Γάτα σε διαμέρισμα με σκύλο. Καλή ιδέα;

[Loukia]

Γεια σας κι από εμένα.
Αγαπώ τις γάτες και είχα την τύχη να υπηρετώ 2 για 12 χρόνια. Τότε έμενα σε μονοκατοικία, το ίδιο και αυτές. Τώρα ζω σε διαμέρισμα με ένα θηλυκό shar pei 5.5 μηνών, τη Μάρθα, και προσπαθώ να πάρω μια απόφαση. Να πάρω γάτα ή είναι αμαρτία να την μαντρώσω σε διαμερισμα;
Λίγο που το μελέτησα το θέμα, κατάλαβα ότι αν τελικά το αποφασίσω θα είναι καλύτερα να πάρω μια συγκεκριμένη φυλή που όσο να' ναι δε θα της καταπιέσω το ένστικτο του περιπλανόμενου κυνηγού μια και δεν το έχει και ιδιαίτερα ανεπτυγμένο εξ' αρχής. Έτσι ευελπιστώ ότι δε θα έχω μια θλιμμένη γάτα που θα προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι περνάει μια χαρά, μια και σα γάτα έτσι κι αλλιώς όλη μέρα θέλει να κοιμάται.
Ο μεγάλος μου προβληματισμός είναι άλλος: τί θα την κάνω όταν θα φεύγω; Για τριήμερα, τετραήμερα αλλά κυρίως για διακοπές (πχ 10-15 μέρες; Υπάρχει τρόπος να το λύσω αυτό; Και δεν εννοώ το τρίπτυχο τροφή-νερό-άμμος. Τί θα κάνει 10 μέρες μια γάτα κλεισμένη σε 70 τ.μ.; Οι δικές σας τί κάνουν;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Καλώς ήρθες!
Να σου πω καταρχάς οτι αυτο με την ράτσα δεν ισχύει. Ανεπτυγμένο ένστικτο κηνυγού μπορεί να έχουν κάλλιστα και γάτες ράτσας, είναι καθαρά στην προσωπικότητα του ζώου.
Αν η γατούλα είναι στειρωμένη στην γενική περίπτωση δεν έχει κανένα πρόβλημα μέσα στο διαμέρισμα. Αρκεί να έχει και απο εσένα προσοχή και παιχνίδι όταν το χρειάζεται.

Εγώ συν ήθως όταν λείπω ζητάω από κάποιον να έρχεται και να ταίζει τον γάτο μου και να κάθεται λίγο μαζί του. Υπάρχουν πάντα και οι πανσιον αλλά στην γενική περίπτωση ειναι καλύτερα για την γάτα να μείνει στον χώρο της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elena_p]

Καταρχήν πρέπει να σιγουρευτείς ότι το σκυλάκι σου δεν έχει πρόβλημα με γάτες..μερικά σκυλιά δε θέλουν ούτε να τις βλέπουν.
Δεύτερον, αν πάρεις μικρό γατάκι, δε θα έχει πρόβλημα με το διαμέρισμα..θα το συνηθίσει. Αν βέβαια πάρεις μια μεγάλη γάτα που έχει συνηθίσει να ζει σε κήπο ας πούμε, θα τα βρεις σκούρα.
Τρίτον..όταν φεύγεις..για 1-2 μέρες δεν είναι πρόβλημα αν έχεις μάθει τη γάτα να τρώει κροκέτες. Για παραπάνω, εγώ ας πούμε αφήνω το γάτο μου στους γονείς μου (τους ξέρει όμως, όπως και το σπίτι). Μια άλλη λύση είναι πανσιόν για γάτες..είχα αφήσει κάποτε μια γάτα σε μια τέτοια πανσιόν και τη βρήκα μια χαρά όταν γύρισα.
Η αν έχεις κάποια στενή φίλη/φίλο/συγγενή που να του δίνεις το κλειδί σου να πηγαίνει να κάθεται εκεί κανα δυό ώρες την ημέρα να της κάνει παρέα (και βέβαια να την πάει στο γιατρό αν προκύψει κάτι).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

Γεια σας κι από εμένα.
Αγαπώ τις γάτες και είχα την τύχη να υπηρετώ 2 για 12 χρόνια. Τότε έμενα σε μονοκατοικία, το ίδιο και αυτές. Τώρα ζω σε διαμέρισμα με ένα θηλυκό shar pei 5.5 μηνών, τη Μάρθα, και προσπαθώ να πάρω μια απόφαση. Να πάρω γάτα ή είναι αμαρτία να την μαντρώσω σε διαμερισμα;

Αμαρτία είναι να αφήσεις ένα αδεσποτάκι στο δρόμο... Σχεδόν όλοι μας έχουμε τα γατάκια μας μέσα στο διαμέρισμα και κινδυνεύουν πολύ λιγότερο από εκείνα που ζουν χωρίς επίβλεψη έξω στο δρόμο.

Λίγο που το μελέτησα το θέμα, κατάλαβα ότι αν τελικά το αποφασίσω θα είναι καλύτερα να πάρω μια συγκεκριμένη φυλή που όσο να' ναι δε θα της καταπιέσω το ένστικτο του περιπλανόμενου κυνηγού μια και δεν το έχει και ιδιαίτερα ανεπτυγμένο εξ' αρχής.

Δεν έχει να κάνει με τη φυλή... ο καλύτερος τρόπος να προφυλάξεις το γατάκι σου από αυτό που περιγράφεις είναι η στείρωση. Έτσι θα προστατέψεις το ζώο από διάφορες ασθένειες και θα συμβάλεις και στον περιορισμό των αδεσπότων.

Ο μεγάλος μου προβληματισμός είναι άλλος: τί θα την κάνω όταν θα φεύγω; Για τριήμερα, τετραήμερα αλλά κυρίως για διακοπές (πχ 10-15 μέρες; Υπάρχει τρόπος να το λύσω αυτό; Και δεν εννοώ το τρίπτυχο τροφή-νερό-άμμος. Τί θα κάνει 10 μέρες μια γάτα κλεισμένη σε 70 τ.μ.; Οι δικές σας τί κάνουν;

Για ένα τριήμερο μπορείς να αφήσεις το γατάκι μόνο του, δεν θα έχει κανένα πρόβλημα. Για μεγαλύτερα διαστήματα, αν δεν μπορείς να το πάρεις μαζί σου, μπορείς να ζητήσεις από άνθρωπο που εμπιστεύεσαι να έρχεται να ασχολείται μαζί του για λίγο, αλλιώς ίσως θα μπορούσες να σκεφτείς τη λύση της φιλοξενίας σε κάποιο ξενώνα για ζώα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Loukia]

Απορίες μέρος δεύτερο:
Επειδή μόνο θηλυκές γάτες είχα μέχρι τώρα, έχουνε διαφορά στο χαρακτήρα τα κοριτσια από τα αγόρια; (μιλάμε πάντα για στειρωμένο ζώο)
Το θέμα του μπαλκονιού θα έπρεπε λέτε να με αγχώνει πολύ; (να μην πέσει εννοώ)
Σε ότι αφορά τη σκύλα μου, νομίζω πως ο μόνος τρόπος να δω αν θα τα πηγαίνει καλά με μια γάτα είναι να φιλοξενήσω ένα γατάκι για λίγες μέρες. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elena_p]

Απορίες μέρος δεύτερο:
Επειδή μόνο θηλυκές γάτες είχα μέχρι τώρα, έχουνε διαφορά στο χαρακτήρα τα κοριτσια από τα αγόρια; (μιλάμε πάντα για στειρωμένο ζώο)
Το θέμα του μπαλκονιού θα έπρεπε λέτε να με αγχώνει πολύ; (να μην πέσει εννοώ)
Σε ότι αφορά τη σκύλα μου, νομίζω πως ο μόνος τρόπος να δω αν θα τα πηγαίνει καλά με μια γάτα είναι να φιλοξενήσω ένα γατάκι για λίγες μέρες. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο.

Τα κορίτσια είναι πιο έξυπνα (), τα αγόρια είναι πιο χαδιάρικα (ειδικά με τις γυναίκες). Αλλά πάντα είναι και θέμα του κάθε ζώου.
Το μπαλκόνι τώρα..αν είναι γατάκι, καλύτερα να βάλεις προστατευτικό. Αν είναι μεγαλύτερο ζώο και στειρωμένο, δε νομίζω να κάνει επικίνδυνα πράγματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[KOURTIOU29]

Να πώ και ε΄γω τη γνώμη μου.

Δεν ξέρω αν θα σε βοηθήσει αλλά εγώ έχω ένα σκύλο και δύο γάτες σέ διαμέρισμα ! Σφάζονται λίγο στην αρχή αλλά αν τους μιλάς να είσαι σίγουρη η ανάγκη για επιβίωση και φυσικά η αγάπη τους προς εσένα θα τα οδηγήσει να γίνουν τελικά αχώριστοι φίλοι.

Καλή σου μέρα........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fru_fru]

Που να πω το πονο μου....

Πριν 4 χρονια εφερα ενα σκυλακο, τον Αρβυ(λα) σπιτι. Ο γατος μου ο Γουρι ηταν ηδη 8 χρονων. Οταν ειδε το σκυλο(κολλευ, 2 μηνων που ηταν διπλασιος απ αυτον) πηδουσε απο ντουλαπι σε ντουλαπι!! Ε, μετα μια μερα τον συνηθισε. Μετα απο 5 μηνες μας εφερε η κορη μου τον Κοκο! (ημιαιμο Σετερ με Κοκερ, λιγο παραξενος αλλα γλυκας!)
Παλι πηδουσε απο ντουλαπι σε ντουλαπι για μια μερα, στο τελος τον συνηθισε.
Να μην τα πολυλογω, επειδη ζουσα σε τριπλοκατοικια με κηπο υπεροχο, οι "ανδρες" (σκυλοι) στο τελος "φυλαγαν" το Γου μου.
Πρεπει να ειχε γλυτωσει απο πολλες αναποδιες ο Γου, το ακουγα και το εβλεπα.
Ο Γου τελικα πεθανε απο φυσικη αιτια, την καρδια του. Ηταν παντα ασθενικος αλλα το πολεμησαμε.

Τωρα εχω ενα γατουλιδιο που εχει ολη τη καλη διαθεση να συμμετεχει στα της οικογενειας! Το κακο ειναι οτι ηδη υπαρχει στην οικογενεια ενας σκυλακος μικρουλης σε μεγεθος που με θεωρει μαμα, οποτε "μην αγγιζετε τη μαμα" .... εκει να δουμε τι στην ευχη γινεται, γιατι με εχουν μπλοκαρει και εχω "κοψει" το σπιτι στα δυο...
Βοηθεια πληζ και εγω???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη1]

Ο σκύλος σου αντιδρά μόνο όταν ασχολήσαι με το γατάκι ή δεν το δέχεται καθόλου;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fru_fru]

Ο Ρωμαιος μου εχει ενα προβληματακι... Δεν εχει συναναστρεφει ποτε με γατουλινια της ηλικιας του. Ειναι ακμαιος και πανεμορφος ... το προβλημα του λοιπον...

Πρεπει να συζει με ενα μαλτεζινο σκυλακο (που νομιζει δυστυχως οτι η "μαμα" ειναι ΜΟΝΟ "μαμα"του)
Τα παιχνιδια του μαλτεζινου ...ειναι ΜΟΝΟ ΔΙΚΑ ΤΟΥ!
Δε νοιωθει σαν στο σπιτι του, αν και θα το ηθελε... (ολο τον κυνηγαει ο Φρου μου π.χ. αλλα δε βλεπουμε αποτελεσμα.)


Τι στην ευχη κανω?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΛΕΚ ΛΥΔΙΑ]

Ο Ρωμαιος μου εχει ενα προβληματακι... Δεν εχει συναναστρεφει ποτε με γατουλινια της ηλικιας του. Ειναι ακμαιος και πανεμορφος ... το προβλημα του λοιπον...

Πρεπει να συζει με ενα μαλτεζινο σκυλακο (που νομιζει δυστυχως οτι η "μαμα" ειναι ΜΟΝΟ "μαμα"του)
Τα παιχνιδια του μαλτεζινου ...ειναι ΜΟΝΟ ΔΙΚΑ ΤΟΥ!
Δε νοιωθει σαν στο σπιτι του, αν και θα το ηθελε... (ολο τον κυνηγαει ο Φρου μου π.χ. αλλα δε βλεπουμε αποτελεσμα.)


Τι στην ευχη κανω?

Μήν απελπίζεσε και μένα η λούσυ ήταν 1 ημερών όταν την πήρα και δεν ξέρει ότι είναι γάτα. Μόνο που στην δική μου περίπτωση όταν πηρα σκυλάκι η γάτα ήταν αυτή που περιφρωνούσε το αδερφάκι της! Το πιο πιθανώ είναι ο Φρού να έχει ζηλέψει λιγάκι γι' αυτό διξ' του οτι ήταν και θα είναι για πάντα η πρώτη σου αγάπη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fru_fru]

Ο σκύλος σου αντιδρά μόνο όταν ασχολήσαι με το γατάκι ή δεν το δέχεται καθόλου;

Τωρα ειδα οτι απ το αγχος μου εβαλα εις διπλουν τον "πονο" μου !!!

Το δεχεται, αλλα με τον δικο του τροπο. Δλδ δεν εχει προβλημα οταν τρωει η πινει ο γατουλης απ τα δικα του πιατα, αλλα δεν τον αφηνει καν να αγγιζει τα παιχνιδια του, οσο δε αφορα εμενα.... ενα παραδειγμα να σου πω.
Ημουν ξαπλωμενη στο καναπε και εβλεπα τιβι. Παιρνω λοιπον αγγαλιτσα το γατουλινο και χουρχουριζε πανω στη κοιλια μου. Τον βλεπει ο Φρου ριχνει εναν πηδο και ξαπλωνει απο πανω του.... σαν να μην υπηρχε καν ! Μετα εκανε πως τεντωνοταν και τον σαβουριασε το μικρουλη κατω

Αν η ζηλεια ηταν ψωρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

Φρου φρου ο σκυλάκος είναι στειρωμένος; Αν όχι μπορεί αργότερα να έχεις πρόβλημα με την συμβίωση ουτως ή άλλως (μέχρι να στειρωθεί και ο γατούλης), όντας πιο μικρόσωμος ο Ρωμαίος θα έχει "θέμα"...
Το θέμα της διεκδίκησης είναι φυσιολογικό..απλά θελει το μικρό μια προστασία οσο ειναι κούτσικο μετα θα μαθει να αμυνεται και μόνο του. Εγω θα σου πρότεινα μια μεγαλύτερη και ηρεμότερη γάτα αν δεν είχες ερωτευτεί τον μικρούλη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΛΕΚ ΛΥΔΙΑ]

Τωρα ειδα οτι απ το αγχος μου εβαλα εις διπλουν τον "πονο" μου !!!

Το δεχεται, αλλα με τον δικο του τροπο. Δλδ δεν εχει προβλημα οταν τρωει η πινει ο γατουλης απ τα δικα του πιατα, αλλα δεν τον αφηνει καν να αγγιζει τα παιχνιδια του, οσο δε αφορα εμενα.... ενα παραδειγμα να σου πω.
Ημουν ξαπλωμενη στο καναπε και εβλεπα τιβι. Παιρνω λοιπον αγγαλιτσα το γατουλινο και χουρχουριζε πανω στη κοιλια μου. Τον βλεπει ο Φρου ριχνει εναν πηδο και ξαπλωνει απο πανω του.... σαν να μην υπηρχε καν ! Μετα εκανε πως τεντωνοταν και τον σαβουριασε το μικρουλη κατω

Αν η ζηλεια ηταν ψωρα...

Το καημένο το γατουλίνι αλλα τι να του κάνεις αφού αυτός είναι ο άρχοντας του σπιτιού!Υπομονή πάντως... Εμένα μετα απο λίγο η μικρή γατούλα κοιμόταν μαζί με το σκύλο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Loukia]

9 μήνες πέρασαν από τότε που σας πρωτοείπα τον προβληματισμό μου...
Γάτα δεν πήρα αλλά ακόμη τρώγομαι με τα ρούχα μου. Τα περισσότερα θέματα τα έχω λύσει στο μυαλό μου, ένα μόνο μένει που με αγχώνει και με αποτρέπει: Το θέμα του μπαλκονιού.

Μένω στον 1,5 όροφο και εκτός από τους χειμερινούς μήνες η μπαλκονόπορτα του καθιστικού είναι όλη μέρα ανοιχτή για να μπαινοβγαίνει η σκύλα μου όποτε της καπνίσει (την έχω καλομαθημένη). Πώς να νιώσω ασφαλής ότι δε θα μου σαλτάρει το γατί;
Στα κάγκελα του μπαλκονιού έχω βάλει καλαμιά γιατί φοβόμουνα μη μου πέσει το σκυλί από το μπαλκόνι όσο ήτανε κουτάβι (αλλά και για να μη με βλέπουν οι γείτονες) αλλά έχω αφήσει κάποια στρατηγικά σημεία ελεύθερα για να μπορεί η Μάρθα να χαζεύει και να κουτσομπολεύει τη γειτονιά. Αυτά είναι πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν. Είναι πολύ σημαντικό για τη σκύλα μου να μπορεί να μπαινοβγαίνει όποτε της καπνίσει και να μπορεί να βλέπει από το μπαλκόνι.

Με αυτά τα δεδομένα λέτε να ξεχάσω δια παντός τη γάτα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Loukia]

Πολύ φοβάμαι ότι πρέπει να εισπράξω τη σιωπή σας σαν κατάφαση...
Κρίμα γιατί ήθελα τόσο πολύ έναν βρετανό, είχα βρει και εκτροφέα... Αλλά φοβάμαι ότι δεν μπορώ να εμπιστευτώ έναν γάτο που θα κόβει βόλτες στο μπαλκόνι, ούτε βέβαια μπορώ να τον μαντρώσω μέσα στο σπίτι.

Και περνάμε στο σχέδιο Β!
Με κίνδυνο να σας φανώ "κάπως" έτσι όπως θα το θέσω....
Δυστυχώς κάποιες φορές βλέπω να ψάχνουνε για σπίτι γατάκια που είχανε κάποιο ατύχημα και έχουνε 3 ποδαράκια. Πιστεύετε ότι ένα τέτοιο γατάκι θα μπορούσα να το εμπιστευτώ να σουλατσάρει στο μπαλκόνι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Καλησπερα!
Καλη η ιδεα σου να παρεις ενα γατακι με αναπηρια,αλλα αν δεν ειναι πληρως περιφραγμενο το μπαλκονι(που εγω ουτε ετσι το εμπιστευομαι) ή δεν το εχεις μονο μεσα,κι αυτο διατρεχει κινδυνο.Ισως και μεγαλυτερο,καθως δεν ξερω αν ειναι σε θεση να κρατησει τοσο καλα την ισορροπια του.Δεν θες να το κλεισεις μεσα γιατι νιωθεις οτι του στερεις την ελευθερια του;Αν επαιρνες ενα γατουλακι τυφλο π.χ. που εχει αναγκη να βρισκεται σε κλειστο και γνωριμο χωρο;Ετσι και καλο θα εκανες,και θα πληρουσες τις αναγκες του γατιου,και θα ειχες επιτελους τη γατισια συντροφια που αναζητας.
Να σε ρωτησω κατι ασχετο;Βρετανο εκτροφεα στην Ελλαδα βρηκες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Loukia]

Κι άλλοι μου πρότειναν να πάρω τυφλό γατάκι, αλλά να πω την αλήθεια φοβάμαι μήπως το τρομάζει η σκύλα μου...
Τώρα για το μάντρωμα και την ελευθερία του... Έτσι κι αλλιώς αν δεν μπορεί να βολτάρει κανονικά και με το νόμο, για ποιά ελευθερία μιλάμε; Απλά θα ζει που θα ζει σε ένα διαμέρισμα, να μην μπορεί να βγει έξω να λιαστεί στη βεράντα; Έπειτα και να θες να μην το αφήσεις να βγει έξω, γίνεται; Δεν είχα ποτέ γάτα σε διαμέρισμα, αλλά μου φαίνεται ακατόρθωτο να μην τύχει να βγει ποτέ έξω.
Δεν ξέρω, πολύ έχω απογοητευτεί! Από τη μια λέμε ότι τα γατιά είναι πρακτικά ζώα για διαμέρισμα, από την άλλη δεν μπορώ να φανταστώ πώς μπορώ να ξεπεράσω το τεράστιο πρόβλημα που λέγεται μπαλκόνι!

Για τον εκτροφέα, ψιλοκατέληξα σε κάποιον στη Δανία και έμενε να τον διπλοτσεκάρω. Δεν ξέρω αν επιτρέπεται να βάλω το λινκ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Κοιτα,εγω εχω δυο σε διαμερισμα,και βγαινουμε μονο μαζι στο μπαλκονι και με σαμαρακι.Δεν ξερω αν σου φαινεται εφικτο,αλλα πολλοι ζουν σε πολυκατοικιες και δεν τα αφηνουν στο μπαλκονι,ειδικα χωρις επιβλεψη.Εμενα μικρος μου επεσε μια φορα ο Σειριος και ραγισε το ποδαρακι του,και δεν το ρισκαρω.Απο τοτε,σαμαρακι και με επιβλεψη,και δε φαινεται να θελει και ιδιαιτερα να βγει,ενω η αλλη μου γατα θελει και ολη μερα αν ειναι δυνατον να ειναι στο περβαζι.
Στο εξωτερικο εχω βρει κι εγω εκτροφεις,απλα ρωτησα μηπως ηταν απο Ελλαδα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Loukia]

Να πω την αλήθεια (και δεν ξέρω αν κάποιο από τα μέλη είναι εκτροφέας, αν ναι ελπίζω να μην το πάρει προσωπικά) επειδή έχω φρίξει από όσα έχω αντιληφθεί για το θέμα της σκυλο-εκτροφής στην Ελλάδα, δεν μπήκα καν στον κόπο να ψάξω για εκτροφέα βρετανικής εδώ. Είπα να στραφώ στις Σκανδιναβικές χώρες που γενικά τους έχω μια εμπιστοσύνη για τα κυνολογικά, οπότε είπα να δείξω εμπιστοσύνη και για τα γατοζητήματα.

Τελικά η άγνοια είναι καλό πράγμα! Αν δε το σκεφτόμουνα τόσο πολύ, τώρα δίπλα μου εκτός από τη σκύλα μου που ροχαλίζει θα χουρχούριζε και ένα γατάκι.
Και να φανταστείς δεν είμαι καν άνθρωπος που βγαίνει στο μπαλκόνι! Έχω φοβία. Αλλά το σκυλί μου χαλάει τη δουλειά. Θα πρέπει να σκεφτώ σοβαρά αν μπορώ να του αλλάξω συνήθειες χωρίς να του στοιχίσει. Εδώ που τα λέμε δεν είναι και πολύ φυσιολογικό 8 μήνες το χρόνο να είναι η μπαλκονόπορτα τέντα ανοιχτή νύχτα μέρα, είτε είμαι σπίτι είτε λείπω.

Σ' ευχαριστώ πολύ που μου είπες τη γνώμη σου. Όπως καταλαβαίνεις έχω πάθει στερητικό σύνδρομο, είμαι 4 χρόνια χωρίς γάτα και περνάω δύσκολες στιγμές!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.