Παιδιά, εγώ έχω τον εξής προβληματισμό σε σχέση με το θέμα.
Έχω δυο γάτες (αδελφάκια) και είμαστε στη φάση που φοράμε το σαμαράκι μέσα στο σπίτι για να το συνηθίσουμε. Το θέμα είναι ότι το αρσενικό είναι υπερ-κούλ - έτοιμος για βόλτα! Σαν να μην τρέχει τίποτα που το φοράει, ισα ισα νομίζω ότι του αρέσει γιατί νιώθει σπουδαίος (γενικά έχει ψυχολογία αρκετά κοντά στου σκύλου...), ακούει το όνομά του, τον φωνάζεις κι έρχεται κλπ.
Η άλλη όμως είναι ένα δράμα. Στην αρχή που το φοράει κοκκαλώνει, λες και νομίζει ότι είναι δεμένη!!

Μετά περπατάει στραβά, κουτσά, χωρίς ισορροπία...ένα χάλι! Και εννοείται μετά πηδολογάει να το βγάλει, κρύβεται, ε, γενικά ταλαιπωρείται... Ωστόσο, όσες φορές έχει βρεθεί σε άλλους χώρους εκτός σπιτιού (στης μαμάς μου, στο γραφείο..

, η και στις σκάλες της πολυκατοικείας), δείχνει πολύ χαρούμενη, κυλιέται και γουργουρίζει (όπως κι ο άλλος βέβαια!) και σκέφτομαι ότι και της μικρούλας μου θα της άρεσε να μυρίσει λίγο χορταράκι, να δει κανένα δεντρο κλπ.
Γενικά τα γατούλια μου είναι από μωρά μαζί, αγαπημένα και πάνε πάντα "πακέτο". Να τα βγάλω βόλτα άραγε μαζί και να την αφήνω να παίρνει κουράγιο από τον άλλον; Ή θα φρικάρει και θα φρικάρουν μετα και οι δυό;
Κι αν όχι, αν βγάζω αυτόν βόλτα και αυτή μένει μέσα φοβάμαι ότι θα του θυμώνει.. και σε μένα μαζί!!
Ακούω γνώμες!