Έχω παρόμοια σαμαράκια αλλά δε θυμάμαι διαστάσεις (γράφω από το γραφείο αυτή τη στιγμή) τα οποία τα είχα πάρει από τη Νορβηγία γιατί δεν ήξερα κι εγώ αν έχουμε τέτοια στο Ελλάντα και ήθελα να βγάλω βόλτα τα ψιψίνια μου. Νομίζω ότι ήταν μέγεθος M-L, τα γατιά είναι διαφορετικών κιλών (η θηλυκιά περίπου 4 κι ο αρσενικός περίπου 6 - δεν κάθονται να τα ζυγίσω τα σκασμένα
) αλλά τα σαμαράκια προσαρμόστηκαν μία χαρά και στα 2. Κανένα γατί δεν έδειξε να έχει ιδιαίτερο πρόβλημα από την πρώτη στιγμή που τους τα φόρεσα.
Όταν δοκίμασα να τα βγάλω βόλτα, η θηλυκιά φρίκαρε στο διάδρομο της πολυκατοικίας και τσίριζε οπότε τη γύρισα σπίτι (είναι μεγάλη χέστρα γενικά), ο δε αρσενικός την καταβρήκε, πήγαμε έξω, μύριζε τα πάντα αλλά δεν απομακρύνθηκε πάνω από 2-3 μέτρα. Στεκόταν εκεί και απλά μύριζε ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Κάποια στιγμή που θεώρησα ότι ήταν ώρα να επιστρέψουμε και του είπα "άντε πάμε" και τράβηξα ελαφρά το λουρί, ο κύριος ξάπλωσε στο πεζοδρόμιο επιδεικτικά τύπου "εγώ δεν το κουνάω από 'δω, εσύ κάνε ό,τι θέλεις". Έπρεπε να τον σηκώσω στα χέρια για να φύγουμε, μόλις τον έβαζα κάτω, ξαναέπεφτε φαρδύς-πλατύς
.
Την τρίτη φορά αποφάσισα να τον πάρω στα χέρια προκειμένου να περάσουμε το δρόμο και να πάμε στην πλευρά της θάλασσας (στο πεζοδρόμιο) αλλά έδειξε μεγάλη δυσφορία το γατί (δεν ξέρω αν έφταιγε η ζέστη ή ότι τον πήγα με το ζόρι και τον τρόμαξαν τα αυτοκίνητα) και τον πήγα άρον-άρον πίσω, έξω από την πολυκατοικία όπου και άρχισε πάλι να μυρίζει επιτοπίως.
Αυτά που φοβάμαι και δεν τον βγάζω συχνότερα είναι:
1) οι φόλες (είχα διαβάσει για μία καινούρια που δρα ακαριαία και μοιάζει με ζάχαρη)
2) τι θα γίνει σε περίπτωση που συναντήσουμε σκυλί
Και μόλις συνειδητοποίησα ότι δεν του έχω κολλάρο για ψύλλους..
Περιττό να πω ότι αδιαφορώ για τα περίεργα βλέμματα όσων μας έβλεπαν και ήταν του τύπου "η τρελή που έβγαλε βόλτα τη γάτα". Το έχω πάρει απόφαση ότι σε πολλά πράγματα η χώρα μου είναι πίσω και όσο συνεχίζω να ζω εδώ, απλώς θα αδιαφορώ γι' αυτό
.
