Γυναίκα προς γυναίκες...

[goutouna]

Αγαπητες φιλες, χρονια πολλα & χριστος ανεστη...
Χρειαζομαι την βοηθεια σας για κατι που αφορα την προσωπικη μου ζωη.
Ημουν 4 χρονια με εναν ανθρωπο-εκ των οποιων, τα 2 αρραβωνιασμενοι.
Ετοιμαζομασταν -υποτιθεται- να παντρευτουμε. Μονο που το σπιτι το εφτιαχνα, τελικα, εγω με την βοηθεια των γονιων μου. Δεν συμμετειχε ουτε οικονομικα, ουτε καν ηθικα, ουτε οταν ειχα καποιο μαστορα και δεν μπορουσα να ειμαι εκει... Ημερομηνια δεν ειχαμε ορισει αλλα θα γινοταν αρχες του 2010 ο γαμος. Το ατομο αυτο με ειχε απομακρυνει απο τον μοναδικο μου φιλο γιατι πιστευε οτι καποια στιγμη εμεις σιγουρα ειχαμε σχεση (πραγμα εντελως αναληθες). Απαγορευοταν να βγω με τον οποιονδηποτε. Φανταστειτε ειχαν γινει τσακωμοι γιατι πηγα να δω την γιαγια μου (η οποια εμενε 4 στενα απο το σπιτι του) χωρις να του το εχω πει, δεν μπορουσα να δω παω να δω τον αδερφο μου που υπηρετουσε για καμποσους μηνες σε ενα νησι κ παει λεγοντας. Μ'αυτα και μ'αυτα, εμενα αρχισε να σβηνει τελικα η αγαπη μου καθως εβλεπα οτι τελικα ημουν με εναν ανθρωπο που ναι με αγαπουσε υπερβολικα αλλα με θεωρουσε και κτημα του. Βεβαια ηταν σιγουρο οτι με αγαπουσε οσο κανεναν κ τιποτα αλλο... Ετσι πανω σε εναν απο τους συνηθισμενους πλεον καυγαδες, του ειπα να χωρισουμε οριστικα (το ειχα ξαναπει αλλα τωρα το εννοουσα), και εκεινος αρχισε τα παρακαλια οτι θα αλλαξει (οπως και τις προηγουμενες φορες, και παλι στα ιδια γυρνουσε). Εστειλε 5-6 ανθοδεσμες, ηρθε να μιλησει στους δικους μου και να τους πει οτι θα αλλαξει, εκλαψε αλλα τελικα τον χωρισα.
Τωρα ειναι 3 μερες. Νιωθω ξαλαφρωμενη αλλα και αβεβαιη... για το αν εκανα το σωστο.... Εσεις -βαση των λεγομενων μου- τι πιστευετε? Εσεις τι θα κανατε κοριτσια? Ειμαι 25 ετων και εμφανισιμη κοπελα. Το αναφερω αυτο γιατι καποια φορα που τον απειλησα οτι 8α τον χωρισω μου ειπε "Εισαι 25, αν με χωρισεις, θα βρεις αλλον και θα χρειαστεις αλλη μια 5ετια για να παντρευτεις! θα φτασεις 30. Ποτε θα κανεις παιδια?" και εμεινα κοκαλο... Πιστευετε οτι καλα εκανα κ τον εστειλα? Ειναι πιθανο να μεινω στο ραφι -οπως μου ειπε-?

HELP Help:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[indrilgon]

Αγαπητες φιλες, χρονια πολλα & χριστος ανεστη...
Χρειαζομαι την βοηθεια σας για κατι που αφορα την προσωπικη μου ζωη.
Ημουν 4 χρονια με εναν ανθρωπο-εκ των οποιων, τα 2 αρραβωνιασμενοι.
Ετοιμαζομασταν -υποτιθεται- να παντρευτουμε. Μονο που το σπιτι το εφτιαχνα, τελικα, εγω με την βοηθεια των γονιων μου. Δεν συμμετειχε ουτε οικονομικα, ουτε καν ηθικα, ουτε οταν ειχα καποιο μαστορα και δεν μπορουσα να ειμαι εκει... Ημερομηνια δεν ειχαμε ορισει αλλα θα γινοταν αρχες του 2010 ο γαμος. Το ατομο αυτο με ειχε απομακρυνει απο τον μοναδικο μου φιλο γιατι πιστευε οτι καποια στιγμη εμεις σιγουρα ειχαμε σχεση (πραγμα εντελως αναληθες). Απαγορευοταν να βγω με τον οποιονδηποτε. Φανταστειτε ειχαν γινει τσακωμοι γιατι πηγα να δω την γιαγια μου (η οποια εμενε 4 στενα απο το σπιτι του) χωρις να του το εχω πει, δεν μπορουσα να δω παω να δω τον αδερφο μου που υπηρετουσε για καμποσους μηνες σε ενα νησι κ παει λεγοντας. Μ'αυτα και μ'αυτα, εμενα αρχισε να σβηνει τελικα η αγαπη μου καθως εβλεπα οτι τελικα ημουν με εναν ανθρωπο που ναι με αγαπουσε υπερβολικα αλλα με θεωρουσε και κτημα του. Βεβαια ηταν σιγουρο οτι με αγαπουσε οσο κανεναν κ τιποτα αλλο... Ετσι πανω σε εναν απο τους συνηθισμενους πλεον καυγαδες, του ειπα να χωρισουμε οριστικα (το ειχα ξαναπει αλλα τωρα το εννοουσα), και εκεινος αρχισε τα παρακαλια οτι θα αλλαξει (οπως και τις προηγουμενες φορες, και παλι στα ιδια γυρνουσε). Εστειλε 5-6 ανθοδεσμες, ηρθε να μιλησει στους δικους μου και να τους πει οτι θα αλλαξει, εκλαψε αλλα τελικα τον χωρισα.
Τωρα ειναι 3 μερες. Νιωθω ξαλαφρωμενη αλλα και αβεβαιη... για το αν εκανα το σωστο.... Εσεις -βαση των λεγομενων μου- τι πιστευετε? Εσεις τι θα κανατε κοριτσια? Ειμαι 25 ετων και εμφανισιμη κοπελα. Το αναφερω αυτο γιατι καποια φορα που τον απειλησα οτι 8α τον χωρισω μου ειπε "Εισαι 25, αν με χωρισεις, θα βρεις αλλον και θα χρειαστεις αλλη μια 5ετια για να παντρευτεις! θα φτασεις 30. Ποτε θα κανεις παιδια?" και εμεινα κοκαλο... Πιστευετε οτι καλα εκανα κ τον εστειλα? Ειναι πιθανο να μεινω στο ραφι -οπως μου ειπε-?

HELP Help:cry:

Έκανες το σωστό και μην το σκέφτεσαι καν γιατί τα καλυτέρα έρχονται! Πραγματικά δηλαδή εύγε! Όσο για το: "Εισαι 25, αν με χωρισεις, θα βρεις αλλον και θα χρειαστεις αλλη μια 5ετια για να παντρευτεις! θα φτασεις 30. Ποτε θα κανεις παιδια?"

Ένταξη μόνο αυτό δείχνει το επίπεδο του ανθρώπου, θα έφτανες 30 και θα έβλεπες τα 10 χρόνια που είχαν πάει χαμένα, ενώ τώρα σιγά, πέντε χρόνια που σου διδάξαν τι να προσεχείς και να αποφεύγεις. Και Πραγματικά το ότι λέει θα χρειαστείς μια πενταετία για να «ξαναστρώσεις» την ζωή σου είναι Πραγματικά ηλίθιο και μόνο να το σκεφτείς. Γιατί μπορεί σε έξι μήνες από τώρα να βρίσκεσαι σε μια σχέση με πολύ πιο γερές βάσεις και πιο προχοριμενη από αυτή που μεταξύ μας σε κράταγε πίσω. Ούτε να τον ξανά σκεφτείς χαμόγελο και αμέσως στους ανθρώπους που σε αγαπάνε και η επόμενη σχέση θα έρθει αρκεί να έχεις τα ματιά ανοιχτά για να την δεις.
ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ!

Φιλικά Ζωή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Οι ιταλοί λένε κάτι ωραίο. Meglio soli che mal accompagnati. Καλύτερα μόνοι παρά κακοσυνοδευόμενοι. Ένας τύπος που προσπαθεί να σε πανικοβάλει με το θέμα της ηλικίας είναι ανεγκέφαλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[brigite]

Κατ αρχας χρονια πολλα και Χριστος Ανεστη.Εχω μερες να μπω στο φορουμ και να διαβασω τα μηνυματα ,γιατι ελλειπα.Το πρωτο λοιπον που μου κινησε το ενδιαφερον σημερα που επεστρεψα ειναι αυτο.Αρχιζοντας λοιπον απο το 25 και στο ραφι,θα πω οτι αυτο τη σημερινη εποχη το λεμε σε στυλ ,εχω 25 βιβλια στο ραφι η 25 cd στο ραφι κλπ συνναφη.Σε καμμια περιπτωση με την εννοια που το ακουσες φιλη goutouna.Οσο για το αν εκανες καλα η οχι ,εσυ και μονο εσυ ξερεις καλυτερα απο ολους,και καλο ειναι να μην σε επιρεαζει η γνωμη κανενος ,ειτε ειναι υπερ ,ειτε κατα αυτης σου της επιλογης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Καταρχην εισαι ακομα 25 και στεναχωριεσαι για την ηλικια σου; Ξεραθηκα στο γελιο, ειλικρινα. Εγω ειμαι 24 και ποτε δεν ειχα σχεση που να κρατησε 4 χρονια οπως η δικη σου! Ακομα και στα 30 να φτασεις τι εγινε; Ο τυπος ειναι ηλιθιος, σε εκβιαζει με την ηλικια και αν σε αγαπουσε οπως λες δεν θα εφτανε σε τετοιο σημειο, ουτε θα ζηλευε τοσο πολυ. Οταν πραγματικα αγαπαμε εμπιστευομαστε τον αλλον. Οταν ζηλευεις σημαινει πως δεν εμπιστευσαι τον ανθρωπο που υποτιθεται οτι αγαπας. Πως λοιπον μπορεις να κανεις σχεση με εναν ανθρωπο που δεν σε εμπιστευται ΚΑΘΟΛΟΥ; Ποσο μαλλον να τον παντρευτεις κιολας.
Κοπελα μου εισαι ακομα μικρουλα, δεν σε πηραν τα χρονια και καλα εκανες και τον εστειλες. Παιδια μπορεις να κανεις πανω απο τα 30 σου και μαλιστα ειναι πολυ καλυτερα τοτε. Μη βιαζεσαι τοσο πολυ με την ζωη σου και ζησε το τωρα γιατι αν ψαχνεσαι μηπως μεινεις στο ραφι ή μηπως φτασεις τα 30 και δεν εχεις κανει παιδια, θα εχεις χασει τα καλυτερα σου χρονια. Σε καμια περιπτωση μη τον δεχτεις πισω γιατι ΔΕΝ προκειται να αλλαξει. Βγες εξω και γνωρισε νεα ατομα, μη χαλιεσαι αδικα με αυτον. Και μην ακουσω ξανα οτι σε πηραν τα χρονια!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roulsydney]

Χρόνια σου Πολλά.
Το αν έκανες καλά ή όχι το ξέρεις εσύ η ίδια γιατί όπως λές τον αγαπάς.Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ζήλια και η τσιγγουνιά δεν αλλάζουν στον άνθρωπο..Αυτό που θα σου πρότεινα λοιπόν είναι να σκεφτείς ΤΙ αγαπάς στον άνθρωπο αυτό,ΓΙΑΤΙ ήσουν μαζί του τα χρόνια αυτά και κυρίως ΓΙΑΤΙ ετοιμαζόσουν να παντρευτείς τον ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ άντρα...
Κανείς άνθρωπος δεν είναι τέλειος και πάντα σε μια σχέση η συμπεριφορά του ενός είναι αντανάκλαση της συμπεριφοράς του άλλου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[catlover]

Ο τύπος έχει πρόβλημα παθολογικής ζήλιας, λόγω δικής του ανασφάλειας, το οποίο σίγουρα θα χειροτέρευε με τα χρόνια. Θα σε είχε κλεισμένη σπίτι και δεν θα έβρισκες ποτέ ηρεμία μαζί του, παρά μόνο αν υπάκουες τους κανόνες του. Όταν παντρεύεσαι δεν σημαίνει πως κάνεις τον άλλον κτήμα σου και δεν τον αφήνεις να έχει άλλους φίλους και να μην μπορεί να βγαίνει από το σπίτι παρά μόνο με την άδειά σου. Φαντάσου να χωρίζατε μετά από μερικά χρόνια και να είχες μείνει τελείως μόνη σου, πως θα αισθανόσουν.
Όσο για την ηλικία είσαι πολύ μικρή ακόμη και δεν υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα για το πόσα χρόνια πρέπει να μείνεις μαζί με κάποιον πριν παντρευτείς. Μπορεί να γνωρίσεις κάποιο αγόρι και να αποφασίσετε να προχωρήσετε σε γάμο μετά από 2 χρόνια. Εγώ είμαι 32 και ακόμη παιδιά δεν έχω αποφασίσει να κάνω, παρόλο που είμαι παντρεμένη απο το 2004. Θα βρεις άλλον και θα φτιάξεις την ζωή σου, μην απογοητεύεσαι. Κι όπως έχω ξαναπεί έχω πολλούς υποψήφιους γαμπρούς, λόγω του ότι είμαι ηλεκτρονικός και συναναστρέφομαι με πολλούς άντρες που δεν βρίσκουν γυναίκες κατάλληλες για γάμο, οπότε όποια ψάχνει μου λέει. Μην ντρέπεστε κορίτσια και μην σας παίρνει από κάτω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Καλά έκανες, πολύ καλά.
Ούτε μεγάλη είσαι, ούτε στο ράφι θα μείνεις. Αυτή είναι η άμυνά του και ο εκβιασμός του, χτυπώντας την ανασφάλειά σου...

Θα συνεχίσεις την ζωή σου, γιατί ΔΙΚΗ σου είναι, και κανένας δεν θα την ορίσει. Και αν με το καλό βρεθεί κάποιος που θα το αξίζει, και παιδιά θα κάνεις και απο ολα.. δεν είμαστε πλέον στο 1930!!!

Εγώ βγήκα απο παρόμοια κατάσταση στα 27-28 μου... αυτό σου λέω μόνο!!!
Είμαι σε άλλη σχέση, και όταν θελήσουμε να παντρευτούμε, θα το κάνουμε!.

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Αγαπητή goutouna,
η ιστορία σου είναι ενδιαφέρουσα αλλά όχι και μοναδική... εννοώ ότι δεν είναι παράξενο να έχεις μια μακροχρόνια σχέση που πάει για γάμο και να την τελειώνεις λίγο πριν... δεν είναι κακό να ανακαλύπτεις τι θέλεις και τι αντέχεις ή δεν αντέχεις σε μια σχέση. Εξάλλου, έτσι μαζεύεις εμπειρίες στη ζωή σου. Όταν γνώρισες αυτό τον άντρα ήσουν μόνο 21 ετών... πώς μπορούσες να είσαι σίγουρη για το τι ζητούσες απ'τη ζωή σου όταν συζήτησες για γάμο στα 23 σου; Είναι απόλυτα φυσιολογικό να αλλάξεις γνώμη.
Χρησιμοποίησε όμως αυτό το μάθημα για το μέλλον και στην επόμενη σχέση σου μάθε να διεκδικείς, να βάζεις όρια και να διατηρείς την ελευθερία σου!!! Ο ζηλιάρης και κτητικός άνθρωπος θέλει δυναμική αντιμετώπιση ώστε να κάνει κι εκείνος τους συμβιβασμούς του. Αν δεν τους κάνει, και αν δε σου σρέσει κι εσένα ο τρόπος ζωής που θέλει να σου επιβάλει, απλά φεύγεις, δεν κάθεσαι να καταπιέζεσαι.
Όσο για το θέμα της ηλικίας και των παιδιών, δεν υπάρχει λόγος να έχεις άγχος. Αν βρεις έναν άνθρωπο που αγαπάς χωρίς αμφιβολίες, θα τον παντρευτείς, κι ας είσαι και 40!!! Μην αφήνεις την ηλικία να σου υπαγορεύει κανόνες στη ζωή σου!!! Επίσης, αν αποφασίσεις να κάνεις παιδί, θα το κάνεις και πάλι σε όποια ηλικία θέλεις, μη βιάζεσαι και μην προχωράς σε μεγάλες αποφάσεις μόνο και μόνο επειδή έτσι "πρέπει".
Αυτά που λες τώρα, περί γάμου, παιδιού και ραφιού, τα ακούω από τα 25 μου, που διέλυσα κι εγώ τότε μια σχέση που πήγαινε για γάμο... μετά είχα άλλη μια, χώρισα και τα ξανάκουσα και τώρα, στα 32 μου ετομάζομαι να παντρευτώ, αφού πρώτα έχω δημιουργήσει μια σχέση με τους δικούς μου κανόνες και με έναν άντρα που με δέχεται όπως είμαι ( αν και έχει κάποια στοιχεία του πρώην σου). Σχέδια για παιδί: ανύπαρκτα! Δεν υπάρχει καμία βιασύνη. Κι αν δεν κάνω τελικά παιδί, δεν έγινε και τίποτα... το να κάνεις ένα παιδί και να το μεγαλώσεις σωστά θέλει πολύ κουράγιο και πολλά κότσια.... δεν τα έχουμε όλοι μας. Καλύτερα να πάρεις τις αποφάσεις που θα καθορίσουν τη ζωή σου μετά από σκέψη και εμπειρία και όχι με φόβο και άγχος, γιατί δεν εξαρτάται μόνο η δική σου ευτυχία από τέτοια ζητήματα...

Συμπέρασμα και συμβουλή (γιατί πάλι μακρυγόρησα): αν πιστεύεις ότι δεν ήσουν ευτυχισμένη με αυτό τον άνθρωπο, καλά έκανες κι έφυγες. Πήγαινε να ζήσεις στο καινούργιο σου σπίτι, απόλαυσε την ανεξαρτησία σου, ηρέμησε, διώξε το άγχος από πάνω σου και σε λίγο καιρό θα δεις τα πράγματα πιο αντικειμενικά. Έχεις πολλή ζωή ακόμα μπροστά σου και κανείς δε σε πιέζει να βιαστείς για τίποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Αγαπητή μου είσαι λάθος! Και μόνο που κάθεσαι και τον σκέφτεσαι και τον αφήνεις με τις μ@%@&ιες του να σου ρίχνει την ψυχολογία και να σε γεμίζει αμφιβολίες για την -κατ'εμέ- αλάνθαστη πράξη σου, του δίνεις σημασία και δεν του αξίζει.
Είναι κάτι που αν δεν γινόταν τώρα θα γινόταν κάποια στιγμή αργότερα και πίστεψέ με τότε θα πόναγε περισσότερο. Είσαι πολύ μικρή για να κάνεις συμβιβασμούς και υποχωρήσεις σε θέματα τόσο σημαντικά όπως είναι οι σχέσεις σου με τους φίλους σου, πόσο μάλλον με τους συγγενείς σου.
Και όσον αφορά την ηλικία σου, όταν κάποια στιγμή, σύντομα, θα γνωρίσεις κάποιον που θα είναι ο ΣΩΣΤΟΣ και θα μοιράζεσαι με αυτόν όλο τον ενθουσιασμό και την ομορφιά μιας υγιους σχέσης, τότε θα καταλάβεις ότι τόσο καιρό που ήσουν μαζί με τον πρώην σου, αδικα έχανες αυτά που είναι διακαιωματικά δικά σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Havana]

"Ποτέ δεν αγαπάμε κανέναν. Αγαπάμε αποκλειστικά την εικόνα που διαμορφώνουμε για κάποιον. Αυτό που αγαπάμε είναι μια δική μας κατασκευή, στην ουσία δεν αγαπάμε παρά τον εαυτό μας".
Fernado Pesoa

καλά το κορυφαίο που είπε το παλικάρι είναι ότι ο επόμενος θα χρειαστεί 5 χρόνια για να σε παντρευτεί, λες και αναφερόταν σε γρίπη η χτικιό που πρέπει ο άλλος να συνηθίσει προκειμένου να συμφιλιωθεί με την ιδέα να ζήσει μαζί σου...
ήμαρτον μέρες που είναι...

μη μασάς,
σε κάθε γυναίκα αξίζει το καλύτερο και όχι το στόκ!
θα έρθει μόνο του
και απο πείρα σου λέω ίσως έρθει μια μέρα που θα φοράς πιτζαμες, θα εισαι ξεμμαλιασμένη και χωρις αποτρίχωση ...
τα συμπαντικα timing ειναι λιγο κουκουρουκου
stay true

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[elvenstar]

Χρόνια σου πολλά κ από μένα, θα ήθελα να πω ότι η συζήτηση που κάνουμε είναι εντελώς ακαδημαϊκή κ η αποφγάσεις που πήρες ή που θα αναγκαστείς να ξαναπάρεις κ στην πορεία είναι αποκλειστικά δικές σου.
Κατ' αρχήν θα συμφωνήσω με την Κατερίνα ότι τις περισσότερες φορές η αγάπη είναι παιχνίδι του μυαλού αγαπάμε αυτό που σκεφτόμαστε εμείς ότι είναι κάποιος κ όχι αυτό που είναι στην πραγματικότητα, γι αυτό καλό θα ήταν πριν πάρεις τις τελικές σου αποφάσεις να καθίσεις κ να κάνεις μια ψύχραιμη ανάλυση των υπέρ κ των κατά σ αυτή τη σχέση, κ όπως επίσης ποιο ήταν αυτό το καταλυτικό γεγονός που σε οδήγησε στην λήξη της σχέσης ήταν όλα αυτά που μάζευες για 4 χρόνια κ έγιναν βουνό, ή ήταν κάτι άλλο;
Επίσης από τη μια είπες ότι αυτός ο άνθρωπος δεν συμμετείχε πουθενά για την προετοιμασία του γάμου του κ από την άλλη ότι σε αγαπούσε τρελά, δεν ξέρω εγώ νομίζω πως είσαι κάπως μπερδεμένη ακόμα γι αυτό πριν πάρεις τις τελικές αποφάσεις καλό είναι να τα σκεφτείς όλα με ψυχραιμία κ να δεις προς τα που γέρνει η πλάστιγγα κ μετά παίρνεις κ την τελική σου απόφαση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dafni.ps]

Καταρχην Χρονια πολλα και Χριστος Ανεστη,ολα αυτα που σου λενε τα κοριτσια πιο πανω ειναι (για μενα τουλαχιστον,σωστα)αλλα δεν εχω καταλαβει ακριβως πιο ειναι το προβλημα σου ετσι οπως το περιγραφεις.Δηλαδη φοβασαι μην μεινεις στο ραφι?η δεν θα βρεθει αντρας μετα απο τον ανεκδιηγητο αρραβωνιαρη?Μη σκας και αντρες υπαρχουν και οταν θα νιωσεις ετοιμη και ωριμη για να ξανακανεις σχεση η κατι αλλο η ιδια η μοιρα θα στο ριξει μπροστα σου,τωρα αν ρωτας για τις αποψεις μας εγω προσωπικα θα σου πω πως η ζωη με εναν ανθρωπο γκρινιαρη,μιζερο,ζηλιαρη,τσιγκουνη δεν παλεβετε με τιποτα,και αν στα πρωτα χρονια θα εκανες τα στραβα ματια θα ερχοταν η στιγμη που αυτο το μοτιβο θα σε κουραζε και θα ηθελες εσυ να το αλλαξεις.Κια απο την αλλη αν το καλοσκεφτεις πουλακι μου δεν εχασες και βενετιας βελονι ,αυτος εχασε οικονομικα (αν σκεφτεις γιατι το λεω)αρα μηπως ολος αυτος ο ψυχολογικος εκβιασμος ειναι γιατι που να ξαναβρει καποια που θα τα εχει ολα??και σπιτι και ετοιμο θυμα να ανεχτει τις ιδιοτροποιες του??Δεν ξερω αν σε βοηθησαν καθολου οι αποψεις μας αλλα εγω σου λεω ΜΠΡΑΒΟ που εστω και αργα αποφασισες ν'αντιδρασεις!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goutouna]

Κοριτσια, πραγματικα, δεν ημουν ποτε ΜΑ ΠΟΤΕ κοριτσι με ανασφαλειες... Εκεινος μου τις δημιουργησε μεσα απο αυτες τις προσβολες και τα καταφερε καλα εφοσον και εγω δεν ερχομουν σε επαφη με φιλους, ουτως ωστε να τους τα πω και εκεινοι να μου πουν "Τι λες ρε ηλιθια? Στειλτον τον τυπο και παμε για αλλα". Στους γονεις μου δεν τα ελεγα ολα (με την μητερα μου εχουμε καταπληκτικη σχεση) για να μην τους στεναχωρησω.
Οσο το σκεφτομαι και το συζητω, ισως πιθανων να αγαπησα την συνηθεια, μιας και δεν με αφηνε ουτε ανασα να παρω. Ακομα κ στην δουλεια (εργαζομαι στο μαγαζι του πατερα μου, οικογενειακη επιχειρηση) θα με επαιρνε καθε 10-20 λεπτα. Μια μερα που εκατσα σπιτι και δεν πηγα στην δουλεια και ετυχε να ειναι και η μητερα μου σπιτι, φρικαρε εντελως οταν ειδε ποσες φορες με πηρε τηλ.
Οσο για το οτι ανοιξα θεμα, δεν ειναι τοσο απλα για να επιβεβαιωσω την αποφαση μου, ουτε κανω δημοσκοπηση για να παρω αποφαση, αλλα γιατι ειμαστε ολες γυναικες και μπορουμε εστω απο εδω μεσα να βοηθησουμε η μια την αλλη. Ειναι σημαντικο να ξερεις οτι καποια αλλη κοπελα εχει αντιμετωπισει ή αντιμετωπιζει το ιδιο προβλημα με σενα. Οσο και αν δεν φαινεται, εγω παιρνω δυναμη απο τα λογια σας και σας ευχαριστω που ασχολειστε με το θεμα μου.
Χιλια ευχαριστω...

Αυτος που με στηριζει απολυτα ειναι ο Μπακλαβας... Την πρωτη μερα που την εβγαλα κλεισμενη στο δωματιο μου, ερχοταν και ακουμπουσε την μυτη του στην μυτη μου και μου εκανε χαδακια... Και μετα σου λενε, δεν καταλαβαινουν τα ζωα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marzep]

Καλημερα κι απο μενα!!!Κοριτσακι μου κατσε κατω,χαλαρωσε και δες λιγακι τα πραγματα σαν παρατηρητης!Βαλε σε μια ζυγαρια τα θετικα και τα αρνητικα και ΗΡΕΜΗΣΕ.Απο προσωπικη εμπειρια μπορω να σου πω,οτι στην αγαπη παντα υπαρχουν δυσκολιες,αλλα οταν καποιος σου κανει το κλικ του "μη καλου" και μαλιστα τοσο κοντα σε σημαντικη στιγμη της κοινης σας ζωης (οποια κι αν ειναι η ηλικια σου,αλλιμονο) σωστα κανεις πισω.
Απολαυσε τη ζωη και μοιρασου τη με καποιον για να την απολαυσετε παρεα!Ο γαμος η η σχεση δεν πρεπει ειναι καταναγκαστικο εργο,για να σε πιεζει.Ελεος!Εισαι σε μια τοσο καλη φαση της ζωης σου,που ειναι κριμα να αφηνεις "παρεμβολες" και κακιες (αν θες τη γνωμη μου),να σε φοβιζουν για το μελλον.
Οσο γαι το θεμα της ηλικιας,να σου πω.Ειμαι 38 και σε 3 εβδομαδες παντρευομαι(πρωτη φορα),μετα απο 4 χρονακια δοκιμασμενης σχεσης.Απλα η δικη μου "ευκαιρια",ηρθε τυχαια,μετα απο ν αποτυχιες και αφου ειχα παρει αποφαση,οτι θα περναω καλα,για μενα πρωτιστως.Παιδι?Αν θελει να ερθει,καλως,αλλιως βλεπουμε!Ξερεις και τα παιδια μαλλον δεν ειναι το αποκορυφωμα της ευτυχιας,για αρκετο κοσμο!!!
Οι αποφασεις ειναι δικες σου,καλο ομως ειναι να περιορισεις καποιους παραγοντες-κλειδια.Το αγχος και τον φοβο!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Zbeebz]

Κοριτσια, πραγματικα, δεν ημουν ποτε ΜΑ ΠΟΤΕ κοριτσι με ανασφαλειες... Εκεινος μου τις δημιουργησε μεσα απο αυτες τις προσβολες
[...]
μιας και δεν με αφηνε ουτε ανασα να παρω.

Και μόνο από τα δύο παραπάνω καταλαβαίνω πως πολύ καλά έκανες και τον έστειλες.
Η ερωτική σχέση πάντα έχει και ένα στοιχείο κτητικότητας και η ζήλεια κάνει τη σχέση πικάντικη... όταν όμως εκφράζεται χαριτωμένα! Όχι όταν γίνεται εμμονή.
Σκέψου τι θα ένιωθες αν μια καλή σου φίλη περνούσε την ίδια κατάσταση.
Είναι καλό που η σχέση διακόπηκε πριν αλυσοδεθείς με γάμους, παιδιά και κοινή περιουσία. Σκέψου όλα αυτά να συνέβαιναν στα 15 χρόνια γάμου!
Όσο για σένα, μην ανησυχείς καθόλου. Έχεις μπροστά σου όλο τον χρόνο να βρεις κάποιον που θα σε αγαπάει και θα σε νοιάζεται όπως σου αξίζει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chryssa]

Βρε κοριτσάκι, είσαι πάρα πολύ μικρή για να σκέφτεσαι αρνητικά για το μέλλον σου. Τι πάει να πει " είναι πιθανό να μείνω στο ράφι"? Αυτό είναι πιθανό για όλες! Οι ανύπαντρες μπορεί να μην παντρευτούν αλλά και οι παντρεμένες να χωρίσουν! Τι θα προτιμούσες, να μικροπαντρευτείς (γιατί τα 25 είναι νεαρή ηλικία στην εποχή μας) και να είσαι δυστυχισμένη και να χωρίσεις αργότερα με πολύ περισσότερο κόστος ψυχολογικό και ταλαιπωρία? Και αν έχεις αποκτήσει και παιδιά, να ταλαιπωρηθούν και αυτά σε μια σχέση προβληματική? Και δεν είναι τόσο κακό το "ράφι" τελικά! Ξέρεις πόσες ανύπαντρες γυναίκες ζουν ευτυχισμένες τη ζωή τους? Δεν είναι για όλους τους ανθρώπους ο γάμος και τα παιδιά! Το ηλικιακό δεν πρέπει να σε προβληματίζει, είσαι πολύ μικρή, επαναλαμβάνω! Και για το αν θα κάνεις παιδιά δεν εξαρτάται μόνο η ηλικία! Φίλες μου έκαναν το πρώτο τους παιδί στα 37 και στα 39, χωρίς εξωσωματικές κλπ. Είναι και πώς θα σου κάτσει, πάντως το άγχος σίγουρα δεν βοηθά! (Και αν θες οπωσδήποτε να κάνεις παιδιά και φτασεις σε σημείο που να αγχώνεσαι για την ηλικία σου, η επιστήμη έχει προχωρήσει πολύ, θα μπορείς ακόμα και να καταψύξεις ωάρια για το μέλλον.)
Όταν διάβασα το μήνυμά σου, ήταν λες και διάβαζα την ιστορία της κολλητής μου! 4,5 χρόνια σχέση, τα 2,5 αρραβωνιασμένοι και συγκάτοικοι και με αρκετές ομοιότητες όσον αφορά το χαρακτήρα του φίλου της. Η φίλη μου πήρε την ίδια απόφαση με σένα στα 29 και 1 χρόνο μετά είναι ακόμα μόνη της, κυρίως γιατί της αρέσει η ελευθερία της, αλλά όσο κι αν της λείπει κάποιες φορές η μόνιμη σχέση, δεν θα ξαναγύριζε πίσω. Προτιμάει να μείνει "στο ράφι" παρά να ξανακάνει τις ίδιες υποχωρήσεις και να έχει καποιον που να την μειώνει και να την ειρωνεύεται και να την καταπιέζει. Ήταν πάρα πολύ δύσκολη απόφαση και της πήρε καιρό να το αποφασίσει, κυρίως λόγω της κοινής ζωής και της συνήθειας, αλλά είχε φτάσει σε σημείο να είναι συνέχεια στην τσίτα και δυστυχισμένη. Οι σχέσεις είναι καλές όσο μας δίνουν χαρά και μας επιτρέπουν να είμαστε ο εαυτός μας. Αν είναι να μας κάνουν δυστυχισμένους, ποιος ο λόγος?
Αν εσύ είσαι σίγουρη ότι έκανες το σωστό, μην σκέφτεσαι τίποτα άλλο. Πάρε αγκαλιά τον Μπακλαβά σου και βγες με τους φίλους σου, σε λίγο καιρό θα νιώθεις καλύτερα και θα απολαμβάνεις την ελευθερία σου! Και ό,τι θες, είμαστε κι εμείς εδώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[menia]

Καλή μου Goutouna γιατί άφησες αυτόν τον άντρα να σ' επηρεάσει τόσο στην ζωή σου, εφόσον λες ότι δεν έχεις ανασφάλειες? Προφανώς ο τύπος θα προτιμούσε να σε είχε κλεισμένη σε κλουβί (δεν ξέρω κι αν θα ήταν χρυσό...) και να φοράς φερεντζέ για να μη βλέπουν οι άλλοι την ομορφιά σου! Και πολύ τον κράτησες! Είσαι 25 ετών και σε θεωρεί μεγάλη?? Ημαρτον κιόλας, σε ποια εποχή ζει ο άνθρωπος? Είσαι στην καλύτερη ηλικία για τρέλες και κορδέλες και, πίστεψέ με, καλοκαιράκι έρχεται, βάλε τα φουστάκια σου και βγες και διασκέδασε! Η ζωή σου ανήκει φίλη μου, δώστης να καταλάβει!

ΥΓ: Αύριο έχω γενέθλια, μπαίνω αισίως στα 29 και νιώθω ότι ζω μια δεύτερη εφηβεία!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[elvenstar]

Καλή μου Goutouna γιατί άφησες αυτόν τον άντρα να σ' επηρεάσει τόσο στην ζωή σου,

Ίσωςγιατί κάθε γυναίκα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της αφήνει ένα κομπλεξικό άντρα να την επηρεάσει, τον επόμενο όμως θα ξέρει πως να τον αντιμετωπίσει
ΥΓ.:Μένια χρόνια πολλά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dafni.ps]

αυτα λεμε ολοι κια δεν εχει να κανει η ηλικια ,εγω που ειμαι 39 εκανα τα ιδια λαθη και τωρα επαναπροσδιοριζουμε καποιες καταστασεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.