Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!/Γενικότερες απορίες

[savvas14]

Χαίρομαι, και λυπάμαι για το χρόνο που θα σας σπαταλήσω αλλά χριάζομαι βοήθεια,

Η ιστορία μου ξεκίνησε ένα χρόνο περίπου πίσω. ήταν 26 Ιουλίου, πρωί, βγήκα να κοιτάξω το γραμματοκυβότιο καθός περίμενα πράγματα απο το διαδίκτυο. Έξω απο το σπίτι μας έχουμε ένα αρκετά ψηλό κυπαρίσσι. Όταν βγήκα έξω άκουσα κλάμα γατίου, αρχικά δεν έδωσα σημασία αλλά μέσα στις επόμενες ώρες ήταν τόσο έντονο το κλάμμα του γατιού που μου ράγισε την καρδούλα μου! Ήταν μια ομορφιά που δεν χορταίνεις να τη βλέπεις, το πτωχό το γατάκι όμως είχε παγιδευθεί πάνω στο κυπαρίσι στα 6-9 μέτρα περίπου. Δυστυχώς, μετά απο πολλές και αποτυχημένες προσπάθειες δεν καταφέραμε να το κατεβάσουμε... Το επόμενο πρωί εγώ και η οικογενειά μου θα πηγαίναμε διακοπές ένα τριήμερο και αναγκαστικά έπρεπε να αφήσουμε πίσω το γατάκι παγιδευμένο στο δένδρο. Στα μέσα του Οκτωβρίου περίπου, βρήκαμε με τη μαμά μου ένα γατάκι απο την απέναντι πολυκατοικία, ολόιδιο με το γατάκι πάνω στο κυπαρίσι. Πιστεύουμε πως είναι εκείνο. Σιγά, σιγά με τον καιρό το ταίζαμε και στο τέλος έμενε στην μπροστινή αυλή μας. Την έχω ονομάσει Κοντέσσα Βαλεντίνα Αγάπη της Αιγυπτιακής Οικογενείας Μάου (διότι μοιάζει πολυ με Αιγυπτιακή Μάου). Η μαμά και γιαγιά μου, μου το είχαν ξεκαθαρύσει απο την αρχή πώς γάτος μέσα στο σπίτι δεν πρόκειτε να μπεί. Έτσι η μικρή Κοντέσσα ή Μάου, όπως ακούει, έμενε στο χαλάκι μπροστά απο την μπαλκονόπορτα Στα μέσα του Ιανουαρίου, έμεινε έγκυος. Στις 19 Μαρτίου γέννησε 4 μικρά γατάκια, κανονικά 5 αλλά το ένα είχε ήδη πεθάνει πρίν κάν αναπτυχθεί σωστά. Τα τρία είναί μαύρα (απο τον πατέρα τους, ένας αλητόγατος) και το ένα είναι το ίδιο μαζί της, σαν τίγρης. Τα έχω ονομάσει ώς έχει: Ντόρα/ Ντιέγκο (απο την μικρή εξερευνήτρια, καθός θέλει να ψάχνει συνέχια, πιθανών αγόρι, δεν γνωρίζουμε), Τέντι (Τέντι Μπέαρ, τρώει και κοιμάτε μόνο), Τσάρλι (απο το Σάρλοτ, μου αρέσει το όνομα) και τέλος, το ίδιο μαζί της, Βιβί. Αρχικά μια φίλη του αδελφού μου ήθελε την Ντόρα και μια ζωόφιλή φίλη της μαμάς μου την Τέντι. Η πρώτη καθυστερούσα να έρθει να το πάρει και η δεύτερη αντιμετοπίζει οικονομικά προβλήματα και πιθανών να μην καταφέρει να το συντήρηση. Έτσι τα 4 γατάκια και η μανούλα τους, που δεν είχε κανένα πρόβλημα να τα αγγίζουμε και να τα παίρνουμε στην αγκαλιά μας, μεγάλωναν μαζί μας στο ανοικτό υπόγειο του σπιτιού μας στην πίσω αυλή. Τα ταίζαμε, τα προσέχαμε κτλ... όλοι μας τα αγαπούσαμε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Ο μπαμπάς, τους εφτιαξέ αμέτριτα σπιτάκια στην αυλή για να βολευτούν, παιγνίδια για να παίζουν κτλ... Εγώ πρωσοπικά έχω συνδεθεί συναισθηματικά με τα γατάκια και δεν πίστευα πώς θα έπρεπε να τα αποχαιρετηστώ. Πλέον τα γατάκια είναι 11 εβδομάδων και ζουν αγαπημένα μαζί. Μέχρι που η φίλη του αδελφού μου αποφάσισε να έρθει να πάρει την Ντόρα! Όλοι οι άλλοι δεν πιστεύω πως με καταλαβαίνουν, και ούτε έχω την απέτισει να με καταλάβετε και εσείς, απλός θέλω την συμβουλή σας. Απο χθές που η κοπέλα πήρα το ένα το γατάκι νιώθω συντετριμένος, στεναχωρημένος και πιστεύω πως έχω κατάθλιψη. Δεν μπορώ να ξεπεράσω το γεγονός πως τώρα είναι μόνο τρία. Όσο σκέφτομαι την πρώτη ώρα που η Κοντέσσαμ υριζόταν συνέχεια και παντόύ για να βρεί το μικρό της παιδάκι ή την ώρα πρίν να φύγουν η Κοντέσσα το έγλυψε για τελευταία φορά και αυτό ζητούσε να κατεβεί... Απλός δεν μπορώ!!! Σήμερα της είχα στείλει αίτημα φιλίας, σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, με δέκτικε και το πρώτο πράγμα που είδα στις φωτογραφίας της ήταν αυτή αγκαλία με το γατάκι μου και λεζάντα να λέει, "Καλωσόρισες Noir (το μαύρο στα γαλλικα)". Εκτός απο το γεγονός πως στέρισε απο τη μάνα το παιδί της, με πλήγωσε αφάνταστα και μου προκάλεσε κατάθλιψη, της έχει αλλάξει και το όνομά της!!!

Σας παρακαλώ πέστε μου πώς θα ξεπεράσω αυτό το γεγονός???
Παρεμπιπτόντως, ζητάω συγνώμη για την ώρα που σας χαράμισα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Απάντηση: Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!!!

Καταλαβαίνω πως νιωθεις. Απο την αλλη καλο θα ηταν να σκεφτεις το γατακι πρώτα και μετα το πως νιωθεις. Με τον καιρο θα νιωσεις καλυτερα. Τουλαχιστον αν ξερεις πως αυτη που το πηρε θα το αγαπά και θα το φροντίζει το γατακι θα περναει καλα. Θα μπορουσες να πηγαίνεις να το βλεπεις κατόπιν κάποιας συνεννόησης. Ισως ένιωθες χειρότερα αν το κρατούσες και πάθαινε κατι. Μετα θα σκεφτοσουν ´γιατι δεν το έδωσα ´. Ισως ηταν λαθος που δεν έμεινε ακομα λιγο καιρο με τη μητερα του και να το έπαιρνε αργότερα. Αλλα ειναι αρκετά μεγαλο. Η γατα συντομα θα ξεχασει και θα σταματήσει να το ψάχνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[savvas14]

Απάντηση: Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!!!

Αυτό που με κάνει να λυπάμαι περισσότερο είναι ότι πλέον δεν θα έχει τα αδερφάκια του να παίζει. Μπορεί και να σκέφτομαι εγωιστικά αλλά δεν μπορώ να βλέπω το γατάκι που αγαπούσα, φρόντιζα και προστάτευα τους τελευταίους τρείς μήνες, στα χέρια κάποιου άλλου. Με διαφορετικό όνομα και ταυτότητα απο εκείνα που του έδωσα. Όταν πρέπει να δώσεις τα κατοικίδιά σου, αυτο γίνεται ή επειδή δεν μπορείς να το συντιρίσεις ή επιδή δεν το θέλέις μέσα στα πόδια σου πλέον. Η αλήθεια να λέγετε η οικογένειά μου δεν θα μπορεί να συντηρήσει 5 γάτους, αλλά σημασία έχει η συναισθηματική αξία και σύνδεση με το γάτο. Εγώ δεν θα έδινα ούτε ένα, αλλά τις αποφάσεις δεν τις πέρνω εγώ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[savvas14]

Απάντηση: Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!!!

ΣτοΣτο παραπάνω μήνυμα Nicole1987 έχω απαντήσει γενικά. Σχετικά με το θέμα που έθιξες εσύ. Πώς ξέρω πως εκείνη θα αγαπάει το γατάκι μου περισσότερο απ' ότι εγώ? Δηλαδή τί, εδώ δεν θα περνούσε καλά ενώ εκεί θα περνάει? (Μην δεν έχω κάτι προσωπικό μαζί σου), Εγώ σαν προσωπικότητα δεν θα έδινα ούτε ένα απο τα γατάκια... και σαν ο "πατέρας/παππούς" τους θα έκανα ότι περνούσε απ' το χέρι μου για να είναι προστατευμένα και ασφαλές. Επιπλέον η κοπέλα που το πήρε, στο σπίτι έχει και ένα σκυλί, που ξέρω εγώ πως ο σκύλος της δεν θα το βλάψει το αβοήθητο το μικρό μου το γατάκι? Δεν ξέρω αν μπορείτε να καταλάβεται τον δεσμό που νιώθω για τα γατάκια μου, αλλά σας λέω για εμένα είναι κάτι πολύ ιδιάιτερο. Νιώθω πώς μου στέρισαν ένα κομμάτι μου. Δεν ξέρω αν η κοπέλα νιώθει τον ίδιο δεσμό με το γατάκι, επειδή δεν ήταν αυτή που περίμενε 65 μέρες για να γεννηθούν, δεν ήταν αυτή που αγχωνοταν για το αν θα τα βρούν άλλοί γάτοι και τα πληγώσουν, δεν ήταν αυτή που ένιωθε την ανάγκη να τα προστατέψει, δεν ήταν αυτή που όποτε έβραχε έμενε μαζί τους γιατί η μητέρα τους κάπου αλλόύ ήταν και περίμενε τη βροχή να ησιχάσει, για να έρθει πίσω στο σπίτι τους, δεν ήταν αυτή που τα περίμενε να ξετριπόσουν απο το καινούριο τους κρεβατάκι επειδή κάπου ήταν κριμμένα... αυτή το μόνο που έκανε, ήταν να έρθει μια μέρα και να πεί "Αυτό θέλω!!!" και μετά απο τρείς μήνες θυμίθικε ν'αρθει να το πάρει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anna 21]

Στη θεση σου θα με απασχολουσαν πολυ πιο πρακτικα ζητηματα.

η γατα σας συντομα θα ξαναμεινει εγκυος. και μιας και οπως λες δεν μπορειτε να συντηρειτε 5 γατες, δεν μπορειτε ουτε 10 προφανως. επειγει η στειρωση της.

επισης στη θεση σου θα προσπαθουσα να βρω σπιτι και μαλιστα καλο για οσα περισσοτερα γατακια γινεται. μην ξεχνας οτι και αυτα θα μεγαλωσουν και η σωστη φροντιδα τους περιλαμβανει εμβολια αποπαρασιτωσεις και στειρωση.

δεν ειναι ευκολο να αποχωριζεσαι ενα γατακι που το εχεις δει να μεγαλωνει μαζι σου, αλλα οταν βρισκει καλο και υπευθυνο σπιτι πρεπει να αφηνεις τους εγωισμους και να χαιρεσαι για αυτο. ελπιζω να τα εχετε ηδη οσα προτεινω παραπανω στα σχεδια σας, γιατι αλλιως τα γατακια που θα πρεπει να αποχαιρετισεις με τον εναν τροπο ή τον αλλο θα γινουν πολυ περισσοτερα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Απάντηση: Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!!!

Ναι η αληθεια ειναι αυτη. Τα αλλα 3 γατακια με τη σειρα τους θα γεννήσουν αλλα και παει λέγοντας. Καταλαβαίνω οτι θα εισαι μικρός στην ηλικια και δεν αποφασίζεις εσυ αλλα καλο θα ηταν να μιλήσετε με καποια φιλοζωικη να σας βοηθήσει σχετικά με τη στείρωση της γατας. Γιατι αν την αγαπας να ξερεις πως με το να την αφήνεις να γεννάει συνεχεια απλα θα ταλαιπωρείται και ισως πιάσει καμια αρρώστια και την χάσεις. Το γατακι το αλλο για να έρθει η κοπελα να το παρει και να μην βρει καποιο αλλο προφανώς θα το ηθελε. Τωρα αν εσυ το αγαπας πιο πολυ η αυτη δεν νομίζω πως κανει διάφορα. Αφου λες πως δεν μπορουν και οι δικοί σου να συντηρούν τόσους γατους..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Θα συμφωνήσω απόλυτα με τη φίλη Nicole
Η άριστη λύση είναι η στείρωση. Με αυτό τον τρόπο πετυχαίνεις:
α) Ο οργανισμός της γάτας να μην εξαντλείται από τις αλλεπάλληλες γέννες
β) Ο αριθμός των γατιών να μείνει στάσιμος, μιας που απ'ότι καταλαβαίνω δεν είστε και Ρώσοι μεγιστάνες να συντηρείτε τόσο
γατο-πληθυσμό που σίγουρα αν μείνει αστείρωτος θα αυξηθεί και
γ) Δεν θα στενοχωριέσαι και θα πληγώνεσαι, ούτε θα νιώθεις ενοχές κάθε φορά που θα αποχωρίζεσαι ένα μέλος της γατο- οικογένειάς σου που κάποια στιγμή θα πρέπει να περιοριστεί.

Αν όντως αγαπάς τα γατούνια σου, σκέψου το λίγο πιο λογικά και ψύχραιμα κι ας προχωρήσεις σε στείρωση της γατούλας και υιοθεσίες. Αφού ξεπεράσεις το πρώτο σοκ του αποχωρισμού κι όταν ξέρεις οτι τα γατάκια είναι σε καλά χέρια και ζουν ευτυχισμένα, θα νιώσεις κι εσύ πιο χαρούμενος γνωρίζοντας οτι έκανες το σωστό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[savvas14]

Απάντηση: Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!!!

Σας ευχαριστώ για τις συμβουλές σας, αλλά πιθανόν να με παρεξηγήσετε λόγο δικού μου λάθους. Η Κοντέσσα μια γέννα έχει κάνει, και τα είχαμε ήδη πάρει σε κτηνίατρο και μας είχε ενημερόσει για το πότε θα πρέπει να τα πάρουμε για στείρωση, όσο για τη μαμά τους είναι στο προγραμμά μας να στειρωθεί κι αυτή (anna 21). Το πρόβλημα, σχετικά με την συντήρησή τους δεν είναι τόσο μεγάλο. Τα γατάκια δεν τα έχουμε κλυσμένα μέσα στο σπίτι, μετά απο κάποια ηλικία θα αρχίσουν να γυρίζουν στη γειτονιά, και υπάρχουν καλοί γείτονες που μπορεί να τα ταίζουν που και πού. Φυσικά είναι στις υποχρεώσεις μας η φροντίδα τους και το γνωρίζω. Η δικία μου απορία, είναι, τι πρέπει να κάνω και πώς πρέπει να αντιμετοπίσω το γεγονός οτι κάποια στιγμή ή θα τα πάρουν ή θα φύγουν απο μόνα τους. Θέλω να πώ πώς είμαι πολύ δεμένος και έχω ζύσει τόσες στιγμές μαζί τους, που το θεωρώ ανίκουστω να δώσω το κατοικιδιό μου. Φυσικά τις αποφάσεις δεν τις παίρνω εγώ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Απάντηση: Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!!!

Καλά θα είναι να τη στειρώσετε όσο γρηγορότερα γίνεται, καθώς είναι ήδη 3 μήνες από τότε που γέννησε οπότε είναι πιθανό να ξαναμείνει έγκυος σύντομα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[savvas14]

Απάντηση: Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!!!

Θα σας παρακαλούσα να μην ξανα αναφέρεται το θέμα της στείρωσης, καθότη είναι στο πρόγραμμά να τη στειρώσουμε και αυτή και τα μικρά. Δεν τίθεται θέμα για το αν θα στειρωθούν, είναι γεγονός και θα γίνει! Εγώ θέλω να ξέρω αν είναι φυσιολογικό το πρόβλημα που έχω να μην δέχομαι να δώσουν τα γατάκια (λόγο υπερβολικής αγάπης απο την πλευρά μου) και πώς μπορώ να το ξεπεράσω. ???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Απάντηση: Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!!!

Θα το ξεπεράσεις με υπομονή και με τη σκέψη ότι το γατάκι ζει καλύτερα μέσα σε ένα σπίτι παρά έξω στο δρόμο. Επίσης έχεις τα υπόλοιπα γατάκια να τους δώσεις την αγάπη σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anna 21]

οχι δεν ειναι φυσιολογικο, με την εννοια οτι πρεπει να χαιρεσαι οταν τα γατακια που δεν μπορεις να φροντισεις βρισκουν καλα σπιτια. ειναι λογικο να νιωθεις και μια στεναχωρια που δε θα τα ξαναδεις (μπορεις παντως αν θες να το κανονισεις να τα βλεπεις που και που), αλλα πρεπει να το ξεπερασεις. για το πως το ξεπερνας δεν υπαρχει στανταρ τροπος, απλα το παιρνεις αποφαση οτι ειναι για το καλο τους! και επικεντρωνεσαι στα δικα σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[savvas14]

Απάντηση: Δεν μπορώ να τα αποχωριστώ!!!

Σας ευχαριστώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[savvas14]

Ατελείωτα Προβλήματα!!!

Παιδιά χαίρεται,
Όπως είναι προφανές τα προβλήματα δεν τελειώνουν ποτέ. Άν θυμάστε η γατούλα μου η Κοντέσσα Βαλεντίνα Αγάπη, τον Μάρτιο γέννησε τέσσερα γατάκια, το ένα το υιοθέτησε μια φίλή του αδελφού μου, σιγά-σιγά το ξεπερναώ. Δυστυχώς ο κτηνίατρος, ο οποίος τα ελέγχει, μας ενημέρωσε πώς η μητέρα δεν μπορεί να στειρωθεί καθώς τα μικρά θηλάζουν ακόμη.
Επίσης, πρέπει να αναφερθώ πως οι γάτοι δεν επιτρέπονται στο σπίτι λόγο, της παρουσίας σοβαρού αρρώστου στο σπίτι, του παππού μου. Καθός όμως έφθασαν ήδη σε ηλικία που θέλουν να παίξουν, και τα πάντα τα προκαλούν για να τους επιτεθούν, έχουν αναστατώσει τα φυτά και τα λουλούδια τα οποία φυτεύει η γιαγιά μου. Λόγο της αρρώστιας του παππού, η γιαγιά αναγκάζεται να μένει συνεχός μαζί του, και αυτό προφανός την έχει ενοχλήσει, καθός ποτέ δεν έμεναν σπίτι.
Έτσι με τα νεύρα τεντωμένα, η θέα των μαραμένων και ξεριζωμένων λουλουδιών της είναι η αιτία για πολλούς καυγάδες τις τελευταίες εβδομάδες (Δεν την αδικώ). Μετά απο πολύ σκέψη, οι γονείς μου και εγώ αποφασίσαμε να πάρουμε τα μικρά στο ανοικτό θέατρο, στο οποίο ο πατέρας μου τώρα το καλοκαίρι έχει το κυλικείο, και όπου εκεί έχει πολλά χωράφια και άφθονο χώρο για να παίζουν, και φυσικά θα τα επισκεπτόμαστε για να τα ταίζουμε. Αυτό όμως που με προβληματίζει περισσότερο είναι το αν η Κοντέσσα θα πάθει τίποτα - π.χ. κατάθλιψη - λόγο της απουσίας των μικρών της, Αλλά ακόμη και αν πάρουμε και αυτή μαζί τους, υπάρχει περίπτωση να προσπαθήσουν να επιστρέψουν?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Βασικά δε θέλω να σε στενοχωρήσω αλλά τα μωρά αν τα πάτε καλοκαιριάτικα να τα αφήσετε στα χωράφια και στα ανοιχτά θέατρα θα εξαφανιστούν (δηλαδή θα ψοφήσουν) πολύ γρήγορα. Επίσης αν ακόμα θηλάζουν πώς ακριβώς θα τα αφήσετε στο χωράφι/θέατρο; Η Κοντέσα δεν ξέρω τι θα κάνει, μπορεί να μην πάρει καν χαμπάρι ψυχολογικά ότι λείπουν τα μωρά, αυτό είναι αστάθμητος παράγοντας. Αλλά μπορεί να έχει θέμα με το γάλα που θα μένει μέσα στο στήθος της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[savvas14]

koukimanster σε ευχαριστώ για την ενημέρωση θα το προσέξουμε. Βασικά, εκεί πάνω απο το θέατρο έχει υπόστεγο, σε ανοικτό χώρο και εκεί είναι και το κυλικείο του πατέρα μου. Βρήσκετε σε αρκετά μεγάλο υψόμετρο, και είναι περιτριγυρισμένο απο δένδρα, έτσι τώρα το καλοκαίρι δεν είναι και τόσο ζεστά εκεί. Ωστόσο, όλο το οικόπεδο είναι περιφραγμένο, με τέσσερεις εισόδους οι οποίες κλειδώνονται, και πέρα απ' αυτές είναι τα χωράφια. Κατα την αποψή μου πιστεύω πώς εκεί θα είναι μιά χαρά, καθός - πολύ πιθανών να πάρουμε και την Κοντέσσα - κάθε βράδυ θα έχει παράσταση και θα είμαστε εκεί σχεδόν καθημερινά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Και πάλι, δε θέλω να σε στενοχωρήσω αλλά τα γατάκια σας δεν έχουν καμία τύχη εκεί. Όπως και να 'χει εμένα δε μου πέφτει λόγος, απλά λέω τη γνώμη μου. Καλή τύχη σε ό,τι αποφασίσετε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ειρήνη1234]

Καλησπέρα!
Κατανοώ ότι είναι δύσκολα τα πράγματα στο σπίτι. Κι εμένα οι δικοί μου δεν είχαν ποτέ κατοικίδια και δεν τα θέλουν.
Παρόλα αυτά, αυτή τη στιγμή ζουν στο σπίτι 9 γάτες. 4 δικές μου και 5 μέχρι να βρουν σπιτάκι.
Όταν λοιπόν ζορίζουν τα πράγματα και ακούω γκρίνια και υπάρχουν νεύρα, όλα μου φαίνονται βουνό. Αλλά μετά σκέφτομαι τι μπορεί να συμβεί σ΄αυτές τις ψυχούλες αν τις αφήσω έξω (αρρώστιες, καυγάδες, τραυματισμοί, ζευγάρωμα και νέα αδέσποτα εκεί έξω κ.τ.λ.) και κάνω κουράγιο.
Θέλω να πω πως ίσως μπορούν να βρεθούν κι άλλες λύσεις για τα μικρά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[savvas14]

Πλέον όλα έχουν τελειώσει. Σήμερα μόλις γυρίσαμε απο ένα γεύμα σε κάτι γνωστούς, η γιαγιά μου άρχισε τους καυγάδες. Τα μαζέψανε λοιπών, ο μπαμπάς και η μαμά τα μικρά μόνο, και τα πήραν σε ένα κοντινό μας κοιμητήριο, έκει είναι θαμένοι οι προ-παππούδες μου, ελπίζω να τα βοηθήσουν. Θα περάσει η μαμά αύριο απ' εκεί να κοιτάξει να δεί αν είναι όλα καλά, να τους αφίσει φαγητό, και ξάνα πάλι στο αρχικό στάδιο με τη μάνα μόνη της μπροστά απ' την μπαλκονόπορτα. Η μαμά είπε πώς φαινόταν θλιμμένη...την καταλαβαίνω την καημένη την Κοντέσσα μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Πώς ακριβώς θα τα βοηθήσουν οι θαμμένοι προπαππούδες; Ή χάζεψα απ' το διάβασμα και δε βλέπω μπροστά μου; Τέλος πάντων, πιθανότατα δεν μπορούσες να κάνεις πολλά αλλά όλα αυτά θα είχαν προληφθεί αν η Κοντέσα ήταν στειρωμένη. Αντίο γατάκια.

Τουλάχιστον στειρώστε την Κοντέσα για να αποφευχθεί παρόμοια εγκατάλειψη στο μέλλον, κρίμα είναι να πάνε και τα επόμενα γεννητούρια άκλαφτα όπως πάνε τα τωρινά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.