Γάτες και άλλα ζωάκια στα παιδικά μας χρόνια

[Ismini]

Ας μιλήσουμε εδώ για το παρελθόν.

Πότε αποκτήσαμε το πρώτο μας γατάκι?

Αγαπούσαμε τα ζώα απο παιδιά?

Επίσης ας μιλήσουμε και με εικόνες (για όποιον δεν βαριέται να σκανάρει).

Εγώ απο τότε που με θυμάμαι είχα μανία. Οχι μόνο με τις γάτες αλλά με όλα τα ζώα.
Η μεγαλύτερη μου χαρά ήταν να πηγαίνουμε σε σπίτια και γενικά μέρη όπου υπήρχαν ζώα. Έκανα μεγάλο αγώνα για να πάρουμε στο σπίτι γατάκι ή σκυλάκι αλλά ήταν πολύ δύσκολο στο διαμέρισμα και οι γονείς μου αντιδρούσαν. Οταν έφτασα όμως στην εφηβεία απαίτησα πιο δυναμικά τα "θέλω μου". Ετσι ηρθαν και έμειναν τα πρώτα μας γατόνια....

Στη φωτο ειμαι εγω 8 περίπου χρονών με ένα από τα γατάκια της θείας μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νιαου!]

Αχ Ισμήνη μου πολύ ωραίο θέμα! Και πολύ ωραία φωτό! Εσύ είσαι, ε; Το γατάκι που κρατάς πώς το λένε;

Λοιπόν... έχουμε και λέμε:

Το πρώτο μου γατάκι-το πρώτο μου ζωάκι βασικά... το απέκτησα πάνω κάτω 7-8 χρονών κι εγώ... και το έλεγαν Κουίκλι. Ήταν κάτασπρο αλλά όχι κουφό και μικρούλι... Το αγαπούσα πολύ και μου το φέρανε τη μέρα των γενεθλίων μου αλλά οι γονείς μου δε το θελαν στο σπίτι κι έτσι το είχαμε στον κήπο. Για 4 μήνες. Μετά, άρχισα να φταρνίζομαι και πήγαμε για αλλεργικό τεστ... Με τα αποτελέσματα πλάνταξα στο κλάμα...Βγήκε ότι έχω σχεδόν άσθμα με τις γάτες... Όταν μια φορά έλειπα από το σπίτι, η μητέρα μου το πήρε και το δωσε σε μια πελάτισσα της. Την ίδια μέρα, η Κουίκλι το σκασε από κει και δεν την βρήκαμε ποτέ... Ίσως προσπάθησε να μας βρει... Ποιός ξέρει; Από τότε δεν πήραμε ξανά γατά επειδή φοβούνται οι γονείς μου... Tην Beauty την είχα βρει μωρούλι και την κρατήσαμε σπίτι για 3 μέρες μέχρι που μου την πήρε η γειτόνισσα. Αυτές τις 3 μερες όμως τη συνήθισα τη Beauty μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Οχι Νιάου αυτό το γατάκι στη φωτογραφία ήταν ένα από τα ποοοολααααα παιδιά της γάτας της θείας μου. Η οποία γάτα έζησε πολλά χρόνια, γυρνούσε έξω (αλλά εκεί δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου αυτοκίνητα) και εγινε μαμα πολλών παιδιών.

Καταλαβαίνω πάντως την απογοητευση σου για τον Κουίκλι.... Κρίμα , αλλά να που τώρα μεγαλώνεις ένα μικρό!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νιαου!]

Καταλαβαίνω πάντως την απογοητευση σου για τον Κουίκλι.... Κρίμα , αλλά να που τώρα μεγαλώνεις ένα μικρό!

Ναι!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Θα ψαξω και εγω φωτογραφιες και θα αννεβασω!
Εχω αρκετες, και καποιου εχω και τον σιαμεζο της μαμας μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Θα ψαξω και εγω φωτογραφιες και θα αννεβασω!
Εχω αρκετες, και καποιου εχω και τον σιαμεζο της μαμας μου...

Ναι! Και η δικη σου μαμα Σιαμεζο??!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Εγώ του σκύλου μου που έχει πεθάνει το Δεκέμβρη του ΄86 έχω πολλές αλλά έχουν χαλάσει με τον καιρό. Θα τις σκανάρω και θα τις βάλω. Έχω και από τον Αλεχάντρο μου, το κοκατίλ, που μου πέθανε το καλοκαίρι του 2004 εν μέσω Ολυμπικαών Αγώνων, από μαρασμό γιατί έλειπα όλη σχεδόν την ημέρα. Από τη Μαριάννα μου, το γουρουνάκι που είχα όταν ήμουν 9 χρονών δεν έχω δυστυχώς φωτογραφίες, ούτε από τα άλλα ζωάκια μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

. Έχω και από τον Αλεχάντρο μου, το κοκατίλ, που μου πέθανε το καλοκαίρι του 2004 εν μέσω Ολυμπικαών Αγώνων, από μαρασμό γιατί έλειπα όλη σχεδόν την ημέρα.

Το κακόμοιρο...

Εγω εχω πολλές με ζωάκια κυρίως οχι δικά μας. Αλλα θα βαλω μετά, μετά απο εσάς!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Παιδια και εγω απο μικρη αγαπουσα ολα τα ζωακια, αν και οι γονεις μου δεν θελανε γατα η σκυλο. Ειχαμε ψαρια και παπαγαλακι ( τα απλα, τα οποια μιλανε μαλιστα!!!). Ειδιαιτερη αγαπη ειχα στα γατια της γειτονιας τα οποια ειχαν φαει μπολικο φαι απο μενα (και η μητερα μου απορουσε που το εκρυβα, γιατι αποκλειεται να το ειχα φαει). Μετα στην Ελλαδα ειχα χαμστερακια μεσα στο σπιτι και γατια εξω. Το πρωτο γατι που μπηκε μονιμα μεσα στο σπιτι ηταν ο Μισκα, αν και ειχε προηγηθει η Μαυριτσα. Ο πατερας μου δεν ηθελε μαυρη γατα στο σπιτι... αν και αποδειχτηκε τοσο καλη γατουλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

το πρωτο μου ζωακι ηταν 2 καναρινια οταν ημουν 4 χρονων,αυτο ηταν η αρχη,απο κει και περα μεχρι και τωρα ειχα παντα απειρα ζωακια και ολα τα εβρισκα στο δρομο ή μας τα χαριζανε επειδη δεν τα θελαν πια!καναρινια,παπαγαλακια,κοτοπουλακια,παπακια,κουνελακια,χελωνες ξηρας,χελωνες νερου,χρυσοψαρα,γατες,σκυλια,παραδεισια πουλακια και τελευταια χαμστερακι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Δεν βρισκω τωρα τις φωτογραφιες.
Βρηκα μονο μια που ειμαι 7-8 χρονων και κραταω ενα λουτρινο(το οποιο εχω ακομα).
Στις αλλες ειναι ενα κομματι του κηπου μας(μιας και που τις βρηκα).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

Ελενιτσα πολυ πλακα εχεις με την λουτρινη γατουλα!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

βρηκα μια με τον αδερφο μου. εγω 11 χρονων προσεξτε φιογκο στα μαλλια!! ο γατουλης λεγοταν τριανταφυλλενιος αλλα εγω πιστευα οτι ηταν κοριτσακι και του ειχα βαλει και φιογκακι!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Ναι, δεν με αφηναν να εχω αληθινη μεσα στο σπιτι!
Στην πρωτη φωτογραφια(που δεν μπορω να καταλαβω πως ασπρισε το καμματι), φαινεται ο αραπης της γιαγιας μου.
Ηταν πιο φουντωτος, αλλα στην φωτο ειναι καλοκαιρι και μαδουσε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

εγω με θυμαμαι με κατσικακια κ κοτουλες σκυλους κ διαφορα αλλα η φοτο ειναι στην μανα μου πρεπει να ψαξω να της βρω να με καμαρωσετε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Ελένη πρέπει να ήσουν τρομερό παιδί!!!!
Εδω πάλι είμαι εγώ στο κτήμα μιας θείας μου. Εχω συνδυάσει γάτα πάνω σε κατσικάκι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Εμείς το πρώτο κατοικίδιο το αποκτήσαμε το 1981 , ένα φοβερό γερμανικό λυκόσκυλο η Μέλι.Στην πορεία μας προέκυψε και ένα γιορκσάιρ τεριέ ο τσίκο , που βέβαια δεν υπάρχει πια όπως και η Μέλι.
Μετά μαζέψαμε από τα σκουπίδια τον πιτσίνο , την καλυψώ και την σίβιλλα.Η καλυψώ με τον πιτσίνο , μας έκαναν τον νανού , τον στόχο, και το βλαμμενάκι.Ο στόχος και ο νανού χαθήκαν , φεύγωντας από την ταράτσα και το βλαμμενάκι το χάσαμε πριν 1 χρόνο από καρδιά.Έτσι εχουν απομείνει στην αδερφή μου η καλυψώ , η σίβιλλα και ο πιτσίνος, που έχουν γεράσει πια.
Πέρσι βρήκα τον Πιτσού , ένα ημίαιμο κυνηγόσκυλο μόλις 2 ημερών , που αφού τον μεγαλώσαμε ,τον κρατήσαμε και τον έχει η αδερφή μου μαζί με τις γάτες.Εκεί να δείτε γέλιο που ο πιτσού θέλει να παίξει με τις γάτες και η γριά καλυψώ του ρίχνει χαστούκια.
Το 1998 μας δώσανε και τον τζούλι , ένα πανέμορφο χάσκι , που μένει μαζί με την μαμά.
Και τέλος μας ήρθε η μαυρούλα το 2004 , και γέμισε χαρά το σπίτι μας.
Αυτό είναι το σόι μου , που ελπίζω να μεγαλώσει όταν πάμε να μείνουμε σε μονοκατοικία πια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Το πρώτο ζώο που θυμάμαι ήταν η Γιωργούλα, ένα μουλάρι που είχε ο πατέρας μου από νεαρή ηλικία. Την πρώτη φορά που ανέβηκα στη Γιωργούλα πρέπει να ήμουν κάπου 2 χρονών. Όποτε πήγαινα στο χωριό, τρελαινόμουν να είμαι δίπλα της ή πάνω της. Μονίμως τη γυρόφερνα, με αποτέλεσμα να έχω φάει τις άπειρες κλωτσιές, παρ'όλες τις προειδοποιήσεις του πατέρα μου. Η Γιωργούλα πέθανε όταν ήμουν περίπου 8-9 χρονών. Στη φωτογραφία που βρήκα είναι καλοκαίρι 1971 είμαι κάπου 1,5-2 χρονών στην αγκαλιά της γιαγιάς μου, και πάνω στη Γιωργούλα είναι η αδελφή μου στα 7.

Ακολούθησαν πολλά ζωάκια κάθε είδους, αλλά μετά την Μαριάννα μου το γουρουνάκι που είχα στα 8-9 ακολούθησε ο μεγάλος μου έρωτας (πριν το Χιόνη) ο Boomer μου ένα Griffon γίγας το οποίο βρήκαμε (ή πιο μας βρήκε) στους σεισμούς του 1981 (24 Φεβρουαρίου ήταν το θυμάμαι ακόμα). Ήταν περίπου 3 χρονών και πέθανε στα 9 του τον Δεκέμβρη του 1986, όταν πήγαινα ΓʼΛυκείου. Τότε είχα νιώσει ότι έχασα τον καλύτερό μου φίλο... :cry: Στη φωτογραφία ή οποία δεν είναι πολύ καθαρή, είναι καλοκαίρι του 1982, κουρεμένος, στον κήπο μας στην Κεφαλλονιά. Δυστυχώς τις περισσότερες φωτογραφίες που είχαμε μαζί τις έχω καταστρέψει, γιατί όταν ήμουν μικρή είχα μεγάλο κόμπλεξ με το πόσο αδύνατη ήμουν.

Ακολουθεί μια φωτογραφία μου, χωρίς ζωάκι μεν, αλλά τη βρίσκω πολύ αστεία. Τίτλος φωτογραφίας: «Απʼτα κόκαλα βγαλμένη». Είναι καλοκαίρι 1979, στο πλοίο για Κεφαλλονιά, εγώ 9 στα 10, κοκαλιάρα, με πόδια σαν ξυλοπόδαρα να ποζάρω στο φακό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Φοβερές Ασπασία! Εχω κι εγω μια με ξυλοποδαρα και συνοφρυωμένη (ειμασταν στη Ζάκυνθο σε μια ψησταριά και με ειχε πιασει να γινω χορτοφαγος (αντιδραση οπως παντα)), θα τη βαλω.
Εαν σε ηξερα μικρη θα ζηλευα πολυ που ειχατε μουλαρι πάντως (γιατι ηθελα κι εγω αλλα δεν ειχαμε)!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Φοβερές Ασπασία! Εχω κι εγω μια με ξυλοποδαρα και συνοφρυωμένη (ειμασταν στη Ζάκυνθο σε μια ψησταριά και με ειχε πιασει να γινω χορτοφαγος (αντιδραση οπως παντα)), θα τη βαλω.
Εαν σε ηξερα μικρη θα ζηλευα πολυ που ειχατε μουλαρι πάντως (γιατι ηθελα κι εγω αλλα δεν ειχαμε)!

Εγώ πάλι ούτε χορτοφάγος ήμουν, ούτε τίποτα! Απλά δεν έτρωγα! Μεγάλωσα με φακές, γάλα και καμιά φορά τηγανιτές πατάτες. Σε ηλικία 11 χρονών, έκτη δημοτικού, ήμουν 1,60 και 28 κιλά. Όταν φυσούσε, ο πατέρας μου με κράταγε σφικτά από το χέρι μη με πάρει ο αέρας. Στα 14 δε, που μέσα σ'ένα καλοκαίρι πήγα 1,76 ήμουν μόλις 42 κιλά. Γι'αυτό γκρινιάζω ότι έχω παχύνει. Όταν το κανονικό μου είναι 56 κιλά τα 70 που είχα φτάσει, 67 μετά τη νηστεία είναι πάάάάρα πολλά

Τη Γιωργούλα την λάτρευα. Ο μπαμπάς μου έλεγε ότι ήταν το 5ο παιδί του πατέρα του, η μικρή του αδελφή. Όταν είχε γεράσει πια και επειδή μέναν όλοι Αθήνα και δεν υπήρχε κανείς να την φροντίζει, ο πατέρας μου τη είχε αφήσει υπό την προστασία ενός συγχωριανού του. Του έστελνε μάλιστα χρήματα για την φροντίδα της. Μια φορά κατέβηκε για κάτι περιουσιακά απροειδοποίητα στην Κεφαλλονιά, και τη βρήκε δεμένη σε μια ελιά στα χωράφια, πεθαμένη και μισοφαγωμένη από ζώα? πουλιά? Το θέμα είναι, ότι ο εν λόγω κύριος που θα την φρόντιζε, την είχε δέσει και την είχε αφήσει να πεθάνει από πείνα και δίψα. Το κάνουν συχνά στα χωριά σε ζώα που δεν τους είναι χρήσιμα πια. Ποιος είδε τότε τον πατέρα μου και δεν τον φοβήθηκε!!! Κόντεψε να τον σκωτώσει τον μλκ που το έκανε αυτό. Δυστυχώς του τον πήρανε από τα χέρια του πριν προλάβει να του ρίξει αρκετές....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.