Γατο-ρατσισμός: Όταν οι φίλοι δυσανασχετούν με τις γάτες μας

[Ειρήνη1234]

Μπράβο που τη μαζέψατε την κουκλίτσα! Να τη χαίρεστε!
'Ολα αυτά που ανέφερες κι εσύ και οι υπόλοιποι παραπάνω οφείλονται στην προκατάληψη που υπάρχει απέναντι στα πλασματάκια μας.
Δυστυχώς, είναι παραπάνω από συνηθισμένο είτε λόγω άγνοιας είτε "αντιπάθειας" προς τις γάτες επειδή δεν είναι "υπό". Το γνωστό "οι γάτες έχουν αρρώστιες" ή "οι γάτες είναι ύπουλες και κακές" που σ'εμάς ακούγονται σαν το "ο ήλιος είναι ψηλά άρα είναι θεός"... Υπάρχουν και κάποιοι που απλά δε μπορούν τις τρίχες, το οποίο βέβαια είναι σεβαστό.
Εμένα μου έχει τύχει με γνωστούς αρκετές φορές και ακόμα, η αδερφή μου φοβάται να έρχεται στο σπίτι με το μωρό και να το έχει π.χ. στον ίδιο χώρο με τα μικρά μου ενώ έχουν μέσα στο διαμέρισμά τους σκύλο ο οποίος βγαίνει βόλτες κανονικά (τα δικά μου είναι μόνο μέσα και εννοείται εμβολιασμένα, αποπαρασιτωμένα και πεντακάθαρα). Η ίδια τα αγαπάει, τα χαϊδεύει κ.τ.λ.
Συμφωνώ με την προλαλήσασα πως όποιον δε θέλει μπορείτε ίσως να τον βλέπετε κάπου αλλού...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Απάντηση: Γατο-ρατσισμός!

Σε οποιους αρεσουμε...απο τη στιγμη που εσυ αγαπας τη γατουλα ειναι η προτεραιοτητα σου. Αν δεν εχει ο αλλος καποια αλλεργεια αυτο προσωπικα το θεωρω κομπλεξ. Αναμενουμε φωτογραφιες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Απάντηση: Γατο-ρατσισμός!

Καταρχάς συγχαρητήρια για ό,τι κάνατε για τη γατούλα και να την χαίρεστε!
Πιστεύω ότι είστε πολύ τυχεροί που τη βρήκατε κι εκείνη το ίδιο που βρήκε ανθρώπους να την αγαπούν.
Σχετικά με αυτό που λες, η αλήθεια είναι ότι έχω συναντήσει διάφορες αντιδράσεις από φίλους ή και συγγενείς εν μέρει εξαιτίας των γατιών μου.
Όχι κάτι ακραίο, σε σημείο που να αποφεύγουν να έρχονται στο σπίτι μου ή να έχει συμβεί κάποιο ιδιαίτερο περιστατικό.
Απλώς μπορώ να καταλάβω πότε ένας άνθρωπος γίνεται κάπως επιφυλακτικός στον χώρο, πότε μπορεί να έχει θέμα με τις τρίχες, να μη νιώθει άνετα κ.λπ.
Παρόλα αυτά, οι 2 γάτες μου είναι κομμάτι της ζωής μου, ήταν συνειδητή επιλογή μου να συγκατοικήσω μαζί τους και να τις έχω μαζί μου στο σπίτι μου.
Οι άνθρωποι οι οποίοι με αγαπούν και με αποδέχονται όπως είμαι, οφείλουν να με αποδέχονται ως σύνολο και να είναι δίπλα μου, ακόμη κι εάν δεν συμφωνούν με τη συγκεκριμένη επιλογή μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kathy85]

Θα συμφωνησω με τους παραπανω. Αν δεν θελουν να ερχονται ας μην το κανουν,δεν θα στεναχωριεσαι εσυ για αυτο. Εγω εχω μια γνωστη που δεν θελει καν να της μιλαω για τη γατουλα μου οχι να ερχεται στο σπιτι μου οποτε δεν με νοιαζει αν δεν θελει. Εγω αγαπαω το μωρο μου το οποιο μου δινει απλοχερα και χωρις ανταλλαγμα την αγαπη της και αυτο την βαζει πρωτα απο ολα και ολους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.