Γιατί πέθανε;

[gh155]

Αυτή η ερώτηση με τρώει εδώ και δύο ημέρες για το γατάκι μου. Το σκότωσα εγώ; Είχε κάποιο πρόβλημα; Υπέφερε; Γιατί;;;;
Θα ήθελα πραγματικά αν κάποιος που γνωρίζει, από αυτά που γράφω να μου πεί τί μπορεί να πήγε στραβά..

Η ιστορία μου ξεκινάει τέλη Οκτώβρη όταν από το υπόγειο του μαγαζιού μου, ακούγονταν επί δύο ημέρες νιαουριτά. Κατεβήκαμε και βρήκαμε την μπαλίτσα που χωρούσε στο ένα χέρι να κρύβεται μόνη της στο άθλιο παρατημένο υπόγειο. Κοντά υπήρχε το πτώμα μιας άλλης γάτας που μάλλον είχε αποδημήσει εδώ και καιρό αφού είχε λιώσει. Μητέρα ή αδέρφια άφαντα.

Δεν είχα καμία εμπειρία με ζώα, και καμιά επιθυμία να πάρω ένα, αλλά ήταν σαν γραφτό, και είπα να προσπαθήσω να το σώσω. Το τάιζα γάλα με σύριγγα, και το πήγα στον κτηνίατρο που τον έλεγξε (πρόχειρα) και είπε πως είναι εντάξει και τα εμβόλια θα έρχονταν αργότερα. Παρεμπιπτόντως, όταν τον βρήκαμε ήταν αρκετά χοντρούλης παρά το γεγονός πως έδειχνε εγκαταλελειμμένος. Ο γιατρός είπε πως είναι 1 - 1.5 μήνα ή κάτι.

Συνέχιζα να τον ταΐζω γάλα, του πήρα άμμο και του έφτιαξα ένα πρόχειρο ζεστούλι κατάλυμα. Η θερμοκρασία στο μαγαζί που ζούσε, δεν έπεφτε σε χαμηλά επίπεδα - το ηλεκτρικό θερμαντικό το είχα 24 ώρες ανοιχτό και γενικά ήταν 22ο-25ο φαντάζομαι.

Στον μήνα όπου θεωρητικά ήταν 2 με 2.5 μηνών τον ξεκίνησα τυλολιχουδιές που του άρεσαν και πήρα 3 ποικιλίες κροκέτες που τις έλιωνα και εκ περιτροπής προσπαθούσα να τον ταϊζω. Ποτέ δεν τον ενθουσίασαν ως τον θάνατό του όπως και να προσπάθησα να του τις πασάρω. Τις τελευταίες 2 εβδομάδες η κοιλιά του έδειχνε πρησμένη πραγματικά, και ενώ ο γιατρός την πρώτη φορά που τον είδε μου είχε πει πως έτσι είναι οι γάτες, πλέον αυτό δεν έδειχνε φυσιολογικό.

Είχα δει να ξερνάει ολόκληρο κομμάτι σαν στερεό γάλα και κροκέτα και κάποιοι που γνώριζαν (?) με συμβούλεψαν να κόψω τελείως το γάλα και να γυρίσω πλήρως στην κροκέτα όπως και έκανα. Για μια στιγμή (κάπου 1-1.5 βδομάδα πριν τον θάνατο) σαν να έχασε βάρος και σαν να φάνηκε τρομερά κομμένος ξαφνικά μετά το ΣΚ. Ανησύχησα και επέστρεψα στο γάλα και στον συνδυασμό με κροκέτες και μετά την τελευταία εβδομάδα μόνο κροκέτες.

Του είχα δώσει φάρμακο για σκουλίκια σε δύο δόσεις επί τρεις ημέρες όπως με συμβούλεψαν. Η κοιλιά του στο τέλος επέστρεψε στο νταουλιασμένο, ενώ στο κέντρο όταν την ψιλάφιζα, υπήρχε κάτι σαν μια σκληρή μάζα που δεν έδειχνε φυσιολογικό. Είχε αρχίσει να μυρίζει πολύ άσχημα, ενώ δεν έλεγχε τα κακά του αν και προσπαθούσε. Τον θυμάμαι να πηγαίνει στην άμμο και να νιαουρίζει με χαρακτηριστικό πόνο όταν προσπαθούσε να αφοδεύσει. Τα κακά έμεναν επάνω του και ξεραίνονταν και τον καθάριζα με μωρομάντηλα. Τον έβαλα φάρμακο για ψύλλους από τον κτηνίατρο.

Το πρωί της ημέρας που πέθανε αποφάσισα να τον καθαρίσω. Δυστυχώς με κρύο νερό της βρύσης τον έβρεχα και τον σαπούνισα και τον ξέπλενα. Αυτό κράτησε 1-2 λεπτά, μετά τον σκούπισα πολύ καλά και τον τύλιξα αρχικά στην μπλούζα μου να ζεστένεται από αυτήν και από την θερμοκρασία του σώματος μου και μετά τον έβαλα δίπλα στο θερμαντικό σώμα. Δεν έδειξε να έχει ιδιαίτερο πρόβλημα εκείνη τη στιγμή.

Τις τελευταίες ημέρες έδειχνε κάπως. Δεν είχε την σπιρτάδα ή την όρεξη όπως παλιά. Π.χ. είχε μάθει να ανεβαίνει σκάλες πολύ γρήγορα και πήγαινε στον ημιόρωφο όπου ήταν ποιο ζεστά και κάθονταν εκεί. Αυτό στο τέλος δεν το έκανε. Σαν να δυσκολεύονταν να ανέβει λόγω κοιλιάς; Ή απλά φοβόταν από κάποια πτώση που είχε;

Το βράδυ του Σαββάτου άνοιξα το μαγαζί να πάρω κάτι και ήταν εκεί να νιαουρίζει επίμονα. Το έκανε αυτό γενικά γιατί φαντάζομαι ήθελε συντροφιά ή καλύτερο φαί από τις κροκέτες. Παρεμπιπτόντως εδώ και 2-3 ημέρες (?) είχαν τελειώσει οι τυρολιχουδιές και έτρωγε μόνο κροκέτα. Δεν του πολυάρεσε αλλά δεν είδα ξέρατα ή κάτι, και γενικά το άδειαζε το φαί.

Όπως και να έχει, Κυριακή πρωί, άνοιξα να του ανανεώσω το νερό και το φαί και δεν τον είδα να τρέχει. Έψαξα εδώ και εκεί και τελικά τον εντόπισα να κείτεται δίπλα στην καρέκλα μου, άψυχος με την μία πατούσα σαν να προσπαθούσε να φτάσει σε αυτήν. Δεν υπήρχαν ξέρατα ή σημάδια δηλητηρίασης.

Τον σκότωσα εγώ; Του προκάλεσα πνευμονία με το κωλομπάνιο;; Μήπως δεν έπρεπε να του κόψω το γάλα τόσο νωρίς; Μήπως, μήπως, μήπως;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Ήρθε και έφυγε τόσο γρήγορα από την ζωή μου, και ήταν τόσο γλυκός. Ένας χοντρός μικρός μπάλας που με κοιτούσε με απορία όταν του τραγουδούσα, που απλά ήθελε λίγη τρυφερότητα και γάλα, που τόσο λαίμαργα κυριολεκτικά ρουφούσε με τα αυτιά του να κουνιούνται όταν το έκανε και τα πόδια του τεντωμένα - μην του κλέψουν το γάλα του!

Αν από αυτά που έγραψα κάποιος μπορεί να έχει μια καλή υπόθεση για το γιατί πέθανε, θα ήθελα να το γνωρίζω. Όσο και αν με πληγώσει, γιατί πιστεύω πως κάποια από τις δικές μου βλακείες του στέρησε την δυνατότητα να ζήσει και να με συντροφεύει.

Ευχαριστώ,
Θ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Λυπαμαι παρα πολυ για τον πονο που νοιωθεις για το γατακι που εχασες.
Δυστυχως φιλε μου κανεις δεν μπορει να σου πει απο τι πεθανε το γατακι, εκτος και αν το πηγαινες αμεσως για νεκροψια σε καποιο κτηνιατρειο. Απο οσα διαβασα εκανες οτι θα εκανε ο καθενας και μαλιστα συμβουλευτηκες αρκετες φορες και κτηνιατρο. Καποια γατακια εχουν δυστυχως μαυρο αστρο και ειναι λες γραμμενο να μην μεγαλωσουν ποτε, οτι και να κανουμε γι' αυτα. Σιγουρα εγιναν καποια λαθη αλλα ειναι λαθη που εχουν κανει αρκετοι, του εαυτου μου συμπεριλαμβανομενου, την εποχη που δεν γνωριζαμε ακομα αρκετα γιατι δεν ειχαμε εμπειρια, αλλα παρ' ολα αυτα εχουν μεγαλωσει γερα γατακια που εζησαν μεχρι τα βαθεια τους γεραματα ετσι.
Κτηνιατρος δεν ειμαι αλλα απο οσα εγραψες υποψιαζομαι λοιμωδη περιτονιτιδα... Αν οντως ηταν αυτο, οτι και να εκανες δεν θα μπορουσες να το σωσεις, ισως μονο να του κανεις πιο ευκολο και ανωδυνο τον θανατο...
Και παλι λυπαμαι παρα πολυ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anna 21]

λυπαμαι παρα πολυ

θα συμφωνησω με τη Βασω. εκανες ο,τι μπορουσες δεδομενου οτι "βρεθηκε στο δρομο σου" και δεν ειχες προηγ. εμπειρια. λαθη εκανες, αλλα δεν νομιζω οτι αυτα οδηγησαν στο θανατο. τι γαλα χρησιμοποιησες? γενικα να ξερεις οτι το δικο μας γαλα δεν κανει για τις γατες, ειδικα για τα μικρα γατακια που ειναι πιο ευαισθητα. χρειαζονται το ειδικο γατα για γατες ή εστω εβαπορε αραιωμενο. γενικα τα μικρα σε τετοια ηλικια ειναι πολυ ευαισθητα. απλα στη θεση σου 1ον θα χρησιμοποιουσα το καταλληλο γαλα και μετα σταδιακα κροκετες για μικρα με στενη παρακολουθηση για τυχον διαρροιες που σε τετοιες ηλικιες ειναι επικινδυνες 2ον θα συμβουλευομουν κτηνιατρο εμπιστοσυνης και μονο (οχι μου ειπαν αυτοι που "ξερουν" γιατι δεν ειναι οι αρμοδιοι) 3ον απ τη στιγμη που εβλεπα τα συμπτωματα που λες δλδ απωλεια ενεργειας και ανεξηγητο φουσκωμα κοιλιας (ενω εκανε αποπαρασιτωση) θα το πηγαινα ΑΜΕΣΑ σε κτηνιατρο. γενικα επειδη οι γατες δεν δειχνουν και πολλα οταν πονανε ή ειναι αρρωστες υπαρχουν καποια σημαδια που οταν τα δουμε συνηθως ενεργοποιουμαστε αμεσα. ο πονος οταν πηγαινε στην αμμο, το φουσκωμα της κοιλιας και η αλλαγη διαθεσης ειναι σοβαρα σημαδια για γατακι τετοιας ηλικιας. αλλα ολα αυτα μπορει να ειναι εντελως ασχετα με το τι οντως συνεβη- δεν μπορουμε να ξερουμε. αν ηταν λοιμωδη περιτονιτιδα πχ δεν μπορουσες ετσι κ αλλιως να κανεις κατι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gh155]

Ευχαριστώ για όλα.

Βασικά χθες έμαθα πως το πρωί της Κυριακής το γατί ήταν ζωντανό, δηλαδή αν πήγαινα ποιο νωρίς ίσως το προλάβαινα ζωντανό και έκανα κάτι. Ίσως πείνασε και έφαγε κάτι που δεν έπρεπε αντί φαγητού, ίσως έτυχε η ώρα και είχε την κατάσταση που είχε. Απλά λυπάμαι που δεν ήμουν εκεί ακόμη και αν ήταν να πεθάνει, να μην πάει μόνο του, να με έχει δίπλα του.. :/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.