Γάτες και τέχνες

drusilia

Διάσημο μέλος

Η drusilia αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 48 ετών και μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3.422 μηνύματα.
Στηρίζοντας το νέο δημιουργικό κύμα της αγαπητής airosky, να συμβάλλω κι εγώ λίγο με αυτο το νέο θέμα.
Γάτες και Τέχνη. Η γάτα πάντα υπήρξε αντικείμενο λατρείας από διάφορους εκπροσώπους του δικού μας είδους, από τα αρχαία χρόνια.
Αρκετοί προσπάθησαν να αποτυπώσουν το χαρακτήρα και τη ουσία της στα έργα τους, άλλοι επιτυχημένα άλλοι λιγότερο.
Ας θυμηθούμε εδώ βιβλία, πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, ποίηση και λογοτεχνία, ακόμα και κόμικ, που αναφέρονται στην Γάτα και μας έκαναν εντύπωση, θετική ή αρνητική.

Εγώ θα ξεκινήσω με ένα μικρό βιβλιαράκι στα αγγλικά (δεν θυμάμαι πώς το πήρα δυστυχώς και απο που)
Λέγεται "The cat and the Tao", της Kwong Kuen Shan και συνδυάζει αποφθέγματα ανατολικής, και κυρίως κινέζικης φιλοσοφίας με δικές της εικονογραφίσεις, πάλι κινέζικου στυλ, με γατούλες.
Νομίζω οτι ειναι ενα πραγματικά χαλαρωτικό βιβλιαράκι και το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ax, αχ! Σε αγγλόφωνα υπάρχουν πάρα πολλά εξαιρετικά βιβλια για γάτες με σκέψεις, αποσπάσματα κλπ. Αλλά και στα ελληνικά πια κυκλοφορούν αρκετά. Ενδεικτικά αναφέρω μερικά -πέρα από τα διάφορα άλμπουμ με φωτογραφίες, ράτσες κ.λπ.
Έλλη Χιούμαν, Βίος και έργα της Γάτας της Σοφής, Εκδόσεις Οδυσσέας (το «Χιούμαν» είναι ψευδώνυμο της Έλλης Παππά)
Patricia Highsmith, Γάτες –Τρία διηγήματα, τρία ποιήματα, ένα δοκίμιο και επτά σχέδια, Εκδόσεις Άγρα
Δήμητρα Σίμου, Μικρή σουίτα για γάτους, Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο
Παυλίνα Παμπούδη, Γατολόγιο, Εκδόσεις Ροές
Στέλλα Μιχαηλίδου, Ιστορίες για μαύρες γάτες, (σχέδια: Βίκτωρ Μοσχόπουλος), Εκδόσεις Επόμενος Σταθμός
Ελκε Χάιντενραϊχ, Δον Νέρο Κορλεόνε, Μια γατοϊστορία, (εικόνες του Κβιντ Μπούχολτς), Εκδόσεις Γράμματα
T.S. Elliot, To εγχειρίδιο πρακτικής γατικής του γέρο-Πόσουμ, Εικονογράφηση Edward Gorey, Eκδόσεις Άγρα [Σημ. Εδώ βασίστηκε το μιούζικαλ Cats]΄
Το θέμα είναι ατελείωτο, αλλά σιγά-σιγά, κοιτώντας τις βιβλιοθήκες μας και γράφοντάς τα εδώ, θα μπορούσαμε να σκαρώσουμε μια σχετικά πλήρη βιβλιογραφία.
Επίσης πολύ εντυπωσιακή ήταν μια συλλογή που είχε εκδώσει το Mουσείο Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης "The Metropolitan Cats" με γάτες από έργα που έχει το μουσείο, διαφορετικής τεχνοτροπίας, καλλιτεχνών, εποχών κλπ.
Μη μου πείτε ότι οι φίλοι σας δεν σας κάνουν δώρο διάφορα "γατικά"????


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Θα ήθελα να προσθέσω το βιβλιαράκι του Μπαροουζ "Η γάτα μέσα μας", όπου περιγράφει τη σχέση του με όλες τις γάτες που περασαν από τη ζωή του

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδια πολύ ενδιαφέροντα ολα αυτά!
Θα τα αναζητήσω.
Κι εγώ έχω διάφορα και ξεχασμένα στην βιβλιοθήκη μου, θα τα ψάξω να σας πω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπορούμε να αναφέρουμε και γάτα σε β' ρόλο; :rolleyes:
H Cheshire Cat στην Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων δεν ήταν φοβερός χαρακτήρας;

chessire.gif

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι, ναι!!!:P Μόνο που με φόβιζε λιγάκι μικρή με αυτά τα άσπρα και μεγάλα της δόντια:redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπορούμε να αναφέρουμε και γάτα σε β' ρόλο; :rolleyes:
H Cheshire Cat στην Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων δεν ήταν φοβερός χαρακτήρας;

chessire.gif
Εννοείται! Μιλάμε για θρυλικό γατί. Εξάλλου, στην Αγγλία χρησιμοποιείται συχνά και η έκφραση "γελάει σαν τον τσέσαιρ"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τι λέτε για λίγη ποίηση; Μου αρέσει πολύ αυτό το μικρό ποιηματάκι του Maurice Carême:

Le Chat et le Soleil

Le chat ouvrit les yeux,
Le soleil y entra.
Le chat ferma les yeux,
Le soleil y resta.

Voilà pourquoi, le soir,
Quand le chat se réveille,
J'aperçois dans le noir
Deux morceaux de soleil.


Η γάτα κι ο ήλιος

Η γάτα άνοιξε τα μάτια,
Ο ήλιος μπήκε μέσα.
Η γάτα έκλεισε τα μάτια,
Ο ήλιος έμεινε μέσα.

Γιʼ αυτό, το βράδυ,
Όταν η γάτα ξυπνάει,
Διακρίνω στο σκοτάδι
Δυο κομμάτια ηλίου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελειο, Αστριντ...
Μολις μου θύμησες ένα ωραίο ποίημα του Καβάφη. "Η Γαλή", που σημαίνει γάτα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το έψαξα σε μια συλλογή που έχω και που περιέχει όλα τα ποιήματα του Καβάφη και δεν το βρήκα. Στο ιντερνετ είδα γιατί: είναι από τα Κρυμμένα Ποιήματα... χιχιχι. Όντως πολύ ωραίο ποίημα κι αυτό!!!

Για όσους δεν το βρίσκουν γιατί κρύβεται πάλι:

Η Γαλή

Είνʼ η γαλή αντιπαθής εις τους κοινούς ανθρώπους.
Μαγνητική και μυστική, τον επιπόλαιόν των
κουράζει νουν· και τους χαρίεντάς της τρόπους
δεν εκτιμούν. [ ]
[ ]
[ ]

Aλλʼ είναι της γαλής ψυχή η υπερηφάνειά της.
Το αίμα και τα νεύρα της είνʼ η ελευθερία.
Ποτέ δεν είναι ταπεινά τα βλέμματά της.
Εν των παθών της δε τω πάντοτε κρυπτώ,
εν τη καθαριότητι, εν τη ηρεμία
και καλλονή των στάσεων, τη εγκρατεία

ενδείξεων, πόση λεπτή αισθήσεων αγνότης
ευρίσκεται. Ότʼ αι γαλαί ρεμβάζουν ή κοιμώνται
τας περιβάλλει οραματισμού ψυχρότης.
Ίσως τριγύρω των τότε περιπλανώνται

φάσματα παλαιών καιρών. Ίσως η οπτασία
εις Βούβαστιν τας οδηγεί· όπου τα ιερά των
ήνθουν, και Pαμεσών τας έστεφε λατρεία,
κʼ ην οιωνός εις ιερείς παν κίνημά των.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
πολυ ωραιο!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η αληθεια ειναι ενω εχουμε ξανα πει για βιβλια για γατες καπου ( ειναι δυσκολο να ξαναβρει κανεις θεμα εδω) δεν νομιζω να εχουμε πει για γατες και ποιηση η για ρολους.. πολυ ενδιαφερον

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπράβο βρε Άστριντ, μας έβαλες τα γυαλιά...
Αυτο το ποίημα το ειχα δει μια φορά, ήταν οντως στα κρυμένα...
Για μενα ειναι καταπληκτικό εκφράζει την ουσία της Γάτας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τα γυαλιά είναι πολύ της μόδας. Μα εγώ τι έκανα; Τη σελίδα αυτή δεν την άνοιξες εσύ; Και ποιος ανάφερε τον Καβάφη; Η έμπνευση έρχεται από όλους μας!
Κι εγώ το είχα διαβάσει πριν αυτό το ποίημα και το θεωρούσα πολύ δύσκολο, αλλά με μια γατίσια άποψη όπως λες βλέπω πολύ καλύτερα τι εννοεί. Ευχαριστώ Drusilia!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η γλώσσα του Καβάφη ειναι λιγο κοντά στην καθαρεύουσα σε κάποια σημεία (Η "καθαρεύουσα" Άστριντ, ήταν η γλώσσα των πολιτκών και τον λογίων, με πολλά στοιχεία απο τα αρχαία ελληνικά. Ερχόταν σε αντιπαλότητα κατά κάποιο τρόπο με την "δημοτική" που μιλάμε σήμερα και τελικά επικράτησε.)
Αν κάποιο σημείο απο το ποίημα σου ειναι δυσνόητο, ειναι φυσιολογικό, και σε εμας ειναι κάποιες φορές. Πες μου αν κάτι δεν καταλαβαίνεις καλα. :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εχει αναφερθεί και παλιότερα στο φόρουμ, αλλά θα το προσθέσω κι εγώ.
Πολύ ωραίο διήγημα ειναι το " Οι γάτες της Ούλθαρ" στο βιβλιο "Η ονειρική αναζήτηση της άγνωστης Καντάθ" του H. P. Lovecraft.
Ο Lovecraft ήταν συγγραφέας βιβλίων τρόμου και κάπως "περίεργη" προσωπικότητα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μ' 'αρεσαν πολύ τα πόιήματα και όλ' αυτά που λέτε. Είναι ένα πολύ όμορφο ποστ.Θα ψάξω και γω σε άλλες τέχνες πιο οικείες σε μένα να βρω υλικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ποιημα του Ουιτμαν.
Νομιζω πως θα μπορουσα να φυγω και να παω να ζησω με τα ζωα,ειναι τοσο ηρεμα και αυταρκη.
Καθομαι και τα κοιταζω ωρες ολοκληρες.Δεν ιδρωνουν,ουτε παραπονουνται για τη μοιρα τους.
Δε μενουν ξυπνια μες στη νυχτα,θρηνωντας για τις αμαρτιες τους.
Δε μ αρρωσταινουν συζητωντας για το καθηκον τους προς το θεο.
Κανενα δεν ειναι ανικανοποιητο,κανενα δεν κατεχεται απο την τρελλη μανια της ιδιοκτησιας.
Κανενα δε γονατιζει μπροστα στο αλλο,ουτε σ εκεινα που ζουσαν πριν απο χιλλια χρονια.
Κανενα δεν ειναι σεμνοτυφο η δυστυχισμενο πανω σ ολοκληρη τη γη..

<παντα πιστευα πως μπορουμε να διδαχθουμε απ τα ζωα>
yakinthos:hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Υπάρχει πολύ υλικο και μακάρι να είχα πιο πολύ χρονο να το ψάξω οπως θα ήθελα! :(
Αλλά σιγά σιγά, ας προτείνουμε ολοι κάτι και τελικά μπορει να βγάλουμε και ένα ωραίο άρθρο! :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ ωραίο Υάκινθε!
Εχεις κανένα λινκ στο πρωτότυπο, το αγγλικό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 3 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top