Δεν μπορεί να προσαρμοστεί στο χώρο φιλοξενίας της

[alexianna]

Καλησπέρα σας,

πρόκειται για μία γατούλα 6 χρονών, η οποία όλη της τη ζωή ήταν αδέσποτη, τα τελευταία τρία χρόνια ζούσε στον κήπο μου, όπου τη φρόντιζα και την τάιζα. Μετά από επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις που πάθαινε το τελευταίο διάστημα, φάνηκε σε εξετάσεις που έγιναν ότι έχει aids και έτσι αποφάσισα να την πάρω από έξω και να της βρω φιλοξενία, γιατί όσο ήταν έξω πάθαινε συνεχείς λοιμώξεις και χειροτέρευε. Το μόνο που κατάφερα να της βρω είναι να τη φιλοξενήσει μία κυρία στο σπίτι της, στο οποίο όμως περνάει ελάχιστο χρόνο την ημέρα (δεν κοιμάται καν εκεί), γιατί δεν μπόρεσα να βρω κάτι άλλο και έγω έχω πολλά ζώα μέσα στο σπίτι και δεν έχω καθόλου χώρο. Έτσι, λοιπόν, η γατούλα ζει σε ένα δωμάτιο μόνη της, το οποίο είναι βέβαια καθαρό, με κρεβάτι, ζεστό, μπαίνει φως και από πλευράς υγείας είναι μια χαρά. Όμως, είναι πολύ φοβισμένη. Γενικά ως γατούλα και στον κήπο μου που ήταν ήταν κάπως φοβισμένη και μόνο εμένα είχε συνηθίσει, αλλά με μένα ήταν πολύ χαδιάρα εκτός από κάποιες φορές που με φοβόταν και μένα. Όμως, και αυτό είναι σημαντικό, όταν χρειάστηκε μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια να την κλείσω δύο φορές μέσα σε μία απόθηκούλα (ο μόνος χώρος ελεύθερος που είχα) για να παίρνει κάτι φάρμακα, αντέδρασε πολύ καλά, φοβόταν λίγο αλλά γενικά όχι απλά με άφηνε να την πλησιάσω, αλλά ήταν πολύ χαδιάρα και έδειχνε να μην έχει κανένα πρόβλημα, γουργούραγε συνέχεια παρόλο που ο χώρος δεν ήταν και ότι καλύτερο.
Τώρα εκεί που βρίσκεται εγώ την επισκέπτομαι μία φορά τη βδομάδα περίπου γιατί είναι πολυ μακριά από το σπίτι μου και η κυρία περνάει πολύ λίγο έως καθόλου χρόνο μαζί της. Ενώ λοιπόν τρώει και πάει στην άμμο κανονικά, δεν ξεμυτάει από κάτω από το κρεβάτι και είναι πλέον 3 εβδομάδες εκεί. Κι εγώ όταν πηγαίνω με φοβάται, αλλά όταν την πλησιάζω -με το ζόρι βέβαια- δεν είναι επιθετική, στην αρχή δεν θέλει, αλλά μετά γουργουράει σαν τρέλή στα χάδια μου, μέχρι που ξαφνικά φοβάται πάλι και φεύγει. Γενικά πάντα είχε αυτή την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά, αλλά τώρα δεν ξέρω τι να κάνω. Φοβάμαι μην πάθει κατάθλιψη, αλλά δεν μπορώ να της βρω κάτι καλύτερο. Στο διπλανό δωμάτιο φιλοξενούνται άλλα δύο γατάκια και στην αρχή το πλάνο ήταν να τη βάλουμε μαζί τους, αλλά επειδή έδειξε ότι δυσαρεστείται πολύ και φοβόταν με την παρουσία τους, είπαμε να μην την στρεσάρουμε, αλλά τώρα έχω αρχίσει να σκέφτομαι μήπως αυτό πρέπει να γίνει, γιατί δεν ξέρω αν της κάνει καλό που είναι μόνη της. Στον κήπο τα πήγαινε καλά με τα άλλα γατάκια, δεν ήθελε πολλά πολλά μαζί τους, αλλά δεν τσακωνόταν, όμως σκέφτομαι ότι είναι διαφορετικό να είναι κλεισμένη σε ένα δωμάτιο μαζί τους χωρίς διέξοδο δοαφυγής.
Τι έχετε να μου προτείνετε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Καλησπέρα! Η καημένη η γατούλα υπήρξε άτυχη με την υγεία της... Είναι λογικό να είναι φοβισμένη, εφόσον είναι σε νέο περιβάλλον και βιώνει και τη μοναξιά. Θα έλεγα, καλύτερα που δεν τη βάλατε με τα άλλα γατάκια, εφόσον η ίδια πάσχει από aids, καθώς είναι μεταδοτικό. Ίσως η ορθότερη λύση θα ήταν να φιλοξενηθεί σε κάποιο σπίτι που έχουν ήδη γατούλα φορέα του aids επίσης. Η γλυκιά μου, σίγουρα έχει ανάγκη από συντροφιά... Ό,τι καλύτερο σας εύχομαι και πολλά μπράβο για την προσπάθειά σας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alexianna]

Και τα άλλα γατάκία έχουν aids, θα μπορούσαν να είναι μαζί αλλά φάνηκε να τα φοβάται και δεν θέλαμε να τη στρεσάρουμε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Το καημένο μωρέ, φοβάμαι κι εγώ ότι μπορεί να πάθει κατάθλιψη Ίσως αν το δοκιμάζατε σταδιακά να τα φέρετε σε επαφή;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ofilia]

αχου μωρε
δεν ξερω τι θα ηταν καλυτερο:μονη της με το φοβο της καταθλιψη?και προφανως θα νοιωθει απεραντη μοναξια
ή με τα γατακια και στρες?μηπως να την ξαναεβαζες με τα γατακια?ισως συνηθισει σιγα σιγα
χιλια μπραβο για την φροντιδα σου στα πλασματακια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alexianna]

ούτε εγώ ξέρω τι είναι καλύτερο, αλλά σκέφτομαι ότι το στρες θα το ξεπεράσει κάποια στιγμή και θα νιώσει εντάξει με τα άλλα γατάκια, ενώ με τη μοναξιά τι γίνεται; Σκέφτηκα σε πρώτη φάση να την αφήνω με τα άλλα γατάκια 2-3 ώρες τη μέρα για λίγο καιρό να συνηθίσουν και μετά να τα βάλω μαζί στον ίδιο χώρο. Γενικά η παρέα των άλλων γατιών αρκεί;
Της πήρα feliway που βοηθάει υποτίθεται στο στρες και θα της βάλω να ακούει και ραδιόφωνο να ακούει μουσική και ανθρώπινες ομιλίες. Έχετε κάποια άλλα τιπς να προσθέσετε για να κάνω τη διαμονή της πιο ευχάριστη;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Φερτα σε σταδιακη επαφη μαζι.Πολυ αργη.Πρωτα απλα οπτικη επαφη αν γινεται,παρτη στην αγκαλια σου και μπες για λιγο στο δωματιο..δες την αντιδραση της/τους ,μετα με δικια σου επιτηρηση για λιγο..πχ για κανενα μισαωρο να ειναι ολες μαζι και βλεπεις πως πανε τα πραγματα.Οντως ειναι πολυ κριμα να ζει μονη της.Καλα οι γυναικα που την πηρε γιατι δεν της κανει καθολου παρεα;
Η παρεα των γατιων μια χαρα αρκει..
Μακαρι να πανε ολα καλα,το ευχομαι μεσα απο την καρδια μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alexianna]

Η κυρία που την πήρε το έκανε καθαρά γιατί λατρεύει τα ζώα και από το να ήταν έξω που ναι μεν εκείνη περνούσε καλύτερα, αλλά ανέβαζε συνέχεια πυρετούς, την πήρε σπίτι της να είναι σε προστατευμένο από υγρασία και μικρόβια περιβάλλον και πράγματι από άποψη υγείας πάει πολύ καλά. Απλώς η κυρία αυτή έχει πάρα πολλά ζώα (έχει καταφύγιο για σκυλάκια) και είναι όλη μέρα εκεί και πολλές φορές κοιμάται εκεί. Το ήξερα από την αρχή πως τα πράγματα θα είναι έτσι, όμως ήταν επείγον να την πάρω από το έξω, γιατί επί δύο μήνες με το που της σταμάταγα την αντιβίωση, κατευθείαν κόλλαγε άλλη λοίμωξη πάλι (έτσι το υποψιάστηκα και της έκανα εξετάσεις για λοιμώδη). Όμως, νόμιζα ότι εντωμεταξύ θα της έβρισκα σπίτι, αλλά αυτό ήταν όνειρο θερινής νυκτός προφανώς.
Αύριο θα τα φέρω σε επαφή, πήρα και feliway, ελπίζω να βοηθήσει. Και αφού λες αρκεί η γατοπαρέα, τότε θα ξέρω τουλάχιστον ότι δεν βαριέται και δεν θα πάθει κατάθλιψη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Καλησπέρα.. Είναι φοβικό γατί η μικρούλα αυτή απ' όσα διάβασα και αυτό που χρειάζεται είναι έναν άνθρωπο με τον οποίο θα δεθεί μέχρι τέλους. Το γράφω αυτό με σιγουριά γιατί και το δικό μου γατάκι είναι φοβικό. Μόνον εμένα εμπιστεύεται κι αυτό δεν αλλάζει. Οι κακές εμπειρίες που μάλλον βίωσε αυτή η γατούλα στα 6 χρόνια της αδεσποτης ζωής της την έφεραν σ' αυτή την ψυχολογική κατάσταση. Χρειάζεται αγάπη κι έναν άνθρωπο που θα μπορεί να της αφιερώσει χρόνο. Κρίμα που αυτή η κυρία που την πήρε δεν μπορεί να της παρέχει περισσότερα. Θα έλεγα κι εγώ ότι η καλύτερη λύση προς το παρόν θα ήταν να την φέρετε κοντά σας. Κι αυτό γιατί ήδη αγάπησε εσένα. Τη διαδικασία που πρότεινε η Έφη (Πουπουλίνα) αξίζει να την δοκιμάσετε. Κάτι μου λέει ότι θα μπορεσει να συνυπάρχει με τα άλλα γατάκια αφού εσύ θα μπορείς να την χαϊδέψεις και να της εκφράσεις την αγάπη που ήδη νιώθεις γι' αυτήν. Ίσως θα μπορούσες και κάποιες φορές να την βγάζεις έξω με σαμαράκι/λουράκι, εφόσον πρώτα εξοικιωθεί με το περιβάλλον και τα υπόλοιπα γατάκια που φιλοξενείς, για να χαίρεται και την αυλή που της είναι οικία και της έχει λήψει. Μόνον όμως αν δεκτεί το σαμαράκι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alexianna]

Το να την κρατούσα εγώ θα ήταν σίγουρα η καλύτερη λύση και θα το ήθελα πάρα πολύ όμως αυτό δεν γίνεται αφενός γιατί έχω άλλα γατάκια στο σπίτι που δεν έχουν aids και δεν υπάρχει χώρος να τη βάλω ξεχωριςτά κάπου και αφετέρου και το σημαντικότερο, γιατί λόγω της δουλειάς μου λείπω συχνά στο εξωτερικό (φυσικά οι γατούλες μου έχουν άνθρωπο να τις φροντίζει τότε) όμως ένα γατάκι με aids θέλει συνεχή παρακολούθηση, μπορεί να αρρωστήσει οποτεδήποτε και να χρειαστεί άμεση κτηνιατρική περίθαλψη κι εγώ δεν μπορώ να ρισκάρω ότι θα γίνει κάτι όσο λείπω.
Οπότε πρέπει να μείνει εκεί που είναι και να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για εκείνη. Ελπίζω η παρέα με τα άλλα γατάκια να της κάνει καλό...
Παρεμπιπτόντως πάντως, είναι ο χαρακτήρας της έτσι, δεν έχει συμβεί τίποτα κακό σε εκείνη. Απλώς δυσκολεύεται να εμπιστευτεί τους ανθρώπους...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.