Γάτες και παθητικό κάπνισμα

Απάντηση: Γκάλοπ - Κάπνισμα

εγω παλι δεν τα θεωρω καθολου ρατσιστικα τα μετρα! Γιατι δυστυχως οι περισσοτεροι δεν σκεφτονται σαν εσας εδω μεσα! Δεν τους νοιαζει εαν θα φυσηξουν τον καπνο στα μουτρα του αλλου! Αληθεια! Και αν τους κανεις και παρατηρηση! ευγενικα παντα αν μπορουν να φυσανε απο την αλλη μερια σε βριζουν κιολας! Για αυτο λεω ...δεν ειναι ολοιο σαν κ εσας εδω μεσα που σκεφτεστε και αυτους που δεν καπνιζουν και ουτε πιστευω θα τους βρισετε αν σας πουν οτι τους ενοχλει ο καπνος! Εσεις ειστε ανθρωποι με τροπους εδω μεσα!:):):) ετσι εχω καταλαβει τουλαχιστον τοσο καιρο εδω μεσα :):):)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εγω παλι δεν τα θεωρω καθολου ρατσιστικα τα μετρα! Γιατι δυστυχως οι περισσοτεροι δεν σκεφτονται σαν εσας εδω μεσα! Δεν τους νοιαζει εαν θα φυσηξουν τον καπνο στα μουτρα του αλλου! Αληθεια! Και αν τους κανεις και παρατηρηση! ευγενικα παντα αν μπορουν να φυσανε απο την αλλη μερια σε βριζουν κιολας! Για αυτο λεω ...δεν ειναι ολοιο σαν κ εσας εδω μεσα που σκεφτεστε και αυτους που δεν καπνιζουν και ουτε πιστευω θα τους βρισετε αν σας πουν οτι τους ενοχλει ο καπνος! Εσεις ειστε ανθρωποι με τροπους εδω μεσα!:):):) ετσι εχω καταλαβει τουλαχιστον τοσο καιρο εδω μεσα :):):)

Εχεις δικιο ( οτι δεν σκεφτονται ολοι ετσι) και το εχω αντιληφθει και εγω αυτο!!!
Απλα επειδη εγω και ο συντροφος μου θελουμε να θεωρουμαστε ανθρωποι και δεν ενοχλουμε τους αλλους με το καπνισμα για αυτο το λογο ειμαστε και λιγο αντιθετοι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Βασικά,δεν καπνίζω...
Και ούτε έχω τρελλό πρόβλημα με τον καπνό κτλ. Οκ,τον ανέχομαι,γιατί καταλαβαίνω τί εστί εξάρτηση...Άλλωστε ,όλοι οι φίλοι μου καπνίζουν...
Το μόνο μου πρόβλημα ,κυρίως σε χώρους δουλειάς,που σε μικρούς χώρους στοιβαζόμασταν πολλά άτομα,ήταν η αγένεια των καπνιστών,όταν μετά από πολύ ντουμάνιασμα και πολύ σκέψη,τολμούσες να τους ζητήσεις ευγενικά να γίνει κάτι μ'αυτό το θέμα.... εεεεε ρεεεεε...βαστάτε τούρκοι τ'άρματα....
Δεν μ'ενοχλεί ο καπνός,η αγένεια κάποιων καπνιστών κάποιες φορές ναι,μ'ενοχλούσε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Γκάλοπ - Κάπνισμα

Κι εγω καπνιστρια 12 χρονια σχεδον... Παντως τα τελευταια 3 χρονια το εχω ελλατωσει παρα πολυ, οποτε ουτε μεσα στο σπιτι καπνιζω, ουτε τα μετρα με ενοχλουνε τοσο. Θυμαμαι παλιοτερα σε ταξιδια στο εξωτερικο που βγαιναμε για ποτα και δεν μπορουσαμε να καπνισουμε και μας ενοχλουσε πολυ, αλλα το συνηθισαμε, ε ετσι θα γινει κι εδω πιστευω. Τωρα στο σπιτι θα κανω κανενα τσιγαρο μια στο τοσο, οταν ομως εχουμε καμμια μαζωξη και καπνιζουνε ολοι και ντουμανιαζει το σπιτι, μετα γεμιζω μπωλακια με νερο και ξυδι και τα αφηνω πανω σε αναμενα καλοριφερ για καποιες ωρες. Κανει καταπληκτικη δουλεια στην απορροφηση του καπνου και ειναι απολυτα φυσικη λυση! Τωρα εαν ειναι καλοκαιρι ανοιχτα παραθυρα μονιμως!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Λοιπον..και εγω το εχω σκεφτει αυτο,διοτι και εγω ειμαι καπνιστρια..και μαλίστα με τεραστιο αγχος..τρωω βιολογικα,κανω σωστη διατροφη..αλλα το τσιγαρο..τσιγαρο..:crazy::crazy::crazy: πολυ θα ηθελα να το κοψω..αλλα προς το παρων τουλαχιστον,δεν μπορω..:(
Αυτο που κανω ειναι,να αεριζω παρα πολυ καλα το σπιτι...και ας εχω θερμανση,δηλαδη.. πολυ συχνα ανοιγω τα παραθυρα και επισης δεν καπνιζω στην κρεβατοκαμαρα μου,ουτε στο δωματιο των ζουζουνιων...αυτα..:)
ΥΓ..η πλακα ειναι οτι,οταν σε ειδα που ανοιξες το θεμα..σκεφτηκα...α το ζωντοβολο,ειναι αντικαπνιστρια,και θελει να μας την μπει..χαχαχαχαχαχαχαχ..

Αχαχαχαχαχα οχι ρεεεεε δικιά σας είμαι ;)

nikoll αυτό με το νερό και το ξύδι πολύ μου άρεσε δεν το ήξερα θα το δοκιμάσω! ε ναι γιατί σε λίγο θα βρω τον λεόν να με περιμένει με τσιγάρο! χαχαχαχα. Όσο για την αγένεια των καπνιστών οκ συμφωνώ και θα παραδεχτώ ότι κ εγώ έχω μιλήσει απότομα σε σχετική παρατήρηση :redface: και το μετάνιωσα μετά. Ένα σας λέω όμως αντικαπνιστές -------> περιμένω να μου ρθει παρατήρηση εκεί που θα καπνίζω στο αγιάζι ... ε εκεί έχει να γίνει το έλα να δεις... :devil: Όπως ένας καθηγητής μου στο πανεπιστήμιο που με είδε στο φουαγιέ να καπνίζω και μου είπε " καπνίζεις μωρή?" (ποιαααααααααααα είπες μωρήηηηηηη ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε?) :ropalo::crazy::crazy::crazy::devil:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Γκάλοπ - Κάπνισμα

Μωρη???????? Ρε θα τον εκανα του κουταλιου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μωρη???????? Ρε θα τον εκανα του κουταλιου...

Άσε τουμπέκα έκανα γιατί το μάθημα θα το περνούσα σε 4 εξεταστικές..... Δεν ξέρεις πόσο το μετανιώνω που δεν του πάτησα ένα μπινελίκι όλο δικό του και ας το έδινα ακόμα το μάθημα :D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Άσε τουμπέκα έκανα γιατί το μάθημα θα το περνούσα σε 4 εξεταστικές..... Δεν ξέρεις πόσο το μετανιώνω που δεν του πάτησα ένα μπινελίκι όλο δικό του και ας το έδινα ακόμα το μάθημα :D

Ναι ρε γμτ εχουν και αυτα τα ασχημα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να σας πω κι εγώ τον καημό μου με το τσιγάρο.
Το έμαθα στα 21 μου. Το έκοψα στα 24 για 18 μήνες. Μια μέρα σε ένα πλοίο είδα με τα μάτια μου να σκοτώνονται δύο συνάδελφοι στη ράδα της Τρίπολης (Λιβύη). Κάποια στιγμή συνέλαβα τον εαυτό μου να καπνίζει και ο ανθυποπλοίαρχος μου είπε ότι μου το είχε προσφέρει ο Λίβυος πιλότος.
Το ξαναέκοψα στα 45 μου. Και μπορώ να πω άνετα. Αλλά θυμάμαι πως μια μέρα του Αι Γιάννη (τέσσερις μήνες μετά) ξύπνησα με στεναχώρια. Ήθελα να κλάψω και δεν ήξερα για πιο λόγο. Πέρασαν έξι φρικτοί μήνες με ψυχοπλακώματα κατήφεια και ακεφιά. Το λεξοτανιλ κόντευε να γίνει το ψωμί μου. Στη κατάσταση αυτή τόλμησα να μπαρκάρω όμως ο καπετάνιος μου (φίλος μου παλιός) που με γνώριζε καταλαβαίνοντας ότι δεν πάω καλά και ήμουν άλλος Γιάννης όταν το πλοίο έφτασε στο Περθ της Αυστραλίας έδωσε εντολή στο πράκτορα να με πάει στη καλύτερη κλινική. Με παρέλαβαν οι γιατροί μια ολόκληρη μέρα. Αιματολογικές και άλλες εξετάσεις τίποτα δεν βρέθηκε.
Τελικά με παρέλαβε ένας ψυχολόγος και αφού διαπίστωσε ότι δεν είχα οικογενειακά η οικονομικά προβλήματα μου είπε να του περιγράψω τα τρία καλύτερα και τα τρία χειρότερα πράγματα που μου συνέβησαν τον τελευταίο χρόνο. Όταν στα θετικά του είπα ότι έχω κόψει το τσιγάρο πήδηξε μέχρι το ταβάνι. Αυτό είναι το πρόβλημα σου μου είπε. Το απάντησα ότι δεν έχω καμιά επιθυμία να καπνίσω και ότι δεν αισθάνομαι να το έχω ανάγκη. Μου έφερε η βοηθός του ένα βιβλίο που ερμήνευε τι συμβαίνει όταν κόβεις το τσιγάρο. Η θα σε ρίξει στο φαΐ η θα σε κάνει ευέξαπτο και νευρικό. Υπάρχουν όμως και ποσοστά μικρά του λιγότερου του 1% που το στερητικό σύνδρομο σε κτυπάει στο ψυχολογικό τομέα.
Μου συνέστησε να ξεκινήσω το τσιγάρο και αν θελήσω να το κόψω να με παρακολουθεί γιατρός. Μόλις βγήκα έξω αγόρασα ένα πακέτο και άναψα το πρώτο μου τσιγάρο. Λένε πως όταν έχεις καιρό να καπνίσεις με τη πρώτη ρουφηξιά σε πιάνει ζαλάδα. Τρίχες. Το πήρα μονορούφι. Σε δέκα μέρες ήμουν ο παλιός Γιάννης που ήξεραν οι γονείς μου και οι φίλοι μου. Από κείνη την εποχή αποφεύγω να κάνω κριτική για τους ναρκομανείς γιατί θεωρούσα ότι οι περισσότεροι δεν ήθελαν να τα κόψουν. Κι εγώ για ένα απλό τσιγάρο δεν το κατόρθωσα. Τώρα τους καταλαβαίνω απόλυτα.

Αποφεύγω να κάνω επισκέψεις σε θείες μου που είναι φανατικές αντικαπνίστριες. Μερικές έγιναν αφού πέθανε ο άντρας τους. Όσο ζούσαν το ανέχονταν. Κι αν πάω (πολύ σπάνια) κάθομαι για κανένα μισάωρο. Κι όταν φεύγω τους λέω πως φεύγω για να καπνίσω. Αφού δεν δέχονται τη μυρωδιά του είμαι υποχρεωμένος να το σεβαστώ γιατί έχουν δίκιο αλλά δεν θα βγω και στο μπαλκόνι τους να καπνίσω.

Είναι κατάρα το τσιγάρο. Κι εμείς οι καπνιστές πρέπει να σεβαστούμε αυτούς που δεν καπνίζουν. Αν το ταβερνάκι ή η καφετέρια μου απαγορεύει το κάπνισμα θα κάτσω σπιτάκι μου να το καπνίσω έστω και στο μπαλκόνι για να μη ενοχλώ τη Χιονάτη. Σήμερα που ρίχνει νιφάδες στο Κερατσίνι έχω ξυλιάσει αλλά τι να κάνω ?. Αυτή θα είναι η αυτοτιμωρία μου στο ότι δεν είχα τη απαραίτητη θέληση ή τη δύναμη να το κόψω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελικά με παρέλαβε ένας ψυχολόγος και αφού διαπίστωσε ότι δεν είχα οικογενειακά η οικονομικά προβλήματα μου είπε να του περιγράψω τα τρία καλύτερα και τα τρία χειρότερα πράγματα που μου συνέβησαν τον τελευταίο χρόνο. Όταν στα θετικά του είπα ότι έχω κόψει το τσιγάρο πήδηξε μέχρι το ταβάνι. Αυτό είναι το πρόβλημα σου μου είπε. Το απάντησα ότι δεν έχω καμιά επιθυμία να καπνίσω και ότι δεν αισθάνομαι να το έχω ανάγκη. Μου έφερε η βοηθός του ένα βιβλίο που ερμήνευε τι συμβαίνει όταν κόβεις το τσιγάρο. Η θα σε ρίξει στο φαΐ η θα σε κάνει ευέξαπτο και νευρικό. Υπάρχουν όμως και ποσοστά μικρά του λιγότερου του 1% που το στερητικό σύνδρομο σε κτυπάει στο ψυχολογικό τομέα.
Μου συνέστησε να ξεκινήσω το τσιγάρο και αν θελήσω να το κόψω να με παρακολουθεί γιατρός. Μόλις βγήκα έξω αγόρασα ένα πακέτο και άναψα το πρώτο μου τσιγάρο. Λένε πως όταν έχεις καιρό να καπνίσεις με τη πρώτη ρουφηξιά σε πιάνει ζαλάδα. Τρίχες. Το πήρα μονορούφι. Σε δέκα μέρες ήμουν ο παλιός Γιάννης που ήξεραν οι γονείς μου και οι φίλοι μου. Από κείνη την εποχή αποφεύγω να κάνω κριτική για τους ναρκομανείς γιατί θεωρούσα ότι οι περισσότεροι δεν ήθελαν να τα κόψουν. Κι εγώ για ένα απλό τσιγάρο δεν το κατόρθωσα. Τώρα τους καταλαβαίνω απόλυτα.

Δηλαδή με λίγα λόγια ο ψυχολόγος σε έκανε να ξαναρχίσεις το κάπνισμα. Για αυτό δε τους συμπαθώ.... έκανες μια μεγάλη προσπάθεια και το έκοψες και έγινε ένας ψυχολόγος αιτία να το ξαναρχίσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι δυστυχώς. Ρώτησα στην Ελλάδα και μου είπαν πως αν το στερητικό σύνδρομο σε κτυπήσει στο ψυχολογικό τομέα και δεν έχεις σωστή υποστήριξη φτάνεις μέχρι τα όρια της αυτοκτονίας. Και δεν σου κρύβω πως στις στιγμές της απόλυτης κατάπτωσης που ζούσα το σκεπτόμουν σαν λύτρωση. Αλλά προσοχή. Μη πάρετε τη περίπτωση μου σαν κλασσική. Μπορεί να σου δημιουργήσει πρόβλημα χάνοντας τα μαλλιά σου, ακόμα και να έχεις συνεχή φαγούρα στο δέρμα. (γνώρισα ένα ορθοπεδικό που είχε αυτό το πρόβλημα) και στις περιπτώσεις αυτές τουλάχιστον συνεχίζεις την προσπάθεια αλλά στο ψυχολογικό τομέα θέλει τρομερή προσπάθεια και ένα πολύ πολύ καλό γιατρό.
Γι αυτό πάντα το λέω στους νέους. Όσο πιο μικρός το κόψεις το ρημάδι τόσο πιο εύκολο είναι και πιο ανώδυνο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να σας πω κι εγώ τον καημό μου με το τσιγάρο.
Το έμαθα στα 21 μου. Το έκοψα στα 24 για 18 μήνες. Μια μέρα σε ένα πλοίο είδα με τα μάτια μου να σκοτώνονται δύο συνάδελφοι στη ράδα της Τρίπολης (Λιβύη). Κάποια στιγμή συνέλαβα τον εαυτό μου να καπνίζει και ο ανθυποπλοίαρχος μου είπε ότι μου το είχε προσφέρει ο Λίβυος πιλότος.
Το ξαναέκοψα στα 45 μου. Και μπορώ να πω άνετα. Αλλά θυμάμαι πως μια μέρα του Αι Γιάννη (τέσσερις μήνες μετά) ξύπνησα με στεναχώρια. Ήθελα να κλάψω και δεν ήξερα για πιο λόγο. Πέρασαν έξι φρικτοί μήνες με ψυχοπλακώματα κατήφεια και ακεφιά. Το λεξοτανιλ κόντευε να γίνει το ψωμί μου. Στη κατάσταση αυτή τόλμησα να μπαρκάρω όμως ο καπετάνιος μου (φίλος μου παλιός) που με γνώριζε καταλαβαίνοντας ότι δεν πάω καλά και ήμουν άλλος Γιάννης όταν το πλοίο έφτασε στο Περθ της Αυστραλίας έδωσε εντολή στο πράκτορα να με πάει στη καλύτερη κλινική. Με παρέλαβαν οι γιατροί μια ολόκληρη μέρα. Αιματολογικές και άλλες εξετάσεις τίποτα δεν βρέθηκε.
Τελικά με παρέλαβε ένας ψυχολόγος και αφού διαπίστωσε ότι δεν είχα οικογενειακά η οικονομικά προβλήματα μου είπε να του περιγράψω τα τρία καλύτερα και τα τρία χειρότερα πράγματα που μου συνέβησαν τον τελευταίο χρόνο. Όταν στα θετικά του είπα ότι έχω κόψει το τσιγάρο πήδηξε μέχρι το ταβάνι. Αυτό είναι το πρόβλημα σου μου είπε. Το απάντησα ότι δεν έχω καμιά επιθυμία να καπνίσω και ότι δεν αισθάνομαι να το έχω ανάγκη. Μου έφερε η βοηθός του ένα βιβλίο που ερμήνευε τι συμβαίνει όταν κόβεις το τσιγάρο. Η θα σε ρίξει στο φαΐ η θα σε κάνει ευέξαπτο και νευρικό. Υπάρχουν όμως και ποσοστά μικρά του λιγότερου του 1% που το στερητικό σύνδρομο σε κτυπάει στο ψυχολογικό τομέα.
Μου συνέστησε να ξεκινήσω το τσιγάρο και αν θελήσω να το κόψω να με παρακολουθεί γιατρός. Μόλις βγήκα έξω αγόρασα ένα πακέτο και άναψα το πρώτο μου τσιγάρο. Λένε πως όταν έχεις καιρό να καπνίσεις με τη πρώτη ρουφηξιά σε πιάνει ζαλάδα. Τρίχες. Το πήρα μονορούφι. Σε δέκα μέρες ήμουν ο παλιός Γιάννης που ήξεραν οι γονείς μου και οι φίλοι μου. Από κείνη την εποχή αποφεύγω να κάνω κριτική για τους ναρκομανείς γιατί θεωρούσα ότι οι περισσότεροι δεν ήθελαν να τα κόψουν. Κι εγώ για ένα απλό τσιγάρο δεν το κατόρθωσα. Τώρα τους καταλαβαίνω απόλυτα.

Αποφεύγω να κάνω επισκέψεις σε θείες μου που είναι φανατικές αντικαπνίστριες. Μερικές έγιναν αφού πέθανε ο άντρας τους. Όσο ζούσαν το ανέχονταν. Κι αν πάω (πολύ σπάνια) κάθομαι για κανένα μισάωρο. Κι όταν φεύγω τους λέω πως φεύγω για να καπνίσω. Αφού δεν δέχονται τη μυρωδιά του είμαι υποχρεωμένος να το σεβαστώ γιατί έχουν δίκιο αλλά δεν θα βγω και στο μπαλκόνι τους να καπνίσω.

Είναι κατάρα το τσιγάρο. Κι εμείς οι καπνιστές πρέπει να σεβαστούμε αυτούς που δεν καπνίζουν. Αν το ταβερνάκι ή η καφετέρια μου απαγορεύει το κάπνισμα θα κάτσω σπιτάκι μου να το καπνίσω έστω και στο μπαλκόνι για να μη ενοχλώ τη Χιονάτη. Σήμερα που ρίχνει νιφάδες στο Κερατσίνι έχω ξυλιάσει αλλά τι να κάνω ?. Αυτή θα είναι η αυτοτιμωρία μου στο ότι δεν είχα τη απαραίτητη θέληση ή τη δύναμη να το κόψω.


εγω ξερεις τι εχω να σου πω?δεν θελω βεβαια να αμφισβητησω ψυχολογο...ολα μα ολα οσα μας συμβαινουν εχουν καποια αιτια.εσυ ειχες τη δυναμη να το κοψεις,γραφεις οτι δεν ειχες αναγκη να καπνισεις στα 45 σου και οντως πιστεψε με δεν ειχες.υπαρχουν μερες που κ εγω ξυπναω και νιωθω ενα βαρος μια στεναχωρια θελω να κλαιω κ δεν ξερω το γιατι.αυτες τις μερες νιωθω οτι κατι μου λειπει και ολα αυτα τα χρονια προσπαθω να το βρω.κ εγω ξυπνησα μια μερα κ ειπα δεν καπνιζω το βαρεθηκα κ εχω να καπνισω εδω κ 4-5 μηνες.ισα ισα με ενοχλει αφανταστα.παρολα αυτα εγω πιστευω οτι η καταθλιπτικη σου διαθεση οφειλεται σε πραγματα που εχουνε να κανουνε με τον ιδιο σου τον εαυτο και νομιζω εισαι ο μονος ειδικος που μπορει να βαλει κατω τα πραγματα και να δει τι εχει συμβει στο παρελθον και πως αυτο επηρεαζει το μελλον.ειναι κριμα να κανεις κακο στον εαυτο σου κ να βασανιζεσαι απο τυψεις οτι δεν εισαι δυνατος να το κοψεις.ταπεινη μου γνωμη ειναι να βρεις αυτα/αυτα που σε κανουν ευτιχισμενο κ εκει να εστιασεις...κ να ξερεις οτι καποιες μερες ειναι λογικο να μην ειμαστε καλα αυτο ειναι ανθρωπινο...εαν ομως δεις οτι εχεις συμπωματα καταθλιπτικα που εμμενουν 6 μηνες ισως πρεπει να δεις καποιον ειδικο κ εδω αναφερομαι στην κλινικη καταθλιψη που θελει παρακολουθηση.εγω απλα θεωρω οτι κατι σου λειπει και εσενα...λειπει λιγο αλατι απο την ζωη σου...ισως...αλλα ποτε μη θεωρεις τον εαυτο σου αδυναμο...ποτε.;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κατερίνα έχεις δίκιο. Απόλυτο δίκιο αλλά σε διαβεβαιώ πως από τότε δεν μου παρουσιάστηκαν άλλα καταθλιπτικά φαινόμενα. Ίσως στο μυαλό μου ο γιατρός να μου κόλλησε τη ιδέα πως το τσιγάρο έφταιγε ( ή βρήκα σαν σωσίβιο την εξήγηση του γιατρού) Ξέρω πολύ απλά πως μετά από το επεισόδιο αυτό βρήκα την ηρεμία μου ζώντας μια φυσιολογική ζωή. Και ποιος δεν έχει κάνει την αυτοκριτική του. Στο θέμα του τσιγάρου όμως νομίζω πως δεν μπορώ να αντισταθώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Γκάλοπ - Κάπνισμα

Ειμαι και εγω καπνιστρια και προσπαθω να αεριζω πολυ συχνα το σπιτι 2-3 φορες την ημερα.Τα καλοκαιρια ειναι μονιμως ανοιχτα.ΠΟΤΕ οταν ειναι διπλα μου ή αγκαλια μου ο Τιγρης και τωρα που κρυωσε ο καιρος και δεν μπορω να αεριζω πολυ συχνα και για πολυ ωρα το σπιτι, καθομαι σαν το χαζο κατω απο τον απορροφητηρα και κανω την δουλεια μου!!;)
Γενικοτερα οταν ειμαι ειμαι με αλλο ατομο ειτε καπνιζει ειτε οχι παντα ρωταω αν τον ενοχλει ο καπνος.Γιατι και εμενα παρολο που καπνιζω με ενοχλει οταν ο αλλος φυσαει μεσ τη μαπα μου τον καπνο του.Οσο για τον νομο (που και παλι δεν ισχυει..) ειναι χαζος και δεν προκειται να λειτουργησει ποτε στην Ελλαδα.Εκτος απο αυτο, δεν κοιτανε που ολα τα υπολοιπα ειναι σκ@τ@, το τσιγαρο να κοψουμε τους ελειπε και γιναμε Ελβετία....!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Γκάλοπ - Κάπνισμα

Ο Λεόν πάει μυρίζει το τασάκι και μετά αρχίζει να "σκάβει" στο τραπέζι για να το "σκεπάσει".......Την πρώτη φορά που τον είδα δεν κατάλαβα και νόμιζα ότι θα τα κάνει στο τραπέζι....Αφού δει ότι δεν σκεπάζεται όποτε δεν είμαι μπροστά το ρίχνει στο πάτωμα... Ο γατούλης μου :redface::/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Γκάλοπ - Κάπνισμα

Α και μενα ειναι το αγαπημενο του να ριχνει κατω τα τασακια!!!Και εχω και φλοκατες στρωμενες ολη η σταχτη σκορπαει.Δεν το μυριζει,ουτε παει να το σκεπασει αλλα καμια φορα χωνει μεσα κανενα πατουσακι και μετα εκνευριζεται γιατι το ταλαιπωρω για να του το πλυνω!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κατερίνα έχεις δίκιο. Απόλυτο δίκιο αλλά σε διαβεβαιώ πως από τότε δεν μου παρουσιάστηκαν άλλα καταθλιπτικά φαινόμενα. Ίσως στο μυαλό μου ο γιατρός να μου κόλλησε τη ιδέα πως το τσιγάρο έφταιγε ( ή βρήκα σαν σωσίβιο την εξήγηση του γιατρού) Ξέρω πολύ απλά πως μετά από το επεισόδιο αυτό βρήκα την ηρεμία μου ζώντας μια φυσιολογική ζωή. Και ποιος δεν έχει κάνει την αυτοκριτική του. Στο θέμα του τσιγάρου όμως νομίζω πως δεν μπορώ να αντισταθώ.
Ποσο μου αρεσει ο τροπος μου "μιλας"..δειχνει ανθρωπο που ξερει τη ζωη..:)
Λοιπον Γιαννη μου..ενα θα σου πω..εμενα με πιανει καταθλιψη..οταν σκεφτομαι οτι το εχω κοψει.Δηλαδη οταν το φανταζομαι..και δεν σου κανω πλακα.Ενω ειμαι αφανταστα αγχωτικος τυπος,και εχω φοβερο αγχος που καπνιζω...,θα ηθελα πολυ να το κοψω...αλλα..στην ιδεα και μονο με πιανει καταθλιψη,οπως σου ειπα.Η αδελφη μου..καπνιζε περιπου 7 τσιγαρα την ημερα..καμια σχεση με εμενα δηλαδη,που κανω πολυ περισσοτερα.Και ομως..οταν το εκοψε..αυτο ακριβως που περιγραφεις και εσυ ,επαθε..ισως σε μικροτερο βαθμο..αλλα την καταθλιψουλα της την ειχε.Αφου σηκωνονταν το πρωι..και εκλαιγε χωρις λογο..:eek:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι Έφη.
Όταν το κόψιμο του τσιγάρου σε χτυπήσει στο ψυχολογικό τομέα, θέλει πολύ δουλειά για να το ξεπεράσεις. Αλλά η ζωή όπως έχει γίνει, δεν σου αφήνει κανένα περιθώριο να ηρεμήσεις και να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα αυτό. Ή ο καπετάνιος στα πλοία ήταν στραβόξυλο ή ο προιστάμενος στη στεριά το ίδιο, ή ο γείτονας θα είναι εριστικός ή τα οικογενειακά προβλήματα θα σαρώνουν τη ζωή σου. Μια απλή παράβαση που θα σου γράψει ο τροχονόμος, θα την αισθάνεσαι σαν βουνό που σε πλακώνει μέχρι να πληρώσεις το πρόστιμο.
Ο ορθοπεδικός της αδελφής μου. Ξαφνικά τον έπιασε φαγούρα στο κορμί του. Ξυνόταν κάθε στιγμή και ποτέ στο ίδιο σημείο. Δεν μπορούσε να κοιμηθεί κι αν κοιμόταν, ενοχλούσε την γυναίκα του. Αναγκάστηκε να κοιμάται στον καναπέ. Αγόρασε καινούργια ρούχα μήπως τα παλιά προκαλούσαν τον ερεθισμό. Έκανε βιοψία στο δέρμα. Και τι δεν έκανε. Ντρεπόταν τους πελάτες του που τον επισκέπτονταν. Και σε ένα σεμινάριο που είχε πάει στην Αγγλία (νομίζω), συνάδελφος του είπε να ξαναξεκινήσει το κάπνισμα να ηρεμήσει.

Με πολλούς που συζήτησα το πρόβλημα αυτό νομίζουν ότι το λέω σαν δικαιολογία. Αλλά πίστεψε με αν πας σε ψυχολόγους θα δεις και νέα παιδιά αγόρια και κορίτσια σαν τα κρύα νερά να περιμένουν στη σειρά με θολό βλέμμα να του ανοίξουν την καρδιά τους και αναρωτιέσαι μέσα σου ποιο πρόβλημα δημιούργησε αυτή τη κατάσταση σε τόσο νέο παιδί. Η δικιά τους περίπτωση ότι και να την δημιούργησε, φυσικά δεν ήταν το τσιγάρο αλλά αξίζουν αυτά τα παιδιά να έχουν πάνω στα νιάτα τους τέτοια εμπειρία ?
Ε όχι. Αν είναι να καταντήσω έτσι για ένα τσιγάρο καλύτερα να το συνεχίσω προσπαθώντας καθημερινά να μη καπνίζω πολλά (τρόπος του γράφειν). Το γνωρίζω ότι είναι η καταστροφή της υγείας μου αλλά προτιμώ να ζήσω ήρεμος την υπόλοιπη ζωή μου με αυτές τις συνθήκες κι όταν θα έρθει το κακό το μόνο που εύχομαι να είναι σε καλπάζουσα μορφή για να τελειώσω πιο γρήγορα.
Αυτοκαταστροφικός? Όχι, καθόλου. Τουλάχιστον ζω το σήμερα ήρεμα, με τη Χιονάτη δίπλα μου, κι αυτό είναι το καθημερινό μου φάρμακο.

Μήπως βγήκαμε off topic ?.

Η Χιονάτη δεν ενοχλείται να μυρίζει το τασάκι. Και τα τασάκια μου είναι αυτά με το ελατήριο που τα σκεπάζει. Ο προηγούμενος γάτος ο Rico με το που έβλεπε τον καπνό του τσιγάρου με απέφευγε σαν ο διάολος το λιβάνι. Με κομπλάριζε το τσογλάνι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και εγω καπνίζω και εχω παντα ανοιχτο το παραθυρο να βγαινει ο καπνος….
Αλλα δεν ξερω ποσο αποτελεσματικό είναι….

Τουλάχιστον δεν είναι κλειστός ο χώρος.
Σκευτομαι και την ιδεα του ανεμιστήρα. Δηλαδη να φυσαει προς το παράθυρο με σκοπο να βγαινει αμεσως εξω ο καπνός

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καπνίζω...ο γάτος μου??

Παιδιά καλή χρονιά να έχουμε!

Λοιπόν,με απασχολεί το γεγονός οτι καπνίζω πολυ και ξέρω οτι είναι κακή συνήθεια πρώτα απ'όλα για μένα τη ίδια,όμως είναι επιλογή μου οπότε καλά να πάθω...το θέμα όμως είναι οτι μένω με τον γάτο μου στο ίδιο δωμάτιο και ανησυχώ γιατί μπορεί να επηρεάζεται και ο δικός του οργανισμος με το παθητικο κάπνισμα.Όταν καπνίζω βεβαια ανοίγω την μπαλκονόπορτα αλλα κ πάλι ντουμανιάζει...έξω είναι λίγο δύσκολο να βγαίνω γιατι κάνει ψωφόκρυο εδώ στη Σαλονίκη τώρα το χειμώνα και καπνίζω και το ένα μετά το άλλο συνήθως.Διατρέχει ο γάτος μου κάποιο σοβαρό κίνδυνο από αυτό?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top