απόψε βίωσα κάτι πολύ άσχημο, ο 13χρονος γάτος μου που ζει τα τελευταία 9χρόνια με τους γονείς μου, πήδηξε από τον 1ο όροφο, άγνωστο γιατί, ενώ είναι στειρωμένος από 8μηνών, κ ενώ βγαίνει πολύ συχνά έξω κ το απολαμβανει. Το αποτέλεσμα είναι να τον ψάχνουμε (βραδάκι είχε σκοτεινιάσει) δυστυχώς τον ανακάλυψα στον πίσω κήπο, κ δεν ερχόταν κοντά μας, αντίθετα έκανε το μοιραίο λάθος να μπει σε αυλή με σκύλο, άκουσα φωνές, εγώ παραλίγο να λιποθυμήσω (είμαι έγκυος άρα ιδιαίτερα ευασθητη). Τελικά ο Μπόνυ μου πήδηξε κ γλύτωσε από την αυλή με τον σκύλο αλλά όχι αναίμακτα, τον αντίκρυσα με αίματα στο στόμα κ την μύτη
τον άρπαξε ο άντρας μου με μια πετσέτα κ σε μισή ώρα το πολύ ήταν στον γιατρό.
Η αιμοραγία έδειχνε να έχει σταματήσει, ο γιατρός όμως ανακάλυψε δαγκωνιά δίπλα από τον πρωκτό, ο σκύλος τον είχε δαγκώσει κ εκείνος προφανώς πήδηξε και γλίτωσε αλλά με χτυπήματα στο στοματάκι εξού κ τα αίματα.
Ο γιατρός τον είδε, η τρύπα πίσω έδειχνε χωρίς αιμοραγία, στο στόμα είχε σταματήσει, του έκανε αιμοστατηκή ένεση και άυριο θα τον ναρκώσει για να τον ανοίξει να καθαρίσει πληγή και να δει τι υπάρχει.
Μου είπε ότι είναι επικίνδυνο να τον ναρκώσει γενικά, αλλά ειδικά απόψε λόγω ταλαιπωρίας, αν δεν έχει εσωτερική αιμοραγία θα τον καθαρίσει κ θα τη γλιτώσει, αν όχι....
Καμιά γνώμη, αν ο γιατρός είναι μέσα ας μου πει τη νομίζει, δεν ξέρω πως θα περάσει η νύχτα... κ πρέπει να μείνω κ ήρεμη λόγω της καταστάσεως μου.
