Fouskas
Νεοφερμένο μέλος
Ακολουθούσε την γιαγιά μου όταν πήγαινε στον φούρνο η στην εκκλησία ενώ ένα βράδυ που χε πάει στην αδελφή της στην άλλη άκρη του χωριού, την είχε ακολουθήσει, και την περίμενε 2 ώρες έξω απο την πόρτα μέχρι που έφυγε και γύρισε μαζί της!
Ήμουν και εγώ εκεί. Καθώς γυρνούσαμε προπορεύοταν με την ουρά σηκωτή και όποτε καθυστερούσαμε σταμάταγε, γύρναγε το κεφάλι και μας νιαούριζε.
Μια φορά μάλιστα καθώς είχαν μαζευτεί όλες για φαγητό, τον πάτησε κατα λάθος στο πόδι, και ενώ η γάτες αντεπιτίθονται εκείνος έκατσε να ουρλιάζει ακίνητος.
Και μιλάμε γάτα εξοχής, όχι του σπιτιου!
Πως σας φαίνεται?
Υ.Γ.
Δυστηχός το μεγάλο αρσενικό της γειτονιάς ( Μυτούλης - Ασπρόμαυρο με υπέροχη ανοιχτόχρωμη ροζ μύτη ) δεν τον συμπαθούσε καθόλου. Του επιτίθονταν όποτε τον έβλεπε μέχρι που τον έδιωξε οριστικά απο την γειτονιά. Εκ τότε δεν τον ξαναείδαμε
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
moukelis
Επιφανές μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
prince
Διάσημο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Fouskas
Νεοφερμένο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
zorica
Διάσημο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ΟΥΡΑΝΙΑ
Περιβόητο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Μυρτω4038
Διακεκριμένο μέλος
Υ.Γ Συγνωμη για την εκτενη περιγραφη αλλα με την ερωτηση σου Φουσκα μου την θυμισες...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
μαγισσα
Διάσημο μέλος
Η αδεσποτουλα μου, που ταιζα στον χωρο της δουλειας μου επι δυο χρονια, ηταν μια τετοια περιπτωση.Αρχισα να την ταιζω τον Φλεβαρη του' 06,τοτε που η θερμοκρασια ηταν -15 βαθμους.Στην αρχη ηταν πολυ επιφυλακτικη μαζι μου ,αλλα οταν δεθηκε μαζι μου νομιζω οτι με αγαπησε πιο πολυ και απο σκυλο.Με περιμενε καθε πρωι στην θεση που παρκαρω το αυτοκινητο και με ξεπροβοδιζε οταν σχολουσα.Οπου και να πηγαινα με ακολουθουσε και για οσες ωρες δουλευα καθωταν στο κατωφλι της εξωπορτας της δουλειας μου(ειναι ισογειο).Οι πελατες μου την ειχαν μαθει και μου λεγαν αστειευομενοι"Ολοι εχουν εναν σκυλο να τους φυλαει,εσυ εχεις γατα!"Ηταν πια μεγαλη περιπου εξι χρονων και μια προσπαθεια να την φερω σπιτι να γνωριστει με την Μυρτουλα,οταν θα την πηγαινα για στειρωση, κατεληξε πολυ ασχημα και για αυτο δεν μπορεσα να την υιοθετησω.Το δεσιμο που ειχα μαζι της ηταν εκπληκτικο, ουτε μα την Μυρτουλα δεν το εχω.Σκοτωθηκε περισυ πριν το Πασχα χτυπημενη απο διερχομενο μηχανακι στην προσπαθεια της να γυρισει σε μενα οταν ειδε οτι δεν την ακολουθω.Ο Αρουλης που υιοθετησα το καλοκαιρι ειναι ο υιος της, της μοιαζει εκπληκτικα στα χρωματα αλλα νομιζω και στον χαρακτηρα.
Υ.Γ Συγνωμη για την εκτενη περιγραφη αλλα με την ερωτηση σου Φουσκα μου την θυμισες...
Νίκη μου οι ταρταρούγες το έχουν αυτό περι ανεξαρτησίας και ο Άρης μου κάνει για πολύ εξαρτημένο νομίζω ότι με αυτόν θα βρείς καινούργιο γατόσκυλο....





Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Ελένη Άνση
Διακεκριμένο μέλος
Fouskas
Νεοφερμένο μέλος
Αργότερα μετάνιωσα, ήταν μεγάλο αρσενικό και κράταγε τους ξένους "Μαρόλιους" (έτσι λέμε τα αρσενικά) μακριά.
Επειδή από οσο βλέπω έχετε όλες σπιτόγατες αυτά με τα αρσενικά στην εξοχή δεν τα καταλαβαίνεται και θα σας τα εξηγήσω.
Κάθε μεγάλο αρσενικό στην γειτονιά του σημαδεύει τα εδάφη του με τα κοπρανά του, που θάβει σε όλη της την έκταση. Αυτό είναι σημάδι για τα άλλα αρσενικά των άλλων περιοχών (γειτωνιών) κατά τους μήνες ζευγαρόματος (Φεβρουάριος & Καλοκαίρι) ότι τα θυληκά σε αυτήν την περιοχή του ανήκουν και δεν πρέπει να πλησιάζουν.
Όσο το αρσενικό είναι νέο ακόμα (1+ κάτι χρόνο) αυτό δεν μετράει και πολυ αφου τα αρσενικά των άλλων γειτονιών έρχονται και το σκερβελώνουν ( μια φορά τσακωνόταν στην εξόπορτα τόσο δυνατά που ακουγόταν σαν να την κλώτσαγε άνθρωπος! ).
Ο Μυτούλης είχε αυτό το πρόβλημα αρχικά και ήταν γεμάτος ουλες και γρατσουνιές στο κεφάλι και στη μύτούλα του.
Στα τελευταία του όμως που χε γίνει 3+ χρονών δεν πλησίαζε κανείς.
Και εδώ είναι πρόβλημα όταν μεγαλώνει ένα 2ο αρσενικό στην γειτονιά (σαν τον αράπη). Όσο είναι μικρό δεν το ενοχλεί, όταν όμως ξεπεράσει τον 1 χρόνο αρχίζει να του επιτίθεται θεορώντας τον ξένο σφετεριστή των εδαφών του όπως κάθε ξένο αρσενικό.
Φανταστείτε την κατάσταση του νέου Αράπη που ένιωθε ξαφνικά να τον διώχνουν απο το ίδιο του το σπίτι - μάλιστα ο Μυτούλης ήταν αδελφός του (αλλα αυτά δεν μετράν στις Γάτες μετά τους 6-8μήνες, ο Μυτούλης ζευγάρωνε με την Μανα του ).
Λειτουργούν παρόμοια με τα αρσενικά λιοντάρια.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
moukelis
Επιφανές μέλος
Οταν λες οτι τον τουφεκισατε τι εννοεις;;;;Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ΟΥΡΑΝΙΑ
Περιβόητο μέλος
Τον Μυτούλη όμως τον τουφεκίσαμε όταν είδαμε πως ύστερα απο μήνες δεν σταμάταγε να τον κυνηγάει. Παρόλα αυτά ο Αράπης είχε ήδη φυγει.
Αργότερα μετάνιωσα, ήταν μεγάλο αρσενικό και κράταγε τους ξένους "Μαρόλιους" (έτσι λέμε τα αρσενικά) μακριά.
.
Να φρικάρω τώρα ή αργότερα τι εννοείς τουφεκίσατε. Και τι είσαστε εσείς διαιτητές της φύσης?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Fouskas
Νεοφερμένο μέλος
:cry:Δεν θα σκωτόνατε ένα αδέσποτο σκυλί που θα θελε να φάει τη γάτα σας, για να την σώσετε?!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ΟΥΡΑΝΙΑ
Περιβόητο μέλος
Τον πυροβολήσαμε με ένα φλόμπερ. Τι θέλατε να κάνουμε? Είχε βαλθεί να διώξει τον Αράπη και τελικά τα κατάφερε ο άτιμος!!!!:cry:
Δεν θα σκωτόνατε ένα αδέσποτο σκυλί που θα θελε να φάει τη γάτα σας, για να την σώσετε?!
Tι λες ρε φίλε θα φρόντιζα να προστατεύσω την γάτα μου. Εγώ θα ήμουν υπεύθυνη για αυτήν όχι να σκοτώσω το ζώο. 17 χρονών αν βλέπεις έτσι την ζωή τι θα κάνεις στα 40

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
spyridon1979
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
zorica
Διάσημο μέλος
Και εδω ξερουμε απο εξοχη αλλα οχι και να τουφεκισω ξενο αρσενικο!!!Τον Μυτούλη όμως τον τουφεκίσαμε όταν είδαμε πως ύστερα απο μήνες δεν σταμάταγε να τον κυνηγάει. Παρόλα αυτά ο Αράπης είχε ήδη φυγει.
Αργότερα μετάνιωσα, ήταν μεγάλο αρσενικό και κράταγε τους ξένους "Μαρόλιους" (έτσι λέμε τα αρσενικά) μακριά.
Επειδή από οσο βλέπω έχετε όλες σπιτόγατες αυτά με τα αρσενικά στην εξοχή δεν τα καταλαβαίνεται και θα σας τα εξηγήσω.
Κάθε μεγάλο αρσενικό στην γειτονιά του σημαδεύει τα εδάφη του με τα κοπρανά του, που θάβει σε όλη της την έκταση. Αυτό είναι σημάδι για τα άλλα αρσενικά των άλλων περιοχών (γειτωνιών) κατά τους μήνες ζευγαρόματος (Φεβρουάριος & Καλοκαίρι) ότι τα θυληκά σε αυτήν την περιοχή του ανήκουν και δεν πρέπει να πλησιάζουν.
Όσο το αρσενικό είναι νέο ακόμα (1+ κάτι χρόνο) αυτό δεν μετράει και πολυ αφου τα αρσενικά των άλλων γειτονιών έρχονται και το σκερβελώνουν ( μια φορά τσακωνόταν στην εξόπορτα τόσο δυνατά που ακουγόταν σαν να την κλώτσαγε άνθρωπος! ).
Ο Μυτούλης είχε αυτό το πρόβλημα αρχικά και ήταν γεμάτος ουλες και γρατσουνιές στο κεφάλι και στη μύτούλα του.
Στα τελευταία του όμως που χε γίνει 3+ χρονών δεν πλησίαζε κανείς.
Και εδώ είναι πρόβλημα όταν μεγαλώνει ένα 2ο αρσενικό στην γειτονιά (σαν τον αράπη). Όσο είναι μικρό δεν το ενοχλεί, όταν όμως ξεπεράσει τον 1 χρόνο αρχίζει να του επιτίθεται θεορώντας τον ξένο σφετεριστή των εδαφών του όπως κάθε ξένο αρσενικό.
Φανταστείτε την κατάσταση του νέου Αράπη που ένιωθε ξαφνικά να τον διώχνουν απο το ίδιο του το σπίτι - μάλιστα ο Μυτούλης ήταν αδελφός του (αλλα αυτά δεν μετράν στις Γάτες μετά τους 6-8μήνες, ο Μυτούλης ζευγάρωνε με την Μανα του ).
Λειτουργούν παρόμοια με τα αρσενικά λιοντάρια.
Απλα τα κυνηγαμε για να ξερει οτι δεν ειναι ευπροσδεκτα(ειδικα αμα εχουμε μια μανα που θυλαζει τα μωρα)επειδι σκοτωνουν τα μικρα για να ξαναζευγαρωσουν με την θηλυκια..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
moukelis
Επιφανές μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Fouskas
Νεοφερμένο μέλος
Πάντως μερικες φορές έχουν πολλή ανθρώπινοι συμπεριφορά. Ακούστε αυτό το περιστατικό.
Όταν ο αράπης ήταν ακόμα μωρό με τα δυο αδελφάκια του - το ένα ολόϊδιο με αυτόν και το άλλο θυληκο ασπρόμαυρο - τους είχα ρίξει μια μέρα φαγητό και ήρθαν όλες οι γάτες.
Ενώ ερχόταν ο μυτούλης ο αράπης -μια σταλιά μπροστά του- μπήκε μπροστά του και του έχιξε απειλιτικά.
Ο μυτούλης αδιάφοροντας τον παράκαμψε και συνέχισε το δρόμο του.
Μετά απο λίγο όταν τρώγανε ο Αράπης τό κανε 2η φορά, ο Μυτούλης δεν του έδωσε πάλι σημασία.
Μετά του το έκανε ακόμα μια 3η φορά.
Αμέσως τότε ο μυτούλης του σκασε μια με το πόδι στο κεφάλι και ο Αράπης-μπεμπε έφυγε τρέχοντας.
Παρόλα αυτά ο Αράπης μετα απο αρκετή ώρα όταν είχαν φάει και πλίνοτανε, ξανα ήρθε και ξανα έχιξε μπροστά στον Μυτούλη!
Τότε ο Μυτούλης νιαούρισε με έναν ανέκφραστο τόνο -ούτε απειλιτικά ούτε τίποτα- και ο Αράπης ξανα έφυγε τρέχοντας.
Από τέτοια περιστατικά, πολλές φορές είχα αρχίσει να πιστεύω ότι οι Γάτες στα νιαουρίσματα έχουν ένα πλούσιο λεξικο σαν τον ανθρώπων - σαν να του πε "είδες τι έπαθες πριν..."
Θα χε ρχίσει απο τότε η κόντρα μεταξύ τους

moukelis αυτό έγινε πριν 7 χρόνια!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
moukelis
Επιφανές μέλος
Α ακομα καλυτερα,ετσι δειχνουν πως να σεβονται τα μικρα παιδια τη ζωη και τα ζωακια;Ή μήπως επειδη περασαν 7 χρονια δεν ειναι νεκρο το γατακι;Ελεος πια με αυτη τη νοοτροπια...Τα μικρά δεν τα πέιραζαν ποτέ, τα σεβόταν.
Πάντως μερικες φορές έχουν πολλή ανθρώπινοι συμπεριφορά. Ακούστε αυτό το περιστατικό.
Όταν ο αράπης ήταν ακόμα μωρό με τα δυο αδελφάκια του - το ένα ολόϊδιο με αυτόν και το άλλο θυληκο ασπρόμαυρο - τους είχα ρίξει μια μέρα φαγητό και ήρθαν όλες οι γάτες.
Ενώ ερχόταν ο μυτούλης ο αράπης -μια σταλιά μπροστά του- μπήκε μπροστά του και του έχιξε απειλιτικά.
Ο μυτούλης αδιάφοροντας τον παράκαμψε και συνέχισε το δρόμο του.
Μετά απο λίγο όταν τρώγανε ο Αράπης τό κανε 2η φορά, ο Μυτούλης δεν του έδωσε πάλι σημασία.
Μετά του το έκανε ακόμα μια 3η φορά.
Αμέσως τότε ο μυτούλης του σκασε μια με το πόδι στο κεφάλι και ο Αράπης-μπεμπε έφυγε τρέχοντας.
Παρόλα αυτά ο Αράπης μετα απο αρκετή ώρα όταν είχαν φάει και πλίνοτανε, ξανα ήρθε και ξανα έχιξε μπροστά στον Μυτούλη!
Τότε ο Μυτούλης νιαούρισε με έναν ανέκφραστο τόνο -ούτε απειλιτικά ούτε τίποτα- και ο Αράπης ξανα έφυγε τρέχοντας.
Από τέτοια περιστατικά, πολλές φορές είχα αρχίσει να πιστεύω ότι οι Γάτες στα νιαουρίσματα έχουν ένα πλούσιο λεξικο σαν τον ανθρώπων - σαν να του πε "είδες τι έπαθες πριν..."
Θα χε ρχίσει απο τότε η κόντρα μεταξύ τους
moukelis αυτό έγινε πριν 7 χρόνια!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ΟΥΡΑΝΙΑ
Περιβόητο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
- Status
- Το θέμα δεν είναι ανοιχτό για νέες απαντήσεις.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool