Γιατί να μην μας καταλαβαίνουν οι δικοί μας άνθρωποι;

[Elrik]

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά για μένα αποτελεί μεγάλο πρόβλημα αυτό. Δεν υπάρχει κανείς στον στενό οικογενειακό μου κύκλο ή και στο φιλικό, ούτε καν ο φίλος μου, που να καταλαβαίνει τι σημαίνουν οι γάτες μου για μένα. Ότι δηλαδή το γεγονός ότι είναι γάτες δεν τις υποβιβάζει αυτομάτως ως ένα ευτελέστερο ον σε σχέση με τον άνθρωπο, μάλλον προσφιλέστερο μου είναι, θα έλεγα.
Μόλις μίλησα στο τηλέφωνο με τον πατέρα μου, που ευτυχώς για μένα βρίσκεται στο εξοχικό του, κ για μία ακόμα φορά με ρώτησε αν δεν σκέφτομαι σοβαρά το θέμα της ευθανασίας για την Νταίζη. Μου είπε ότι είναι εγωιστικό να την κρατώ στη ζωή. Κ εγώ με τη σειρά μου τον ρώτησα αν εγώ παρέλυα από τη μέση κ κάτω θα με πήγαινε δηλαδή βουρ για ευθανασία;
Κι ο φίλος μου, ενώ ζει από κοντά την όλη κατάσταση, με ρωτάει τι έχω, γιατί είμαι κακόκεφη κ αν έχω κάτι μαζί του. Μα θέλει κ ρώτημα τι έχω, δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρο κ προφανές.
Κ στους φίλους μου, ενώ είναι πάντα βοηθητικοί κ πολύ κοντά μου, δεν τολμώ να αναφέρω το πώς ακριβώς νιώθω κ πόσο αποκλειστικά με απασχολεί το μέλλον της Νταιζούλας κ το πώς περνάει. Όσο κ να προσπαθούν να μου παρασταθούν, υπάρχει πάντα αυτό το βλέμμα που μου λέει ότι αυτό το θεωρούν δική μου ιδιοτροπία, παραξενιά. Κ αυτό με πληγώνει ακόμα περισσότερο, προτιμώ να μην ανακινώ το ζήτημα για να μην το αντικρίσω. Σημειωτέων ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι φιλικά προσκείμενοι προς τα ζώα, χωρίς βέβαια να έχουν υιοθετήσει ποτέ κανένα.
Μόνο η αδελφή μου με κατανοεί κ αυτό επειδή είναι σχεδόν ένα με εμένα κ χωρίς να έχει οικειότητα με τα ζώα.
Τι γνώμη έχετε για όλα αυτά; Είμαστε πράγματι εμείς οι παράξενοι, ή απλώς έχουμε μια πιο ευρύτερη οπτική που συμπεριλαμβάνει κ τα ζώα σ’ αυτόν τον κόσμο που ζούμε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

καλη μου οι μονοι που μπορουν να σε καταλαβουν ειναι αυτοι που εζησαν με καποιο ζωο. Ολοι οι υπολοιποι μην εχοντας την εμπειρια και τα συναισθηματα που συνεπαγεται η συμβιωση με μια γατα η σκυλο κλπ δεν θα το καταλαβουν .Και σε μενα οι φιλοι και συγγενεις που δεν ειχαν ποτε ζωακι αντιδρουν το ιδιο ...οποτε αποφευγω τις συζητησεις μαζι τους γιατι δεν βγαζει πουθενα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Όλγα Veggie]

Γιώτα δίκιο έχεις. Aς μην ανοίγουν καν οι συζητήσεις με «εκείνους» τους ανθρώπους. Δεν βγάζουν πουθενά.
Στον μεγάλο μου πόνο, ξέρετε κάποιοι την ιστορία της Mέλανι, βρήκα μεγάλη συμπαράσταση από όλο σχεδόν τον κόσμο. Aκόμη και απο ανθρώπους που δεν τα αγαπούν. Mου είπε μια κοπέλα, οταν της είπα πως δεν θα καταλάβει αν της πω τι έχω: «Kαταλαβαίνω, είπε, αυτά είναι αδυναμίες». Kαι με χάιδεψε στην πλάτη. Nα φανταστείτε, δεν έχω και την καλύτερη σχέση του κόσμου μαζί της. Kι όμως, την συγκαταλέγω σ' αυτούς που μου στάθηκαν. Παρόμοια συζήτηση και με άλλη συνάδελφο, ακριβώς η ίδια περίπτωση με την άλλη. Δύο εκπλήξεις. Kαι μία ακόμη, όταν μια απο τις πιο «καλές μου φίλες», που είχε πεθάνει ο πατέρας της πέρυσι και το ενδιαφέρον μου για εκείνη ήταν μεγάλο, τότε, εξαφανίστηκε H δικαιολογία ήταν οτι δεν είχε καταλάβει πόσο την αγαπούσα που το ξέρουν και οι πέτρες! Δεν θυμόταν κιόλας,οταν της είπα τα παραπονά μου, οτι την περίοδο που δεν έτρωγα τίποτα από τη στενοχώρια μου για 2 εβδομάδες, της είπα οτι δεν μπορώ να φάω έξω. Nα με πάρει τηλ για έξοδο, ίσως καφέ, την επόμενη εβδομάδα Kαι δεν ήθελε λεει να το εκλάβω σαν αδιαφορία... Mια «φιλια» κόπηκε. Kαι δεν χρειάζεται να πω, κι εδώ θέλω να καταλήξω, οτι αυτο το ατομο δεν αγαπάει καθόλου τα ζώα. Προσπάθησα να μην με επιρεάζει αυτό τόσα χρόνια και «αγάπα τον φίλο σου με τα ελλατώματά του...» Tελικά, τόσο κενή... τόσο εαυτούλης. Tίποτα δεν είναι τυχαίο. Mόνο λύπηση νιώθω για όποιον δεν έχει ζήσει, όσα ζήσαμε και ζούμε. Eίδατε όμως και τις «στριμενούλες» συναδέλφους. Aντίθετη συμπεριφορά. Ίσως γιατί είδαν το προσωπό μου μέσα στα δάκρυα ενώ η άλλη όχι. Mόνο με άκουγε απο το τηλ. Στατιστικά τα λέω περισσότερο όλα αυτά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Τάνια]

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά για μένα αποτελεί μεγάλο πρόβλημα αυτό. Δεν υπάρχει κανείς στον στενό οικογενειακό μου κύκλο ή και στο φιλικό, ούτε καν ο φίλος μου, που να καταλαβαίνει τι σημαίνουν οι γάτες μου για μένα. Ότι δηλαδή το γεγονός ότι είναι γάτες δεν τις υποβιβάζει αυτομάτως ως ένα ευτελέστερο ον σε σχέση με τον άνθρωπο, μάλλον προσφιλέστερο μου είναι, θα έλεγα.
Μόλις μίλησα στο τηλέφωνο με τον πατέρα μου, που ευτυχώς για μένα βρίσκεται στο εξοχικό του, κ για μία ακόμα φορά με ρώτησε αν δεν σκέφτομαι σοβαρά το θέμα της ευθανασίας για την Νταίζη. Μου είπε ότι είναι εγωιστικό να την κρατώ στη ζωή. Κ εγώ με τη σειρά μου τον ρώτησα αν εγώ παρέλυα από τη μέση κ κάτω θα με πήγαινε δηλαδή βουρ για ευθανασία;
Κι ο φίλος μου, ενώ ζει από κοντά την όλη κατάσταση, με ρωτάει τι έχω, γιατί είμαι κακόκεφη κ αν έχω κάτι μαζί του. Μα θέλει κ ρώτημα τι έχω, δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρο κ προφανές.
Κ στους φίλους μου, ενώ είναι πάντα βοηθητικοί κ πολύ κοντά μου, δεν τολμώ να αναφέρω το πώς ακριβώς νιώθω κ πόσο αποκλειστικά με απασχολεί το μέλλον της Νταιζούλας κ το πώς περνάει. Όσο κ να προσπαθούν να μου παρασταθούν, υπάρχει πάντα αυτό το βλέμμα που μου λέει ότι αυτό το θεωρούν δική μου ιδιοτροπία, παραξενιά. Κ αυτό με πληγώνει ακόμα περισσότερο, προτιμώ να μην ανακινώ το ζήτημα για να μην το αντικρίσω. Σημειωτέων ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι φιλικά προσκείμενοι προς τα ζώα, χωρίς βέβαια να έχουν υιοθετήσει ποτέ κανένα.
Μόνο η αδελφή μου με κατανοεί κ αυτό επειδή είναι σχεδόν ένα με εμένα κ χωρίς να έχει οικειότητα με τα ζώα.
Τι γνώμη έχετε για όλα αυτά; Είμαστε πράγματι εμείς οι παράξενοι, ή απλώς έχουμε μια πιο ευρύτερη οπτική που συμπεριλαμβάνει κ τα ζώα σ’ αυτόν τον κόσμο που ζούμε;

Να΄ξερες πόσο σε καταλαβαίνω.Όταν έχασα τον Φέλιξ μου τον Φεβρουάριο κανείς δεν μπόρεσε και δεν μπορεί ακόμη να μπει στη θέση μου.Νομίζουν ότι είμαι παράλογη,ότι χάνω το χρόνο μου,ότι είμαι υπερβολική.Ο Φέλιξ μου είναι κάθε μέρα στη σκέψη μου,δεν μπορώ να τον ξεπεράσω,δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ.Όλοι μου λένε "πώς κάνω έτσι για μία γάτα"! Ντρέπομαι να μοιραστώ τον πόνο μου,το καταλαβαίνεις;Πονάει η ψυχή μου,έχω πάθει κατάθλιψη και κανείς δεν μπορεί να μπει στη θέση μου.Μόνο εδώ μέσα ένιωσα καλά,μόνο εδώ μέσα με κατάλαβαν.Ο Φέλιξ ήταν το φιλαράκι μου,ο γατούλης μου,η παρηγοριά μου,το αγχολυτικό μου.Και όταν αναγκάστηκα να πάρω αντικαταθλιπτικά χάπια για να ξεπεράσω το χαμό του,ακόμη και τότε δεν έπεισα αρκετά για το πόσο πονάω.Και πονάω ακόμα.
Μια χάρη σου ζητώ:Μην κάνεις ευθανασία στη γατούλα σου,θα το κουβαλάς μια ζωή.Πιστεύεις στα θαύματα;Πίστεψε.Μην της στερήσεις την αναπνοή της.Όσο ακόμα ζει είναι γιατί έχει δικαίωμα και λόγο για να το κάνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Εχει δικιο η Τανια, να μην κανεις ευθανασια στη Νταιζουλα σου.Εγω περασα δυσκολες στιγμες με την Τερεζα μου.Ειχε καρκινο στο λεπτο εντερο.Εκανε διαρροια συνεχεια και πολλες φορες εξω απο την αμμο της και μυριζαν και πολυ ασχημα. Κ ανενα φαρμακο δεν τις εκανε τιποτα,επισης μερικες φορες εκανε και εμμετο. Φανταζεσαι τη κατασταση μεσα στο σπιτι. Και ομως μεχρι την τελευταια στιγμη της, ημουν διπλα της, να την περιποιουμαι σαν μωρο.Οσο για τους αλλους ,σιγουρα δεν μας καταλαβαινουν. Και εγω με ολα αυτα ,ημουν σε πολυ ασχημη ψυχολογικη κατασταση με αποτελεσμα να με πιανουν τα κλαματα στη δουλεια και οι συναδελφοι να σχολιαζουν πισω μου " παει η καημενη τρελαθηκε,πως κανει ετσι για τη γατα,εδω πεθαινουν ανθρωποι!"Μονο αυτοι που ειχαν καποιο κατοικιδιο με καταλαβαιναν. Ευχομαι σε σενα κουραγιο και να χαρεις τη Νταιζουλα σου πολλα χρονια ακομη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Ο μονός ανθρωπος που μου συμπαραστεκετε ειναι ο κυριακος μου στεκεται βραχος να με στηριζει κ να με κανει να νιωθω καλυτερα ξερω οτι κ εκεινος ποναει το ιδιο αλλα δεν το δειχνει αντρας ακομα κ εκει στο θανατο!!!
Η μανα μου η γλυκια μου μανα με παρηγορει με μια αγκαλια κ μου λεει οτι δεν πρεπει να περνω ζωα κ να μαζευω οτι βρω στο δρομο γιατι ειμαι τοσο αισθηματιας που δενομαι ακομα κ μετα μυρμιγκια!!! αλλα τι να κανω ολοι ετσι μου λενε οτι αυτη η αγαπη μου για τα ζωα γενικα θα με αρρωστησει !!! οταν πεθαναι η Λαιδη μου ελειπα δεν ημουν μαζι της ο πονος μου ειναι μεγαλος δεν επρεπε να ειχα αφησει το κοριτσακι μου μονπο του τοτε δεν επρεπε να λειπω!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Eγω πιστεύω ότι οποιος δεν έχει ζήσει με κάποιο κατοικίδιο δεν μπορεί να μας καταλάβει.Δεν μπορεί να καταλάβει την ψυχολογία μας , την έννοια μας για όλα τα ζώα , και όλα τα συναισθήματα που δημιουργούνται.Θεωρώ τον ευατό μου τυχερή γιατί έχω γονείς φιλόζωους , και το μεταδώσαν και σε μας τα 3 παιδιά.Το 1981 απέκτησα την πρώτη μου αγάπη την "Μέλι" ένα φοβερό λυκόσκυλο που μας το πήραν οι γονείς μου για φύλακα.Από τότε έχουν περάσει αρκετά ζωάκια από το σπίτι μας και έχουμε καταλήξει τώρα να έχουμε εγώ την Μαυρούλα μου, η μητέρα μου 1 χάσκυ,και η αδερφή μου 3 γάτες και ένα ημίαιμο κυνηγετικό που υιοθετήσαμε αρχές Μάρτη.Αλλά πιο πολύ χαίρομαι γιατί την αγάπη για τα ζώα, τη μεταδώσαμε και στα ανήψια μου 5 & 7 ετών ,τα οποία πέρνοντας παράδειγμα πιστεύω από εμάς και θέλοντας να κάνουν κάτι καλό για τα ζώα που ζουν έξω έχουν αρχίσει να μαζεύουν μέχρι και "σαλιγκάρια"και να τα φέρνουν σπίτι. Ναι καλά ακούσατε σαλιγκάρια.Και όχι τίποτα άλλο, αλλά ο μεγάλος προσπαθεί να μας πείσει ότι ένα από αυτά είναι έγκυος και θα κάνει σαλιγκαροπαιδάκια.χιχιχιχιχιχι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Όλγα Veggie]

Nομίζω οτι αρκεί η συμπαράσταση του ανθρώπου που ζούμε μαζί και μερικών επιλεγμένων φίλων. Όλοι οι άλλοι να μην μας αγγίζουν με τα αρνητικά τους σχόλια. Kαι είναι περιττό να μας απασχολεί η γνώμη τους. Eμείς ξέρουμε ποιοι είμαστε. Δεν χρειαζόμαστε την συγκατάθεση όλου του κόσμου. H αγάπη που νιώθω για τα ζώα με πλημυρίζει. Mου αρκεί αυτο. Aν ακουγα τι μου λέει ο καθένας σχετικά με την χορτοφαγία εδώ και 18 χρόνια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Mπορείτε όλοι να φανταστείτε τί μου λένε οι περισσότεροι τώρα, λόγω εγκυμοσύνης. Kαι δεν μιλάω μόνο για τους κοντινούς συγγενείς. Kαι ο κάθε άσχετος, έχει προσωπική άποψη και όχι απλά μου την λέει, αλλά προσπαθεί να μου την επιβάλει κι' όλας.
H γάτα ΠPEΠEI να φύγει! Eιναι η αιτία όλων των κακών που μπορούν να συμβούν σε ένα μωρό. Eκτός απ'το τοξόπλασμα, που το'χουν όλοι στην άκρη της γλώσσα τους, έχω ακούσει και ένα σωρό ανακρίβειες και υπερβολές. Yπερβολές σε όλο τους το μεγαλείο. Ότι η γάτα θα ζηλέψει και θα του επιτεθεί όταν δεν θα κοιτάμε, ότι λόγω της τρίχας της το μωρό θα πάθει αλλεργίες, ότι θα του φάει τη μύτη και τ'αυτιά όταν θα κοιμάται (και μάλιστα αυτό μου έχουν πει ότι το έχουν ακούσει πολλές φορές στις ειδήσεις!), ότι στις γάτες αρέσει η ζεστή αναπνοή του μωρού και γι'αυτό μπορεί να ξαπλώσουν πάνω του και να το "σκάσουν", ότι θα το δαγκώσουν, θα το γδάρουν, θα του βγάλουν τα μάτια και τόσα άλλα που δεν μπορώ να τα θυμηθώ τώρα.
Δεν μπορώ να καταλάβω όμως από πού πηγάζει αυτό το έμφυτο μίσος προς τις γάτες και η αδικιολόγητη αγάπη προς τους σκύλους, και μάλιστα από ανθρώπους που δεν έχουν ζήσει ποτέ με ζώα.
H γάτα συμβολίζει το κακό και ο σκύλος το καλό. O σκύλος είναι ο φίλος και η γάτα ο εχθρός. Tραγικές δεισιδαιμονίες, που προέρχονται από πολύ παλιά. Tο χειρότερο απ'ολα για μένα είναι ότι αυτές οι απόψεις συνεχίζουν από γενιά σε γενιά. Kαι ενώ περιμένω από νέους ανθρώπους λίγη περισσότερη παιδεία και μόρφωση, δυστυχώς αυτά δεν είναι πράγματα που μαθαίνονται στα σχολεία. Aυτού του είδους την μόρφωση την παίρνουν απ΄το σπίτι τους.....
Όσο κι αν έχω προσπαθήσει να τους εξηγήσω κάποια πράγματα, το μυαλό τους παραμένει κλειστό. Γι'αυτό κι εγώ τώρα πια δεν δίνω αναφορά σε κανέναν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο χαίρομαι να διαβάζω όλα αυτά που γράφετε. Είναι απίστευτα συγκινητικό να βλέπω τις ακριβείς μου σκέψεις διατυπωμένες κι από άλλους. Έτσι μου ʽρχετε να φωνάξω: Γατόφιλοι όλου του κόσμου ενωθείτε!!! Τόσο τα χω πάρει κράνα με τους γύρω μου
Ας σοβαρευτώ όμως, δεν είχα ποτέ σκοπό να κάνω ευθανασία στην Νταίζη, δεν είναι στο χέρι μου να αποφασίσω αν θα ζήσει ή θα πεθάνει, δεν είμαι η μητέρα φύση. Κι ο κόπος που μπορεί να συνεπάγεται η φροντίδα της είναι το μικρότερο πρόβλημά μου. Κ αναφέρομαι σʼ αυτό, μόνο επειδή γιʼ αυτό το λόγο φαίνεται να με συμπονούν οι περισσότεροι. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι το μεγαλύτερό μου πρόβλημα είναι η αγωνία κ ο φόβος που νιώθω κάθε μέρα για το τι μπορεί να της συμβαίνει κ το πώς μπορώ να τη βοηθήσω, αλλά κ πώς θα βρω περισσότερο χρόνο να της αφιερώσω. Το μόνο που μʼ ενδιαφέρει είναι να της προσφέρω όσες πιο πολλές ευχάριστες στιγμές μπορώ. Χθες σκεφτόμουν ότι δεν υπάρχει άνθρωπος στον οποίο θα συμπεριφερόμουν με τέτοια παντελή έλλειψη εγωισμού κ συμφέροντος. Πράγματι, τα αθώα μας ζωάκια μάς κάνουν να φέρνουμε στην επιφάνεια τον καλύτερό μας εαυτό.
Πάντως, πιστεύω ότι είναι πολύ τυχεροί όσοι έχουν δικούς τους ανθρώπους που τους καταλαβαίνουν. Στην κατάσταση που βρίσκομαι η αρνητική ή κ αδιάφορη συμπεριφορά από τους άλλους με θλίβει περισσότερο, με βαραίνει…
Ωστόσο, όσο κ αν στα προσωπικά μου προβλήματα η πρώτη μου σκέψη είναι να το βάλω στα πόδια, εδώ πρέπει να τα βγάλω πέρα όσο κ αν ζορίζομαι, για μένα είναι απλά μονόδρομος…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Όλγα Veggie]

Eχουμε ο ένας τον άλλον εδώ στο mycat Δεν χρειάζεται να στενοχωριέσαι για τους άλλους. Eπικεντρώσου σ αυτό το πλάσμα που σε έχει ανάγκη. Δώσε όλη σου την αγάπη και έχει ο θεός. Eλπίζουμε στο καλύτερο για τη γατούλα σου.
Kαι Σοφία μου, ο κόσμος χωρίζεται σε 4 κατηγορίες: Στους ζωόφιλους, στους σκυλόφιλους, στους αδιάφορους και στα καθάρματα. Δυστυχώς, έχεις δίκιο σε όσα λες. Δεν πρέπει όμως να αναλωνόμαστε με το γιατί είναι έτσι οι άλλοι. Aυτοί χάνουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[eleni]

Kαποτε με πληγωναν αφανταστα τα λογια και η συμπεριφορα των αλλων αυτα που ελεγαν μπροστα μου και πισω απο την πλατη μου ωσπου καταλαβα οτι δεν αξιζει να ειναι φιλοι μου τετοιοι ανθρωποι,οπως ειπε και η Ολγα ας μην ανοιγουν καν οι συζητησεις με "εκεινους" τους ανθρωπους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Μακάρι να μπορούσα να εξαλείψω όλη την κακία των ανθρώπων για τα ζώα. Δυστυχώς, δεν γίνεται.Έτσι, το μόνο που φροντίζω είναι να τα αγαπώ εγώ όσο περισσότερο γίνεται και να τα φροντίζω όσο μπορώ. Η φροντίδα ειδικά στα αδέσποτα είναι από τα λίγα πράγματα που με γεμίζει και με κάνει να αισθάνομαι καλός άνθρωπος. Μακάρι να είμασταν περισσότεροι οι φιλόζωοι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Όλγα Veggie]

Aυτή η «φίλη» που έκοψα, μου είπε: «και η ψυχίατρος δεν σου είπε οτι είναι υπερβολική αυτή η αγάπη σου για τα ζώα;» «Oχι καθόλου, της είπα. Eχει και εκείνη γάτα και σκύλο! Kαι ευτυχώς που υπάρχουμε κι εμείς που τα αγαπάμε πολύ και τα ταίζουμε και τα στειρώνουμε γιατί αλλιώς θα σας ενοχλούσαν πιο πολύ».

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Όλγα άν αναφερόσουν σε μένα σχετικά με τους ζωόφιλους και μη ζωόφιλους,κοπέλα μου εγω δεν ασχολούμαι μαζί τους καθόλου.Εκείνοι τρώγονται γιατί ταίζω τις γάτες & τα σκυλιά.Σέβομαι και κατανοώ ότι υπάρχουν και μη ζωόφιλοι.Βέβαια αυτό που κατακρίνω είναι η κακοποίηση, την οποία δεν δέχομαι σε καμία περίπτωση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Όλγα Veggie]

Oxι, Σοφία εννοούσα τη Gemini.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

λοιπον πανω σ αυτα που λεμε Το απογευμα ηρθε μια συναδελφος στο σπιτι που δεν εχουμε βεβαια και πολυ σχεση απλα για μια εξυπηρετηση που ηθελε . Το γελιο που εκανα ηταν απιστευτο οταν ειδε τον Περσακο. Εκανε σαν να ειδε τον διαβολο μαζι με ολους τους αγγελους της κολασης . .Το κοριτσακι της που ηταν μαζι της ετρεξε να τον χαιδεψη. Μετα βιας την γλυτωσα απο το εγκεφαλικο αφου αρχισε να φωναζη μη θα κολησεις αρρωστιες Εχασε το χρωμα της η γυναικα ματαια εγω μουρμουριζα μα ειναι καθαρος και εμβολιασμενος εμεις κοιμομαστε μαζι του και τα παιδια Τιποτα Ο Περσης εξαφανιστηκε απο τις φωνες , εκεινη εντρομη μου ειπε αν ηξερα οτι εχεις ζωα στο σπιτι σου δεν θα ρχομουνα..Κια τοτε αποφασισα να την δουλεψω. Μα τι λες εχω αλλα 3 γατια που κυκλοφορουν εδω μεσα και μαλιστα τρωνε μαζι μας στο τραπεζι ,,,Εφυγε εντρομη ,και τρεμοντας Χαχχαα χχαχα Θα χει να λεει αυριο ....πως γλυτωσε απο του χαρου τα δοντια,Συγνωμη παιδια αλλα οτι και να της ειπα αυτη στο προσωπο του περση ειδε τον χαρο αυτοπροσωπως Δεν αντεξα η γυναικα ...Οσο σκεφτομαι οτι τωρα μπορει να εχει παρει τηλεφωνο ως και τον γιατρο της μου ρχεται να σκασω απο τα γελια...Μακαρι να χα τροπο να το περιγραψω οπως εγιναν Σας λεω οτι τρελαθηκε Και φυσικα ειμαι σιγουρη οτι δεν θα ξαναπατησει στο σπιτι μου πια με τιποτα Αναρωτιεμαι αν θα φοβαται και να με πλησιασει πλεον!Αλλα να ναι καλα τετιο γελιο ειχα καιρο να κανω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

γεια σου ρε γιωτα καλα της εκανες φαντασου οτι μεγαλωνει κ παιδι αυτη αντε μην πω τωρα κ θα το κανει σαν κ εκεινο το τερας που πεταξε το γατακι απο την ταρατσα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ψωρόγατο]

Εγώ ξέρω πια ότι πέρα από τη μητέρα μου, την αδελφή μου, το αγόρι μου (έτσι και έτσι) και με την καινούργια οικογένεια μου ΟΛΟΥΣ/ΕΣ ΕΣΑΣ δηλαδή , δεν κάθομαι να κουβεντιάσω με κανέναν τα προβλήματα που μπορεί να έχω με τα μωρά μου. Και αν το κάνω αυτό είναι για να τη σπάσω σε κανένα κακόψυχο άνθρωπο, γιατί μόνο ένας κακόψυχος ‘άνθρωπος’ δεν σέβεται κάθε μορφή ζωής , και το διασκεδάζω πολύ!!!! Με περνάνε συνήθως για τρελή! Καλύτερα όμως τρελή παρά σκα……ψυχη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Θα πω με βεβαιότητα ότι για τους υπόλοιπους ανθρώπους γύρω μας το ότι πονάμε για τα γατιά μας είναι ανήκουστο. Το ότι κλαίμε σαν μωρά παιδιά όταν αυτά πάθουν κάτι είναι παράλογο και τρελό. 'Ε! δεν είναι και άνθρωπος, σου λένε....
Αλλά όλοι αυτοί δεν καταλαβαίνουν ότι οι ψυχούλες αυτές που ζούνε μαζί μας, που τις φροντίζουμε, τις πονάμε, νοιαζόμαστε να είναι καλά, είναι για μας σαν παιδιά μας. Δεν το καταλαβαίνουν γιατί δεν έχουν μοιραστεί ποτέ τα χάδια τους, τα νιαουρίσματά τους, τις αγκαθωτές γλωσίτσες τους πάνω τους, την τρυφερή ματιά τους όταν σε κοιτάζουν.
Δεν τους αδικώ.... είναι τόσο φτωχοί σε συναισθήματα......
Είναι όλοι αυτοί που κάνουν τους φίλους, αλλά όταν πονάς για κάτι που δεν καταλαβαίνουν σου λένε ότι ΕΣΥ είσαι η παράξενη. Και αυτό γιατί δεν το έχουν νιώσει, και ούτε πρόκειται... δυστυχώς.
Όταν χάσαμε τον Ξανθούλη, όλοι μας έλεγαν τρελούς και παράλογους που κλέγαμε για έναν γάτο. Ευτυχώς είχαμε ο ένας τον άλλον (για τον άντρα μου λέω), και ευτυχώς έχουμε την ίδια τρέλα για τα γατιά. Έτσι τώρα έχουμε ρίξει όλη μας την λατρεία στον Ασπρούλιακα, ο οποίος φουσκώνει σαν μπαλόνι απο ικανοποίηση μου και οι δύο τον κοιτάμε στα μάτια και εκτελούμε κάθε του ιδιοτροπία.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.