Γυναίκα προς γυναίκες...

[marzep]

Ίσωςγιατί κάθε γυναίκα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της αφήνει ένα κομπλεξικό άντρα να την επηρεάσει, τον επόμενο όμως θα ξέρει πως να τον αντιμετωπίσει
ΥΓ.:Μένια χρόνια πολλά

Σωστηηηηηηηηηηηηη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[indrilgon]

Ίσωςγιατί κάθε γυναίκα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της αφήνει ένα κομπλεξικό άντρα να την επηρεάσει, τον επόμενο όμως θα ξέρει πως να τον αντιμετωπίσει

Σοφό!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Πέστε τα βρε κορίτσια, να πάρει τα πάνω της... εγώ έχω να προσθέσω ότι τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής μου ήταν τα 2 συναπτά έτη μπακουριάς από τα 27 ως τα 29 μου, τότε που είχα δουλειά, χρήματα, χρόνο μόνο για μένα κι ένα σπίτι όλο δικό μου!!! Το έφτιαξα όπως ήθελα, ευχαριστήθηκα δραστηριότητες, γλεντια και βόλτες και είχα την ηρεμία μου (ήμουν κυριολεκτικά στην κοσμάρα μου)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marzep]

Πέστε τα βρε κορίτσια, να πάρει τα πάνω της... εγώ έχω να προσθέσω ότι τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής μου ήταν τα 2 συναπτά έτη μπακουριάς από τα 27 ως τα 29 μου, τότε που είχα δουλειά, χρήματα, χρόνο μόνο για μένα κι ένα σπίτι όλο δικό μου!!! Το έφτιαξα όπως ήθελα, ευχαριστήθηκα δραστηριότητες, γλεντια και βόλτες και είχα την ηρεμία μου (ήμουν κυριολεκτικά στην κοσμάρα μου)

Εγω να δεις...Ασε που αυτες οι συνηθειες δεν κοβονται και απο τωρα ετοιμαζουμε κοριτσοπαρεα ταξιδακι κατα το Σεπτεμβρη(για να γιορτασουμε την αποκατασταση μου).....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[elvenstar]

Εγώ πάντως είμαι κ πάλι μπακούρι εδώ κ 1χρόνο κ κάτι μήνες δεν ξέρω αν είμαι πιο ευτυχισμένη αλλά το σίγουρο είναι ότι είμαι πιο ήρεμη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ιωάννα Τζανή]

Αγαπητες φιλες, χρονια πολλα & χριστος ανεστη...
Χρειαζομαι την βοηθεια σας για κατι που αφορα την προσωπικη μου ζωη.
Ημουν 4 χρονια με εναν ανθρωπο-εκ των οποιων, τα 2 αρραβωνιασμενοι.
Ετοιμαζομασταν -υποτιθεται- να παντρευτουμε. Μονο που το σπιτι το εφτιαχνα, τελικα, εγω με την βοηθεια των γονιων μου. Δεν συμμετειχε ουτε οικονομικα, ουτε καν ηθικα, ουτε οταν ειχα καποιο μαστορα και δεν μπορουσα να ειμαι εκει... Ημερομηνια δεν ειχαμε ορισει αλλα θα γινοταν αρχες του 2010 ο γαμος. Το ατομο αυτο με ειχε απομακρυνει απο τον μοναδικο μου φιλο γιατι πιστευε οτι καποια στιγμη εμεις σιγουρα ειχαμε σχεση (πραγμα εντελως αναληθες). Απαγορευοταν να βγω με τον οποιονδηποτε. Φανταστειτε ειχαν γινει τσακωμοι γιατι πηγα να δω την γιαγια μου (η οποια εμενε 4 στενα απο το σπιτι του) χωρις να του το εχω πει, δεν μπορουσα να δω παω να δω τον αδερφο μου που υπηρετουσε για καμποσους μηνες σε ενα νησι κ παει λεγοντας. Μ'αυτα και μ'αυτα, εμενα αρχισε να σβηνει τελικα η αγαπη μου καθως εβλεπα οτι τελικα ημουν με εναν ανθρωπο που ναι με αγαπουσε υπερβολικα αλλα με θεωρουσε και κτημα του. Βεβαια ηταν σιγουρο οτι με αγαπουσε οσο κανεναν κ τιποτα αλλο... Ετσι πανω σε εναν απο τους συνηθισμενους πλεον καυγαδες, του ειπα να χωρισουμε οριστικα (το ειχα ξαναπει αλλα τωρα το εννοουσα), και εκεινος αρχισε τα παρακαλια οτι θα αλλαξει (οπως και τις προηγουμενες φορες, και παλι στα ιδια γυρνουσε). Εστειλε 5-6 ανθοδεσμες, ηρθε να μιλησει στους δικους μου και να τους πει οτι θα αλλαξει, εκλαψε αλλα τελικα τον χωρισα.
Τωρα ειναι 3 μερες. Νιωθω ξαλαφρωμενη αλλα και αβεβαιη... για το αν εκανα το σωστο.... Εσεις -βαση των λεγομενων μου- τι πιστευετε? Εσεις τι θα κανατε κοριτσια? Ειμαι 25 ετων και εμφανισιμη κοπελα. Το αναφερω αυτο γιατι καποια φορα που τον απειλησα οτι 8α τον χωρισω μου ειπε "Εισαι 25, αν με χωρισεις, θα βρεις αλλον και θα χρειαστεις αλλη μια 5ετια για να παντρευτεις! θα φτασεις 30. Ποτε θα κανεις παιδια?" και εμεινα κοκαλο... Πιστευετε οτι καλα εκανα κ τον εστειλα? Ειναι πιθανο να μεινω στο ραφι -οπως μου ειπε-?

HELP Help:cry:

Χρόνια πολλά Χρίστος Ανέστη.Μαζί με το Χριστό αναστήθηκες και εσύ. Κανόνας πρώτος.Κανένας άνθρωπος δεν αλλάζει.Αυτό που βλέπεις πέρνεις.Κανόνας δεύτερος.Η αγάπη δεν είναι καταπίεση και εξάτηση.Αγαπάς έναν άνθρωπο και σέβεσαι την ελευθερία του την προσωπικότητα του τα ενδιαφέροντα του.Αύτος που καταπιέζει που ελέγχει που σου τονίζει οτι γέρασες αν τον χωρίσεις γιατί δεν προλαβαίνεις δεν αγαπά εσένα αλλά την εξουσία που ασκεί πάνω σου και έχει ερωτευτεί τον έλεγχο που σου ασκεί και όχι εσένα.Κανόνας τρίτος.όποιος αγαπά το κάνει αθόρυβα και διακριτικά.Σε στηρίζει στο στήσιμο της νέας σας ζωής και σέβεται τις ανάγκες σου για επικοινωνία και μάλιστα σε παροτρύνει να κάνεις κάτι που σε ικανοποιεί ψυχικά και σωματικά.Αν δεν υπάρχουν όλα αυτά δεν υπάρχει αγάπη αλλά εγωισμός. Για να μην νομίζεις οτι μιλάω εκ του ασφαλούς είμαι 37 χρονών είμαι 19 χρόνια με έναν ανθρωπο που τειρεί και φυσικά τηρώ τους παραπάνω κανόνες και μπορούμε να πούμε οτι αγαπιόμαστε.Και μην αγχώνεσαι ούτε εγώ έχω ακομα παιδί.Αρκετά πάτησαν οι άνδρες στο ενστικτο της μητρότητας και μας εκβιάζουν συναισθηματικά.Ξεκόλα δεν θα είσαι καλή μάνα αν δεν είσαι ευτιχισμένη γυναίκα.Για να είσαι ευτιχισμένη γυναίκα πρέπει να έχεις καλό σύντροφο.Για μένα αργησες να αναστηθεις.Τα καλύτερα είναι μπροστά σου και ο χρόνος είναι σχετικός.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ria2008]

Καλησπέρα και χρόνια πολλά κι απο μένα
Αχ καλό μου πόσο σε καταλαβαίνω!Ακριβώς το ίδιο πέρασα κι εγω πριν αρκετα χρόνια, με έναν μακάκα της ιδιας κατηγορίας... Ενώ δεν είχα ποτέ πρόβλημα με την εμφάνιση, με είχε κάνει να μην έχω καθόλου αυτοπεποίθηση, να μην ενδιαφέρομαι για την εμφάνιση μου και γενικά να νιώθω ένα μηδενικό. Επί δύο χρόνια γινόταν αυτό και παραλίγο να το επισημοποιούσαμε κιολας! (ο καλός θεούλης με γλύτωσε όμως!) Τελικά τον χώρισα, και είχαμε την εξής αλληλουχία γεγονότων. Στην αρχή παρακάλια και κλάματα και υποσχέσεις, μετά βρισιές και τέλος απειλές. Αλλά δεν κοίταξα πίσω και πίστεψε με, ΣΩΘΗΚΑ! Αυτές τις μ@λ@κίες που σου λέει μην τις δίνεις σημασία, είναι μόνο για να σου την πει και να γυρίσεις πίσω. Μη μασάς. Υπομονή κάνε μόνο λίγο καιρό και θα δεις ότι πήρες την σωστή απόφαση.
Μοιράσου και με τους δικούς σου το τί έγινε και θα δεις τι θα σου πουνε και αυτοί. Εμένα με βοήθησε πολύ η στήριξη των δικών μου ανθρώπων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nemesis]

Καλησπέρα και χρόνια πολλά,πριν κάποιο καιρό είχα και εγώ σχέση με κάποιον με τον οποίο αρχικά είμασταν καλά,στη συνέχεια όμως άρχισε τα περίεργα.Δεν ήθελε να φοράω "ανοιχτά" ρούχα και γενικότερα δεν ήθελε να με κοιτάζουν άλλοι (πραγματικά αν φορούσα φερεντζέ,θα ήταν ευτυχισμένος ),προσπαθούσε να με μειώσει για να νιώθω τυχερή που είμαι μαζί του,ήθελε να ξεκόψω από τα αγόρια φίλους μου,άρχισε να μου βάζει λόγια για τις κολλητές μου για να τις απομακρύνω γιατί όπως έλεγε "μόνο αυτός με καταλάβαινε και έπρεπε να'ναι τόσο κοντά μου",ήθελε να του δίνω συνεχώς μα συνέχως αναφορά για το που είμαι και το τι κάνω,έφτασε να πιστεύει (αδικαιολόγητα) ότι τον είχα ταράξει στις απιστίες και μάλιστα έβαζε φίλους του να με "προσέχουν" για να μην το "ξανακάνω".Είχα φρικάρει,τρομάξει και σοκαριστεί γιατί ήταν αδικαιολόγητη αυτή η συμπεριφορά έτσι ξαφνικά και γενικότερα απαράδεκτη!Ψιλοψυχάκιας ο τύπος τελικά!Όλα αυτά γινόταν κλειμακωτά και σε έναν-ενάμιση μήνα διάστημα που τα έκανε αυτά (γιατί πιο πριν ήταν νορμάλ,ζήλευε αλλά σε φυσιολογικά πλαίσια) τον χώρισα χωρίς δεύτερη σκέψη.Έχει περάσει ένας χρόνος και βάλε από τότε και ακόμα προσπαθεί να ξαναείμαστε μαζί.Εντάξει,αυτό είναι παρανοϊκό πιστεύω,ειδικά σε τέτοια ηλικία.Τουλάχιστον τώρα είμαι με κάποιον που είναι πολύ σωστός απέναντι μου,με σέβεται από όλες τις απόψεις και γενικότερα είναι αυτό ακριβώς που θέλω.Συν που λατρεύει τα ζώα και ειδικά τις γατούλες μου..! Μέχρι να τον βρω,δεν συμβιβάστηκα και κοιτούσα μόνο να περνάω καλά,κάτι που γενικότερα κάνω,προτιμώ να'μαι ένα ευτυχισμένο μπακουράκι παρά να'μαι με όποιον να'ναι.Τελοσπάντων,πολύ μίλησα για τη δικιά μου εμπειρία και σας κούρασα.Η ουσία είναι ότι συμφωνώ με όλες τις παραπάνω απόψεις και πιστεύω έκανες το σωστό πριν να'ναι πολύ αργά.Βέβαια εσύ θα το αποφασίσεις αυτό μετά από ώριμο συλλογισμό των υπέρ και των κατά αυτής της σχέσης.Αλλά κατά τη γνώμη μου κάθε μορφή καταπίεσης και ψυχολογικού εκβιασμού δε δείχνει αγάπη προς εσένα αλλά εγωισμό,αγάπη για την εξουσία που ασκούσε πάνω σου και ίσως ψυχολογικά προβλήματα(βλ. παθολογική ζήλια).Πιστεύω είναι πολύ καλύτερο να απολαμβάνεις την ελευθερία σου παρά να έχεις μια σχέση μόνο και μόνο για να μην είσαι μόνη ή από συνήθεια,για οποιαδήποτε ηλικία κι αν πρόκειται.Ειδικά εσύ που είσαι τόσο μικρή κι έχεις τόσο χρόνο μπροστά σου να βρεις τον σωστό άνθρωπο για σένα.Και στα 30 και στα 40 και όποτε να΄ναι αυτό,σημασία έχει να είσαι καλά!Φαντάσου να εγκλωβιζόσουν σε έναν γάμο και πόσο μάλλον με παιδιά με ένα τέτοιο άτομο!Πραγματικά αναστήθηκες όπως προαναφέρθηκε..!Κοίτα να ζήσεις και να απολαύσεις τη ζωή σου και θα βρεθεί κάποιος που να αξίζει να'στε μαζί,ίσως και εκεί που δεν το περιμένεις!

Φιλικά,Άννα-Μαρία (και χίλια συγνώμη για το τεράστιο post μου)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Voula]

Αγαπητή Gatouna a) με γύρισες πολλά πολλά χρόνια πίσω και β) μ'εκανες να αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν κορίτσια του σήμερα, στην φοβερή ηλικία των 25 χρόνων, που ναι πιστεψέ με, δεν ξαναγυρνάει ποτέ πίσω, σκέφτονται γάμους, παιδιά, δεσμεύσεις κλπ και όχι ξενοιασιά, ανεξαρτησία, ταξίδια, ξενύχτια με φίλους και ότι πρέπει να ζήσει κάποιος στην ηλικία αυτή.
Αρχικά θα σου πω, ότι ναι, έκανες πολύ καλά που τον έστειλες κοινώς αδιάβαστο γαιτί όπως λέει και ο σοφός λαός, πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.
Ερωτεύτηκα για πρώτη φορά στα 17, τελειώνοντας την Β' Λυκείου. Μια σχέση που άρχισε να γίνεται προβληματική λίγους μήνες μετά.
Γιατί άργησες, που ήσουν, γαιτί δεν με πήρες τηλέφωνο, γαιτί ντύθηκες έτσι, γιατί βάφτηκες (!) κλπ. Σχόλαγα από το φροντιστήριο και έτρεχα με την ψυχή στο στόμα μην τυχόν και πάρει τηλέφωνο και δεν ήμουν εκεί.
Βλέπεις τότε, το σωτήριο ετος του 1980/81 δεν υπήρχαν κινητά....
Τον χώριστα την πρώτη μερα που έπιασα δουλεια. Γιατί ήμουν ένα παιδί που αυτή η αλλαγή του φαινόταν υπέροχη και τον περίμενα πως και πως για να του πω τα νέα της πρώτης μου μέρας. Και θυμάμαι ακόμα και σήμερα, τοσα χρόνια μετά, ότι μόλις με αντίκρυσε, με κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω και μου είπε με ύφος "στολίστηκες για να σε δουν ωραία" ?
Αυτό ήταν. Τον παράτησα σύξυλο στο πάρκο της Ν.Σμύρνης και έφυγα αφού φρόντισα να του πω. Είσαι άρρωστος, πολύ άρρωστος και εγώ δεν αντέχω αυτή την αρρωστεια. Με παρακάλαγε για μήνες μετά. Δεν σκέφτηκα ποτέ να γυρισω πίσω. Και δεν το μετάνοιωσα.
Είμαι άτομο εκ φύσεως ελεύθερο, δεν θέλω ούτε καταπιέσεις ούτε αναφορές. Και αυτό πασχίζω να περάσω και στην κόρη μου.
Μακρυά από προβληματικές σχέσεις, μακρυά από ψυχασθενείς άνδρες, οχι σκέψεις για γάμους και κλπ τυπικούρες, τουλάχιστον μέχρι τα 30, και στην τελική, περνάμε και μόνοι μας καλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Γειά σου ρε Βούλα !!! Τώρα σε συμπάθησα ακόμα πιο πολύ!!!
Γάτες = Ανεξαρτησία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dafni.ps]

εγω παλι τωρα κανω την επανασταση μου,καλλιο αργα παρα ποτε!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Ωχ αμαν... άσε και κανένα κοκαλάκι. Ή κουράγιο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Kορίτσια οι γυναίκες τώρα μορφωνόμαστε δουλεύουμε. Απαιτούμε να μην μας φέρονται οι άντρες όπως φέρονταν οι παπούδες μας στις γιαγιάδες μας. Τους αγαπάμε γιατί μας είναι απαραίτητοι αλλά να μας βλέπουν σαν ίσες όχι ΟΜΟΙΕΣ ΙΣΕΣ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goutouna]

Προσωπικα, ο λογος που εχω ψιλοφρικαρει ειναι γιατι ολο αυτο το διαστημα φροντισε ο κυριος να με αποκοψει πληρως απο φιλους (και πραγματικα ημουν κοινωνικο ατομο με πολλα τηλεφωνα στο κινητο μου)... Ο κολλητος μου -με τον οποιο ειχα επισης απομακρυνθει- μου ειπε οτι θα με "χωσει" στην δικη του παρεα και ολα θα παρουν τον δρομο τους... Με στεναχωρει πολυ που πριν απο 1 χρονο χωρισε ο κολλητος μου και δεν μου επετρεψε να του συμπαρασταθω (ο αρραβωνιαρης)... το περασε ολο μονος του και ενω τωρα θα μπορουσε να με γραψει κανονικα, ισα ισα με βοηθαει κ με το παραπανω....
Και να ενα λαθος που δεν θα ξανακανω, να απομακρυνω φιλους & γνωστους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Μια χάρα εκανες ακου που σου λεω , θα βρεις αλλον μη φοβασαι. Απλα προσεχε τα σημαδια της παρανοικης ζηλιας στην επομενη σχεση και μην αλλαζεις την προσωπικη σου ζωη τοσο ευκολα. Ενας ωριμος ανδρας αντεχει να εχεις μια προσωπικη ζωη και χαιρεται να τη μοιραζεται μαζί σου δε ζηταει θυσιες ουτε σε απειλει οταν φευγει πατωντας σε αδυναα σημεια. Θα βρεις πολύ καλυτερο εισαι μικρη ακομη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ιβανα]

Και να ενα λαθος που δεν θα ξανακανω, να απομακρυνω φιλους & γνωστους.

ΑΥΤΟ ειναι καλο που το καταλαβες και δε θα ξανακανεις. τους φιλους δεν τους παραταμε για κανενα γκομενο/σχεση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sousou+tebelis]

δρομοοοοοοοοοοο καλα εκανες....!!!!!!μην ακουω βλακειες που θα βρεις αλλον ....δε σε πηραν τα χρονια 25 χρονων κοπελαρα !!!!!γλεντα το κ μη σκας καθολου εκανες το σωστο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Προσωπικα, ο λογος που εχω ψιλοφρικαρει ειναι γιατι ολο αυτο το διαστημα φροντισε ο κυριος να με αποκοψει πληρως απο φιλους (και πραγματικα ημουν κοινωνικο ατομο με πολλα τηλεφωνα στο κινητο μου)... Ο κολλητος μου -με τον οποιο ειχα επισης απομακρυνθει- μου ειπε οτι θα με "χωσει" στην δικη του παρεα και ολα θα παρουν τον δρομο τους... Με στεναχωρει πολυ που πριν απο 1 χρονο χωρισε ο κολλητος μου και δεν μου επετρεψε να του συμπαρασταθω (ο αρραβωνιαρης)... το περασε ολο μονος του και ενω τωρα θα μπορουσε να με γραψει κανονικα, ισα ισα με βοηθαει κ με το παραπανω....
Και να ενα λαθος που δεν θα ξανακανω, να απομακρυνω φιλους & γνωστους.

Αν σε παρηγορεί, ο δικός μου κολλητός είναι φίλος μου εδώ και 20 χρόνια, με ένα διάλειμμα 3 μηνών όπου είχαμε σχέση στα 17 μας, και ήταν και ο... πρώτος μου. Αυτό πέρασε, το ξεχάσαμε και είμαστε ακόμα φίλοι, κόντρα στις επιταγές όλων των άλλων σχέσεών μου.
Αυτή τη στιγμή, ο Πέτρος, που ήταν πολύ καλός μου φίλος για πολλά χρόνια, είναι ο άνθρωπος που θα παντρευτώ σε μερικούς μήνες και έχει στοιχεία του δικού σου, είναι περίεργος και ζηλιάρης - λίγο παραδοσιακός. Ξέρει, λόγω φιλίας, πράγματα για το "πολυτάραχο" παρελθόν μου και θα προτιμούσε να μην έχω καμιά επαφή με τον κολλητό μου...
Όταν έδειξε για πρώτη φορά δυσαρέσκεια του είπα ότι αυτό αποκλείεται, δεν υπάρχει περίπτωση να ξεκόψω με τον καλύτερό μου φίλο επειδή εκείνος αισθανόταν ότι διακυβευόταν ο ανδρισμός του. Φυσικά και με τον κολλητό μου δεν είμαστε κάθε μέρα στο τηλέφωνο, αλλά βλεπόμαστε σταθερά κάθε 2-3 εβδομάδες, όταν και ο Πέτρος κανονίζει να συναντήσει δικούς του φίλους. Επίσης του έδωσα να καταλάβει ότι με τον κολλητό μου δεν κουτσομπολεύουμε ή θάβουμε τον ίδιο, απλά, σαν καλοί φίλοι λέμε τα νέα μας και συντηρούμε μια πολυετή φιλία.
Στο τέλος τέλος, ο άνθρωπός σου πρέπει να σε σέβεται και να σε εμπιστεύεται! Η εμπιστοσύνη και ο σεβασμός δεν είναι αυτονόητα, κερδίζονται και από τις δυο πλευρές με το χρόνο. Το σημαντικό είναι να μην κρύβεις αυτά που θέλεις και να διεκδικείς όσα σε κάνουν ευτυχισμένη. Η διπλωματία είναι μέσα στους κανόνες. Αν και πάλι κάποιος δε σε δέχεται όπως είσαι, τότε, κατά τη γνώμη μου δεν αξίζει να είσαι μαζί του

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο, βλεπω ότι όλες έχουμε περάσει από έναν ζηλιάρη σύντροφο αλλά οι περισσότερες στην ίδια ηλικία, πριν τα 30. Τελικά αφού όλες τους αφήνουμε, ποιά τους παίρνει αυτούς ρε κορίτσια; Μήπως μετά τη χυλόπιτα βάζουν μυαλό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο, βλεπω ότι όλες έχουμε περάσει από έναν ζηλιάρη σύντροφο αλλά οι περισσότερες στην ίδια ηλικία, πριν τα 30. Τελικά αφού όλες τους αφήνουμε, ποιά τους παίρνει αυτούς ρε κορίτσια; Μήπως μετά τη χυλόπιτα βάζουν μυαλό;

Δε βάζουν μυαλό... απλά βρίσκουν μια κοπέλα που τους ανέχεται και κάνουν έναν αμφίβολο γάμο ή μένουν μπακούρια. Εγώ ξέρω ότι ο πρώην μου (που ανήκει στην άλλη μεγάλη κατηγορία των "μαμάκηδων") είναι ακόμα μόνος μετά από 2 χρόνια γιατί απλούστατα καμιά άλλη δε δέχτηκε την κατάσταση που ήθελε να επιβάλει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.