Δεν μπορώ να καταλάβω...

[Ismini]

Συμφωνω Νερινα. Απλως μερικες φορες γινομαστε υπερβολικοι ΕΔΩ ΑΠΛΩΣ για να ξεσπαμε!
(Παντως εγω σε πρωην συναδελφο που δεν μπορουσε να ερθει σπιτι μου εξαιτιας της φοβιας για το γατο της ειπα να παμε για καφε εξω. Το γατο δεν τον εκλεισα σε κανενα δωματιο ουτε και τον εδιωξα προσωρινα (δεν μπορει να περιοριστει τα θελει ολα δικα του )).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Mariel, έτσι έκαναν οι παλαιότεροι. Τότε που δεν υπήρχαν στειρώσεις (κι ακόμα και τώρα που δεν το γνωρίζουν ή απλά δεν το σκέφτονται) ήταν μια πρακτική αντιμετώπισης. Δεν μπορεί κάποιος να κρατάει όλα τα γατάκια που γεννούν η γάτα/οι γάτες του σπίτι!
Τώρα το βρίσκω απαράδεκτο, ναι! Στείρωση!!!

Γι'αυτό που λέει η Νερίνα διαφωνώ και συμφωνώ (αφού διευκρινίζει ότι δεν εννοεί αδέσποτα). Μου θυμίζει αυτό που διάβασα σε αμερικάνικο site "αν δεν μπορείς να αναλάβεις εξολοκλήρου ένα γατάκι -το πακέτο:τροφή, περίθαλψη, στείρωση, φροντίδα μόνο μέσα στο σπίτι, έξοδα, πολλά έξοδα- που σε πλησιάζει π.χ. στην αυλή σου, άστο, μην το ταϊζεις! Άστο να πάει στον επόμενο, να βρει εκεί αυτά που πρέπει".
Κι εγώ συμπληρώνω: στην Ελλάδα είμαστε!!!
Αν δεν ταϊσω εγώ ένα κακομοίρικο πλάσμα, θα το πάρουν λέτε στο διπλανό σπίτι να το έχουν σαν παιδί τους;

Στείρωση πρώτα. Και μετά, για όσα κακόμοιρα ανεπιθύμητα προκύπτουν, έστω λίγο φαγάκι! Φαγάκι ρε παιδιά, τι κοστίζει;
Αν πω και στη γατόφιλη γειτόνισσα απέναντι ότι πρέπει να στειρώσει και να πάρει στο διαμέρισμα τις 3-4 γάτες που ταϊζει, τι λέτε να κάνει; Εγώ χαίρομαι αυτούς στις πολυκατοικίες που δεν ενοχλούνται απο την παρουσία των άμοιρων ζωντανών και τους κατεβάζουν έστω τα αποφάγια τους ή γατοτροφή όσοι σκεφτούν. Πολλά γατάκια τα καταφέρνουν έτσι, και ζουν όσο καλύτερα γίνεται!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

** Πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει εδώ "είδα ένα γατάκι ήταν άρρωστο ξαναπήγα δεν το βρήκα". Ή το παίρνεις εκείνη τη στιγμή και το βοηθάς ή πάρε τουλάχιστον ένα τηλέφωνο στη φιλοζωική της περιοχής και ζήτησε βοήθεια. Εαν δεν έχεις στη περιοχή σου και δεν μπορείς να το πάρεις μαζί σου να το περιθάλψεις, δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να βρίζουμε αυτόν που το παράτησε. Τόσο του έκοβε, τόσο έκανε. Και εμείς στο τέλος το ίδιο δεν κάνουμε αντικειμενικά αφού δεν το βοηθάμε το οποιοδήποτε ζώο, αφού και εμείς με τις καλύτερες των προθέσεων το αφήνουμε. **

Φαντάζομαι θα ξέρεις πως δεν πιάνονται όλα τα -αδέποτα/ελεύθερα- ζώα εύκολα. Υπάρχουν και κάποια που δεν πιάνονται καθόλου, συμβαίνουν και ατυχήματα....
Έχεις προσπαθήσει ποτέ;
Το να γυρίζεις απλά το κεφάλι από την άλλη, επειδή πιθανότατα δε θα καταφέρεις τίποτα, δεν είναι το καλύτερο. Είναι μια λύση, ναι!
Αλλά πάντα υπάρχει και η πιθανότητα να καταφέρουμε κάτι, γι'αυτό προσπαθούμε. Άλλες φορές με αποτελέσματα και άλλες όχι. Και άλλες δεν προσπαθούμε. Αρκεί να ξέρουμε καλά τι κάνουμε και να έχουμε ψαχτεί μέσα μας πολύ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Πιστεύω ότι είναι θέμα παιδείας όλο αυτό που γίνεται με τα γατάκια στα σκουπίδα (για να σχολιάσω το αρχικό ποστ). Αλλά παράλληλα είναι και θέμα συνείδησης που ξεκινάει από το πως βλέπεις τα ζώα - ως όντα με το δικαίωμα να ζήσουν και ικανά να νιώσουν χαρά, πόνο κλπ - ή ως άχρηστα αντικείμενα και μιάσματα.
Θέλω να πιστεύω ότι σταδιακά θα πηγαίνουμε προς τα καλύτερο.
Τι να πω...Ειδικά με τα γατιά η κατάσταση είναι αηδιαστική.
Δεν ξέρεις ποιον 'αν-αρμόδιο' να πιάσεις από το γιακά και ποιον ανεύθυνο 'φιλόζωο'.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Για Αθανασία:
Αλλά πάντα υπάρχει και η πιθανότητα να καταφέρουμε κάτι, γι'αυτό προσπαθούμε. Άλλες φορές με αποτελέσματα και άλλες όχι. Και άλλες δεν προσπαθούμε. Αρκεί να ξέρουμε καλά τι κάνουμε και να έχουμε ψαχτεί μέσα μας πολύ...
Αυτό ακριβώς λέω. Το θέμα είναι να ολοκληρώνονται οι προσπάθειες. Εσύ το προσπάθησες όσο μπορούσες, ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα. Αυτό που εγώ προσπάθώ να πω είναι ότι όταν βρίσκουμε ένα ζώο με πρόβλημα να το παλεύουμε και εαν δεν μπορούμε μόνοι μας να ζητάμε βοήθεια απο ότι υπάρχει γύρω μας. Το να καταδικάζουμε μόνο δεν λέει κάτι. Το πρωτεύον δεν είναι να αλλάξουμε συνειδήσεις είναι να βοηθήσουμε όσο μπορούμε τα ζώα, εαν και εφόσον αυτό είναι δυνατόν και με όποιον τρόπο ο καθένας μπορεί. Και σε καμμία περίπτωση δεν λέω να μην ταίζουμε τα ζώα, λέω να μην τα μαζεύουμε σε ένα χώρο. Και εαν το κάνουμε να καλούμε μια φιλοζωική πργάνωση να αναλάβει την στείρωση τους και τον εμβολιασμό τους και εμείς την διατροφή τους και πάντα με τον όρο ότι δεν ενοχλούν τους γύρω, όχι μόνο απο ευγένεια, αλλά για την προστασία των ίδιων των αδέσποτων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.