Γατούλα σε σπίτι με παιδιά;

[samantha]

Μήπως γνωρίζει κανείς από ποια ηλικία και έπειτα μπορεί ένα παιδάκι να συμβιώσει με μία γάτα με ασφάλεια;
Προσοχή!
Δεν θέλω το γατάκι να τα δει όλα με το μωρό και να υποφέρει και φυσικά δεν θέλω να βλέπω ένα μωρό καρό ή ριγέ από τις γρατζουνιές!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Απ'όσο γνωρίζω δεν υπάρχει στάνταρ ηλικία ή τουλάχιστον δεν έχω διαβάσει πουθενά για τέτοιο νούμερο. Το κλειδί είναι η επιτήρηση απο ενήλικα. Το παιδί πρέπει να μάθει να σέβεται το ζώο και όχι να σπάει πλάκα πχ τραβώντας του την ουρά γιατί τότε πάει γυρεύοντας. Επίσης αν το παιδί είναι κάτω απο 6-7 ετών καλύτερα να μην πάρετε νεαρό γατάκι γιατί το παιδί μπορεί να του κάνει ζημιά στα κόκκαλα που τώρα αναπτύσσονται, με μια πολύ σφιχτή αγκαλιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

οι γατες κ τα παιδια μας

Απο τη στιγμη που το παιδι μπορει να μιλησει,δεν υπαρχουν δυσκολιες στην επικοινωνια του με τις γατες.Τα μικρα ζωακια κολλανε πανω στα παιδακια κ μοιραζονται τον ενθουσιασμο τουςγια παιχνιδι.Συνηθως δεν ενοχλουνται απο τισ δυνατες καραυγες,τα ορμητικα αγκαλιασματα η' τα τραβηγματα των παιδιων.Βεβαια τα παιδια πρεπει να κατανοησουν οτι το γατακι δεν ειναι παιχνιδι,οτι αθισθανετε τον πονο,οτι ΔΕΝ πρεπει να του τραβαν την ουρα η να το κτυπουν.Μαθετε στο παιδι σας οτι πρεπει να αφηνει το γατακι οταν αρχισει να διαμαρτυρετε,δειχτε του πως να το χαιδευει σωστα (κ οχι αποτην αντιθετη φορα του τριχωματος)και ποια ειναι τα παιχνιδια που μπορουν να παιξουν μαζι!ΜΗΝ επιτρεψετε στα παιδια να κανουν μπανιο τον 4ποδο φιλο τους,γιατι το γατακι θα τα παρει απο φοβο κ θα κρυβετε καθε φορα που θα πλησιαζουν!!!!Μια μεγαλυτερη γατα ξερει καλυτερα πωςνα προφυλακτει απο τα παιδια.Συνηθως φευγει οταν η κραυγες η τα αδεξια χερια των μικρων αρχιζουν να γινονται ενοχλητικα.Σε πολυ ακραιες περιπτωσεις βγαζει νυχια!!!!
Μην αφησετε το μωρο να κοιματε με την γατα.Η ηρεμη αναπνοη κ ζεστασια του κορμιου του τραβουν σαν μαγνητης την γατουλα που επιλεγει την κουνια σαν καταλληλο9 μεροσ για υπνο.Το μωρο αισθανετε ευχαριστα με την ομοιομορφη αναπνοη η το γουργουρισμα κτην ζεστασια του τριχωματος τησ γατας.
ΘΑ ειχαμε μια απμονικη σχεση,αν δεν υπηρχε το σωματικο βαροσ τισ γατας(ενηλικη γατα).Εαν η γατατοποθετηθει στο στηθος του μωρου,που δεν εχει απο μονο του τη δυναμη να ελευθερωθει,τοτε μπορει να εχουμε πολυ ασχημες συνεπειες
αυτα ξερω μονο απο οσα εχω διαβασει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

θα συμφωνησω με αυτα που ειπε η ladycat και να συμπληρωσω οτι το παιδι μαθαινει απο εμας συμπεριφορα αν του μαθης να μην παιζει αγαρμπα με την γατα και να την σεβεται σαν ζωντανο ον δεν υπαρχει προβλημα και παντα με επιβλεψη οσο θα ειναι μεχρι 5 ετων .Εχω 3 παιδια μικρα μεγαλωσαν μαζι με τις γατες που ειχα ενιοτε στο σπιτι ποτε δεν ειχα προβλημα με τις παραπανω προιποθεσεις Και φυσικα φροντισε για εμβολια και την ειδικη αλοιφη η χαπι που εξουδετερωνει τα παρασιτα του εντερου για αποφυγη ασθενειων κατα τα αλλα ειναι τρελα και εχει πολυ γελιο γατες και παιδια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[samantha]

Παιδιά, σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας. Η κορούλα μου είναι μόλις 2 χρονών. Έχει μάθει να αγαπάει όλα τα ζώα (μέχρι και κάτι ψόφιες μύγες που βρήκε το καλοκαίρι, προσπαθούσε να φιλήσει!!!) αλλά δείχνει την αγάπη της με λίγο ...υπερβολικό τρόπο! Όταν προσπάθησα να την φέρω σε επαφή με γάτα, μέσω ενός φίλου, κατέληξε η μικρή να κλάιει γιατί η γάτα κρύφτηκε κάτω από τον καναπέ τρομοκρατημένη και η γάτα έκανε 2 ώρες αφότου φύγαμε να βγει από την κρυψώνα της...
Μάλλον πρέπει να περιμένω 1-2 χρόνια ακόμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nessa NetMonster]

Τότε που είχαμε τη Μαργαρίτα μαζί με το σκύλο το ξαδερφάκι μου της έκανε κάτι απίστευτα... και ήταν 4 χρονών

Μετά την πήραν και σπίτι τους... ένας Θεός ξέρει τι πέρασε το κακόμοιρο το γατί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μαργαρίτα]

Έχω 2 κοριτσάκια 7 & 4 1/2 αντίστοιχα, στην αρχή φοβόμουν όταν πήρα τον γατούλη μας για παρέα, αλλά τώρα που έχουν περάσει μόνο 6 μήνες από τότε που τον έχουμε καμία από τις 3 μας δεν μπορεί χωρίς αυτόν αλλά ούτε κι εκείνος. Δεν έχει βγάλει νύχια στα παιδιά και παίζει μαζί τους σαν να είναι σκύλος. Όταν δεν θέλει φεύγει και βέβαια τα παιδιά έχουν μάθει (από εμένα) ότι δεν πρέπει να επιμένουμε να παίξει όταν δεν θέλει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Κάτι που μόλις βρήκα:

Είναι αλήθεια: τα παιδιά που μεγαλώνουν μαζί με κατοικίδια μπορεί να έχουν συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τα παιδιά που δεν έχουν. Διαβάστε αυτό το άρθρο για να μάθετε πώς τα κατοικίδια εμπλουτίζουν τη ζωή και την υγεία των παιδιών.
Η σχέση ανάμεσα στα παιδιά και τα κατοικίδιά τους είναι ιδιαίτερη, παρηγορητική και προσφέρει πολλά οφέλη για την ανάπτυξη του παιδιού. Μελέτες έδειξαν ότι τα παιδιά με κατοικίδια έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, βελτιωμένες κοινωνικές δεξιότητες και είναι περισσότερο δημοφιλή στους φίλους τους. Μαθαίνουν πώς να περιποιούνται τα κατοικίδια, ταυτίζονται συναισθηματικά μαζί τους και υιοθετούν μια στάση φροντίδας. Υπάρχουν αποδείξεις ότι η ιδιοκτησία κατοικίδιων μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη της μη-λεκτικής επικοινωνίας.

Κατοικίδια και οικογενειακή αρμονία
Η ιδιοκτησία κατοικίδιων έχει επίσης ωφέλιμη επίδραση στην οικογενειακή αρμονία. Η έρευνα έδειξε ότι οι οικογένειες περνούν πολύ περισσότερο χρόνο επικοινωνώντας μετά την απόκτηση ενός κατοικίδιου. Τα κατοικίδια είναι το επίκεντρο για χαρούμενες δραστηριότητες και φιλική συζήτηση. Η χαλάρωση και η ανακούφιση από το στρες, που παρέχονται από την συντροφιά ενός ζώου, αποφέρουν μετρήσιμα οφέλη για την υγεία των γονιών. Οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων έχουν μειωμένο ρίσκο για καρδιακές παθήσεις, λιγότερες αρρώστιες και παράπονα, και επισκέπτονται το γιατρό λιγότερο συχνά από ότι οι αντίστοιχοι γονείς χωρίς κατοικίδια.
Η ιδιοκτησία ενός σκύλου μπορεί να είναι μια θαυμάσια οικογενειακή εμπειρία. Τα παιδιά μαθαίνουν να αλληλεπιδρούν και να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την υγεία και την ευημερία του σκύλου τους. Παρόλα αυτά, αν και η ιδιοκτησία σκύλου μπορεί να έχει τεράστια οφέλη για το παιδί, οι γονείς χρειάζεται να διδάξουν τα παιδιά τους πώς νασυμπεριφέρονται στους σκύλους έτσι ώστε να έχουν μια ασφαλή και ευχάριστη σχέση.

απο whiskas.gr

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Christy]

Σκέφτηκες να αρχίσεις πριν τη γάτα με κάτι πιο μικρό και περιορισμένο; Με ενα ψαράκι ας πούμε... να μάθει να το περιποιείται χωρίς να το παίρνει στα χέρια;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μαργαρίτα]

Ξεκινήσαμε με παπαγάλους αλλά οι κόρες μου είχαν τη φαϊνή ιδέα να αφήσουν ανοικτό το κλουβί για να μην είναι φυλακισμένα, συνεχίσαμε με την κουνελίτσα μας τη "Σοφία" όπου τελικά επειδή είχε γίνει μίας γαϊδούρα στο μέγεθος και δεν χώραγε όταν έπρεπε να μπει στο κλουβί της (αλλά και επειδή μου έφαγε το καλώδιο του πλυντηρίου ρούχων.... και ευτυχώς που δεν τη βρήκα ψητή) αναγκάστηκα να τη δώσω στο εξοχικό μου σε έναν γείτονα που εκτρέφει κουνέλια και απ'ότι βλέπω πολύ καλά τα πάει. Αποφάσισα τελικά να πάρω γάτο γιατί είχα όταν ήμουν μικρή και τελικά δεν το μετάνιωσα καθόλου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ira]

συμφωνω με την michelle

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Karmela<3]

Απάντηση: Γάτα και παιδιά

Σήμερα ξέθαψα αυτό το θεματάκι.
Εχω παρατηρήσει πολλές φορές ότι τα παιδιά από την υπερβολική τους αγάπη προς τα ζωάκια μας πολλές φορές γίνονται άγαρμπα, απότομα και κάπως..επικίνδυνα κυρίως για μια γάτα!
Πχ: πριν μήνες είχα την μικρή μου ανιψιά στο σπίτι η οποία αγαπάει πολύ τα ζώα και μάλιστα θέλει απεγνωσμένα ένα δικό της σκυλάκι ή γατάκι.Μόλις ήρθε σπίτι και είδε την Καρμέλα-τότε είχα μόνο αυτήν- έτρεξε γρήγορα κατα πάνω της κάτι το οποίο βέβαια ήταν ένα πρώτο κακό βήμα για τη σχέση τους μιας κ η Καρμέλα τρομοκρατήθηκε.
Εν τω μεταξύ αξίζει να αναφέρω πως πριν φέρω την Καρμελίτσα σπίτι, ζούσε με μια οικογένεια με 2 παιδιά τα οποία την είχαν συνέχεια αγκαλιά -με το ζόρι- την σήκωναν και γενικά δεν χαιρόταν η γάτα με όλη αυτή την επαφή.Το αποτέλεσμα είναι μόλις δει παιδί γενικά να το βάζει στα πόδια!

η μικρή μου ανιψιά την πήρε κάποια στιγμή αγκαλιά και παραλίγο να την πνίξει με τον τρόπο που την έπιασε και την πίεσε!

Και εκεί έρχεται το μέγα ερώτημα:πώς το αντιμετωπίζεις αυτό;Προφανώς δε γίνεται να μην έρχονται ποτέ σε επαφή-κάποια στιγμή θα χρειαστεί- και δε μιλάμε για παιδιά που τα έχεις κ τα μεγαλώνεις μόνος σου ώστε να τα μάθεις σταδιακά με τον τρόπο σου!
τώρα έχω 3 γατιά και τα δύο είναι μικρά άρα ακόμη πιο ευάλωτα.Πώς το αντιμετωπίζετε εσείς;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AnnieGr]

Σήμερα ξέθαψα αυτό το θεματάκι.
Εχω παρατηρήσει πολλές φορές ότι τα παιδιά από την υπερβολική τους αγάπη προς τα ζωάκια μας πολλές φορές γίνονται άγαρμπα, απότομα και κάπως..επικίνδυνα κυρίως για μια γάτα!
Πχ: πριν μήνες είχα την μικρή μου ανιψιά στο σπίτι η οποία αγαπάει πολύ τα ζώα και μάλιστα θέλει απεγνωσμένα ένα δικό της σκυλάκι ή γατάκι.Μόλις ήρθε σπίτι και είδε την Καρμέλα-τότε είχα μόνο αυτήν- έτρεξε γρήγορα κατα πάνω της κάτι το οποίο βέβαια ήταν ένα πρώτο κακό βήμα για τη σχέση τους μιας κ η Καρμέλα τρομοκρατήθηκε.
Εν τω μεταξύ αξίζει να αναφέρω πως πριν φέρω την Καρμελίτσα σπίτι, ζούσε με μια οικογένεια με 2 παιδιά τα οποία την είχαν συνέχεια αγκαλιά -με το ζόρι- την σήκωναν και γενικά δεν χαιρόταν η γάτα με όλη αυτή την επαφή.Το αποτέλεσμα είναι μόλις δει παιδί γενικά να το βάζει στα πόδια!

η μικρή μου ανιψιά την πήρε κάποια στιγμή αγκαλιά και παραλίγο να την πνίξει με τον τρόπο που την έπιασε και την πίεσε!

Και εκεί έρχεται το μέγα ερώτημα:πώς το αντιμετωπίζεις αυτό;Προφανώς δε γίνεται να μην έρχονται ποτέ σε επαφή-κάποια στιγμή θα χρειαστεί- και δε μιλάμε για παιδιά που τα έχεις κ τα μεγαλώνεις μόνος σου ώστε να τα μάθεις σταδιακά με τον τρόπο σου!
τώρα έχω 3 γατιά και τα δύο είναι μικρά άρα ακόμη πιο ευάλωτα.Πώς το αντιμετωπίζετε εσείς;

Κι εγώ έχω το ίδιο πρόβλημα με το δικό μου και την κόρη της σπιτονοικοκυράς μου. Το παιδί είναι αλήθεια φιλόζωο, αλλά πάει Δημοτικό και δεν έχει όρια. Ίσως δεν βοήθησε και το ότι δεν της έθεσε γενικά η μαμά της όρια, οπότε και να μιλάω εγώ τζάμπα τα λέω. Για να καταλάβεις, μου χτυπούσε το κουδούνι μεσημέρι και ζητούσε να παίξει με τον Άιζακ (και πλέον ζητάει την μικρή). Το συγκεκριμένο παιδί ευτυχώς έχω τη δυνατότητα να μην το βάζω πια στο σπίτι -ναι, προφασίζομαι δουλειές και βρίσκω δικαιολογίες, ντροπή μου, αλλά δεν θέλω να έχουν ψυχολογικά ούτε η γάτα ούτε ο σκύλος μου. Ανέφερα τη μαμά του παιδιού γιατί τα ανήψια μου (από την αδερφή μου), όταν είναι ο Άιζακ στον ίδιο χώρο και παρόλο που τον φοβούνται, έχουν μάθει (από τη μάνα τους) να μην χοροπηδάνε,να μην τσιρίζουν και να μην κάνουν απότομες κινήσεις. Και αφού φοβούνται, να μην παίζουν μαζί του, καθένας στη γωνία του. Αλλά αυτά τους τα εξήγησε η ίδια ήρεμα ώστε να τα καταλάβουν -κι όταν χοροπηδούσαν τους πατούσε και μια φωνή, δεν τα λυπόταν . Το γατάκι δεν το έχουν συναντήσει ακόμα, αλλά επειδή θα γίνει κι αυτό την Κυριακή, κάνεις το ίδιο με τον σκύλο. Κρατάς το ζώο με ηρεμία και τους αφήνεις να το χαϊδέψουν μόνο, ούτε αγκαλιά να το πάρουν ούτε τίποτα, δεν είναι παιχνίδι. Μπορείς να το βάλεις πάνω τους ενώ είναι καθιστά, πάλι για να το χαϊδέψουν. Το κλειδί είναι αφενός να μάθουν τα παιδιά ότι τα ζώα τα χαϊδεύουμε (πιστεύω ότι άμα πάνε να παίξουν με τη μικρή θα τους δαγκώσει στα χέρια αφού είναι μωρό και θα'χουμε τσιρίδες) αφετέρου να είσαι κι εσύ ο ίδιος ήρεμος, ώστε να μην πανικοβληθεί κανένας από τους δύο. Και σε καμία περίπτωση δεν υποχωρείς στα παρακάλια τους για παιχνίδι, έτσι;
ΥΓ. Για τα σκυλιά κυκλοφορεί ένα πολύ ωραίο φυλλάδιο για τα παιδιά, με σκίτσα που τα βάφουν και συμβουλές, τι να κάνουν και τι να ΜΗΝ κάνουν μ'έναν σκύλο. Αν ενδιαφέρει κάποιον μπορώ να βάλω το link, εγώ ήδη το τύπωσα για την αδερφή μου (και είπα και στη μαμά μου που είναι παιδίατρος και θα τα βάλει στο ιατρείο), έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Karmela<3]

Απάντηση: Γάτα και παιδιά

Πολύ ενδιαφέρον αυτό με το φυλλάδιο!Αν μπορείς ανέβασε το ή στείλτο με προσωπικό μήνυμα!

Συμφωνώ μαζί σου πως το παν είναι να έχουν όρια και κάποιος να τους τα έχει εξηγήσει αλλά μου έχουν τύχει περιστατικά όπου αν και τα παιδιά είναι γενικά πολύ συνεργάσιμα και έχουν όρια με τα ζώα αλλάζει τελείως η συμπεριφορά τους!
Την Καρμέλα να φανταστείς την είχε βρεί ένα φιλικό ζευγάρι όπου έχουν 2 παιδάκια και ξέρω πως είναι απότομα με τα ζώα.Όχι βίαια αλλά από υπερβολική αγάπη μάλλον δεν μπορούν με τίποτα να καταλάβουν ότι δεν μπορούμε να έχουμε συνέχεια και με το ζόρι ένα γατάκι αγκαλιά και να το κατσιάζουμε όλη μέρα!
Αποτέλεσμα:μία φορά που ήρθαν σπίτι να δουν την Καρμέλα εκείνη -μετά από 10 μήνες που είχε να τα δει- μόλις τα είδα κρύφτηκε στο ντουλάπι και δεν έβγαινε έξω με τίποτα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melitsa]

Εμεις στην οικογενεια μας μεγαλωσαμε με εναν μπλεδακο που το ειχαμε 20 περιπου χρονια...μεγαλωσαμε (ημασταν 4 παιδια) μαζι του.Την μικρη μου αδερφη την εβλεπε σαν παιχνιδι.Ο γατουλης μας φοβοταν τον διαδρομο της πολυκατοικιας μας ...η μικρη μου αδερφη τοτε 7 χρονων το πηρε αγκαλια στον διαδρομο και αυτος γατζωθηκε πανω στα χειλια της.Της εκοψε το επανω χειλος και μεχρι σημερα που ειναι 32 χρονων εχει σημαδι.Ακουγεται ασχημο και ηταν ασχημο αλλα η μικρη μου αδερφη δεν κακιωσε ποτε μαζι του..και ακομα οταν μιλαει γιαυτον δακρυζουν τα ματια της απο αγαπη και νοσταλγια.Εμεις τωρα τον δικο μας μπλεδακο..τον Smokey μας τον μεγαλωνουμε με 2 παιδια (13,7) ολα ειναι σχετικα καλα.Η δυσκολια ειναι στο οτι η 7χρονη κορη μου τον εχει σαν κουκλα...τον σφιγγει και αλλα που τον ενοχλουν μαλλον.Αλλα και εκεινος ειναι πιο αγριος μαζι της....μαλλον την φοβαται.
Θα ελεγα λοιπον πως τα παιδια που μεγαλωνουν με ζωα θα πρεπει να συνεργαζονται και να ακουν τους γονεις τους και τους κτηνιατρους για το πως θα συμπεριφερονται στα ζωακια.
Προσφατα ο Smokey απεκτησε ενα μκρο καταγμα που ομως τωρα εδεσε αλλα ειμαι σιγουρη πως εγινε απο αγαρμπο παιχνιδι που εκανε η κορη μου μαζι του.Τωρα ειναι πιο προσεχτικη μαζι του αλλα εγω δεν σταματαω να την συμβουλευω για το πως πρεπει να παιζει μα τον γατουλη μας...τον "αδερφουλη της" οπως μας λεει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AnnieGr]

Πολύ ενδιαφέρον αυτό με το φυλλάδιο!Αν μπορείς ανέβασε το ή στείλτο με προσωπικό μήνυμα!

Συμφωνώ μαζί σου πως το παν είναι να έχουν όρια και κάποιος να τους τα έχει εξηγήσει αλλά μου έχουν τύχει περιστατικά όπου αν και τα παιδιά είναι γενικά πολύ συνεργάσιμα και έχουν όρια με τα ζώα αλλάζει τελείως η συμπεριφορά τους!
Την Καρμέλα να φανταστείς την είχε βρεί ένα φιλικό ζευγάρι όπου έχουν 2 παιδάκια και ξέρω πως είναι απότομα με τα ζώα.Όχι βίαια αλλά από υπερβολική αγάπη μάλλον δεν μπορούν με τίποτα να καταλάβουν ότι δεν μπορούμε να έχουμε συνέχεια και με το ζόρι ένα γατάκι αγκαλιά και να το κατσιάζουμε όλη μέρα!
Αποτέλεσμα:μία φορά που ήρθαν σπίτι να δουν την Καρμέλα εκείνη -μετά από 10 μήνες που είχε να τα δει- μόλις τα είδα κρύφτηκε στο ντουλάπι και δεν έβγαινε έξω με τίποτα!!!

Το κουτσούνι έχει ψυχολογικά μ'αυτά τα παιδάκια..
Γι' αυτό είπα ότι όσο και να επιμένουν, πρέπει να μείνουν στο χάδι. Θα έδινες ένα μωρό σ'ένα παιδάκι για να το "παίξει"; Δε νομίζω.. Γιατί να δώσεις το ζωντανό; Δεν είναι παιχνίδι Το πιο αποτελεσματικό για παιδί-σκυλί πάντως είναι αυτό που κάνω με τ'ανήψια μου: Με το που μπαίνουμε μέσα, φωνάζω "Στη θέση σου!", ο Άιζακ ξαπλώνει στο χαλί του και τα παιδιά μαζεύονται για να παίξουν στο άλλο Για να σηκωθούν έχουν φτάσει να ρωτάνε κιόλας
Θα το δώσω το link.
https://www.kivotosalexpolis.gr/dog-...--epsilonlambdalambdaetanuiotakappaalpha.html
Download file και έτοιμοι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melitsa]

Θα το βγαλω σε πολλα αντιτυπα και θα το δωσω στους συμμαθητες της κορης μου. Ευχαριστουμε πολυ ...ειναι πολυ ομορφες οι φωτο με τις οδηγιες !!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Karmela<3]

Απάντηση: Γάτα και παιδιά

Ευχαριστούμε Αnnie για το αρχειάκι!

Είναι όντως δύσκολο να καταλάβει ένα παιδί πως τα ζωάκια δεν είναι παιχνίδια και πως πονάνε κ εκείνα όπως εμείς και περισσότερο.
Η τακτική της Annie είναι εξαιρετική αλλά νομίζω είστε σπάνια περίπτωση-βασικά τα παιδάκια είναι σπάνια!-
Σίγουρα όταν απλά έχεις επισκέψεις μπορείς να θέσεις εσύ κάποιους κανόνες για να προστατέψεις τα ζωάκια σου αλλά όταν μιλάμε για παιδιά που μόνιμα βρίσκονται σε σπίτι με ζώα εκεί δυσκολεύει το έργο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Απάντηση: Γάτα και παιδιά

To φυλλάδιο ειναι εξαιρετικό,θα το εκτυπωσω κι εγω για τους μαθητές μου,ευχαριστω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AnnieGr]

Ευχαριστούμε Αnnie για το αρχειάκι!

Είναι όντως δύσκολο να καταλάβει ένα παιδί πως τα ζωάκια δεν είναι παιχνίδια και πως πονάνε κ εκείνα όπως εμείς και περισσότερο.
Η τακτική της Annie είναι εξαιρετική αλλά νομίζω είστε σπάνια περίπτωση-βασικά τα παιδάκια είναι σπάνια!-
Σίγουρα όταν απλά έχεις επισκέψεις μπορείς να θέσεις εσύ κάποιους κανόνες για να προστατέψεις τα ζωάκια σου αλλά όταν μιλάμε για παιδιά που μόνιμα βρίσκονται σε σπίτι με ζώα εκεί δυσκολεύει το έργο!

Ναι, το να είναι τα παιδιά μόνιμα στο σπίτι δυσκολεύει τα πράγματα (αφήστε τα παιδιά στο μπαλκόνι!! ) Θέλει πολλή υπομονή, τώρα που βρέθηκαν τα ανήψια μου πρώτη φορά με τη μικρή, τα άφησα να παίξουν μαζί της μόνο στο δωμάτιο που ήταν η Σεσίλια, τα έστειλα να ψάξουν να βρουν το ωραιότερο παιχνίδι (καλαμάκι δηλαδή και κορδέλα ), παίξανε λίγο και μετά φύγαμε γιατί "το γατάκι πρέπει να κοιμηθεί γιατί μπράβο, το κουράσατε!!". Είναι σημαντικό να δίνεις ρόλο στο παιδί, να το "δουλεύεις θετικά" έτσι ώστε να μπορείς να το περιορίσεις παράλληλα. Νιώσανε σπουδαία γιατί της πήγανε "το πιο ωραίο παιχνίδι του σπιτιού" και παράλληλα η μικρή έπαιξε χωρίς φόβο. Δεν έχω ακόμα παιδιά, κι ίσως γι'αυτό τα λέω τόσο εύκολα, απλά νομίζω ότι σκυλί & παιδί εκπαιδεύονται, και βλέπω ότι πραγματικά μοιάζει πολύ ο τρόπος. Υπομονή, κίνητρα κι επιβράβευση, ακόμα και το παιδί όταν "κερδίζει" το παραμικρό αντί να του χαρίζεται, γίνεται χαρούμενο γιατί νιώθει πως μπορεί και πως τα καταφέρνει. Έτσι δημιουργείς υπέροχα πλάσματα (Τέρμα off topic, ε; )

To φυλλάδιο ειναι εξαιρετικό,θα το εκτυπωσω κι εγω για τους μαθητές μου,ευχαριστω!

Θα το βγαλω σε πολλα αντιτυπα και θα το δωσω στους συμμαθητες της κορης μου. Ευχαριστουμε πολυ ...ειναι πολυ ομορφες οι φωτο με τις οδηγιες !!

Εκτυπώστε και μοιράστε, από φιλοζωϊκή παιδεία δεν πάμε καλά σ'αυτήν την χώρα -ακόμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.