Γάτοι... ακοινώνητοι! Ιδιοκτήτρια σε απόγνωση!

[xeimwnia]

εχω δυο γατους, 1,5 χρονων και 10 μηνων αντιστοιχα. τους βρηκα αδεσποτους και αρρωστους , τους φροντισα και τους κρατησα σε ξεχωριστο χωρο διπλα απο το σπιτι γιατι η οικογενεια μου δεν τους ηθελε μεσα στο σπιτι με τιποτα. δεν εβγαιναν στην αυλη γιατι υπηρχαν πολλοι κινδυνοι, τους ειχα περιορισμενους στον χώρο τους και τον καθενα ξεχωριστα γιατι καυγαδιζανε πολυ αγρια, δεν αντεχε και δεν αντεχει κανεις απο τους δυο τη παρουσια του αλλου. χθες τους εκανα στειρωση και μολις αρχισαν να συνερχονται απο τη ναρκωση, επεχειρησαν να αλληλοσπαραχθουν!
εκτος απο αυτο το μεταξυ τους προβλημα, εχει προκυψει και ενα δευτερο. επειδη εχουν επαφη μονο με εμενα, ειναι επιθετικοι σε οποιονδηποτε αλλο, απλησιαστοι. γινονται αγνωριστοι στη θεα αλλου ατομου, αγριευουν και δεν ακουν ουτε εμενα, γινονται εκτος εαυτου απο τον φοβο τους.
εν τω μεταξυ, εγω πρεπει να φυγω απο το σπιτι και να ζησω σε μια γκαρσονιερα ενος δωματιου με τη κορη μου που εχει κι αυτη εναν αλλο γάτο! οποτε καταλαβαινετε, ουτε πισω μπορω να τα αφησω γιατι θα τα πεταξουν στον δρομο, ουτε να τα παρω μαζι μου σε ενα δωματιο, δυο ατομα και τρεις γατοι (που μαλιστα μισει ο ενας τον αλλο)!
στην απογνωση μου, δεχτηκε η ξαδελφη μου, σε αλλη πολη, να τα φιλοξενησει, αλλα να τα εχει στην αυλη και μονον εκει.σημειωτέον, οτι δεν τα παει και καλά με τις γάτες, ουτε γνωρίζει τις ανάγκες τους, αλλα το προτεινε για να βοηθήσει εμένα.
και αναρωτιεμαι:
πώς αυτα τα 'αγρίμια" θα προσαρμοστουν σε νεο περιβαλλον και μαλιστα εξωτερικο, καπου δηλαδη που δεν εζησαν ποτέ πριν;
πώς θα πλησιασουν και θα γνωρισουν νεα ατομα, αναγκαστικα, μια και εγω δεν θα μενω εκει;
πώς θα συμβιώσουν και μεταξύ τους αφου βιώνουν και μεταξυ τους την εσχατη αντιπάθεια και εχθρα;
ειναι δυνατον να προσαρμοστουν και αν ναι, με ποιο τροπο, και ποσος χρονος θα χρειαστει;
σας ευχαριστω,
ας μου απαντησει ο καθενας για το θεμα που γνωριζει..
αλήθεια, υπαρχει ισως καποιος κτηνιατρος στη παρέα μας να μας δωσει και τη δικη του επιστημονική αποψη;
περιμενω τη βοηθεια σας..
και αν καποιος ή καποια απο εσας θα ήθελε να φιλοξενησει καποιον απο τους γατουλινους μου,(σε οποιο μερος στην ελλάδα κι αν βρίσκεται), το συζηταμε..με πονα ο αποχωρισμος, αλλα τουλαχιστον αν ξερω οτι θα ειναι με ατομα που τα αγαπάνε και ενδιαφέρονται, θα ειναι πολυ καλυτερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Θεωρητικά, όλα αυτά που αναφέρεις μπορούν να λυθούν, αλλά πρακτικά είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα.
Οι συνεχείς καβγάδες οφείλονταν στο ότι ήταν αστείρωτοι. Μη σε μπερδεύει ότι πήγαν να σκοτωθούν μετά τη στείρωση: οι ορμόνες παραμένουν για καιρό στον οργανισμό. Όταν το επίπεδό τους μειωθεί ύστερα από μερικές εβδομάδες, θα βελτιωθούν τα πράγματα. Αν μάλιστα είναι σε εξωτερικό χώρο, θα οριοθετήσει ο καθένας την περιοχή του και οι καβγάδες θα περιοριστούν πολύ. Δε νομίζω ότι θα γίνουν ποτέ φιλαράκια, αλλά δε χρειάζεται κιόλας. Με τον καιρό, θα μάθουν να συνυπάρχουν.

Το πρόβλημα της μη κοινωνικοποίησης είναι πιο περίπλοκο. Ενώ είναι δυνατόν για κάποιον να κερδίσει (έστω) την εμπιστοσύνη τους, πρέπει να είναι άτομο με εμπερία στις γάτες και όρεξη να ασχοληθεί, κάτι που μάλλον δεν υπάρχει.

Η αυλή της ξαδέρφης σου είναι περιφραγμένη; Επίσης, μήπως θα ήταν δυνατόν να πας να μείνεις μαζί της για κάποιο διάστημα, μέχρι να προσαρμοστούν στον καινούργιο χώρο οι γάτες; Είναι σημαντικό να υπάρξει κάποια περίοδος προσαρμογής, αλλιώς το πιθανότερο είναι να το σκάσουν.

Αν υπάρχει κάποια αποθηκούλα ή κάτι τέτοιο, ίσως θα μπορούσαν να μείνουν εκεί τον πρώτο καιρό και να τους βγάλετε στην αυλή σιγά-σιγά. Αν, με τη δική σου βοήθεια, καταλάβουν πως θα έχουν στέγη και τροφή εκεί, έχουν λιγότερες πιθανότητες να φύγουν.

Πάντως σε γενικές γραμμές, αυτά τα ημιάγρια γατιά είναι πιο ευτυχισμένα σε εξωτερικό χώρο, οπότε αν προσαρμοστούν, πιστεύω ότι θα τα πάνε πολύ καλά εκεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Έχω ένα παιδί τέτοιο, τουλάχιστον....
Τα στείρωσα, και άρχισα να βλέπω βελτίωση.

Και προς εμάς τα δίποδα.. και με τις άλλες γάτες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xeimwnia]

ναι εχετε δικαιο. πρακτικα ειναι δυσκολα τα πραγματα. θα μεινω στη ξαδερφη μου πεντε μερες. δεν ξερω ομως αν ο χρονος αυτος αρκει..δυσκολο το βλεπω. δεν εχει περιφραξη το σπιτι της, σκεφτομαι να περιορισουμε σε ενα κλειστο χωρο τις πρωτες μερες. αλλα με φοβιζει πολυ η αντιδραση τους. και βεβαια η ξαδερφη δεν γνωριζει απο γατες και μαλλον θα πανικοβληθει. τελικα θα αναστατωθουμε ολοι γενικα. δεν μπορω να βρω λυση να τα κρατησω ομως. και ξερω οτι θα μου στοιχισει πολυ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kyveli]

Μία και μόνη γάτα έχουμε που είναι έτσι. Τη βρήκαμε πολύ μικρή, ετοιμοθάνατη, ένα μάτσο κόκαλα και στο στόμα της είχε σφηνωμένο ένα κομμάτι-κόκαλο κοτόπουλου που είχε σαπίσει και εκείνη είχε μείνει με ανοιχτό το στόμα. Την έχουμε από περίπου 3 μηνών, στειρωμένη, με αμέριστη φροντίδα και αγάπη και όμως αυτό το γατί, ποτέ μα ποτέ δεν κατάφερε να προσαρμοστεί.
Είναι ένα αγρίμι ανήμερο και προς εμάς και ως προ τα άλλα γατιά και σκυλιά.
Βγάζει έναν φόβο που μετετρέπεται σε επιθετικότητα και φυγή και είναι ανεξήγητο. Δεν κοινωνικοποιήθηκε ποτέ με κανένα από τα άλλα ζώα της "αγέλης" (μιλάμε κοντά στα 10-12 ζώα σύνολο) και δεν έπιασε φιλίες ποτέ. Οϋτε σε μας κάθεται να τη χαϊδέψουμε. Δεν ξέρω γιατί τόσος φόβος και ενώ την έχουμε από μικρή.

Εμείς πάντως εγκαταλείψαμε την προσπάθεια να πω την αλήθεια και την έχουμε να ζει έτσι όπως εκείνη έχει επιλέξει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xeimwnia]

οταν ειναι χωριστά και μόνο του το καθένα μαζι μου, ειναι διαχυτικά , παιχνιδιάρικα, χαδιάρικα, φερονται νορμάλ. μολις δει ομως ο μεγαλος τον μικρό, νευριαζει και εχει τον νου του εκει συνεχεια και δεν καθεται ουτε να τον χαιδεψω αλλα ειναι ετοιμος για επιθεση ακομα και σε μενα. οσο για αλλον, και στο ακουσμα ξενης φωνης κρυβονται τρομαγμενα και δεν βγαινουν μεχρι να σιγουρευτουν οτι δεν υπαρχει κανεις. μονο σε μενα ειναι ημερα, κι αυτο οταν δεν εχουν αλλη γατα μπροστα τους.
Αναρωτιεμαι αν θα στρωσουν ποτε, ειδικα τωρα που θα μετακομισουν σε αυλη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

το οτι κρυβονται μολις δουνε αλλον ανθρωπο και δεν ειναι κοινωνικα,συμβαινει γιατι απλουστατα δεν ερχονται συχνα σε επαφη με αλλους,εκτος απο σενα,πως θα μπορουσαν να ειναι κοινωνικα αφου ,στην ουσια μεγαλωνουν σε εναν κλειστο χωρο,χωρις αλλες παραστασεις ,εκτος απο σενα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Σε ατες τισ περιπτωσεις εγω χρησιμοποιω τα εξης
1. Λυση τα κρατας και τα δυο εσυ, και παιρνεις κλουβακια μεγαλα λαγου ( με αμμο μεσα) και τα βαζεις το καθενα μεσα. Σιγα σιγα, μερα με τη μερα πλησαζεις τα κλουβακια μεχρι να ειναι κολλητα.
2.Λυση τα δινεις στη κοπελα αλλα περιφρασετε τον κηπο της και τα κραταει κανενα μηνα παλι μεσα ταιζοντας τα ειτε σε χωριστο χωρο ειτε στον ιδιο σε κλουβακια.
3. Και στις δυο περιπτωσεις η ηλεκτρικη σκουπα ως "κοινος εχθρος" κανει θαυματα( κουρνιαζουν μεχρι και διπλα διπλα απο το φοβο τους) καθως και το νεο περιβαλλον στο οποιο εχουν μονο το ενα το αλλο, σαν γνωριμο.
4. Αν τα κρατησεις καλο ειναι να τα τυλιγεις σε πετσετα και να τα δινεις να τα χαιδευουν κι αλλοι ανθρωποι.

Γενικα ειτε τα δωσεις ειτε τα κρατησεις θελει δουλεια. Και αν τα αφησεις φρεσκοστειρωμενα σε απεριφραχτο κηπο μπορει να γινουν λουηδες στο πι και φι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xeimwnia]

συμφωνω, το προβλημα δημιουργηθηκε εξ αιτιας μου. αλλα δεν μπορουσα να κανω αλλιως, δεν ειχα κοσμο στο σπιτι και ο αντρας μου τα αντιπαθουσε και να τα δει δεν ηθελε και στην αυλη εχουμε αγρια σκυλια.
τωρα στην αυλη της ξαδερφης μου που θα τα παω, θα μεινουν σε κλουβια τουλαχιστον μια βδομαδα. εγω θελω παραπανω αλλα ο αντρας της ξαδερφης αντιδρα και με ονομαζει υπερβολικη εως και..τρελλη.
θα μεινω μια βδομαδα, αλλα μετα φοβαμαι πως θα τα βγαλει στην απεριφρακτη αυλη του.
εγω δεν εχω πλεον χωρο, μετακομιζω στη γκαρσονιερα της κορης μου.
φοβαμαι πολυ. δυστυχως οι ανθρωποι δεν καταλαβαινουν και δεν βοηθουν οπως θα επρεπε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη Άνση]

συμφωνω, το προβλημα δημιουργηθηκε εξ αιτιας μου. αλλα δεν μπορουσα να κανω αλλιως, δεν ειχα κοσμο στο σπιτι και ο αντρας μου τα αντιπαθουσε και να τα δει δεν ηθελε και στην αυλη εχουμε αγρια σκυλια.
τωρα στην αυλη της ξαδερφης μου που θα τα παω, θα μεινουν σε κλουβια τουλαχιστον μια βδομαδα. εγω θελω παραπανω αλλα ο αντρας της ξαδερφης αντιδρα και με ονομαζει υπερβολικη εως και..τρελλη.
θα μεινω μια βδομαδα, αλλα μετα φοβαμαι πως θα τα βγαλει στην απεριφρακτη αυλη του.
εγω δεν εχω πλεον χωρο, μετακομιζω στη γκαρσονιερα της κορης μου.
φοβαμαι πολυ. δυστυχως οι ανθρωποι δεν καταλαβαινουν και δεν βοηθουν οπως θα επρεπε.

Ξέρεις, ο καθένας έχει τα προβλήματά του, κι αν δεν έχει μάθει να ζει με ζωάκια, είναι δύσκολο στα ξαφνικά να δείξει κατανόηση σε ένα ξένο πρόβλημα τέτοιου είδους.Νομίζω, ότι η ξαδέλφη σου είναι μονόδρομος για εσένα. Οι γάτοι, αν δώσει κάποιος λίγη σημασία στο να γνωρίσουν το νέο τους περιβάλλον, πιστεύω θα προσαρμοστούν. Εγώ δεν θα έχανα την ώρα μου να τους φέρω κοντά, γιατί δεν θα υπάρξει συνέχεια στην προσπάθεια από τους συγγενείς σου αφού φύγεις. Οπότε, μόλις πάτε στο νέο σπίτι, βγάζε τους εσύ σιγά σιγά σε ξεχωριστό μέρος της αυλής τον καθένα, δείξε τους την τροφή, το νερό, την άμμο, "σύστησέ τους" την εξαδέλφη σου, να μην της κάνουν "ΚΧου" και ,πλέον, μόνο να ελπίζεις μπορείς. Καλή τύχη στα γατάκια και σε εσένα στη νέα σου ζωή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xeimwnia]

να ειστε καλα ολοι σας για τη συμπαρασταση και τον χρονο σας για το προβλημα μου..σας ευχαριστω πολυ!!
καθε ιδεα και συμβουλη σας ειναι ευπροσδεκτη. δεν θα εχω αργοτερα ιντερνετ για να σας ενημερωσω για την εκβαση της υποθεσης, αλλα οταν με το καλο τακτοποιηθω και οταν εχω, θα σας ενημερωσω. για ακομα μια βδομαδα πριν φυγω, γραφετε μου εδω.
θα εφαρμοσω τις συμβουλες σας. ο θεος ας βοηθησει και μενα και τα αγγελουδακια μου που δεν φταινε σε τιποτα. θα κοιτω τα βιντεο και τις φωτογραφιες τους και θα κλαιω μετα τον αποχωρισμο..τωρα, αν ειναι καλα, θα τα βλεπω και μια φορα τον χρονο..
αν ειχα λεφτα θα νοικιαζα μια μικρη μονοκατοικια σε ενα χωριο κοντα στον βολο ή κοντα στα γιαννενα οπου και θα παω, και θα τα κρατουσα εγω..με νοικι ως 80 ευρω. δεν γινεται για παραπανω.
αν τυχον καποιος ή καποια γνωριζει κατι για τετοια μονοκατοικια (ας ειναι και ερειπιο), ας μου πει. το κινητο μου ειναι το 6957258066. το ονομα μου, μαρία.
σας ευχαριστω!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.