Δεν μπορώ να τον πάω για ευθανασία...

[gatouliw]

έχει λευχαιμία...και προσβληθηκε κ απο ρινοτραχηλίτιδα...έτσι ανακαλύψαμε τη λευχαιμία..και είμαστε σχέδον 2 μήνες σε αυτή την κατασταση.. με όλη την περιποίηση κ την αγάπη που του αξίζει όμωσ τώρα έχει ΅παραδωθεί ΅ κ εκείνος.... δεν κατάπίνει καν το φαγητό που του δίνω με την σύρριγγα...Δεν μπόρω να τον βλέπω να υποφέρει..πρέπει να τον πάω αλλά δ ε ν μπορώ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Zbeebz]

Πω, πω... Πραγματικά πολύ δύσκολη η κατάσταση.
Έχεις μιλήσει με τον κτηνίατρο για αυτό το θέμα; Τι σου είπε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gatouliw]

ναι... ο ίδιος μου το πρότεινε την Παρασκεύη που πήγα τελευταία φορά...κ δεν ήταν τόόόσο χάλια τότε..άλλα τώρα πονάει η καρδιά μου να τον βλέπω έτσι..τον μεγαλώσαμε εμείς ! του έμαθα να κατουράει!!!!!!!είμαι η μαμά του !!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Zbeebz]

Σε καταλαβαίνω όσο δεν φαντάζεσαι. Τον Οκτώβριο μια από τις καλές μου φίλες αναγκάστηκε να κάνει ευθανασία στη μία από τις γάτες της. Είναι πολύ δύσκολη κατάσταση αλλά, αφού ο κτηνίατρος το απέκλεισε να καλυτερέψει ο γατούλης, μάλλον πρέπει να σφίξεις την καρδιά σου και να προχωρήσεις... Όπως του χάρισες μια καλή ζωή, έτσι πρέπει να τον βοηθήσεις να περάσει χωρίς πόνο στην άλλη μεριά... :cry: Δύσκολη και θλιβερή αποστολή αλλά απ' ό,τι φαίνεται δεν γίνεται αλλιώς...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gatouliw]

¨Σ ευχαρίστω που ενδιαφέρθηκες κ απάντησες ...η κατάσταση είναι χάλια!!!κ ειλίκρινα μόνο έδω βρίσκω παρηγορία!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Zbeebz]

Θα σου πρότεινα να πας ακόμα μια φορά στον κτηνίατρο και να τον ρωτήσεις τι θα γίνει σε περίπτωση που δεν κάνετε ευθανασία. Ίσως αυτά που θα σου πει να σε βοηθήσουν να πάρεις την τελική απόφαση.
Κουράγιο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

Πριν κάποιους μήνες έζησα από κοντά την απόφαση μιας πολύ αγαπημένης φίλης να κάνει ευθανασία στη γατούλα της, που έπασχε επίσης από λευχαιμία. Ήταν πολύ δύσκολο, αλλά σίγουρα ό,τι πιο έντιμο μπορούσε να κάνει. Ωστόσο, μέχρι τότε τη συντηρούσε με ειδική φαρμακευτική αγωγή και διατροφή. Είναι σίγουρος ο γιατρός σου ότι έχετε φτάσει στο απροχώρητο;
Κουράγιο... και εύχομαι όλα να πάνε καλύτερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

:cry::cry::cry:
Αν αντέχεις να βλέπεις τη γατούλα σου να υποφέρει, και ξέρεις ότι δεν πονάει, κράτησέ τη στο σπίτι, να πεθάνει κοντά σου... εγώ δεν άντεξα να κάνω ευθανασία σε μια γάτα μου (AIDS) και μετά από λίγες μέρες ξεψύχησε στο κουτάκι της, στο σπίτι, μ' εμένα δίπλα της...
Αν δεν αντέχεις ή αν υποφέρει η γατούλα, κάνε καλύτερα την ευθανασία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nonika]

Κοπελια κουραγιο.Θα κανεις οτι ειναι καλυτερο για εκεινον.Εφ'οσον ξερεις οτι υποφερει τοτε καλα ειναι να τον βαλεις να "κοιμηθει".Η φιλη μου εχει γατουλα με καρκινο αλλα δεν εχει αρχισει να ποναει ακομα.Οταν το αντιληφθει ομως θα την κοιμισει αμεσως,δεν θα την αφησει να υποφερει.Δεν θα πρεπει να φτασουν στο σημειο να νοιωσουν πονο τα ζωακια,καλυτερα να το γλιτωσουν το μαρτυριο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Το εκανα πριν καποια χρονια στην πολυαγαπημενη μου μποξερινα...
Δεν αντεξε ο πατερας μου και με παρακαλεσε να το κανω εγω...
Πηγα, την αγκαλιασα, τη φιλησα, της ευχηθηκα καλο ταξειδι ...και καλη μας ανταμωση...
Ειναι σκληρο...το ξερω...το σκεφτομαι και δακρυζω...
Καλη δυναμη....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

έχει λευχαιμία...και προσβληθηκε κ απο ρινοτραχηλίτιδα...έτσι ανακαλύψαμε τη λευχαιμία..και είμαστε σχέδον 2 μήνες σε αυτή την κατασταση.. με όλη την περιποίηση κ την αγάπη που του αξίζει όμωσ τώρα έχει ΅παραδωθεί ΅ κ εκείνος.... δεν κατάπίνει καν το φαγητό που του δίνω με την σύρριγγα...Δεν μπόρω να τον βλέπω να υποφέρει..πρέπει να τον πάω αλλά δ ε ν μπορώ..

Κορίτσι, όταν έρχεται αυτή η στιγμή, συνηθίζουμε να σκεφτόμαστε περισσότερο τον εαυτό μας και λιγότερο το ζώο μας. "Τι θα κάνω εγώ χωρίς αυτόν;", "Δε μπορώ να τον χάσω", κλπ...
Δε λέω ότι δεν είναι δύσκολη απόφαση, κάθε άλλο. Κι εγώ τρέμω τη στιγμή που μπορεί να χρειαστεί να σκεφθώ για κάτι τέτοιο.
Να θυμάσαι, όμως, ότι η ευθανασία μπορεί να είναι μια πράξη αγάπης, η τελευταία απέναντι σε ένα ζωάκι που αγάπησες πολύ..
Διάβασε και αυτό..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roulsydney]

έχει λευχαιμία...και προσβληθηκε κ απο ρινοτραχηλίτιδα...έτσι ανακαλύψαμε τη λευχαιμία..και είμαστε σχέδον 2 μήνες σε αυτή την κατασταση.. με όλη την περιποίηση κ την αγάπη που του αξίζει όμωσ τώρα έχει ΅παραδωθεί ΅ κ εκείνος.... δεν κατάπίνει καν το φαγητό που του δίνω με την σύρριγγα...Δεν μπόρω να τον βλέπω να υποφέρει..πρέπει να τον πάω αλλά δ ε ν μπορώ..

Είναι πράγματι μια τραγικά δύσκολη απόφασηΤο μόνο "κίνητρο" στην περίπτωση αυτή είναι η αγάπη που του έχεις.Δηλαδή θέλεις να το βλέπεις να πεθαίνει σιγά σιγά υποφέροντας?Νομίζω πως όχι..Σκέψου άλλωστε ότι σε αντίθετη περίπτωση γινόμαστε λίγο εγωϊστές ..κοιτάμε τα δικά μας συναισθήματα περισσότερο απο το γατάκι που υποφέρει..Σε κάθε περίπτωση να σου ευχηθώ ολόψυχα καλή δύναμη..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marlou]

είναι δύσκολο το ξέρω άλλα πρέπει να το κάνεις!!!
το γατάκι υποφέρει αλλά μαζί με αυτό και εσύ!!!
έχω κάνει και εγώ στη προηγούμενη γατούλα μου , Δυσκολεύτηκα αλλά ήξερα πως έκανα το σωστό!!!
ΥΠΟΜΟΝΗ!!!
(εγώ μετά απο τρεις μέρες πήρα άλλο γατάκι και πραγματικά με βοήθησε πολύ αυτό)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

Είναι δύσκολο το ξέρω αλλά πρέπει να το κάνεις!!!
Το γατάκι υποφέρει και μαζί με αυτό και εσύ!!!
Έχω κάνει και εγώ στη προηγούμενη γατούλα μου , δυσκολεύτηκα αλλά ήξερα πως έκανα το σωστό!!!
Υπομονή!!!
(εγώ μετά από τρεις μέρες πηρά άλλο γατάκι και πραγματικά με βοήθησε πολύ αυτό)

Σας παρακαλώ πολύ, ρίξτε μια ματιά στους κανόνες του φόρουμ... τα greeklish και τα κεφαλαία απαγορεύονται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

To έχω κάνει όπως έχω ξαναπεί εδώ μέσα. Ήταν σε τελευταίο στάδιο η φιλεναδίτσα μου. Με πίεσαν να το κάνω γιατί δεν το αποφάσιζα όσο κι αν ήξερα ότι ήταν το σωστό. Είναι πραγματικά επίπονο. Ίσως χρειαστεί να μιλήσεις και με κάποιο ψυχολόγο πριν το κάνεις. Αλλά όπως είπαν και τα κορίτσια είναι το μεγαλύτερο δώρο αγάπης που μπορείς να κάνεις σε ένα ζωάκι που φυσικά δεν θρέφεται πια υποφέρει και έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπρεπούς διαβίωσης. Ειλικρινά σου λέω ξέρω ότι θα σε ταράξει πολύ. Είμαι κατά ειλικρινά της ευθανασίας για ζώα που έχουν έστω και μία ελπίδα στις 100 να ζήσουν. Αλλά αν και αυτή η ελπίδα δεν υπάρχει....
Κουράγιο σε ότι αποφασίσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[menia]

Πω πω... αυτό είναι εφιάλτης που ζεις κι εσύ και το παρεάκι σου... Ομως να θυμάσαι ότι στην ουσία η γάτα υποφέρει, όσο και να την αγαπάς πρέπει να σκεφτείς τι είναι καλύτερο γι' αυτήν κι όχι για εσένα... Η ευθανασία πολλές φορές, όταν δεν υπάρχει γυρισμός, είναι η ύστατη μορφή αγάπης προς τον σύντροφο που δεν μας πρόδωσε ποτέ... Τι άλλο να πω, κουράγιο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marlou]

Σας παρακαλώ πολύ, ρίξτε μια ματιά στους κανόνες του φόρουμ... τα greeklish και τα κεφαλαία απαγορεύονται.

οκ συγνώμη αλλά δεν ειναι greeklish, ειναι ελληνικά
αλλά ζητώ συγνώμη για τα κεφαλαία δεν ήταν η πρόθεση μου να δηλώσω υψηλό τόνο φωνής!!!
απλά ξεχάστηκα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Franky]

Κουράγιο...

Νομίζω πως όλοι σε νιώθουμε και κανείς δεν μπορεί να σου πει τι να κάνεις. Η τελική απόφαση είναι δική σου και νομίζω πως την ξέρεις ήδη. Το περάσαμε κι εμείς πριν 3 χρόνια με την 17χρονη Τατή μας. Είχε καρκίνο στο στομάχι και πραγματικά έλιωνε. Τελικά την κοιμήσαμε στην αγκαλιά μου. Ακόμη πονάω. 15 ημέρες μετά ήρθαν 2 γλυκά αδερφάκια να μαλακώσουν τον πόνο μας. Υπομονή και κουράγιο. Είμαστε εδώ για ότιδήποτε θέλεις να μοιραστείς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nassia]

Αγαπητή Fotini,

Τον προηγούμενο μήνα έζησα ακριβώς το ίδιο πρόβλημα μ'εσένα. Στο σπίτι είχαμε δύο μικρές γατούλες. Μία που ειχε βρεί η μαμά μου το Νοέμβριο του 2008 και τη μάζεψε (ήταν περίπου 2 μηνών τότε) και μία που βρήκα εγώ τον Ιανουάριο 2009, ήταν το πολύ 20 ημερών, πεινασμένη και ήδη άρρωστη από κελυκοειδή ιό. Της μαμάς μου την ονομάσαμε Βικτώρια και τη δική μου Βαλέρια και οι δύο υπέροχα ζώα. Εν ολίγοις, η Βαλέρια μπήκε αμέσως σε θεραπεία αλλά της γύρισε σε χρόνιο και η Βικτώρια κόλλησε από τη Βαλέρια την πήγαμε στη κλινική πολύ καταβεβλημένη. Κάθησε 7 ημέρες με στήριξη, οι γιατροί μου είπαν για ευθανασία το σκέφτηκα πολύ σοβαρά αλλά τελικά δεν το έκανα. Την πήραμε σπίτι, την φροντίσαμε, την αγαπήσαμε και ξημερώματα της επόμενης ημέρας έφυγε. Ξενυχτήσαμε δίπλα της εκείνη την ημέρα αλλά δεν μου πήγαινε να φύγει έτσι ψυχρά μέσα σε μια κλινική. Η Βαλέρια είχε την ίδια τύχη δυστυχώς περίπου 15 ημέρες μετά, την είχαμε στο σπίτι με θεραπεία, πήγαινε πολύ καλά (με τα παιχνιδάκια της και όλα τα συναφή) αλλά λίγες μέρες πριν φύγει υποτροπίασε άσχημα. Τις τελευταίες δύο ημέρες την ταίζαμε κι εμείς με σύριγγα και τελικά έφυγε στα χέρια μας. Οι συστάσεις των γιατρών ήταν ίδιες αλλά όμως και πάλι δεν μπορούσα να το κάνω... Σωστό ή λάθος δεν ξέρω πάντως έτσι αισθανόμουν. Έχει διαφορά να φύγεις δίπλα σε πρόσωπα αγαπημένα από το να φύγεις πάνω σ'ένα ιατρικό τραπέζι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.