Γάτες και τέχνες

[bunny]

Είναι πολύ όμορφο... Ίσως το ωραιότερο που έχω διαβάσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Ένα πολύ γλυκό ανιμέ μικρού μήκους του Makoto Shinkai με τίτλο She and Her Cat.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Απάντηση: Γάτες και Τέχνες

Το εχω δει,ειναι πραγματικα πολυ γλυκο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΖΗΝΑ]

Ο Ζorro στο 12ο Φεστιβαλ Ντοκιμαντέρ​

<< Ζorro ο γάτος>> ,18/3 στις 22:30 και 21/3 στις 17:30, στην αίθουσα <Τζόν Κασσαβέτης>, στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης.

Απο το Κ της Καθημερινής:Μέρα και νύχτα τριγυρνάει στα στενάκια του Ψυρρή και της Πλάκας, σκαρφαλώνει στα κεραμίδια των μονοκατοικιών στο Μοναστηράκι, κάνει γνωριμίες και φίλους, ερωτεύεται. Είναι ο Ζorro,ένας μάλλον ασυνήθιστος γάτος: τις περιπέτειές του κατέγραψε επί τέσσερα χρόνια η Σελάνα Βροντή, δημοσιογράφος του <Κ> και τις Καθημερινής.
Μέσα απο το ντοκιμαντέρ << Ζorro ο γάτος>> μας παρουσιάζεται και μια αλλιώτικη Αθήνα.
Προβάλλεται στο επίσημο πρόγραμμα του 12ου φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης.



​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μυρτω4038]

Ο Ζorro στο 12ο Φεστιβαλ Ντοκιμαντέρ​

<< Ζorro ο γάτος>> ,18/3 στις 22:30 και 21/3 στις 17:30, στην αίθουσα <Τζόν Κασσαβέτης>, στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης.

Απο το Κ της Καθημερινής:Μέρα και νύχτα τριγυρνάει στα στενάκια του Ψυρρή και της Πλάκας, σκαρφαλώνει στα κεραμίδια των μονοκατοικιών στο Μοναστηράκι, κάνει γνωριμίες και φίλους, ερωτεύεται. Είναι ο Ζorro,ένας μάλλον ασυνήθιστος γάτος: τις περιπέτειές του κατέγραψε επί τέσσερα χρόνια η Σελάνα Βροντή, δημοσιογράφος του <Κ> και τις Καθημερινής.
Μέσα απο το ντοκιμαντέρ << Ζorro ο γάτος>> μας παρουσιάζεται και μια αλλιώτικη Αθήνα.
Προβάλλεται στο επίσημο πρόγραμμα του 12ου φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης.



​

Αυτός είναι ο Zorro ο πρωταγωνιστής!

[/IMG]

Ζήνα πάμε μαζί την άλλη Κυριακή να το δούμε;;;;
Και αν θέλουνε και άλλα άτομα, το οργανώνουμε σαν μια άτυπη συνάντηση mycat Θεσ/νίκης!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΖΗΝΑ]

Nαι, ωραία ιδέα να μαζευτούμε για το ντοκυμαντέρ και καφεδάκι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΖΗΝΑ]

Αφρατένιος ο Ζορρό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Ίσως να ξέρετε τη Νόρα, τη γάτα που παίζει πιάνο.
Ο συνθέτης Mindaugas Piecaitis έγραψε το πρώτο γατοκονσέρτο βασιζόμενος στις "μελωδίες" της. Είναι πραγματικά πολύ ωραίο κομμάτι. Απολαύστε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Απάντηση: Γάτες και Τέχνες

φοβερη γατουλα!!!!!!!!!!! Ειναι και μπλε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Ίσως να ξέρετε τη Νόρα, τη γάτα που παίζει πιάνο.
Ο συνθέτης Mindaugas Piecaitis έγραψε το πρώτο γατοκονσέρτο βασιζόμενος στις "μελωδίες" της. Είναι πραγματικά πολύ ωραίο κομμάτι. Απολαύστε!

καλα...μιλαμε αυτο το βιντεο...ειναι στην κυριολεξια χαρμα οφθαλμων...!!!!!!!!!!!..φοβερη και η μουσικη.αλλα απαιχτη και η γατα!!!! πωπω....καλε,αυτη το απολαμβανει επανω στο πιανο!!!! και ειναι και τσουπωτη τσουπωτη......τη θελω αυτη τη γατα!!!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bonjovicat]

υπαρχει ενα υπεροχο βιβλιο που λεγεται ''η ιστορια του γατου που εμαθε σε εναν γλαρο να πετα''...αξιζει να το διαβασετε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[catlin]

Το Πένθος για τις Γάτες

Γινόμαστε υπερβολικά συναισθηματικοί
όταν πεθαίνουν ζώα.
Σπαραξικάρδιοι.
Όμως μόνο για τα ζώα που έχουνε γούνα,
μόνο για κείνα που μας μοιάζουνε,
έστω και κατά προσέγγιση.

Αυτά που έχουνε μεγάλα μάτια,
μάτια που κοιτάνε κατά μέτωπο.
Αυτά που έχουνε μικρές μύτες
και μικρά ράμφη.

Κανείς δε θρηνεί μια αράχνη.
Ούτ’ ένα καβούρι.
Οι νηματέλμινθες δεν προκαλούν ολοφυρμούς.

Ούτε τα ψάρια.
Για τα βρέφη της φώκιας η θλίψη αναβαθμίζεται.
Και για τους σκύλους, και για τις κουκουβάγιες,
μερικές φορές.
Για τις γάτες σχεδόν πάντοτε.
Μήπως επειδή παρομοιάζουμε αυτά τα ζώα με νεκρά μωρά;
Μήπως επειδή μας φαίνεται πως είναι κομμάτι δικό μας,
η ψυχή του ζώου που έχουμε μέσα μας
παραχωμένη κάπου στο μέρος της καρδιάς,
γουνάτη και γεμάτη εμπιστοσύνη,
ζωική παρόρμηση, πάντα σ’ επιφυλακή,
βίαιη προς άλλες μορφές ζωής,
ευδαίμων τον περισσότερο καιρό,
αλλά και ανόητη κάποτε;

(Γιατί σχεδόν πάντα οι γάτες; Γιατί οι νεκρές γάτες
προκαλούν τόσα γελοία κλάματα;
Γιατί τέτοιο βαρύ πένθος;
Γιατί δεν μπορούμε πια να βλέπουμε
στο σκοτάδι, χωρίς αυτές;
Γιατί κρυώνουμε χωρίς τη γούνα τους;
Μήπως επειδή έχουμε χάσει τον κρυφό δεύτερο εαυτό μας
αυτόν στο οποίο θ’ αλλάζαμε
αν θέλαμε να διασκεδάσουμε,
αν θέλαμε να σκοτώσουμε
χωρίς κανέναν ενδοιασμό,
τότε που θα θέλαμε να πετάξουμε από πάνω μας
το σκοτεινό γκρίζο βαρίδι
που κουβαλάμε ως άνθρωποι;

MARGARET ATWOOD
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΤΣΟΥ



ΟΙ Γάτες θα το ξέρουν

Οι γάτες θα το ξέρουν
Ακόμα θα πέφτει η βροχή
στα γλυκά σου λιθόστρωτα
μια σιγανή βροχή
σαν φύσημα ή σαν βήμα.
Ακόμα η αύρα και η αυγή
θ’ ανθίζουν απαλά
σαν κάτω από το βήμα σου,
όταν εσύ θα ξαναγυρίζεις.
Ανάμεσα στα λουλούδια και στα πρεβάζια
οι γάτες θα το ξέρουν.
Θά ‘ρθουν άλλες μέρες
θά ‘ρθουν άλλες φωνές.
Θα χαμογελάς μονάχη σου.
Οι γάτες θα το ξέρουν.
Θ’ ακούς λέξεις παλιές
λέξεις κουρασμένες και άδειες
όπως τα παρατημένα ρούχα
της χθεσινής γιορτής.
Θα κάνεις χειρονομίες
θ’ απαντάς με λέξεις’
πρόσωπο της άνοιξης
θα κάνεις και συ χειρονομίες.
Οι γάτες θα το ξέρουν,
πρόσωπο της άνοιξης,
και η σιγανή βροχή,
η αυγή με τα χρώματα των υακίνθων
που κομματιάζουν την καρδιά
εκείνου που δεν ελπίζει πλέον σε σένα,
είναι το λυπημένο χαμόγελο
που χαμογελάς μονάχη σου.
Θά ‘ρθουν άλλες μέρες,
άλλες φωνές και ξυπνήματα.
Την αυγή θα υποφέρουμε,
πρόσωπο της άνοιξης.

Τσεζαρε Παβέζε

Η Γαλή

Είν’ η γαλή αντιπαθής εις τους κοινούς ανθρώπους.
Μαγνητική και μυστική, τον επιπόλαιόν των
κουράζει νουν· και τους χαρίεντάς της τρόπους
δεν εκτιμούν.
Aλλ’ είναι της γαλής ψυχή η υπερηφάνειά της.
Το αίμα και τα νεύρα της είν’ η ελευθερία.
Ποτέ δεν είναι ταπεινά τα βλέμματά της.
Εν των παθών της δε τω πάντοτε κρυπτώ,
εν τη καθαριότητι, εν τη ηρεμία
και καλλονή των στάσεων, τη εγκρατεία
ενδείξεων, πόση λεπτή αισθήσεων αγνότης
ευρίσκεται. Ότ’ αι γαλαί ρεμβάζουν ή κοιμώνται
τας περιβάλλει οραματισμού ψυχρότης.
Ίσως τριγύρω των τότε περιπλανώνται
φάσματα παλαιών καιρών. Ίσως η οπτασία
εις Βούβαστιν τας οδηγεί· όπου τα ιερά των
ήνθουν, και Pαμεσών τας έστεφε λατρεία,
κ’ ην οιωνός εις ιερείς παν κίνημά των.
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)

Κ.Π.Καβάφης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Η ΓΑΤΑ

Λύσσαγε ο άνεμος κι άσκημη ήταν η φύση
κι η νύχτα βέβηλη, λερή
(σκουπίδια και ποντίκια
μυρμήγκιαζαν στα ερείπια)
κι όλος ο κόσμος γύρω
έρημος έμοιαζε, αδειανός
στη μοίρα του αφημένος.

Και τότε φάνηκε απότομα η γάτα
ισχνή και κάτασπρη μεσ' από τη μαυρίλα
μια αστραπή που αιφνίδια τον εφιάλτη κόβει
τον ύπνο ξύπνο κάνοντας
έμεινε λίγο ακίνητη-άγαλμα στο σκοτάδι-
κι ύστερα χάθηκε μεμιάς
σαν ελιγμός νεράιδας.

Και λύσσαγε ο άνεμος
κι άσκημη ήταν η νύχτα
και τα κλαδιά μες στην αυλή ξύναν τραχιά τους τοίχους,
νύχια που θέλαν θήραμα
να σφίξουν, να σπαράξουν.

Στρατής Πασχάλης
Από τη συλλογή Άνθη του νερού (1994)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Ευγένιος Τριβιζάς

Η τελευταία μαύρη γάτα





Λίγα λόγια για το βιβλίο

Το βιβλίο συμπεριλαμβάνεται στη βάση συγγραμμάτων Εύδοξος (κωδ.: 22767572). Μπορείτε να διαβάσετε ένα απόσπασμα, τα περιεχόμενα και το οπισθόφυλλο εδώ.

Σε ένα μακρινό νησί τα μέλη μιας μυστικής αδελφότητας προληπτικών πιστεύουν ότι οι μαύρες γάτες φέρνουν γρουσουζιά και αποφασίζουν να τις εξολοθρεύσουν με δηλητήρια, παγίδες και χίλιους δύο απάνθρωπους τρόπους. Σε λίγο έχουν σχεδόν επιτύχει τον σκοπό τους. Μόνο μια μαύρη γάτα έχει απομείνει ζωντανή. Τα μέλη της αδελφότητας είναι αποφασισμένα να τη βρουν και να την εξοντώσουν. Αλλά και η γάτα είναι αποφασισμένη να επιζήσει. Αυτή είναι η ιστορία ενός ανελέητου διωγμού, ενός απελπισμένου έρωτα, μιας πικρής προδοσίας – αυτή είναι η ιστορία της τελευταίας μαύρης γάτας.
Η Tελευταία μαύρη γάτα: ένα μυθιστόρημα από τον «ποιητή παραμυθιών» Ευγένιο Τριβιζά, που κερδίζει από την πρώτη σελίδα και κρατά αδιάπτωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, μια συναρπαστική περιπέτεια που συνδυάζει τον λυρισμό με το χιούμορ, τη συγκίνηση με το μυστήριο, την απόγνωση με την ελπίδα, ένα δριμύ «κατηγορώ» κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της δεισιδαιμονίας.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ένας υποβλητικός μύθος που διερευνά την κάθοδο ενός έθνους στα βάθη του δολοφονικού φανατισμού. Μια ιστορία που θερμαίνει τις καρδιές...
Elaine Williams, Times Educational Supplement

Η δυναμική του ρατσισμού και το ηθικό καθήκον της αντίστασης εναντίον του σπάνια έχουν αποδοθεί με τόσο ελκυστικό τρόπο. Η Τελευταία μαύρη γάτα θυμίζει αλληγορία του Αλμπέρ Καμί για ένα νεότερο κοινό.
Boyd Tonkin, Literary editor, The Independent

Το ανάλαφρο, όμορφο και διασκεδαστικό βιβλίο του Τριβιζά χωρίς αμφιβολία είναι βιβλίο-παραβολή. Είναι βιβλίο-αντανάκλαση. Ίντριγκα και ερωτική ιστορία. Φιλία και προδοσία. Υπέροχοι και άθλιοι χαρακτήρες. Στο βιβλίο πλανάται μια αύρα θάλασσας, λαχτάρας, ακόμα και η μυρωδιά φρέσκου ψαριού. Γιατί πρώτα από όλα ο Έλληνας Ευγένιος Τριβιζάς δεν είναι φιλόσοφος, ούτε ιεροκήρυκας, είναι απλά ποιητής.
www.livelib.ru/book

Η μισαλλοδοξία, η δημιουργία αποδιοπομπαίων τράγων και η απληστία των εταιρικών οικονομικών συμφερόντων σατιρίζονται κατά τρόπο θαυμαστό.
Gary Mc Keone, Literary Editor, Arts Council, England

Καταπληκτικό μυθιστόρημα.
Γ. Ζουμπουλάκης, Το Βήμα

Μια ιστορία ηρωικής αντίστασης στις δεισιδαιμονίες, προκαταλήψεις και φυλετικές διακρίσεις. Ο συγγραφέας κλέβει τις καρδιές των μικρών αναγνωστών με τους ήρωες και τη γλώσσα του.
Mutfak Banyo Seramik

Το μυθιστόρημα αποκαλύπτει έναν ολόκληρο κόσμο, τον σύγχρονο κόσμο με τις μηχανορραφίες του, την αναλγησία, το έλλειμμα της δημοκρατίας, την απουσία οραμάτων, εντέλει τον κάθε λογής ρατσισμό του.
Γιάννης Σ. Παπαδάτος, Διαβάζω

Ο Ευγένιος Τριβιζάς κηρύσσει πόλεμο στις δεισιδαιμονίες, τις προκαταλήψεις και τις φυλετικές διακρίσεις…
Haftalik Dergisi

Μαύρο, όπως και οι τετράποδοι πρωταγωνιστές του, ένα ρέκβιεμ για την ολοκληρωτική παράνοια του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας.
Το Ποντίκι

Πλήρης απόλαυση! Δε χωράει στο μυαλό! Δεν περίμενα από μια ιστορία για γάτες τέτοιο βάθος.
https://novostiliteratury.ru

Μία άκρως καθηλωτική περιπέτεια φαντασίας και μυστηρίου.
Bookseller

Ο Τριβιζάς είναι αρκετά έμπειρος κι ευφυής, ώστε να μην πέσει στην παγίδα του διδακτισμού και της ηθικολογίας. Η Τελευταία μαύρη γάτα διαβάζεται με αγωνία κι ενδιαφέρον ως την τελευταία της σελίδα.
Radikal Kitap

Έχοντας επίγνωση των αναλογιών και των μεγεθών θα μπορούσε η Τελευταία μαύρη γάτα να συγκριθεί με την περίφημη Φάρμα των ζώων. Και τα δύο αυτά βιβλία κατάφεραν το καθένα με τον δικό του τρόπο να φέρουν στο φως οδυνηρές αλήθειες των καιρών.
Αντώνης Ξαγάς, mic

Το εξόχως αυτό ανατρεπτικό μυθιστόρημα για παιδιά (και όχι μόνο) του Ευγένιου Τριβιζά μπαίνει στα σχολεία του Ισραήλ.
Γ. Μπασκόζος, Το Βήμα

Καλό βιβλίο, υπέροχο, μπορείς να πεις. Διαβάζοντάς το νομίζεις ότι σε παρακολουθούν ένα ζευγάρι φωτεινά, πράσινα γατίσια μάτια. Τέτοιες ιστορίες θα τις θυμάσαι για πολύ καιρό.
www.livelib.ru/book

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Ανέβηκε στα κεραμίδια
η καρδιά μου κι έκλαιγε,
όπως τις νύχτες κλαίνε οι γάτοι
Το μπλουζ του ανθρώπου
του κάθε ανθρώπουέλεγε
Με το κασκέτο ενός εργάτη

Σ' ένα άδειο πιάτο εμαγιέ
θα φάω το γάλα μου
βρε χρόνε κυνηγέ.
Σ' ένα άδειο πιάτο εμαγιέ
θα φάω την νύχτα μου
βρε χρόνε κυνηγέ

Παράθυρα την ίδια ώρα
που κι απόψε σβήσατε,
τη μαύρη βόλτα μου όπως κάνω
Στο τενεκάκι του έρωτά μου
κοίτα τι μ' αφήσατε
Αυτό που αξίζει σε ζητιάνο

​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Πώς Ζωγραφίζουμε Γάτες

Επειδή οι γάτες είναι πιο εξεζητημένα ζώα και πιο "γυναίκες", όπως και να το κάνουμε νομίζω ταιριάζει σε αυτές η ευελιξία του νεροχρώματος για να τις ζωγραφίσουμε. Οι συμβουλές μου είναι οι ίδιες, όπως και για τους σκύλους και για όλα τα ζωάκια που μοιραζόμαστε τη ζωή τους με τη δική μας. Ειδικά για τις γάτες το βιντεάκι που θα δείτε παρακάτω είναι η ζωντανή απόδειξη των λεγομένων μου και ίσως σας πείσει να ασχοληθείτε με ένα ομολογουμένως δύσκολο θέμα. Η φωτογραφία πάντα θα σας διευκολύνει για πιο σίγουρα αποτελέσματα και πιο γρήγορα επίσης. Πάντως το να παρατηρείτε μια γάτα πως κινείται είναι μια μουσική πανδαισία. Δοκιμάστε! Να σας πω μόνο ότι την πρώτη φορά που έκανα απόπειρα να ζωγραφίσω εκ του φυσικού τη γάτα μου απογοητεύτηκα τελείως. Εκείνη τη στιγμή, σαν να το κατάλαβε, την έπιασε η κινητική της διάθεση και δεν καθόταν πουθενά και σε καμία στάση πάνω από ένα λεπτό. Τι την παρακάλεσα, τι της εξήγησα, τίποτα εκείνη. Εγώ επέμεινα και τελικά τα κατάφερα ή μάλλον βαρέθηκε η γάτα να την ακολουθώ και συνέχισε την κανονική της ζωή. Χάλασα πολλά μπλοκς ζωγραφικής μέχρι να φτάσω σε επιθυμητό αποτέλεσμα.
Σήμερα, από τις τότε παρατηρήσεις, μπορώ να τις ζωγραφίσω και με "κλειστά" μάτια, που λέει ο λόγος.

Σας ξαναλέω, δείτε τα βιντεάκια και τις σελίδες που μιλάνε για τα οικόσιτα ζώα.Για κάθε ένα από αυτά, γατάκια και σκυλάκια έχουν και αρκετές φωτογραφίες τους που ίσως σας βοηθήσουν στις ζωγραφικές σας αναζητήσεις. Άλλωστε μοιάζουν οι ράτσες αρκετά μεταξύ τους. Τι έχετε να χάσετε; Καλή επιτυχία εύχομαι.



Τι λέτε; Οι ζωγράφοι του φόρουμ να μας πουν τις εντυπώσεις τους!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Ανακαλύπτοντας εκ νέου τον Έλιοτ... Ναι, έπεσα πάνω στο Εγχειρίδιο πρακτικής γατικής του Γέρο-Πόσουμ και, φυσικά, δεν αντιστάθηκα!
Απολαύστε το πρώτο ποίημα της συλλογής!

ΤΟ ΒΑΦΤΙΣΜΑ ΤΩΝ ΓΑΤΩΝ

Το να βαφτίζεις τα γατιά έχει μιά δυσκολία…

Δεν είναι επιπόλαιη κι ανάλαφρη ασχολία
​

Καθόλου δεν τρελάθηκα, και δεν το λέω αστεία:

Κάθε μιά Γάτα, ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΡΙΑ!
​

Ένα, να τη φωνάζουμε στην οικογένειά της

Ας πούμε Βίκτωρ, Αύγουστος, Τζωρτζίνα, Ιπποκράτης
​

Ας πούμε Μέρλιν, Τζόναθαν, Αλόνζο, Μανταλένα

Καθημερνά ονόματα, καλά, συνηθισμένα.
​

Να βρείτε ωραιότερα υπάρχουν ευκαιρίες

Ονόματα για τζέντλεμεν και άλλα γιά κυρίες
​

Ας πούμε, Πλάτων, Άδμητος, Ηλέκτρα, Ευρυάλη

Μα όλα αυτά είναι κοινά, και θα τα έχουν κι άλλοι.
​

Μιά Γάτα όμως, να ξέρετε, θέλει και το δικό της

Το δεύτερο το όνομα το αποκλειστικό της!
​

Για να μπορεί αφ΄υψηλού τον κόσμο να κοιτάει

Και την ουρά της πάντοτε ψηλά να την κρατάει.
​

Πρέπει να είναι όνομα μονάχα για μιά Γάτα:

Χουρχούρης, γιά παράδειγμα, Γλείψος, Χνουδοπατάτα
​

Κι άλλα πολλά τέτοιας λογής μπορώ να αναφέρω:

Μπομπαλουρίνα, Πιρπιρής, Φρουφρού, Τρελοκαμπέρω.
​

Πέρα όμως απ΄αυτά τα δυο, υπάρχει κι ένα άλλο

Τ' όνομα το μοναδικό, το τρίτο, το μεγάλο:
​

Το όνομα το μυστικό, ΠΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ

Και Γάτα σ΄ άνθρωπο μπροστά ποτέ δεν αναφέρει.
​

Όταν σε διαλογισμό λοιπόν μια Γάτα δείτε

Πάντα ο λόγος είν’ αυτός, και να το θυμηθείτε:
​

Σ' απύθμενους συλλογισμούς βρίσκεται βυθισμένη

Για τ' όνομα το άρρητο
​

Το αρρητορητονιάρρρητο
​

Το όνομά της το κρυφό σκέπτεται μαγεμένη



Απολαυστικότατο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ofilia]

Ανακαλύπτοντας εκ νέου τον Έλιοτ... Ναι, έπεσα πάνω στο Εγχειρίδιο πρακτικής γατικής του Γέρο-Πόσουμ και, φυσικά, δεν αντιστάθηκα!
Απολαύστε το πρώτο ποίημα της συλλογής!

ΤΟ ΒΑΦΤΙΣΜΑ ΤΩΝ ΓΑΤΩΝ

Το να βαφτίζεις τα γατιά έχει μιά δυσκολία…

Δεν είναι επιπόλαιη κι ανάλαφρη ασχολία
​

Καθόλου δεν τρελάθηκα, και δεν το λέω αστεία:

Κάθε μιά Γάτα, ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΡΙΑ!
​

Ένα, να τη φωνάζουμε στην οικογένειά της

Ας πούμε Βίκτωρ, Αύγουστος, Τζωρτζίνα, Ιπποκράτης
​

Ας πούμε Μέρλιν, Τζόναθαν, Αλόνζο, Μανταλένα

Καθημερνά ονόματα, καλά, συνηθισμένα.
​

Να βρείτε ωραιότερα υπάρχουν ευκαιρίες

Ονόματα για τζέντλεμεν και άλλα γιά κυρίες
​

Ας πούμε, Πλάτων, Άδμητος, Ηλέκτρα, Ευρυάλη

Μα όλα αυτά είναι κοινά, και θα τα έχουν κι άλλοι.
​

Μιά Γάτα όμως, να ξέρετε, θέλει και το δικό της

Το δεύτερο το όνομα το αποκλειστικό της!
​

Για να μπορεί αφ΄υψηλού τον κόσμο να κοιτάει

Και την ουρά της πάντοτε ψηλά να την κρατάει.
​

Πρέπει να είναι όνομα μονάχα για μιά Γάτα:

Χουρχούρης, γιά παράδειγμα, Γλείψος, Χνουδοπατάτα
​

Κι άλλα πολλά τέτοιας λογής μπορώ να αναφέρω:

Μπομπαλουρίνα, Πιρπιρής, Φρουφρού, Τρελοκαμπέρω.
​

Πέρα όμως απ΄αυτά τα δυο, υπάρχει κι ένα άλλο

Τ' όνομα το μοναδικό, το τρίτο, το μεγάλο:
​

Το όνομα το μυστικό, ΠΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ

Και Γάτα σ΄ άνθρωπο μπροστά ποτέ δεν αναφέρει.
​

Όταν σε διαλογισμό λοιπόν μια Γάτα δείτε

Πάντα ο λόγος είν’ αυτός, και να το θυμηθείτε:
​

Σ' απύθμενους συλλογισμούς βρίσκεται βυθισμένη

Για τ' όνομα το άρρητο
​

Το αρρητορητονιάρρρητο
​

Το όνομά της το κρυφό σκέπτεται μαγεμένη



Απολαυστικότατο;

;Ολόκληρο το εγχειριδιο ειναι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Pierre Auguste Renoir

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Γιώργος Σεφέρης

Οι γάτες τ' Άι-Νικόλα


Τὸν δ᾿ ἄνευ λύρας ὅμως ὑμνωδεῖ
θρῆνον Ἐρινύος
αὐτοδίδακτος ἔσωθεν
θυμός,
οὐ τὸ πᾶν ἔχων
ἐλπίδος φίλον θράσος.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 990 ἔπ.

«Φαίνεται ο Κάβο-Γάτα…», μου είπε ο καπετάνιος
δείχνοντας ένα χαμηλό γιαλό μέσα στο πούσι
τ’ άδειο ακρογιάλι ανήμερα Χριστούγεννα,
«… και κατά τον Πουνέντε αλάργα το κύμα γέννησε την Αφροδίτη·
λένε τον τόπο Πέτρα του Ρωμιού.
Τρία καρτίνια αριστερά!»
Είχε τα μάτια της Σαλώμης η γάτα που έχασα τον άλλο χρόνο
κι ο Ραμαζάν πώς κοίταζε κατάματα το θάνατο,
μέρες ολόκληρες μέσα στο χιόνι της Ανατολής
στον παγωμένον ήλιο
κατάματα μέρες ολόκληρες ο μικρός εφέστιος θεός.
Μη σταθείς ταξιδιώτη.
«Τρία καρτίνια αριστερά» μουρμούρισε ο τιμονιέρης.
…ίσως ο φίλος μου να κοντοστέκουνταν,
ξέμπαρκος τώρα
κλειστός σ’ ένα μικρό σπίτι με εικόνες
γυρεύοντας παράθυρα πίσω απ’ τα κάδρα.
Χτύπησε η καμπάνα του καραβιού
σαν τη μονέδα πολιτείας που χάθηκε
κι ήρθε να ζωντανέψει πέφτοντας
αλλοτινές ελεημοσύνες.
«Παράξενο», ξανάειπε ο καπετάνιος.
«Τούτη η καμπάνα ―μέρα που είναι―
μου θύμισε την άλλη εκείνη, τη μοναστηρίσια.
Διηγότανε την ιστορία ένας καλόγερος
ένας μισότρελος, ένας ονειροπόλος.
»Τον καιρό της μεγάλης στέγνιας,
―σαράντα χρόνια αναβροχιά―
ρημάχτηκε όλο το νησί·
πέθαινε ο κόσμος και γεννιούνταν φίδια.
Μιλιούνια φίδια τούτο τ’ ακρωτήρι,
χοντρά σαν το ποδάρι ανθρώπου
και φαρμακερά.
Το μοναστήρι τ’ Αϊ-Νικόλα τό είχαν τότε
Αγιοβασιλείτες καλογέροι
κι ούτε μπορούσαν να δουλέψουν τα χωράφια
κι ούτε να βγάλουν τα κοπάδια στη βοσκή·
τους έσωσαν οι γάτες που αναθρέφαν.
Την κάθε αυγή χτυπούσε μια καμπάνα
και ξεκινούσαν τσούρμο για τη μάχη.
Όλη μέρα χτυπιούνταν ως την ώρα
που σήμαιναν το βραδινό ταγίνι.
Απόδειπνα πάλι η καμπάνα
και βγαίναν για τον πόλεμο της νύχτας.
Ήτανε θαύμα να τις βλέπεις, λένε,
άλλη κουτσή, κι άλλη στραβή, την άλλη
χωρίς μύτη, χωρίς αυτί, προβιά κουρέλι.
Έτσι με τέσσερεις καμπάνες την ημέρα
πέρασαν μήνες, χρόνια, καιροί κι άλλοι καιροί.
Άγρια πεισματικές και πάντα λαβωμένες
ξολόθρεψαν τα φίδια μα στο τέλος
χαθήκανε· δεν άντεξαν τόσο φαρμάκι.
Ωσάν καράβι καταποντισμένο
τίποτε δεν αφήσαν στον αφρό
μήτε νιαούρισμα, μήτε καμπάνα.
Γραμμή!
Τι να σου κάνουν οι ταλαίπωρες
παλεύοντας και πίνοντας μέρα και νύχτα
το αίμα το φαρμακερό των ερπετών.
Αιώνες φαρμάκι· γενιές φαρμάκι».
«Γραμμή!» αντιλάλησε αδιάφορος ο τιμονιέρης.


Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 1969

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.