28-01-13
15:20
Πριν λίγους μήνες είχα την ατυχία όπως φαντάζομαι θα την είχατε και πολλοί από εσάς ενίοτε, να βρω στο δρόμο την ώρα που οδηγούσα ένα μικρό τραυματισμένο γατάκι. Σκέφτηκα ότι ίσως θα πεθάνει και αυτό όπως τα χιλιάδες που ψυχορραγούν στους ελληνικούς δρόμους καθημερινά...αλλά από την άλλη σκέφτηκα να ρίξω και μια ματιά πριν το καταδικάσω...Σταμάτησα λοιπόν στην άκρη το αμάξι μου και κατέβηκα να δω σε τι κατάσταση βρισκόταν το άμοιρο πλάσμα...Διαπίστωσα εκεί ότι το ζώο βρισκόταν σε σοκ λόγω του χτυπήματος του με ταχύπνοια, ταχυκαρδία και σύγχυση..Παρατήρησα 2 μεγαλούτσικα τραύματα που είχε, ένα στη γωνία στόματος που κατέβαινε μέχρι τον τράχηλο του και ένα στο μπροστινό του ποδαράκι. Δεν φάνηκε ωστόσο να είχε χάσει πολύ αίμα, έτσι κρίνοντας από την εμπειρία μου ως γιατρός, θεώρησα ότι ακόμα είχε ελπίδες να επιβιώσει και οπότε είχε νόημα να του παράσχω τις πρώτες βοήθειες.
Το πήρα σπίτι όπου και του έκανα ράμματα μετά απο καθαρισμό των τραυμάτων του, στο τράχηλο και στο πόδι του. (Μην ανησυχείτε το γατί δεν πόνεσε, ήταν στο σοκ ακόμα και δεν ένιωθε πόνο απο τη βελόνα...μάλιστα στο τσίμπημα δεν αντέδρασε καν.) Υπολογίζω την ηλικιά του περίπου στους 2 μήνες ζωής, μπορεί και λιγότερο. Αμέσως μετά έδωσα το γατακι σε μια γειτόνισσα η οποία γνωστή φιλόζωος ανέλαβε τη περαιτέρω "νοσηλεία" του στο σπίτι της...Μια εβδομάδα μετά έκοψα τα ράμματα. Οι πληγές είχαν επουλωθεί, το γατί κέρδιζε βάρος, νευρολογικα και κινητικά ήταν άριστο..και σήμερα έχει αναπτυχθεί σε μια υπέροχη θηλυκή υγιέστατη γατούλα 7-8 μηνών..
Η συγκίνηση μου ήταν και παραμένει μεγάλη.. πιστεύω ότι κάποια ζώα μπορουν να σωθουν από εμάς όταν δείξουμε την κατάλληλη ευαισθησία και τα οδηγήσουμε εγκαίρως στο κτηνίατρο..
Το μόνο που έχει μείνει στη μικρή Τζοκερίνα μας, η οποία ζει στο κήπο μου πια, είναι ενα μικρό υπόλειμμα του τραυματος της στη γωνία στοματος, το οποίο δεν την εμποδίζει πουθενά φυσικά.
Εχει λίγο πιο μεγάλο χαμόγελο απο τις υπόλοιπες γατούλες, γιατί ήταν τυχερή να ζήσει...
Το πήρα σπίτι όπου και του έκανα ράμματα μετά απο καθαρισμό των τραυμάτων του, στο τράχηλο και στο πόδι του. (Μην ανησυχείτε το γατί δεν πόνεσε, ήταν στο σοκ ακόμα και δεν ένιωθε πόνο απο τη βελόνα...μάλιστα στο τσίμπημα δεν αντέδρασε καν.) Υπολογίζω την ηλικιά του περίπου στους 2 μήνες ζωής, μπορεί και λιγότερο. Αμέσως μετά έδωσα το γατακι σε μια γειτόνισσα η οποία γνωστή φιλόζωος ανέλαβε τη περαιτέρω "νοσηλεία" του στο σπίτι της...Μια εβδομάδα μετά έκοψα τα ράμματα. Οι πληγές είχαν επουλωθεί, το γατί κέρδιζε βάρος, νευρολογικα και κινητικά ήταν άριστο..και σήμερα έχει αναπτυχθεί σε μια υπέροχη θηλυκή υγιέστατη γατούλα 7-8 μηνών..
Η συγκίνηση μου ήταν και παραμένει μεγάλη.. πιστεύω ότι κάποια ζώα μπορουν να σωθουν από εμάς όταν δείξουμε την κατάλληλη ευαισθησία και τα οδηγήσουμε εγκαίρως στο κτηνίατρο..
Το μόνο που έχει μείνει στη μικρή Τζοκερίνα μας, η οποία ζει στο κήπο μου πια, είναι ενα μικρό υπόλειμμα του τραυματος της στη γωνία στοματος, το οποίο δεν την εμποδίζει πουθενά φυσικά.
Εχει λίγο πιο μεγάλο χαμόγελο απο τις υπόλοιπες γατούλες, γιατί ήταν τυχερή να ζήσει...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Η Βάσω. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 15.939 μηνύματα.
28-01-13
15:39
Απάντηση: Βοηθήστε τα τραυματισμένα ζωα
Ετσι ειναι οπως τα λες, μπορει εκεινη την ωρα που τα ανακαλυπτουμε να μοιαζουν σαν να ειναι ετοιμα να πεθανουν αλλα πολλα απο αυτα ειναι σχετικα ελαφρα χτυπημενα και μπορουν να ζησουν μια χαρα αν λαβουν εγκαιρα την σωστη ιατρικη φροντιδα.
Χωρις αυτο να σημαινει πως και αυτα που δεν εχουν ελπιδες δεν εχουν το δικαιωμα να πεθανουν καπου ησυχα και οχι στη μεση ή στην ακρη του δρομου κατατρομαγμενα.
Ετσι ειναι οπως τα λες, μπορει εκεινη την ωρα που τα ανακαλυπτουμε να μοιαζουν σαν να ειναι ετοιμα να πεθανουν αλλα πολλα απο αυτα ειναι σχετικα ελαφρα χτυπημενα και μπορουν να ζησουν μια χαρα αν λαβουν εγκαιρα την σωστη ιατρικη φροντιδα.
Χωρις αυτο να σημαινει πως και αυτα που δεν εχουν ελπιδες δεν εχουν το δικαιωμα να πεθανουν καπου ησυχα και οχι στη μεση ή στην ακρη του δρομου κατατρομαγμενα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Selina Kyle
Τιμώμενο Μέλος
Η Ριάνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 50 ετών και μας γράφει από Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 9.131 μηνύματα.
28-01-13
20:37
Με συγκίνησες πραγματικά
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Fideloudi
Πολύ δραστήριο μέλος
Η Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1.664 μηνύματα.
31-01-13
15:02
Μπράβο, μπράβο κ πάλι μπράβο! Κι εγώ πιστεύω ότι 'φιλοζωϊκή είμαστε όλοι οι πολίτες' που λένε, άρα όταν μπορούμε να κάνουμε κάτι δεν είναι ωραίο ούτε σωστό να το προσπερνάμε. 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
παμαμπου
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η δήμητρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Χανιά (Χανιά). Έχει γράψει 315 μηνύματα.
31-01-13
17:05
τα άπειρα μπράβο!αυτή η ιστορία ήρθε για μένα μία μερά μετά τη γνωριμία μου,με μία καταπληκτική κυρία,που έχει μαγαζί στην παλιά πόλη των χανιών .η εν λόγω κυρία δε σταματά να φροντίζει κ να περιθάλπτει τραυματισμένες γάτες με προσωπικά έξοδα κ με απειλές από τους ''φιλόζωους ''γείτονές της,μαγαζάτορες. πραγματικοί μικροί ήρωες της ζωής.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool