Γατο-κατάθλιψη και 2ο γατί στο σπίτι!

[Eratina]

Γεια σε ολους! Η Ισιδα κ εγω απολαμβανουμε η μια την αγαπη της αλλης εδω και 4 χρονια. Η Ίσιδα γεννηθηκε στην αποθηκη του γειτονα απο γατα του δρομου( οχι ιδιαιτερα υπευθυνη) την οποια ταΪζα κατα μεγαλο μερος της εγκυμοσυνης της καθως με επισκεπτοταν τακτικα στο μαλκονι. Οταν γεννησε εψαξα αμεσως να δω που και ευτυχως οχι μακρια . Μετακομισα την ιδια και τα 3 μικρα (που ειχαν μεινει ζωντανα) στο μπαλκονι( καθως μεσα φοβοταν υπερβολικα να μπει). Παρα την οχι αρκετη φροντιδα της μανας τους και την δικη μου βοηθεια τα 2 απο τα γατακια δεν τα καταφεραν και επεζησε μονο η Ισιδα την οποια η μανα της συντομα παρατησε για εναν αλλο αρσενικο. Ετσι απο μικρακι μεγαλωσε μαζι μου. Πριν ενα χρονο για λογους οικογενειακους και οικονομικους μετακομισαμε στην Βουλγαρια .Ετσι η Ισιδα κ εγω βρεθηκαμε μονες στην Σόφια σε ενα διαμερισμα στον 8 οροφο. Στην αρχη ηταν δυσκολα για την Ισιδα να συνηθισει και εκανε περιπου 1,5 μηνα να βγει απ την καταθλιψη . Φετος το καλοκαιρι πριν απο μηνα περιπου η συμπεριφορα της αλλαξε ξανα. Ισως φταιει η ζεστη (καθως κλιματιστικο δεν υπαρχει) η το οτι για να αλλαξει λιγο περιβαλλον(και ενω ηταν παλι στον οιστρο της) την πηρα μαζι μου για 10 μερες στο εξοχικο σπιτι που μενουν οι γονεις μου. Εκει οταν ξεθαρεψε περναγε πολυ ωραια κανοντας παρεα με τις αλλες γατες του σπιτιου και αραζοντας στο παραθυρο που βλεπει στον κηπο. Οταν επρεπε πια να γυρισουμε δεν ηθελε με τιποτα να φυγει. Αλλα δεν υπηρχε αλλη λυση καθως η σιαμεζα της μανας μου ειχε προσφατα γεννησει και υπηρχαν ηδη αλλα 2 αρσενικα στο σπιτι.Ετσι γυρισαμε κ απο τοτε η συμπεριφορα της εχει γινει ανυποφορη .Εχει γινει πολυ επιθετικη, καθεται συνεχως κρυμενη κατω απο το κρεβατι και κοιμαται .Ξεθαρευει μονο το απογευμα που δροσιζει λιγο .Δεν μ αφηνει να την αγγιξω με δαγκωνει με γρατζουναει και μουγκριζει απυλητικα. Προσπαθησα να μην την αφηνω να απομονονεται , να παιζω μαζι της ( αν και το ενδιαφερον της ειναι σχεδον ανυπαρκτο) να την χαϊδευω ( αν και τις περισσοτερες φορες φορες καταληγει στο να με δαγκωσει) . Ευτυχως η κατασταση της εχει εναλλαγες .Καποιες στιγμες-συνηθως οταν την αφηνω να κοιμαται πανω στα ρουχα μου στην ντουλαπα ! ειναι παλι γλυκια οπως παλια την χαἰδευω και γουργουριζει. Σκεφτηκα πως ισως εχει αναγκη απο παρεα κ ετσι εφερα εναν απο τους νεαρους αρσενικους με τους οποιους εκανε παρεα στο εξοχικο και συγκεκριμενα αυτον με τον οποιο περναγε τον περισσοτερο χρονο. Ο μικρος προσαρμοστηκε απιστευτα ευκολα στο σπιτι και συντομα αρχισε να παιζει και πηδαει απο δω κ απο κει . Το προβλημα ειναι οτι η υπερβολικη ενεργητικοτητα του συγχιζει την Ισιδα και καταλληγει πολλες φορες σε γατοσφαλιαρες . Ευτυχως αυτος δεν πτοειται και συνεχιζει να προσπαθει να την πλησιασει με διαφορους τροπους ακομα και κατεβαινοντας κατω απο το κρεβατι οταν την βλεπει να πηγαινει και τους βρισκω να κοιμουνται μαζι σε καποια αποσταση ασφαλεις παντα αλλα και παλι πιο κοντα απ οσο οταν βρισκονται εξω. Γενικα ειναι γατος πολυ χαδιαρης παιχνιδιαρης και γεματος ορεξη και ενεργεια.(Ο τελειος γατος!) προσεχω παντα να μην δημιουργειται ζηλια μεταξυ τους παζω και με τους 2 και τους χαϊδευω ισαξια. Η κατασταση της Ισιδας ομως δεν εχει αλλαξει ιδιαιτερα . Παλι εχει τις στιγμες τις . Παλι ειναι επιθετικη( και εννοειται το πρωτο πραγμα που εκανα οταν αρχισε να γινεται επιθετικη ηταν να την παω για τσεκ απ στο κτηνιατρο και ολες οι εξετασεις εδειξαν οτι ειναι απολυτα υγειης) Δεν μπορω να καταλαβω τι προκαλεσε αυτην την αλλαγη στην συμπεριφορα της .Δεν ξερω τι αλλο να κανω να κρατησω τον γατο? θα την βοηθησει? μηπως την κανει χειροτερα, να τον παω πισω ? Μ ενδιαφερουν οι αποψεις σας που ελπιζω να με φερουν με καποιο τροπο πιο κοντα στην λυση του προβληματος.

[ζητω συγνωμη για το μεγεθος του κειμενου]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CatLover09]

Διαβασα για οιστρο. Η γατα ΔΕΝ εχει στειρωθει??????????????

Εχω καταλαβει οτι η γατα τοσα χρονια ειναι αστειρωτη και υποφερει.Τωρα της πηγες και αρσενικο υποθετω αστειρωτο. Για πλακα μεσα σε ενα χρονο θα βρεθεις με 100 γατια μεσα στο διαμερισμα οταν αυτα θα αρχισουν να ζευγαρωνουν μεταξυ τους.Αυτο που εχεις να κανεις ειναι να τα πας και τα δυο για στειρωση και η κουκλα σου θα ηρεμησει. Το γεγονος οτι ερχεται σε οιστρο και δεν μπορει να ζευγαρωσει την αγριευει.Γενικα ο οιστρος τα φρικαρει τα ζωα.
Συγχωρεσε με αν κανω λαθος αλλα απο τα λεγομενα σου καταλαβα οτι προκειται για 2 αστειρωτα γατια.Το μεγαλυτερο καλο που μπορεις να τους κανεις ειναι να τα πας στον γιατρο να τα στειρωσει.Η συμπεριφορα της γατουλας οφειλεται κατα 90% σε αυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eratina]

Πραγματι ειναι και τα 2 αστειρωτα. Ο μικρος ειναι 7 μηνων προς το παρον ακινδυνος. Η Ισιδα ομως εχει ζευγαρωσει 3 φορες στην ζωη της και εγκυος δεν εμεινε ποτε ισως προκειται για καποια ορμονικη διαταραχη και ισως αυτο να εχει καποια σχεση με την συμπεριφορα της παντως τοσο ασχημα δεν εχει συμπεριφερθει ποτε και πριν προχωρησω σε οποιαδηποτε κινηση θελω να ειμαι σιγουρη ποια ακριβως ειναι η αιτια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Η γατουλα σου παντως κινδυνευει απιστευτα απο πυομητρα,εκτος απο την καταθλιψη.
Καλη μου στειρωσε την.Υπαρχει καποιος λογος που δεν το κανεις;Τα ζωα δεν αντιλαμβανοινται τη στειρωση.Δεν καταλαβαινουν οτι εχουν στειρωθει.Αντιθετα καταλαβαινουν πολυ καλα τον αφορητο βασανισμο του να θελουν να ζευγαρωσουν και να μην μπορουν.Επισης ο γατος σου ειναι σε ωραιοτατη ηλικια για να τεκνοποιησει.Οταν το κανει θα ειναι ηδη πολυ αργα.
Ειναι δεδομενο οτι δεν μπορει να ειναι καλα η γατα σου και ψυχολογικα και σωματικα εφοσον ειναι αστειρωτη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eratina]

.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lazp11]

Λυπάμαι που το βλέπεις έτσι, κυρίως γιατί με αυτόν τον τρόπο ταλαιπωρείς τα γατάκια σου. Δεν ξέρω εάν έχεις ζήσει με γάτες χρόνια αλλά αυτό που μπορώ να σου πω από εμπειρία είναι ότι τα αστείρωτα ζώα αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα υγείας (ο κτηνίατρός σου μπορεί να σου τα πει αναλυτικά). Σε κάθε περίπτωση, θα είναι δύσκολο έως αδύνατο να έχεις τις δύο γάτες αστείρωτες και σεξουαλικά ώριμες και να μην αντιμετωπίζεις προβλήματα επιθετικότητας μέσα στο σπίτι. Όσον αφορά το απολύτως λανθασμένο την άποψης αυτών που είναι υπέρ της στείρωσης, ελπίζω να μην χρειαστεί να διαπιστώσεις με οδυνηρό τρόπο ότι η άποψη αυτή είναι σωστή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CatLover09]

Θα προσπαθησω να σας εξηγησω γιατι δεν το εχω κανει μεχρι τωρα. Ηθικοι ενδοιασμοι.
Η Ισιδα δεν ειναι ''το κατοικιδιο συντροφιας μου'' ειναι μελος της οικογενειας . Εχει δικαιωμα στην ζωη και τις απολαυσεις της οσο και εγω . Θα στειρωνατε μελος της οικογενειας σας για να το απαλλαξετε απο το ''βασανιστικο ενστικτο της σεξουαλικοτητας'' ? Κατα την γνωμη μου αν αγαπαμε πραγματικα τις γατες μας ωφειλουμε να σεβαστουμε την φυση τους. Δεν φτανει που υποχρεωνουμε αυτα τα πλασματα που ειναι φτιαγμενα να ζουν στην φυση χρησιμοποιοντας τα δοντια και τα νυχια-που φροντιζουμε να τους κοβουμε για να μην γρατζουνανε τα επιπλα και εμας. Που τα εχουμε κλεισμενα αναμεσα σε 4 τοιχους να κοιτουν μελαγχολικα απο το παραθυρο του 8ο οροφου εξω-την πιθανη ελευθερια( η βολτα με το σαμαρακι δεν ειναι αρκετη). Βεβαια τους εχουμε ολα τα ακριβα αξεσουαρ ξυστρες για τα νυχια, παιχνιδακια -μπαλακια , ψευτικα ποντικια( μηπως και ξεγελασουμε τα καταπιεσμενα τους ενστικτα) . Τωρα θεωρειται συνετο και σωστο να τα στειρωνουμε .Γιατι?γιατι υποφερουν και κινδυνευει η υγεια τους ! Και η λυση κατα την γνωμη σας ειναι η απολυτη απο-στειρωση τους? Γιατι η στειρωση εκτος απο θετικα εχει και αρνητικα τα οποια φροντιζουμε να ξεχναμε για να κοιμομαστε καλλιτερα το βραδυ ! Η λυση ειναι να τα μετατρεψουμε στα μετρα του διαμερισματος μας ? ηρεμα, τιθασευμενα ,καθαρα, παχυσαρκα(καλοθρεμενα!) μπιμπελο που θα ποζαρουν στον καναπε διπλα στο ασορτι μαξιλαρι κοιταζοντας τους καλεσμενους με τα υπνηλιαρικα ματακια τους . Καλο θα ηταν ολοι να αναλογιστουμε αν πραγματικα αυτο θεωρειται αγαπη προς την γατα μας . Αν πραγματικα το κανουμε για το καλο της η γιατι ετσι ειναι ''της μοδας ''. Η αγαπη κατα την γνωμη μου εκφραζεται με τον σεβασμο στην φυση και τις αναγκες της γατας που εχουμε απεναντι μας, με το ενδιαφερον να ψαξουμε αλλους τροπους που θα κανουν και τους 2 ευτυχισμενους οχι την ευκολη λυση που θα προσαρμοσει την γατα στις διαστασεις του διαμερισματος μας και στις δικες μας αναγκες και τροπο ζωης. Κ εγω η ιδια δεν ειμαι απολυτα κατα της στειρωσης , ομως ειμαι απολυτα κατα αυτης της ιδεας που με τοσο ενθουσιασμο παρουσιαζεται ως ''αληθινο ενδιαφερον και αγαπη για την γατα μου΄΄ και οποιος εχει διαφορετικη αποψη (λανθασμενη!) δεν αγαπαει την γατα του και δεν την φροντιζει οπως πρεπει! Ζητω συγνωμη αν το μηνυμα μου φαινεται επιθετικο. Δεν εχει σκοπο να προσβαλει κανεναν και τις ιδεες κανενος . Εκφραζω απλα και φιλικα την αποψη μου οπως ο καθενας εχει δικαιωμα.

Τα ζωα ΔΕΝ εχουν σεξουαλικοτητα.Αν θες να τα βλεπεις πατημενα στους δρομους ή φολιασμενα ή αρρωστα γιατι αυτη ειναι η "φυση" που αναφερεσαι, οκ. Τα αδεσποτα ομως που δημιουργειτε απο μη στειρωμενα ζωα εμεις τρεχουμε και τα μαζευουμε συνηθως. Κατι τελευταιο.Θεωρεις εσυ που εχεις 2 γατια ΑΣΤΕΙΡΩΤΑ μεσα σε διαμερισμα οτι δεν τα καταπιεζεις?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ειρήνη1234]

Καλησπέρα. 'Ισως δεν κατάλαβα κάτι καλά, αλλά δεν έχεις επιλέξει να έχεις τη γατούλα μέσα στο σπίτι σου; Οπότε, σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενά σου, έχεις ήδη επέμβει σε αυτό που θεωρείς ότι είναι η φύση των γατών (να τρέχουν ανέμελα στην εξοχή). Εφόσον λοιπόν επιλέγεις να αναλάβεις τη φροντίδα της, δεν πρέπει να προσπαθείς και για τις όσο καλύτερες συνθήκες διαβίωσής της;; Το να θέλει να ζυγαρώσει και να μην μπορεί επειδή επέλεξες εσύ να την έχεις σπίτι σου, αλλά και να μην τη στειρώνεις για να μην επέμβεις στη φύση, δεν είναι λίγο αντιφατικό;;
Και ποια είναι η πρότασή σου; Να ζευγαρώνει σε κάθε οίστρο; Δηλαδή ή να αρρωστήσει ( που θα συμβεί αν δε ζευγαρώνει! ) ή να γεννάει κάθε χρόνο τόσες ψυχούλες που θα κινδυνεύουν;
Συγνώμη, αλλά πιστεύω πως το σκέφτεσαι λάθος. Εφόσον έχεις τη γατούλα σπίτι σου και ως μέλος της οικογένειας σου, σκέψου τι είναι καλύτερο για εκείνη. Ισχύει πως η στείρωση δεν επηρεάζει το ζωάκι γιατί πολύ απλά δε θέλει πλέον να ζευγαρώσει, οπότε δεν του λείπει κάποια απόλαυση της ζωής. Είναι μόνο χημεία με τα ζώα... Δε θυμάται π.χ. την άλλη μέρα πόσο ωραία πέρασε με το γκρι γάτο που... Απλώς εφαρμόζει ένα ένστικτο.
Είναι κρίμα να βασανίζεται. Αν σου αρρωστήσει -χτύπα ξύλο- θα έχεις τύψεις. Και όταν έρθει ο οίστρος του αρσενικού σου, σίγουρα θα γίνει το μοιραίο!!
Εύχομαι να το ξανασκεφτείς και να στειρώσεις τη γατούλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CatLover09]

Δεν επρεπε να σβησεις το σχολιο σου. Εκανες τοσο κοπο να το γραψεις... Δεν ειμαστε εδω για να σε κρινουμε κι ας ειναι καμια φορα το υφος μας λιγο αποτομο. Ζητησες την βοηθεια μας και σπευσαμε να στην δωσουμε. Ευχομαι να πανε ολα καλα με τα γατουλια σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eratina]

Ηδη το σκεφτομαι να την στειρωσω . το σκεφτομαι εδω και καιρο εξαλου στο μυνημα μου γραφω οτι δεν ειμαι κατα της στειρωσης ειμαι κατα της ακασχετης παροτρυνσης χωρις να λαμβανονται υπ οψην και τα κατα ( οπως παχυσαρκεια κατακρατηση υγρων, ακρατεια ουρον, πιθανη αλλαγη στην συμπεριφορα κτλ) τις περισσοτερες φορες φαινεται να ειναι η μοναδικη λυση οπως για τα εδεσποτα που λετε. Εννοειται πως δεν μ αρεσει να τα βλεπω πατημενα , φολιασμενα και εγω εχω μαζεψει και σωσει γατια απο τον δρομο οπως ολοι σας αντιμετωπιζοντας πολλες δυσκολιες και αντιδρασεις απο οικογενεια πολυκατοικια, ακομα και απο την γειτονια. Εξαλου η Ισιδα γατι του δρομου ηταν! Αλλα αντι να αντιδρασουμε εναντιων των ανωμαλων που τα φωλιαζουν , εναντιων του κρατους που τα δικαιωματα των ζωων ενω σ ολη την Ευρωπη ειναι αναγνωρισμενα εδω δεν ισχυουν περναμε στην ευκολη λυση στειρωση και παλι στον δρομο. Η τα κραταει η ''φιλοζωικη'' πεινασμενα 2 μηνες και μετα τα σκοτωνει. Και χρησιμοποιω το ''εμεις'' οπως πριν στο μυνημα μου επειδη μιλησατε για αντιφατικοτητα, ακριβως γιατι κι εγω ξερω οτι κ εγω εχω την γατα μου κλεισμενη στο σπιτι με ολα τα απαραιτητα αξεσουαρ και παιχνιδια που μπορουν να αντικαταστησουν καπως τις φυσικες υποκινουμενες απο ενστικτα αναγκες. Κ εγω περιοριζω την φυση της αλλα εχω τυψεις γι αυτο απ την μια ξερω οτι την εσωσα απο τον δρομο κ απ την αλλη θα ηθελα να μπορω να της προσφερω αυτο που δικαιουται- ελευθερια . Αν ειχα εναν κηπο ας πουμε αλλα δεν εχω και η βολτα με το σαμαρακι ειναι παντα ενα βασανηστηριο γι αυτην καθως φοβαται απιστευτα την οποιαδηποτε μετακινηση εκτος σπιτιου. Οτι μπορω της εχω ποσφερει και ξερω οτι δεν ειναι ποτε αρκετο. Αλλα το κυριο διλημα μου οσο αφορα την στειρωση ειναι ο φοβος της αλλαγης της συμπεριφορας.Ολοι μου λετε οτι δεν θα αντιληφθουν την διαφορα αλλα η εμειρια μου με 3 στειρωμενους αρσενικους γατους γνωστων και φιλων μου μου εδειξε οτι η συμεριφορα τους γινεται επιθετικη και ακαταδεκτη. Δεν αφηνουν να τους χαίδεψεις η ουτε καν να τους πλησιασεις δαγκωνουν, και γρατζουνανε χωρις οικτο. Ενω πριν την στειρωση δεν ηταν ετσι. Αυτο πως εξηγειται? Η Ισιδα ηταν και ειναι παντα απο την φυση της ταπεραμεντοζα . Γλυκια και χαδιαρα γινεται μονο στον οιστρο της. οποτε κ να γινει επιθετικη δεν θ αλλαξουν και πολλα. Αλλα ο Τιεν που ειναι χαρα θεου κοινωνικος παιχνιδιαρης αγαπησιαρης . Αν γινει οπως αυτοι οι γατοι των γνωστων μου ? που πραγματικα αυτοι οι γατοι δεν φαινονται να απολαμβανουν την ζωη τους που την περνανε τρωγοντας , παχαινοντας(παρολο που τρωνε τροφη για στειρωμενες γατες) και αραζοντας στον καναπε και δαγκωνουν οποιον πλησιασει . Δεν θελω να γινει ετσι ! Αυτος ειναι ο μεγαλος μου φοβος . Αν εχεται διαφορετικες η παρομοιες εμπειριες θα μου ηταν πιθανως χρησιμες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Καλησπέρα κι από εμένα! Εγώ στείρωσα τον γατούλη μου πριν από 4 περίπου μήνες. Είχε πολλές ορμές και ναι μεν δεν ήταν επιθετικός, αλλά ήταν πολύ ανήσυχος. Έκλαιγε, κοιτούσε συνεχώς έξω, τον είχα βρει κρεμασμένο από τη σίτα του μπάνιου κλπ. Πάντα ήταν αγαπούλης κι έτσι παρέμεινε. Μετά τη στείρωση έρχεται ακόμη περισσότερο για χάδια ο καλός μου. Ο συγκεκριμένος δεν γρατζουνούσε ποτέ και δεν τον έχω δει ποτέ επιθετικό. Θεωρώ πως κρίνεται η συμπεριφορά τους από τον χαρακτήρα τους κυρίως. Αλλά και αυτό που έχω ακούσει και μου φαίνεται και λογικό (και το ζω κι εγώ) είναι πως μετά τη στείρωση ηρεμούν, εφόσον δεν έχουν ορμές και οίστρους να τους ταλαιπωρούν, τόσο ψυχολογικά όσο και σωματικά.
Τώρα δεν ξέρω τι συνέβη με τους γάτους των φίλων σου. Μήπως άλλοι είναι οι λόγοι της αλλαγής τους; Πχ βαριούνται; Τα δικά μου μετά τη στείρωση δεν έγιναν καθόλου πιο τεμπέλικα, είναι και μικρά ακόμη, πιστεύω η ραθυμία έρχεται κυρίως με τα χρόνια κι όχι με τη στείρωση, με την προϋπόθεση πως έχουν ερεθίσματα. Στη δική μου περίπτωση, έχουν το ένα το άλλο, οπότε κυνηγιούνται και παίζουν κάθε μέρα. Με το βάρος τους δεν έχω θέμα μέχρι στιγμής, αν και προσέχω πολύ και γενικά είναι καλόβολα τα μωρά μου. Βέβαια είναι και μικρά. Αλλά δεν νομίζω πως ευθύνεται τόσο η στείρωση για την πιθανή αύξηση βάρους, όσο το ότι ζουν μέσα αναγκαστικά. Αν ήταν στειρωμένα και έξω και σκαρφάλωναν δέντρα κι έτρεχαν σαν παλαβά, δεν νομίζω πως θα είχαν τέτοιο θέμα.
Αυτά από τις μέχρι στιγμής εμπειρίες μου! Θα σου πουν πιστεύω κι άλλα μέλη, με μεγαλύτερη και πιο μακρόχρονη εμπειρία στις γάτες!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CatLover09]

Φιλη μου με 2 γατους στειρωμενους ζω. Ισα ισα τα γατακια οταν στειρωνονται ηρεμουν λιγο.Ουτε παχαινουν αν προσεξεις την διατροφη τους,ουτε επηρεαζει η στειρωση σε κατι αλλο. Ουτε και συμπεριφορα αλλαζουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ειρήνη1234]

Καταρχήν, λες πως η γατούλα σου φοβάται το έξω. Οπότε, προτιμάει το μέσα όπου νιώθει ασφαλής. Ο χαρακτήρας κάθε γάτας είναι πολύ διαφορετικός και αφού μας αγάπησαν γάτες, είμαστε ταγμένοι στις επιθυμίες τους και τις σεβόμαστε. 'Ηδη για να γράφεις εδώ, σημαίνει δεν επαναπαύεσαι, θέλεις το καλύτερο για εκείνη.
'Εχω τέσσερα που είναι αδερφάκια, μεγάλωσαν στα ίδια περιβάλλοντα, με τα ίδια ακριβώς ερεθίσματα κι όμως, είναι πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες (και έτσι ήταν από μωρά! ) Μετά τη στείρωση δεν άλλαξε κανενός ο χαρακτήρας.'Οποιο π.χ. ήταν πιο χαλαρό, πιο ζιζάνιο, πιο δυναμικό,πιο χαδιάρικο κ.τ.λ. παρέμεινε το ίδιο. Ακόμα, είναι το ίδιο τερατάκια και ζωηρά όσο ήταν π.χ. 4ων μηνών! Και επειδή τα κοριτσάκια μου τα στείρωσα πριν τον πρώτο οίστρο, θα σου πω για τον αγόραρό μου. Πριν τη στείρωση ήταν καλός με'μένα (εκτός που ξαφνικά δεν ήθελε αγκαλιά) αλλά με τους υπόλοιπους δεν ήθελε πολλά. Δεν αγρίευε ποτέ σε κανέναν αλλά έφευγε διαμαρτυρόμενος και κρυβόταν. 'Ηταν συνέχεια νευρικός, πηγαινοερχόταν σα να του φταίνε όλα και ορμούσε στα κοριτσάκια με αποτέλεσμα καυγαδάκια (όχι δαγκώματα και κυνηγητά παιχνιδιού) που δεν είχαμε ποτέ πριν τον οίστρο και ποτέ μετά τη στείρωση.Επίσης, λέρωνε και ψέκαζε εκτός λεκάνης και μετά νευρίαζε, έκανε την κίνηση να τα σκεπάσει και έτρεχε χωρίς σκοπό νιαουρίζοντας δυνατά. 'Ολα αυτά συνέβαιναν παρόλο που παίζαμε μαζί του πολλές ώρες και του κάναμε όλα τα χατίρια. Γενικά, περάσαμε 3 μαρτυρικούς μήνες οίστρου, μόνο και μόνο για να αναπτυχθεί πλήρως το καμάρι μου, που άμα το ρωτούσα τότε, θα ούρλιαζε "ΣΤΕΙΡΩΣΕ ΜΕ ΤΩΡΑ!!". Και τώρα -4 μήνες μετά- είναι υπέρτατος αγαπούλης! 'Ολο νάζια, χάδια, γουργουρητά και αγκαλιές!
Προφανώς, οι γάτοι που λες, είτε είχαν από πριν θέματα συμπεριφοράς είτε κάτι άλλο τους έφταιξε.
Τα μόνα που θα πρέπει να προσέξεις, είναι: Πριν τη στείρωση να έχεις έναν πολύ καλό κτηνίατρο και μετά να τρώνε τη σωστή ποσότητα τροφής για στειρωμένα και το αυτονόητο, να έχουν διαθέσιμο πολύ καθαρό νεράκι.
Αν τρώνε μεγαλύτερη ποσότητα τροφής απ'ό,τι πρέπει, θα παχύνουν ακόμα και αν είναι τροφή για στειρωμένες γάτες (μιλάω εκ πείρας). Η λίγο χαλαρή κοιλίτσα χαμηλά είναι λόγο του ότι είναι σπιτόγατες και δεν τρέχουν όλο, όπως είπε η προλαλήσασα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anna 21]

Αλλα αντι να αντιδρασουμε εναντιων των ανωμαλων που τα φωλιαζουν , εναντιων του κρατους που τα δικαιωματα των ζωων ενω σ ολη την Ευρωπη ειναι αναγνωρισμενα εδω δεν ισχυουν περναμε στην ευκολη λυση στειρωση και παλι στον δρομο. Η τα κραταει η ''φιλοζωικη'' πεινασμενα 2 μηνες και μετα τα σκοτωνει.

συγγνωμη, αλλα τα εχεις μπερδεψει τα πραγματα. προβλημα υπερπληθυσμου σκυλιων-γατιων υπαρχει σε ολο τον κοσμο. απλα καποιες χωρες το αντιμετωπιζουν ας πουμε το θεμα (το πως βεβαια ειναι μεγαλη συζητηση) και αλλες οχι. εμεις ειμαστε στις δευτερες. αυτο που εχει σημασια ομως ειναι οτι η στειρωση ειναι κατι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ παντου στον κοσμο για παρα πολλους λογους που εχουν να κανουν και με την ευζωια των ιδιων των ζωων αλλα και με τον υπερπληθυσμο τους φυσικα. και μακαρι να γινονταν συστηματικες στειρωσεις στην ελλαδα και μετα να επανατοποθετουνταν τα ζωα, αλλα δυστυχως αυτο δε συμβαινει. γινονται προσπαθειες αλλα το μεγεθος του προβληματος ειναι τεραστιο.
και εναντια στις φολες αντιδρουμε, εχουν γινει αισθητες βελτιωσεις νομιζω τα τελευταια χρονια.

οσο για τη "φιλοζωικη που κραταει πεινασμενα 2 μηνες ζωα και μετα τα σκοτωνει" πραγματικα τι εννοεις? τα φιλοζωικα σωματεια σχεδον ολα κανουν τεραστιες προσπαθειες με μηδεν εφοδια να βοηθησουν οσα ζωα γινεται, αλλα δυστυχως τα μεγεθη ειναι τεραστια και οι "δυναμεις" των σωματειων μικρες. σε καμια περιπτωση δεν ανταποκρινεται αυτο που γραφεις στην πραγματικοτητα. εκτος αν εννοεις μεμονωμενες περιπτωσεις συλλεκτικων καταστασεων που ειναι προφανως αρρωστες αλλα δεν μπορει να τους παιρνει η μπαλα ολους. και παλι ευθανασιες σπανια γινονται, δεν ειμαστε αμερικη με killing shelters.

Αλλα το κυριο διλημα μου οσο αφορα την στειρωση ειναι ο φοβος της αλλαγης της συμπεριφορας.Ολοι μου λετε οτι δεν θα αντιληφθουν την διαφορα αλλα η εμειρια μου με 3 στειρωμενους αρσενικους γατους γνωστων και φιλων μου μου εδειξε οτι η συμεριφορα τους γινεται επιθετικη και ακαταδεκτη. Δεν αφηνουν να τους χαίδεψεις η ουτε καν να τους πλησιασεις δαγκωνουν, και γρατζουνανε χωρις οικτο. Ενω πριν την στειρωση δεν ηταν ετσι. Αυτο πως εξηγειται? Η Ισιδα ηταν και ειναι παντα απο την φυση της ταπεραμεντοζα . Γλυκια και χαδιαρα γινεται μονο στον οιστρο της. οποτε κ να γινει επιθετικη δεν θ αλλαξουν και πολλα. Αλλα ο Τιεν που ειναι χαρα θεου κοινωνικος παιχνιδιαρης αγαπησιαρης . Αν γινει οπως αυτοι οι γατοι των γνωστων μου ? που πραγματικα αυτοι οι γατοι δεν φαινονται να απολαμβανουν την ζωη τους που την περνανε τρωγοντας , παχαινοντας(παρολο που τρωνε τροφη για στειρωμενες γατες) και αραζοντας στον καναπε και δαγκωνουν οποιον πλησιασει . Δεν θελω να γινει ετσι ! Αυτος ειναι ο μεγαλος μου φοβος . Αν εχεται διαφορετικες η παρομοιες εμπειριες θα μου ηταν πιθανως χρησιμες.

ο δικος μου γατουλης δεν αλλαξε μετα τη στειρωση. ουτε ο γατουλης του πατρικου μου. ουτε οι πολλες θηλυκες που εχουμε στειρωσει κατα καιρους. τα ζωα απλα γινονται λιγοτερο νευρικα. αν δεν στειρωθει ενας αρσενικος ειναι 100% σιγουρο οτι θα εχει προβληματα συμπεριφορας που θα οφειλονται στις ορμες του που δεν εκτονωνονται. αν στειρωθει δε σου λεει κανεις οτι θα εχεις ενα αγιο ζωο, προβληματα πχ επιθετικοτητα μπορει να προκυψουν που θα οφειλονται σε αλλους ομως λογους, οχι στο γεγονος οτι στειρωθηκαν. οποτε μηπως οι γατοι αυτοι που αναφερεις ειναι ετσι γιατι οι ιδιοκτητες κανουν λαθη? πχ δεν φροντιζουν να εκτονωνονται οσο πρεπει με παιχνιδι κλπ?

η μονη περιπτωση που ακουσα για γατο που εγινε ακρως επιθετικος μετα τη στειρωση ηταν μια περιπτωση που μου ειπε ενας κτηνιατρος. στειρωθηκε σε μεγαλη ηλικια και δεν ξερω γιατι αλλα αυτο του προκαλεσε προβληματα σε τετοιο βαθμο που τελικα η ιδιοκτητρια του του εκανε ευθανασια.δεν ξερω λεπτομερειες γιαυτο το σκηνικο, αλλα η αποψη μου ειναι οτι πρεπει να στειρωνονται νωρις, μεχρι ενος ετους δλδ, ισως να παιζει καποιο ρολο ψυχολογικα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eratina]

Γνωριζω το οτι οσο πιο νεα στειρωθει η γατα τοσο το καλλιτερο ομως η Ισιδα ειναι ηδη 4 ετων . Ειχα πλεων παρει την μεγαλη αποφαση να την στειρωσω μεχρι που ειδα το μνμ σου . Τι κινδυνοι υπαρχουν αν την στειρωσω τωρα? Ειναι πολυ μεγαλη ? Αν γινει οπως με τον γατο που προανεφερε η Αννα δεν θα συγχωρησω ποτε τον εαυτο μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CatLover09]

Γνωριζω το οτι οσο πιο νεα στειρωθει η γατα τοσο το καλλιτερο ομως η Ισιδα ειναι ηδη 4 ετων . Ειχα πλεων παρει την μεγαλη αποφαση να την στειρωσω μεχρι που ειδα το μνμ σου . Τι κινδυνοι υπαρχουν αν την στειρωσω τωρα? Ειναι πολυ μεγαλη ? Αν γινει οπως με τον γατο που προανεφερε η Αννα δεν θα συγχωρησω ποτε τον εαυτο μου.

4 χρονων δεν ειναι μεγαλη αν σκεφτει κανεις οτι μια γατα μπορει να ξεπερασει και τα 20 χρονια ζωης. Δεν υπαρχει κανενας κινδυνος. Το καλυτερο δωρο θα της κανεις να σταματησει να υποφερει η καημενουλα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Φαντάζομαι πως λέγοντας μεγάλη ηλικία, εννοούν άνω των 10, που ουσιαστικά το ζώο μπαίνει στην "3η ηλικία", να το πω... Θα ρωτήσω και την κτηνίατρό μας, είναι εξαιρετική, και θα σου πω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anna 21]

Γνωριζω το οτι οσο πιο νεα στειρωθει η γατα τοσο το καλλιτερο ομως η Ισιδα ειναι ηδη 4 ετων . Ειχα πλεων παρει την μεγαλη αποφαση να την στειρωσω μεχρι που ειδα το μνμ σου . Τι κινδυνοι υπαρχουν αν την στειρωσω τωρα? Ειναι πολυ μεγαλη ? Αν γινει οπως με τον γατο που προανεφερε η Αννα δεν θα συγχωρησω ποτε τον εαυτο μου.

πολυ σωστη ειναι η αποφαση που πηρες. αναφερομουν στα αρσενικα οχι στα θηλυκα. ποτε δεν ειδα ή ακουσα για τετοια σκηνικα μετα απο στειρωση θηλυκης γατας μεγαλης ηλικιας, μονο ευεργετικα ειναι τα αποτελεσματα (προσοχη στον κτηνιατρο μονο να ειναι καποιος που εμπιστευεσαι).

και αυτο το περιστατικο που ανεφερα δεν ειναι σε καμια περιπτωση αποτρεπτικο. απλα οταν ειχα παει για στειρωση τον μαυρουλη (τον γατο που εχουμε στο πατρικο μου) δεν ειχα ξαναπαει για στειρωση αρσενικο και ειχα τους δισταγμους μου και ετσι πιασαμε τη σχετικη συζητηση με τον κτηνιατρο. εννοειται οτι με διαβεβαιωσε και αυτος οτι αν τον αγαπαμε πρεπει να στειρωθει για ολους τους γνωστους λογους, απλα μου ανεφερε και αυτο το περιστατικο γιατι εγω επεμενα αν τυχον υπηρξε ποτε αλλαγη συμπεριφορας μετα τη στειρωση. ειπε οτι σε ολα τα χρονια της δουλειας του μονο αυτο το περιστατικο ειχε που ο γατος (δε μου ειπε ηλικια που στειρωθηκε) εγινε πολυ επιθετικος μετα κλπ. αυτο ομως δεν λεει τιποτα απο μονο του κατα τη γνωμη μου. δεν ξερουμε ποιοι παραγοντες επαιξαν ρολο για να συμβει κατι τετοιο. θεωρω οτι καλο ειναι να γινεται σε μικρη σχετικα ηλικια η στειρωση γιατι καποια αρσενικα αναπτυσσουν πολυ εντονα ενστικτα και μετα τη στειρωση μπορει να μην τα αποβαλουν κι ετσι να βρισκονται σε επικινδυνες καταστασεις. και στην τελικη ποιος ο λογος να ταλαιπωρηθει ενα ζωο που δεν προκειται να ζευγαρωσει με ορμες που δε θα εκτονωσει? με αυτη τη λογικη λεω για νωρις, προσωπικα δε θα δισταζα ουτε στιγμη να στειρωσω τα ζωα μου στη θεση σου. οπως εχω κανει αλλωστε και με τον δικο μου γατουλη που υπεραγαπω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ginny]

Καλησπέρα!
Να πω και εγώ ότι τη δικιά μου τη στείρωσα περίπου στους δέκα μήνες αλλά το κακό είχε προλάβει και είχε γίνει - ταλαιπωρηθήκαμε να βρούμε σπίτι για τα γατάκια, ταλαιπωρήθηκε και η Τζίνι με την όλη διαδικασία.
Η στείρωση είναι αναγκαίο καλό, πίστεψέ με ότι η συμπεριφορά τους αλλάζει αισθητά προς το καλύτερο - γίνονται πιο ήρεμα και αποζητούν περισσότερο την ανθρώπινη συντροφιά.
Και εγώ είχα πολύ μεγάλο άγχος για την εγχείρηση, αλλά μετά από λίγες ώρες όλα ήταν καλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.