Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
12-09-06
15:08
Επειδή εγώ και τα εμβόλια έχουμε μια περίεργη σχέση, τα κάνω με το ζόρι στις κόρες μου, αλλά τα κάνω, ας είναι καλά ο παιδίατρος μου, αυτό το άρθρο με ψιλοπροβλημάτισε.
Εμβολιασμοί των κατοικίδιων ζώων, ένα θεσμοθετημένο έγκλημα
Οι κάτοχοι ζώων συντροφιάς θα έπρεπε να γνωρίζουν το γεγονός ότι τα εμβόλια θέτουν υπό συνθήκη την υγεία των αγαπημένων τους, καθορίζοντας σοβαρές παρενέργειες, μεταξύ των οποίων αλλεργίες, αρθρίτιδα, κινησιακά προβλήματα και προβλήματα συμπεριφοράς, καρκίνο, παράλυση και στη χειρότερη περίπτωση θάνατο.
Σχετικά με τη συγγραφέα
Η Catherine O’ Driscoll διευθύνει το Canine Health Foundation με εκστρατείες πληροφόρησης και ακόμη διανέμει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το Foundation in Canine Healthcare. Είναι συγγραφέας του Shoke to the System (2005), το μπεστ σέλλερ What Vets Don’t Tell You About Vaccines (1997-1998) – Τι δεν σας λένε οι κτηνίατροι για τα εμβόλια, και του Who Killed the Darling Bubs of May? - Ποιος σκότωσε τα αγαπημένα μπουμπούκια του Μαγιού; (1997).
Η Catherine και ο σύντροφός της Rob Ellis ζουν στην Σκωτία μαζί με τρία Golden Retriever που ονομάζονται Edward, Daniel και Gwinnie. Η Catherine δίνει συνεντεύξεις σ’ όλο τον κόσμο πάνω στην υγεία των σκυλιών.
Για περισσότερες πληροφορίες Canine Health Concern, POBOX 7533, Perth PH2 1AD, Scottland, U.K.
e-mail: Catherine@carsegray.co.uk
webside: www.canine-health-concern.org.uk
Σημειώσεις:
1. Effects of Vaccination on the Endocrine and Immune Systems of Dogs, Phase II, Purdue University, 1η Νοεμβρίου 1999, στο https://www.homostead.com/vonhapsburg/hayward-studyonvaccines.html
2. Βλέπε: www.vet.Purdue.edu/epi/gdhstudy.htm
3. Βλέπε: www.avma.org/vafstf/default.asp
4. Veterinary Products Committee (VPC), Working Group of Feline and Canine Vaccination, DEFRA, Μάιος 2003.
5. Σειρά: JVMA50 (6) 286-291, Αύγουστος 2003
6. Duval De Griger U. (1996) « Vaccine Association Immune Mediated Hemolytic Anemia in the Dog », Journal of Veterinary Internal Medicine 10. 290-295.
7. Nev England Journal of Medicine, vol. 313, 1985 – Βλέπε επίσης Clin Exp Rheumatol 20 (6): 767 – 71, Νοέ, Δεκ 2002
8. Am Coll Vet Interna Med 14: 381, 2000
9. Dodds, Jean W. DVM “Immune System and Disease Resistance” – στο www.critterchat.net/immune.htm
10. Wolf Clan magazine, Απρίλης – Μάης 1995
11. Goldstein, Martin, The nature of Animal Healing, Borzoi / Alfred A. Knopf, Inc. 1999
12. Wolf Clan Magazine, ως άνω
13. το ίδιο
14. Journal of Inflammation 1:3, 2004, στο https://www.journal-inflammation.com/
15. Klingborg, D.J. Husted, D.R. e Curry – Galvin, E. και άλλοι «AVMA Council on Biologic and Therepeutic Agents’ report on cat and dogs vaccines”, Journal of the American Veterinary Medical Association 221 (10): 1401 – 1407, 15 Νοεμ. 2002, https://www.avma.org/policies/vaccination.htm
16. το ίδιο
17. Schultz R. D. „Current and future canine and feline vaccination programs“, Vet Med 93: 233 – 254, 1998
18. Schultz, R. D. Ford R. B. Olsen, Je Scott F. „Titer testing and vaccination: a new look at tranditional practices“ Vet Med 97: 1-13, 2002 (ένθετο)
19. Twark, L. e Dodds, W. J. „Critical application of serum parrovirus and distemper virus antibody titers for determining revaccination strategies in healthy dogs”, J AM VET Med Assoc. 217: 1021-1024, 2000.
Το άρθρο αυτό είναι μετάφραση από την ιταλική έκδοση του περιοδικού Nexus New Times Nο 61 Απρ. – Μάιος 2006.
Μετάφραση: Γιώργος Παπαγεωργίου
Το παραπάνω κείμενο εκτυπώθηκε από τον ιστοχώρο
της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (https://ecology-salonika.org)
.
Εμβολιασμοί των κατοικίδιων ζώων, ένα θεσμοθετημένο έγκλημα
Οι κάτοχοι ζώων συντροφιάς θα έπρεπε να γνωρίζουν το γεγονός ότι τα εμβόλια θέτουν υπό συνθήκη την υγεία των αγαπημένων τους, καθορίζοντας σοβαρές παρενέργειες, μεταξύ των οποίων αλλεργίες, αρθρίτιδα, κινησιακά προβλήματα και προβλήματα συμπεριφοράς, καρκίνο, παράλυση και στη χειρότερη περίπτωση θάνατο.
Υποστηρίζω αυτό από το 1994, όταν συγκρότησα μια ομάδα επονομαζόμενη Canine Health Concern (CHC) –Κέντρο Υγείας Σκύλων. Ο σκοπός αυτής της ομάδας είναι να πληροφορεί τους κατόχους κατοικίδιων ζώων, στην προσπάθεια να τεθεί τέλος στην διαπραττόμενη σφαγή των ζώων από τις συντεχνίες και τους επαγγελματίες του είδους, που ισχυρίζονται ότι δρουν στο όνομα της ευημερίας των ζώων. Η αποστολή μου έχει ένα χαρακτήρα κάπως προσωπικό, αφού τα στοιχεία οδηγούν προς το φριχτό γεγονός ότι τα εμβόλια σκότωσαν τρεις από τους υπέροχους φίλους μου σκύλους. Το πρώτο δράμα έγινε όταν ο Oliver χτυπήθηκε από παράλυση των πίσω άκρων και πέθανε σε ηλικία μόνο τεσσάρων ετών. Η Prudence πέθανε από λευχαιμία σε ηλικία μόνον έξι ετών, μετά από μια αργή αγωνία. Ο Samson, στο τέλος, είχε μια αντίδραση στην ένεση που του χορηγήθηκε όταν ήταν κουτάβι και στην επανάληψη του πρώτου έτους επίσης, για να πεθάνει μετά από καρκίνο στη νεαρή ηλικία των πέντε ετών. Όλες αυτές οι ασθένειες είναι επιστημονικά συνδεδεμένες με τους εμβολιασμούς. Επίσης και τα άλλα μου σκυλιά δεν κατάφεραν να ξεφύγουν από τις βλάβες που μπορούν να προκαλέσουν τα εμβόλια. Ο Chappie χτυπήθηκε από ασθένεια του θυρεοειδούς, η Sophie από αρθρίτιδα κι ο Guinnevere υπέφερε από αλλεργίες. Είναι δυνατό ν’ αποδειχθεί επιστημονικά ότι κι αυτές οι ασθένειες είναι συνδεδεμένες με τις βλάβες που προκαλούνται από εμβόλια. Είμαι πεισμένη ότι οι κτηνίατροι του μέλλοντος, έτσι όπως και οι γιατροί των παιδιών μας, θα κοιτούν πίσω στην εποχή των εμβολιασμών με φρίκη και ντροπή. Η φρίκη θα καθορίζεται από τη συνειδητοποίηση ότι τόσες πολλές αγωνίες, πόνοι, βάσανα και ταλαιπωρίες προκλήθηκαν από επαγγελματίες της δημόσιας υγείας, οι οποίοι έδρασαν μέσα στην άγνοια, ενώ η ντροπή θα προέρχεται από τη σκοπιμότητα αυτής της άγνοιας.
Μια αμφίβολη υπόθεση
Αν, πριν να περάσω στις σοβαρότερες κατηγορίες, μου επιτρέπεται ένα τελευταίο προσωπικό σχόλιο, θα ήθελα να αντιμετωπίσω το θέμα της «αμφίβολης» όψης του ζητήματος, μια ετικέτα στην οποία έχω συνηθίσει και το ότι δεν θέλω να μου απαγορευτεί να πω την αλήθεια.
Ίσως προσέξατε ότι στην εισαγωγική παράγραφο του παρόντος άρθρου χρησιμοποίησα μια γλώσσα κάπως δυνατή. Το θέμα είναι αποφασισμένο, γιατί γιατροί, κτηνίατροι και επιστήμονες έχουν αποβλακωθεί ή διαμορφωθεί κοινωνικά ώστε να σέβονται μια γλώσσα και μια διαγωγή σύμφωνες με σκληρούς κώδικες επαγγελματικής δεοντολογίας. Πάνω τους ασκείται μια πίεση έως ότου γίνουν «ευγενικοί» και να απέχουν από το να βλάψουν ο ένας τον άλλο με ιδέες, που πάει να πει, ότι η αλήθεια καταστέλλεται σταθερά. Μιλώντας σαφώς, είναι σκοπός μου να ταρακουνήσω το λήθαργο του συστήματος που συνεχίζει τέτοια καταστροφικά λάθη. Πέρα από αυτό είναι απαραίτητο να έρθει στο φως η αλήθεια.
Είμαι πεισμένη ότι τα σκυλιά μου πέθαναν πρόωρα, ενώ εκατομμύρια άλλοι σκύλοι, γάτες και άλογα πέθαναν και συνεχίζουν να πεθαίνουν εξ αιτίας ψεύτικων ιδεών ή πεποιθήσεων ιδίως της ιατρικής και κτηνιατρικής τάξης. Αυτή η ελαττωματική δομή προετοιμάζεται, υποστηρίζεται και συντηρείται σταθερά στη θέση της από ένα σύστημα που σκοτώνει τη ζωή αυτού του πλανήτη. Αυτό το σύστημα εγγυάται ότι οι επαγγελματίες του είδους προετοιμάζονται σε κολέγια, τα οποία για τα έσοδά τους βασίζονται στον επιχειρηματικό κόσμο, το οποίο συνεπάγεται ότι η διδασκαλία που δίνεται από αυτά είναι κατευθυνόμενη.
Και οι οργανισμοί έρευνας επίσης, βασίζονται στις μεγάλες επιχειρήσεις για τις χρηματοδοτήσεις τους, το οποίο σημαίνει ότι αρκετά σπάνια μπορούμε να εμπιστευτούμε την έρευνα. Τα μέσα ενημέρωσης βασίζονται και αυτά στις μεγάλες επιχειρήσεις για τις χρηματοδοτήσεις τους, δηλαδή δύσκολα μπορούμε να πιστέψουμε αυτά που διαβάζουμε. Με βάση τις προσωπικές μου εμπειρίες, μια όψη ακόμη πιο ανησυχητική είναι το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις μας φαίνεται να προτιμούν τα ενδιαφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων από την ίδια τη ζωή.
Είμαστε στην πράξη μάρτυρες μιας τερατώδους και βλαβερής δύναμης θανάτου που εξακοντίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς το λάκκο. Δεν θα τη σταματήσουμε μυξοκλαίγοντας χαμηλόφωνα μπροστά της. Πρέπει να καλλιεργήσουμε την αλήθεια, να κλείσουμε μαζί τις γραμμές και να φωνάξουμε ΟΧΙ. Αν αυτό δεν θα ‘πρεπε να συμβεί, η ζωή των παιδιών μας και των ζώων μας εξαρτάται το λιγότερο από το γεγονός του να αφιερώσετε λίγο χρόνο για να κατανοήσετε το όλο θέμα.
Η επιστήμη στην πηγή των εμβολιασμών
Ο εμβολιασμός κατάγεται από την Αγγλία το 1798, όταν ο Edward Jenner παρατήρησε ότι αυτοί που εργάζονταν σε στενή επαφή με τα βοοειδή δεν ασθενούσαν από ευλογιά. Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι σε μια περίοδο που χαρακτηρίστηκε από κακή διατροφή και πρότυπα δημόσιας υγιεινής τρομακτικά, η έννοια μιας θαυματουργής θεραπείας των μολυσματικών ασθενειών θα έκανε πάταγο, και έτσι έγινε.
Κατά τον 19ο αιώνα ο Luis Pasteur ανέπτυξε περισσότερο την τεχνολογία αποδυναμώνοντας τα εμβόλια, που πάει να πει ότι τα κατέστησε λιγότερο επιβλαβή. Φυσικά χρειάστηκε πολύ λίγος χρόνος πριν τα εμβόλια συνεπιφέρουν ένα μεγάλο τζίρο κερδών και εδώ και δύο αιώνες υπάρχουν εμβόλια ενάντια σε μια πλατιά ποικιλία ασθενειών ιωτικών και βακτηριδιακών που προσβάλλουν τον άνθρωπο και πολλά είδη ζώων. Αγνοώντας το γεγονός ότι οι επιδημίες εμφανίζονται κυκλικά και εξαντλούνται φυσιολογικά (όπως για παράδειγμα η βουβωνική πανώλη) καθώς και το γεγονός ότι η κατανόησή μας των προτύπων υγιεινής και διατροφής μπορούν να έχουν να κάνουν με την ελάττωση των ίδιων των επιδημιών, απονεμήθηκε στα εμβόλια η «μερίδα του λέοντος».
Η συμβατική ιατρική δρα με βάση τη σχέση κίνδυνοι / ωφέλειες. Όλα τα συμβατικά φάρμακα παρουσιάζουν τον κίνδυνο ανεπιθύμητων παρενεργειών – εν τούτοις όταν γίνεται δυνατόν να αποδειχθεί ότι είναι βοηθητικά σε έναν αριθμό ατόμων μεγαλύτερο από των ατόμων που βλάπτονται, τότε οι κίνδυνοι που ενέχουν αγνοούνται. Δεν προξενεί έκπληξη λοιπόν ότι, αυτοί που καθορίζουν ποιοι μπορεί να είναι οι κίνδυνοι που ενέχονται από τα εμβόλια, είναι οι πολυεθνικές διεθνείς βιομηχανίες του είδους που επιχορηγούν τις μελέτες – σε ανθρώπινα όντα και ζώα – με λήξη αυστηρά μετρίως σύντομη.
Και όταν μοναχικοί επιστήμονες «πιάνουν τον ταύρο από τα κέρατα» και εκτελούν ίδιες έρευνες παρόλη την έλλειψη χρημάτων, συνήθως δυσφημίζονται από «ειδικούς», που συνήθως έχουν μετοχές ή ευεργετούνται από τις επικερδείς εισπράξεις ως σύμβουλοι εκ μέρους της βιομηχανίας των εμβολίων. Επίσης και η έρευνα που χρηματοδοτείται από κυβερνήσεις εκφράζει συνολικά αυτά τα κατεστημένα συμφέροντα.
Φαντάζομαι ότι αν είναι δυνατό να γίνονται ενέσεις με ουσίες που κάνουν να ασθενούν άνθρωποι και ζώα, τότε είναι άλλο τόσο δυνατό να εξαχθούν ογκώδη κέρδη από την προμήθεια φαρμάκων που υπόσχονται να ανακουφίζουν τις παραπάνω ασθένειες που προκαλούνται από τα εμβόλια. Κάτω από το πολιτικό και οικονομικό προφίλ, έχει σημασία να διατηρηθεί ακμαία η βιομηχανία και να χρησιμοποιείται ο κόσμος. Επίσης, το γεγονός ότι τα μεγάλα κερδοσκοπικά γκρουπ χρηματοδοτούν τις πολιτικές εκστρατείες έχει βαρύνουσα σημασία.
Η παρούσα κατάσταση του δράματος που αφορά τα ζώα
Όσα ακολουθούν είναι αυτά που είδα να συμβαίνουν κατ’ επανάληψη τα τελευταία 12 χρόνια. Ένας κάτοχος ζώου «υπεύθυνος» πηγαίνει το σκύλο του (γάτα ή άλογο) στον κτηνίατρο για την ετήσια επανάληψη (του εμβολίου). Λίγο καιρό μετά τη χορήγηση του εμβολίου, το ζώο αναπτύσσει επιληψία ή αρθρίτιδα ή καρδιακή προσβολή ή βλάβες στο ήπαρ ή στα νεφρά ή παράλυση των πίσω άκρων ή κολίτιδα ή ακόμη καρκίνο, λευχαιμία ή κάποια άλλη άνοση – έμμεση ασθένεια, δυναμικά θανατηφόρα.
Συνήθως, ούτε ο κάτοχος ούτε ο κτηνίατρος υποπτεύονται κάποια σύνδεση – σχέση.
Αν παρόλα αυτά ο κάτοχος ήταν ιδιαίτερα κοντά στο ζώο του, θ’ αρχίσει να κάνει ερωτήσεις. Ίσως ρωτήσει τον κτηνίατρο, αν αυτός υποπτεύεται κάποια σχέση μεταξύ της επανάληψης και της επακόλουθης ασθένειας. Η απάντηση θα είναι αμετάβλητα ΟΧΙ. Σε κάποια σπάνια περίπτωση ο κάτοχος δεν θα αφήσει την υπόθεση και θ’ αρχίσει να ψάχνει απάντηση στην ακόλουθη ερώτηση: «Για ποιο λόγο το ζώο μου πέθανε;» Θα ανακαλύψει λοιπόν ότι ένα εμβόλιο είναι σίγουρα ικανό να προκαλέσει μια οποιαδήποτε από τις παραπάνω ασθένειες και – με φρίκη – ότι στην πραγματικότητα δεν υπήρχε καμία αναγκαιότητα να χορηγηθεί στο ζώο του η ετήσια επανάληψη του εμβολίου.
Όπως και να έχει δεν θα υπάρξει καμία καταγγελία. Ο κάτοχος δεν μπορεί να ξαναφέρει στη ζωή το αγαπημένο του ζώο. Αν καταφύγει σε νομικές οδούς, το σύστημα είναι τέτοιο ώστε η υπόθεσή του ή εκείνες σχετικά με άλλα ζώα, θα έχουν ένα ελάχιστο αντίκτυπο. Η καλύτερη πιθανότητα είναι ότι απλοί κάτοχοι ζώων, ο ένας με τον άλλο, να αλλάζουν σιγά – σιγά την άποψή τους σχετικά με τα εμβόλια.
Οι μπάρες που εμποδίζουν τη συνειδητή γνώση
Όταν εμπλέκεσαι στην αντιπαράθεση στο θέμα των εμβολίων, δεν είναι εύκολο να προωθήσεις το δικό σου μήνυμα. Το αληθινό πρόβλημα αποτελεί το γεγονός ότι η επιστήμη είναι τόσο περίπλοκη και περιέργως η λογική της βάσης των εμβολιασμών είναι άλλο τόσο λανθασμένη. Απλά δεν έχει καμία έννοια – δηλαδή είναι πολύ πιο άνετο να αναθέσεις τη διαδικασία της απόφασης σε κάποιον έμπειρο με λευκή ποδιά.
Ολέθρια, αυτό λειτουργεί έτσι ώστε πολλά άτομα να μην μπαίνουν στον κόπο να ενδιαφερθούν για τα θέματα που αφορούν τους εμβολιασμούς, εμπιστευόμενοι αντίθετα την κρίση κάποιου άλλου και υποφέροντας στο μεταξύ μια απίστευτη αγωνία. Έχω λάβει γράμματα, ηλεκτρονικά μηνύματα και τηλεφωνήματα από άτομα που επιφυλάσσονται να επανα-εμβολιάσουν τα ζώα τους αλλά που ενήργησαν τελικά με εκείνο τον τρόπο γιατί συμβουλεύτηκαν κάποιο κτηνίατρο και τώρα έχουν ανάγκη από μια κουβέντα ανακούφισης για την αγωνία τους.
Αν μη τι άλλο, τα 12 χρόνια που πέρασα διευθύνοντας το Canine Health Concern μου απέδειξαν ότι το επόμενο απαραίτητο στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης είναι το παρακάτω: να αναλάβουμε την ευθύνη για τις ζωές μας και τη ζωή εκείνων που επαφίονται στις φροντίδες μας. Το σύστημα είναι τόσο περίπλοκο και επηρεαζόμενο από την κυρίαρχη άποψη της οικονομίας, ώστε να μην έχουμε πλέον άλλη επιλογή.
Δεν μπορείτε να επιτρέψετε στον εαυτό σας να υποβάλλετε τα ζώα σας ή τα παιδιά σας σε ιατρικές επεμβάσεις των οποίων δεν κατανοείτε πλήρως τη φύση. Το σύστημα των πεποιθήσεων πάνω στο οποίο βασίζεται το συμβατικό ιατρικό μοντέλο, είναι σε τέτοιο βαθμό λανθασμένο, διεφθαρμένο και επικίνδυνο που απλά δεν επιτρέπεται να το εμπιστεύεστε με κλειστά μάτια.
Καταλαβαίνω ότι διαβάζοντας αυτές τις φράσεις πολλοί γιατροί και κτηνίατροι μπορούν να εξοργιστούν για τις δηλώσεις μου. Στο κάτω – κάτω για να επιτύχουν τα προσόντα τους επένδυσαν χρήμα, χρόνο και ενέργεια. Στην πραγματικότητα γνωρίζουν πιο πολλά από τους περισσότερους από εμάς και αφιερώνουν τη ζωή τους στη θεραπεία ασθενειών. Αναμφίβολα στο συμβατικό ιατρικό μοντέλο υπάρχουν πολλά καλά στοιχεία.
Παρόλα αυτά και γιατροί και κτηνίατροι θα συντονιστούν με την αλήθεια των όσων δηλώνω, όσο κι αν αυτό τους εξοργίζει ή τους ενοχλεί. Τελευταίες μελέτες δείχνουν ότι κάθε χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, ένεκα των συνταγογραφημένων φαρμάκων από τους γιατρούς, πεθαίνει ένας αριθμός ατόμων τρεις φορές μεγαλύτερος από εκείνο των αυτοκινητιστικών ατυχημάτων. Γιατροί και κτηνίατροι δεν έχουν το χρόνο να εξετάσουν όλες τις παρενέργειες του κάθε φαρμάκου. Μεγάλο μέρος των γνώσεών τους προέρχεται από τους αντιπρόσωπους των φαρμακευτικών εταιριών. Πρέπει εκτός των άλλων να ασχοληθούν και με τις εισπράξεις που προέρχονται από την εργασία τους, και κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τα πάντα.
Είναι ήδη επιβεβαιωμένο ότι φάρμακα σαν το Vioxx και το Co-Proxamd, στην ανθρώπινη φαρμακολογία και το Rimadyl και το Deramax στην φαρμακολογία για σκύλους, έχουν σαν δυναμική παρενέργεια θάνατο (!!) Και όλα αυτά μόνο μετά που τα φάρμακα πέρασαν όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας και εγκρίσεων και μετά από το θάνατο δεκάδων χιλιάδων υποκειμένων. Στις ΗΠΑ, όπου παρενέβη η F.D.A. το Rimadyl είναι εμπορεύσιμο με ένα εικονογραφημένο χαρτάκι που προειδοποιεί τους κατόχους σκύλων για τον πιθανό θάνατο του ζώου τους σε περίπτωση χορήγησης του φαρμάκου, ενώ οι παραγωγοί του Deramax έχουν υποστεί μηνύσεις. Ακόμη, μερικοί κτηνίατροι με φρέσκα πτυχία, οι οποίοι παρακολουθούν το τμήμα του ιδρύματος για την Υγιεινή φροντίδα Σκύλων (Foundation in Canine Health Care), κατά τη διάρκεια των σπουδών τους στο κολέγιο, πληροφορήθηκαν μονομερώς για τις ωφέλιμες ενέργειες των παραπάνω φαρμάκων.
Ασθενείς και πελάτες από την άλλη μεριά, βρίσκουν χωρίς άλλο το χρόνο και συχνά την αιτία για να ξεκινήσουν έρευνες για τις δικές τους ασθένειες ή αυτές των παιδιών τους ή των οικιακών ζώων, καθώς και για τα φάρμακα που τους χορηγούνται. Αν και δεν διαθέτουμε τα ίδια προσόντα με τους επαγγελματίες της υγείας, όλοι εμείς είμαστε πολύ πιο ενημερωμένοι από ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν. Έχουμε κριτήριο και γνωρίζουμε πώς να το χρησιμοποιούμε. Και δεδομένου ότι η απόφαση ανήκει τελικά σ’ εμάς, έχουμε την υποχρέωση – καθήκον να φροντίζουμε εμάς τους ίδιους και τους αγαπημένους μας. Πάρα πολύ συχνά όμως οι κάτοχοι ζώων ωθούνται να κάνουν έρευνες μετά το θάνατο των μικρών τους φίλων.
Ο σκοπός μου και αυτός του Canine Health Concern, είναι να δώσει πληροφορίες πριν να εξελιχθεί η τραγωδία. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να σας ωθήσω να έχετε αυτές τις πληροφορίες. Μόνο η αγάπη σας μπορεί να το κάνει. Μπορώ όμως να σας πω ότι τα ζώα ενέχθησαν στην ανθρώπινη εξέλιξη από την αυγή των χρόνων και ότι θα συνεχίσουν να θυσιάζονται στον βωμό της επιστήμης, μέχρις ότου εμείς, τα ανθρώπινα όντα, να το καταλάβουμε. Αληθινά, αν μόνο αντιλαμβανόμασταν το πραγματικό εύρος της αγάπης που εκδηλώνεται από τα ζώα προς τα ανθρώπινα όντα, θα γονατίζαμε ευγνώμονες μπροστά της και καμία προσπάθεια για την περιφρούρησή τους δεν θα ήταν υπερβολική.
Η επιστήμη της βλάβης από τα εμβόλια
Μια ομάδα της Κτηνιατρικής Σχολής του Purdue University, έκανε διάφορες μελέτες (1, 2) για να καθορίσουν αν τα εμβόλια μπορούν να προξενήσουν αλλαγές στο ανοσοποιητικό σύστημα των σκύλων, τέτοιες που να προκαλέσουν ασθένειες άνοσες, έμμεσες και δυναμικά θανατηφόρες. Φυσικά, έκαναν τις έρευνες καθόσον υπήρχαν ήδη ενδοιασμοί για το θέμα. Οι έρευνες χρηματοδοτήθηκαν από την Haywood Foundation, η οποία στόχευε να βρει αποδείξεις του γεγονότος ότι τέτοιες αλλαγές στο ανθρώπινο ανοσοβιολογικό σύστημα θα μπορούσαν και αυτές να οφείλονται στα εμβόλια. Οι αποδείξεις βρέθηκαν.
Τα εμβολιασμένα σκυλιά – διαφορετικά από τα μη εμβολιασμένα – της μελέτης του Purdue, ανέπτυξαν αντισώματα για πολλά από τα ίδια βιοχημικά στοιχεία, μεταξύ των οποίων ινονεντίνη, λαμινίνη, DNA, λεύκωμα, κυτόχρωμα C, καρδιολιπίνη και κολλαγόνου. Αυτό σημαίνει ότι τα εμβολιασμένα σκυλιά – διαφορετικά από τα μη εμβολιασμένα – επιτίθονταν στην ίδια τους την ινοτεκτίνη, η οποία ενέχεται στην επισκευή των ιστών, στην ανάπτυξη και στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων και στην διαφοροποίηση μεταξύ οργάνων και ιστών σ’ έναν ζωντανό οργανισμό.
Τα εμβολιασμένα σκυλιά της μελέτης του Purdue ανέπτυξαν αντισώματα επίσης για τη λαμινίνη, η οποία συμβάλλει σε πολλές κυτταρικές λειτουργίες μεταξύ των οποίων πρόσφυση, διάχυση, διαφοροποίηση, πολλαπλασιασμός και κίνηση των κυττάρων. Τα εμβόλια δηλαδή φαίνεται ότι είναι ικανά να εξαλείψουν την φυσική διάνοια των κυττάρων.
Τα αντισώματα για την καρδιολιπίνη είναι συχνά παρόντα σε ασθενείς προσβεβλημένους από βαρέως τύπου συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (που προσβάλλει όλα τα συστήματα του σώματος), καθώς και σε υποκείμενα προσβεβλημένα από άλλες αυτοάνοσες ασθένειες. Η παρουσία ενός υψηλού αριθμού αντισωμάτων για την καρδιολιπίνη είναι με τρόπο εκδηλωτικό συνδεδεμένη με θρόμβους στην καρδιά ή στα αιμοφόρα αγγεία, ελαττωμένη πήξη του αίματος, αιμορραγίες δερματικές και γενικές (του γένους), απώλεια του εμβρύου και νευρολογικές διαταραχές.
Οι μελέτες της Purdue ανέδειξαν πέραν τούτου ότι τα εμβολιασμένα σκυλιά αναπτύσσουν αντισώματα για το ίδιο τους το κολλαγόνο. Τα κολλαγόνο φροντίζει τη δομή του οργανισμού μας, προστατεύοντας και υποστηρίζοντας τους πιο μαλακούς ιστούς και συνδέοντάς τους στον σκελετό. Περίπου το ¼ όλων των πρωτεϊνών του οργανισμού είναι κολλαγόνο. Δεν εκπλήσσει ότι η μελέτη του Canine Health Foundation που έγινε το 1997 σε 4000 σκύλους, διαπίστωσε ότι ένας υψηλός αριθμός σκύλων ανέπτυξε κινητικά προβλήματα λίγο χρόνο μετά τον εμβολιασμό (αναφέρεται στο βιβλίο μου, το 1997 με τίτλο: «Αυτά που οι κτηνίατροι δεν σας λένε για τα εμβόλια»).
Μια όψη ακόμη πιο ανησυχητική είναι ότι οι μελέτες του Purdue, απέδειξαν ότι τα εμβολιασμένα σκυλιά ανέπτυξαν αντισώματα για το ίδιο τους το DNA. Το κουδούνι του συναγερμού μήπως χτύπησε; Η επιστημονική κοινότητα ζήτησε την ανάκληση του προγράμματος των εμβολιασμών; ΟΧΙ. Αντίθετα, άπλωσαν τα χέρια, λέγοντας ότι είναι απαραίτητες παραπέρα έρευνες για να επαληθευτεί αν τα εμβόλια μπορούν να καθορίσουν γενετικές βλάβες. Στο μεταξύ τα σκυλιά του προγράμματος τακτοποιήθηκαν σε οικιακές καταστάσεις, αλλά δεν έγινε καμία παραπέρα επίσκεψη ελέγχου.
Πάνω κάτω την ίδια περίοδο η Vaccine Associated Feline Sarcoma Task Force της American Veterinary Association (AVMA), ξεκίνησε διάφορες μελέτες για να ανακαλυφθεί η αιτία για την οποία κάθε χρόνο στις ΗΠΑ 160.000 γάτες αναπτύσσουν ακραίο καρκίνο στα αντίστοιχα σημεία της χορήγησης των εμβολίων (3). Το γεγονός ότι οι γάτοι μπορεί να αναπτύξουν καρκίνο προκαλούμενο από τα εμβόλια αναγνωρίστηκε από κτηνιατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, μέχρι και η Βρετανική Κυβέρνηση το πιστοποίησε με την δική της Ομάδα Εργασίας, που είχε αναλάβει την εργασία να ερευνήσει πάνω στα εμβόλια για σκύλους και γάτες (4), ακόλουθα σε πιέσεις που ασκήθηκαν από το Canine Health Concern. Ποια νομίζετε ότι ήταν η συμβουλή της Task Force της AVMA, των κτηνιατρικών οργανισμών και των κυβερνήσεων; «Συνεχίστε με τους εμβολιασμούς μέχρις ότου να ανακαλυφθεί ποια εμβόλια σκοτώνουν τις γάτες και ποιες γάτες παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να πεθάνουν».
Στις ΗΠΑ, στην προσπάθεια να μειώσουν το πρόβλημα, εμβολιάζουν τις γάτες σε σημεία της ουράς ή του ποδιού, με τρόπο ώστε να μπορούν να ακρωτηριάζουν όταν εμφανίζεται ο καρκίνος. Πολύ ωραία συμβουλή, αρκεί η γάτα σας να μην είναι μέρος των εκατοντάδων χιλιάδων της λίστας των «oops».
Αλλά για τα άλλα είδη δεν υπάρχει πρόβλημα, σωστά; Λάθος! Τον Αύγουστο του 2003 το Journal of Veterinary Medicine δημοσίευσε μια ιταλική μελέτη, η οποία έδειξε ότι και τα σκυλιά επίσης αναπτύσσουν καρκίνους στα σημεία χορήγησης (5).
Γνωρίζουμε ήδη ότι ο καρκίνος του τύπου όπως περιγράφτηκε αποτελεί επίσης μια δυνατή συνέπεια των εμβολίων στους ανθρώπους. Δεδομένου ότι λέγεται ότι το αντίπαλο εμβόλιο SALK ενσωμάτωνε έναν retrovirus των πιθήκων (προερχόμενο από την καλλιέργεια του εμβολίου σε όργανα αυτών των ζώων), ο οποίος προκαλεί κληρονομικό καρκίνο. Ο retrovirus των πιθήκων SV40 συνεχίζει να εμφανίζεται στα σημεία χορήγησης στους ανθρώπους.
Εκτός αυτού είναι βέβαια δεδομένο ότι τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν μια ασθένεια γρήγορης δράσης, συνήθως θανατηφόρα, επονομαζόμενη αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία (AIHA). Χωρίς φροντίδα, αλλά συχνά και με παρουσία φροντίδας, τα πάσχοντα υποκείμενα μπορεί να πεθάνουν υποφέροντας ακραίες ταλαιπωρίες μέσα σε λίγες μέρες.
Η ίδια πολυεθνική Merck, παραγωγός εμβολίων, στο Merck Manual of Diagnosis and Therapy, δηλώνει ότι η αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία μπορεί να προκληθεί από εμβόλια με ζωντανούς τροποποιημένους ιούς, όπως δηλώνεται επίσης στο Tizard’s Veterinary Immunology (4η έκδοση) και στο Journal of Veterinary Internal Medicine (6).
Επίσης, η ομάδα εργασίας της Βρετανικής Κυβέρνησης, αναγνώρισε αυτή την άποψη, κι αυτό παρόλο που αποτελείται από συμβούλους της βιομηχανίας των εμβολίων σαν ελεύθερους επαγγελματίες. Όπως και να είναι, κανείς δεν προειδοποιεί τους κατόχους ζώων πριν από τους επαναληπτικούς εμβολιασμούς, μη απαραίτητους και πολλοί λίγοι από τους παραπάνω κατόχους πληροφορούνται τις αιτίες για τις οποίες τα αγαπημένα τους ζώα πέθαναν από AIHA.
Μια πλατειά βεντάλια από ασθένειες που προκαλούνται από εμβόλια
Στην έρευνά μας του 1997, διαπιστώσαμε ανησυχητικές συσχετίσεις μεταξύ περιπτώσεων εμβολιασμού και εμφάνισης αρθρίτιδας. Οι φόβοι μας ενισχύθηκαν από την έρευνα σε ανθρώπινο πεδίο.
Το New England Journal of Medicine για παράδειγμα, ανέφερε ότι είναι δυνατόν να απομονωθεί ο ιός της rubella (ερυθρά) από τις αρθρώσεις εμβολιασμένων παιδιών για την ίδια rubella, αναφέροντας ακόμη την απομόνωση του ιού από το περιφερειακό αίμα γυναικών προσβεβλημένων από επιμένοντα αρθρίτιδα μετά από εμβολιασμό (7).
Μετά, μέσα στο 2000, οι διαπιστώσεις του CHC επιβεβαιώθηκαν από έρευνες που δείχνουν ότι η πολυαρθρίτιδα και άλλες ασθένειες όπως η αμυλοείδωση που προσβάλλει τα όργανα των σκύλων σχετίζονταν με το συνδυαζόμενο εμβόλιο, που χορηγείται στους σκύλους (8).
Παρά την έλλειψη χρηματοδότησης από μέρους της βιομηχανίας των εμβολίων, υπάρχει ένας μεγάλος όγκος ερευνών σε επιβεβαίωση του γεγονότος ότι τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν μια πλατιά ποικιλία βλαβών στον εγκέφαλο και στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Στο εγχειρίδιό της (Manual) η ίδια η Merck δηλώνει ότι τα εμβόλια (δηλ. τα προϊόντα της) μπορούν να προκαλέσουν εγκεφαλίτιδα: φλεγμονή / εγκεφαλική βλάβη. Σε κάποιες περιπτώσεις η εγκεφαλίτιδα συνεπιφέρει εγκεφαλικά τραύματα που ανοίγονται σε όλο το κεντρικό νευρικό σύστημα. Η Merck δηλώνει ότι «παραδείγματα είναι οι εγκεφαλίτιδες που ακολουθούν σε εμβολιασμούς ενάντια στην ιλαρά, ανεμοβλογιά, ερυθρά και ευλογιά, ευλογιά των βοοειδών και πολλές άλλες μη καλύτερα οριζόμενες μολύνσεις».
Όταν οι κάτοχοι σκύλων πήραν μέρος στην έρευνα του CHC ανέφεραν ότι τα ζώα τους αναπτύσσουν στιγμές έλλειψης προσοχής, στο 73,1% των περιπτώσεων, το κάνουν μέσα σε τρεις μήνες από τον εμβολιασμό. Στο ίδιο ποσοστό σκύλων διαγνώστηκε επιληψία στην ίδια χρονική περίοδο από την ένεση (συνήθως συνέβαινε μετά από λίγες μέρες). Διαπιστώσαμε επίσης ότι στο 72,5% των περιπτώσεων, στις οποίες τα σκυλιά θεωρούνταν από τους κατόχους νευρικά και με ανησυχητική διάθεση, τα ζώα παρουσίαζαν για πρώτη φορά τέτοια χαρακτηριστικά μέσα σε τρεις μήνες μετά τον εμβολιασμό. Στην μνήμη του Oliver, τον μικρούλη μου που υπέφερε από παράλυση των πίσω άκρων και πέθανε μετά τον εμβολιασμό, θα ήθελα να προσθέσω ότι στο Manual της Merck η πάρεση (ατελής παράλυση που εκδηλώνεται με την ελάττωση της μυϊκής δύναμης του μυός που προσβλήθηκε) καταλογίζεται σαν σύμπτωμα εγκεφαλίτιδας. Αυτή ορίζεται σαν μυϊκή αδυναμία με καταγωγή το ΚΝΣ (εγκέφαλο) και ενέχει τμηματική ή μερική παράλυση. Η παράλυση των πίσω άκρων είναι ένα από τα δυναμικά αποτελέσματα και παρεμπιπτόντως η εγκεφαλίτιδα είναι μια ασθένεια που μπορεί να εκδηλωθεί σε μια κλίμακα που πάει από ελαφρά έως βαριά και που μπορεί να προκαλέσει ακόμη και θάνατο.
Επίσης, η κακή λειτουργία ενός οργάνου είναι ύποπτη όταν εκδηλώνεται σε μικρά διαστήματα μετά από έναν εμβολιασμό. Ο Dr. Larry Glickman, διευθυντής έρευνας του Purdue πάνω στις μετεμβολιακές βιοχημικές αλλαγές των σκύλων, σε ένα γράμμα απευθυνόμενο στην Bet Hargreaves, εκτροφέα της φυλής Cavalier Spaniel, έγραψε: «Οι τρέχουσες μελέτες μας αυτή τη στιγμή δείχνουν ότι ακολούθως των εμβολιασμών ρουτίνας παρουσιάζεται μία σημαίνουσα αύξηση του επιπέδου των αντισωμάτων που παράγονται από τα σκυλιά ενάντια στους ίδιους τους, τους ιστούς. Μερικά από αυτά τα αντισώματα απέδειξαν ότι προσβάλλουν τον θυρεοειδή, τον συνδετικό ιστό όπως εκείνον που βρίσκεται στις καρδιακές βαλβίδες, στα ερυθρά αιμοσφαίρια, στο DNA κλπ. Είμαι σταθερά σίγουρος ότι οι καρδιακές παθήσεις των Cavalier King Charles Spaniel θα μπορούσαν να είναι το τελικό αποτέλεσμα των επαναλαμβανόμενων εμβολιασμών, που έγιναν με εμβόλια που περιείχαν μολυντές από καλλιέργεια ιστών που προκαλούν μια εξελεγκτική ανοσολογική απάντηση, που κατευθύνεται στον συνεκτικό ιστό των καρδιακών βαλβίδων.
Τα κλινικά συμπτώματα θα εκδηλώνονταν περισσότερο σε σκύλους που παρουσιάζουν μια γενετική προδιάθεση (αν και) σε γενικές γραμμές τα συμπτώματα παρουσιάζονται σ’ όλα τα σκυλιά, ανεξαρτήτως ράτσας».
Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρω το γεγονός ότι ο Dr Glickman τρέφει την πεποίθηση ότι τα εμβόλια είναι ένα αναγκαίο κακό, αλλά που πρέπει να αναπτυχθούν πιο σίγουρα εμβόλια. Στο μεταξύ, αν είστε τόσο ευγενείς ώστε να μπείτε στην ουρά για να τοποθετήσετε τον σκύλο, γάτα, άλογο και παιδί στη ρώσικη ρουλέτα, μόνο και μόνο για το γεγονός ότι ένας επιστήμονας σας λέει ότι θα έπρεπε να το κάνετε.
Τα εμβόλια ερεθίζουν την φλεγμονική απάντηση
Ο όρος «αλλεργία» είναι συνώνυμο της «ευαισθητότητας και ερεθισμού» (φλεγμονής). Δικαιωματικά θα έπρεπε να είναι συνώνυμο και με τον όρο «εμβολιασμός». Αυτό είναι ό,τι κάνουν τα εμβόλια: ευαισθητοποιούν (κάνουν αλλεργικό) ένα άτομο στην πορεία της διαδικασίας να αναγκαστεί να αναπτύξει αντισώματα για να αντισταθεί στην απειλή μιας ασθένειας. Με άλλους όρους, όπως αναγνωρίζεται και γίνεται δεκτό, σαν τμήμα της διαδικασίας που προξενεί το εμβόλιο, ο οργανισμός θα απαντήσει με φλεγμονή, πράγμα το οποίο μπορεί να είναι φαινομενικά πρόσκαιρο ή μακράς διάρκειας.
Οι κτηνίατροι και οι γιατροί της ολιστικής ιατρικής το γνωρίζουν αυτό τουλάχιστον εδώ και έναν αιώνα και περιγράφουν μια μεγάλη ποικιλία φλεγμονωδών ασθενειών ή «-ίτιδες», που εκδηλώνονται λίγο χρόνο μετά τη χορήγηση ενός εμβολίου. Τα εμβόλια, πράγματι, ρίχνουν πολλά υποκείμενα σε μια αλλεργική κατάσταση και για άλλη μια φορά, πρόκειται για μια διαταραχή που ποικίλει από ελαφρές μορφές μέχρι μορφές αιφνίδιου θανάτου. Το αναφυλακτικό σοκ είναι η κορυφή: πράγματι, όταν ένα υποκείμενο εκδηλώνει μια οξεία αλλεργική αντίδραση σε ένα εμβόλιο και πεθαίνει σε λίγα λεπτά, εκτός κι αν του χορηγηθούν αδρεναλίνη ή άλλο ισάξιό της.
Από τη γενετική άποψη μερικά άτομα δεν είναι προδιατεθειμένα να ανεχθούν τα εμβόλια. Αυτά είναι τα άτομα (και τα ζώα είναι «άτομα») που κληρονόμησαν κύτταρα Β και Τ που δεν λειτουργούν καλά. Τα κύτταρα Β και Τ είναι εσωτερικά συστατικά του ανοσοποιητικού συστήματος που αναγνωρίζουν εξωτερικούς εισβολείς και τους καταστρέφουν, διατηρώντας τους στη μνήμη με τρόπο ώστε να μην μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο μέλλον. Όμως, όταν ενέχεται μια φλεγμονώδη αντίδραση το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά με υπερβολικό τρόπο και προκαλεί ανεπιθύμητα συμπτώματα όπως αλλεργίες και άλλες φλεγμονικές διαταραχές.
Στο Manual της η Merck προειδοποιεί τον πάσχοντα από ανοσολογική ανεπάρκεια των κυττάρων Β και Τα, ή που παρουσιάζει οικογενειακό παρελθόν κατ’ αυτήν την έννοια, να μην υποστεί τη χορήγηση εμβολίων με ζωντανούς ιούς, δυνάμει του κινδύνου σοβαρών μολύνσεων ή και θανατηφόρων. Αλλού καταλογίζοντας τα χαρακτηριστικά της ανεπάρκειας των κυττάρων Β και Τα σαν διατροφικές αλλεργίες, αναπνευστικές αλλεργίες, εκζέματα, δερματίτιδες, νευρολογική κατάπτωση και καρδιακές ασθένειες, το οποίο μεταφραζόμενο σημαίνει ότι στην περίπτωση που δέχονται εμβόλια με ζωντανούς ιούς, τα υποκείμενα που πάσχουν από τέτοιες διαταραχές μπορεί να πεθάνουν. Απλά το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν είναι αρκετά ικανό να εγγυηθεί μια υγιή αντίδραση στην ιική επίθεση από μέρους των εμβολίων με τροποποιημένους ζωντανούς ιούς.
Στον ασθενή, τα εμβόλια με ζωντανούς τροποποιημένους ιούς (MLV) επαναλαμβάνονται έως ότου προκληθεί μια ανοσοποιητική απάντηση. Αν η άμυνα δεν ερεθιστεί τότε το εμβόλιο συνεχίζεται να επαναλαμβάνεται μέχρι να προκαλέσει στον ασθενή εκείνη ακριβώς την ασθένεια την οποία είχε σαν σκοπό να προλάβει.
Εναλλακτικά, μια άτακτη ανοσολογική απάντηση θα προκαλέσει φλεγμονώδεις διαταραχές όπως αρθρίτιδα, παγκρεατίτιδα, κολίτιδα, εγκεφαλίτιδα και οποιαδήποτε αυτοάνοση ασθένεια όπως καρκίνο και λευχαιμία όπου ο οργανισμός επιτίθεται στα ίδια του τα κύτταρα.
Μια νέα θεωρία, που ανακαλύφθηκε τυχαία από έναν φοιτητή του Ανοιχτού Πανεπιστημίου, τον Garry Smith, εξηγεί εκείνο που οι ολιστικοί γιατροί δηλώνουν εδώ και πολύ καιρό. Ακολουθεί εκείνο που μερικοί ολιστικοί κτηνίατροι είπαν σχετικά με τους ασθενείς τους:
Η Dr Jean Dodds: «Πολλοί κτηνίατροι επαναπροσδιορίζουν τα επίκαιρα προβλήματα που συνδέονται με αλλεργικές και ανοσολογικές ασθένειες στην εισαγωγή των εμβολίων MLV» (9).
Η Cristina Chambrean, DVM: «Οι εμβολιασμοί ρουτίνας είναι πιθανά το χειρότερο πράγμα που κάναμε στα ζώα μας. Αυτοί προκαλούν κάθε είδους ασθένειες αλλά όχι κατ’ ευθείαν εκεί, όπου θα τα συνδέαμε σαν προκαλούμενες από τα ίδια τα εμβόλια» (10).
Martin Goldstein, DVM: «Πιστεύω ότι τα εμβόλια … στις ΗΠΑ του σήμερα είναι οι κύριοι δολοφόνοι σκύλων και γάτων» (11).
Ο Dr. Charles E. Loops, DVM: «Οι ομοιοπαθητικοί κτηνίατροι και άλλοι ολιστικοί ειδικοί εδώ και κάποιο καιρό υποστηρίζουν ότι οι εμβολιασμοί καθορίζουν περισσότερες βλάβες παρά ωφέλειες…» (12).
O Mike Kohn, DVM: «Σε απάντηση σ’ αυτή την κατάχρηση (εμβόλιο), στα ζώα μικρού μεγέθους διαπιστώθηκε μια αύξηση αυτοάνοσων ασθενειών (των οποίων οι αλλεργίες είναι ένα μόνο συστατικό), επιληψία, νεοπλασίες (όγκοι), όπως και προβλήματα συμπεριφοράς.
Μια θεωρία πάνω στην φλεγμονή
Ο Garry Smith εξηγεί εκείνο που οι ευφυείς επαγγελματίες της δημόσιας υγείας υποστηρίζουν από πολύ καιρό. Ίσως όμως αυτοί δεν κατανόησαν τον λόγο για τον οποίο οι παρατηρήσεις τους. τους οδήγησαν να το υποστηρίζουν. Όλως τυχαίως η θεωρία του προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο επιστημονικό ιερατείο. Μερικοί υποστηρίζουν ότι η θεωρία του θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια θεραπεία για πολλές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Για την υπογράφουσα, αυτή η θεωρία εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η διαδικασία των εμβολιασμών είναι συναφώς συζητήσιμη.
Ο Garry Smith συγκέντρωσε στοιχεία πάνω στη φλεγμονή στο πλαίσιο των σπουδών του όταν έπεσε πάνω σε μια θεωρία σε τέτοιο βαθμό εξαιρετική που να μπορεί να παρουσιάζει συνάφειες για τις θεραπείες σχεδόν κάθε φλεγμονώδους ασθένειας – μεταξύ των οποίων η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Parkinson, η ρευματοειδής αρθρίτιδα μέχρι τα HIV και AIDS.
Η θεωρία του Garry Smith θέτει υπό συζήτηση την κεκτημένη γνώση, κατά την οποία όταν ένα άτομο νοσεί, η φλεγμονή που παρουσιάζεται γύρω από την περιοχή της φλεγμονής συμβάλλει στη θεραπεία. Ο Garry υποστηρίζει ότι στην πραγματικότητα η φλεγμονή απαγορεύει στον οργανισμό να αναγνωρίσει μια ξένη ουσία και σαν αποτέλεσμα δρα σαν κρυψώνα για τους παράγοντες εισβολείς.
Η φλεγμονή παρουσιάζεται όταν κύτταρα σε κίνδυνο παράγουν δέκτες επονομαζόμενους At1 (γνωστοί σαν δέκτες αγγειοτενσίνης ΙΙ, τύπου 1). Ο Garry λέει ότι ενώ ο At1 έχει έναν δέκτη εξισορροπητή, τον At2, ο οποίος υποτίθεται ότι διακόπτει την φλεγμονή, αυτό στις περισσότερες περιπτώσεις ασθενειών δεν συμβαίνει. Συμπληρώνει ο Garry: «Ο καρκίνος περιγράφτηκε σαν η πληγή που δεν θεραπεύεται ποτέ. Όλοι οι ακμάζοντες καρκίνοι περιβάλλονται από φλεγμονή. Είναι κοινή άποψη ότι αυτό είναι η αντίδραση του οργανισμού που προσπαθεί να πολεμήσει τον καρκίνο, αλλά τα πράγματα δεν τίθενται υπό αυτούς τους όρους».
«Η φλεγμονή δεν χαρακτηρίζει τον οργανισμό που προσπαθεί να πολεμήσει την μόλυνση. Στην πράξη, πρόκειται για τους ιούς ή βακτήρια που προκαλούν με καθοριστικό τρόπο την φλεγμονή με σκοπό να κρυφτούν από το ανοσοποιητικό σύστημα» (14).
Αν ο Garry έχει δίκιο, η διαδικασία της φλεγμονής που προκαλείται κατά κάποιο τρόπο από τα εμβόλια, δεν είναι, όπως υποτίθεται μέχρι τώρα, ένα σύμπτωμα αναγκαστικά θετικό. Αντίθετα, θα μπορούσε να είναι ένα σύμπτωμα του γεγονότος ότι το ιικό ή βακτηριακό συστατικό ή ακόμη και το υπόστρωμα (το οποίο περιέχοντας ξένες πρωτεΐνες μεταφράζεται από το ανοσοποιητικό σύστημα σαν εισβολέας) που είναι παρόν στο εμβόλιο, προσπαθεί κυρίως να κρυφτεί.
Αν ο Garry είναι σωστός στην πεποίθησή του ότι η φλεγμονική απάντηση δεν είναι προστατευτική, αλλά ένα σύμπτωμα που η εισβολή προκαλεί κρυφά, τότε τα εμβόλια δεν είναι σαφώς οι φίλοι που νομίζαμε. Είναι αντίθετα δολοφόνοι συγκαλυμμένοι που δουλεύουν για τον εχθρό, ενώ οι γιατροί και οι κτηνίατροι λειτουργούν ασυναίσθητα σαν συνεργαζόμενοι. Ακόμη χειρότερα, εμείς οι κάτοχοι ζώων και οι γονείς πληρώνουμε τους παραπάνω για να προδώσουν ασυνείδητα τους αγαπημένους μας.
Δυναμικά τα εμβόλια είναι η κρυφή βόμβα του ιατρικού κόσμου. Χρησιμοποιούνται για να εκτοξεύουν τους εισβολείς μέσα στα τείχη του κάστρου, όπου μπορούν να εκτελέσουν την καταστροφή τους χωρίς κανείς από εμάς να το αντιληφθεί. Έτσι, αντί να υποβληθούμε στη δοκιμασία γνήσιων ιικών ασθενειών όπως η γρίπη, η ιλαρά, η παρωτίτιδα, η ανεμοβλογιά (και στην περίπτωση σκύλων parrovirus και κόρυζα), επιτρέπουμε στους ιούς να νικήσουν ούτως ή άλλως αλλά μαζί και με την εμφάνιση καρκίνου, λευχαιμίας και άλλων φλεγμονικών ή αυτοάνοσων ασθενειών.
Η τελική ύβρις
Όλες και οι 27 κτηνιατρικές σχολές της Β. Αμερικής μετέτρεψαν τα πρωτόκολλά τους των εμβολιασμών σκύλων και γάτων κατά τις ακόλουθες οδηγίες (15). Όπως και να έχει, στην πράξη οι κτηνίατροι είναι δύσπιστοι στο να ακολουθήσουν αυτά τα τροποποιημένα πρωτόκολλα, ενώ οι κτηνιατρικές αρχές της Μ. Βρετανίας και άλλων χωρών δεν λαμβάνουν υπ’ όψη τα παρακάτω γεγονότα.
Τα ανοσοποιητικά συστήματα των σκύλων και γάτων φθάνουν την πλήρη ωρίμανση σε ηλικία περίπου έξι μηνών. Αν ένα εμβόλιο με ζώντες τροποποιημένους ιούς χορηγηθεί μετά τους έξι μήνες, αυτό παράγει ανοσία, το οποίο είναι μια ωφέλεια για την υγεία του ζώου. Αν ένα άλλο εμβόλιο MLV χορηγηθεί ένα χρόνο αργότερα τα αντισώματα του πρώτου εμβολίου εξουδετερώνουν τα αντιγόνα του δεύτερου και καθορίζεται ένα αποτέλεσμα μηδενικό ή πολύ περιορισμένο. Ο εμβολιασμός παύει και δεν επανακαλείται ούτε παρακινούνται άλλα κύτταρα μνήμης.
Όχι μόνο οι ετήσιες επαναλήψεις είναι περιττές, αλλά εκθέτουν τα ζώα σε δυναμικούς κινδύνους όπως αλλεργικές αντιδράσεις και ανοσοέμεση αιμολυτική αναιμία.
Σε λιγότερο τεχνικούς όρους, οι κτηνιατρικές σχολές των ΗΠΑ και η American Veterinary Medical Association εξέτασαν διάφορες μελέτες που δείχνουν πόσο μακρά διάρκεια είχαν τα εμβόλια, βγάλανε το συμπέρασμα και ανακοίνωσαν ότι ο ετήσιος εμβολιασμός δεν είναι αναγκαίος (16-19).
Αναγνώρισαν ακόμη ότι τα εμβόλια δεν απαλλάσσονται από βλαπτικότητα. Ο Dr. Ron Schultz, διευθυντής της Παθοβιολογίας στο Wisconsin University καθώς και αυθεντία σ’ αυτό το πεδίο, ενισχύει ευγενικά αυτή την αντίληψη στους συναδέλφους του κτηνίατρους από την δεκαετία του ’80. Η υπογράφουσα το επιβεβαιώνει εδώ και 12 χρόνια. Η αλλαγή όμως είναι αργή στην πορεία της και στο μεταξύ εκατοντάδες χιλιάδες ζώων πεθαίνουν κάθε χρόνο άδικα.
Το καλό νέο είναι ότι χιλιάδες άνθρωποι που αγαπούν τα ζώα να ακούσουν αυτό που λέμε. Σ’ όλο τον κόσμο τα μέλη του Canine Health Concern χρησιμοποιούν φυσικά τρόφιμα σαν τη μέγιστη φυσική πρόληψη των ασθενειών, αποφεύγοντας να διατρέφουν τα ζώα με τροφές κονσέρβα και ελαττώνοντας στο ελάχιστο τον κίνδυνο των εμβολίων. Μερικοί από εμάς όπως η υπογράφουσα, επέλεξαν να μην εμβολιάσουν καθόλου τα ζώα τους. Η ανταμοιβή μας είναι να έχουμε σκυλιά υγιή και μακρύζωα.
Για να σας ανακοινώσουμε τα καλά νέα αρκεί μια παράγραφος. Η ευγνωμοσύνη που νοιώθω κάθε μέρα όταν αγκαλιάζω τα υγιή σκυλιά μου εξαπλώνεται από το κέντρο της γης μέχρι το σύμπαν και παραπέρα.
Μια αμφίβολη υπόθεση
Αν, πριν να περάσω στις σοβαρότερες κατηγορίες, μου επιτρέπεται ένα τελευταίο προσωπικό σχόλιο, θα ήθελα να αντιμετωπίσω το θέμα της «αμφίβολης» όψης του ζητήματος, μια ετικέτα στην οποία έχω συνηθίσει και το ότι δεν θέλω να μου απαγορευτεί να πω την αλήθεια.
Ίσως προσέξατε ότι στην εισαγωγική παράγραφο του παρόντος άρθρου χρησιμοποίησα μια γλώσσα κάπως δυνατή. Το θέμα είναι αποφασισμένο, γιατί γιατροί, κτηνίατροι και επιστήμονες έχουν αποβλακωθεί ή διαμορφωθεί κοινωνικά ώστε να σέβονται μια γλώσσα και μια διαγωγή σύμφωνες με σκληρούς κώδικες επαγγελματικής δεοντολογίας. Πάνω τους ασκείται μια πίεση έως ότου γίνουν «ευγενικοί» και να απέχουν από το να βλάψουν ο ένας τον άλλο με ιδέες, που πάει να πει, ότι η αλήθεια καταστέλλεται σταθερά. Μιλώντας σαφώς, είναι σκοπός μου να ταρακουνήσω το λήθαργο του συστήματος που συνεχίζει τέτοια καταστροφικά λάθη. Πέρα από αυτό είναι απαραίτητο να έρθει στο φως η αλήθεια.
Είμαι πεισμένη ότι τα σκυλιά μου πέθαναν πρόωρα, ενώ εκατομμύρια άλλοι σκύλοι, γάτες και άλογα πέθαναν και συνεχίζουν να πεθαίνουν εξ αιτίας ψεύτικων ιδεών ή πεποιθήσεων ιδίως της ιατρικής και κτηνιατρικής τάξης. Αυτή η ελαττωματική δομή προετοιμάζεται, υποστηρίζεται και συντηρείται σταθερά στη θέση της από ένα σύστημα που σκοτώνει τη ζωή αυτού του πλανήτη. Αυτό το σύστημα εγγυάται ότι οι επαγγελματίες του είδους προετοιμάζονται σε κολέγια, τα οποία για τα έσοδά τους βασίζονται στον επιχειρηματικό κόσμο, το οποίο συνεπάγεται ότι η διδασκαλία που δίνεται από αυτά είναι κατευθυνόμενη.
Και οι οργανισμοί έρευνας επίσης, βασίζονται στις μεγάλες επιχειρήσεις για τις χρηματοδοτήσεις τους, το οποίο σημαίνει ότι αρκετά σπάνια μπορούμε να εμπιστευτούμε την έρευνα. Τα μέσα ενημέρωσης βασίζονται και αυτά στις μεγάλες επιχειρήσεις για τις χρηματοδοτήσεις τους, δηλαδή δύσκολα μπορούμε να πιστέψουμε αυτά που διαβάζουμε. Με βάση τις προσωπικές μου εμπειρίες, μια όψη ακόμη πιο ανησυχητική είναι το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις μας φαίνεται να προτιμούν τα ενδιαφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων από την ίδια τη ζωή.
Είμαστε στην πράξη μάρτυρες μιας τερατώδους και βλαβερής δύναμης θανάτου που εξακοντίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς το λάκκο. Δεν θα τη σταματήσουμε μυξοκλαίγοντας χαμηλόφωνα μπροστά της. Πρέπει να καλλιεργήσουμε την αλήθεια, να κλείσουμε μαζί τις γραμμές και να φωνάξουμε ΟΧΙ. Αν αυτό δεν θα ‘πρεπε να συμβεί, η ζωή των παιδιών μας και των ζώων μας εξαρτάται το λιγότερο από το γεγονός του να αφιερώσετε λίγο χρόνο για να κατανοήσετε το όλο θέμα.
Η επιστήμη στην πηγή των εμβολιασμών
Ο εμβολιασμός κατάγεται από την Αγγλία το 1798, όταν ο Edward Jenner παρατήρησε ότι αυτοί που εργάζονταν σε στενή επαφή με τα βοοειδή δεν ασθενούσαν από ευλογιά. Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι σε μια περίοδο που χαρακτηρίστηκε από κακή διατροφή και πρότυπα δημόσιας υγιεινής τρομακτικά, η έννοια μιας θαυματουργής θεραπείας των μολυσματικών ασθενειών θα έκανε πάταγο, και έτσι έγινε.
Κατά τον 19ο αιώνα ο Luis Pasteur ανέπτυξε περισσότερο την τεχνολογία αποδυναμώνοντας τα εμβόλια, που πάει να πει ότι τα κατέστησε λιγότερο επιβλαβή. Φυσικά χρειάστηκε πολύ λίγος χρόνος πριν τα εμβόλια συνεπιφέρουν ένα μεγάλο τζίρο κερδών και εδώ και δύο αιώνες υπάρχουν εμβόλια ενάντια σε μια πλατιά ποικιλία ασθενειών ιωτικών και βακτηριδιακών που προσβάλλουν τον άνθρωπο και πολλά είδη ζώων. Αγνοώντας το γεγονός ότι οι επιδημίες εμφανίζονται κυκλικά και εξαντλούνται φυσιολογικά (όπως για παράδειγμα η βουβωνική πανώλη) καθώς και το γεγονός ότι η κατανόησή μας των προτύπων υγιεινής και διατροφής μπορούν να έχουν να κάνουν με την ελάττωση των ίδιων των επιδημιών, απονεμήθηκε στα εμβόλια η «μερίδα του λέοντος».
Η συμβατική ιατρική δρα με βάση τη σχέση κίνδυνοι / ωφέλειες. Όλα τα συμβατικά φάρμακα παρουσιάζουν τον κίνδυνο ανεπιθύμητων παρενεργειών – εν τούτοις όταν γίνεται δυνατόν να αποδειχθεί ότι είναι βοηθητικά σε έναν αριθμό ατόμων μεγαλύτερο από των ατόμων που βλάπτονται, τότε οι κίνδυνοι που ενέχουν αγνοούνται. Δεν προξενεί έκπληξη λοιπόν ότι, αυτοί που καθορίζουν ποιοι μπορεί να είναι οι κίνδυνοι που ενέχονται από τα εμβόλια, είναι οι πολυεθνικές διεθνείς βιομηχανίες του είδους που επιχορηγούν τις μελέτες – σε ανθρώπινα όντα και ζώα – με λήξη αυστηρά μετρίως σύντομη.
Και όταν μοναχικοί επιστήμονες «πιάνουν τον ταύρο από τα κέρατα» και εκτελούν ίδιες έρευνες παρόλη την έλλειψη χρημάτων, συνήθως δυσφημίζονται από «ειδικούς», που συνήθως έχουν μετοχές ή ευεργετούνται από τις επικερδείς εισπράξεις ως σύμβουλοι εκ μέρους της βιομηχανίας των εμβολίων. Επίσης και η έρευνα που χρηματοδοτείται από κυβερνήσεις εκφράζει συνολικά αυτά τα κατεστημένα συμφέροντα.
Φαντάζομαι ότι αν είναι δυνατό να γίνονται ενέσεις με ουσίες που κάνουν να ασθενούν άνθρωποι και ζώα, τότε είναι άλλο τόσο δυνατό να εξαχθούν ογκώδη κέρδη από την προμήθεια φαρμάκων που υπόσχονται να ανακουφίζουν τις παραπάνω ασθένειες που προκαλούνται από τα εμβόλια. Κάτω από το πολιτικό και οικονομικό προφίλ, έχει σημασία να διατηρηθεί ακμαία η βιομηχανία και να χρησιμοποιείται ο κόσμος. Επίσης, το γεγονός ότι τα μεγάλα κερδοσκοπικά γκρουπ χρηματοδοτούν τις πολιτικές εκστρατείες έχει βαρύνουσα σημασία.
Η παρούσα κατάσταση του δράματος που αφορά τα ζώα
Όσα ακολουθούν είναι αυτά που είδα να συμβαίνουν κατ’ επανάληψη τα τελευταία 12 χρόνια. Ένας κάτοχος ζώου «υπεύθυνος» πηγαίνει το σκύλο του (γάτα ή άλογο) στον κτηνίατρο για την ετήσια επανάληψη (του εμβολίου). Λίγο καιρό μετά τη χορήγηση του εμβολίου, το ζώο αναπτύσσει επιληψία ή αρθρίτιδα ή καρδιακή προσβολή ή βλάβες στο ήπαρ ή στα νεφρά ή παράλυση των πίσω άκρων ή κολίτιδα ή ακόμη καρκίνο, λευχαιμία ή κάποια άλλη άνοση – έμμεση ασθένεια, δυναμικά θανατηφόρα.
Συνήθως, ούτε ο κάτοχος ούτε ο κτηνίατρος υποπτεύονται κάποια σύνδεση – σχέση.
Αν παρόλα αυτά ο κάτοχος ήταν ιδιαίτερα κοντά στο ζώο του, θ’ αρχίσει να κάνει ερωτήσεις. Ίσως ρωτήσει τον κτηνίατρο, αν αυτός υποπτεύεται κάποια σχέση μεταξύ της επανάληψης και της επακόλουθης ασθένειας. Η απάντηση θα είναι αμετάβλητα ΟΧΙ. Σε κάποια σπάνια περίπτωση ο κάτοχος δεν θα αφήσει την υπόθεση και θ’ αρχίσει να ψάχνει απάντηση στην ακόλουθη ερώτηση: «Για ποιο λόγο το ζώο μου πέθανε;» Θα ανακαλύψει λοιπόν ότι ένα εμβόλιο είναι σίγουρα ικανό να προκαλέσει μια οποιαδήποτε από τις παραπάνω ασθένειες και – με φρίκη – ότι στην πραγματικότητα δεν υπήρχε καμία αναγκαιότητα να χορηγηθεί στο ζώο του η ετήσια επανάληψη του εμβολίου.
Όπως και να έχει δεν θα υπάρξει καμία καταγγελία. Ο κάτοχος δεν μπορεί να ξαναφέρει στη ζωή το αγαπημένο του ζώο. Αν καταφύγει σε νομικές οδούς, το σύστημα είναι τέτοιο ώστε η υπόθεσή του ή εκείνες σχετικά με άλλα ζώα, θα έχουν ένα ελάχιστο αντίκτυπο. Η καλύτερη πιθανότητα είναι ότι απλοί κάτοχοι ζώων, ο ένας με τον άλλο, να αλλάζουν σιγά – σιγά την άποψή τους σχετικά με τα εμβόλια.
Οι μπάρες που εμποδίζουν τη συνειδητή γνώση
Όταν εμπλέκεσαι στην αντιπαράθεση στο θέμα των εμβολίων, δεν είναι εύκολο να προωθήσεις το δικό σου μήνυμα. Το αληθινό πρόβλημα αποτελεί το γεγονός ότι η επιστήμη είναι τόσο περίπλοκη και περιέργως η λογική της βάσης των εμβολιασμών είναι άλλο τόσο λανθασμένη. Απλά δεν έχει καμία έννοια – δηλαδή είναι πολύ πιο άνετο να αναθέσεις τη διαδικασία της απόφασης σε κάποιον έμπειρο με λευκή ποδιά.
Ολέθρια, αυτό λειτουργεί έτσι ώστε πολλά άτομα να μην μπαίνουν στον κόπο να ενδιαφερθούν για τα θέματα που αφορούν τους εμβολιασμούς, εμπιστευόμενοι αντίθετα την κρίση κάποιου άλλου και υποφέροντας στο μεταξύ μια απίστευτη αγωνία. Έχω λάβει γράμματα, ηλεκτρονικά μηνύματα και τηλεφωνήματα από άτομα που επιφυλάσσονται να επανα-εμβολιάσουν τα ζώα τους αλλά που ενήργησαν τελικά με εκείνο τον τρόπο γιατί συμβουλεύτηκαν κάποιο κτηνίατρο και τώρα έχουν ανάγκη από μια κουβέντα ανακούφισης για την αγωνία τους.
Αν μη τι άλλο, τα 12 χρόνια που πέρασα διευθύνοντας το Canine Health Concern μου απέδειξαν ότι το επόμενο απαραίτητο στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης είναι το παρακάτω: να αναλάβουμε την ευθύνη για τις ζωές μας και τη ζωή εκείνων που επαφίονται στις φροντίδες μας. Το σύστημα είναι τόσο περίπλοκο και επηρεαζόμενο από την κυρίαρχη άποψη της οικονομίας, ώστε να μην έχουμε πλέον άλλη επιλογή.
Δεν μπορείτε να επιτρέψετε στον εαυτό σας να υποβάλλετε τα ζώα σας ή τα παιδιά σας σε ιατρικές επεμβάσεις των οποίων δεν κατανοείτε πλήρως τη φύση. Το σύστημα των πεποιθήσεων πάνω στο οποίο βασίζεται το συμβατικό ιατρικό μοντέλο, είναι σε τέτοιο βαθμό λανθασμένο, διεφθαρμένο και επικίνδυνο που απλά δεν επιτρέπεται να το εμπιστεύεστε με κλειστά μάτια.
Καταλαβαίνω ότι διαβάζοντας αυτές τις φράσεις πολλοί γιατροί και κτηνίατροι μπορούν να εξοργιστούν για τις δηλώσεις μου. Στο κάτω – κάτω για να επιτύχουν τα προσόντα τους επένδυσαν χρήμα, χρόνο και ενέργεια. Στην πραγματικότητα γνωρίζουν πιο πολλά από τους περισσότερους από εμάς και αφιερώνουν τη ζωή τους στη θεραπεία ασθενειών. Αναμφίβολα στο συμβατικό ιατρικό μοντέλο υπάρχουν πολλά καλά στοιχεία.
Παρόλα αυτά και γιατροί και κτηνίατροι θα συντονιστούν με την αλήθεια των όσων δηλώνω, όσο κι αν αυτό τους εξοργίζει ή τους ενοχλεί. Τελευταίες μελέτες δείχνουν ότι κάθε χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, ένεκα των συνταγογραφημένων φαρμάκων από τους γιατρούς, πεθαίνει ένας αριθμός ατόμων τρεις φορές μεγαλύτερος από εκείνο των αυτοκινητιστικών ατυχημάτων. Γιατροί και κτηνίατροι δεν έχουν το χρόνο να εξετάσουν όλες τις παρενέργειες του κάθε φαρμάκου. Μεγάλο μέρος των γνώσεών τους προέρχεται από τους αντιπρόσωπους των φαρμακευτικών εταιριών. Πρέπει εκτός των άλλων να ασχοληθούν και με τις εισπράξεις που προέρχονται από την εργασία τους, και κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τα πάντα.
Είναι ήδη επιβεβαιωμένο ότι φάρμακα σαν το Vioxx και το Co-Proxamd, στην ανθρώπινη φαρμακολογία και το Rimadyl και το Deramax στην φαρμακολογία για σκύλους, έχουν σαν δυναμική παρενέργεια θάνατο (!!) Και όλα αυτά μόνο μετά που τα φάρμακα πέρασαν όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας και εγκρίσεων και μετά από το θάνατο δεκάδων χιλιάδων υποκειμένων. Στις ΗΠΑ, όπου παρενέβη η F.D.A. το Rimadyl είναι εμπορεύσιμο με ένα εικονογραφημένο χαρτάκι που προειδοποιεί τους κατόχους σκύλων για τον πιθανό θάνατο του ζώου τους σε περίπτωση χορήγησης του φαρμάκου, ενώ οι παραγωγοί του Deramax έχουν υποστεί μηνύσεις. Ακόμη, μερικοί κτηνίατροι με φρέσκα πτυχία, οι οποίοι παρακολουθούν το τμήμα του ιδρύματος για την Υγιεινή φροντίδα Σκύλων (Foundation in Canine Health Care), κατά τη διάρκεια των σπουδών τους στο κολέγιο, πληροφορήθηκαν μονομερώς για τις ωφέλιμες ενέργειες των παραπάνω φαρμάκων.
Ασθενείς και πελάτες από την άλλη μεριά, βρίσκουν χωρίς άλλο το χρόνο και συχνά την αιτία για να ξεκινήσουν έρευνες για τις δικές τους ασθένειες ή αυτές των παιδιών τους ή των οικιακών ζώων, καθώς και για τα φάρμακα που τους χορηγούνται. Αν και δεν διαθέτουμε τα ίδια προσόντα με τους επαγγελματίες της υγείας, όλοι εμείς είμαστε πολύ πιο ενημερωμένοι από ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν. Έχουμε κριτήριο και γνωρίζουμε πώς να το χρησιμοποιούμε. Και δεδομένου ότι η απόφαση ανήκει τελικά σ’ εμάς, έχουμε την υποχρέωση – καθήκον να φροντίζουμε εμάς τους ίδιους και τους αγαπημένους μας. Πάρα πολύ συχνά όμως οι κάτοχοι ζώων ωθούνται να κάνουν έρευνες μετά το θάνατο των μικρών τους φίλων.
Ο σκοπός μου και αυτός του Canine Health Concern, είναι να δώσει πληροφορίες πριν να εξελιχθεί η τραγωδία. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να σας ωθήσω να έχετε αυτές τις πληροφορίες. Μόνο η αγάπη σας μπορεί να το κάνει. Μπορώ όμως να σας πω ότι τα ζώα ενέχθησαν στην ανθρώπινη εξέλιξη από την αυγή των χρόνων και ότι θα συνεχίσουν να θυσιάζονται στον βωμό της επιστήμης, μέχρις ότου εμείς, τα ανθρώπινα όντα, να το καταλάβουμε. Αληθινά, αν μόνο αντιλαμβανόμασταν το πραγματικό εύρος της αγάπης που εκδηλώνεται από τα ζώα προς τα ανθρώπινα όντα, θα γονατίζαμε ευγνώμονες μπροστά της και καμία προσπάθεια για την περιφρούρησή τους δεν θα ήταν υπερβολική.
Η επιστήμη της βλάβης από τα εμβόλια
Μια ομάδα της Κτηνιατρικής Σχολής του Purdue University, έκανε διάφορες μελέτες (1, 2) για να καθορίσουν αν τα εμβόλια μπορούν να προξενήσουν αλλαγές στο ανοσοποιητικό σύστημα των σκύλων, τέτοιες που να προκαλέσουν ασθένειες άνοσες, έμμεσες και δυναμικά θανατηφόρες. Φυσικά, έκαναν τις έρευνες καθόσον υπήρχαν ήδη ενδοιασμοί για το θέμα. Οι έρευνες χρηματοδοτήθηκαν από την Haywood Foundation, η οποία στόχευε να βρει αποδείξεις του γεγονότος ότι τέτοιες αλλαγές στο ανθρώπινο ανοσοβιολογικό σύστημα θα μπορούσαν και αυτές να οφείλονται στα εμβόλια. Οι αποδείξεις βρέθηκαν.
Τα εμβολιασμένα σκυλιά – διαφορετικά από τα μη εμβολιασμένα – της μελέτης του Purdue, ανέπτυξαν αντισώματα για πολλά από τα ίδια βιοχημικά στοιχεία, μεταξύ των οποίων ινονεντίνη, λαμινίνη, DNA, λεύκωμα, κυτόχρωμα C, καρδιολιπίνη και κολλαγόνου. Αυτό σημαίνει ότι τα εμβολιασμένα σκυλιά – διαφορετικά από τα μη εμβολιασμένα – επιτίθονταν στην ίδια τους την ινοτεκτίνη, η οποία ενέχεται στην επισκευή των ιστών, στην ανάπτυξη και στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων και στην διαφοροποίηση μεταξύ οργάνων και ιστών σ’ έναν ζωντανό οργανισμό.
Τα εμβολιασμένα σκυλιά της μελέτης του Purdue ανέπτυξαν αντισώματα επίσης για τη λαμινίνη, η οποία συμβάλλει σε πολλές κυτταρικές λειτουργίες μεταξύ των οποίων πρόσφυση, διάχυση, διαφοροποίηση, πολλαπλασιασμός και κίνηση των κυττάρων. Τα εμβόλια δηλαδή φαίνεται ότι είναι ικανά να εξαλείψουν την φυσική διάνοια των κυττάρων.
Τα αντισώματα για την καρδιολιπίνη είναι συχνά παρόντα σε ασθενείς προσβεβλημένους από βαρέως τύπου συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (που προσβάλλει όλα τα συστήματα του σώματος), καθώς και σε υποκείμενα προσβεβλημένα από άλλες αυτοάνοσες ασθένειες. Η παρουσία ενός υψηλού αριθμού αντισωμάτων για την καρδιολιπίνη είναι με τρόπο εκδηλωτικό συνδεδεμένη με θρόμβους στην καρδιά ή στα αιμοφόρα αγγεία, ελαττωμένη πήξη του αίματος, αιμορραγίες δερματικές και γενικές (του γένους), απώλεια του εμβρύου και νευρολογικές διαταραχές.
Οι μελέτες της Purdue ανέδειξαν πέραν τούτου ότι τα εμβολιασμένα σκυλιά αναπτύσσουν αντισώματα για το ίδιο τους το κολλαγόνο. Τα κολλαγόνο φροντίζει τη δομή του οργανισμού μας, προστατεύοντας και υποστηρίζοντας τους πιο μαλακούς ιστούς και συνδέοντάς τους στον σκελετό. Περίπου το ¼ όλων των πρωτεϊνών του οργανισμού είναι κολλαγόνο. Δεν εκπλήσσει ότι η μελέτη του Canine Health Foundation που έγινε το 1997 σε 4000 σκύλους, διαπίστωσε ότι ένας υψηλός αριθμός σκύλων ανέπτυξε κινητικά προβλήματα λίγο χρόνο μετά τον εμβολιασμό (αναφέρεται στο βιβλίο μου, το 1997 με τίτλο: «Αυτά που οι κτηνίατροι δεν σας λένε για τα εμβόλια»).
Μια όψη ακόμη πιο ανησυχητική είναι ότι οι μελέτες του Purdue, απέδειξαν ότι τα εμβολιασμένα σκυλιά ανέπτυξαν αντισώματα για το ίδιο τους το DNA. Το κουδούνι του συναγερμού μήπως χτύπησε; Η επιστημονική κοινότητα ζήτησε την ανάκληση του προγράμματος των εμβολιασμών; ΟΧΙ. Αντίθετα, άπλωσαν τα χέρια, λέγοντας ότι είναι απαραίτητες παραπέρα έρευνες για να επαληθευτεί αν τα εμβόλια μπορούν να καθορίσουν γενετικές βλάβες. Στο μεταξύ τα σκυλιά του προγράμματος τακτοποιήθηκαν σε οικιακές καταστάσεις, αλλά δεν έγινε καμία παραπέρα επίσκεψη ελέγχου.
Πάνω κάτω την ίδια περίοδο η Vaccine Associated Feline Sarcoma Task Force της American Veterinary Association (AVMA), ξεκίνησε διάφορες μελέτες για να ανακαλυφθεί η αιτία για την οποία κάθε χρόνο στις ΗΠΑ 160.000 γάτες αναπτύσσουν ακραίο καρκίνο στα αντίστοιχα σημεία της χορήγησης των εμβολίων (3). Το γεγονός ότι οι γάτοι μπορεί να αναπτύξουν καρκίνο προκαλούμενο από τα εμβόλια αναγνωρίστηκε από κτηνιατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, μέχρι και η Βρετανική Κυβέρνηση το πιστοποίησε με την δική της Ομάδα Εργασίας, που είχε αναλάβει την εργασία να ερευνήσει πάνω στα εμβόλια για σκύλους και γάτες (4), ακόλουθα σε πιέσεις που ασκήθηκαν από το Canine Health Concern. Ποια νομίζετε ότι ήταν η συμβουλή της Task Force της AVMA, των κτηνιατρικών οργανισμών και των κυβερνήσεων; «Συνεχίστε με τους εμβολιασμούς μέχρις ότου να ανακαλυφθεί ποια εμβόλια σκοτώνουν τις γάτες και ποιες γάτες παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να πεθάνουν».
Στις ΗΠΑ, στην προσπάθεια να μειώσουν το πρόβλημα, εμβολιάζουν τις γάτες σε σημεία της ουράς ή του ποδιού, με τρόπο ώστε να μπορούν να ακρωτηριάζουν όταν εμφανίζεται ο καρκίνος. Πολύ ωραία συμβουλή, αρκεί η γάτα σας να μην είναι μέρος των εκατοντάδων χιλιάδων της λίστας των «oops».
Αλλά για τα άλλα είδη δεν υπάρχει πρόβλημα, σωστά; Λάθος! Τον Αύγουστο του 2003 το Journal of Veterinary Medicine δημοσίευσε μια ιταλική μελέτη, η οποία έδειξε ότι και τα σκυλιά επίσης αναπτύσσουν καρκίνους στα σημεία χορήγησης (5).
Γνωρίζουμε ήδη ότι ο καρκίνος του τύπου όπως περιγράφτηκε αποτελεί επίσης μια δυνατή συνέπεια των εμβολίων στους ανθρώπους. Δεδομένου ότι λέγεται ότι το αντίπαλο εμβόλιο SALK ενσωμάτωνε έναν retrovirus των πιθήκων (προερχόμενο από την καλλιέργεια του εμβολίου σε όργανα αυτών των ζώων), ο οποίος προκαλεί κληρονομικό καρκίνο. Ο retrovirus των πιθήκων SV40 συνεχίζει να εμφανίζεται στα σημεία χορήγησης στους ανθρώπους.
Εκτός αυτού είναι βέβαια δεδομένο ότι τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν μια ασθένεια γρήγορης δράσης, συνήθως θανατηφόρα, επονομαζόμενη αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία (AIHA). Χωρίς φροντίδα, αλλά συχνά και με παρουσία φροντίδας, τα πάσχοντα υποκείμενα μπορεί να πεθάνουν υποφέροντας ακραίες ταλαιπωρίες μέσα σε λίγες μέρες.
Η ίδια πολυεθνική Merck, παραγωγός εμβολίων, στο Merck Manual of Diagnosis and Therapy, δηλώνει ότι η αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία μπορεί να προκληθεί από εμβόλια με ζωντανούς τροποποιημένους ιούς, όπως δηλώνεται επίσης στο Tizard’s Veterinary Immunology (4η έκδοση) και στο Journal of Veterinary Internal Medicine (6).
Επίσης, η ομάδα εργασίας της Βρετανικής Κυβέρνησης, αναγνώρισε αυτή την άποψη, κι αυτό παρόλο που αποτελείται από συμβούλους της βιομηχανίας των εμβολίων σαν ελεύθερους επαγγελματίες. Όπως και να είναι, κανείς δεν προειδοποιεί τους κατόχους ζώων πριν από τους επαναληπτικούς εμβολιασμούς, μη απαραίτητους και πολλοί λίγοι από τους παραπάνω κατόχους πληροφορούνται τις αιτίες για τις οποίες τα αγαπημένα τους ζώα πέθαναν από AIHA.
Μια πλατειά βεντάλια από ασθένειες που προκαλούνται από εμβόλια
Στην έρευνά μας του 1997, διαπιστώσαμε ανησυχητικές συσχετίσεις μεταξύ περιπτώσεων εμβολιασμού και εμφάνισης αρθρίτιδας. Οι φόβοι μας ενισχύθηκαν από την έρευνα σε ανθρώπινο πεδίο.
Το New England Journal of Medicine για παράδειγμα, ανέφερε ότι είναι δυνατόν να απομονωθεί ο ιός της rubella (ερυθρά) από τις αρθρώσεις εμβολιασμένων παιδιών για την ίδια rubella, αναφέροντας ακόμη την απομόνωση του ιού από το περιφερειακό αίμα γυναικών προσβεβλημένων από επιμένοντα αρθρίτιδα μετά από εμβολιασμό (7).
Μετά, μέσα στο 2000, οι διαπιστώσεις του CHC επιβεβαιώθηκαν από έρευνες που δείχνουν ότι η πολυαρθρίτιδα και άλλες ασθένειες όπως η αμυλοείδωση που προσβάλλει τα όργανα των σκύλων σχετίζονταν με το συνδυαζόμενο εμβόλιο, που χορηγείται στους σκύλους (8).
Παρά την έλλειψη χρηματοδότησης από μέρους της βιομηχανίας των εμβολίων, υπάρχει ένας μεγάλος όγκος ερευνών σε επιβεβαίωση του γεγονότος ότι τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν μια πλατιά ποικιλία βλαβών στον εγκέφαλο και στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Στο εγχειρίδιό της (Manual) η ίδια η Merck δηλώνει ότι τα εμβόλια (δηλ. τα προϊόντα της) μπορούν να προκαλέσουν εγκεφαλίτιδα: φλεγμονή / εγκεφαλική βλάβη. Σε κάποιες περιπτώσεις η εγκεφαλίτιδα συνεπιφέρει εγκεφαλικά τραύματα που ανοίγονται σε όλο το κεντρικό νευρικό σύστημα. Η Merck δηλώνει ότι «παραδείγματα είναι οι εγκεφαλίτιδες που ακολουθούν σε εμβολιασμούς ενάντια στην ιλαρά, ανεμοβλογιά, ερυθρά και ευλογιά, ευλογιά των βοοειδών και πολλές άλλες μη καλύτερα οριζόμενες μολύνσεις».
Όταν οι κάτοχοι σκύλων πήραν μέρος στην έρευνα του CHC ανέφεραν ότι τα ζώα τους αναπτύσσουν στιγμές έλλειψης προσοχής, στο 73,1% των περιπτώσεων, το κάνουν μέσα σε τρεις μήνες από τον εμβολιασμό. Στο ίδιο ποσοστό σκύλων διαγνώστηκε επιληψία στην ίδια χρονική περίοδο από την ένεση (συνήθως συνέβαινε μετά από λίγες μέρες). Διαπιστώσαμε επίσης ότι στο 72,5% των περιπτώσεων, στις οποίες τα σκυλιά θεωρούνταν από τους κατόχους νευρικά και με ανησυχητική διάθεση, τα ζώα παρουσίαζαν για πρώτη φορά τέτοια χαρακτηριστικά μέσα σε τρεις μήνες μετά τον εμβολιασμό. Στην μνήμη του Oliver, τον μικρούλη μου που υπέφερε από παράλυση των πίσω άκρων και πέθανε μετά τον εμβολιασμό, θα ήθελα να προσθέσω ότι στο Manual της Merck η πάρεση (ατελής παράλυση που εκδηλώνεται με την ελάττωση της μυϊκής δύναμης του μυός που προσβλήθηκε) καταλογίζεται σαν σύμπτωμα εγκεφαλίτιδας. Αυτή ορίζεται σαν μυϊκή αδυναμία με καταγωγή το ΚΝΣ (εγκέφαλο) και ενέχει τμηματική ή μερική παράλυση. Η παράλυση των πίσω άκρων είναι ένα από τα δυναμικά αποτελέσματα και παρεμπιπτόντως η εγκεφαλίτιδα είναι μια ασθένεια που μπορεί να εκδηλωθεί σε μια κλίμακα που πάει από ελαφρά έως βαριά και που μπορεί να προκαλέσει ακόμη και θάνατο.
Επίσης, η κακή λειτουργία ενός οργάνου είναι ύποπτη όταν εκδηλώνεται σε μικρά διαστήματα μετά από έναν εμβολιασμό. Ο Dr. Larry Glickman, διευθυντής έρευνας του Purdue πάνω στις μετεμβολιακές βιοχημικές αλλαγές των σκύλων, σε ένα γράμμα απευθυνόμενο στην Bet Hargreaves, εκτροφέα της φυλής Cavalier Spaniel, έγραψε: «Οι τρέχουσες μελέτες μας αυτή τη στιγμή δείχνουν ότι ακολούθως των εμβολιασμών ρουτίνας παρουσιάζεται μία σημαίνουσα αύξηση του επιπέδου των αντισωμάτων που παράγονται από τα σκυλιά ενάντια στους ίδιους τους, τους ιστούς. Μερικά από αυτά τα αντισώματα απέδειξαν ότι προσβάλλουν τον θυρεοειδή, τον συνδετικό ιστό όπως εκείνον που βρίσκεται στις καρδιακές βαλβίδες, στα ερυθρά αιμοσφαίρια, στο DNA κλπ. Είμαι σταθερά σίγουρος ότι οι καρδιακές παθήσεις των Cavalier King Charles Spaniel θα μπορούσαν να είναι το τελικό αποτέλεσμα των επαναλαμβανόμενων εμβολιασμών, που έγιναν με εμβόλια που περιείχαν μολυντές από καλλιέργεια ιστών που προκαλούν μια εξελεγκτική ανοσολογική απάντηση, που κατευθύνεται στον συνεκτικό ιστό των καρδιακών βαλβίδων.
Τα κλινικά συμπτώματα θα εκδηλώνονταν περισσότερο σε σκύλους που παρουσιάζουν μια γενετική προδιάθεση (αν και) σε γενικές γραμμές τα συμπτώματα παρουσιάζονται σ’ όλα τα σκυλιά, ανεξαρτήτως ράτσας».
Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρω το γεγονός ότι ο Dr Glickman τρέφει την πεποίθηση ότι τα εμβόλια είναι ένα αναγκαίο κακό, αλλά που πρέπει να αναπτυχθούν πιο σίγουρα εμβόλια. Στο μεταξύ, αν είστε τόσο ευγενείς ώστε να μπείτε στην ουρά για να τοποθετήσετε τον σκύλο, γάτα, άλογο και παιδί στη ρώσικη ρουλέτα, μόνο και μόνο για το γεγονός ότι ένας επιστήμονας σας λέει ότι θα έπρεπε να το κάνετε.
Τα εμβόλια ερεθίζουν την φλεγμονική απάντηση
Ο όρος «αλλεργία» είναι συνώνυμο της «ευαισθητότητας και ερεθισμού» (φλεγμονής). Δικαιωματικά θα έπρεπε να είναι συνώνυμο και με τον όρο «εμβολιασμός». Αυτό είναι ό,τι κάνουν τα εμβόλια: ευαισθητοποιούν (κάνουν αλλεργικό) ένα άτομο στην πορεία της διαδικασίας να αναγκαστεί να αναπτύξει αντισώματα για να αντισταθεί στην απειλή μιας ασθένειας. Με άλλους όρους, όπως αναγνωρίζεται και γίνεται δεκτό, σαν τμήμα της διαδικασίας που προξενεί το εμβόλιο, ο οργανισμός θα απαντήσει με φλεγμονή, πράγμα το οποίο μπορεί να είναι φαινομενικά πρόσκαιρο ή μακράς διάρκειας.
Οι κτηνίατροι και οι γιατροί της ολιστικής ιατρικής το γνωρίζουν αυτό τουλάχιστον εδώ και έναν αιώνα και περιγράφουν μια μεγάλη ποικιλία φλεγμονωδών ασθενειών ή «-ίτιδες», που εκδηλώνονται λίγο χρόνο μετά τη χορήγηση ενός εμβολίου. Τα εμβόλια, πράγματι, ρίχνουν πολλά υποκείμενα σε μια αλλεργική κατάσταση και για άλλη μια φορά, πρόκειται για μια διαταραχή που ποικίλει από ελαφρές μορφές μέχρι μορφές αιφνίδιου θανάτου. Το αναφυλακτικό σοκ είναι η κορυφή: πράγματι, όταν ένα υποκείμενο εκδηλώνει μια οξεία αλλεργική αντίδραση σε ένα εμβόλιο και πεθαίνει σε λίγα λεπτά, εκτός κι αν του χορηγηθούν αδρεναλίνη ή άλλο ισάξιό της.
Από τη γενετική άποψη μερικά άτομα δεν είναι προδιατεθειμένα να ανεχθούν τα εμβόλια. Αυτά είναι τα άτομα (και τα ζώα είναι «άτομα») που κληρονόμησαν κύτταρα Β και Τ που δεν λειτουργούν καλά. Τα κύτταρα Β και Τ είναι εσωτερικά συστατικά του ανοσοποιητικού συστήματος που αναγνωρίζουν εξωτερικούς εισβολείς και τους καταστρέφουν, διατηρώντας τους στη μνήμη με τρόπο ώστε να μην μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο μέλλον. Όμως, όταν ενέχεται μια φλεγμονώδη αντίδραση το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά με υπερβολικό τρόπο και προκαλεί ανεπιθύμητα συμπτώματα όπως αλλεργίες και άλλες φλεγμονικές διαταραχές.
Στο Manual της η Merck προειδοποιεί τον πάσχοντα από ανοσολογική ανεπάρκεια των κυττάρων Β και Τα, ή που παρουσιάζει οικογενειακό παρελθόν κατ’ αυτήν την έννοια, να μην υποστεί τη χορήγηση εμβολίων με ζωντανούς ιούς, δυνάμει του κινδύνου σοβαρών μολύνσεων ή και θανατηφόρων. Αλλού καταλογίζοντας τα χαρακτηριστικά της ανεπάρκειας των κυττάρων Β και Τα σαν διατροφικές αλλεργίες, αναπνευστικές αλλεργίες, εκζέματα, δερματίτιδες, νευρολογική κατάπτωση και καρδιακές ασθένειες, το οποίο μεταφραζόμενο σημαίνει ότι στην περίπτωση που δέχονται εμβόλια με ζωντανούς ιούς, τα υποκείμενα που πάσχουν από τέτοιες διαταραχές μπορεί να πεθάνουν. Απλά το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν είναι αρκετά ικανό να εγγυηθεί μια υγιή αντίδραση στην ιική επίθεση από μέρους των εμβολίων με τροποποιημένους ζωντανούς ιούς.
Στον ασθενή, τα εμβόλια με ζωντανούς τροποποιημένους ιούς (MLV) επαναλαμβάνονται έως ότου προκληθεί μια ανοσοποιητική απάντηση. Αν η άμυνα δεν ερεθιστεί τότε το εμβόλιο συνεχίζεται να επαναλαμβάνεται μέχρι να προκαλέσει στον ασθενή εκείνη ακριβώς την ασθένεια την οποία είχε σαν σκοπό να προλάβει.
Εναλλακτικά, μια άτακτη ανοσολογική απάντηση θα προκαλέσει φλεγμονώδεις διαταραχές όπως αρθρίτιδα, παγκρεατίτιδα, κολίτιδα, εγκεφαλίτιδα και οποιαδήποτε αυτοάνοση ασθένεια όπως καρκίνο και λευχαιμία όπου ο οργανισμός επιτίθεται στα ίδια του τα κύτταρα.
Μια νέα θεωρία, που ανακαλύφθηκε τυχαία από έναν φοιτητή του Ανοιχτού Πανεπιστημίου, τον Garry Smith, εξηγεί εκείνο που οι ολιστικοί γιατροί δηλώνουν εδώ και πολύ καιρό. Ακολουθεί εκείνο που μερικοί ολιστικοί κτηνίατροι είπαν σχετικά με τους ασθενείς τους:
Η Dr Jean Dodds: «Πολλοί κτηνίατροι επαναπροσδιορίζουν τα επίκαιρα προβλήματα που συνδέονται με αλλεργικές και ανοσολογικές ασθένειες στην εισαγωγή των εμβολίων MLV» (9).
Η Cristina Chambrean, DVM: «Οι εμβολιασμοί ρουτίνας είναι πιθανά το χειρότερο πράγμα που κάναμε στα ζώα μας. Αυτοί προκαλούν κάθε είδους ασθένειες αλλά όχι κατ’ ευθείαν εκεί, όπου θα τα συνδέαμε σαν προκαλούμενες από τα ίδια τα εμβόλια» (10).
Martin Goldstein, DVM: «Πιστεύω ότι τα εμβόλια … στις ΗΠΑ του σήμερα είναι οι κύριοι δολοφόνοι σκύλων και γάτων» (11).
Ο Dr. Charles E. Loops, DVM: «Οι ομοιοπαθητικοί κτηνίατροι και άλλοι ολιστικοί ειδικοί εδώ και κάποιο καιρό υποστηρίζουν ότι οι εμβολιασμοί καθορίζουν περισσότερες βλάβες παρά ωφέλειες…» (12).
O Mike Kohn, DVM: «Σε απάντηση σ’ αυτή την κατάχρηση (εμβόλιο), στα ζώα μικρού μεγέθους διαπιστώθηκε μια αύξηση αυτοάνοσων ασθενειών (των οποίων οι αλλεργίες είναι ένα μόνο συστατικό), επιληψία, νεοπλασίες (όγκοι), όπως και προβλήματα συμπεριφοράς.
Μια θεωρία πάνω στην φλεγμονή
Ο Garry Smith εξηγεί εκείνο που οι ευφυείς επαγγελματίες της δημόσιας υγείας υποστηρίζουν από πολύ καιρό. Ίσως όμως αυτοί δεν κατανόησαν τον λόγο για τον οποίο οι παρατηρήσεις τους. τους οδήγησαν να το υποστηρίζουν. Όλως τυχαίως η θεωρία του προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο επιστημονικό ιερατείο. Μερικοί υποστηρίζουν ότι η θεωρία του θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια θεραπεία για πολλές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Για την υπογράφουσα, αυτή η θεωρία εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η διαδικασία των εμβολιασμών είναι συναφώς συζητήσιμη.
Ο Garry Smith συγκέντρωσε στοιχεία πάνω στη φλεγμονή στο πλαίσιο των σπουδών του όταν έπεσε πάνω σε μια θεωρία σε τέτοιο βαθμό εξαιρετική που να μπορεί να παρουσιάζει συνάφειες για τις θεραπείες σχεδόν κάθε φλεγμονώδους ασθένειας – μεταξύ των οποίων η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Parkinson, η ρευματοειδής αρθρίτιδα μέχρι τα HIV και AIDS.
Η θεωρία του Garry Smith θέτει υπό συζήτηση την κεκτημένη γνώση, κατά την οποία όταν ένα άτομο νοσεί, η φλεγμονή που παρουσιάζεται γύρω από την περιοχή της φλεγμονής συμβάλλει στη θεραπεία. Ο Garry υποστηρίζει ότι στην πραγματικότητα η φλεγμονή απαγορεύει στον οργανισμό να αναγνωρίσει μια ξένη ουσία και σαν αποτέλεσμα δρα σαν κρυψώνα για τους παράγοντες εισβολείς.
Η φλεγμονή παρουσιάζεται όταν κύτταρα σε κίνδυνο παράγουν δέκτες επονομαζόμενους At1 (γνωστοί σαν δέκτες αγγειοτενσίνης ΙΙ, τύπου 1). Ο Garry λέει ότι ενώ ο At1 έχει έναν δέκτη εξισορροπητή, τον At2, ο οποίος υποτίθεται ότι διακόπτει την φλεγμονή, αυτό στις περισσότερες περιπτώσεις ασθενειών δεν συμβαίνει. Συμπληρώνει ο Garry: «Ο καρκίνος περιγράφτηκε σαν η πληγή που δεν θεραπεύεται ποτέ. Όλοι οι ακμάζοντες καρκίνοι περιβάλλονται από φλεγμονή. Είναι κοινή άποψη ότι αυτό είναι η αντίδραση του οργανισμού που προσπαθεί να πολεμήσει τον καρκίνο, αλλά τα πράγματα δεν τίθενται υπό αυτούς τους όρους».
«Η φλεγμονή δεν χαρακτηρίζει τον οργανισμό που προσπαθεί να πολεμήσει την μόλυνση. Στην πράξη, πρόκειται για τους ιούς ή βακτήρια που προκαλούν με καθοριστικό τρόπο την φλεγμονή με σκοπό να κρυφτούν από το ανοσοποιητικό σύστημα» (14).
Αν ο Garry έχει δίκιο, η διαδικασία της φλεγμονής που προκαλείται κατά κάποιο τρόπο από τα εμβόλια, δεν είναι, όπως υποτίθεται μέχρι τώρα, ένα σύμπτωμα αναγκαστικά θετικό. Αντίθετα, θα μπορούσε να είναι ένα σύμπτωμα του γεγονότος ότι το ιικό ή βακτηριακό συστατικό ή ακόμη και το υπόστρωμα (το οποίο περιέχοντας ξένες πρωτεΐνες μεταφράζεται από το ανοσοποιητικό σύστημα σαν εισβολέας) που είναι παρόν στο εμβόλιο, προσπαθεί κυρίως να κρυφτεί.
Αν ο Garry είναι σωστός στην πεποίθησή του ότι η φλεγμονική απάντηση δεν είναι προστατευτική, αλλά ένα σύμπτωμα που η εισβολή προκαλεί κρυφά, τότε τα εμβόλια δεν είναι σαφώς οι φίλοι που νομίζαμε. Είναι αντίθετα δολοφόνοι συγκαλυμμένοι που δουλεύουν για τον εχθρό, ενώ οι γιατροί και οι κτηνίατροι λειτουργούν ασυναίσθητα σαν συνεργαζόμενοι. Ακόμη χειρότερα, εμείς οι κάτοχοι ζώων και οι γονείς πληρώνουμε τους παραπάνω για να προδώσουν ασυνείδητα τους αγαπημένους μας.
Δυναμικά τα εμβόλια είναι η κρυφή βόμβα του ιατρικού κόσμου. Χρησιμοποιούνται για να εκτοξεύουν τους εισβολείς μέσα στα τείχη του κάστρου, όπου μπορούν να εκτελέσουν την καταστροφή τους χωρίς κανείς από εμάς να το αντιληφθεί. Έτσι, αντί να υποβληθούμε στη δοκιμασία γνήσιων ιικών ασθενειών όπως η γρίπη, η ιλαρά, η παρωτίτιδα, η ανεμοβλογιά (και στην περίπτωση σκύλων parrovirus και κόρυζα), επιτρέπουμε στους ιούς να νικήσουν ούτως ή άλλως αλλά μαζί και με την εμφάνιση καρκίνου, λευχαιμίας και άλλων φλεγμονικών ή αυτοάνοσων ασθενειών.
Η τελική ύβρις
Όλες και οι 27 κτηνιατρικές σχολές της Β. Αμερικής μετέτρεψαν τα πρωτόκολλά τους των εμβολιασμών σκύλων και γάτων κατά τις ακόλουθες οδηγίες (15). Όπως και να έχει, στην πράξη οι κτηνίατροι είναι δύσπιστοι στο να ακολουθήσουν αυτά τα τροποποιημένα πρωτόκολλα, ενώ οι κτηνιατρικές αρχές της Μ. Βρετανίας και άλλων χωρών δεν λαμβάνουν υπ’ όψη τα παρακάτω γεγονότα.
Τα ανοσοποιητικά συστήματα των σκύλων και γάτων φθάνουν την πλήρη ωρίμανση σε ηλικία περίπου έξι μηνών. Αν ένα εμβόλιο με ζώντες τροποποιημένους ιούς χορηγηθεί μετά τους έξι μήνες, αυτό παράγει ανοσία, το οποίο είναι μια ωφέλεια για την υγεία του ζώου. Αν ένα άλλο εμβόλιο MLV χορηγηθεί ένα χρόνο αργότερα τα αντισώματα του πρώτου εμβολίου εξουδετερώνουν τα αντιγόνα του δεύτερου και καθορίζεται ένα αποτέλεσμα μηδενικό ή πολύ περιορισμένο. Ο εμβολιασμός παύει και δεν επανακαλείται ούτε παρακινούνται άλλα κύτταρα μνήμης.
Όχι μόνο οι ετήσιες επαναλήψεις είναι περιττές, αλλά εκθέτουν τα ζώα σε δυναμικούς κινδύνους όπως αλλεργικές αντιδράσεις και ανοσοέμεση αιμολυτική αναιμία.
Σε λιγότερο τεχνικούς όρους, οι κτηνιατρικές σχολές των ΗΠΑ και η American Veterinary Medical Association εξέτασαν διάφορες μελέτες που δείχνουν πόσο μακρά διάρκεια είχαν τα εμβόλια, βγάλανε το συμπέρασμα και ανακοίνωσαν ότι ο ετήσιος εμβολιασμός δεν είναι αναγκαίος (16-19).
Αναγνώρισαν ακόμη ότι τα εμβόλια δεν απαλλάσσονται από βλαπτικότητα. Ο Dr. Ron Schultz, διευθυντής της Παθοβιολογίας στο Wisconsin University καθώς και αυθεντία σ’ αυτό το πεδίο, ενισχύει ευγενικά αυτή την αντίληψη στους συναδέλφους του κτηνίατρους από την δεκαετία του ’80. Η υπογράφουσα το επιβεβαιώνει εδώ και 12 χρόνια. Η αλλαγή όμως είναι αργή στην πορεία της και στο μεταξύ εκατοντάδες χιλιάδες ζώων πεθαίνουν κάθε χρόνο άδικα.
Το καλό νέο είναι ότι χιλιάδες άνθρωποι που αγαπούν τα ζώα να ακούσουν αυτό που λέμε. Σ’ όλο τον κόσμο τα μέλη του Canine Health Concern χρησιμοποιούν φυσικά τρόφιμα σαν τη μέγιστη φυσική πρόληψη των ασθενειών, αποφεύγοντας να διατρέφουν τα ζώα με τροφές κονσέρβα και ελαττώνοντας στο ελάχιστο τον κίνδυνο των εμβολίων. Μερικοί από εμάς όπως η υπογράφουσα, επέλεξαν να μην εμβολιάσουν καθόλου τα ζώα τους. Η ανταμοιβή μας είναι να έχουμε σκυλιά υγιή και μακρύζωα.
Για να σας ανακοινώσουμε τα καλά νέα αρκεί μια παράγραφος. Η ευγνωμοσύνη που νοιώθω κάθε μέρα όταν αγκαλιάζω τα υγιή σκυλιά μου εξαπλώνεται από το κέντρο της γης μέχρι το σύμπαν και παραπέρα.
Η Catherine O’ Driscoll διευθύνει το Canine Health Foundation με εκστρατείες πληροφόρησης και ακόμη διανέμει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το Foundation in Canine Healthcare. Είναι συγγραφέας του Shoke to the System (2005), το μπεστ σέλλερ What Vets Don’t Tell You About Vaccines (1997-1998) – Τι δεν σας λένε οι κτηνίατροι για τα εμβόλια, και του Who Killed the Darling Bubs of May? - Ποιος σκότωσε τα αγαπημένα μπουμπούκια του Μαγιού; (1997).
Η Catherine και ο σύντροφός της Rob Ellis ζουν στην Σκωτία μαζί με τρία Golden Retriever που ονομάζονται Edward, Daniel και Gwinnie. Η Catherine δίνει συνεντεύξεις σ’ όλο τον κόσμο πάνω στην υγεία των σκυλιών.
Για περισσότερες πληροφορίες Canine Health Concern, POBOX 7533, Perth PH2 1AD, Scottland, U.K.
e-mail: Catherine@carsegray.co.uk
webside: www.canine-health-concern.org.uk
Σημειώσεις:
1. Effects of Vaccination on the Endocrine and Immune Systems of Dogs, Phase II, Purdue University, 1η Νοεμβρίου 1999, στο https://www.homostead.com/vonhapsburg/hayward-studyonvaccines.html
2. Βλέπε: www.vet.Purdue.edu/epi/gdhstudy.htm
3. Βλέπε: www.avma.org/vafstf/default.asp
4. Veterinary Products Committee (VPC), Working Group of Feline and Canine Vaccination, DEFRA, Μάιος 2003.
5. Σειρά: JVMA50 (6) 286-291, Αύγουστος 2003
6. Duval De Griger U. (1996) « Vaccine Association Immune Mediated Hemolytic Anemia in the Dog », Journal of Veterinary Internal Medicine 10. 290-295.
7. Nev England Journal of Medicine, vol. 313, 1985 – Βλέπε επίσης Clin Exp Rheumatol 20 (6): 767 – 71, Νοέ, Δεκ 2002
8. Am Coll Vet Interna Med 14: 381, 2000
9. Dodds, Jean W. DVM “Immune System and Disease Resistance” – στο www.critterchat.net/immune.htm
10. Wolf Clan magazine, Απρίλης – Μάης 1995
11. Goldstein, Martin, The nature of Animal Healing, Borzoi / Alfred A. Knopf, Inc. 1999
12. Wolf Clan Magazine, ως άνω
13. το ίδιο
14. Journal of Inflammation 1:3, 2004, στο https://www.journal-inflammation.com/
15. Klingborg, D.J. Husted, D.R. e Curry – Galvin, E. και άλλοι «AVMA Council on Biologic and Therepeutic Agents’ report on cat and dogs vaccines”, Journal of the American Veterinary Medical Association 221 (10): 1401 – 1407, 15 Νοεμ. 2002, https://www.avma.org/policies/vaccination.htm
16. το ίδιο
17. Schultz R. D. „Current and future canine and feline vaccination programs“, Vet Med 93: 233 – 254, 1998
18. Schultz, R. D. Ford R. B. Olsen, Je Scott F. „Titer testing and vaccination: a new look at tranditional practices“ Vet Med 97: 1-13, 2002 (ένθετο)
19. Twark, L. e Dodds, W. J. „Critical application of serum parrovirus and distemper virus antibody titers for determining revaccination strategies in healthy dogs”, J AM VET Med Assoc. 217: 1021-1024, 2000.
Το άρθρο αυτό είναι μετάφραση από την ιταλική έκδοση του περιοδικού Nexus New Times Nο 61 Απρ. – Μάιος 2006.
Μετάφραση: Γιώργος Παπαγεωργίου
Το παραπάνω κείμενο εκτυπώθηκε από τον ιστοχώρο
της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (https://ecology-salonika.org)
.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
12-09-06
15:10
Ξέχασα
Α ,και συγνώμη για το μέγεθος του μηνύματος, αλλά είπα να μην το κόψω μήπως και αλλοιώσω το περιεχόμενο.
Α ,και συγνώμη για το μέγεθος του μηνύματος, αλλά είπα να μην το κόψω μήπως και αλλοιώσω το περιεχόμενο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
rotonda
Δραστήριο μέλος
Η rotonda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 65 ετών. Έχει γράψει 424 μηνύματα.
12-09-06
15:22
Πολύ ενδιαφέρον και κατατοπιστικό το άρθρο, Νerina. Σχετικά για τις γάτες μάλιστα, είχα ακούσει ότι η ιογενής λευχαιμία παλιότερα δεν υπήρχε στην Ελλάδα αλλά μας προέκυψε από ελαττωματική παρτίδα αμερικανικών εμβολίων...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
giota
Πολύ δραστήριο μέλος
Η giota αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1.237 μηνύματα.
12-09-06
16:07
εγω παλι ειμαι πολυ επιφυλακτικη .τα εμβολια σε ανθρωπους εχουν εξαλειψη ασθενειες που πριν χρονια ηταν θανατηφορες ,ακομα και η ιλαρα ηταν θανατηφορα, η πολυομελιτιδα αφησε χιλιαδες παραλυτους,και αν δεν υπηρχαν τα εμβολια, τωρα θα σε καθε εξαρση καποιας παιδικης αρρωστιας θα τρεμαμε Η λυσσα λογω των εμβολιων εχει εξαφανιστη σε χωρες που δεν ειναι τριτοκοσμικες και απο την Ελλαδα λογω των εμβολιων και εδω αναφερομαι στα ζωα. Δεν ξερω πολυ παρατραβηγμενο, αν και ξερω οτι ολα τα φαρμακα ειναι ικανα να προξενησουν παρενεργεις το ιδιο και τα εμβολια, δεν μπορω να μην σκεφτω και το οφελος που παρεχουν οταν δινωνται σωστα και οταν πρεπει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
12-09-06
17:32
Συμφωνώ
Δεν διαφωνώ με την αναγκαιότητα των εμβολίων ούτε παραγνωρίζω τη πορεία τους στο χρόνο (έλεγχος επιδημιών, εξάλειψη λοιμωδών κ.λ.π.), αλλά παρ' όλα αυτά δεν μπορώ να πω ότι τρελλαίνομαι κάθε φορά που χρειάζεται να κάνει ένα εμβόλιο κάποια απο τις δύο. Π.χ. το εμβόλιο της φυματίωσης. Μέχρι πρότινος σωτήριο. Το εμβόλιο παραμένει σωτήριο αλλά πλέον υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό. Και αυτό γιατί για να είναι αποτελεσματικό χρειάζεται ειδική διαδικασία χορήγησης απο τη μια και απο την άλλη μπορεί να καλύψει μια φυματίωση. Έτσι αυτή τη στιγμή οι μισοί πνευμονολόγοι λένε ναι και οι άλλοι μισοί φωνάζουν "όχι εμβόλιο, δοκιμασία madu κάθε χρόνο ή όταν κριθεί απαραίτητο". Εγώ άκουσα το πρόεδρο της παιδοπνευλονολογικής να φωνάζει "σταματήστε τον εμβολιασμό στα σχολεία" (σημείωση ήταν ο βασικός εισηγητής του υποχρεωτικού εμβολιασμού στα παιδιά). Ή το εμβόλιο της ιλαράς. Οι Αγγλοι παιδίατροι σε ένα ποσοστό 50% μόνο προχωρούν σε εμβολιασμό για τη πρώτη δόση, ενώ ένα 35% δεν κάνει το επαναληπτικό και το υπόλοιπο είναι κατά του εμβολιασμού.
Από την άλλη χωρίς να παραγνωρίζω τα θετικά όταν διαβάζω τις παρενέργειες ενός φαρμακευτικού σκευάσματος πάντα με πιάνει κάτι τι, όταν π.χ. διαβάζω ότι 1:1.000.000 κ.λ.π. μπορεί να πάθει αυτό ή αυτό. Το 99,99% σε κολλημένα άτομα σαν εμένα δεν λειτουργεί καθησυχαστικά, το 0,01 όμως λειτουργεί άστα να μην σου πω πως λειτουργεί. Παρόλα αυτά τα βασικά εμβόλια τα έκανα και ελπίζω να μην χρειαστεί να απολογηθώ και για αυτό (της φυματίωσης δεν το έκανα).
Τώρα επειδή διάβασα και κάπου, που δεν συγκράτησα το χώρο, απο μια καθηγήτρια κτηνιατρικής σχολής, ότι κάποια εμβόλια (όχι όλα) δεν χρειάζεται να τα κάνουμε στις γάτες εφόσον ζουν σε προστατευμένο περιβάλλον και δεν έρχονται σε επαφή με άλλα ζώα, γιατί και αυτά είναι φαρμακα και έχουν παρενέργειες απο ενοχλητικές έως επικινδυνές για τη ζωή τους ή μπορεί να δημιουργήσουν μόνιμες αλλεργίες, βρήκα και αυτό είπα μήπως έχει κανείς υπόψη του κάτι συν ή πλην σε αυτή τη λογική που κινείται το προηγούμενο κείμενο.
Δεν διαφωνώ με την αναγκαιότητα των εμβολίων ούτε παραγνωρίζω τη πορεία τους στο χρόνο (έλεγχος επιδημιών, εξάλειψη λοιμωδών κ.λ.π.), αλλά παρ' όλα αυτά δεν μπορώ να πω ότι τρελλαίνομαι κάθε φορά που χρειάζεται να κάνει ένα εμβόλιο κάποια απο τις δύο. Π.χ. το εμβόλιο της φυματίωσης. Μέχρι πρότινος σωτήριο. Το εμβόλιο παραμένει σωτήριο αλλά πλέον υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό. Και αυτό γιατί για να είναι αποτελεσματικό χρειάζεται ειδική διαδικασία χορήγησης απο τη μια και απο την άλλη μπορεί να καλύψει μια φυματίωση. Έτσι αυτή τη στιγμή οι μισοί πνευμονολόγοι λένε ναι και οι άλλοι μισοί φωνάζουν "όχι εμβόλιο, δοκιμασία madu κάθε χρόνο ή όταν κριθεί απαραίτητο". Εγώ άκουσα το πρόεδρο της παιδοπνευλονολογικής να φωνάζει "σταματήστε τον εμβολιασμό στα σχολεία" (σημείωση ήταν ο βασικός εισηγητής του υποχρεωτικού εμβολιασμού στα παιδιά). Ή το εμβόλιο της ιλαράς. Οι Αγγλοι παιδίατροι σε ένα ποσοστό 50% μόνο προχωρούν σε εμβολιασμό για τη πρώτη δόση, ενώ ένα 35% δεν κάνει το επαναληπτικό και το υπόλοιπο είναι κατά του εμβολιασμού.
Από την άλλη χωρίς να παραγνωρίζω τα θετικά όταν διαβάζω τις παρενέργειες ενός φαρμακευτικού σκευάσματος πάντα με πιάνει κάτι τι, όταν π.χ. διαβάζω ότι 1:1.000.000 κ.λ.π. μπορεί να πάθει αυτό ή αυτό. Το 99,99% σε κολλημένα άτομα σαν εμένα δεν λειτουργεί καθησυχαστικά, το 0,01 όμως λειτουργεί άστα να μην σου πω πως λειτουργεί. Παρόλα αυτά τα βασικά εμβόλια τα έκανα και ελπίζω να μην χρειαστεί να απολογηθώ και για αυτό (της φυματίωσης δεν το έκανα).
Τώρα επειδή διάβασα και κάπου, που δεν συγκράτησα το χώρο, απο μια καθηγήτρια κτηνιατρικής σχολής, ότι κάποια εμβόλια (όχι όλα) δεν χρειάζεται να τα κάνουμε στις γάτες εφόσον ζουν σε προστατευμένο περιβάλλον και δεν έρχονται σε επαφή με άλλα ζώα, γιατί και αυτά είναι φαρμακα και έχουν παρενέργειες απο ενοχλητικές έως επικινδυνές για τη ζωή τους ή μπορεί να δημιουργήσουν μόνιμες αλλεργίες, βρήκα και αυτό είπα μήπως έχει κανείς υπόψη του κάτι συν ή πλην σε αυτή τη λογική που κινείται το προηγούμενο κείμενο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Ο Thanasis46 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1.807 μηνύματα.
12-09-06
17:42
Τι εννοείς με το ζόρι, δεν θέλουν αυτές ή έχεις δισταγμούς εσύ;
Απάντησες αλλά δεν πρόλαβα να ακυρώσω την υποβολή.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
isavvas
Λέκτορας Κτηνιατρικής Αναισθησιολογίας ΑΠΘ
Ο isavvas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 55 ετών και μας γράφει από Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 311 μηνύματα.
12-09-06
17:44
Πρόκειται για κείμενο κατάπτυστο. Οι πληροφορίες που παραθέτει φύρδην-μείγδην είναι ελλιπείς, αποσπασματικές και διαστρεβλωμένες. Π.χ. τα στοιχεία που παραθέτει για το Rimadyl είναι πέρα για πέρα ψεύτικα. Αυτό το φάρμακο είναι από τα ασφαλέστερα στην κατηγορία του. Γενικά το κείμενο δεν περιέχει καμία επιστημονικά τεκμηριωμένη πληροφορία.
Ομολογώ ότι με πολύ δυσκολία κατάφερα να τα διαβάσω ολόκληρο, καθώς δεν έχει ειρμό και εσωτερική δομή, και βέβαια η μετάφραση είναι απαράδεκτη. Οι λέξεις-κλειδιά (πολύ καλά και ύπουλα κρυμμένες) είναι: ολιστική ιατρική και ομοιοπαθητική. Από την αρχή περίμενα κάτι τέτοιο και τελικά εμφανίζεται κάπου μετά τη μέση.
Αποτελεί άλλη μια θεωρία συνωμοσίας, από αυτές που μας κατακλύζουν τα τελευταία χρόνια. Αλήθεια, μπορεί κανένας να πιστέψει ότι αν ταΐζει το ζώο του μόνο με σπιτικό φαγητό, αποφεύγοντας εμπορικές τροφές, μπορεί να το διατηρήσει υγιές; Αν ήταν έτσι, οι κτηνίατροι θα είχαν εξαφανιστεί ως επάγγελμα προ πολλού.
Τελειώνοντας:
Οι εμβολιασμοί τόσο στα ζώα όσο και στον άνθρωπο έχουν βελτιώσει πολύ το επίπεδο υγείας. Φυσικά, δεν είναι πανάκεια, και κάποια προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν μελετώνται και ελέγχονται αυστηρά. Άλλωστε, προβλήματα και επιπλοκές υπάρχουν και με πολλές άλλες θεραπείες και ιατρικές πρακτικές γενικότερα. Δεν καταλαβαίνω γιατί τόσο μίσος για τα εμβόλια.
Επιτέλους, ας σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι μας χειραγωγούν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, και μας ελέγχουν τους εγκεφάλους μικρά πράσινα ανθρωπάκια από τον Άρη!
Ομολογώ ότι με πολύ δυσκολία κατάφερα να τα διαβάσω ολόκληρο, καθώς δεν έχει ειρμό και εσωτερική δομή, και βέβαια η μετάφραση είναι απαράδεκτη. Οι λέξεις-κλειδιά (πολύ καλά και ύπουλα κρυμμένες) είναι: ολιστική ιατρική και ομοιοπαθητική. Από την αρχή περίμενα κάτι τέτοιο και τελικά εμφανίζεται κάπου μετά τη μέση.
Αποτελεί άλλη μια θεωρία συνωμοσίας, από αυτές που μας κατακλύζουν τα τελευταία χρόνια. Αλήθεια, μπορεί κανένας να πιστέψει ότι αν ταΐζει το ζώο του μόνο με σπιτικό φαγητό, αποφεύγοντας εμπορικές τροφές, μπορεί να το διατηρήσει υγιές; Αν ήταν έτσι, οι κτηνίατροι θα είχαν εξαφανιστεί ως επάγγελμα προ πολλού.
Τελειώνοντας:
Οι εμβολιασμοί τόσο στα ζώα όσο και στον άνθρωπο έχουν βελτιώσει πολύ το επίπεδο υγείας. Φυσικά, δεν είναι πανάκεια, και κάποια προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν μελετώνται και ελέγχονται αυστηρά. Άλλωστε, προβλήματα και επιπλοκές υπάρχουν και με πολλές άλλες θεραπείες και ιατρικές πρακτικές γενικότερα. Δεν καταλαβαίνω γιατί τόσο μίσος για τα εμβόλια.
Επιτέλους, ας σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι μας χειραγωγούν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, και μας ελέγχουν τους εγκεφάλους μικρά πράσινα ανθρωπάκια από τον Άρη!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
AdHoul
Εκκολαπτόμενο μέλος
Ο AdHoul αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 136 μηνύματα.
12-09-06
18:12
πιστεύω ο isavvas είναι ο πιο κατάλληλος να μιλήσει, και έχει απόλυτο δίκιο.
απορώ πως κυκλοφορούνε τέτοιες θεωρίες συνομοσιών και υπάρχουν άνθρωποι που τις πιστεύουν.
Φυσικά ένα φάρμακο και ένα εμβόλιο εν δυνάμει μπορεί να έχει παρενέργειες. Το ποσοστό όμως των περιπτώσεων στις οποίες προκαλεί προβλήματα είναι συντριπτικά κατώτερο από τις περιπτώσεις στις οποίες προλαμβάνει και θεραπεύει.
Ας κοιτάξουμε τα δεδομένα. Ποτέ δεν υπήρξε περίοδος χρονική, στην οποία η παγκόσμια υγεία να βρισκόταν σε καλύτερο επίπεδο (δες στοιχεία Unicef και Διεθνών Οργανισμών Υγείας).
Φυσικά ο αγώνας είναι διαρκής και δεν πρέπει να επαναπαύεται κανένας επιστήμονας και άνθρωπος. Αυτό δε δίνει όμως το δικαίωμα να τα ισοπεδώνουμε όλα.
απορώ πως κυκλοφορούνε τέτοιες θεωρίες συνομοσιών και υπάρχουν άνθρωποι που τις πιστεύουν.
Φυσικά ένα φάρμακο και ένα εμβόλιο εν δυνάμει μπορεί να έχει παρενέργειες. Το ποσοστό όμως των περιπτώσεων στις οποίες προκαλεί προβλήματα είναι συντριπτικά κατώτερο από τις περιπτώσεις στις οποίες προλαμβάνει και θεραπεύει.
Ας κοιτάξουμε τα δεδομένα. Ποτέ δεν υπήρξε περίοδος χρονική, στην οποία η παγκόσμια υγεία να βρισκόταν σε καλύτερο επίπεδο (δες στοιχεία Unicef και Διεθνών Οργανισμών Υγείας).
Φυσικά ο αγώνας είναι διαρκής και δεν πρέπει να επαναπαύεται κανένας επιστήμονας και άνθρωπος. Αυτό δε δίνει όμως το δικαίωμα να τα ισοπεδώνουμε όλα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
giota
Πολύ δραστήριο μέλος
Η giota αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1.237 μηνύματα.
12-09-06
19:23
οσο για το εμβολιο της φυματιωσης ,ειμαι σε θεση να γνωριζω οτι ειναι απαραιτητο γιατι η φυματιωση ,μια παθηση που για χρονια ειχε χαθει εχει εμφανιστη ξανα με αγριες διαθεσεις . Και ειδικα στα σχολεια οπου υπαρχουν πολλα παιδακια απ αλλες χωρες οπου δεν ειναι εμβολιασμενα και υπαρχει εξαρση απο διαφορες ασθενειες και οχι μονο της φυματιωσης
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Ο Thanasis46 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1.807 μηνύματα.
12-09-06
19:31
Ασχετα με το κείμενο για τα εμβόλια, πιστεύω ότι και τα δυο συμβαίνουν αλλά όχι από αριανά ανθρωπάκια, αλλά από γήινα συμφέροντα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
Η Αθανασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 55 ετών. Έχει γράψει 985 μηνύματα.
12-09-06
20:25
Εγώ δε διέθεσα χρόνο να το διαβάσω κανονικά (toooooo much! 
), το "σκανάρισα" με τα μάτια όσο μπόρεσα.
Καλό είναι που απάντησε ο isavvas που κάτι παραπάνω γνωρίζει από το χώρο που βρίσκεται. Τα περί "ομοιοπαθητικής" με προβλημάτισαν. Όλα γίνονται για το κέρδος, και από τις κλασικές φαρμακευτικές και από την ομοιοπαθητική. Λογικό να κυκλοφορούν διάφορα υπερβολικά στο Internet, κι όποιον επηρεάσουν. Κέρδος θα'χουν...
Τα εμβόλια τα έβλεπα ως standards. Όποιος τα βρίσκει άχρηστα ή βλαβερά ας μην τα κάνει. Και φάρμακα (ελαφριά ή βαριά) άσκοπα κανείς δεν πρέπει να παίρνει. Ας έχουμε μάτια και αυτιά ανοιχτά. Για να μην πέφτουμε εύκολα θύματα.
Ιωάννη, δεν κατάλαβα αυτό περί σπιτικού φαγητού και ότι θα εξέλειπαν οι κτηνίατροι (?!) Ο δικός μας κτηνίατρος το συνιστά. Μιλώ για "σωστό" σπιτικό φαγητό για γάτες, το οποίο είμαι διατεθειμένη να ετοιμάζω με χαρά για τη Νιαρα μου και να γλιτώνει τα υποπροϊόντα που έχουν τα ετοιματζίδικα. Δίνω ένα γεύμα κροκέτες καλής ποιότητας (και για τα δοντάκια της) και ένα μαγειρευτό περίπου καθημερινά, με εναλλαγή κρέατος, ψαριού, κοτόπουλου...
), το "σκανάρισα" με τα μάτια όσο μπόρεσα.Καλό είναι που απάντησε ο isavvas που κάτι παραπάνω γνωρίζει από το χώρο που βρίσκεται. Τα περί "ομοιοπαθητικής" με προβλημάτισαν. Όλα γίνονται για το κέρδος, και από τις κλασικές φαρμακευτικές και από την ομοιοπαθητική. Λογικό να κυκλοφορούν διάφορα υπερβολικά στο Internet, κι όποιον επηρεάσουν. Κέρδος θα'χουν...
Τα εμβόλια τα έβλεπα ως standards. Όποιος τα βρίσκει άχρηστα ή βλαβερά ας μην τα κάνει. Και φάρμακα (ελαφριά ή βαριά) άσκοπα κανείς δεν πρέπει να παίρνει. Ας έχουμε μάτια και αυτιά ανοιχτά. Για να μην πέφτουμε εύκολα θύματα.
Ιωάννη, δεν κατάλαβα αυτό περί σπιτικού φαγητού και ότι θα εξέλειπαν οι κτηνίατροι (?!) Ο δικός μας κτηνίατρος το συνιστά. Μιλώ για "σωστό" σπιτικό φαγητό για γάτες, το οποίο είμαι διατεθειμένη να ετοιμάζω με χαρά για τη Νιαρα μου και να γλιτώνει τα υποπροϊόντα που έχουν τα ετοιματζίδικα. Δίνω ένα γεύμα κροκέτες καλής ποιότητας (και για τα δοντάκια της) και ένα μαγειρευτό περίπου καθημερινά, με εναλλαγή κρέατος, ψαριού, κοτόπουλου...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
maxi2
Δραστήριο μέλος
Η maxi2 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 58 ετών και μας γράφει από Λέρος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 621 μηνύματα.
12-09-06
21:49
Τα φάρμακα μπορούν όντως να προκαλέσουν παρενέργειες στον κάθε οργανισμό. Το ίδιο ισχύει για τα παιδιά και τα γατιά.
στα γατουλίνια μου, μιας και δεν βγαίνουν καθόλου έξω, δεν τους έκανα όλα τα εμβόλια παρά μόνο τα βασικά.
Ο Ασπρούλης μου είναι τώρα κοντά 5 ετών και είναι τέρας υγείας.
Δεν έχει αρρωστήσει ποτέ και δεν χρειάστηκε ποτέ να πάρει κάποιο φάρμακο. (φτού φτού)..
'Ετσι λοιπόν πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε τα απαραίτητα για την σωστή υγεία των γατουλινιών μας..
στα γατουλίνια μου, μιας και δεν βγαίνουν καθόλου έξω, δεν τους έκανα όλα τα εμβόλια παρά μόνο τα βασικά.
Ο Ασπρούλης μου είναι τώρα κοντά 5 ετών και είναι τέρας υγείας.
Δεν έχει αρρωστήσει ποτέ και δεν χρειάστηκε ποτέ να πάρει κάποιο φάρμακο. (φτού φτού)..
'Ετσι λοιπόν πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε τα απαραίτητα για την σωστή υγεία των γατουλινιών μας..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
isavvas
Λέκτορας Κτηνιατρικής Αναισθησιολογίας ΑΠΘ
Ο isavvas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 55 ετών και μας γράφει από Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 311 μηνύματα.
12-09-06
21:57
Αρχική Δημοσίευση από Αθανασία:
Στο κείμενο αναφέρεται:
Σε αυτό αναφέρομαι. Τα φυσικά τρόφιμα δεν εγγυώνται «τη μέγιστη φυσική πρόληψη των ασθενειών». Ασφαλώς το φαγητό που ετοιμάζεται στο σπίτι είναι το καλύτερο. Χρειάζεται όμως πολλή προσοχή, γιατί οι διατροφικές ανάγκες της γάτας είναι πολύ διαφορετικές από τις δικές μας. Η τροφή της πρέπει να είναι ισορροπημένη από άποψη πρωτεϊνών και αμινοξέων, πράγμα που δύσκολα το πετυχαίνουμε στο σπίτι. Γι' αυτό καταφεύγουμε στις εμπορικές λύσεις, οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι πολύ καλές.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
12-09-06
23:49
Για isavvas
Επί της διαδικασίας:
1. Όταν έβαλα για κουβέντα στο φόρουμ το παραπάνω κείμενο σε καμία περίπτωση δεν σήμαινε ότι πιστεύω ότι μας χειραγωγούν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, και μας ελέγχουν τους εγκεφάλους μικρά πράσινα ανθρωπάκια από τον Άρη! Υπάρχουν πολλοί καλύτεροι για αυτή τη δουλειά, όχι ότι οι φαρμακευτικές πάνε πίσω, αλλά δεν αποτελούσε αντικείμενο της κουβέντας που ήθελα να ανοίξω.
2. Σαφέστατα η δική σας άποψη θα με ενδιέφερε, γιατί όπως είπα κατά των εμβολίων είμαι, αλλά τον παιδίατρο μου τον ακούω. Αντί για αυτό διαβάζω ότι πρόκειται για ένα κείμενο κατάπτυστο, με κακής ποιότητας μετάφραση που εν κατακλείδι υποκρύπτει το μεγάλο έχθρο της συμβατικής ιατρικής (ολιστική ιατρική, ομοιοπαθητική). Ποιος ασχολείται με πράσινα ανθρωπάκια (χιούμορ, πράσινο-οικολόγοι εναλλακτικοί χορτοφάγοι κ.λ.π.). Το περίεργο γιατρέ μου είναι ότι στο μόνο σκεύασμα απο όσα αναφέρονται στο παραπάνω επίμαχο κείμενο είναι το Rimadyl, το οποίο δεν είναι και τόσο αθώο φάρμακο όσο το περιγράφεται (πληροφορίες απο το FDA, με τα αγγλικά μου σε επίπεδο Πήτερ Σέλλερς στο "Πάρτυ"), αλλά και το οποίο απο ότι είδα περιέργως παρασκευάζεται απο την Pfizer "με την ευγενική χορηγία" όπως λέτε στα βιντεάκια σας εαν δεν απατώμαι (τώρα ποιος δίνει χρώμα στα ανθρωπάκια γιατρέ μου).
Κατανοώ ότι δεν έχετε κάτι προσωπικό με κανέναν αλλά εαν θεωρείται ότι σε αυτό το site γράφουν γραφικές γατόφιλες ή κολλημένοι χορτοφάγοι ζωόφιλοι γενικώς και αορίστως θεωρώ ότι μας προσβάλλει ή τουλάχιστον με προσβάλλει εμένα αυτή η αντιμετώπιση, ακόμα και εαν δεν διεκδικώ ούτε τη πατρότητα του κειμένου, ούτε μπορώ να κρίνω την επιστημονική του εγκυρότητα, ούτε βέβαια μπορώ εύκολα να αναγνωρίσω προθέσεις σε κείμενα που η ορολογία τους δεν μου είναι οικεία. Αντίθετα στο δικό σας κείμενο μπορώ άνετα να διαβάσω πίσω απο τις γραμμές γιατί στη μεν καλοπροαίρετη εκδοχή του μπορώ να το θεωρήσω ατυχές στη δε κακοπροαίρετη μπορώ να πω ότι έχει έντονα πράσινο χρώμα (κίτρινο θα έλεγα, αλλα ήθελα να είμαι ασορτί με το ύφος του δικού σας).
Υ.Γ. Αλήθεια απο πότε η αναγκαιότητα ύπαρξης του επαγγέλματος ύπαρξης των κτηνιάτρων συνδέεται με τη χορήγηση "εμπορικών" τροφών στα ζώα μας;
Υ.Γ.2 Η παρακάτω παράγραφος του κειμένου αληθεύει ή όχι;
"Πάνω κάτω την ίδια περίοδο η Vaccine Associated Feline Sarcoma Task Force της American Veterinary Association (AVMA), ξεκίνησε διάφορες μελέτες για να ανακαλυφθεί η αιτία για την οποία κάθε χρόνο στις ΗΠΑ 160.000 γάτες αναπτύσσουν ακραίο καρκίνο στα αντίστοιχα σημεία της χορήγησης των εμβολίων (3). Το γεγονός ότι οι γάτοι μπορεί να αναπτύξουν καρκίνο προκαλούμενο από τα εμβόλια αναγνωρίστηκε από κτηνιατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, μέχρι και η Βρετανική Κυβέρνηση το πιστοποίησε με την δική της Ομάδα Εργασίας, που είχε αναλάβει την εργασία να ερευνήσει πάνω στα εμβόλια για σκύλους και γάτες (4), ακόλουθα σε πιέσεις που ασκήθηκαν από το Canine Health Concern. Ποια νομίζετε ότι ήταν η συμβουλή της Task Force της AVMA, των κτηνιατρικών οργανισμών και των κυβερνήσεων; «Συνεχίστε με τους εμβολιασμούς μέχρις ότου να ανακαλυφθεί ποια εμβόλια σκοτώνουν τις γάτες και ποιες γάτες παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να πεθάνουν». Στις ΗΠΑ, στην προσπάθεια να μειώσουν το πρόβλημα, εμβολιάζουν τις γάτες σε σημεία της ουράς ή του ποδιού, με τρόπο ώστε να μπορούν να ακρωτηριάζουν όταν εμφανίζεται ο καρκίνος".
Υ.Γ.3 Θύμωσα πολύ, δεν ζητάω συγνώμη για το ύφος και "ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΠΡΑΣΙΝΗ" ή γενικώς περίεργη, αλλά δεν ανέχομαι να μου χρεώνουν προθέσεις που δεν έχω και γενικά πάντα ευχαριστιέμαι ένα καλό καυγά.
Επί της διαδικασίας:
1. Όταν έβαλα για κουβέντα στο φόρουμ το παραπάνω κείμενο σε καμία περίπτωση δεν σήμαινε ότι πιστεύω ότι μας χειραγωγούν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, και μας ελέγχουν τους εγκεφάλους μικρά πράσινα ανθρωπάκια από τον Άρη! Υπάρχουν πολλοί καλύτεροι για αυτή τη δουλειά, όχι ότι οι φαρμακευτικές πάνε πίσω, αλλά δεν αποτελούσε αντικείμενο της κουβέντας που ήθελα να ανοίξω.
2. Σαφέστατα η δική σας άποψη θα με ενδιέφερε, γιατί όπως είπα κατά των εμβολίων είμαι, αλλά τον παιδίατρο μου τον ακούω. Αντί για αυτό διαβάζω ότι πρόκειται για ένα κείμενο κατάπτυστο, με κακής ποιότητας μετάφραση που εν κατακλείδι υποκρύπτει το μεγάλο έχθρο της συμβατικής ιατρικής (ολιστική ιατρική, ομοιοπαθητική). Ποιος ασχολείται με πράσινα ανθρωπάκια (χιούμορ, πράσινο-οικολόγοι εναλλακτικοί χορτοφάγοι κ.λ.π.). Το περίεργο γιατρέ μου είναι ότι στο μόνο σκεύασμα απο όσα αναφέρονται στο παραπάνω επίμαχο κείμενο είναι το Rimadyl, το οποίο δεν είναι και τόσο αθώο φάρμακο όσο το περιγράφεται (πληροφορίες απο το FDA, με τα αγγλικά μου σε επίπεδο Πήτερ Σέλλερς στο "Πάρτυ"), αλλά και το οποίο απο ότι είδα περιέργως παρασκευάζεται απο την Pfizer "με την ευγενική χορηγία" όπως λέτε στα βιντεάκια σας εαν δεν απατώμαι (τώρα ποιος δίνει χρώμα στα ανθρωπάκια γιατρέ μου).
Κατανοώ ότι δεν έχετε κάτι προσωπικό με κανέναν αλλά εαν θεωρείται ότι σε αυτό το site γράφουν γραφικές γατόφιλες ή κολλημένοι χορτοφάγοι ζωόφιλοι γενικώς και αορίστως θεωρώ ότι μας προσβάλλει ή τουλάχιστον με προσβάλλει εμένα αυτή η αντιμετώπιση, ακόμα και εαν δεν διεκδικώ ούτε τη πατρότητα του κειμένου, ούτε μπορώ να κρίνω την επιστημονική του εγκυρότητα, ούτε βέβαια μπορώ εύκολα να αναγνωρίσω προθέσεις σε κείμενα που η ορολογία τους δεν μου είναι οικεία. Αντίθετα στο δικό σας κείμενο μπορώ άνετα να διαβάσω πίσω απο τις γραμμές γιατί στη μεν καλοπροαίρετη εκδοχή του μπορώ να το θεωρήσω ατυχές στη δε κακοπροαίρετη μπορώ να πω ότι έχει έντονα πράσινο χρώμα (κίτρινο θα έλεγα, αλλα ήθελα να είμαι ασορτί με το ύφος του δικού σας).
Υ.Γ. Αλήθεια απο πότε η αναγκαιότητα ύπαρξης του επαγγέλματος ύπαρξης των κτηνιάτρων συνδέεται με τη χορήγηση "εμπορικών" τροφών στα ζώα μας;
Υ.Γ.2 Η παρακάτω παράγραφος του κειμένου αληθεύει ή όχι;
"Πάνω κάτω την ίδια περίοδο η Vaccine Associated Feline Sarcoma Task Force της American Veterinary Association (AVMA), ξεκίνησε διάφορες μελέτες για να ανακαλυφθεί η αιτία για την οποία κάθε χρόνο στις ΗΠΑ 160.000 γάτες αναπτύσσουν ακραίο καρκίνο στα αντίστοιχα σημεία της χορήγησης των εμβολίων (3). Το γεγονός ότι οι γάτοι μπορεί να αναπτύξουν καρκίνο προκαλούμενο από τα εμβόλια αναγνωρίστηκε από κτηνιατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, μέχρι και η Βρετανική Κυβέρνηση το πιστοποίησε με την δική της Ομάδα Εργασίας, που είχε αναλάβει την εργασία να ερευνήσει πάνω στα εμβόλια για σκύλους και γάτες (4), ακόλουθα σε πιέσεις που ασκήθηκαν από το Canine Health Concern. Ποια νομίζετε ότι ήταν η συμβουλή της Task Force της AVMA, των κτηνιατρικών οργανισμών και των κυβερνήσεων; «Συνεχίστε με τους εμβολιασμούς μέχρις ότου να ανακαλυφθεί ποια εμβόλια σκοτώνουν τις γάτες και ποιες γάτες παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να πεθάνουν». Στις ΗΠΑ, στην προσπάθεια να μειώσουν το πρόβλημα, εμβολιάζουν τις γάτες σε σημεία της ουράς ή του ποδιού, με τρόπο ώστε να μπορούν να ακρωτηριάζουν όταν εμφανίζεται ο καρκίνος".
Υ.Γ.3 Θύμωσα πολύ, δεν ζητάω συγνώμη για το ύφος και "ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΠΡΑΣΙΝΗ" ή γενικώς περίεργη, αλλά δεν ανέχομαι να μου χρεώνουν προθέσεις που δεν έχω και γενικά πάντα ευχαριστιέμαι ένα καλό καυγά.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ladycat
Διάσημο μέλος
Η frosso αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 50 ετών και μας γράφει από Χίος (Χίος ). Έχει γράψει 3.628 μηνύματα.
13-09-06
00:27
δηλαδη να μην εμβολιασω την πατουνα που χρειαζετε αντισωματα λογο του οτι μαμα δεν γνωρισε ποτε??? η γιατρος μας την βρηκε υγιεστατη κ θα κανουμε εμβολια τον αλλο μηνα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
isavvas
Λέκτορας Κτηνιατρικής Αναισθησιολογίας ΑΠΘ
Ο isavvas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 55 ετών και μας γράφει από Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 311 μηνύματα.
13-09-06
01:12
Αρχική Δημοσίευση από NERINA:
Αντίθετα, εγώ δεν ευχαριστιέμαι καθόλου να τσακώνομαι! Οι χαρακτηρισμοί για το κείμενο απευθύνονται σε αυτούς που το έγραψαν και όχι σε εσάς που το δημοσιεύσατε. Δεν καταλαβαίνω πώς βγάλατε αυτό το συμπέρασμα. Πώς θα μπορούσα άλλωστε να σας καταλογίσω κάποια πρόθεση, αφού στην αρχή κιόλας του post λέτε ότι το κείμενο σας προβλημάτισε. Εγώ απλά έγραψα τη γνώμη μου.
Σχετικά με τι εμπορικές τροφές απάντησα πιο πάνω.
Αν διαβάσετε προσεκτικότερα το αρχικό σχόλιό μου θα δείτε ότι έγραψα πως το Rimadyl είναι από τα ασφαλέστερα (αν όχι το ασφαλέστερο) στην κατηγορία του. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη αναλγητικά έχουν γνωστές παρενέργειες από τους νεφρούς, το ήπαρ και το αιμοποιητικό σύστημα. Οι παρενέργειες του Rimadyl είναι ελάχιστες παγκοσμίως. Και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.
Σχετικά με την παράγραφο που παραθέτετε:
Σε γενικές γραμμές είναι αλήθεια. Βέβαια ανάπτυξη μετεμβολιακού σαρκώματος (κακοήθους νεοπλασίας) έχει διαπιστωθεί μόνο στη γάτα και όχι στο σκύλο. Έρευνες γίνονται και στη χώρα μας. Κατά πόσο βέβαια η Canine Health Concern «πίεσε» για την ομάδα εργασίας σηκώνει πολύ συζήτηση.
Ψευδείς πληροφορίες. Ποτέ ο AVMA δεν έδωσε τέτοιες οδηγίες. Δείτε εδώ.
Αν ξαναδιαβάσετε προσεκτικότερα το αρχικό σχόλιό μου θα διαπιστώσετε ότι πράγματι το κείμενο είναι επιστημονικά κατάπτυστο. Το κείμενο το βλέπω από επιστημονική πλευρά και μόνο. Κάθε παράγραφός του χωλαίνει σε επιστημονική τεκμηρίωση (όπως σας έδειξα με την παράγραφο που παραθέσατε). Επομένως, το χρώμα του σχολίου μου δεν είναι ούτε πράσινο, ούτε κίτρινο. Είναι το χρώμα της αυστηρής επιστημονικής κρίσης: απλό, καθαρό φως.
Ύστερα από αυτά τα διευκρινιστικά, καλό θα ήταν να αποσύρετε τον προσβλητικό υπαινιγμό για τη χορηγία της Pfizer.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
13-09-06
09:05
Για isavvas
1. Πάντα πίστευα ότι το θέμα δεν είναι μόνο αυτά που λες αλλά και ο τρόπος που τα λες. Από την τελευταία φράση του κειμένου σας δεν πρέκυπτε ότι αναφερόσασταν μόνο σε αυτούς που συνέταξαν το κείμενο, αλλά και σε αυτούς που πιθανόν θα δεχόντουσαν τη λογική του. Δεν ανήκω σε αυτούς χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα συμβεί αυτό αργότερα. Έτσι διεκδίκησα για τον εαυτό μου το δικαίωμα να αποφασίζω εγώ για το ποιοι θα με "χειραγωγήσουν" χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει απαραίτητα να έχω εγώ δίκιο, ούτε ότι όλοι οι άλλοι λένε ανοησίες.
2. Είπατε :"Σε γενικές γραμμές είναι αλήθεια. Βέβαια ανάπτυξη μετεμβολιακού σαρκώματος (κακοήθους νεοπλασίας) έχει διαπιστωθεί μόνο στη γάτα και όχι στο σκύλο. Έρευνες γίνονται και στη χώρα μας. Κατά πόσο βέβαια η Canine Health Concern «πίεσε» για την ομάδα εργασίας σηκώνει πολύ συζήτηση". Αυτό ακριβώς περίμενα να μου απαντήσετε. Όχι ότι έχουν δίκιο ή άδικο αλλά ότι το γεγονός που αναφέρεται στο κείμενο τους δεν είναι αναληθές. Ότι πράγματι υπάρχει ένα τέτοιος προβληματισμός στο χώρο σας. Θεωρώ ότι πέρα απο το δια ταύτα του κειμένου η παράθεση των γεγονότων που στηρίζουν τη λογική του είναι σημαντικό να ξέρει κάποιος που δεν ανήκει στο χώρο σας εαν στηρίζεται σε πραγματικές αιτιάσεις ή αποτελεί αποκύημα φαντασίας "κολλημμένων επιστημόνων" (άλλωστε οφείλω να παραδεχτώ ότι όπως σε όλους τους χώρους, έτσι και στο χώρο της ιατρικής γενικώτερα υπάρχει περίσσευμα του είδους).
3. Είπατε: "Αν ξαναδιαβάσετε προσεκτικότερα το αρχικό σχόλιό μου θα διαπιστώσετε ότι πράγματι το κείμενο είναι επιστημονικά κατάπτυστο. Το κείμενο το βλέπω από επιστημονική πλευρά και μόνο. Κάθε παράγραφός του χωλαίνει σε επιστημονική τεκμηρίωση (όπως σας έδειξα με την παράγραφο που παραθέσατε). Επομένως, το χρώμα του σχολίου μου δεν είναι ούτε πράσινο, ούτε κίτρινο. Είναι το χρώμα της αυστηρής επιστημονικής κρίσης: απλό, καθαρό φως."
Γιατρέ στο κείμενο σας υπάρχουν οι εξής χαρακτηρισμοί: "κείμενο κατάπτυστο, πληροφορίες που παραθέτει φύρδην-μείγδην είναι ελλιπείς, αποσπασματικές και διαστρεβλωμένες, δεν έχει ειρμό και εσωτερική δομή, και βέβαια η μετάφραση είναι απαράδεκτη. Αποτελεί άλλη μια θεωρία συνωμοσίας και η κλασσική πια φράση για πράσινα ανθρωπάκια". Αυτό ήταν που με ενόχλησε. Απο ένα ειδικό του χώρου το τελευταίο που θα περίμενα θα ήταν μια φιλολογική ανάλυση του κειμένου με τη παράθεση μεταφορών και καλολογικών στοιχείων (έχω κόρες στο δημοτικό και έχω ένα επηρεασμό η μάνα). Από τη σημερινή σας απάντηση άλλωστε φαίνεται ότι ναι μεν η ομάδα που δημοσιεύσε το παραπάνω κείμενο μπορεί για σας να καταλήγει σε εσφαλμένα συμπεράσματα, αλλά δεν αποτελεί παρά μια άλλη άποψη για ένα θέμα που έχει μπεί στο χώρο σας και μάλλον έχει ξεπεράσει το επίπεδο του εαν είναι αναγκαίο να ελεχθεί ως βάσιμο ή όχι και είναι στο στάδιο της μερικής παραδοχής (γράφετε: σε γενικές γραμμές είναι αλήθεια).
4. Συμφωνώ ότι έχετε δίκιο να ζητάτε να αποσύρω τον προσβλητικό υπαινιγμό για τη χορηγία της Pfizer, όμως αυτό που με ενόχλησε πολύ είναι ότι αυτή ήταν η μόνη απάντηση που πήρα επί της ουσίας στο αρχικό σας μήνυμα και αφορούσε αυτό το συγκεκριμένο φάρμακο και το κατά πόσο είναι ένα απο τα ασφαλέστερα της κατηγορίας του. Όπως και εσείς λοιπόν έκανα το λάθος να χρεώσω προθέσεις, έστω και εαν λέτε ότι αφορούσε τους συντάκτες του κειμένου. Εαν δείτε τα μηνύματα που ακολούθησαν το δικό σας θα διαπιστώσετε ότι ακριβώς με τη λογική ότι είστε ο πλέον αρμόδιος να απαντήσετε σε αυτά τα θέματα τότε "έτσι είναι εαν έτσι σας αρέσει" (που λέει και ο Σαίξπηρ). Όμως δεν είναι ακριβώς έτσι όπως δείχνει και το σημερινό σας μήνυμα. Και εμένα σε τελική ανάλυση αυτό με ενδιαφέρει. Έχω μια γάτα τον Μαντού (ναι πηρε το όνομα της δοκιμασίας), μπορεί εν δυνάμει να κινδυνεύσει ή όχι; Και αυτό γιατί όλο και περίσσότερο αναπτύσσονται απόψεις περί επιλεκτικού εμβολιασμού των ζώων και πάντα σε συνάρτηση με τις συνθήκες ζωής τους. Θέλω ο γάτος μου να ζήσει και να πεθάνει απο αρρώστεια που την έχει το είδος του, όχι απο αρρώστεια που θα του την κληροδοτήσει και μάλιστα σε ενέσιμη μορφή το δικό μου είδος με τις καλύτερες πάντα των προθέσεων. Και σε αυτό ζήτησα μια απάντηση, πέρα βέβαια απο τη κλασσική σχετικά με την αναγκαιότητα των εμβολίων, γιατί δεν είναι αυτό το οποίο πια αμφισβητείται μόνο, ούτε και η αποτελεσματικότητα τους, αλλά το κατά πόσο μπορεί να κληροδοτήσουν στα ζώα μας νέου τύπου αρρώστειες. Γιατί τότε όπως καταλαβαίνετε θα πρέπει να ψάξουμε να βρούμε κάποιον που θα μας σώσει απο τους σωτήρες και μάλλον θα είναι αργά και για μας και για τα ζώα μας.
1. Πάντα πίστευα ότι το θέμα δεν είναι μόνο αυτά που λες αλλά και ο τρόπος που τα λες. Από την τελευταία φράση του κειμένου σας δεν πρέκυπτε ότι αναφερόσασταν μόνο σε αυτούς που συνέταξαν το κείμενο, αλλά και σε αυτούς που πιθανόν θα δεχόντουσαν τη λογική του. Δεν ανήκω σε αυτούς χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα συμβεί αυτό αργότερα. Έτσι διεκδίκησα για τον εαυτό μου το δικαίωμα να αποφασίζω εγώ για το ποιοι θα με "χειραγωγήσουν" χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει απαραίτητα να έχω εγώ δίκιο, ούτε ότι όλοι οι άλλοι λένε ανοησίες.
2. Είπατε :"Σε γενικές γραμμές είναι αλήθεια. Βέβαια ανάπτυξη μετεμβολιακού σαρκώματος (κακοήθους νεοπλασίας) έχει διαπιστωθεί μόνο στη γάτα και όχι στο σκύλο. Έρευνες γίνονται και στη χώρα μας. Κατά πόσο βέβαια η Canine Health Concern «πίεσε» για την ομάδα εργασίας σηκώνει πολύ συζήτηση". Αυτό ακριβώς περίμενα να μου απαντήσετε. Όχι ότι έχουν δίκιο ή άδικο αλλά ότι το γεγονός που αναφέρεται στο κείμενο τους δεν είναι αναληθές. Ότι πράγματι υπάρχει ένα τέτοιος προβληματισμός στο χώρο σας. Θεωρώ ότι πέρα απο το δια ταύτα του κειμένου η παράθεση των γεγονότων που στηρίζουν τη λογική του είναι σημαντικό να ξέρει κάποιος που δεν ανήκει στο χώρο σας εαν στηρίζεται σε πραγματικές αιτιάσεις ή αποτελεί αποκύημα φαντασίας "κολλημμένων επιστημόνων" (άλλωστε οφείλω να παραδεχτώ ότι όπως σε όλους τους χώρους, έτσι και στο χώρο της ιατρικής γενικώτερα υπάρχει περίσσευμα του είδους).
3. Είπατε: "Αν ξαναδιαβάσετε προσεκτικότερα το αρχικό σχόλιό μου θα διαπιστώσετε ότι πράγματι το κείμενο είναι επιστημονικά κατάπτυστο. Το κείμενο το βλέπω από επιστημονική πλευρά και μόνο. Κάθε παράγραφός του χωλαίνει σε επιστημονική τεκμηρίωση (όπως σας έδειξα με την παράγραφο που παραθέσατε). Επομένως, το χρώμα του σχολίου μου δεν είναι ούτε πράσινο, ούτε κίτρινο. Είναι το χρώμα της αυστηρής επιστημονικής κρίσης: απλό, καθαρό φως."
Γιατρέ στο κείμενο σας υπάρχουν οι εξής χαρακτηρισμοί: "κείμενο κατάπτυστο, πληροφορίες που παραθέτει φύρδην-μείγδην είναι ελλιπείς, αποσπασματικές και διαστρεβλωμένες, δεν έχει ειρμό και εσωτερική δομή, και βέβαια η μετάφραση είναι απαράδεκτη. Αποτελεί άλλη μια θεωρία συνωμοσίας και η κλασσική πια φράση για πράσινα ανθρωπάκια". Αυτό ήταν που με ενόχλησε. Απο ένα ειδικό του χώρου το τελευταίο που θα περίμενα θα ήταν μια φιλολογική ανάλυση του κειμένου με τη παράθεση μεταφορών και καλολογικών στοιχείων (έχω κόρες στο δημοτικό και έχω ένα επηρεασμό η μάνα). Από τη σημερινή σας απάντηση άλλωστε φαίνεται ότι ναι μεν η ομάδα που δημοσιεύσε το παραπάνω κείμενο μπορεί για σας να καταλήγει σε εσφαλμένα συμπεράσματα, αλλά δεν αποτελεί παρά μια άλλη άποψη για ένα θέμα που έχει μπεί στο χώρο σας και μάλλον έχει ξεπεράσει το επίπεδο του εαν είναι αναγκαίο να ελεχθεί ως βάσιμο ή όχι και είναι στο στάδιο της μερικής παραδοχής (γράφετε: σε γενικές γραμμές είναι αλήθεια).
4. Συμφωνώ ότι έχετε δίκιο να ζητάτε να αποσύρω τον προσβλητικό υπαινιγμό για τη χορηγία της Pfizer, όμως αυτό που με ενόχλησε πολύ είναι ότι αυτή ήταν η μόνη απάντηση που πήρα επί της ουσίας στο αρχικό σας μήνυμα και αφορούσε αυτό το συγκεκριμένο φάρμακο και το κατά πόσο είναι ένα απο τα ασφαλέστερα της κατηγορίας του. Όπως και εσείς λοιπόν έκανα το λάθος να χρεώσω προθέσεις, έστω και εαν λέτε ότι αφορούσε τους συντάκτες του κειμένου. Εαν δείτε τα μηνύματα που ακολούθησαν το δικό σας θα διαπιστώσετε ότι ακριβώς με τη λογική ότι είστε ο πλέον αρμόδιος να απαντήσετε σε αυτά τα θέματα τότε "έτσι είναι εαν έτσι σας αρέσει" (που λέει και ο Σαίξπηρ). Όμως δεν είναι ακριβώς έτσι όπως δείχνει και το σημερινό σας μήνυμα. Και εμένα σε τελική ανάλυση αυτό με ενδιαφέρει. Έχω μια γάτα τον Μαντού (ναι πηρε το όνομα της δοκιμασίας), μπορεί εν δυνάμει να κινδυνεύσει ή όχι; Και αυτό γιατί όλο και περίσσότερο αναπτύσσονται απόψεις περί επιλεκτικού εμβολιασμού των ζώων και πάντα σε συνάρτηση με τις συνθήκες ζωής τους. Θέλω ο γάτος μου να ζήσει και να πεθάνει απο αρρώστεια που την έχει το είδος του, όχι απο αρρώστεια που θα του την κληροδοτήσει και μάλιστα σε ενέσιμη μορφή το δικό μου είδος με τις καλύτερες πάντα των προθέσεων. Και σε αυτό ζήτησα μια απάντηση, πέρα βέβαια απο τη κλασσική σχετικά με την αναγκαιότητα των εμβολίων, γιατί δεν είναι αυτό το οποίο πια αμφισβητείται μόνο, ούτε και η αποτελεσματικότητα τους, αλλά το κατά πόσο μπορεί να κληροδοτήσουν στα ζώα μας νέου τύπου αρρώστειες. Γιατί τότε όπως καταλαβαίνετε θα πρέπει να ψάξουμε να βρούμε κάποιον που θα μας σώσει απο τους σωτήρες και μάλλον θα είναι αργά και για μας και για τα ζώα μας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
isavvas
Λέκτορας Κτηνιατρικής Αναισθησιολογίας ΑΠΘ
Ο isavvas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 55 ετών και μας γράφει από Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 311 μηνύματα.
13-09-06
11:29
Αρχική Δημοσίευση από NERINA:
Κλείνοντας το θέμα: Δεν πρόκειται για φιλολογικούς χαρακτηρισμούς. Ένα κείμενο χωρίς ειρμό απλά δεν είναι επιστημονικό. Η δε μετάφραση διαστρεβλώνει το νόημα, αφού δεν αποδίδει σωστά την ορολογία.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Ο Thanasis46 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1.807 μηνύματα.
13-09-06
15:44
Οταν κρίνεται το περιεχόμενο ενός τέτοιου κειμένου δεν δημιουργείται ο κίνδυνος να κριθεί λάθος;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Petrcat
Εκκολαπτόμενο μέλος
Ο Petrcat αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 45 ετών. Έχει γράψει 166 μηνύματα.
13-09-06
16:13
WOW!!! Τι τεράστιο κείμενο ήταν αυτό;
Γιατί ρε παιδιά επιμένετε να αναδημοσιεύετε ό,τι βρείτε να κυκλοφορεί στο Internet (και είναι πολλααααααα), ατόφιο και υπερμεγέθες;
Καλύτερα να τεθεί προσ.προβληματισμός με link στην πηγή, και όποιος έχιε όρεξη ας το διαβάσει. Κι αυτό, γιατί παρόλο που ήταν αντιγραφή, η γράφουσα τελικά προσβλήθηκε και θύμωσε και ευχαριστιέται και τον καυγά (όπως είπε μόνη της) Άλλοι πάλι όχι,
.
Δεν κατάλαβα γιατί μπήκε εδώ. Για να μας πείσει να μην εμβολιάζουμε τις γάτες μας;
Γιατί ρε παιδιά επιμένετε να αναδημοσιεύετε ό,τι βρείτε να κυκλοφορεί στο Internet (και είναι πολλααααααα), ατόφιο και υπερμεγέθες;
Καλύτερα να τεθεί προσ.προβληματισμός με link στην πηγή, και όποιος έχιε όρεξη ας το διαβάσει. Κι αυτό, γιατί παρόλο που ήταν αντιγραφή, η γράφουσα τελικά προσβλήθηκε και θύμωσε και ευχαριστιέται και τον καυγά (όπως είπε μόνη της) Άλλοι πάλι όχι,
.Δεν κατάλαβα γιατί μπήκε εδώ. Για να μας πείσει να μην εμβολιάζουμε τις γάτες μας;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
