το πρόγραμμα ενισχύθηκε από το Τμήμα Έρευνας και Πτυχιακών Σπουδών, το οποίο γενναιόδωρα χρηματοδότησε την κατασκευή ενός μεγάλου χώρου κράτησης των σκύλων. Κατά τη διάρκεια του έτους, οι περισσότεροι σκύλοι βγαίνουν για περίπατο τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα με τη φροντίδα εθελοντών φοιτητών.

Το 1997 η επιτροπή πρότεινε την αγορά υποστρωμάτων για τους σκύλους που ανήκουν στη σχολή, καθώς και παιχνιδιών και εργαλείων φροντίδας για τους σκύλους και τις γάτες. Συντάχθηκε μια πρόταση χρηματοδότησης, η οποία κατατέθηκε στην επιτροπή τροφίμων Hill. Τα κονδύλια δόθηκαν και πολλά παιχνίδια και υποστρώματα αγοράστηκαν για να βελτιώσουν τις ανέσεις και τις καθημερινές δραστηριότητες των ζώων που χρησιμοποιούνται στην έρευνα.

Εντέλει, η επιτροπή πρότεινε μια πολιτική αγοράς των ζώων που κάποτε χρησιμοποιήθηκαν στη διδασκαλία και την έρευνα. Οι φοιτητές, η σχολή και τα μέλη του προσωπικού δούλεψαν μαζί για την εφαρμογή μιας πολιτικής που επιτρέπει την πώληση αυτών των ζώων σε συμβολική τιμή στους φοιτητές, τη σχολή και τα μέλη του προσωπικού, καθώς και τα μέλη της τοπικής κοινότητας. Αναπτύχθηκε μια μέθοδος αυστηρής επιλογής, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα ζώα θα τοποθετηθούν στα κατάλληλα σπίτια. Η πολιτική αυτή απαγορεύει την μετοίκηση οποιοδήποτε ζώου που δεν είναι στειρωμένο και η πανεπιστημιακή κτηνιατρική κλινική συμφώνησε να στειρώνει τα ζώα πριν αυτά πωληθούν. Βρίσκεται δε στα τελευταία στάδια έγκρισής της από το Virginia Tech University και η τοποθέτηση αρκετών ζώων σε νέα σπίτια αναμένεται να γίνει κατά τη διάρκεια της άνοιξης του 1999.

Η χρήση ζώων στην κτηνιατρική εκπαίδευση, την έρευνα και στην κοινότητα ενδιαφέρει πολλούς φοιτητές στο VMRCVM. Οι φοιτητές έκαναν πολλές προσπάθειες εκτός του προγράμματος σπουδών τους για τη δημιουργία και εφαρμογή προγραμμάτων που προωθούν την ευζωία των ζώων και ελπίζουμε ότι αυτός ο ενθουσιασμός για την βελτίωση της ζωής των ζώων θα συνεχιστεί και από τους μελλοντικούς φοιτητές του VMRCVM.

Lisa Hepner BS

Πανεπιστήμιο του New Mexico, Πτυχίο BSc (Βιολογία)

1988 - 1992




​

Η ευγενική αίτηση της Lisa Hepner για μια εναλλακτική μέθοδο ως προς τη διεξαγωγή ανατομής σε έμβρυο χοίρου στο μάθημα της βιολογίας κατέληξε σε μια λεπτομερή ανάκριση των πιστεύω της από τον διδάσκοντα. Ενώ αρχικά αντιμετώπισε την άρνηση, τελικά κέρδισε και έγινε η πρώτη φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του New Mexico που της παραχωρήθηκε εναλλακτική μέθοδος σε ανατομή. Στη συνέχεια ξεκίνησε έναν τριετή αγώνα με το Τμήμα Βιολογίας, προκειμένου να αναπτυχθεί μια πολιτική αντίρρησης συνείδησης, η οποία θα εξασφάλιζε την παροχή εναλλακτικών μεθόδων σε όλους τους φοιτητές που δεν επιθυμούσαν να διεξάγουν ανατομές. Αφού εξέφρασε την πρότασή της γραπτώς και ζήτησε υπογραφές υποστήριξης από καθηγητές, γιατρούς, κτηνίατρους και νοσοκόμες, τελικά πέτυχε και το Τμήμα εφήρμοσε την πολιτική αντίρρησης συνείδησης το 1991.

Η Lisa έπειτα ίδρυσε μια γραμμή επικοινωνίας εθνικής εμβέλειας για το θέμα των ανατομών για να βοηθήσει άλλους φοιτητές στην εφαρμογή εναλλακτικών μεθόδων στα πανεπιστήμιά τους. Το 1994 εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Τα Ζώα στην Εκπαίδευση: Τα δεδομένα, τα ζητήματα και οι συνέπειες», το οποίο βρίθει πληροφοριών σχετικά με τις ανατομές στη διδασκαλία στις Η.Π.Α., και παρέχει λεπτομερείς συμβουλές για τους φοιτητές που ακολουθούν τα βήματά της.

Hepner, L., “Κερδίζοντας εναλλακτικές μεθόδους στις ανατομές
στο Πανεπιστήμιο του New Mexico”.
​

Ο αγώνας μου για μια εναλλακτική μέθοδο
Το 1989 πήρα το μάθημα της Εισαγωγής στη Βιολογία. Το πρώτο εξάμηνο αποδείχθηκε συναρπαστικό. Συνειδητοποίησα ότι λατρεύω να σπουδάζω Βιολογία κι αποφάσισα να τη δηλώσω ως εξειδίκευσή μου. Τότε έφτασε το δεύτερο εξάμηνο, όπου ανακάλυψα ότι έπρεπε να κάνουμε ανατομή σε έμβρυο χοίρου. Μόλις έμαθα για την ανατομή, ανακοίνωσα την αντίρρησή μου στον διδάσκοντα βοηθό και ζήτησα μια εναλλακτική μέθοδο. Αμέσως αυτός απάντησε ότι δεν υπήρχε εναλλακτική μέθοδος. Ενώ συνέχισα να τον ρωτάω, είπε ότι δεν νομίζει ότι θα ήταν δυνατόν να υπάρξει εναλλακτική μέθοδος, αλλά θα μιλούσε στον υπεύθυνο διδάσκοντα του μαθήματος. Συνέχισε να προσπαθεί να με αποθαρρύνει, κάνοντας να φαντάζει αδύνατη κάποια εναλλακτική μέθοδος.

Έκλεισα ραντεβού για να συζητήσω το αίτημά μου με τον υπεύθυνο. Με ρώτησε και εξέτασε τα κίνητρά μου σαν να ήταν αστυνομικός που έκανε ανάκριση. Μου είπε ότι θα έπρεπε να συνηθίσω τις ανατομές, ότι δεν υπήρχε εναλλακτική μέθοδος κι ότι τα έμβρυα χοίρων λαμβάνονται από τα χοιροσφαγεία ούτως ή άλλως κλπ. Του δήλωσα τη θέση μου, του είπα ότι είμαι χορτοφάγος και ότι ποτέ δε θα πραγματοποιήσω ανατομή. Του τόνισα ότι το πρόγραμμα σπουδών σημείωνε ότι ο σκοπός της ανατομής σε χοίρους ήταν η μάθηση της ανθρώπινης ανατομίας, κι εγώ είχα έρθει εφοδιασμένη με χάρτες του ανθρώπινου σώματος, εγχειρίδια μελέτης κλπ., με τα οποία ζητούσα το δικαίωμα να μελετήσω. Μου είπε ότι και πάλι θα έπρεπε να μελετήσω την ανατομία των εμβρύων χοίρου κι ότι θα έπρεπε να δώσω εξετάσεις με βάση χοίρους διατηρημένους σε φορμόλη. Απάντησα ότι ο όλος σκοπός του αιτήματός μου για εναλλακτική μέθοδο είναι η παντελής μη-συμμετοχή σε ανατομές.

Μου είπε ότι εάν ο βοηθός συμφωνούσε να με εξετάσει με βάση τα διαγράμματα του εμβρύου που έπρεπε να μελετήσω, τότε εκείνος δεν θα είχε πρόβλημα. Το ζήτημα κανονίστηκε. Εναλλακτικά, θα μελετούσα τα διαγράμματα του εμβρύου και θα εξεταζόμουν σ’ αυτά.

Έκλεισα ένα ραντεβού με τον βοηθό. Μου είπε ότι θα έπρεπε να κάνει την εξέταση πιο δύσκολη για μένα εφόσον αποφάσισα να ακολουθήσω την εναλλακτική μέθοδο. Η εξέταση ήταν προφορική. Μου έκανε σαράντα ερωτήσεις (συγκριτικά, έκανε είκοσι ερωτήσεις στους υπόλοιπους φοιτητές) και ήθελε να του δώσω λεπτομερείς προφορικές απαντήσεις. Δεν έπρεπε απλώς να ονομάσω το όργανο ή το αγγείο, αλλά έπρεπε επίσης να περιγράψω τη λειτουργία, τους συσχετισμούς και άλλες λεπτομέρειες. Πέρασα πανηγυρικά. Έχασα μόνο δύο ερωτήσεις στις σαράντα και πέρασα με άριστα στην πρακτική εξέταση.

Κερδίζοντας μια πολιτική αντίρρησης συνείδησης
Ο επόμενος στόχος μου ήταν να διευκολύνω την παροχή εναλλακτικών μεθόδων στους άλλους φοιτητές. Αισθάνθηκα ότι ούτε θα έπρεπε να υποστούν ανάκριση για τις ηθικές τους αρχές, ούτε θα έπρεπε να τιμωρηθούν επειδή επέλεξαν μια εναλλακτική μέθοδο.

Η εκστρατεία εξεύρεσης εναλλακτικών μεθόδων για τις ανατομές κράτησε χοντρικά 3 χρόνια και ήταν γεμάτη από τηλεφωνήματα χωρίς απόκριση και αθετημένες υποσχέσεις. Υπάρχουν εκτενείς λεπτομέρειες για το θέμα αλλά κατά βάση η εκστρατεία σήμαινε πολύ τρέξιμο και κόπο. Μου έλεγαν ότι έπρεπε να μιλήσω σε ένα άτομο και στη συνέχεια ότι θα έπρεπε να μιλήσω σε ένα άλλο. Αφού σπατάλησα τον χρόνο και την ενέργειά μου με τους διδάσκοντες, τους συντονιστές των εργαστηρίων και τους βοηθούς και δεν είχα κανένα αποτέλεσμα, απευθύνθηκα στον επικεφαλής του Τμήματος. Ακόμα και τότε, δεν κατάφερα να τον κάνω να αποκριθεί στα τηλεφωνήματά μου. Κι αυτό συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες.

Η επιτυχία ήρθε τελικά το 1991 όταν εξέθεσα την πρότασή μου γραπτώς, με ακριβή περιγραφή των αιτημάτων μου. Ζήτησα την παροχή εναλλακτικών μεθόδων σε ΟΛΟΥΣ τους φοιτητές και την δημόσια ανακοίνωση τέτοιων εναλλακτικών μεθόδων. Ζήτησα να μην τιμωρηθούν ή να παρενοχληθούν οι φοιτητές κλπ. Όλα αυτά γραπτώς.

Μετά ξεκίνησα τη συγκέντρωση υπογραφών που θα στήριζαν την πρόταση. Προσπάθησα κυρίως να βρω γιατρούς, κτηνίατρους, νοσοκόμες και καθηγητές που θα υπέγραφαν. Αφού συγκέντρωσα περίπου είκοσι υπογραφές, έστειλα την πρόταση μαζί με τα συνοδευτικά έγγραφα υπογραφών στον Επικεφαλής του Τμήματος, τον συγκεκριμένο διδάσκοντα βιολογίας, τον συντονιστή του εργαστηρίου, τους βοηθούς διδασκαλίας και τον Πρύτανη Τεχνών και Επιστημών.

Τελικά μπόρεσα να συναντηθώ με τον Επικεφαλής του Τμήματος Βιολογίας, έναν συμπαθητικό κτηνίατρο που ήξερα ότι μπορούσα να συνεννοηθώ. Ο Επικεφαλής του Τμήματος είπε ότι δε μπορούσε να προωθήσει εναλλακτικές μεθόδους κι ότι εξακολουθούσε να πιστεύει ότι είναι κατώτερες των ανατομών, αλλά πάντως θα παρείχε εναλλακτικές μεθόδους. Μου έδωσε ένα αντίγραφο των «Γενικών Θέσεων και της Φιλοσοφίας ως προς τις Ανατομές και τη Χρήση των Συντηρημένων Δειγμάτων στα Μαθήματα που διδάσκονται στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου του New Mexico» του 1991, το οποίο δήλωνε ότι «…τα μέλη της σχολής γνωρίζουν ότι κάποιοι φοιτητές έχουν αντίρρηση στις ανατομές λόγω ηθικών, φιλοσοφικών ή θρησκευτικών θέσεων. Καθώς το Τμήμα μας επιθυμεί να ανταποκριθεί μεταξύ άλλων και στις ανάγκες μιας πολυποίκιλης κοινότητας φοιτητών, αυτές οι αντιρρήσεις αυτές γίνονται σεβαστές. Από την άλλη πλευρά, πολλοί στη σχολή μας πιστεύουν ότι ο μόνος τρόπος να μάθουν οι φοιτητές μας ανατομία είναι να υποχρεωθούν να διεξάγουν ανατομές σε ασπόνδυλα και σπονδυλωτά ζώα και φυτά. Εάν θρησκευτικές ή άλλες προσωπικές δεσμεύσεις υπαγορεύουν ότι οι ανατομές συντηρημένων ή νωπών δειγμάτων είναι απαράδεκτες για ορισμένα ευαίσθητα άτομα, εμείς θα παρέχουμε, στο μέτρο του διαθέσιμου χρόνου και πόρων μας, εναλλακτικές μεθόδους, οι οποίες, κατά τη συλλογική άποψή μας, μπορούν να μειώσουν κάπως την εκπαιδευτική εμπειρία του συγκεκριμένου μαθήματος».

Ενώ δεν ήμουν και πολύ ευχαριστημένη με την μεροληπτική πολιτική υπέρ των ανατομών, δήλωνε πάντως ότι θα παρείχαν εναλλακτικές μεθόδους. Ο επικεφαλής του τμήματος με ενημέρωσε ότι είπε σε όλους τους καθηγητές να ανακοινώσουν ότι υπήρχαν διαθέσιμες εναλλακτικές μέθοδοι.

Ένα άρθρο στην New Mexico Daily Lobo την επόμενη μέρα έλεγε: “Οι ανατομές ζώων δεν είναι πλέον υποχρεωτικές για όλους τους φοιτητές βιολογίας, από τη στιγμή που μία ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων κατάφερε να πείσει ένα απρόθυμο τμήμα βιολογίας να παρέχει εναλλακτικές μεθόδους».



Ευρύτερη ευαισθητοποίηση
Μετά από αυτή τη μακροχρόνια μάχη ξεκίνησα μία γραμμή επικοινωνίας για το θέμα των ανατομών στην πολιτεία του New Mexico και συνέταξα πακέτα ενημέρωσης για τους φοιτητές. Επίσης συγκέντρωσα όλες τις πληροφορίες που είχα λάβει, και όλες τις επαφές και πηγές που είχα μαζέψει και τελικά έγραψα ένα βιβλίο 300 σελίδων με τίτλο «Τα Ζώα στην Εκπαίδευση: Τα δεδομένα, τα ζητήματα και οι συνέπειες».

Είχα την τιμή να μιλήσω στην Εθνική Συνδιάσκεψη για τα Δικαιώματα των Ζώων στην Washington, DC το 2000. Κι ενώ αυτή τη στιγμή δεν συμμετέχω στο κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων όπως άλλοτε, εξαιτίας της ενασχόλησής μου με άλλες συγγραφικές προσπάθειες, κάποιες φορές βρίσκομαι στον Κόλπο του Neah, στην Washington, για να σώσω τις φάλαινες από το κυνήγι των Ινδιάνων Makah.

Δρ. Jennifer Kissinger DVM

Κτηνιατρικό Κολέγιο του Ohio State University,
Διδακτορικό στην Κτηνιατρική

1988 - 1992




​

Το 1989, ενώ βρισκόταν στο πτυχίο Βιοχημείας του Κολεγίου Antioch του Ohio, η Jennifer ίδρυσε το «Κέντρο Ζώων» μέσα στο κτήριο της φοιτητικής λέσχης, το οποίο προωθούσε θέματα δικαιωμάτων των ζώων και τον χορτοφαγικό τρόπο διαβίωσης. Το 1990 ήταν υπεύθυνη για την εφαρμογή μέτρων για τις εναλλακτικές μεθόδους στο Κτηνιατρικό Κολέγιο του Ohio State University. Στο τρίτο έτος της φοίτησής της, η Jennifer εξέφρασε αντίρρηση συνείδησης στη χρήση ζωντανών, υγιών ζώων ως «υποκειμένων πρακτικής εξάσκησης» στα παραδοσιακά εργαστήρια χειρουργικής, όπου τα ζώα τελικά θανατώνονταν. Αφού για έναν περίπου χρόνο ζητούσε από τη σχολή και τη διοίκηση να της επιτρέψουν να μάθει χειρουργική μέσω ανθρωπιστικών εναλλακτικών μεθόδων, της είπαν τελικά ότι θα την έκοβαν από το μάθημα και θα την απέβαλλαν από τη σχολή εάν δεν συμμετείχε στα εργαστήρια. Συνεπώς, η Jennifer έκανε μήνυση κατά της σχολής με τη βοήθεια του Καθηγητή Gary Francione, Διευθυντή της Σχολής Rutgers. Μέσα σε πέντε μήνες το πανεπιστήμιο ανέπτυξε ένα πρόγραμμα σπουδών για τη Jennifer και οποιονδήποτε άλλο φοιτητή που τώρα πλέον επιλέγει να μην κάνει κακό στα ζώα και να τα θανατώνει στα πλαίσια της κτηνιατρικής εκπαίδευσης.

Απόσπασμα από το ανώνυμο «Σε αναζήτηση εναλλακτικών μεθόδων: Συνέντευξη από μια εναλλακτική απόφοιτο»,
Εναλλακτικές Μέθοδοι στην Κτηνιατρική Εκπαίδευση. Τεύχος 4, σελ. 1, 6.

​

Ερ. Δρ. Kissinger, ποιοι ήταν οι λόγοι που σας ώθησαν να ακολουθήσετε την εναλλακτικό οδό;

A. Οι λόγοι που το έκανα αυτό πηγάζουν από το σεβασμό που τρέφω για τη ζωή των ζώων. Εφόσον τα παραδοσιακά μαθήματα κατέληγαν στην ευθανασία υγιών, αθώων ζώων, ήταν δύσκολο για μένα να δικαιολογήσω τη συμμετοχή μου στα μαθήματα αυτά. Όλο κι όλο είχα να κάνω μια σύγκριση με τις ιατρικές σχολές για να διαπιστώσω ότι οι παραδοσιακές μέθοδοι στις κτηνιατρικές σχολές ήταν ξεπερασμένες. Οι φοιτητές ιατρικής μαθαίνουν μέσω της πρακτικής με πτώματα, μοντέλα, και βοηθώντας σε επεμβάσεις σε πραγματικούς ασθενείς, υπό την άμεση εποπτεία χειρούργων, έως ότου αποκτήσουν αρκετή τριβή και εμπειρία, ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν σε όλο και πιο δύσκολους ρόλους ως επικεφαλής χειρούργοι. Εάν αυτή η εκπαίδευση είναι καλή για τους χειρούργους, θα πρέπει να είναι καλή και για τους κτηνίατρους.

Ερ. Πείτε μας για την κατάρτισή σας και πώς αυτή διέφερε από τον παραδοσιακό τρόπο.

A. Ο παραδοσιακός τρόπος απαιτούσε χειρουργικές ασκήσεις, κατά τις οποίες τρεις φοιτητές αναλάμβαναν ένα ζώο. Το ζώο θανατωνόταν μετά από κάθε άσκηση. Οι φοιτητές αναλάμβαναν εκ περιτροπής τους ρόλους του επικεφαλής χειρούργου, του βοηθού χειρούργου και του αναισθησιολόγου, που σημαίνει ότι κάθε φοιτητής ήταν επικεφαλής χειρούργος μόνο τρεις ή τέσσερις φορές. Με αυτή τη διαδικασία, ήταν δυνατόν να αποφοιτήσει κανείς χωρίς ουσιαστικά να έχει πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό επεμβάσεων ρουτίνας ως επικεφαλής χειρούργος.

Σαν εναλλακτική φοιτήτρια, έκανα περίπου 20 επεμβάσεις σε ζωντανά ζώα, σε σύγκριση με τους φοιτητές που ακολούθησαν τον παραδοσιακό τρόπο και υπήρξαν επικεφαλής χειρούργοι ή βοηθοί μόνο για έξι ή επτά επεμβάσεις σε ζωντανά ζώα. Όχι μόνο υπήρξα επικεφαλής χειρούργος για κάθε απαιτούμενη επέμβαση, αλλά επανέλαβα κάθε επέμβαση τουλάχιστον τρεις φορές, πρώτα ενασκούμενη πάνω σε πτώμα, στη συνέχεια βοηθώντας σε επεμβάσεις σε πραγματικούς ασθενείς, κυρίως στις κτηνιατρικές κλινικές της περιοχής, και τελικά πραγματοποιώντας κάθε επέμβαση σε ασθενή υπό επιτήρηση. Στα παραδοσιακά μαθήματα, υπήρχαν 2-3 καθηγητές ανά 15 περίπου φοιτητές. Εγώ είχα επιτήρηση σε αναλογία ένας-προς-έναν κατά τη διάρκεια της κάθε διαδικασίας.

Πραγματοποίησα όντως δύο από τις πιο δύσκολες απαιτούμενες διαδικασίες, μια γαστερεκτομή και μια κυστεκτομή, με τη συναίνεση του πελάτη, σε έναν ετοιμοθάνατο από την ασθένεια θηλυκό σκύλο, την Tiffany. Η Tiffany μου προσέφερε ανεκτίμητη εμπειρία, όχι εις βάρους της ζωής της, αλλά απλώς στο τέλος της φυσικής της ζωής.


Ερ. Πιστεύετε ότι η επιδίωξή σας για εναλλακτικές μεθόδους επηρέασε την ικανότητά σας να βρείτε δουλειά;

A. Πρόκειται για μία από τις βασικότερες ανησυχίες του φοιτητή κτηνιατρικής σχετικά με τα εναλλακτικά μαθήματα χειρουργικής. Πώς θα θεωρήσουν οι μελλοντικοί εργοδότες αυτή τη μη-παραδοσιακή κατάρτιση; Στην περίπτωσή μου, επειδή αισθανόμουν ότι οι χειρουργικές μου δεξιότητες ήταν συγκρίσιμες με αυτές οποιουδήποτε νέου απόφοιτου, το πώς απέκτησα την κατάρτισή μου δεν αποτελούσε σημαντικό θέμα. Μου προσφέρθηκε δουλειά από έναν από τους πρώτους πελάτες όπου έδωσα επαγγελματική συνέντευξη.

Ερ. Πώς αισθάνεστε προσωπικά για τις χειρουργικές σας ικανότητες;

A. Αισθάνομαι ότι πέτυχα στη δύσκολη προσπάθειά μου να γίνω κτηνίατρος. Συστάσεις από τους εργοδότες μου αναφέρουν ότι «η Δρ. Kissinger εκτέλεσε τα καθήκοντά της πέραν κάθε προσδοκίας και χαίρει της μεγάλης μας εκτίμησης», και «προτείνουμε ανεπιφύλακτα να δεχτείτε τη Δρ. Kissinger στο χειρουργικό σας προσωπικό».


Ερ. Ποια είναι τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα που είχε η αναζήτηση εναλλακτικών μεθόδων στη χειρουργική κατάρτιση σε σας την ίδια;

A. Εξαιτίας των δυσκολιών που αντιμετωπίζει κανείς όταν βρίσκεται να διαφέρει από το καθιερωμένο, ανέπτυξα μία εξαιρετική αφοσίωση και θέρμη για να πετύχω τους στόχους μου. Είχα ένα μοναδικό πάθος να αποδείξω την αξία μου. Ήθελα να γίνω η καλύτερη χειρούργος που υπήρξε ποτέ, απλώς για να αποδείξω ότι αυτό μπορεί να γίνει χωρίς να θανατώνονται ζώα. Αυτό είναι ένα είδος πραγματικού πάθους που μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλα κατορθώματα. Μπορεί να γίνει. Απλώς εμείς πρέπει να το κάνουμε. Το οφείλουμε στον εαυτό μας και το οφείλουμε στα ζώα, για των οποίων τη φροντίδα έχουμε αφιερώσει τις ζωές μας.

«Έχω εργαστεί με τη Δρ. Kissinger για δύο χρόνια και μπορώ να πω ότι είναι μια από τις πλέον ικανές χειρούργους που έχω δει ποτέ μου. Γνωρίζει καλά την ανατομία και διαθέτει εξαιρετική τεχνική. Είμαι πολύ ευχαριστημένη με τη χειρουργική κατάρτιση που έχει λάβει». - Δρ. Jan McGough, Seattle, Washington.


« Η Δρ. Kissinger διαθέτει καταπληκτικές δεξιότητες χειρισμού του ιστού. Η χειρουργική της τεχνική είναι σαφώς ισότιμη με κάθε άλλον κτηνίατρο που έχει εργαστεί μαζί μου». Δρ. Cady Barns, Turner, Maine.

Kari Pohost

Κτηνιατρικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου της Florida,
Διδακτορικό στην Κτηνιατρική

1999 - 2003





​

Όταν η Kari Pohost, πρωτοετής φοιτήτρια στο κτηνιατρικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου της Florida, ζήτησε την παροχή νεκρών ζώων από ηθικά αποδεκτές πηγές για την πραγματοποίηση ανατομών στο μάθημα της ανατομίας το 2000, της δόθηκαν τέσσερις επιλογές: να χρησιμοποιήσει το πτώμα ενός επί τούτου θανατωμένου ζώου, να φύγει από το Κολέγιο για ένα χρόνο αναμένοντας μήπως αλλάξει το πρόγραμμα, να μεταφερθεί σε άλλο κολέγιο κτηνιατρικής ή να εγκαταλείψει αμέσως τη σχολή. Της δόθηκε προθεσμία 72 ωρών για να αποφασίσει.

Επικοινώνησε με οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων, το Ταμείο Νομικής Υπεράσπισης Ζώων και πολιτικούς φορείς της πολιτείας, και έκανε προσφυγή κατά της απόφασης του πανεπιστημίου της. Χάριν στην υποστήριξη που έλαβε και στην προθυμία του πανεπιστημίου να ανακαλέσει την αρχική του απόφαση, βρέθηκε πάλι με τον Πρύτανη μία μέρα μετά την εκπνοή της προθεσμίας, συζητώντας για τη χρήση ενός αλόγου, το οποίο είχε υποστεί ευθανασία για ιατρικούς λόγους.

Το 2002 συνεργάζεται με το κολέγιό της για την θέσπιση εναλλακτικών μεθόδων στη χειρουργική κι ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα παρόμοιο με τα προγράμματα δωρητών σώματος που λειτουργούν στα κολέγια ιατρικής.

Φωτο: Η Kari και ο Buffy, τον οποίο υιοθέτησε από το κολέγιό της, αφού ο Buffy είχε χρησιμοποιηθεί για έρευνα σε μια διατροφική μελέτη.

Pohost, K., 2001, «Αναζητώντας πτώματα ζώων από ηθικά αποδεκτές πηγές», στο «Φοιτητές Κτηνιατρικής Που Κάνουν τη Διαφορά», Εναλλακτικές Μέθοδοι στην Κτηνιατρική Εκπαίδευση. Τεύχος 16, σελ. 2-3.

​

Πριν ξεκινήσω τις σπουδές μου στην κτηνιατρική σκεφτόμουν να αποδεχτώ το «αναγκαίο κακό» της θανάτωσης των ζώων στα υποχρεωτικά μαθήματα ανατομίας και τα άλλα μαθήματα για την κατάρτισή μου. Θυμάμαι ότι δικαιολόγησα τον εαυτό μου με το επιχείρημα ότι, ό,τι κι αν έπρεπε να κάνω προκειμένου να τελειώσω τη σχολή, τελικά θα γινόμουν κτηνίατρος και θα έσωζα, συνεπώς, πολύ περισσότερα ζώα από όσα θα σκότωνα στη σχολή. Όμως, μετά από λίγους πρώτους μήνες δουλειάς πάνω σε πτώματα σκύλων που κάποτε ήταν υγιείς άρχισα να αμφισβητώ αυτή τη λογική. Άρχισα να διαβάζω άρθρα στο περιοδικό Εναλλακτικές Μέθοδοι στην Κτηνιατρική Εκπαίδευση και να συζητώ με φοιτητές από άλλα κτηνιατρικά κολέγια. Θυμάμαι ότι διάβασα ένα άρθρο σχετικά με τον Andrew Knight, έναν φοιτητή κτηνιατρικής στην Αυστραλία, ο οποίος μίλησε ανοιχτά για την κακοποίηση των ζώων που συνέβαινε στη σχολή του. Σκέφτηκα ότι ήταν πραγματικά γενναίος. Ευχόμουν να υπήρχε κάποιος σαν κι αυτόν στην τάξη μου, έτσι ώστε να μην ήμουν εγώ η μόνη που θα διαμαρτυρόταν.

Όταν συνειδητοποίησα ότι το υποχρεωτικό μάθημα ανατομίας μεγάλων ζώων του έτους 2000 βρισκόταν μόνο δύο μήνες μακριά, αισθάνθηκα ότι θα έπρεπε αμέσως να εκφράσω την ανάγκη απόκτησης πτωμάτων ζώων από ηθικά αποδεκτές πηγές γι’ αυτό το μάθημα. Ο διδάσκων με ενημέρωσε ότι τα πτώματα προέρχονταν από άλογα πόνυ, τα οποία αγοράζονταν από έναν κτηνοτρόφο που τα εξέτρεφε για το κρέας τους. Για μένα ήταν λογικό ότι, εφόσον οι φοιτητές ιατρικής δε σκότωναν ανθρώπους για να μάθουν ανατομία και χειρουργική, έτσι και οι φοιτητές κτηνιατρικής θα μπορούσαν να μάθουν χωρίς να σκοτώνουν ζώα. Τελικά, συνειδητοποίησα ότι τίποτα δε θα άλλαζε εκτός εάν έκανα εγώ κάτι γι’ αυτό – έπρεπε να ήμουν αυτή που θα διαμαρτυρόταν.

Ξεκίνησα το «ταξίδι» μου ερχόμενη σε επαφή με τον Σύλλογο Κτηνιάτρων για τα Δικαιώματα των Ζώων (Association of Veterinarians for Animal Rights - AVAR) προκειμένου να μάθω περισσότερα για τις εναλλακτικές μεθόδους ως προς την επιβλαβή για τα ζώα χρήση τους στις σχολές κτηνιατρικής. Η επιστημονική διευθύντρια του AVAR Δρ. Susan Krebsbach με συμβούλεψε να μιλήσω με τη διοίκηση σχετικά με την πιθανότητα απόκτησης πτωμάτων ζώων, που έχουν είτε πεθάνει από φυσικά αίτια είτε είχαν υποστεί ευθανασία για ιατρικούς λόγους, και έχουν προσφερθεί ως δωρεά από πελάτες. Μετά ήρθα σε επαφή με τον Πρύτανη για να τον ενημερώσω ότι για μένα η θανάτωση ζώων για χάρη των σπουδών μου ερχόταν σε σύγκρουση με τα ηθικά μου πιστεύω. Στη συνέχεια, συγκάλεσε μια συνάντηση μιας επιτροπής κλινικών κτηνιάτρων και ερευνητών για να συζητήσουν τις απαιτήσεις του διδακτικού προγράμματος και πιθανούς τρόπους ανταπόκρισης στις ανησυχίες μου.

Προετοιμαζόμενη για τη συνάντηση, πήρα μαζί μου αρκετά αντίγραφα ενός άρθρου στο περιοδικό των Εναλλακτικών Μεθόδων, το οποίο περιέγραφε ένα πρόγραμμα στην Κτηνιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Tufts, όπου τα ζώα που χρησιμοποιούνταν στα μαθήματα ανατομίας είχαν δωριθεί από πελάτες αντί να εκτρέφονται επί τούτου για σφαγή. Το άρθρο τόνιζε ορισμένα από τα πλεονεκτήματα χρήσης τέτοιων ζώων, συμπεριλαμβανομένης και της εισαγωγής στην παθολογία κατά το πρώτο έτος και την ενθάρρυνση των φοιτητών να συνεργάζονται συγκρίνοντας τη φυσιολογική ανατομία και τη δυσμορφία. Επίσης, είχα προετοιμάσει μία ομιλία για τη συνάντηση, με τη βοήθεια των συμβουλών της Δρος Krebsbach.

Δυστυχώς, ούτε το άρθρο ούτε η ομιλία είχε μεγάλο αντίκτυπο στην επιτροπή. Αντί να εξετάσουν τις μεθόδους που τους πρότεινα, που αφορούσαν τη χρήση πτωμάτων ζώων μέσω ενός προγράμματος εθελουσίας δωρεάς σώματος, η επιτροπή κατέληξε ότι μέσα σε 72 ώρες έπρεπε να επιλέξω μεταξύ της εγκατάλειψης της σχολής ή μίας εκ των τριών εναλλακτικών επιλογών: 1) μπορούσα να συμφωνήσω να πάρω το μάθημα ανατομίας τον Φεβρουάριο χρησιμοποιώντας ένα ζώο που εκτράφηκε για να θανατωθεί επί τούτου, 2) μπορούσα να κάνω διακοπή των σπουδών μου για ένα χρόνο αναμένοντας μήπως κάτι αλλάξει, ή 3) μπορούσα να μεταφερθώ σε ένα άλλο κολέγιο κτηνιατρικής, όπου οι ηθικές μου ανησυχίες θα γίνονταν σεβαστές.

Φεύγοντας από τη συνάντηση ένοιωσα απελπισμένη και σαστισμένη. Ήξερα ότι είχα ελάχιστο χρόνο. Έμοιαζε σαν να γίνεται πραγματικότητα ο χειρότερος εφιάλτης μου. Δεν ήθελα να εγκαταλείψω τη σχολή, αλλά πώς θα μπορούσα και να δεχτώ ότι ένα ζώο θα θανατωνόταν εσκεμμένα για τη μόρφωσή μου – ιδιαίτερα τη στιγμή που υπήρχαν διαθέσιμες εναλλακτικές μέθοδοι. Αμέσως τηλεφώνησα στον αδελφό μου που με βοήθησε να ηρεμήσω.

Αρχίσαμε να επικοινωνούμε με οργανώσεις για την προστασία των ζώων, αναζητώντας ιδέες. Ο Daniel Kossow της Humane Society των Η.Π.Α. ανέβασε την ιστορία μου στο διαδίκτυο. Αυτό, στη συνέχεια παρακίνησε μεμονωμένα άτομα όπως τη Linnaea Stull, φοιτήτρια κτηνιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Illinois και οργανώσεις όπως την Anti-Vivisection Society στη New England να γράψουν επιστολές υποστήριξης της αίτησής μου για εναλλακτικές μεθόδους. Ο αδελφός μου κι εγώ επικοινωνήσαμε επίσης με πολιτικούς φορείς της πολιτείας και με έναν δικηγόρο που μας συνέστησε το Ταμείο Νομικής Υπεράσπισης Ζώων, ο οποίος συμφώνησε να γράψει μία επιστολή ζητώντας από τη διοίκηση να βρει επειγόντως μια εναλλακτική μέθοδο. Ο Peter Wood της People for the Ethical Treatment of Animals επικοινώνησε μαζί μου και προθυμοποιήθηκε κι αυτός να μας υποστηρίξει. Πρέπει να αναφέρω ότι δεν είχα πρωτύτερη σύνδεση με αυτές τις οργανώσεις αλλά, όταν ζήτησα τη βοήθειά τους, ήταν πρόθυμοι και ικανοί να μου παράσχουν τεράστια υποστήριξη μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Τελικά, διάβασα στο φοιτητικό εγχειρίδιο της σχολής ότι εάν το κολέγιο ελάμβανε μία απόφαση για την εκπαίδευσή μου, στην οποία εγώ διαφωνούσα, τότε θα μπορούσα να προσφύγω σχετικά στον Αντιπρόεδρο Φοιτητικών Υποθέσεων των Επιστημών Υγείας. Έτσι, έγραψα μία επιστολή προσφεύγοντας κατά της απόφασης για την περίπτωσή μου.

Χάρη σε όλους όσους με υποστήριξαν και στην προθυμία της διοίκησης να ανακαλέσει την αρχική της απόφαση, βρέθηκα στο γραφείο του Πρύτανη μία μέρα μετά την εκπνοή τη προθεσμίας, συζητώντας για την διαθεσιμότητα ενός πτώματος αλόγου που είχε δωριθεί από πελάτη για το μάθημα της ανατομίας μεγάλων ζώων. Το άλογο είχε υποστεί ευθανασία για ιατρικούς λόγους.
Πέρασε ένας χρόνος από την εποχή που όλα αυτά συνέβησαν. Είμαι τώρα λιγότερο διστακτική να μιλήσω ανοιχτά για ό,τι πιστεύω και δραστηριοποιούμαι ενεργά για την εφαρμογή κι άλλων εναλλακτικών μεθόδων κατά της επιβλαβούς για τα ζώα χρήσης τους στη σχολή μου. Αυτή την εποχή συνεργάζομαι με τη διοίκηση για τη χρήση εναλλακτικών μεθόδων στην χειρουργική κατάρτιση, οι οποίες δε στηρίζονται στην κακοποίηση ή τη θανάτωση υγιών ζώων. Επίσης συνεργάζομαι με άλλους φοιτητές κτηνιατρικής προκειμένου να θέσουμε σε λειτουργία ένα εθελοντικό πρόγραμμα δωρεάς σώματος στο Πανεπιστήμιο της Florida. Με την υποστήριξη άλλων φοιτητών, ελπίζουμε ότι οι κτηνίατροι και η διοίκηση θα πειστούν για την ανάγκη υιοθέτησης ενός τέτοιου προγράμματος για το σύνολο των φοιτητών.

Καθηγήτρια Κτηνιατρικής Lara Rasmussen DVM, Diplomate, American College of Veterinary Surgeons

Πανεπιστήμιο της California (Davis), Πτυχίο Bachelor of Science (Biological Sciences and Policy Studies), 1984 - 1988

Πανεπιστήμιο της California (Davis), Διδακτορικό στην Κτηνιατρική, 1989 - 1993

Washington State University, Certificate of Completion (Βασικές Χειρουργικές Τεχνικές – Εναλλακτικό Εργαστήριο), 1992

Washington State University, Επισκέπτρια διδάσκουσα (Βασικές Χειρουργικές Τεχνικές – Εναλλακτικό Εργαστήριο), 1996, 1997

Πιστοποίηση από το American College of Veterinary Surgery Board (Χειρουργική Μικρών Ζώων), 1999

Κολέγιο Κτηνιατρικής του ΠανεπιστημίουWestern Επιστημών Υγείας, (California), Βοηθός Καθηγητή (Χειρουργικές και Κλινικές Δεξιότητες), 1999 - σήμερα



​

Η πορεία της Lara Rasmussen ως αντιρρησία συνείδησης έφτασε στο στάδιο της δραστηριοποίησης το 1986, όταν, σαν προπτυχιακή φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο της California (Davis), αρνήθηκε να συμμετάσχει σε δύο πειράματα στη Φυσιολογία του τελευταίου έτους που περιελάμβαναν δέρμα και μύα βατράχου. Το 1989 έγινε δεκτή στην Κτηνιατρική Σχολή του ίδιου πανεπιστημίου – αποκαρδιώθηκε και στενοχωρήθηκε αντικρίζοντας το μεγάλο ποσοστό θανατώσεων ζώων που πραγματοποιούνταν για διδακτικούς σκοπούς. Το 1992, μετά από μεγάλο αγώνα, επιτράπηκε σε εκείνη και σε ορισμένους ακόμα συμφοιτητές της να αντικαταστήσουν τρία εργαστήρια όπου πραγματοποιούνταν θανατώσεις ζώων, συμμετέχοντας σε εναλλακτικά εργαστήρια χειρουργικής και αναισθησιολογίας. Συμμετείχαν δηλαδή στο εναλλακτικό μάθημα Χειρουργικής του Washington State University (WSU) και στην θερινή πανεπιστημιακή κτηνιατρική κλινική του U.C. Davis.

Αποφοίτησε από την Κτηνιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου το 1993 και αρίστευσε κάνοντας την πρακτική της σε ένα μικρό κέντρο φροντίδας ζώων. Το 1994 έγινε δεκτή ως εσωτερική στο πρόγραμμα χειρουργικής του Πανεπιστημίου της Minnesota, και επέστρεψε για να διδάξει Εναλλακτική Χειρουργική στο WSU το 1996 και 1997. Τελείωσε την υπηρεσία της εκεί το 1997, δέχτηκε τη θέση Κλινικού Διδάσκοντα στο WSU για ένα χρόνο και εργάστηκε ιδιωτικά στην χειρουργική πρακτική για ένα χρόνο. Το 1999 έλαβε πιστοποίηση από το Αμερικάνικο Κολέγιο Χειρούργων Κτηνιάτρων.

Έγινε Βοηθός Καθηγητή στο Κολέγιο Κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου Western Επιστημών Υγείας (California) το 1999, όπου αυτή τη στιγμή είναι υπεύθυνη ανάπτυξης του διδακτικού προγράμματος χειρουργικών και κλινικών δεξιοτήτων. Πρόκειται για το πρώτο κτηνιατρικό κολέγιο της Βορίου Αμερικής που αναπτύσσει το διδακτικό του πρόγραμμα με βάση το διπλό στόχο της αποφυγής οποιασδήποτε κακοποίησης των ζώων ενώ επικεντρώνεται στην τελειοποίηση των κλινικών δεξιοτήτων. Θα δεχτεί τους πρώτους φοιτητές το 2003.

Η Lara αποτελεί ζωντανή απόδειξη του γεγονότος ότι ένας εναλλακτικός φοιτητής μπορεί να φθάσει στα ανώτερα επίπεδα χειρουργικών δεξιοτήτων και επαγγελματικής επιτυχίας.

Φωτο: Η Lara με τον Sandy, σκύλο από άσυλο αδέσποτων, τον οποίον η Lara περιποιήθηκε προτού του βρει μια στοργική κατοικία.

Rasmussen, L., 1998, “Σε αναζήτηση εναλλακτικών μεθόδων”,
Εναλλακτικές Μέθοδοι στην Κτηνιατρική Εκπαίδευση. Τεύχος 7, σελ. 1, 2, 6.

​

Πολύ φοβάμαι ότι η ιστορία μου αρχίζει πολύ συνηθισμένα. Από παιδί ήθελα να βοηθώ τα ζώα, και καθώς τα χρόνια περνούσαν αυτή η επιθυμία μου μετατράπηκε σε στόχο να γίνω κτηνίατρος και, κατά συνέπεια, χειρούργος. Η ιστορία μου ίσως παρεκκλίνει από το συνηθισμένο από την άποψη ότι είχα την επιθυμία «πάνω από όλα να μην κάνω κακό», για να μνημονεύσω εδώ τον όρκο του Ιπποκράτη. Αποφάσισα να εκπαιδευτώ στον κλάδο της κτηνιατρικής χωρίς την επιζήμια χρήση των ζώων. Τα παρακάτω καταγράφουν τις πράξεις μου όπως βασίστηκαν στα πιστεύω μου. Δεν προσποιούμαι ότι η ύπαρξή μου σ’ αυτή τη γη δεν κάνει κακό σε άλλα πλάσματα. Θέλω απλώς να μειώσω αυτό το αποτέλεσμα. Ίσως κάποιοι θεωρήσουν κάτι τέτοιο αφελές, δεδομένης της φύσης του ζωικού βασιλείου, αλλά εγώ πιστεύω ότι τα ανθρώπινα πλάσματα είναι διαφορετικά. Έχουμε καταφέρει να αποκτήσουμε μια θέση στο ζωικό βασίλειο που είναι αρκετά μοναδική και με βαθύ περιεχόμενο. Μας έχει δοθεί η επιλογή της συμπόνιας.

Σαν προπτυχιακή φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο της California (Davis), δύο ασκήσεις που χρησιμοποιούσαν δέρμα και μύα βατράχου σήμαιναν το τέλος της εξειδίκευσής μου στη φυσιολογία. Η ευγενική άρνησή μου να συμμετάσχω αντιμετωπίστηκε με θυμούς και απειλές, διακινδυνεύοντας το μέλλον μου στην κτηνιατρική. Η διπλωματία και η πολιτική μου επέτρεψαν να αλλάξω εξειδίκευση και ουσιαστικά να έχω να κάνω με τόσο ποικιλόμορφα μαθήματα όπως η ρητορική, η δημόσια πολιτική και το δίκαιο περιβάλλοντος.

Στη συνέχεια, έκανα αίτηση για τη σχολή κτηνιατρικής, όπου με απέρριψαν. Δεν ξέρω εάν και σε ποιο βαθμό οι προαναφερθείσες απειλές στο μάθημα φυσιολογίας ευθύνονται γι’ αυτό το αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια του ακόλουθου έτους έκανα μια επαναξιολόγηση των πιστεύω μου και κοιτώντας πίσω σήμερα βλέπω ότι μάλλον πρόδωσα τον εαυτό μου. Υιοθέτησα μία νέα λογική, ότι «το καλό των πολλών είναι πιο σημαντικό από το καλό των λίγων ή του ενός». Προφανώς, η μεταμέλειάμου στη δεύτερή μου αίτηση βοήθησε να γίνω δεκτή στη Σχολή Κτηνιατρικής του U.C. Davis.

Ο ενθουσιασμός και ο πανηγυρισμός μουδιακόπηκαν απότομα κατά την πρώτη μου μέρα στη σχολή, μπροστά στη φρίκη του ανατομείου. Αντίκρισα τόσο θάνατο – τόσο πολλά νεαρά, υγιή, αλλά πλέον θανατωμένα σκυλιά και γάτες και άλογα και αγελάδες και κατσίκες και κοτόπουλα – δε μπορούσα πλέον να προσποιούμαι ότι επρόκειτο για τους «λίγους». Σε όλη μου τη φοίτηση στη σχολή αντιμετώπισα επανειλημμένως καταστάσεις επιβλαβούςχρήσης ζώων. Οι διστακτικές μου απόπειρες να αλλάξω αυτό το μέσον εκπαίδευσης μετατράπηκαν σε ολοένα και ισχυρότερες απόπειρες, που πυροδοτήθηκαναπό τη ντροπή που ένοιωθα προσωπικά και την αποστροφή μου γι’ αυτό που σήμαινε «κτηνίατρος» - κάποιος που θεραπεύει, αλλά εκπαιδεύεται σκοτώνοντας.

Αποφάσισα στο δεύτερο έτος μου ότι ο στόχος μου να γίνω κτηνίατρος απαιτούσε πάρα πολλές θυσίες από άλλους, οι «λίγοι» είχαν γίνει πάρα πολλοί. Το μάθημα της χειρουργικής ήταν αυτό που λέμε «η τελευταία σταγόνα». Αρκετοί από μας δούλεψαν πολύ σκληρά για πολλούς μήνες προκειμένου να αναπτύξουμε μια εναλλακτική μέθοδο προς τα περίφημα τρία εργαστήρια χειρουργικής όπου θανατώνονταν ζώα και τα οποία θα μας μάθαιναν τα βασικά για τη χειρουργική και την αναισθησιολογία. Για να μη μακρηγορώ με λεπτομέρειες αυτής της εξαντλητικής και βασανιστικής ιστορίας, τελικά μας επιτράπηκε να χρησιμοποιήσουμε εναλλακτικά μέσα. Συμμετείχαμε στο μάθημα Εναλλακτικής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Washington State (WSU), διάρκειας τριών εβδομάδων και καταρτιστήκαμε στην Αναισθησιολογία στη θερινή πανεπιστημιακή κτηνιατρική κλινική του U.C. Davis (6 εβδομάδες). Και σήμερα ακόμα με εντυπωσιάζει η αρτιότητα αυτής της βασικής εκπαίδευσης στη χειρουργική και την αναισθησιολογία.

Μετά την κτηνιατρική σχολή μού προσφέρθηκε μια θέση ασκούμενης σε ένα μικρό κέντρο φροντίδας ζώων. Η αξιολόγηση που έλαβα για τις χειρουργικές μου δεξιότητες εκείνη τη χρονιά ήταν πολύ θετική και με ώθησε να συνεχίσω την εκπαίδευσή μου περαιτέρω. Έκανα αίτηση για να πάω εσωτερική στη χειρουργική με πολύ καλές συστάσεις από τους χειρούργους με τους οποίους εργάστηκα.

Με δέχτηκαν στο πρόγραμμα εσωτερικών χειρούργων του Πανεπιστημίου της Minnesota. Η εναλλακτική μου κατάρτιση δεν αποτέλεσε ζήτημα και δεν αισθάνθηκα κανέναν ιδιαίτερο περιορισμό ως προς τις ικανότητές μου. Η επίδοσή μου υπήρξε, πιστεύω, όπως όλων των εσωτερικών, με το δικό μου μερίδιο επιτυχιών και αποτυχιών. Οι περισσότερες εγχειρήσεις που διεξήγαγα ήταν «για πρώτη φορά πάνω σε ζωντανά ζώα», όχι διότι ακολούθησα την εναλλακτική οδό, αλλά απλώς διότι έτσι είναι. Η σχολή ποτέ δε μπορεί να μας μάθει όλες τις διαδικασίες που θα αντιμετωπίσουμε στην πράξη. Αυτό που χρειαζόμαστε στη σχολή κι αυτό που έμαθα εγώ ήταν οι βασικές δεξιότητες χειρισμού των οργάνων, του μαλακού ιστού, της ταχείας επίλυσης προβλημάτων κλπ. Τα βιβλία μου και οι πολλές επισκέψεις στον χώρο αυτοψίας για την επισκόπηση θεμάτων ανατομίας και τεχνικών πρακτικής με βοήθησαν σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος.

Μία πολύ θετική συνέπεια της εναλλακτικής μου κατάρτισης διαπιστώθηκε κατά το δεύτερό μου έτος ως εσωτερικής στο πανεπιστήμιο. Προσφέρθηκα εθελοντικά να διδάξω το Θερινό Μάθημα Εναλλακτικής Χειρουργικής του WSU, που δέχθηκε με χαρά την επιστροφή μου. Εκείνο το φθινόπωρο, ο βοηθός του διδάσκοντα χειρουργικής μου πρότεινε να διδάξω ένα εναλλακτικό εργαστηριακό κομμάτι για 13 φοιτητές. Η παραδοσιακή άσκηση ήταν μια ανατομή στην κοιλιακή χώρα όπου το ζώο δεν επιβίωνε της επέμβασης - η εναλλακτική μέθοδος ήταν η εργασία σε πτώματα ζώων με τη χρήση του σωστού χειρουργικού πρωτοκόλλου. Ενθουσιάστηκα με τις δυνατότητες που προσέφερε αυτή η εναλλακτική μέθοδος, αν και απογοητεύθηκα πολύ με τη λογική αυτών που επέλεξαν τη συγκεκριμένη μέθοδο. Χρησιμοποιήθηκαν πτώματα ζώων που είχαν θανατωθεί στο άσυλο και στη συνέχεια πωληθεί στο πανεπιστήμιο, σε αντίθεση με το παραδοσιακό εργαστήριο, το οποίο χρησιμοποιούσε ζωντανούς σκύλους από το ίδιο άσυλο, και οι οποίοι θανατώνονταν υπό αναισθησία. Δεν πιστεύω ότι οι εναλλακτικές μέθοδοι εξυπηρετούν για να αποφεύγουμε την επίπονη για την ευαισθησία μας διαδικασία της θανάτωσης ενός ζώου από εμάς τους ίδιους. Ένα νεκρό ζώο που έχει θανατωθεί στο άσυλο είναι το ίδιο με ένα ζωντανό ζώο που προορίζεται να θανατωθεί στο εργαστήριο, μόνο που το πρώτο έχει γλιτώσει τις 24 ώρες μεταφοράς στο πανεπιστήμιο. Οι εναλλακτικές μέθοδοι χρησιμεύουν ώστε να μην βλέπουμε κανένα ζώο να θανατώνεται άσκοπα για χάρη της εκπαίδευσής μας. Θέλουμε να σταματήσουμε το πρόβλημα του υπερπληθυσμού των κατοικίδιων ζώων και να σταματήσουμε να βλέπουμε τα ζώα σαν πλεόνασμα, σαν αναλώσιμα, σαν αντικείμενα που «ούτως ή άλλως θα πεθάνουν».

Μετά το πρόγραμμα αυτό, μου προσφέρθηκε η θέση διδάσκουσας στο WSU. Οι χειρουργικές μου ικανότητες σαν αποτέλεσμα της κατάρτισής μου στην εναλλακτική χειρουργική δεν αποτέλεσαν ζήτημα. Είχε να κάνει με πράγματα πέρα από αυτό και δεν πιστεύω ότι θα επηρεάσει το μέλλον μου εκτός ίσως κατά έναν τρόπο: μου αρέσει να διδάσκω, και μου αρέσει να διδάσκω χειρουργική, αλλά η γλυκόπικρη εμπειρία μου στη Minnesota με οδήγησε στην απόφαση ότι θα διδάσκω μόνο υπό συνθήκες τέτοιες που θα συμφωνούν με τις ηθικές μου αρχές. Αποτελώ ζωντανό παράδειγμα ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει, έτσι λοιπόν γιατί να θυσιαστούν κι άλλα ζώα υπό τη διεύθυνσή μου;

Θα τα έκανα όλα ξανά από την αρχή; Ναι, πιστεύω ότι θα τα έκανα. Έχω δυσαρεστηθεί αρκετά από τα πολλά άτομα που εμπόδισαν την πορεία μου, αλλά όλοι αυτοί δεν έχουν καμία σημασία. Πολύ πιο σημαντική και εντυπωσιακή για μένα ήταν η βοήθεια που είχα στο ταξίδι μου αυτό. Οι πολυάριθμες συνδιαλλαγές και συζητήσεις ωφέλησαν τη σκέψη και την έκφρασή μου και με έκαναν αυτή που είμαι σήμερα.

Κατά τη διάρκεια της φοίτησής μου και της θητείας μου ως εσωτερική αντιμετώπισα έντονη άρνηση ή απάθεια από οργανώσεις, άσυλα ζώων και κτηνίατρους όταν προσπάθησα να εξασφαλίσω πτώματα ζώων από ηθικά αποδεκτές πηγές. Τα καθιερωμένα προγράμματα δωρεάς οργάνων είναι αποδεκτά από το κοινό και το ιατρικό λειτούργημα. Βλέπω με την ίδια λογική τη δωρεά πτωμάτων ζώων που έχουν πεθάνει από φυσικά αίτια. Όταν ενεργείς με συμπόνια, μπορείς να μάθεις και από τον θάνατο κάτι θετικό.

Καθώς τα πτώματα ζώων αποτελούν ουσιώδες μέσον της κτηνιατρικής κατάρτισης, η πρακτική τους διαχείριση χρειάζεται βελτίωση κι εξευγενισμό. Το θέμα δεν είναι ευχάριστο, αλλά χρειάζεται να γίνει πρόοδος. Όλοι όσοι εμπλέκονται στη χρήση πτωμάτων ζώων σαν εκπαιδευτικό εργαλείο στην κτηνιατρική θα πρέπει να κατανοήσουν τους περιορισμούς που υφίστανται. Κανένας δεν περιμένει από έναν νεκρό ιστό να αιμορραγήσει αυτόματα ή να μπορέσουμε να τον χειριστούμε με τον ίδιο τρόπο που θα κάναμε σε έναν ζωντανό ιστό. Η κατανόηση αυτών που αναμένουμε να κερδίσουμε από μια άσκηση είναι πιο σημαντική από την ίδια την άσκηση. Πρέπει να αναγνωρίσουμε, να ελαχιστοποιήσουμε και να δεχτούμε τα δυσάρεστα της δουλειάς με μη-συντηρημένα πτώματα ζώων. Μπορούμε να δεχτούμε να αντιμετωπίσουμε κάποια δυσάρεστη οσμή αντί να κάνουμε ένα υγιές ζώο να υποφέρει ή να πεθάνει κι αυτό αποτελεί συμβιβασμό που εγώ αποδέχομαι.

Έτσι λοιπόν, τι θα είχα να πω στους επίδοξους κτηνίατρους; Να είστε δυνατοί και πολυμήχανοι! Αναλογιστείτε καλά τα προσωπικά σας πιστεύω και μάθετε να τα εκφράζετε με κόσμιο τρόπο. Δυστυχώς, υπάρχουν πολλές φορές που πρέπει να δικαιολογηθείτε σε άλλους που παρεμποδίζουν την πορεία που έχετε επιλέξει. Αποφασίστε ποιους και τι θα θυσιάσετε προκειμένου να πετύχετε τους στόχους σας και δικαιολογηθείτε στη συνείδησή σας. Προσέξτε να μην αφήσετε τον εαυτό σας να γίνει σκληρός και αδιάφορος στον πόνο σαν μέσο αντιμετώπισης του δύσκολου ρόλου μας. Γιατί να μπείτε σ’ αυτό το επάγγελμα αν όχι για να βοηθήσετε τα ζώα και τους ανθρώπους; Πράγματι, ακόμα και ο κτηνίατρος μεγάλων ζώων θα πρέπει να νοιάζεται για την ταπεινή αγελάδα, αυτός που εξειδικεύεται στα εξωτικά ζώα πρέπει να νοιάζεται για το μικρό αγόρι που του πέθανε η χελώνα του, και ο χειρούργος θα πρέπει να μεριμνήσει για τον μετεγχειρητικό πόνο του «στωικού» σκύλου.

Και όντας προϊόν του συστήματος, τι θα έλεγα στο σύστημα; Βλέπω ένα σύστημα που αντιστέκεται στην αλλαγή. Αν υποθέσουμε ότι μπορούμε να παράγουμε καλούς χειρούργους κτηνίατρους μόνο με χρήση ζωντανών ζώων που θανατώνονται κατά την επέμβαση για την εκπαίδευσή μας, τότε εγώ μπορώ να αποδείξω ότι η υπόθεση αυτή δεν ισχύει. Υπάρχουν σχετικά αποτελέσματα πιλοτικών μελετών. Πιστεύω ακράδαντα ότι οι δεξιότητες στην κτηνιατρική χειρουργική και η κατάρτιση στην αναισθησιολογία πρέπει να εμπλουτιστούν περαιτέρω από το σημείο όπου βρίσκονται σήμερα. Θα πρέπει να δώσουμε έμφαση στον βασικό συντονισμό χεριού-ματιού και στη δεξιοτεχνία του χεριού, χρειαζόμαστε ομοιώματα ζώων και βίντεο και επιδείξεις και επιμελή διδασκαλία. Χρειαζόμαστε μέντορες που θα καθοδηγούν αυτούς που εκπαιδεύονται. Χρειαζόμαστε εμπειρία από ζώα που έχουν ανανήψει και ωφεληθεί από τη δουλειά μας. Χρειάζεται να προσδιορίσουμε τα κατώτερα επιτρεπτά επίπεδα και να ενθαρρύνουμε την επανάληψη. Χρειαζόμαστε καθηγητές με ενθουσιασμό και έμπνευση.

Ο κατάλογος αυτός μπορεί να συνεχιστεί. Αλλά πάνω από όλα, χρειάζεται να φθάσουμε την τελειότητα. Χωρίς αυτή, αποτελούμε όνειδος για την τέχνη της χειρουργικής.


Πανεπιστήμιο Western Επιστημών Υγείας

Κτηνιατρικό Κολέγιο, California

Απόσπασμα από το «Γιατί έχει σημασία;», Σειρά Απόψεις 2000 – Κτηνιατρική, [New England Anti-Vivisection Society], σελ. 6-8.

​

Συνήθως λένε ότι η ζωή είναι κυκλική κι εγώ νοιώθω ότι η επαγγελματική μου ζωή έχει συμπληρώσει έναν πλήρη κύκλο. Γράφω τα παρακάτω όντας βοηθός καθηγητή και Διευθύντρια Χειρουργικής και Κλινικών Δεξιοτήτων σε μία κτηνιατρική σχολή που τώρα ανοίγει τα φτερά της και ξεκινάει για ένα μακρύ και θαυμαστό ταξίδι. Επιλέχθηκα, μεταξύ άλλων, για τα ισχυρά μου πιστεύω και την κλίση μου να διδάσκω κλινικές δεξιότητες κτηνιατρικής χωρίς να κάνω κακό στα ζώα. Κι έτσι τώρα μπορώ να απαντήσω στα ερωτήματα που έθετα στον εαυτό μου ως προπτυχιακή και μεταπτυχιακή φοιτήτρια: «Για ποιο άραγε λόγο το κάνω αυτό; Γιατί να παλεύω ενάντια στο κατεστημένο; Γιατί να προκαλώ εναντίον μου τέτοια απέχθεια και εχθρότητα ;» Από την αρχή ήξερα ότι θα έπρεπε να υπάρχει πολύ σοβαρότερος λόγος από τον εαυτό μου και το προσωπικό μου μέλλον. Οι προσπάθειές μου τώρα μου επιτρέπουν να μιλάω εκ πείρας και να μοιράζομαι τις γνώσεις, τις δεξιότητες και την εμπειρία μου με πολλές ακόμα μελλοντικές γενιές κτηνιάτρων. Ο τρόπος μάθησής τους θα υπαγορεύσει, πιθανώς σε ένα μεγάλο βαθμό, τον τρόπο που θα βλέπουν τα ζώα και τους ανθρώπους και τον τρόπο που θα εξασκήσουν το μελλοντικό τους επάγγελμα. Για μένα, ο κύκλος συμπληρώνεται όντας μέρος αυτής της αέναης εμπειρίας μάθησης και διδασκαλίας.
Βασικές αξίες

Οι φοιτητές στο Κτηνιατρικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου Επιστημών Υγείας Western δε θα υποχρεωθούν να κάνουν τις θυσίες και τις επιλογές που πολλοί από μας έπρεπε να κάνουμε. Μπορούν να συγκεντρωθούν στη μάθηση, αλλά και στη φροντίδα των ζώων κατά τη διάρκεια της τετραετούς φοίτησης και περαιτέρω αυτής. Η σχολή είναι αφοσιωμένη 1) στη δια-βίου εκπαίδευση με ομαδική συνεργασία και επίκεντρο τον φοιτητή 2) στην άριστη απόδοση μέσω προγραμμάτων κλινικών δεξιοτήτων και συνεργασιών με τον ιδιωτικό / δημόσιο τομέα και 3) σε μια φιλοσοφία «Σεβασμού προς τη Ζωή».

Το πρόγραμμα σπουδών βασίζεται κατά πολύ στην εκπαιδευτική επιστήμη. Οι ασκήσεις μας πάνω σε νεκρά ζώα συνδέονται με ένα πρόγραμμα εθελοντικής δωρεάς σώματος, στο οποίο οι φοιτητές γνωρίζουν και τους ιδιοκτήτες και τα ζώα τους όταν αυτά βρισκόντουσαν εν ζωή. Τα ηθικά προβλήματα της θανάτωσης υγιών ανεπιθύμητων ζώων θα αντιμετωπίζονται άμεσα μέσω της απ’ ευθείας έκθεσης και εμπειρίας των φοιτητών σε αυτό το οδυνηρό πρόβλημα. Το πρόγραμμα σπουδών βασίζεται στην μη-επιβλαβή χρήση των ζώων.
Μπορούμε να επιλέξουμε να είμαστε καλοί

Νοιώθεις καλά όταν δεν πληγώνεις κάποιον. Νοιώθεις καλά όταν μετακινείς ένα σαλιγκάρι μακριά από το πεζοδρόμιο, αντί να το συνθλίβεις. Νοιώθεις καλά όταν παρηγορείς ένα μικρό παιδί. Νιώθεις καλά όταν βοηθάς κάποιον που έχει ανάγκη. Ένοιωσα αφάνταστα καλά όταν είδα τον σύζυγό μου να μεταφέρει με προσοχή ένα ζωύφιο που καθόταν στο παράθυρο της κουζίνας αντί να το σκοτώσει. Είμαστε άνθρωποι και μπορούμε να επιλέξουμε να είμαστε καλοί. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η επιλογή της καλοσύνης αποτελεί αξιόλογη επιδίωξη. Ουσιαστικά, μας κάνει καλό. Είμαι ευχαριστημένη που η προσωπική μου ανάγκη να είμαι καλή μεταφράστηκε σε κουράγιο να προκαλέσω ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που κατά κάποιον τρόπο είχε χάσει το νόημα της καλοσύνης. Αν και ακούγεται σαν στερεότυπο, εμείς μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά. Και χαίρομαι που τώρα, ως εκπαιδευτικός στην κτηνιατρική μπορώ να υποστηρίξω αυτή την ηθική μου πεποίθηση και να φέρομαι με καλοσύνη στους άλλους.

Δρ. Safia Rubaii MD

Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Colorado

1991 - 1995




​

Το 1992, οι πνευματικές πεποιθήσεις της Safia Rubaii, φοιτήτριας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστήμιο του Colorado, για την ιερότητα κάθε μορφής ζωής την εμπόδισαν να συμμετάσχει σε ορισμένα από τα εργαστήρια φυσιολογίας του πρώτου έτους. Σ ’αυτά τα εργαστήρια οι φοιτητές παρατηρούσαν τα αποτελέσματα που είχαν στους σκύλους οι ενέσεις με διάφορα φάρμακα πριν τα θανατώσουν και πραγματοποιούσαν πειράματα σε μέλη που προέρχονταν από πρόσφατα θανατωμένους βατράχους. Η πρότασή της να βρει και να πληρώσει για εναλλακτικές μεθόδους η ίδια απορρίφθηκε. Η άρνησή της να συμμετάσχει στα εργαστήρια είχε σαν κατάληξη την επίσημη αποτυχία της στο μάθημα της φυσιολογίας, παρά το γεγονός ότι είχε περάσει στις γραπτές εξετάσεις. Κατά συνέπεια, αποκλείστηκε από το δεύτερο έτος των σπουδών της.

Η Safia τότε έκανε μήνυση κατά του Πανεπιστημίου του Colorado το 1993 και το 1995 της κατεβλήθη το ποσό των $95,000 ως αποζημίωση από το Πανεπιστήμιο. Επίσης, πήρε ξανά το μάθημα της φυσιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Creighton στη Nebraska, όπου δε γινόταν επιβλαβής χρήση ζώων, το πέρασε με έπαινο, και μετά από αυτό της επιτράπηκε να συνεχίσει στο δεύτερο έτος των σπουδών της. Σύμφωνα με τους όρους της νομικής διευθέτησης, το Πανεπιστήμιο του Colorado έπρεπε να ακυρώσει την πρώτη βαθμολογία της Safia κι επίσης να παράσχει εναλλακτικές μεθόδους για τους φοιτητές με «θρησκευτικές» αντιρρήσεις για τα εργαστήρια (ως ειλικρινείς πεποιθήσεις που αποτελούν κατευθυντήριες αξίες στη ζωή ενός ατόμου). Το 1998 αυτή η ρύθμιση είχε πλέον επεκταθεί σε όλους τους φοιτητές που δηλώνουν αντίρρηση συνείδησης. Η Δρ.Rubaii αποφοίτησε με επιτυχία από το Πανεπιστήμιο το 1995.

McCaffrey, S., Φθινόπωρο 1995, "Μία φοιτήτρια ιατρικής κινητοποιείται υπέρ της συμπόνιας",
Καλή Ιατρική, σελ. 6-9.

​

Ως φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Colorado, η Safia Rubaii ποτέ δε θα φανταζόταν ότι θα πάλευε ακόμα με ένα βασικό μάθημα φυσιολογίας για πολύ καιρό μετά την αποφοίτησή της. Αλλά επίσης ποτέ δε θα φανταζόταν τους κόπους που θα κατέβαλε προκειμένου να της παρασχεθεί εναλλακτική μέθοδος στο υποχρεωτικό εργαστήριο όπου γινόταν θανατηφόρος χρήση σκύλου και να υπάρξει εγγύηση ότι κι άλλοι φοιτητές θα αποκτούσαν το ίδιο δικαίωμα.

Η Safia μπήκε στην ιατρική σχολή όντας ήδη εξοικειωμένη με την ιατρική κοινότητα. Υπήρξε βοηθός μαιευτικής με πολύχρονη εμπειρία στην εντατική και επείγουσα περίθαλψη. Όταν έμαθε ότι οι ασκήσεις εργαστηρίου – σε μια χρησιμοποιούνταν σκύλοι, σε μια άλλη βάτραχοι – ήταν υποχρεωτικές για τη συμπλήρωση του πρώτου έτους στη φυσιολογία, γνώριζε ότι αυτές οι ασκήσεις δεν ήταν ουσιώδεις για την κατανόηση των βασικών εννοιών που περιέγραφαν. Η Safia ένοιωσε επίσης ότι η χρήση ζώων με αυτόν τον τρόπο ήταν ηθικά εσφαλμένη κι αποτελούσε εμπαιγμό των προσωπικών της πεποιθήσεων που εξ’ αρχής συντέλεσαν στην απόφασή της να γίνει γιατρός. Το Φεβρουάριο του 1992 παρακάλεσε τον υπεύθυνο του μαθήματος εάν θα μπορούσε να ακολουθήσει μία εναλλακτική μέθοδο, απαριθμώντας του τους παραπάνω λόγους. Πρότεινε να χρησιμοποιήσει ένα videodisc ή μία προσομοίωση μέσω υπολογιστή, που κάλυπταν τις ίδιες αρχές, και / ή να παρατηρήσει συγκεκριμένους ασθενείς στη μονάδα εντατικής φροντίδας, καταγράφοντας την πρόοδό τους. Προθυμοποιήθηκε ακόμα και να βρει η ίδια τους ασθενείς ή να καταβάλλει οποιοδήποτε κόστος θα σήμαινε η χρήση των εναλλακτικών μέσων.

Το Πανεπιστήμιο δεν επέτρεψε στη Safia καμία εναλλακτική μέθοδο. Εάν δε συμμετείχε στα εργαστήρια, θα κοβόταν από το μάθημα. Ο Πρύτανης είπε ότι θα μπορούσε να παρακολουθήσει το μάθημα φυσιολογίας σε μια άλλη ιατρική σχολή κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών και στην αναλυτική βαθμολογία της θα σημειωνόταν ότι είχε «εγκαταλείψει» το μάθημα. Η Safia δε μπορούσε να δεχτεί τέτοιο διακανονισμό διότι θα εμπόδιζε άλλους φοιτητές να μάθουν και να ωφεληθούν από τις δικές της προσπάθειες. Είχε ήδη εμπνευστεί από τις ιστορίες φοιτητών από άλλες ιατρικές σχολές που είχαν επιδιώξει με επιτυχία να εφαρμόσουν τη χρήση εναλλακτικών μεθόδων στα εργαστήρια, και ήθελε η σχολή της να κάνει μια μόνιμη αλλαγή, η οποία θα ίσχυε για όλους τους φοιτητές κι όχι μόνο για την ίδια. Όταν έφθασε η ώρα των εργαστηρίων οι συμφοιτητές της εκτέλεσαν τις παραδοσιακές ασκήσεις, εμβολιάζοντας τους σκύλους με φάρμακα, καταγράφοντας τις συνέπειές τους στην καρδιά, την πίεση του αίματος κλπ., και τελικά θανατώνοντάς τα με υπερβολική δόση. Επίσης χρησιμοποίησαν μέλη από πρόσφατα θανατωμένους βατράχους. Η Safia δε συμμετείχε.

Στο τέλος του μαθήματος της φυσιολογίας, η Safia πέρασε την υποχρεωτική γραπτή εξέταση και τις εξετάσεις εργαστηρίου. Παρ’ όλα αυτά, η επιτροπή προόδου αποφάσισε να τη θέσει σε ακαδημαϊκή αναστολή και να μην την προβιβάσει στο επόμενο επίπεδο σπουδών επειδή δεν είχε συμμετάσχει στα εργαστήρια. Η Safia διαμαρτυρήθηκε επί τη βάση των ηθικών και θρησκευτικών της πιστεύω – που θεμελιώνονται στις αρχές του Βουδισμού που θεωρεί ιερή κάθε μορφή ζωής – αλλά η απόφαση της επιτροπής παρέμεινε επισήμως ως είχε.

Στη συνέχεια απευθύνθηκε στον πρύτανη και ζήτησε να πάρει το μάθημα της φυσιολογίας σε μία άλλη σχολή κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, έτσι ώστε να περάσει το μάθημα και να αναιρέσει την αρνητική βαθμολογία από το μητρώο της. Ο πρύτανης συμφώνησε, αλλά είπε ότι το μητρώο της θα εξακολουθούσε να δείχνει ότι η Safia είχε αποτύχει στο μάθημα την πρώτη φορά. Η Safia δεν μπορούσε να αποδεχτεί αυτόν τον συμβιβασμό, διότι δεν έδειχνε ότι είχε, ουσιαστικά, ολοκληρώσει το μάθημα της φυσιολογίας, πλην των εργαστηρίων ζώων, κι ότι είχε περάσει τις εξετάσεις.

Δυστυχώς για τη Safia, το Colorado αποτελεί μία από τις ελάχιστες σχολές ιατρικής στις Η.Π.Α. όπου η συμμετοχή σε εργαστήρια ζώων είναι υποχρεωτική. Όμως, όπως έμαθε αργότερα, το πανεπιστήμιο χορήγησε απαλλαγές από το μάθημα σε αρκετούς φοιτητές στο παρελθόν, που είχαν προβάλλει αντίρρηση συμμετοχής στα εργαστήρια επί τη βάσει πνευματικών πεποιθήσεων, όπως αυτές των κουακέρων και των βουδιστών. Επιπλέον, το Colorado δεν απαιτούσε από τους φοιτητές που είχαν μεταφερθεί από άλλο πανεπιστήμιο, όπου είχαν ολοκληρώσει το μάθημα της φυσιολογίας χωρίς εργαστήρια ζώων, να πάρουν το εργαστηριακό μάθημα ή να επαναλάβουν το πλήρες πρόγραμμα του μαθήματος

Η Safia δεν είχε άλλη επιλογή. Την άνοιξη του 1993, κατέθεσε μήνυση κατά του Πανεπιστημίου του Colorado διεκδικώντας το δικαίωμα παροχής εναλλακτικής μεθόδου για το εργαστήριο. Εκείνο το καλοκαίρι, ολοκλήρωσε αριστεύοντας το μάθημα φυσιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Creighton στην Omaha, που δεν περιελάμβανε εργαστήριο ζώων. Οι φοιτητές του Creighton διδάσκονται φυσιολογία κυρίως μέσω διαλέξεων και μελέτης και μπορούν να χρησιμοποιήσουν ηλεκτρονικές προσομοιώσεις και μία βιντεοκασέτα ενός εργαστηρίου καρδιολογίας με χρήση σκύλων σε εντελώς προαιρετική βάση. Η Safia μετέφερε τη βαθμολογία στο Colorado και προβιβάστηκε, αλλά στο μητρώο της παρέμενε καταγεγραμμένη η αποτυχία στο μάθημα φυσιολογίας που έκανε εκεί, καθώς η μήνυση παρέμενε εκκρεμής.

Αφού ολοκλήρωσε το τέταρτο έτος της ιατρικής σχολής εκείνη την άνοιξη, η Safia μπήκε εκπαιδευόμενη στην εσωτερική παθολογία στο Colorado και στη συνέχεια κατέλαβε μόνιμη θέση στα επείγοντα περιστατικά στην Jacksonville της Florida. Μέρος της εκπαίδευσής της στα επείγοντα περιστατικά αποτέλεσε ένα ειδικό μάθημα με τίτλο Advanced Trauma Life Support (ATLS) στο Πανεπιστήμιο του Maryland στη Baltimore, όπου χρησιμοποιούνταν πτώματα ζώων για τη διδασκαλία επειγουσών ιατρικών διαδικασιών για αρκετά χρόνια, σε αντίθεση με άλλα μαθήματα του ATLS, όπου ακόμα χρησιμοποιούνται σκύλοι για τη διδασκαλία αυτών των δεξιοτήτων. Η Safia χαρακτήρισε εξαιρετικό αυτό το μάθημα και διαπίστωσε ότι πολλοί από τους συμμετέχοντες είχαν έρθει ειδικά για να το παρακολουθήσουν, εξαιτίας της απουσίας πρακτικής πάνω σε σκύλους.

Ελπίζουμε ότι το πρόβλημα της Safia στο πανεπιστήμιο του Colorado σύντομα θα διευθετηθεί και οι μελλοντικοί φοιτητές της σχολής θα έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν εναλλακτικές μεθόδους ως προς τα εργαστήρια σκύλων, όπως συμβαίνει με σχεδόν όλες τις άλλες ιατρικές σχολές που διαθέτουν ακόμα τέτοια εργαστήρια.

Στο μέλλον, με την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής της, η Safia θα ήθελε να εξασκήσει την επιστήμη της ιατρικής στα επείγοντα περιστατικά, πιθανώς στο εξωτερικό, ικανοποιώντας το ενδιαφέρον της στη δια-πολιτισμική μελέτη. Όπου κι αν καταλήξει, η αφοσίωση, η ακεραιότητα και η εξειδικευμένη εμπειρία της χωρίς αμφιβολία θα ωφελήσουν ολόκληρη την κοινότητα των ανθρώπων.

​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Πως προετοιμαζονται τα πειραματοζωα

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 28/2/2004 στην επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσιολογίας με τον τίτλο «Από πού παίρνουν τα ζώα οι επιστήμονες», αναφέρεται ότι οι περισσότεροι επιστήμονες χρησιμοποιούν ζώα που εκτρέφονται ειδικά και ότι η χρήση σκύλων και γάτων για έρευνα εποπτεύεται από την Πράξη Προστασίας των ζώων. Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας, ο αριθμός των ζώων που χρησιμοποιήθηκε για έρευνα το 1996 μειώθηκε κατά 60% από το 1973. Η Εθνική Ένωση Βιοϊατρικών Ερευνών εκτιμά ότι τα μισά σκυλιά και γατιά που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα το 1996 είχαν εκτραφεί ειδικά, ενώ τα άλλα μισά ήταν «τυχαίας προέλευσης».
Από το άρθρο προκύπτει ότι τα ειδικά εκτρεφόμενα ζώα συνήθως είναι νεαρά, έχουν κοινό γενετικό υπόβαθρο και είναι μικρού μεγέθους. Όταν όμως, οι επιστήμονες θέλουν να μελετήσουν καρδιακές νόσους, συστήματα οργάνων, ανατομικές ατέλειες ή άλλες διαταραχές, πρέπει να χρησιμοποιήσουν μεγάλα ζώα, φυσιολογικά μεγαλωμένα, ακόμη και γέρικα, γιατί αυτό είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα ενός γενετικώς
ποικίλου πληθυσμού.
Η θέση που υιοθετήθηκε το 1986 από τη Διοίκηση της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσιολογίας είναι σαφής: «Τα αδήλωτα ζώα των καταφυγίων (σκύλοι και γάτες τυχαίας προέλευσης) αποδείχθηκαν τα πλέον χρήσιμα για την έρευνα και τη διδασκαλία. Τα ιατρικά επιτεύγματα που ωφελούν ανθρώπους και ζώα πραγματοποιήθηκαν χάρη στη διαθεσιμότητα των αδήλωτων ζώων των καταφυγίων για ερευνητική χρήση».
Τα ζώα από μεσίτες μειώνουν το κόστος της έρευνας

Στις 5 Ιουνίου 2003, δημοσιεύθηκε στη State News (Michigan State University's Independent Voice) άρθρο με τον τίτλο «Η έρευνα με ζώα κοστίζει λιγότερο όταν αυτά αγοράζονται από μεσίτες». Από το αποκαλυπτικό αυτό κείμενο προκύπτουν ενδιαφέροντα στοιχεία που προέρχονται από επίσημες πηγές του Πανεπιστημίου του Michigan, σύμφωνα με τα οποία επισήμως ομολογείται ότι το κόστος της έρευνας μειώνεται όταν χρησιμοποιούνται ζώα που έχουν αγοραστεί από μεσίτες. Στο άρθρο αναφέρεται ότι το κέντρο έρευνας του Michigan μπορεί να αγοράζει σκύλους και γάτες από καταφύγια, όπως είναι το δημοτικό καταφύγιο ζώων του Ingham έναντι 10 δολαρίων. Οι τιμές για τα ζώα που προέρχονται από μεσίτες δεύτερης κατηγορίας κυμαίνονται από 200 μέχρι 400 δολάρια. Οι ίδιοι οι μεσίτες αγοράζουν τα ζώα από καταφύγια έναντι 10 δολαρίων, τα προετοιμάζουν ώστε να είναι κλινικά κατάλληλα για έρευνα και τα πωλούν στα ερευνητικά κέντρα. Οι μεσίτες πρώτης κατηγορίας κάνουν ειδική εκτροφή και πωλούν τα ζώα στα ερευνητικά κέντρα σε τιμές που φτάνουν τα 700 δολάρια.

Πώς «προετοιμάζονται» τα πειραματόζωα

Στον κανονισμό εισαγωγής ζώων για έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Michigan παρουσιάζονται αναλυτικά οι πηγές προέλευσης και η κατάλληλη χρήση τριών κατηγοριών σκύλων: αυτών που χαρακτηρίζονται «μη προετοιμασμένοι», αυτών που αναφέρονται ως «προετοιμασμένοι» και αυτών που προέρχονται από ειδική εκτροφή. Σύμφωνα με τον κανονισμό, ένας «μη προετοιμασμένος» σκύλος είναι «τυχαίας προέλευσης» (σκύλος από μεσίτες δεύτερης κατηγορίας) και δεν έχει εμβολιασθεί ή ελεγχθεί για παράσιτα. Επειδή ενδέχεται να είναι φορέας λοιμώδους ασθένειας που κλινικά θα εμφανισθεί στη διάρκεια του πειράματος, πρέπει να χρησιμοποιηθεί σε μικρής διάρκειας πειράματα ή σε πειράματα που προϋποθέτουν αναισθησία, από την οποία το ζώο δεν επανέρχεται, μέσα σε πέντε ημέρες από την άφιξή του στο Πανεπιστήμιο, ενώ οι ελεγκτές θα πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να τηρείται αυτό το χρονικό περιθώριο.

«Προετοιμασμένος» θεωρείται ένας σκύλος (από μεσίτες δεύτερης κατηγορίας) που έχει κρατηθεί το λιγότερο τριάντα ημέρες. Τέτοιοι σκύλοι είναι κλινικά φυσιολογικοί, έχουν γνωστό ιστορικό εμβολιασμών και είναι απαλλαγμένοι από παράσιτα. Προορίζονται για χρήση σε πειράματα που περιλαμβάνουν ανάνηψη από την αναισθησία, καθώς και σε πειράματα μακράς διάρκειας που δεν περιλαμβάνουν αναισθησία ή χειρουργείο.

Μερικές φορές, οι αριθμοί των κατοικίδιων που χρησιμοποιούνται για ένα και μόνο πείραμα είναι εξαιρετικά μεγάλοι. Για παράδειγμα, στην Κτηνιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Purdue της Indiana, για ένα πείραμα δεκαετούς διάρκειας (1994-2003) χρησιμοποιήθηκαν 2.000 σκύλοι και για ένα άλλο (2003) χρησιμοποιήθηκαν 180 νεαρά υγιή κουτάβια «τυχαίας περισυλλογής».
Πολυεθνικές εταιρείες «παράγουν» πειραματόζωα

Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν πολλές εταιρείες που εκτρέφουν και εμπορεύονται πειραματόζωα. Μία από τις πιο γνωστές είναι η πολυεθνική Harlan, που δραστηριοποιείται σε εννέα χώρες: στην Ινδιανάπολη των ΗΠΑ (όπου και η έδρα της), στην Αγγλία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Ολλανδία, στην Ισπανία, στο Ισραήλ και στο Μεξικό. Συνολικά παράγει 250 είδη ζώων, μεταξύ των οποίων σκύλους (ράτσας beagles, ράτσας hounds και ημίαιμα) και γάτες (ημίαιμες, γνωστές περισσότερο ως ευρωπαϊκές κατοικίδιες κοντότριχες). Τα ζώα αυτά «παράγονται» στην Ινδιανάπολη, στην Αγγλία και στη Γερμανία, σε εγκαταστάσεις «υψίστης ασφαλείας». Στην παρουσίαση των «προϊόντων», η εταιρεία δίνει τα χαρακτηριστικά των ζώων, με αναφορά στην ειδική εκπαίδευση από την οποία περνούν τα νεαρά κουτάβια, προκειμένου να είναι εύχρηστα και συνεργάσιμα σε περιβάλλον εργαστηρίου. Τα ζώα που κοινωνικοποιούνται και εμβολιάζονται είναι έτοιμα για συνήθη βιοϊατρική έρευνα.

Για τα σκυλιά ράτσας beagle οι τιμές (ανάλογα με την ηλικία) κυμαίνονται από 515 μέχρι 590 δολάρια. Η τιμή των ζώων άνω των επτά μηνών είναι «διαπραγματεύσιμη». Ένας διαφορετικός τιμοκατάλογος ισχύει για μια βελτιωμένη παραγωγή, που ξεκινάει με διαπραγματεύσιμη τιμή για σκυλιά beagles μέχρι 5 μηνών, περνάει από την τιμή των 1.230 δολαρίων για ζώα ηλικίας 6 - 10 μηνών και φτάνει στην τιμή των 1.300 δολαρίων για ζώα άνω των 11 μηνών.
Mέχρι 1.445 δολάρια για ένα ημίαιμο

Τα ημίαιμα (μπάσταρδα) σκυλιά, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, χρεώνονται με πολύ υψηλές τιμές. Με την εκτροφή τους επιτυγχάνεται «προϊόν» από 12 μέχρι 33 κιλά που χαρακτηρίζεται από το στρογγυλό (βαρελοειδές) στέρνο και πόδια κοντύτερα από το «μοντέλο» hound. Η τιμή τους ξεκινάει από 605 δολάρια και φτάνει στα 1.445, ενώ επιβαρύνεται με 200 δολάρια για την εκπαίδευσή τους. Η οικιακή κοντότριχη (κοινή ευρωπαϊκή) γάτα που «παράγεται» στα εκτροφεία της Harlan προέρχεται από τα εκτροφεία της εταιρείας στην Ολλανδία. Τα «προϊόντα» περνούν από ένα ανάλογο -προς αυτό των σκύλων- πρόγραμμα κοινωνικοποίησης, προκειμένου να διευκολύνεται ο χειρισμός τους από το προσωπικό των πειραματικών εργαστηρίων. Η τιμή της γάτας είναι συνάρτηση της ηλικίας της. Ξεκινάει από 450 δολάρια και φτάνει τα 745 («διαπραγματεύσιμη» τιμή ισχύει για γάτες πάνω από 3 ετών).

Πολλές εταιρείες εκτροφής πειραματόζωων δηλώνουν ότι τα ημίαιμα ζώα με τα οποία εφοδιάζουν τους πελάτες τους προέρχονται από «τυχαία πηγή», δηλαδή είναι προϊόντα που αγοράστηκαν από μεσίτες. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η εμπορία και η χρήση ημίαιμων ζώων υπονοεί ότι αυτά δεν έχουν ειδικά εκτραφεί, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από δημοσιευμένες εργασίες (στις οποίες υποχρεωτικά αναφέρεται η προέλευση των ζώων που χρησιμοποιήθηκαν), ενώ πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων αναφέρει τη χρήση μεγάλου αριθμού ημίαιμων σκύλων σε πειράματα στην Αμερική, στην Ιαπωνία, στη Γερμανία, ακόμη και στην Ελλάδα (ΑΧΕΠΑ και Κτηνιατρική Σχολή του ΑΠΘ).
Η Ευρώπη προσπαθεί να θωρακιστεί

Με τη δραστηριοποίηση πολυεθνικών εταιρειών εκτροφής κατοικίδιων ως πειραματόζωων και την ομολογημένη μεγάλη «χρησιμότητα» των ημίαιμων ζώων -νεαρών, ενήλικων ή και υπερήλικων- στην επιστημονική έρευνα και όχι μόνον, είναι επόμενο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να προσπαθούν να ελέγξουν τη διακίνησή τους.

Οι μετακινήσεις των ζώων συντροφιάς, όπως και η προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται στην έρευνα, διέπονται από συγκεκριμένες διατάξεις, η εφαρμογή των οποίων συχνά αποτυγχάνει και επιβάλλονται ποινές στα κράτη-μέλη που δεν συμμορφώνονται με το ενιαίο πλαίσιο κανόνων. Η Ευρωπαϊκή Οδηγία 86/609, που αποτελεί την Oδηγία-πλαίσιο για τις εθνικές νομοθεσίες, περιλαμβάνει πολλές προϋποθέσεις για τη χρήση των ζώων, ιδιαίτερα των γατιών, των σκύλων και των σπονδυλωτών. Η Οδηγία προβλέπει ότι εγκαταστάσεις στις οποίες εκτρέφονται και/ή χρησιμοποιούνται ζώα σε εργαστήρια θα πρέπει να έχουν εγκριθεί ή καταγραφεί από τις αρχές κάθε χώρας-μέλους (άρθρο 15). Το άρθρο 21 ορίζει ότι σκύλοι και γάτες που προορίζονται για εργαστηριακή χρήση θα πρέπει να έχουν εκτραφεί για το σκοπό αυτόν, «?εκτός ειδικών ή γενικών εξαιρέσεων που καθορίζονται από τις εθνικές αρχές». Ακόμη και στις περιπτώσεις που εθνικές αρχές επιτρέπουν εξαίρεση από την πρόβλεψη περί ειδικής εκτροφής, το άρθρο 19 δεν επιτρέπει τη χρήση αδέσποτων, υπό οποιεσδήποτε προϋποθέσεις.

Αυτές οι εξαιρέσεις συντηρούν ένα νομοθετικό κενό, με αποτέλεσμα πρώην κατοικίδια και κλεμμένα ή αδέσποτα σκυλιά και γατιά να χρησιμοποιούνται για πειράματα στα εργαστήρια. Οι καταγγελίες που γίνονται από μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπό μορφήν ερωτήσεων, τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί και το γεγονός είναι ενδεικτικό της ανησυχίας για το ποια είναι η τύχη των αδέσποτων ή ανεπιθύμητων, ακόμη και κλεμμένων κατοικίδιων ζώων που διακινούνται στο έδαφος της Ε.E. Στην επίσημη εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μπορεί κανείς να ενημερωθεί για πληθώρα γραπτών ερωτήσεων, που όλες σχετίζονται με τη χρήση κατοικίδιων ζώων. Η (επίσημη) Ευρώπη γνωρίζει και αναγνωρίζει αυτό που συμβαίνει στο έδαφός της με τα αδέσποτα, όπως γνωρίζει ότι το εμπόριο γούνας από σκύλους και γάτες θα της προκαλεί για χρόνια πονοκέφαλο, αφού τα ζώα όχι μόνον εισάγονται, αλλά και εκτρέφονται για το σκοπό αυτόν.
Ποιοι έχουν παραπεμφθεί

Σε κάποιες περιπτώσεις η Ε.Ε. στρέφεται εναντίον των κρατών-μελών, εις βάρος των οποίων προκύπτουν στοιχεία για παραβίαση των κανόνων που έχει θέσει. Είναι χαρακτηριστικά τα παραδείγματα της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας και της Ιρλανδίας, για τις οποίες έχει κινηθεί η διαδικασία παραπομπής τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στις χώρες αυτές η Κομισιόν έχει απευθύνει «αιτιολογημένη γνώμη» για παράλειψη του εκσυγχρονισμού των εθνικών τους νομοθεσιών και της ενσωμάτωσης των ευρωπαϊκών κανονισμών που αφορούν τη χρήση των ζώων για πειραματικούς και άλλους σκοπούς. Κατά καιρούς, η Ε.Ε. έχει στραφεί με έγγραφες προειδοποιήσεις και προς άλλες χώρες, όπως η Αυστρία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Αγγλία και η Ιταλία.

Στην πρώτη αιτιολογημένη γνώμη που είχε αποσταλεί το 2001 στο Βέλγιο, αναφερόταν ότι, λόγω των πολλών εξαιρέσεων που ενέκριναν οι βελγικές αρχές, το ποσοστό των κατοικίδιων ειδικής εκτροφής που χρησιμοποιήθηκαν σε πειράματα ήταν 50%, χωρίς να αναφέρεται η προέλευση του υπόλοιπου 50%. Στην πρόταση ψηφίσματος που υπέβαλαν στην Κομισιόν 40 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (σχετικά με τις παραβιάσεις της Οδηγίας 86/609 από διάφορες χώρες) αναφέρεται η «ευρέως διαδεδομένη χρήση αδέσποτων σκύλων και γάτων σε πειράματα στο Βέλγιο».

Τα μεγάλα θέματα όμως είναι ακόμη ανοιχτά. Η Γερμανία π.χ. συμπεριέλαβε μεν στο σύνταγμά της την προστασία των ζώων, απείχε όμως από την ψηφοφορία για την κατάργηση των δοκιμών καλλυντικών σε ζώα, ξεφεύγει από τους κανόνες της Ε.Ε. όταν υποβάλλει στατιστικά στοιχεία για τα πειραματόζωα, δικαιολογεί την αύξηση της χρήσης κατοικίδιων σε πειράματα, εξακολουθεί να «ηγείται» ως χώρα-αποδέκτης αδέσποτων για υιοθεσία και αποφεύγει να αντιμετωπίσει το μείζον πολιτικό θέμα που λέγεται «κλοπή κατοικίδιων».
Τι ισχύει στην Ελλάδα

Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής έχει ασχοληθεί σε βάθος με την εξέταση των ηθικών και κοινωνικών ζητημάτων που αφορούν τη μεταχείριση των ζώων στην έρευνα.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι το ελληνικό δίκαιο αντιμετωπίζει το θέμα με επάρκεια, ακολουθώντας τις κατευθύνσεις του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της Ε.Ε.

Έτσι, η Ελλάδα, αφενός έχει κυρώσει με τον ν. 2015/1992 τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης «για την προστασία των σπονδυλωτών ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς ή άλλους επιστημονικούς σκοπούς» (1986) και αφετέρου έχει ενσωματώσει με το π.δ. 160/1991 την Οδηγία 86/609/ΕΟΚ, η οποία άλλωστε περιλαμβάνει, κατά βάση, ταυτόσημες ρυθμίσεις με τη Σύμβαση. Το π.δ. 160/1991 (σ.σ.: η υπογραφή του, καθώς και η ψήφιση του ν.2015, «επιταχύνθηκαν» λόγω των εκτεταμένων καταγγελιών που είχαν γίνει το 1990 για παράνομη χρήση σκύλων σε πειράματα που γίνονταν σε δημόσια νοσοκομεία) ορίζει εξουσιοδοτημένα πρόσωπα που μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις για πειράματα σε σπονδυλωτά ζώα, καθώς και αρμόδια ελεγκτικά όργανα στο υπουργείο Γεωργίας. Πηγή "Kathimerini.gr"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Οδηγία 86/609/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Νοεμβρίου 1986 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των ζώων!!!! που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς και άλλους επιστημονικούς σκοπούς

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 358 της 18/12/1986 σ. 0001 - 0028
Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 7 σ. 0157
Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 7 σ. 0157




ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 24ης Νοεμqρίου 1986
για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς και άλλους επιστημονικούς σκοπούς
(86/609/ΕΟΚ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΟΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
ιΕχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100,
την πρόταση της Επιτροπής^(1),
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοqουλίου^(2),
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής^(3),
Εκτιμώντας:
ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των εν ισχύι εθνικών νομοθεσιών των σχετικών με την προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται για ορισμένους πειραματικούς σκοπούς, οι οποίες μπορεί να επηρεάζουν τη λειτουργία της κοινής αγοράς
ότι, προκειμένου να εξαλειφθούν οι διαφορές αυτές, πρέπει να εναρμονιστούν οι νομοθεσίες των κρατών μελών ότι η εναρμόνιση αυτή θα πρέπει να εξασφαλίσει τη μείωση στο ελάχιστο του αριθμού των ζώων που χρησιμοποιούνται για πειράματα και άλλους επιστημονικούς σκοπούς, την κατάλληλη μέριμνα για τα ζώα αυτά καθώς και το ότι δεν θα υφίστανται ανώφελα κανένα πόνο, ταλαιπωρία, αγωνία ή μόνιμη qλάqη ή ότι όπου αυτά είναι αναπόφευκτα θα περιορίζονται στο ελάχιστο
ότι θα πρέπει ιδίως να αποφεύγεται η άσκοπη επανάληψη των πειραμάτων.
(1) ΕΕ αριθ. C 351 της 31. 12. 1985, σ. 16.
(2) ΕΕ αριθ. C 255 της 13. 10. 1986, σ. 250.
(3) ΕΕ αριθ. C 207 της 18. 8. 1986, σ. 3.
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:


ίΑρθρο 1
Στόχος της οδηγίας είναι να εξασφαλίσει ότι όταν χρησιμοποιούνται ζώα για πειράματα και άλλους επιστημονικούς σκοπούς, οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των κρατών μελών για την προστασία τους θα είναι εναρμονισμένες ώστε να μην θίγεται η δημιουργία και η λειτουργία της κοινής αγοράς, ιδίως μέσω στρεqλώσεων του ανταγωνισμού ή εμπορικών φραγμών.

ίΑρθρο 2
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:
α)
«ζώο», χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό, κάθε ζωντανό σπονδυλωτό εκτός του ανθρώπου, συμπεριλαμqανομένων των προνυμφών που ζουν ελεύθερα ή και αναπαράγονται, αλλά εξαιρουμένων των εμqρύων και των λοιπών εμqρυακών μορφών
β)
«πειραματόζωα»: ζώα που χρησιμοποιούνται ή που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σε πειράματα
γ)
«εκτρεφόμενα ζώα»: ζώα τα οποία, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ειδικά σε πειράματα, εκτρέφονται σε εγκαταστάσεις που έχουν εγκριθεί από την αρχή ή καταχωρηθεί σε ειδικά qιqλία αυτής
δ)
«πείραμα»: κάθε χρησιμοποίηση ζώου για πειραματικούς ή άλλους επιστημονικούς σκοπούς η οποία μπορεί να προκαλέσει σε αυτό πόνο, ταλαιπωρία, αγωνία ή μόνιμη qλάqη, συμπεριλαμqανομένης κάθε ενέργειας που αποqλέπει ή που ενδέχεται να καταλήξει στη γέννηση ζώου σε οποιαδήποτε από τις καταστάσεις αυτές, εξαιρουμένων όμως των λιγότερο οδυνηρών μεθόδων που είναι αποδεκτές στη σύγχρονη πρακτική (δηλαδή «μη qαναύσων μεθόδων») θανάτωσης ή σήμανσης ζώων το πείρα-
μα αρχίζει όταν το ζώο ετοιμάζεται για πρώτη φορά να χρησιμοποιηθεί και λήγει όταν δεν υπολείπεται πλέον καμιά παρατήρηση στα πλαίσια του πειράματος αυτού η εξάλειψη του πόνου, της ταλαιπωρίας, της αγωνίας ή της μόνιμης qλάqης με την επιτυχή χρήση αναισθητικών ή αναλγητικών ή άλλων μεθόδων δεν θέτει τη χρησιμοποίηση ενός ζώου εκτός του πεδίου εφαρμογής του ορισμού αυτού. Οι γεωργικές ή κλινικές κτηνιατρικές πρακτικές, που δεν έχουν πειραματικό χαρακτήρα, δεν περιλαμqάνονται
ε)
«αρχή»: κάθε αρχή ή αρχές που ορίζονται από κάθε κράτος μέλος ως υπεύθυνη ή υπεύθυνες για την εποπτεία της διεξαγωγής των πειραμάτων κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας
στ)
«αρμόδιο πρόσωπο»: κάθε πρόσωπο το οποίο θεωρεί-
ται αρμόδιο από ένα κράτος μέλος για την εκπλήρωση
των καθηκόντων που περιγράφονται στην παρούσα οδηγία
ζ)
«εγκαταστάσεις»: κάθε εγκατάσταση, κτίριο, κτιριακό συγκρότημα ή άλλο οίκημα, που μπορεί να περιλαμqάνει χώρο που δεν είναι απόλυτα περιφραγμένος ή στεγασμένος καθώς και κινητές εσωτερικές εγκαταστάσεις
η)
«εγκαταστάσεις εκτροφής»: εγκαταστάσεις όπου εκτρέφονται ζώα προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε πειράματα
θ)
«εγκαταστάσεις προμήθειας»: εγκαταστάσεις, εκτός των εγκαταστάσεων εκτροφής, από τις οποίες γίνεται προμήθεια ζώων προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε πειράματα
ι)
«εγκαταστάσεις πειραματισμού»: εγκαταστάσεις όπου χρησιμοποιούνται ζώα για πειράματα
ια)
«κατάλληλη αναισθητοποίηση»: στέρηση αισθήσεως με μεθόδους (τοπικής ή γενικής) αναισθησίας εξίσου αποτελεσματικές με τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται κατά την ορθή κτηνιατρική πρακτική
ιq)
«θανάτωση με μη qάναυσο τρόπο»: θανάτωση ζώου με συνθήκες οι οποίες, ανάλογα με το είδος, συνεπάγονται τη μικρότερη δυνατή σωματική ή ψυχική ταλαιπωρία.

ίΑρθρο 3
Η παρούσα οδηγία αφορά τη χρησιμοποίηση ζώων σε πειράματα που διεξάγονται για έναν από τους ακόλουθους σκοπούς:
α)
ανάπτυξη, παραγωγή, έλεγχο της ποιότητας, δραστικότητας και ασφάλειας φαρμάκων, τροφίμων και άλλων ουσιών ή προϊόντων:
ιi)
για την αποφυγή, την πρόληψη, τη διάγνωση ή τη θεραπεία ασθενειών, αδιαθεσίας ή άλλων ανωμαλιών ή των συνεπειών τους σε ανθρώπους, ζώα ή φυτά
ii)
για την αξιολόγηση, τη διερεύνηση, τη ρύθμιση ή την αλλαγή φυσιολογικών χαρακτηριστικών σε ανθρώπους, ζώα ή φυτά
β)
προστασία του φυσικού περιqάλλοντος προς όφελος της υγείας ή της ευζωίας ανθρώπων και ζώων.

ίΑρθρο 4
Κάθε κράτος μέλος μεριμνά για την απαγόρευση πειραμάτων κατά τα οποία χρησιμοποιούνται ζώα τα οποία, δυνάμει του παραρτήματος Ι της σύμqασης για το διεθνές εμπόριο των ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση και του παραρτήματος Γ τμήμα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3626/82^(1), θεωρούνται ότι ανήκουν σε είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, εκτός εάν τα πειράματα αυτά συμφωνούν με τον προαναφερόμενο κανονισμό και έχουν ως αντικείμενο:
- την έρευνα για τη διατήρηση των εν λόγω ειδών, ή
- σημαντικούς qιοϊατρικούς σκοπούς για τους οποίους τα εν λόγω είδη είναι κατ' εξοχήν τα μόνα κατάλληλα.

ίΑρθρο 5
Τα κράτη μέλη ενεργούν ώστε να διασφαλίζουν ότι, όσον αφορά τη γενική φροντίδα, περιποίηση και τη διαqίωση των ζώων:
α)
σε όλα τα πειραματόζωα παρέχεται στέγη, περιqάλλον, κάποια ελάχιστη ελευθερία κινήσεων, τροφή, νερό και φροντίδα που είναι κατάλληλα για την υγεία και την καλή τους διαqίωση
q) ^κάθε περιορισμός της δυνατότητας ενός πειραματόζωου να ικανοποιεί τις φυσιολογικές του ανάγκες και τις συνήθειές του δεν πρέπει να υπερqαίνει το ελάχιστο δυνατό
γ)
διεξάγεται καθημερινά έλεγχος των περιqαλλοντικών συνθηκών υπό τις οποίες τα πειραματόζωα διατρέφονται, φυλάσσονται ή χρησιμοποιούνται
δ)
η ικανοποιητική διαqίωση και η κατάσταση της υγείας των πειραματόζωων παρακολουθούνται από αρμόδιο πρόσωπο ώστε να αποφεύγεται ο πόνος ή η άσκοπη ταλαιπωρία, αγωνία ή μόνιμη qλάqη τους
ε)
λαμqάνονται τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να επανορθώνεται, το ταχύτερο δυνατό, κάθε ανωμαλία ή ταλαιπωρία που διαπιστώνεται.
Για την εφαρμογή των διατάξεων των στοιχείων α) και q), τα κράτη μέλη ακολουθούν τις κατευθυντήριες γραμμές του παραρτήματος ΙΙ.

ίΑρθρο 6
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει την αρχή ή τις αρχές που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο της ορθής εκτέλεσης των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
2. Στα πλαίσια της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε η ορισθείσα αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 να μπορεί να λαμqάνει τη γνώμη εμπειρογνωμόνων αρμοδίων στους εν λόγω τομείς.
(1) ΕΕ αριθ. L 384 της 31. 12. 1982, σ. 1.

ίΑρθρο 7
1. Τα πειράματα διεξάγονται μόνον από αρμόδια πρόσωπα που έχουν σχετική άδεια ή υπό την άμεση ευθύνη των προσώπων αυτών ή, εάν το σχέδιο πειραματικής δραστηριότητας ή άλλο επιστημονικό σχέδιο επιτρέπεται, σύμφωνα με τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας.
2. Απαγορεύεται η διεξαγωγή πειράματος εφόσον είναι λογικά και πρακτικά εφικτό να χρησιμοποιηθεί άλλη μέθοδος επίτευξης των επιδιωκόμενων αποτελεσμάτων η οποία είναι ικανοποιητική από επιστημονικής πλευράς και δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση ζώων.
3. ιΟταν επιqάλλεται η διεξαγωγή πειράματος, η επιλογή των ειδών πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή και, ενδεχομένως, να αιτιολογείται δεόντως στην αρχή. Κατά την επιλογή μεταξύ πειραμάτων, προτιμώνται εκείνα που απαιτούν το μικρότερο δυνατό αριθμό ζώων, χρησιμοποιούν ζώα με τον κατώτατο qαθμό νευροφυσιολογικής ευαισθησίας, προκαλούν το λιγότερο πόνο, ταλαιπωρία, αγωνία ή μόνιμη qλάqη και που αναμένεται να δώσουν τα ικανοποιητικότερα αποτελέσματα.
Τα πειράματα με ζώα που ήταν προηγουμένως ελεύθερα στη φύση εκτελούνται μόνον εφόσον πειράματα με άλλα ζώα δεν επαρκούν για τους σκοπούς του πειράματος.
4. ιΟλα τα πειράματα σχεδιάζονται κατά τρόπο ώστε τα πειραματόζωα να μην υποφέρουν ούτε να πονούν και να ταλαιπωρούνται άσκοπα. Τα πειράματα υπόκεινται στις διατάξεις του άρθρου 8. Τα μέτρα που καθορίζονται στο άρθρο 9 λαμqάνονται σε όλες τις περιπτώσεις.

ίΑρθρο 8
1. ιΟλα τα πειράματα πρέπει να διεξάγονται με γενική ή τοπική αναισθησία.
2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται όταν:
α) ^η αναισθησία κρίνεται ως περισσότερο τραυματική για το ζώο από ό,τι το ίδιο το πείραμα
q) ^η αναισθησία δεν συμqιqάζεται με το στόχο του πειράματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να λαμqάνονται τα κατάλληλα νομοθετικά ή/και διοικητικά μέτρα ώστε να εξασφαλισθεί ότι δεν θα διεξάγονται άσκοπα παρόμοια πειράματα.
Η αναισθησία θα πρέπει να χορηγείται στην περίπτωση σοqαρών τραυματισμών που μπορούν να προκαλέσουν δυνατό πόνο.
3. Στην περίπτωση που δεν είναι δυνατή η αναισθησία, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται αναλγητικά ή άλλες κατάλληλες μέθοδοι ώστε ο πόνος, η ταλαιπωρία, η αγωνία ή qλάqη να περιορίζονται όσο αυτό είναι δυνατό και, σε κάθε περίπτωση, το ζώο να μην υφίσταται δυνατό πόνο, αγωνία ή ταλαιπωρία.
4. Στην περίπτωση κατά την οποία ένα ζώο που έχει υποστεί αναισθησία υποφέρει δυνατό πόνο επειδή έπαυσε η επίδραση του αναισθητικού, πρέπει να του χορηγούνται εγκαίρως αναλγητικά ή, εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, να θανατώνεται αμέσως με μη qάναυσο τρόπο, υπό τον όρο ότι τα μέτρα αυτά συμqιqάζονται με το στόχο του πειράματος.

ίΑρθρο 9
1. Με τη λήξη ενός πειράματος, αποφασίζεται εάν το ζώο θα διατηρηθεί στη ζωή ή αν θα θανατωθεί με μη βάναυσο τρόπο, υπό τον όρο ότι δεν θα διατηρηθεί στη ζωή στην περίπτωση που πιθανότατα θα εξακολουθήσει επί μακρόν να πονά ή να υποφέρει, παρά το γεγονός ότι απ' όλες τις άλλες απόψεις η υγεία του έχει αποκατασταθεί.
2. Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να λαμβάνονται από αρμόδιο πρόσωπο, κατά προτίμηση κτηνίατρο.
3. Στην περίπτωση κατά την οποία, με τη λήξη ενός πειράματος:
α) ^ένα ζώο πρέπει να διατηρηθεί στη ζωή, λαμβάνεται η απαιτούμενη για την κατάσταση της υγείας του μέριμνα, τίθεται υπό την παρακολούθηση κτηνιάτρου ή άλλου αρμόδιου προσώπου και φυλάσσεται υπό συνθήκες που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του άρθρου 5. Ωστόσο, είναι δυνατό να υπάρξει παρέκκλιση από τους όρους που καθορίζονται στο παρόν σημείο όταν, σύμφωνα με τη γνώμη κτηνιάτρου, η παρέκκλιση αυτή δεν επιφέρει καμία ταλαιπωρία για το ζώο
β) ^ένα ζώο δεν πρέπει να διατηρηθεί στη ζωή ή δεν μπορεί να επωφεληθεί από τις διατάξεις του άρθρου 5 όσον αφορά τις συνθήκες διαβίωσής του, θανατώνεται το συντομότερο δυνατό με μη βάναυση μέθοδο.

ίΑρθρο 10
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι κάθε περαιτέρω χρησιμοποίηση ζώων σε πειράματα δεν έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
Συγκεκριμένα, απαγορεύεται η χρησιμοποίηση ζώου περισσότερο από μία φορά σε πειράματα που συνεπάγονται έντονο πόνο, αγωνία ή ισοδύναμη ταλαιπωρία.

ίΑρθρο 11
Παρά τις λοιπές διατάξεις της παρούσας οδηγίας, εφόσον οι θεμιτοί σκοποί του πειράματος το απαιτούν, η αρχή μπορεί να επιτρέψει την ελευθέρωση του συγκεκριμένου ζώου, εάν έχει βεβαιωθεί ότι έγινε ό,τι ήταν δυνατό για την καλή διαβίωσή του και εφόσον το επιτρέπει η κατάσταση της υγείας του και δεν υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

ίΑρθρο 12
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν διαδικασίες σύμφωνα με τις οποίες τα πειράματα ή τα στοιχεία των προσώπων που πραγματοποιούν τα πειράματα αυτά πρέπει να κοινοποιούνται προηγουμένως στην αρχή.
2. Στην περίπτωση που προβλέπεται να υποβληθεί ζώο σε πείραμα κατά το οποίο θα υποστεί ή κινδυνεύει να υποστεί δυνατούς πόνους που μπορεί να είναι παρατεταμένοι, το πείραμα αυτό πρέπει να έχει δηλωθεί και αιτιολογηθεί ρητά στην αρχή ή να έχει εγκριθεί ρητά από αυτή. Η αρχή αναλαμβάνει τα κατάλληλα δικαστικά ή διοικητικά μέτρα στην περίπτωση που δεν είναι σίγουρη ότι τα πείραμα είναι σημαντικό για βασικές ανάγκες του ανθρώπου ή των ζώων.

ίΑρθρο 13
1. Βάσει των υποβαλλόμενων αιτήσεων για τη χορήγηση άδειας, των λαμβανομένων ανακοινώσεων καθώς και των υποβαλλόμενων εκθέσεων, η αρχή σε κάθε κράτος μέλος συλλέγει και, στο βαθμό που αυτό είναι δυνατόν, θέτει περιοδικά στη διάθεση του κοινού τα ακόλουθα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη χρημοποίηση ζώων σε πειράματα:
α) ^τον αριθμό και τα είδη των ζώων που χρησιμοποιήθηκαν σε πειράματα
β) ^τον αριθμό των ζώων, ανά επιλεγόμενες κατηγορίες, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στα πειράματα που αναφέρονται στο άρθρο 3
γ) ^τον αριθμό των ζώων, ανά επιλεγόμενες κατηγορίες, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν σε πειράματα που απαιτούνται από τη νομοθεσία.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν την προστασία του απόρρητου των πληροφοριών εμπορικής σημασίας που ανακοινώνονται βάσει της παρούσας οδηγίας.

ίΑρθρο 14
Τα πρόσωπα που διαξάγουν πειράματα ή συμμετέχουν σ'αυτά και τα πρόσωπα που φροντίζουν ζώα που χρησιμοποιούνται σε πειράματα, συμπεριλαμβανομένων των καθηκόντων επιτήρησης, πρέπει να έχουν εκπαιδευτεί και ασκηθεί κατάλληλα.
Ειδικότερα τα πρόσωπα που διεξάγουν πειράματα ή εποπτεύουν τη διεξαγωγή τους, πρέπει να έχουν εκπαιδευθεί σε επιστημονικό τομέα συναφή με τα πραγματοποιούμενα πειράματα και να έχουν τις απαιτούμενες ικανότητες μεταχείρισης και φροντίδας των πειραματόζωων η αρχή πρέπει ωστόσο να έχει διαπιστώσει ότι διαθέτουν ικανοποιητικό επίπεδο άσκησης για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους.

ίΑρθρο 15
Οι εγκαταστάσεις εκτροφής και οι εγκαταστάσεις προμήθειας πρέπει να εγκρίνονται ή να καταχωρούνται σε ειδικά βιβλία από την αρχή και να ανταποκρίνονται στους όρους των άρθρων 5 και 14, εκτός αν παραχωρηθεί απαλλαγή βάσει του άρθρου 19 παράγραφος 4 ή του άρθρου 21. Οι εγκαταστάσεις προμήθειας προμηθεύονται ζώα μόνον από εγκαταστάσεις εκτροφής ή άλλες εγκαταστάσεις προμήθειας, εκτός αν το ζώο έχει εισαχθεί νόμιμα και δεν είναι άγριο ή αδέσποτο. Στις εγκαταστάσεις προμήθειας μπορεί να χορηγείται γενική ή ειδική απαλλαγή από τη διάταξη αυτή με όρους που καθορίζει η αρχή.

ίΑρθρο 16
Στην έγκριση ή καταχώρηση που προβλέπεται στο άρθρο 15 καθορίζεται το αρμόδιο πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τις εγκαταστάσεις και στο οποίο έχει ανατεθεί να παρέχει ή φροντίζει να παρέχεται η κατάλληλη φροντίδα στα ζώα που εκτρέφονται ή φυλάσσονται στην εγκατάσταση και να μεριμνά για την τήρηση των διατάξεων των άρθρων 5 και 14.

ίΑρθρο 17
1. Οι εγκαταστάσεις εκτροφής και οι εγκαταστάσεις προμήθειας καταγράφουν σε ειδικά βιβλία τον αριθμό και τα είδη ζώων που πωλούνται ή αποστέλλονται, την ημερομηνία πώλησης ή αποστολής, το όνομα και τη διεύθυνση του αποδέκτη καθώς και τον αριθμό και το είδος των ζώων που πεθαίνουν ενώ βρίσκονται στις εν λόγω εγκαταστάσεις εκτροφής ή προμήθειας.
2. Κάθε αρχή ορίζει το είδος των καταγραφόμενων στοιχείων που πρέπει να τηρούνται και να τίθενται στη διάθεσή της από το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τις εγκαταστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τα στοιχεία αυτά φυλάσσονται τουλάχιστον επί τρία έτη από την ημερομηνία της τελευταίας εγγραφής και ελέγχονται περιοδικά από υπαλλήλους της αρχής.

ίΑρθρο 18
1. Κάθε σκύλος, γάτα ή πρωτεύον, εκτός από τον άνθρωπο, που φυλάσσεται σε εγκαταστάσεις εκτροφής, προμήθειας ή πειραματισμού, σημαδεύεται, πριν από τον απογαλακτισμό, με ατομικό αναγνωριστικό σημάδι κατά τον λιγότερο οδυνηρό τρόπο, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3.
2. ιΟταν ένας μη σημαδεμένος σκύλος, γάτα ή πρωτεύον, εκτός από τον άνθρωπο, εισάγεται σε εγκατάσταση για πρώτη φορά μετά τον απογαλακτισμό, σημαδεύεται το συντομότερο δυνατό.
3. ιΟταν ένας σκύλος, γάτα ή πρωτεύον, εκτός από τον άνθρωπο, μεταφέρεται από μία εγκατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 σε άλλη πριν τον απογαλακτισμό και εφόσον δεν είναι πρακτικά δυνατό να σημαδευτεί εκ των προτέρων, η εγκατάσταση υποδοχής πρέπει να τηρεί πλήρη στοιχεία, ιδίως για την ταυτότητα της μητέρας, μέχρις ότου το ζώο σημαδευτεί.
4. Τα χαρακτηριστικά της ταυτότητας και της προέλευσης κάθε σκύλου, γάτας ή πρωτεύοντος, εκτός από τον άνθρωπο, καταγράφονται στα ειδικά βιβλία της κάθε εγκατάστασης.

ίΑρθρο 19
1. Οι εγκαταστάσεις πειραματισμού πρέπει να καταχωρούνται σε ειδικά βιβλία της αρχής ή να εγκρίνονται από αυτήν. Στις εγκαταστάσεις πειραματισμού πρέπει να λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα ώστε οι εσωτερικές εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός να είναι κατάλληλα για τα χρησιμοποιούμενα είδη ζώων και τη διεξαγωγή των πειραμάτων για τα οποία προορίζονται ο σχεδιασμός, η κατασκευή και η λειτουργία τους πρέπει να επιτρέπουν την αποτελεσματικό-
τερη δυνατή διεξαγωγή των πειραμάτων ώστε να λαμβάνονται έγκυρα αποτελέσματα με τον ελάχιστο δυνατό αριθμό ζώων και το λιγότερο πόνο, ταλαιπωρία, αγωνία ή μόνιμη βλάβη.
2. Σε κάθε εγκατάσταση πειραματισμού:
α)
πρέπει να ορίζονται ένα ή περισσότερα πρόσωπα που είναι διοικητικά υπεύθυνα για τη φροντίδα των ζώων και τη λειτουργία του εξοπλισμού
β)
πρέπει να υπάρχει επαρκής αριθμός ειδικά εκπαιδευμένων προσώπων
γ)
πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα για την παροχή κτηνιατρικών συμβουλών και θεραπείας
δ)
ένας κτηνίατρος ή άλλο αρμόδιο πρόσωπο θα πρέπει να αναλαμβάνει συμβουλευτικά καθήκοντα όσον αφορά την καλή διαβίωση των ζώων.
3. Με έγκριση της αρχής, ορισμένα πειράματα είναι δυνατό να διεξάγονται εκτός των εγκαταστάσεων πειραματισμού.
4. Στις εγκαταστάσεις πειραματισμού χρησιμοποιούνται κατ' αποκλειστικότητα ζώα που προέρχονται από εγκαταστάσεις εκτροφής ή προμήθειας, εκτός εάν έχει χορηγηθεί γενική ή ειδική απαλλαγή σύμφωνα με όρους που καθορίζει η αρχή. Στο μέτρο του δυνατού πρέπει να χρησιμοποιούνται εκτρεφόμενα ζώα. Σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται αδέσποτα κατοικίδια ζώα για πειράματα. Σε περίπτωση χορήγησης γενικής απαλλαγής βάσει της παρούσας παραγράφου, η απαλλαγή αυτή δεν επεκτείνεται σε αδέσποτους σκύλους και γάτες.
5. Οι εγκαταστάσεις πειραματισμού τηρούν στοιχεία για όλα τα ζώα που χρησιμοποιούνται και τα θέτουν στη διάθεση της αρχής όταν τους το ζητήσει. Μεταξύ των στοιχείων αυτών περιλαμβάνονται ιδίως ο αριθμός και τα είδη όλων των ζώων που προμηθεύτηκαν οι εγκαταστάσεις, η προέλευσή τους και η ημερομηνία άφιξής τους. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να φυλάσσονται για τρία τουλάχιστον χρόνια και να υποβάλλονται στην αρχή που τα ζητά. Οι εγκαταστάσεις πειραματισμού υπόκεινται σε περιοδικό έλεγχο από αντιπροσώπους της αρχής.

ίΑρθρο 20
ιΟταν ζώα εκτρέφονται σε εγκαταστάσεις πειραματισμού για να χρησιμοποιηθούν σε πειράματα που διεξάγονται στις εγκαταστάσεις αυτές, απαιτείται μόνο μία καταχώρηση ή έγκριση κατά την έννοια των άρθρων 15 και 19. Ωστόσο, οι εγκαταστάσεις πρέπει να τηρούν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας οι οποίες αφορούν τις εγκαταστάσεις εκτροφής και πειραματισμού.

ίΑρθρο 21
Τα ζώα των ειδών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι και χρησιμοποιούνται σε πειράματα, πρέπει να είναι εκτρεφόμενα ζώα εκτός εάν έχει παρασχεθεί γενική ή ειδική απαλλαγή σύμφωνα με όρους που καθορίζει η αρχή.

ίΑρθρο 22
1. Για να αποφευχθούν άσκοπες επαναλήψεις πειραμάτων που γίνονται προκειμένου να ικανοποιηθούν οι εθνικές ή
κοινοτικές νομοθετικές διατάξεις περί υγείας και ασφάλειας, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν, στο μέτρο του δυνατού, τα αποτελέσματα πειραμάτων που διεξάγονται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, εκτός αν απαιτούνται περαιτέρω δοκιμές για την προστασία της δημόσιας υγείας και ασφάλειας.
2. Προς το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή, όπου αυτό είναι εφικτό και με την επιφύλαξη των όρων που καθορίζονται στις ισχύουσες κοινοτικές οδηγίες, πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία και τη διοικητική πρακτική τους όσον αφορά τη διεξαγωγή πειραμάτων σε ζώα, συμπεριλαμβανομένων των όρων που πρέπει να πληρούνται πριν από τη διάθεση των προϊόντων στο εμπόριο, καθώς και τεκμηριωμένες πληροφορίες σχετικά με όλα τα πειράματα που διεξάγονται στο έδαφός τους και για τις άδειες ή οποιαδήποτε άλλα διοικητικά στοιχεία αφορούν τα πειράματα αυτά.
3. Η Επιτροπή συνιστά μόνιμη συμβουλευτική επιτροπή στην οποία εκπροσωπούνται τα κράτη μέλη και η οποία επικουρεί την Επιτροπή στην οργάνωση της ανταλλαγής κατάλληλων πληροφοριών, σεβόμενη συγχρόνως το απόρρητο των πληροφοριών αυτών. Παράλληλα επικουρεί την Επιτροπή στα λοιπά ζητήματα που δημιουργεί η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

ίΑρθρο 23
1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν την έρευνα για την ανάπτυξη και την εξακρίβωση εναλλακτικών τεχνικών οι οποίες μπορούν να παράσχουν το ίδιο επίπεδο πληροφοριών με αυτό που λαμβάνεται από πειράματα στα οποία χρησιμοποιούνται ζώα, χρησιμοποιώντας όμως λιγότερα ζώα ή εφαρμόζοντας λιγότερο επώδυνες διαδικασίες λαμβάνουν περαιτέρω μέτρα που θα κρίνουν κατάλληλα για να ενθαρρύνουν την έρευνα στον τομέα αυτό. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς την εξέλιξη των πειραματικών μεθόδων.
2. Η Επιτροπή θα υποβάλει, πριν από τα τέλη του 1987, έκθεση για τη δυνατότητα τροποποίησης των δοκιμασιών και των κατευθυντήριων γραμμών που καθορίζει η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

ίΑρθρο 24
Η παρούσα οδηγία δεν περιορίζει το δικαίωμα κρατών μελών να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν αυστηρότερα μέτρα για την προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται για πειράματα ή για τον έλεγχο και περιορισμό της χρήσης ζώων για πειράματα. Συγκεκριμένα, τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν προηγούμενη άδεια για τη διεξαγωγή πειραμάτων ή προγραμμάτων εργασίας που ανακοινώνονται σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1.

ίΑρθρο 25
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι τις 24 Νοεμβρίου 1989. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις διατάξεις εσωτερικού δικαίου, που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

ίΑρθρο 26
Σε τακτά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν τα τρία χρόνια και για πρώτη φορά πέντε χρόνια μετά την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνουν στον τομέα αυτό και παρουσιάζουν ανακεφαλαιωτική κατάλληλη έκθεση των συλλεγέντων στοιχείων σύμφωνα με το άρθρο 13. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση που απευθύνει στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

ίΑρθρο 27
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, 24 Νοεμβρίου 1986.
Για το Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος
W. WALDEGRAVE

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Τα πειραματοζωα χρειαζονται τη βοηθεια σας υπογραψτε εδω

μαθετε εδω
https://www.bbc.co.uk/science/hottopics/animalexperiments/protests.shtml

https://www.novivisezione.org/mostra/index_en.htm
https://www.novivisezione.org/mostra/images/banner_mostra_en.gifδραστηριοποιηθειτε εδω
https://www.peta-online.org/actioncenter/testing.asp

Animal Liberation Front
Animal Rights Resource Site
Fur is Dead
People for the Ethical Treatment of Animals
Meat org
Redaktion die Tierbefreier (στα Γερμανικά)
meat stinks
The National Anti-Vivisection Society
Veg'Asso (στα Γαλλικά)


[SIZE=+3]ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ[/SIZE]

Κάθε ένα δευτερόλεπτο πεθαίνουν μόνο στις Η.Π.Α τρία πειραματόζωα και εκατοντάδες εκατομμυρίων πεθαίνουν κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο. Από αυτά το 1/3 χρησιμοποιείται για τη δοκιμή όπλων, το 1/3 από τις βιομηχανίες γαι την δοκιμή καλλυντικών, βερνικιών, χημικών προσθέτων τροφίμων κ.λ.π και το 1/3 στις βιολογικές επιστήμες για τη διδασκαλία, την έρευνα και τον "αγώνα κατά των ασθενειών".
Θα περιγράψουμε για κάθε έναν απ' αυτούς τους τομείς κάποια πειράματα και θα δούμε τη χρησιμότητα τους για τον άνθρωπο, αφού πρώτα αναφέρουμε λίγες πληροφορίες για την προέλευση των πειραματοζώων.
Τα ζώα που φθάνουν σε πειραματικά εργαστήρια ή είναι ζώα που εκτρέφονται από επιχειρήσεις, που λειτουργούν γι' αυτό το σκοπό ή είναι ζώα κλεμμένα από σπίτια ή ημίαιμα που τα χαρίζουν οι ιδιοκτήτες τους μέσω αγγελιών.

Άλλα είναι άγρια ζώα, όπως πίθηκοι που έχουν πιαστεί στη ζούγκλα, όπου σκοτώνουν συνήθως ολόκληρη την αγέλη για να πάρουν τα μικρά, μεταφέρονται σε άθλιες συνθήκες στην Ευρώπη ή Αμερική και όσα φθάνουν ζωντανά καταλήγουν σε πειραματικά εργαστήρια για ν' αντιμετωπίσουν μια ζωή μέσα στη φρίκη με μόνη λύρωση τους το θάνατο.
Τα όπλα δοκιμάζονται πάνω σε πιθήκους, κουνέλια, χοίρους. Παίρνουν ένα χοίρο τον δένουν χωρίς βέβαια το ζώο να είναι αναισθητοποιημένο και το πυροβολούν για να δουν τί τραύματα θα του προκαλέσουν οι σφαίρες έτσι ώστε να είναι αποτελεσματικές για να σκοτώνουν ανθρώπους.
Παίρνουν τον χοίρο, τον δένουν, πάλι χωρίς αναισθησία φυσικά και δοκιμάζουν πάνω του φλογοβόλα μέχρις ότου το δέρμα του να καεί, να γίνει μαύρο, να σπάσει σε πολλά τμήματα που πέφτουν κομμάτια - κομμάτια. Όποιος έχει καεί έστω και μια φορά, ξέρει τί είναι ο πόνος

από κάψιμο. Ας φανταστεί λοιπόν τί πόνο νιώθει αυτό το πλάσμα. Ακόμη δοκιμάζουν πάνω σε ζώα τα χημικά, βιολογικά και πυρηνικά όπλα. Όλα αυτά για να αναπτυχθούν τέτοια συστήματα ώστε να καταστρέφουν καλύτερα και να προκαλούν περισσότερο πόνο στον άνθρωπο.
Πειραματόζωα χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία καλλυντικών, βερνικιών κ.λ.π. Πάνω σε κουνέλια, σκυλιά, έγκυους πιθήκους και άλλα είδη ζώων, δοκιμάζουν καλλυντικά, οδοντόκρεμες, σαμπουάν, βαφές μαλλιών, αποσμητικά, προϊόντα καθαρισμού του σπιτιού, μπογιές, λιπαντικά, υγρά φρένων κ.α. Τα ζώα δένονται, αποτριχώνονται, με άγνωστη σε εμάς μέθοδο, γδέρνουν την πλάτη τους με ειδικά μεταλλικά εργαλεία και στη συνέχεια την επαλείφουν με την ουσία που θέλουν να δοκιμάσουν. Η πλάτη επιδένεται για 4 μέχρι 24 ώρες ή τα ζώα ακινητοποιούνται για 7 ώρες κάθε μέρα και τους γίνονται συνεχείς επαλείψεις, αυτό συνεχίζεται για 2 εβδομάδες. Το δέρμα τους εξετάζεται για ερυθρότητα, φλεγμονή και οίδημα. Τα ζώα φυσικά πονούν και κατά την προσπάθειά τους να ξεφύγουν μένουν πολλές φορές παράλυτα. Άλλοτε τα ζώα, συνήθως κουνέλια, ακινητοποιούνται σε κουτιά έτσι ώστε μόνο το κεφάλι τους να βρίσκεται έξω από αυτά. Τους στάζουν ουσίες στα μάτια, τις περισσότερες φορές αδιάλυτες.

Τα μάτια τους εξετάζονται για αιμοραγία, οίδημα, έλκος, κοκκίνισμα. Τα ζώα πολλές φορές αιμορραγούν από τα μάτια, τη μύτη και τα αυτιά. τα μάτια τους καταστρέφονται. Ο πόνος είναι φρικτός και τα κουνέλια δεν έχουν τη δυνατότητα ούτε να τρίψουν τα μάτια τους. Διοχετεύουν στο στομά σκυλιών, ποντικιών και άλλων ζώων τόνους σαμπουάν, κραγιόν, οδοντόκρεμας και άλλων προϊόντων. Στη συνέχεια σκοτώνουν το ζώο για να δουν τί προκάλεσαν αυτές οι ουσίες στο πεπτικό του σύστημα.
Όλα αυτά για να παραχθούν νέα προϊόντα όχι γιατί τα παλιά δεν είναι καλά, αλλά γιατί η καταναλωτική κοινωνία μας απαιτεί να κυκλοφορούν συνεχώς νέα προϊόντα στην αγορά, για να υπάρχει συνεχής κατανάλωση.
Τόσα ζώα υποφέρουν σε δοκιμές άχρηστες, παράλογες που δεν έχουν καμία σχέση με την ασφάλεια του ανθρώπου, αλλά με το κέρδος των εταιρειών παραγωγής τους. Και όλ' αυτά ενώ κυκλοφορούν στην αγορά χιλιάδες προϊόντα πολύ καλής ποιότητας, που δεν έχουν δοκιμαστεί σε ζώα. Κάθε φορά που χρησιμοποιείτε κάποιο καλλυντικό που έχει δοκιμαστεί σε ζώα, θυμηθείτε τον πόνο που αυτό προκάλεσε. Κάθε φορά που βλέπετε μια διαφήμιση ενός τέτοιου προϊόντος μην ξεχνάτε τον πόνο που κρύβεται πίσω από τις ωραίες εικόνες και την ψεύτικη ευτυχία. Όταν αγοράζετε ένα τέτοιο προϊόν μη ξεχνάτε ότι χρηματοδοτείτε το επόμενο πείραμα και καταδικάζετε εκατοντάδες ζώα στον πιο φρικτό εφιάλτη.

Οι δοκιμές γεωργικών και βιομηχανικών χημικών ουσιών, γίνονται σε τρωκτικά, σκυλιά και γάτες. Κάθε εβδομάδα πεθαίνουν, μόνο στη Μ.Βρεταννία, 2.000 μέχρι 3.000 ζώα μετά από επώδυνα πειράματα.
Σε ένα πείραμα για να ελεγχθεί η τοξικότητα του ζιζανιοκτόνου PARAQUAT χρησιμοποιήθηκαν πίθηκοι που παρουσίασαν τα παρακάτω συμπτώματα δηλητηρίασης: εμετό, απώλεια της όρεξης, δυσκολία στην αναπνοή, πτώση της θερμοκρασίας του σώματος. Ένας αριθμός πιθήκων πέθανε σε 3 μέχρι 3 μέρες μετά την χορήγηση του ζιζανιοκτόνου. Ποντίκια, τοποθετημένα σε ειδικούς θαλάμους, εξαναγκάστηκαν να εισπνεύσουν ατμούς από μια σειρά χημικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται σαν διαλύτες, ψυκτικά και υγρά πυρόσβεσης. Οι αντιδράσεις που παρατηρήθηκαν περιελάμβαναν τρέμουλο σε άκρα και κεφαλή, απώλεια της κίνησης και επιπόλαια αναπνοή που οδήγησε στο θάνατο από αναπνευστικές δυσκολίες.
Λιπάσματα, ζιζανιοκτόνα, ποντικοφάρμακα, μυκητοκτόνα, αντιρυπαντικές μπογιές, αντισκωρικά, διαλύτες, υγρά φρένων και λιπαντικά είναι μόνο κάποια από τα χημικά που χρησιμοποιούνται για να δηλητηριάζουν μέχρι θανάτου τα ζώα και εφαρμόζονται τόσο στο δέρμα τους όσο και στα μάτια τους. Παρόλα τα πειράματα όμως οι ουσίες αυτές παραμένουν επικίνδυνες για τον άνθρωπο, όπως τονίζουν οι παρασκευαστές τους πάνω στη συσκευασία.
Γίνονται ακόμη πειράματα σε ζώα για να διαπιστωθούν οι συνέπειες του καπνίσματος, της κατανάλωσης αλκοόλ και της χρήσης ναρκωτικών.

Αναγκάζουν σκυλιά να καπνίζουν τσιγάρα και αλείφουν με πίσσα από τσιγάρα το δέρμα ποντικιών για να προκαλέσουν όγκους. Εξαναγκάζουν ψάρια να πίνουν αλκοόλ. Χορηγούν σε ζώα ναρκωτικά π.χ ενδοεγκεφαλική έγχυση L.S.D σε πίθηκο μέχρι το ζώο, μετά από φοβερούς σπασμούς να πεθάνει. Οι συνέπειες του καπνίσματος, της κατανάλωσης αλκοόλ και της χρήσης ναρκωτικών στον άνθρωπο είναι γνωστές και κανένα πείραμα σε ζώα δεν μπορεί να λύσει τα κοινωνικά προβλήματα που οδηγού τα άτομα αυτά στις καταχρήσεις. Είναι κρίμα να ξοδεύονται τόσα χρήματα για άσκοπα πειράματα, που προκαλούν τόσο πόνο και κοστίζουν τόσες ζωές αθώων πλασμάτων αντί να δίνονται για την πρόληψη, την καλύτερη πληροφόρηση των ανθρώπων για τις βλαβερές συνέπειες των καταχρήσεων καθώς και για την ίδρυση κέντρων αποτοξίνωσης για τα άτομα εκείνα που υποφέρουν. Γίνονται ακόμη πειράματα σε παραγωγικά ζώα, για να μην παρουσιάζουν αντιδράσεις, που εμφανίζονται εξαιτίας της εντατικής τους εκτροφής και του αφύσικου τρόπου ζωής τους, ζώντας συνεχώς περιορισμένα και συχνά παντελώς ακινητοποιημένα, πράγμα που οδηγεί φυσικά σε στρές αυτά τα πλάσματα.
Πολλές φορές οι σημερινοί πειραματιστές αντιγράφουν στα πειράματα τους τους Ναζί, όμως στα πειράματα των Ναζί στο οποίο υπέβαλαν εβραίους σε υψηλές πιέσεις.

Τώρα το πείραμα αντιγράφεται με ζώα για να αναπαραχθεί η "νόσος των δυτών".
Ψυχολογικά πειράματα; με νευροχειρουργικές επεμβάσεις καταστρέφουν τον εγκέφαλο ζώων και βλέπουν τις επιπτώσεις στην συμπεριφορά τους. Εμφυτεύουν ηλεκτρόδια στον εγκέφαλο γατών και παρακολουθούν τη συμπεριφορά τους μετά από διεγέρσεις ή π.χ τα αναγκάζουν να μένουν συνεχώς ξυπνια με τις διεγέρσεις, για να διαπιστώσουν τελικά ότι το ζώο που υποχρεώνεται να μένει ξύπνιο γίνεται οξύθυμο και ευρέθιστο, γεγονός που μπορεί ο καθένας μας να το παρατηρήσει στον εαυτό του, όταν μετά από κάποιο ξενύχτι πρέπει να πάει στη δουλειά του.
Ζώα χρησιμοποιούνται κατά τη διδασκαλία σε πανεπιστήμια. Στην κτηνιατρική σχολή, στη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, σκοτώνονται ζώα για το μάθημα της ανατομίας, όχι με ευθανασία, αλλά αφού τους κόψουν την σφαγίτιδα φλέβα, τ' αφήνουν να αιμοραγούν μέχρι να πεθάνουν ενώ συγχρόνως τους διοχετεύουν φορμόλη μέσα στη φλέβα έτσι ώστε όσο λειτουργεί η καρδιά, να κυκλοφορήσει η φορμόλη στον οργανισμό του ζώου...
https://www.geocities.com/alttc94/piramatastazoa.html

Ψηφιστε αγοραζοντας
Σεβόμαστε τη ζωή στον πλανήτη
Ψηφίζουμε αγοράζοντας



Κάθε χρόνο, περίπου 30.000 ζώα θανατώνονται στο βωμό της ομορφιάς. Στα πειράματα για τον ερεθισμό του δέρματος ξυρίζεται το τρίχωμα της πλάτης των κουνελιών. Στη συνέχεια το γυμνό δέρμα γδέρνεται, ώστε να σκληρύνει και να δεχθεί το χημικό, που συχνά δίνεται σε τόσο συμπυκνωμένη μορφή που κατακαίει το δέρμα.
Στο πείραμα DRAIZE η ουσία αλείφεται κάτω από τα βλέφαρα ή εγχύνεται στα μάτια.
Τα κουνέλια προτιμώνται γιατί παράγουν μικρή ποσότητα δακρύων και έτσι δεν απομακρύνονται οι ερεθιστικέs ουσίες και τα μεγάλα μάτια τους επιτρέπουν στους πειραματιστές να παρακολουθούν με ευκολία τα χημικά να καίνε και να πληγιάζουν τις κόρες των ματιών τους. Στο πείραμα LD-50 (Θανατηφόρα Δόση-50), φουρνιές ζώων ταΐζονται με το ζόρι τη χημική ουσία σε αυξανόμενες δόσεις έως ότου τα μισά πεθάνουν από δηλητηρίαση. Τα ζώα που επιβιώνουν θανατώνονται ή αποτεφρώνονται.
To test LD-50 ίσως δίνει μία ιδέα του τι θα συνέβαινε εάν κάποιος κατάπινε κατά λάθος 5 λίτρα σαμπουάν της τάδε μάρκας. Αλλά, πόσες πιθανότητες υπάρχουν να συμβεί κάτι τέτοιο;
Στην πραγματικότητα, όσο περισσότερο εξετάζει κανείς τα πειράματα στα ζώα, τόσο λιγότερο νόημα αποκτούν. 8000 συστατικά καλλυντικών είναι αποδεδειγμένα ασφαλή. Αλήθεια, χρειαζόμαστε περισσότερα;
Γιʼαυτό η ΕΦΑΠ και πολλές φιλοζωικές οργανώσεις από όλη την Ευρώπη & την Αμερική σας ζητούν να ψηφίσετε εσείς, αγοράζοντας. Αντί να αγοράσετε καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης που έχουν δοκιμασθεί σε ζώα στραφείτε στην ανθρωπιστική λύση. Η καμπάνια αυτή υποστηρίζεται από τις πιο προοδευτικές εταιρίες, προμηθευτές και αλυσσίδες Σούπερ-μάρκετ.


Ποιες εταιρίες δεν δοκιμάζουν τα
προϊόντα ή τα συστατικά τους σε ζώα:

[SIZE=-1]Alcina Cosmetic (B)
[SIZE=-1]Alfred K[SIZE=-1]o[/SIZE][SIZE=-1]rcher (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Alva Umweltschonende Produkte (D)
[SIZE=-1]Amber Aromatherapy (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Amyris (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Animal Shield (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Appearance Matters (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Argiletz (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]ASDA Stores Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Aura-Soma Products Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Auromere (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Austrian Moor Products (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Aux Senteurs de Delph (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Badgequo Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Barry M Cosmetics (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Baudelaire (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Beauty Through Herbs (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Beauty Works (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Beautycology (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Bio-D Company Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Bioforce GmbH (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Biokosma AG (CH)[/SIZE]
[SIZE=-1]BioPac Inc (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Biorganics (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Body Centre, The (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Body Reform (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Body Shop International, The[/SIZE]
[SIZE=-1]Bronzo Sensual (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Calder Valley Soap Company Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Caurnie Soap Company (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Clare Maxwell Hudson (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Color My Image (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Colourflair Studios Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Comfrey Vertriebs GmbH (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Co-op (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Cosmonaturel (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Dead Sea Magik (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Diproma (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Dolma Vegan Perfumes (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Dome Cosmetics (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Dr Bronner's All-One-God-Faith (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Earth Science (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Echo Essential Oils (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Elisabeth Peter (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Elizabeth Van Buren Aromatherapy (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]English Ideas Ltd (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Escential Botanicals (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Espial Ltd (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Essential Oil Company, The (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Essential Products of America Inc (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Faith in Nature (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Fleur Aromatherapy (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Forever New International (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]French Transit (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Frische Kosmetik (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Fritz Schmidinger (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Glitz & Glam (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Green Things (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Hair Workshop (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Hakawerk W Schlotz GmbH (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Hans-Joaquim Brandl (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Harmonie Verte (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Hawaiian Resources Co (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]HealthRite (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Hemp Collective, The (GB)[/SIZE]
[/SIZE][SIZE=-1]Herbal Products & Development (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Herbes Savantes (F)
[SIZE=-1]High Energy Hair Products(GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Hima Laya Natural Cosmetics (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Hollytrees (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Honesty Cosmetics (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Island Dog Cosmetics (USA)[/SIZE]
[/SIZE][SIZE=-1]J R Liggett Ltd (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Jacques G Paltz (F)
[SIZE=-1]Jason Natural Products (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]John Paul Mitchell Systems (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Kent Cosmetics (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Kiss My Face (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Kobashi (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]KSA Jojoba (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]L'Artisan Savonnier (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]L'Anza (B)[/SIZE]
[SIZE=-1]L'Occitane (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]La Florina GmbH & Co KG (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Laura Paige Cosmetics (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Lerutan (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Levlad Inc (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Lise du Castelet (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Little Forest (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Little Green Shop (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Lothian Herbs (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Louis Widmer AG (CH)[/SIZE]
[SIZE=-1]Make Up International Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Marie M (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Maxim Marketing (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Meadowsweet (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Michael's Naturopathic Programs (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Montagne Jeunesse (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Nadina's Cremes (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Natupur Frisφr (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Natural Science (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Naturkosmetik (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Naturkosmetik Gabrielle Schachner (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Nectar Beauty Shops (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Network Management (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Nirvana Inc (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Norfolk Lavender (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Pamela Stevens Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Penhaligon's (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Perfumer's Guild, The (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Perovit-Etol-Werk (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Phytoceane (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Phytomer (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Poppy Seeds Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Provida Kosmetik (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Pur'air (F)[/SIZE]
[SIZE=-1]Pure Fantasy Cosmetics (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Pure Plant (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Quinessence Aromatherapy (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Rachel Perry Inc (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Rejuvi Skin Care (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Ringana Bio-Bio (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Ronson Home Shopping (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Sacred Blends (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Sainsbury's (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Sanoll Ziegenmilch (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Shirley Price Aromatherapy Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Soap Opera, The (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Sternhof Vital-Kosmetik (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Styx-Naturcosmetic Krδutergarten (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Sukar (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Tapir (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Terra Natura 100% Natur (A)[/SIZE]
[SIZE=-1]Tesco Stores Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Togal Werk AG (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Tom's of Maine (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Tuesday's Girl Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Urban Decay (USA)[/SIZE]
[SIZE=-1]Vegan Verde (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Vegana Naturkraft (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]W Ulrich (D)[/SIZE]
[SIZE=-1]Weleda Ltd (GB)[/SIZE]
[SIZE=-1]Your Body Ltd (GB)[/SIZE][/SIZE][/SIZE][/SIZE]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Βρηκα κι αυτο ειναι ιατρικος ξενος συλλογος κατα των αλλογιστων πειραματων για μαι υπευθυνη ιατρικη

PCRM is a nonprofit organization supported by physicians and laypersons to combine the efforts of medical experts and grassroots individuals. PCRM encourages higher standards for ethics and effectiveness in research.
POSH recommends you visit PCRM, examine their data and join up. NB: In researching AIDS treatments animals have not been used as the data from animal studies are not transferable to humans.
Systematic misconduct on the part of the Home Office in its enforcement of animal research regulations has been exposed and submitted to an influential committee of MPs as part of a long-running quest to bring the Home Office to justice for its illicit betrayal of animals. The Commons Home Affairs Committee will decide whether to conduct a full inquiry into the Home Office's conduct. Click here to read the damning reports.

​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Οποιος εχει γερο στομαχι κι αντεχει ας κανει κλικ σ αυτο να δει τι ωραια που ειναι τα πειραματα στα ζωα ακομη κι αυτα που κρινονται απαραιτητα

https://images.google.gr/images?svnum=10&hl=el&lr=&q=vivisection&btnG=Αναζήτηση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Βρε yasmin1gr please μην βάζεις φωτογραφίες,δεν έχουμε όλοι γερό στομάχι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

εμεις ειμαστε ολοι πεποισμενοι εδω οτι πρεπει να μειωθουν τα πειραματα.Ασχετα απο το οτι καποια κρινονται απαραιτητα γιατι αλλιως δεν θα υπηρχε ιατρικη Πρεπει να πειστουν πια αυτοι που τα κανουν .Κι εμεις να περιορισουμε οτι μπορουμε απο απο ειδη που χρησιμοποιουμε και μπορουμε να αλλαξουμε .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[isavvas]

Οποιος εχει γερο στομαχι κι αντεχει ας κανει κλικ σ αυτο να δει τι ωραια που ειναι τα πειραματα στα ζωα ακομη κι αυτα που κρινονται απαραιτητα

Ως συνήθως κρίνετε τα πράγματα πολύ επιφανειακά. Οι εικόνες αυτές δεν αποδεικνύουν ότι τα ζώα υποφέρουν. Άλλωστε, οι περισσότερες είναι περασμένων δεκαετιών. Μπορώ να σας δείξω εικόνες πολύ «χειρότερες» για κάποιον ασυνήθιστο με την ιατρική, από ζώα που υπέστησαν θεραπευτικές επεμβάσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Ε όχι και φωτογραφίες περασμένων δεκαετιών...Ακόμη με φρικιαστικές μεθόδους γίνονται τα πειράματα. Μην λέμε και ότι θέλουμε. Τόσες έρευνες με κρυφές κάμερες έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, και τα ίδια βάρβαρα θεάματα βλέπουμε πίσω από τις κλειστές πόρτες των εργαστηρίων όπως και παλαιότερα.

https://www.stopanimaltests.com/feat/testing123/index.asp

Άσχετο το ποιά είναι η άποψη του καθενός, αν δηλαδή θεωρεί τα πειράματα σε ζώα απαραίτητα ή όχι, υπάρχει μία αντικειμενική αλήθεια, και αυτή είναι ότι τα ζώα υποφέρουν στα εργαστήρια. Το πως το βλέπει ο καθένας είναι δικαίωμά του αλλά να μην παραπλανούμε και τον κόσμο. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Φυσικα και υποφερουν και υποφερουν πολλες φορες και στις ιατρικες θεραπειες απο γιατρους που χειριζονται αναισθητα ακομα και αυτες αυτο αλλωστε συμβαινει και στους ανθρωπους.

για issava

Γιατι δεν μας λετε τιποτα για το ΑΠΘ κυριε isavva να αποδειξετε αντι να αερολογειτε οτι εκει τα ζωα τα σεβονται και δεν γινονται πειραματα??
Τι θεωρειτε δηλαδη εσεις αναγκαιο και ποιος θα το κρινει αυτο? Δεδομενου οτι τα ζωα δεν μιλανε και δεν μπορουν να υπερασπιστουν τη θεση τους ουτε καν οταν υποφερουν με ποια κριτηρια κρινεται το "απαραιτητο" και με ποιο δικαωμα ο ανθρωπος για να σωσει το τομαρι του κανει πειραματα σε αυτα ??

Και μη μας πουλατε παραμυθια για παλιοτερες εποχες, ενω τα επισημα σιτε δειχνουν τη συνχρονη πραγματικοτητα, εσεις που εκλογικευετε ολη τη βιαιοτητα της ερευνας και ζειτε μεσα στην αρνηση!
Δηλαδη εσεις ο ιδιος πως αισθανεσθε οταν κανετε ενα πειραμα σε ζωο που ξερετε οτι θα πεθανει απο αυτο??
Αυτο να μας πειτε κι αφηστε τις κριτικες!

Οσο για τις λιγες απο τις πολλες εικονες που ειδα τις εβαλα για να μην ειστε αφελεις κλαι πειστευετε τα κειμενα μερικων περι σεβασμου των ζωων χρειαζεται να δει κανεις και πεντε πραγματα με τα ματια του για να αισθανθει ασχημα οπως αισθανθηκα κι εγω οσοι θελουν περισσοτερα ειπα που να κατευθυνθουν σε αλλο ποστ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[isavvas]

Γιατι δεν μας λετε τιποτα για το ΑΠΘ κυριε isavva να αποδειξετε αντι να αερολογειτε οτι εκει τα ζωα τα σεβονται και δεν γινονται πειραματα??

Στο ΑΠΘ γίνονται πειράματα σε ζώα. Από όσο γνωρίζω, όλοι οι ερευνητές συμμορφώνονται αυστηρά με τους κανόνες περί πειραματισμών. Τα ζώα διατηρούνται σε πολύ καλές συνθήκες. Εγώ δεν έχω να αποδείξω κάτι. ΕΣΕΙΣ πρέπει να αποδείξετε τις καταγγελίες σας. Έχετε στοιχεία; Σε ποιο ερευνητικό κέντρο και από ποιους ερευνητές βασανίζονται ζώα; Αν μού τους δείξετε, εγώ πρώτος θα απαιτήσω την παραδειγματική τιμωρία τους.

Τι θεωρειτε δηλαδη εσεις αναγκαιο και ποιος θα το κρινει αυτο? Δεδομενου οτι τα ζωα δεν μιλανε και δεν μπορουν να υπερασπιστουν τη θεση τους ουτε καν οταν υποφερουν με ποια κριτηρια κρινεται το "απαραιτητο" και με ποιο δικαωμα ο ανθρωπος για να σωσει το τομαρι του κανει πειραματα σε αυτα ??

Το συζητήσαμε και αλλού. Αν δεν θέλετε πειράματα μην παίρνετε ούτε ασπιρίνη.

Και μη μας πουλατε παραμυθια για παλιοτερες εποχες, ενω τα επισημα σιτε δειχνουν τη συνχρονη πραγματικοτητα, εσεις που εκλογικευετε ολη τη βιαιοτητα της ερευνας και ζειτε μεσα στην αρνηση!
Δηλαδη εσεις ο ιδιος πως αισθανεσθε οταν κανετε ενα πειραμα σε ζωο που ξερετε οτι θα πεθανει απο αυτο??
Αυτο να μας πειτε κι αφηστε τις κριτικες!

Δείξτε μου ένα ΕΠΙΣΗΜΟ site. Όσα παραθέτετε δεν είναι επίσημα. Το πώς νιώθω προσωπικά με τα πειραματόζωά μου είναι άλλη υπόθεση. Μπορούμε να το συζητήσουμε σε νέο post.

Οσο για τις λιγες απο τις πολλες εικονες που ειδα τις εβαλα για να μην ειστε αφελεις κλαι πειστευετε τα κειμενα μερικων περι σεβασμου των ζωων χρειαζεται να δει κανεις και πεντε πραγματα με τα ματια του για να αισθανθει ασχημα οπως αισθανθηκα κι εγω οσοι θελουν περισσοτερα ειπα που να κατευθυνθουν σε αλλο ποστ.

Αυταπατάστε αν νομίζετε ότι όλες αυτές οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες με τα απαρχαιωμένα εργαλεία και τις ξεπερασμένες τεχνικές είναι σύγχρονες. Ποιος παραμυθιάζει ποιον;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

να κανω μια χαζη ερωτηση ιωαννη?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

γιατι?

αφου εχουμε καταφερει να φτασουμε στο επιπεδο νΑ μπορουμε να διαβασουμε το dna αφου μπορουμε να κλωνοποιησουμε τον ανθρωπο γιατι να κανουμε πειραματα στα ζωα για το δικο μας καλο?γιατι πρεπει να πειραματιστουμε σε ενα οργανισμο που μοιαζει απειροελαχιστα με τον δικο μας?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[isavvas]

αφου εχουμε καταφερει να φτασουμε στο επιπεδο νΑ μπορουμε να διαβασουμε το dna αφου μπορουμε να κλωνοποιησουμε τον ανθρωπο γιατι να κανουμε πειραματα στα ζωα για το δικο μας καλο?γιατι πρεπει να πειραματιστουμε σε ενα οργανισμο που μοιαζει απειροελαχιστα με τον δικο μας?

Πολύ καλή ερώτηση και καθόλου χαζή. Βέβαια σηκώνει πολλή κουβέντα.

1. Ποιος είπε ότι μοιάζουμε απειροελάχιστα με τα ζώα; Μην κοιτάτε τις μακροσκοπικές ανατομικές διαφορές. Σε επίπεδο κυττάρων και βιοχημείας είμαστε σχεδόν ίδιοι. Οι διαφορές είναι ελάχιστες.

2. Η αποκρυπτογράφηση του DNA δεν σημαίνει ότι γνωρίζουμε και πώς λειτουργεί. Η εποχή της γονιδιακής θεραπείας είναι ακόμη πολύ μακριά.

3. Ας δούμε ένα θεωρητικό σενάριο που απαγορεύει τη χρήση πειραματοζώων. Μια φαρμακοβιομηχανία παρασκευάζει μια νέα χημική ουσία που βέβαια δεν γνωρίζει αν έχει κάποια φαρμακολογική δράση. Πού θα την δοκιμάσει; Μπορεί να χρησιμοποιήσει κυτταροκαλλιέργειες, αλλά άλλο πράγμα μια ομάδα κυττάρων και άλλο ένας ολόκληρος οργανισμός. Θα μπορούσε να βρει εθελοντές. Στην Αμερική δοκιμάζουν φάρμακα σε κατάδικους. Σε πόσους ανθρώπους θα μπορούσε να το δοκιμάσει; Πόσοι ασθενείς θα δέχονταν να το δοκιμάσουν; Άρα δεν θα κυκλοφορούσε ποτέ αυτό το φάρμακο. Χωρίς φάρμακα τη ιατρική θα υπήρχε;

Καταλαβαίνω τους ηθικούς ενδοιασμούς πολλών ανθρώπων στη χρήση πειραματοζώων. Το έγραψα και αλλού ότι είναι δυστυχώς αναγκαίο κακό. Η ζωή της ανθρωπότητας θα ήταν τελείως διαφορετική. Η ιατρική θα ήταν ακόμη πρωτόγονη. Θα πεθαίναμε από απλό κρυολόγημα.

Ευθύνη και ηθική υποχρέωση του σύγχρονου ανθρώπου είναι ο σεβασμός σε κάθε μορφή ζωής. Πολύ περισσότερο δε, η ευζωία των πειραματοζώων είναι το ελάχιστο αντίδωρο προς κάποια πλάσματα που συνέβαλαν στη δική μας ευζωία. Η ελαχιστοποίηση της ταλαιπωρίας τους είναι πρώτο μέλημα κάθε ερευνητή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Φυσικα κι εχω καταγγελιες σε φιλοζωικα σωματεια της θεσσαλονικης και αν δεσμευεστε ευχαριστως θα σας πω ποιος και που αλλα οχι δημοσια εκτος αν αποφασιστει να γινει δημοσια καταγγελια.

Φυσικα και ειναι συνχρονο το PETA αυτο το ξερουμε ολοι.

Το οτι εσεις ο ιδιος εχετε τα πειραματοζωα σας τα λέει ολα για το απο ποια θεση μιλατε και ιδιως το οτι αρνειστε να πειτε τι νιωθετε ενω τα θανατωνετε .

Οσο για το με τι τροπο τα θανατωνετε αφηστε τα αυτα περι καλων τροπων και σεβασμου καλυτερα, δε σας παιρνει.

Αλλωστε δεν εχετε καμμια αποδειξη ουτε φωτογραφια ουτε μαρτυρια οτι δεν τους φερεστε βαναυσα εσεις ο ιδιος η οι αλλοι απλα το λετε και περιμενετε να το πιστεψουμε αφελως. Ε δεν το πιστευω καθολου εχω ακουσει τα αντιθετα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

οσο για το αν ειναι αναγκαιο για την ασπιρινη ως επιχειρημα δεν ισχυει εχει προοδευσει η επιστημη και δεν ειναι απολυτα αναγκαια πλεον τετοιου ειδουσς πειραματα ιδου κι ενα εγγραφο της ευρωπαικης ενωσης περι αυτου για τα καλυντικα

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100Α,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
Εκτιμώντας:
ότι θα πρέπει να αρθούν οι νομικές ασάφειες οι οποίες περιέχονται στην οδηγία 76/768/ΕΟΚ (4), και ιδίως στα άρθρα 1 και 2-
ότι έχει διαπιστωθεί ότι η συγκέντρωση στοιχείων σχετικά με τα συστατικά που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά είναι σκόπιμη, αφενός, για την αξιολόγηση του συνόλου των θεμάτων που αφορούν τη χρήση τους και, αφετέρου, για τη σχετική δράση που πρέπει να αναληφθεί σε κοινοτικό επίπεδο, εν όψει, ειδικότερα, της κατάρτισης της κοινής ονοματολογίας των συστατικών που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά- ότι η συγκέντρωση των εν λόγω στοιχείων είναι δυνατόν να διευκολυνθεί εφόσον καταρτιστεί, με φροντίδα της Επιτροπής, ευρετήριο των χησιμοποιούμενων συστατικών- ότι αυτό το ευρετήριο είναι ενδεικτικό και δεν αποβλέπει στη δημιουργία ενός περιστατικού καταλόγου των ουσιών που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά-
ότι, για να επιτευχθεί η διάθεση των καλλυντικών στην αγορά χωρίς προηγούμενες διαδικασίες και να είναι διαθέσιμες οι αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με το τελικό προϊόν μόνο στον τόπο παρασκευής ή στον τόπο της πρώτης εισαγωγής στην Κοινότητα, καθώς και για την καλύτερη ενημέρωση των καταναλωτών, είναι αναγκαίο να υπάρξει διαφάνεια όσον αφορά τα συστατικά που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά- ότι η διαφάνεια αυτή θα πρέπει να παρέχεται με την αναγραφή, στη συσκευασία, της λειτουργίας του προϊόντος καθώς και του ονόματος των συστατικών που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά προϊόντα-
ότι σε περίπτωση που, για πρακτικούς λόγους, είναι αδύνατη η αναγραφή των συστατικών και των οδηγιών χρήσεως στον περιέκτη ή τη συσκευασία, οι ενδείξεις αυτές θα πρέπει να συνάπτονται κατά τρόπο που ο καταναλωτής να έχει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες-
ότι, όσον αφορά το τελικό καλλυντικό προϊόν, θα πρέπει να καθοριστούν με σαφήνεια οι πληροφορίες που πρέπει να βρίσκονται στη διάθεση των αρχών ελέγχου του τόπου παρασκευής ή πρώτης εισαγωγής στην κοινοτική αγορά- ότι οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνουν όλα τα αναγκαία στοιχεία που αφορούν την ταυτότητα, την ποιότητα, την ασφάλεια όσον αφορά την ανθρώπινη υγεία και τα ισχυριζόμενα αποτελέσματα του καλλυντικού-
ότι θα πρέπει, ωστόσο, για λόγους ελέγχου, να προβλέπεται η ανακοίνωση, στην αρμόδια αρχή, των τόπων παρασκευής, καθώς και των αναγκαίων πληροφοριών για την ταχεία και κατάλληλη ιατρική θεραπευτική αγωγή σε περίπτωση προβλημάτων-
ότι είναι σκόπιμο να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να τροποποιεί τα παραρτήματα Ι και III της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ, λόγω του κατευθυντηρίου και τεχνικού χαρακτήρα που παρουσιάζουν-
ότι, όταν εξετάζεται κατά πόσον η χρήση των συστατικών που περιέχονται στα καλλυντικά, καθώς και η χρήση του τελικού προϊόντος είναι ασφαλής, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι απαιτήσεις της οδηγίας 86/609/ΕΟΚ (5), όσον αφορά τη προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς και άλλους επιστημονικούς σκοπούς, και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2-
ότι, όσον αφορά τα συστατικά ή τους συνδυασμούς συστατικών, θα πρέπει να απαγορευθούν τα πειράματα σε ζώα από την 1η Ιανουαρίου 1998- ότι, ωστόσο, η ημερομηνία αυτή θα πρέπει να αναβληθεί σε περίπτωση που επικυρωθούν επιστημονικά οι μέθοδοι υποκατάστασης- ότι η Επιτροπή θα πρέπει να παρουσιάσει έκθεση για την πραγματοποιηθείσα πρόοδο όσον αφορά αυτές τις μεθόδους,

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[isavvas]

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω την επίθεση. Τι θα πει δεν με παίρνει; Επειδή χρησιμοποιώ πειραματόζωα δεν πρέπει να μιλάω για αυτά;

Δεν καταλαβαίνετε ότι αν δεν δώσετε στοιχεία θα κατηγορηθείτε για συκοφάντηση; Εσείς πρέπει να δώσετε τα στοιχεία που έχετε. Εγώ θα μπορούσα θεωρητικά να αποκρύψω στοιχεία. Εσείς που με κατηγορείτε (και μάλιστα όλο το ΑΠΘ) πρέπει να φέρετε στοιχεία. Το επιχείρημα ότι δεν μπορείτε να δημοσιοποιήσετε τα στοιχεία σας είναι απλά άλλη μια θεωρία συνομωσίας. Αν πάλι δεν έχετε στοιχεία, αλλά βασίζεστε σε αυτά που έχετε ακούσει, όπως λέτε, μάλλον εσείς είστε αφελής.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[isavvas]

Γιατί παραπλανείτε τους αναγνώστες; Δεν μιλάω για καλλυντικά με τα οποία είμαι αντίθετος. Μιλάω για φάρμακα που σώζουν ζωές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.