Γιατί να τύχει σε εμένα.....

ΟΥΡΑΝΙΑ

Περιβόητο μέλος

Η ΟΥΡΑΝΙΑ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 6.152 μηνύματα.
Σήμερα μου συνέβη κάτι δυσάρεστο που θέλω να το μοιραστώ μαζί σας. Αισθάνομαι χάλια. Να σας πω τι έγινε για να μην σας κουράζω. Μετά από πολλές μέρες αποφάσισα να κατέβω στο κέντρο της Κω το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 15 χιλιομέτρων περίπου. Πάντα είχα τον φόβο μην συμβεί μπροστά μου να σκοτώσουν ζωάκι έτσι που τρέχουν. Και ο χειρότερος εφιάλτης μου έγινε μπροστά στα μάτια μου και μάλιστα εξαιτίας μου. Όπως πήγαινα να βρω μια φίλη στα μισά της διαδρομής πήγαινα σιγά σιγά με το μηχανάκι μου. Πήγαινα όμως τόσο γωνία που είδα ένα γατάκι. Σταμάτησα για να μην το πατήσω αλλά αυτό είδε που σταμάτησα και με φοβήθηκε τόσο πολύ που πετάχτηκε στα αυτοκίνητα του απέναντι ρεύματος
xartomantilo.gif
xartomantilo.gif
xartomantilo.gif
.Και φυσικά κανένας δεν έκοψε ταχύτητα και άκουσα το χτύπημα αυτό τον θόρυβο που ακούω ακόμαστα αυτιά μου. Φυσικά πήγα στο αντίθετο ρεύμα να βεω το γατάκι το οποίο αφού το χτύπησαν δεν ξέρω πως περπάτησε χώθηκε σε ένα σπίτι και εξαφανίστηκε. Ρώτησα την κυρία στην αυλή έξω και μου είπε ότι μάλλον είναι και μανούλα που έχει γεννήσει
xartomantilo.gif
xartomantilo.gif
και ότι μάλλον έχει κρυφτεί στους αγρούς. Δεν μπόρεσα να το βρω. Από εκείνη την στιγμή έχω αρρωστήσει με έχει πιάσει το στομάχι μου και κατηγορώ τον εαυτό μου. Δεν θέλω να ξαναβγώ από το σπίτι μου. Δεν θέλω να ξαναοδηγήσω σε αυτό το νησί που όλοι τρέχουν σαν τρελοί και οι δρόμοι είναι σκοτεινοί και θέλουν και τουρισμό. Φυσικά κανένας δεν κατάλαβε το λόγο που μου χάλασε το κέφι μου και άρχισα να κλαίω.
Πείτε μου ρε παιδιά με όλη την ειλικρίνεια πιστεύετε ότι έχει γλυτώσει το γατάκι από την στιγμή που δεν έμει
xartomantilo.gif
νε στον τόπο και εξαφανίστηκε?
Εγώ φταίω δεν θα ξεχάσω τα; μάτια του που με κοίταξαν και τον τρόμο που ένιωσε και πετάχτηκε
xartomantilo.gif
xartomantilo.gif

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αχ βρε ρανια...να ηταν μονο η κως;;;; και εδω ακριβως το ιδιο συμβαινει..:(:(:(..δεν νοιαζονται καθολου...ουτε που κοβουνε ταχυτητα,ασε που καποιοι γκαζωνιουν και επιτηδες..:(:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αχ βρε ρανια...να ηταν μονο η κως;;;; και εδω ακριβως το ιδιο συμβαινει..:(:(:(..δεν νοιαζονται καθολου...ουτε που κοβουνε ταχυτητα,ασε που καποιοι γκαζωνιουν και επιτηδες..:(:(

Φταίω εγώ όμως Πουπού αν δεν είχε τρομάξει με εμένα δεν θα έτρεχε. Άσε με έχει πιάσει το στομάχι μου:(
Υπάρχει περίπτωση να έζησε από την στιγμή που δεν έμεινε επι τόπου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αχ βρε ρανια μου..ολα παιζουν δυστυχως...ναι,μπορει και να ειναι ενταξει..αλλα μπορει και οχι...δυστυχως αυτη τη στιγμη δεν μπορεις να κανεις κατι..:(:(....ισως αυριο ,αν μπορεις ..να περασεις απο εκει..μπας και το βρεις καπου..
ξερω ,οτι και να σου πω να μην εχεις τυψεις,εσυ και παλι θα τις νιωθεις..αλλα δεν ειναι δυνατον να προβλεπουμνε για ολα για πραγματα...δυστυχως:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πέρασα ξανά μετά όταν γυριζα ειναι τεράστια χωράφια. Άστα εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω είναι πως περπάτησε και εξαφανίστηκε. ΄Στο παρελθόν μου έχει τύχει να περάσει το μπροστά μου αμάξι πάνω από γατάκι, σταμάτησα και το μάζεψα. Δεν είχε πάθει τίποτα μόνο το σαγονάκι του. Το είχα δώσει και σε ένα κύριο γείτονα που είχε γατούλες. Τι να πω θα σκάσω. Αν δεν είχα βγει δεν θα τρόμαζε το γατί. Την τύχη μου μέσα το είχα προαίσθημα ότι θα μου συνέβαινε αυτό σε αυτό το νησί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ρανια δεν φταις εσυ, αλλα ουτε και ο αλλος ο οδηγος. Δεν μπορεις να ξερεις πως θα αντιδρασει μια γατα ή ενα γατακι. Δυστυχως απο την στιγμη που ζουν στους δρομους ειναι εκτεθειμενα σε τετοιους κινδυνους. Αν δεν ησουν εσυ εκει θα ηταν καποιος αλλος. Το γατακι μπορει να εχει ζησει, οποτε μην αισθανεσαι τοσο ασχημα. Ενα απο τα γατακια που ειχε γεννησει η γατα μου ειχε πεταχτει ετσι στον δρομο και το χτυπησε αυτοκινητο. Δεν επαθε απολυτως τιποτα, περα απο το σοκ που υπεστει, οποτε μη χανεις τις ελπιδες σου, μπορει το γατακι αυτη τη στιγμη να παιζει με αλλες γατουλες :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ρανια δεν φταις εσυ, αλλα ουτε και ο αλλος ο οδηγος. Δεν μπορεις να ξερεις πως θα αντιδρασει μια γατα ή ενα γατακι. Δυστυχως απο την στιγμη που ζουν στους δρομους ειναι εκτεθειμενα σε τετοιους κινδυνους. Αν δεν ησουν εσυ εκει θα ηταν καποιος αλλος. Το γατακι μπορει να εχει ζησει, οποτε μην αισθανεσαι τοσο ασχημα. Ενα απο τα γατακια που ειχε γεννησει η γατα μου ειχε πεταχτει ετσι στον δρομο και το χτυπησε αυτοκινητο. Δεν επαθε απολυτως τιποτα, περα απο το σοκ που υπεστει, οποτε μη χανεις τις ελπιδες σου, μπορει το γατακι αυτη τη στιγμη να παιζει με αλλες γατουλες :)

Σε ευχαριστώ βρε Ηρώ μου μου δίνεις κουράγιο. Αυτό που με παρηγορεί είναι ότι δεν την βρήκα και αυτό σημαίνει ότι περπάτησε να κρυφτεί.Σήμερα μόλις σχολάσω θα ξαναπάω με μια φίλη και συνάδδελφο εδώ η οποία τα λατρεύει να τσεκάρουμε μήπως το βρούμε. Από χτες είμαι χάλια ξυπνούσα με εφιάλτες. Αν δεν είχα βγει ίσως το γατάκι να ζούσε.:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Φρόντιζα γατούλη όλο το χειμώνα μιας καφετέρειας, τον έκανα γάτο απο έναν σκελετό με πληγές, αποστήματα και πρησμένο μπροστινό και πίσω πόδι απο δαγκωνιές... Με την πρώτη ευκαιρία θα τον στείρωνα. Με γνώριζε, γνώριζε όλους τους θαμώνες, καθόταν έξω απο την κουζίνα με το μπολάκι του και τις κροκετούλες. (είχα πείσει μέχρι και τον ιδιοκτήτη να τον ταΐζουν κροκέτες και όχι ψωμιά και ληγμένα τυριά...)

Μέσα μου το ήξερα ότι δεν θα ζούσε πολύ... πάνω σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας οι μέρες του ήταν μετρημένες...Πάλι έδινα εσωτερική μάχη να τον πάρω ή να μην τον πάρω σπίτι....Αλλά πάλι δεν τον πήρα (όπως και τον Σιλβέστρο) ή τουλάχιστον πιθανά να μην πρόλαβα.:/:
Έτσι ένα απόγευμα ήρθε μια φίλη με τον σκύλο της για να πάμε βόλτα τα σκυλιά μας. Ο σκύλος της βγήκε απο το παράθυρο του αμαξιού και ήρθε να με χαιρετήσει. Την ίδια στιγμή ήταν ο Μπάμπης στα πόδια μου... τρομάζει και μην έχοντας άλλη επιλογή πετάγεται στον δρόμο. (Ποτέ δεν πέρναγε τον δρόμο χωρίς να προσέχει...) και ακούω το μπαμ...
Κατάφερε να συρθεί μέχρι την άκρη του δρόμου όπου και ξεψύχησε σχετικά γρήγορα:(.... απαρηγόρητες η φίλη μου και εγώ... 8 μήνες μετά ακόμα το θυμόμαστε και το συζητάμε... Ο Μπάμπης ήταν μοναδικός γάτος.
Και ελπίζουμε να μας έχει συγχωρέσει....

Πρίν 1 μήνα μπροστινό μου αμάξι πάτησε επίτηδες μικρό γατάκι, ίσα ίσα πρόλαβα να το αποφύγω για να μην το πατήσω και εγώ και να μην δημιουργήσω ατύχημα... Μέχρι να κάνω αναστροφή λίγο πιο κάτω και να γυρίσω ήταν πλέον σχεδόν αδύνατο να καταλάβεις τί είναι...

Και τα περιστατικά είναι άπειρα...

Για όσους υποστηρίζουν ότι τα αδέσποτα ζουν μιά χαρά...

Ράνια υπομονή και κουράγιο προσπάθησε να μην το σκέφτεσαι, μπορεί να ζεί μπορεί και όχι..
"αυτή είναι η ζωή των γατιών του δρόμου":mad:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αχ βρε Ράνια, καταλαβαίνω πόσο άσχημα αισθάνεσαι, όλες το ίδιο θα νιώθαμε στη θέση σου. :( Έχει δίκιο όμως η Ηρώ, αν δεν ήσουν εσύ, θα ήταν κάποιος άλλος και σίγουρα δεν το έκανες επίτηδες, δε βγαίνει κάτι με το να κατηγορείς τον εαυτό σου.
Σίγουρα πάντως, το ότι εξαφανίστηκε τόσο γρήγορα είναι πολύ καλό σημάδι. Μακάρι να 'ταν τυχερό αυτή τη φορά και να συνεχίσει να 'ναι, γιατί δυστυχώς σε τέτοιες συνθήκες που ζει οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος του. :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πάντως όποιος πει κορίτσια πως οι γυναίκες δεν έχουν ένστικτο. Το αισθανόμουν ότι θα μου συμβεί κάτι τέτοιο.
Λυπάμαι Τζούλια μου για τον Μπάμπη και για τον κάθε γατούλη που ζει σε αυτή την κατεστραμένη "φύση" που τους έχουμε δημιουργήσει.
Αλλά τρέχουν και σαν τρελοί ρε παιδί μου δεν έχουν στο μυαλό τους ότι θα μπορούσε αυτό το γατάκι να ήταν και παιδάκι.
Δεν νομίζω να μπορέσω να το ξεπεράσω αυτό που άκουσα. Αυτό το παγερό χτύπημα. Αν δεν είχα κόψει ταχύτητα με το μηχανάκι δεν θα με είχε φοβηθεί και δεν θα είχε πεταχτεί. Άσε που από την ταραχή μου πως δεν έπαθα και εγώ τίποτα γιατί έκανα αναστροφεί σε αυτό τον κ...δρομο.
Ο μόνος άνθρωπος που δεν γέλασε μαζί μου που με είδε να κλαίω είναι αυτή η κοπέλα που τα λατρεύει και τα φροντίζει με τον άντρα της. Όλο οι άλλοι που το είπα ..... για αυτό ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας :(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δυστυχώς Ράνια μου αυτά συμβαίνουν...:(:(:(Όπως σου είπαν και τα κορίτσια να μην κατηγορείς τον εαυτό σου... Από την στιγμή που ζούσε το γατάκι δίπλα σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας ενδεχομένως κάποια στιγμή μπορεί να γινότανε το κακό..:(:(:(Καταλαβαίνω πώς αισθάνεσαι, και εγώ το ίδιο χάλια είμαι κάθε φορά που αντικρύζω ένα σκοτωμένο γατί....αλλά μπορούμε να τα βοηθήσουμε όλα???;););)Πιστεύω ότι από την στιγμή που μπόρεσε και έτρεξε να κρυφτεί ίσως και να μην είναι τόσο άσχημα...το ελπίζω τουλάχιστον.;);)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστώ Ναταλία μου, βρε κορίτσια με κάνετε και αισθάνομαι πιο ήρεμη. Τελικά είναι σημαντικό να μπορείς να πεις αυτό που σε βασανίζει σε ανθρώπους που μπορούν να καταλάβουν. Αυτό είναι το κοινό σημείο όλων μας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ουρανια θα σου πω αυτο που επαθα πριν μερικους μηνες.

πηγαινα βραδυ με τον φιλο μου σινεμα οταν στο αντιθετο ρευμα ειδα ενα περιστερι με σπασμενο φτερο.ηταν κατασπρο,παχουλο...ισως το πιο ομορφο που εχω δει!γυρισαμε με τον φιλο μου να το παρουμε.αυτο κρυφτηκε κατω απο ενα αυτοκινητο,πηρα λοιπον ενα ξυλο εγω και το εσπρωξα για να βγει απο κατω.βγηκε τρεχοντας,ο φιλος μου δεν προλαβε να το πιασει,περασε ενα αυτοκινητο και εγινε το κακο...το ειδα να ξεψυχαει μπροστα μου εχοντας σπασμους και βγαζοντας αιμα απ το στομα.
παγωσα.πεθανε εξαιτιας μου!εκλαιγα απαρηγορητη μεσα στον δρομο και συνεχισα να κλαιω για μερες.μου ερχοταν στο μυαλο η στιγμη που ξεψυχουσε.καταλαβα ομως οτι εγω πηγα με καλη προθεση και οτι ισως ειναι καλυτερα εκει που πηγε.επισης την επομενη φορα που βρηκα χτυπημενο περιστερι βραδυ ημουν πιο προσεχτικη ωστε να μην παθω το ιδιο.

δεν φταις εσυ για οτι εγινε,ηθελες το καλυτερο για αυτο αλλα αλλιως τα εφερε η τυχη.καποια πραγματα δεν ειναι στο χερι μας.το καλο ειναι οτι περπατησε.επισης ειναι καλο που δεν την βρηκες γιατι αυτο σημαινει οτι καπου εχει κρυφτει,αν ειχε πεθανει θα την εβρισκες καπου.μην ξεχνας οτι ειναι εφταψυχες!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ουρανια θα σου πω αυτο που επαθα πριν μερικους μηνες.

πηγαινα βραδυ με τον φιλο μου σινεμα οταν στο αντιθετο ρευμα ειδα ενα περιστερι με σπασμενο φτερο.ηταν κατασπρο,παχουλο...ισως το πιο ομορφο που εχω δει!γυρισαμε με τον φιλο μου να το παρουμε.αυτο κρυφτηκε κατω απο ενα αυτοκινητο,πηρα λοιπον ενα ξυλο εγω και το εσπρωξα για να βγει απο κατω.βγηκε τρεχοντας,ο φιλος μου δεν προλαβε να το πιασει,περασε ενα αυτοκινητο και εγινε το κακο...το ειδα να ξεψυχαει μπροστα μου εχοντας σπασμους και βγαζοντας αιμα απ το στομα.
παγωσα.πεθανε εξαιτιας μου!εκλαιγα απαρηγορητη μεσα στον δρομο και συνεχισα να κλαιω για μερες.μου ερχοταν στο μυαλο η στιγμη που ξεψυχουσε.καταλαβα ομως οτι εγω πηγα με καλη προθεση και οτι ισως ειναι καλυτερα εκει που πηγε.επισης την επομενη φορα που βρηκα χτυπημενο περιστερι βραδυ ημουν πιο προσεχτικη ωστε να μην παθω το ιδιο.

δεν φταις εσυ για οτι εγινε,ηθελες το καλυτερο για αυτο αλλα αλλιως τα εφερε η τυχη.καποια πραγματα δεν ειναι στο χερι μας.το καλο ειναι οτι περπατησε.επισης ειναι καλο που δεν την βρηκες γιατι αυτο σημαινει οτι καπου εχει κρυφτει,αν ειχε πεθανει θα την εβρισκες καπου.μην ξεχνας οτι ειναι εφταψυχες!:)

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο κουράγιο μου δίνετε όλοι σας.... Δεν θέλω να κλαίγομαι αλλά ειλικρινά ισοπεδόθηκα χτες αφού έβαλα την φίλη μου και σε μισή ώρα γυρίσαμε σπίτι γιατί δεν μπορούσα να συνέλθω. Ναι γμτ καλό πάμε να κάνουμε και πολλές φορές τα κάνουμε μούσκεμα....
Καταλαβαίνω πως ακριβώς ένιωσες με το περιστεράκι.:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Oυρανία, ούτε εγώ πιστεύω πως φταις εσύ. Είχες καλή πρόθεση και δεν ήθελες το κακό του. Όμως πάντα υπάρχουν και οι αστάθμητοι παράγοντες. Εγώ πιστεύω πως τις τύψεις μας μπορούμε να τις διώξουμε πραγματικά μόνο εμείς(γνώμη μου). Πρέπει να προσπαθήσεις να πείσεις τον εαυτό σου ότι αυτό που έγινε δεν έγινε σκόπιμα (πράγμα που είναι αλήθεια) και έτσι θα νιώσεις καλύτερα. :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Oυρανία, ούτε εγώ πιστεύω πως φταις εσύ. Είχες καλή πρόθεση και δεν ήθελες το κακό του. Όμως πάντα υπάρχουν και οι αστάθμητοι παράγοντες. Εγώ πιστεύω πως τις τύψεις μας μπορούμε να τις διώξουμε πραγματικά μόνο εμείς(γνώμη μου). Πρέπει να προσπαθήσεις να πείσεις τον εαυτό σου ότι αυτό που έγινε δεν έγινε σκόπιμα (πράγμα που είναι αλήθεια) και έτσι θα νιώσεις καλύτερα. :)

Mακάρι και εμείς οι μεγάλοι να είμασταν τόσο ώριμοι όσο εσύ Χριστινάκι. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ:-*

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σήμερα μετά την δουλειά πήγα με μια φίλη η οποία λατρεύει εξίσου τα ζώα να ψάξουμε να βρούμε το γατάκι. Θέλαμε αν υπήρχε έστω και μια πιθανότητα να υποφέρει να το πάμε στο γιατρό ή να το βοηθήσουμε ή να το βοηθήσουμε να φύγει ήρεμα, Δυστυχώς από το σπίτι που κρύφτηκε ήρθε η απάντηση που φοβόμουν να ακούσω. Η γατούλα είχε τελειώσει στο παρτέρι τους με τα λουλούδια. Και φυσικά καταλαβαίνετε ότι έσβησε κάθε ελπίδα μου να ζει η μικρούλα. Το κακό είναι ότι στην επιστροφή είδαμε άλλο ένα "φρέσκο" ατύχημα ένα ασπροπορτοκαλάκι που μάλλον ήταν έγγυος. Σταματήσαμε τσεκάραμε μήπως και ζει αλλά το χτύπημα ήταν στο κεφαλάκι του. Η φίλη μου ισοπεδώθηκε κι αυτή και ήρθε κλαίγοντας γιατί εγώ έμεινα στο αμάξι και αυτή πήγε να δει μήπως είναι ζωντανό. Κοινώς μαύρισε η ψυχή μας.
Έφτασε η στιγμή λοιπόν να αποχαιρετίσω την ψυχούλα που έγινα η αιτία να μην ζει από χτες και να της ζητήσω ένα μεγάλο συγνώμη. Αν ήξερα ότι θα είχε συμβεί αυτό.... Συγνώμη γατάκι μου αν ήξερες πόσο πολύ ήθελα το καλό σου δεν θα με φοβόσουν. Καλό ταξίδι μικρό απρομαυράκι.....
Καλό ταξίδι και στο ασπροπορτολάκι που δεν πρόλαβε να γεννήσει΄ούτε τα μωρά του.
Μακάρι να προσέχαν όσοι τρέχουν σαν τους τρελούς εδώ κάτω. Πόσα ζώα μετρήσαμε τα οποία πλέον δεν διακρίνονται. Σταματήστε να τρέχετε σαν τρελοί γμτ.
Θα κάνω καιρό να ξεπεράσω την εικόνα τον ήχο και αυτό που συνέβη. Αντίο γατάκι:(:(:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:(:(:(:(...ποσο λυπαμαι....δυστυχως και εγω εδω,καθε μερα τα βλεπω αυτα...:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ράνια εγώ θα πω μόνο ότι είναι άδικο να κατηγορείς τον ευατό σου για ότι έγινε. Θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα από μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ρανια τελειως αδικα κατηγορεις τον εαυτο σου. Σου παραθετω την δικη μου εμπειρια μονο και μονο για να καταλαβεις οτι οχι μονο δεν φταις εσυ αλλα πολλες φορες δεν φταινε και οι οδηγοι των αυτοκινητων. Πριν απο περιπου πεντε χρονια οδηγουσα σε δρομο χωριου με ταχυτητα περιπου 35 με 40 Km/h.
Στην ακρη του δρομου ηταν ξαπλωμενη μια γατουλα και απλα ειχε σηκωμενο το κεφαλακι της και κοιταζε προς την απεναντι πλευρα του δρομου. Την τελευταια ακριβως στιγμη πεταχτηκε στους τροχους του αυτοκινητου μου και βεβαια εμεινε επι τοπου. Εκανα πανω απο ενα μηνα να οδηγησω και ξεκινησα ξανα να οδηγω οπως ξεκινα ενας μαθητευομενος παρα την επεγγελμτικη εμπειρια μου πανω στην οδηγηση.
Πολλες φορες εγινα μαρτυρας τροχαιου ατυχηματος με ζωο. Ειναι τελειως μα τελειως απροβλεπτες οι αντιδρασεις τους ακομη και στους πιο εμπειρους απο εμας.
Ξεφυγε απο τις τυψεις και απλα σκεψου οτι ηταν η κακια στιγμη και οτι θα μπορουσε να εχει συμβει ακομη και αν δεν ειχες σταματησει και δεν ειχες κατεβει απο το μηχανακι σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top