Βρήκα σπουργίτι στο δρόμο

[senda990]

Την Παρασκευή βρήκε η μητέρα μου σε κεντρικό δρόμο ένα μωρό σπουργίτι.
Στην τηλεόραση είχαν πει ότι αν βρούμε ένα πουλάκι να το ταίζουμε τροφή για γάτες (γαριδάκια πιο συγκεκριμένα). Του δίναμε νεράκι, γαριδάκια μουσκεμένα στο νερό και το βάλαμε σε ένα φανάρι μιας και δεν είχαμε κλουβί. Είπαμε να το φροντίσουμε μέχερι να πετάξει. Ήταν λίγο μαδημένο και δεν μπορούσε να πετάξει. Έδειχνε λίγο ταλαιπωρημένο αλλά χθες άρχισε να ζωηρεύει. Του δώσαμε λίγη κονσέρβα γατίσια αναμιγμένη με νερό. Προσπαθούσε να πετάξει μες στο φανάρι αλλα φυσικά δεν μπορουσε να βγει. Κι εντελώς ξαφνικά άρχισε να σπαρταράει και να χτυπιέται. Γύρισε ανάποδα και επί μισή ώρα δεν έλεγε να βγει η ψυχούλα του.
Πέθανε το καημένο και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί. Πολλά σενάρια περνούν από το μυαλό μου και δεν αντέχω το σκεπτικό να φταίξαμε εμείς σε κάτι.
Ξέρω ότι εδωμέσα είμαστε όλοι λίγο πολύ ειδικοί στις γάτες, αλλά αν υπάρχει κανένας που να ξέρει από πουλάκια ή να έχει ζήσει κάτι παρόμοιο, μπορεί να το πει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Ναι, τα ίδια και εγώ ... πολλές φορές.

Μίλησα με γυναίκα που ξέρει απο άγρια πουλιά, και σπουργίτια, και μου είπε ότι ειδικά τα σπουργίτια είναι πολύ ευάλωτα στο στρες....

Απεργούν, δεν τρώνε και πεθαίνουν.
Τώρα σχετικά με την διατροφή, εμένα μου είπαν να θρυμματίσω κροκέτες γατίσιες.. ΟΧΙ κονσέρβα...και να δώσω με νεράκι..

Εσάς μάλλον ήταν πιο μεγάλο απο το δικό μου...
Σου λέω έχω δοκιμάσει όλα αυτά τα χρόνια με πολλά σπουργιτάκια, μεγαλύτερα - μικρότερα.. φαγωμένα, μή φαγωμένα.. μόνο ΕΝΑ τα κατάφερε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[senda990]

Λες η κονσέρβα να έκανε τη ζημιά;
Βέβαια με κάλυψε η εξήγηση της γνωστής σου που ξέρει από πουλιά και είναι όντως πολύ πιθανό να ταράχτηκε από το στρες. Κι όντως δεν ήθελε να φάει. Με το ζόρι του δίναμε φαγητό. Το κακόμοιρο.
Μικρή που είχα υιοθετήσει ένα άλλο ήταν πολύ κουλ σπουργίτι. Έτρωγε από το χέρι μου, μια χαρά. Μέχρι που άνοιξε τα φτεράκια του μια μέρα κι έφυγε.
Φαίνεται πάντως ότι είναι πολύ ευαίσθητα. Δεν θέλω όμως να έχω τύψεις ότι έφταιγε εγώ σε κάτι.:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Τί να σου πώ.. δεν ξέρω πραγματικά. Παλιότερα ταΐζαμε ψωμί σε νερό, αλεύρι με νερό, καναρινοτροφή πολτοποιημένη.. και άλλα γιατροσόφια δικά μας...

Έκανες ότι μπορούσες, έτσι και αλλιώς νεκρό θα ήταν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nonika]

Τί να σου πώ.. δεν ξέρω πραγματικά. Παλιότερα ταΐζαμε ψωμί σε νερό, αλεύρι με νερό, καναρινοτροφή πολτοποιημένη.. και άλλα γιατροσόφια δικά μας...

Έκανες ότι μπορούσες, έτσι και αλλιώς νεκρό θα ήταν.

Κι εγω τα ιδια εκανα,σπουργιτι ομως ποτε δεν καταφερα να μεγαλωσω,μονο δεκαοχτουρες αντεξαν ,μεγαλωσαν κι μετα την κοπανησαν απο το παραθυρο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ohimso]

Εγώ βρήκα ένα κοτσύφι fledgling και το έσωσα τελευταία στιγμή από το... 'παιχνίδι' ενός γάτου. Έψαξα στο internet και διάβασα ότι αυτά τα πουλιά μόλις έχουν φύγει από τη φωλιά τους και μαθαίνουν να πετάνε, και πως οι γονείς τους τα παρακολουθούν και τα ταϊζουν ακόμα κι έξω από τη φωλιά.

Κοινώς, το καλύτερο που είχα να κάνω ήταν να το αφήσω έξω, αλλά στην ταράτσα, που δεν ανεβαίνουν γάτες (μονοκατοικία) και να ελπίζω να μην πέσει πάλι κάτω...

Έτσι κι έκανα...

Την επόμενη μέρα έριξε χαλάζι μέσα στο καλοκαίρι :cry: Το βρήκα νεκρό στην αυλή.. Έπρεπε να το είχα πάρει μέσα :cry::cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[senda990]

Εγώ βρήκα ένα κοτσύφι fledgling και το έσωσα τελευταία στιγμή από το... 'παιχνίδι' ενός γάτου. Έψαξα στο internet και διάβασα ότι αυτά τα πουλιά μόλις έχουν φύγει από τη φωλιά τους και μαθαίνουν να πετάνε, και πως οι γονείς τους τα παρακολουθούν και τα ταϊζουν ακόμα κι έξω από τη φωλιά.

Κοινώς, το καλύτερο που είχα να κάνω ήταν να το αφήσω έξω, αλλά στην ταράτσα, που δεν ανεβαίνουν γάτες (μονοκατοικία) και να ελπίζω να μην πέσει πάλι κάτω...

Έτσι κι έκανα...

Την επόμενη μέρα έριξε χαλάζι μέσα στο καλοκαίρι :cry: Το βρήκα νεκρό στην αυλή.. Έπρεπε να το είχα πάρει μέσα :cry::cry:

Αχ μωρέ!
Που να το ήξερες κι εσύ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nonika]

Το καημενο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Αν σας τυχει ξανά, να αλέθετε πολύ καλά, τριμένη φρυγανιά και κρόκο αύγού βραστού (μόνο κρόκο). Αν ειναι σε θέση να τσιμπολογήσει μόνο του, αυτό ειναι υπερ αρκετό και καλλύπτει όλες του τις ανάγκες για το πρώτο κρισιμο διάστημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.