Επιθετικότητα ενήλικης γάτας

Απάντηση: Ο γατος μου με φοβαται και επιτιθεται συνεχεια!

Κατι ακομα.Μην προσπαθειτε να τον προσεγγιζετε και να τον χαιδευετε με το ζορι.Εχω παρομοιο προβλημα με τον μικρο και δεν με αφηνει να τον αγγιζω.Σιγα σιγα θα με εμπιστευτει και θα ερθει απο μονος του. Επισης αποκλειστε και το ενδεχομενο καπου να ποναει και να φερεται με αυτο τον τροπο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
παιξε αρκετα μαζι του με φτερο , -σχοινακι ....η με οτι του αρεσει....μεχρι να κουραζεται ...να του φωναζεις μονο οταν σε πειραζει... ο αρρωβανιαστικος σου ας μην ασχολειτε καλυτερα μαζι του μεχρι να επανελθει.... και θα του δεινεις λιχουδιες μονο οταν ειναι καλος....\
θα επανελθει σιγουρα αλλα θελει προσπάθεια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Ο γάτος μου με φοβάται και επιτίθεται συνέχεια!

Καλή μου, σίγουρα ο γατούλης είναι στρεσαρισμένος, όπως είπαν και τα παιδιά παραπάνω! Τι ηλικία έχει ακριβώς;
Λοιπόν, εμένα όταν με παραμονεύουν είναι για παιχνίδι. Μήπως όμως είναι αρκετά μικρούλης κι ακόμη δεν ελέγχει καλά τη δύναμη που βάζει; Είσαι σίγουρη πως τα κάνει όλα από νεύρα; Θα έλεγα να του δώσεις χρόνο. Και αν μπορεί ο αρραβωνιαστικός σου να μην του φωνάζει. Νομίζω πως σε αυτή τη φάση τα μαλώματα θα επιδεινώσουν την κατάσταση και όχι το αντίθετο. Τα χέρια σου δεν θα τον αφήνεις να τα πλησιάζει. Ή φόρα γάντια όταν παίζετε έτσι.
Μου θυμίζει η περίπτωση πολύ τον Ορφέα, τον πήρα όταν ήταν 5 μηνών. Πρώτα δέθηκε πολύ με τη γατούλα μου και μετά με εμάς. Η Μίσι είχε μεγαλώσει μαζί μας και ήξερε όταν δάγκωνε να ελέγχει τη δύναμή της. Ο Ορφέας πάλι όχι. Και απλά δεν του έδινα τα χέρια μου, ή όταν ορμούσε το έπαιρνα πολύ προσεκτικά. Δεν χρειάζεται πάντα να τον μαλώσεις, θα λάβει το μήνυμα πως εσύ δεν του δίνεις τα χέρια σου. Επιπλέον όσον αφορά τον φόβο. Κι ο δικός μου χέζεται. Ειδικά τώρα το καλοκαίρι και τα δύο φοβούνται τις σαγιονάρες! Χεχε! Μήπως παίζει κάτι τέτοιο και με εσάς;
Ακόμη είναι από τα γατιά που αναζητούν μόνα τους τα χάδια ή περιμένει εσύ να του τα δώσεις; Εμένα η μία τα ζητάει μόνη της. Ο άλλος όμως όχι πάντα. Οπότε σήμερα ας πούμε πήγα εκεί που ξάπλωνε κι άρχισε τα ζυμώματα και τα χουρχουρητά. Πρέπει απλά να βρείτε τον τρόπο σας. Και ίσως με τον τρόπο του να θέλει να σου δείξει πως θέλει παρέα. Σου φαίνεται πιθανό κάτι τέτοιο; Μπορεί να θέλει απλά ένα δεύτερο γατάκι να παίζει! ;) Αλλά σιγά σιγά, μην του πέσουν όλες οι αλλαγές μαζί!
Πάντως συνιστώ ψυχραιμία! Κι ο δικός μου τουλάχιστον ένα μήνα μετά τη στείρωση ήταν περίεργος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αυτο με τις σαγιοναρες ειναι γεγονος.. Ακομα εχω παρατηρησει οτι μου την πεφτει πιο εντονα οταν τα νυχια μου ειναι βαμενα! Ειναι 13 μηνων... Εχτες παντως του εφτιαξα μια μπαλα απο αλουμινοχαρτο! Δεν σταματησε ποτε!!! Επαιζε μεχρι που ελιωσε στο πατωμα απο το λαχανιασμα!!! Του εφτιαξα κ ενα προσωρινο κουτακι απο χαρτοκουτο με μια πορτα κ μερικες τρυπες για να παρακολουθει.. Οσες φορες τον εψαχνα ηταν εκει μεσα. Οσο για χαδια, οταν αραζει κ πας να τον ακουμπησεις, δαγκωνει και σε αρπαζει σαν ποντικι! Σημερα που δεν του εδινα σημασια ολη μερα, ηρθε κ τριφτηκε γ μερικα δευτερολεπτα στα ποδια μου. Καποια στιγμη εκει που κοιμομουν εκανε επιθεση στα ποδια μου αλλα ειχα εναν τσιγκινο κουμπαρα με κερματα μεσα, τον κουνησα δυνατα, και εξαφανιστηκε μεσα στο κουτι του... Νομιζω αρχιζει και μπαινει σε μια σειρα...
Το θεμα ειναι οτι τωρα θα φυγω τριημερο κ θα τον αφησω μονο του... Ελπιζω να βρει τον χρονο του, να εξερευνησει το σπιτι, να βρει τις γωνιες του και την βολη του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Ο γάτος μου με φοβάται και επιτίθεται συνέχεια!

Όλα να σας πάνε καλά! Θα το δεις, τον χρόνο του θέλει! :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Ο γάτος μου με φοβάται και επιτίθεται συνέχεια!

Λοιπον! ο φιλος μου εχει αρχισει κ ηρεμει... εχει σταματησει να αντιδρα οταν ακουει αλλα γατια απο εξω... εχει μαθει στις ωρες του φαγητου του παλι κ ετσι δεν εχουμε πολλα δαγκωματα γ αυτον τον λογο. (αν κ εχουμε πολλα νιαουρισματα. εχει αρχισει κ πειναει πολυ!). κ πλεον οταν τον πιανει η τρελα του (περιπου 2-3 φορες τη μερα μονο) του τραβαω τη προσοχη με ενα ...... φερμουαρ! εσπασα ενα φερμουαρ τις προαλλες κ μου επεσε κατω.. απο τοτε κανει σαν τρελος! το βαζει στο στομα του, τρεχει, το πετα στον αερα κ το κυνηγα... χαδια ακομα δεν τα δεχεται..... αλλα καθε πρωι που ξυπναμε κανει κατι γργργργργργρ κ μας τριβεται στα ποδια (πιο πολυ γ το φαι το κανει αλλα χαλαλι του!)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Ο γάτος μου με φοβάται και επιτίθεται συνέχεια!

Πολύ όμορφα νέα! Να δεις που θα τα πηγαίνετε όλο και καλύτερα! Μερικές γάτες θέλουν περισσότερο χρόνο! :D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επίθεση σε όλους

Εχει εμφανιστει πριν μερικους μηνες μια γατουλινα μικρη και την φροντιζω και αυτην. Αλλα ενα κακο βρε παιδι μου δεν αντεχει κανενα αλλο γατο η γατα διπλα της. Ολους τους φοβεριζει και τους επιτειθεται χωρις λογο. Ενα κχχχ :spell: και ολοι γινονται καπνος. Ενω ειναι ημερη σχετικα δηλαδη την χαιδευω αλλα και αυτο οποτε θελει:) οποτε δεν γουσταρει αγριευει και με γρατσουναει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μήπως είναι διασταύρωση με τίγρη;;

Καλησπέρα φίλοι μου γατόφιλοι, είμαι γατόφιλος χρόνια, να σκεφτείτε είχα έναν πανέμορφο καλόψυχο γατούλη 15 χρόνια και μου πέθανε το 2012. Τώρα όμως έχω μια γάτα η οποία είναι ιδιαίτερα άγρια και επιθετική και επειδή είμαι στο μεταίχμιο να την εγκαταλείψω, ήθελα τη γνώμη σας, μήπως και τελικά δεν το κάνω.
Είναι θηλυκιά, 10 μηνών και την πήρα 30-40 ημερών από ένα κήπο στη Χαλκιδική. Τις πρώτες μέρες ήτανε φιλικό γατάκι αλλά ήδη μετά το τέλος της πρώτης βδομάδας φάνηκαν τα άγρια ένστικτά της...Εύκολα και στην πρώτη ευκαιρία θα δαγκώσει, θα γρατζουνίσει, θα δείξει δόντια κάνοντας "χχχχχχ"...Έλεγα στην αρχή ότι ήτανε μικρό και θα μάθει αλλά έχω δοκιμάσει πολλά χωρίς αποτέλεσμα ως τώρα (και μάλιστα χειροτερεύει). Καταρχάς τη στείρωσα όταν ήτανε 6 μηνών. Κατά δεύτερο προσπάθησα να την εκπαιδεύσω με νεροπίστολο, με το να την κλείνω σε δωμάτιο, φωνάζοντας απότομα "μηηηηη", χτυπώντας δοχείο με νομίσματα...Τίποτα. Πάλι αν προσπαθήσω να την πιάσω θα με δαγκώσει με μανία. Ζω με τη μαμά μου και τη γιαγιά μου και σε αυτές φέρεται ακόμα πιο επιθετικά, ορμάει και δαγκώνει τα πόδια της μαμάς μου..όσο για την καημένη τη γιαγιά μου την έχει γδάρει ουκ ολίγες φορές, στα καλά καθούμενα όταν κοιμάται ή όταν απλά κάθεται, ορμαει και τη γρατζουνάει και τρέχει αίμα πολύ. Φοβάμαι δηλαδή και μήπως της κάνει κάνα μεγαλύτερο κακό...:(
Πραγματικά δεν ξέρω τι να κάνω. Η μόνη περίπτωση που βγάζει τρυφερότητα αυτή η γάτα είναι όταν γυρίζουμε στο σπίτι, οπότε τρίβεται για να της βάλουμε να φάει. Επίσης όταν κοιμάται μερικές φορές με αφήνει να τη χαϊδεύω (μέχρι να της τη δώσει και να με δαγκώσει πάλι).
Έχετε κάποια ιδέα; Πιστεύετε έχει ελπίδα να αλλάξει ή θα μείνει για πάντα έτσι άγρια λόγω ενστίκτων; :confused:

Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Μήπως είναι διασταύρωση με τίγρη;;

Καλησπερα. Επειδη εχεις την γατουλα απο μωρο και δεν μεγαλωσε με αλλες γατουλες δεν προλαβε να κοινωνικοποιηθει. Ειχα και εγω προβλημα παρομοιο οταν ηταν πιο μικρη η δικη μου γιατι και εγω την βρηκα δεκα ημερων.με υπομονη ομως και διαφορα κολπα εχει αλλαξει τελειως.δεν θελει χαδια αλλα ουτε με δαγκωνει ουτε με γρατζουναει.εχεις προσπαθησει να παιξετε;δηλαδη μηπως βαριεται;ισως αν ασχολεισαι αρκετα μαζι τξς μεσα στην ημερα χωρις να τη χαιδευεις, να της φευγει η ενταση και να χαλαρωνει.θα μπορουσες να παρεις πληροφοριες και απο κτηνοατρο.ελπιζω να χαλαρωσει η γατουλα σου και να τα βρειτε.παντως ειναι κριμα να την αφησεις εξω αφου την εχεις απο μωρο και δεν ξερει να ζει εξω με ολους τους κινδυνους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
΄Οπως πολύ σωστά έγραψε η Κωνσταντίνα το πρόβλημα της επιθετικότητας της γατούλας σου, εκτός του οτι όταν την υιοθέτησες ήταν πολύ μωρό και δεν είχε προλάβει να κοινωνικοποιηθεί, πιθανότατα οφείλεται στο οτι δεν δραστηριοποιείται αρκετά. Θα πρέπει να αφιερώνεις χρόνο καθημερινά στο παιχνίδι μαζί της. Υπ'όψη οτι 10 μηνών, βρίσκεται ακόμα σε "παιδική" ηλικία κι ας είναι στειρωμένη. Κι όταν δεν παίρνεις εσύ την πρωτοβουλία να αρχίσεις το παιχνίδι, απλώς θα το κάνει εκείνη, να τραβήξει την προσοχή με κάθε τρόπο.
Παίρνοντας παράδειγμα τη δική μου, αν κάποια μέρα τυχαίνει να μην παίξουμε αρκετά μαζί της, τότε γίνεται υπερκινητική, ορμάει στα πόδια και δαγκώνει, κάνει και ζημιές. Αλλά κι εγώ παίρνω το "μήνυμα" που μου υπενθυμίζει, την βουτάω και αλλάζουμε τα φώτα η μια στην άλλη, τη γυρίζω ανάποδα και τη γαργαλάω στην κοιλίτσα, εκείνη με δαγκώνει όπου βρει (και μάλιστα ξέρει το διαβολάκι πού είναι τα πιο μαλακά σημεία:/:) κι έτσι εξαντλείται και ηρεμεί. Και βέβαια αρκετές φορές δεν φεύγω αλώβητη από αυτό το παιχνίδι. Όλο και κάποια δαγκωνιά, όλο και κάποια γρατσουνιά με τα νυχάκια θα μου καταφέρει, αφήνοντας τα "αποτυπώματά" της στα χέρια και στα πόδια μου. Όμως ξέρω οτι το κάνει επειδή το ίδιο θα έκανε φυσιολογικά σ'ένα αδερφάκι της, αν είχα κι άλλη γάτα, αλλά τώρα μόνο εμένα έχει να ικανοποιώ την ανάγκη της που δεν είναι να με κατασπαράξει, αλλά απλώς να παίξει κι εγώ με ευελιξία να αποφεύω τους τραυματισμούς:P

Τώρα για την εκπαίδευση που λες, όλοι μας λίγο -πολύ το έχουμε προσπαθήσει, για να συνειδητοποιήσουμε λίαν συντόμως οτι η γάτα δεν είναι σκύλος και δεν εκπαιδεύεται. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι εκείνη να εκπαιδεύει εμάς στο να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες της, κι εκείνη αν θέλει υπακούει και μας κάνει το χατήρι:P

Και βέβαια δεν γίνεται λόγος να την εγκαταλείψεις,πώς σου κάνει καρδιά? :(
Σκέφτεσαι πώς θα επιβιώσει, αφού δεν είναι μαθημένη και το "έξω" είναι ένα εχθρικό περιβάλλον γι αυτήν?:/:
Δοκίμασε να παίζεις περισσότερο και να δίνεις διέξοδο στην ενεργητικότητά της και λίγο λίγο θα δεις οτι θα αρχίσει να αλλάζει, θα υποχωρήσει η επιθετικότητα και θα γίνει περισσότερο τρυφερή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καταρχάς, σας ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον και την αμεσότητα των απαντήσεων σας. Ήθελα να πω ότι δεν θα έμπαινα καν στη διαδικασία σκέψης να την αφήσω, αν δεν κινδύνευε η γιαγιά μου...Την έχει γδάρει και και δύσκολα επουλώνονται αυτές οι πληγές που της έχει κάνει, επίσης φοβάμαι μην της βγάλει κάνα μάτι ενώ κοιμάται. Δεν ξέρω γιατί την έχει βρει έτσι εύκολο στόχο, μήπως επειδή νιώθει ότι είναι όντως ανυπεράσπιστη; Εκεί προβληματίζομαι τι να κάνω, γενικά προσέχουμε να έχει κλείσει η πόρτα του δωματίου της αλλά και πάλι μπορεί κάποια στιγμή να ανοίξει και να τρυπώσει μέσα η γατούλα :worry:
Όσο για το παιχνίδι, ήδη την παίζω αρκετά αλλά θα το αυξήσω. Επίσης ο κτηνίατρος χθες μου έδωσε κάτι χαπάκια anti-stress, συμπληρώματα διατροφής...Για να δούμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλημέρα. Η γατούλα σου επιτίθεται στη γιαγιά σου γιατί αισθάνεται τον φόβο της και έτσι αυτομάτως γίνεται το θήραμα. Επίσης μπορεί να την έχει μαλώσει και εκείνη από άχτι της κάνει επίθεση. Είναι στη φύση τους αυτό, δεν αλλάζει. Σου προτείνω να την περιορίσεις από τη γιαγιά σου. Προσπάθησε να βρεις το ''κουμπί'' της, βρες με υπομονή και επιμονή τη μέση λύση. Αφού είχες πάντα γατάκι πάει να πει πως τα αγαπάς και είναι αμαρτία να την αφήσεις για οποιοδήποτε λόγο. :cry_x::no:Για ΟΛΑ υπάρχει λύση, αρκεί να θες να τη βρεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Μήπως είναι διασταύρωση με τίγρη;;

Χωρίς να ξέρω πολλά, καθώς τώρα με μαθαίνει κάποια πράγματα η δική μου, έχω παρατηρήσει όταν της κόβω τα νύχια οι γρατσουνιές που μου κάνει είναι πιο μικρές. Φαντάζομαι πως δεν θα σ' αφήσει να τις τα κόψεις αλλά ο κτηνίατρος θα το κάνει. Εγώ της τα κόβω κάθε μήνα, μπορεί και δύο φορές.
Επίσης, καλό θα ήταν, όπως λένε και παραπάνω, να μην έρχεται σε επαφή με τη γιαγιά και γενικά να έχεις περιορισμένη τη γάτα, ώστε να χρησιμοποιεί συγκεκριμένα δωμάτια του σπιτιού.
Δεν ξέρω μήπως παίζει ρόλο και η τροφή της, έχω ακούσει ότι κάποιες δίνουν περισσότερη ενέργεια από όσο χρειάζεται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Μήπως είναι διασταύρωση με τίγρη;;

Σας ευχαριστώ και πάλι, με κάνατε να αναθαρρήσω και να προσπαθήσω εκ νέου, ίσως αυτά χρειαζόμουνα να ακούσω :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Μήπως είναι διασταύρωση με τίγρη;;

Εμένα ο γάτος μου είναι θεότρελος παίζει πολύ άγαρμπα με αποτέλεσμα να με γεμίζει γρατσουνιές!
Λοιπόν μια μέρα εκεί που παίζαμε και ξεθεώθηκε (μετά από πολλές ώρες :mad: ) άρχισα να τον χαϊδεύω στα πατουσάκια, σιγά σιγά με άφηνε να του τα ζουλήξω και δεν ξυπνούσε, εκεί βρήκα ευκαιρία να του κόψω τα νύχια! δεν πήρε χαμπάρι τίποτα! Μόλις ξύπνησε κατάλαβε πως δεν έχει νύχια αλλά δεν τον ένοιαζε!
Τώρα με το μέγεθος που έχουν τα νύχια του δεν μπορεί να με γρατζουνίσει και έτσι μπορούμε να παίζουμε όλη την ώρα έτσι όπως θέλει!
Νομίζω ότι αυτή η λύση θα σε έσωνε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και βέβαια αξίζει να προσπαθήσεις για την γατούλα σου που κακά τα ψέματα είσαι η οικογένεια της, από εσένα βασίζεται, μόνο εσένα έχει και έχει μάθει να ζει μέσα σε σπίτι παρέα με ανθρώπους που τη φροντίζουν. Δεν το έχεις περάσει μόνο εσύ και θα το ξεπεράσεις όπως όλοι. Θα χαρώ να ακούσω μετά από καιρό πως τα βρήκατε. Επίσης να ξέρεις πως αισθάνεται τα συναισθήματα σου. Γι' αυτό πρέπει να της μιλάς ήρεμα, να είσαι ήρεμος αλλά και αποφασιστικός. Αφιέρωσε της χρόνο και δοκίμασε αυτά που λένε και οι υπόλοιποι που έχουν παρόμοιες εμπειρίες. Σίγουρα θα τα βρείτε και όλα θα είναι τέλεια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Μήπως είναι διασταύρωση με τίγρη;;

φιλε γατοφιλε καλησπερα κι απο εμενα.
ειμαι νεα γατομαμα και πιστεψε με εριξα αρκετο κλαμα μεχρι να καταλαβω γιατι η γατα μου λυσσαει μες στο σπιτι ενω εχει τοσα παιχνιδια. εκανε οτι δεν επρεπε να κανει με κινδυνο της δικης της ακεραιοτητας και της δικης μου ψυχραιμιας. βεβαια δεν ηταν επιθετικη με την εννοια που λες εσυ οποτε δε θα κανω την εξυπνη :p
τελικα αποφασισα να το παρω πιο χαλαρα και να δω με ποια παιχνιδια παθιαζεται κι ετσι κι εγω την εξουθενωνω ενα μισαωρο με παιχνιδι και μετα παει μονη της και κουλουριαζεται διπλα μας μετα με τις ωρες...!
και μαλλον οσο ειναι ακομη μικρα, ισως και μεχρι 2 ετων εχω ακουσει, οσο παιχνιδι κι αν νομιζουμε πως τους αρκει κανουμε λαθος. οποτε βρες τα κουμπια της και τρεχε την εσυ ;)
καποια στιγμη θα κουραζεται και θα χαλαρωνει απο μονη της υποθετω..

σιγουρα κι εσυ το να την αφησεις το σκεφτηκες πανω στην απελπισια σου, οπως εκανα κι εγω, αλλα βλεποντας τα ματακια της δε μου παει καρδια με τιποτα γιατι την αγαπαω ηδη, οπως απο οτι εχω καταλαβει αγαπας κι εσυ το δικο σου!

καλη τυχη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Μήπως είναι διασταύρωση με τίγρη;;

Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες! Το μωράκι σου σε αγαπά και θα στο ανταποδίδει καθημερινά! Όντως, μερικά γατούλια είναι πιο επιθετικά, αλλά θα ηρεμήσει και με τον καιρό, μικρό είναι ακόμη. Με την αγάπη σου όλα θα γίνουν! Και, κακά τα ψέματα, όσο περισσότερο ασχολούμαστε μαζί τους, τόσο καλύτερα "επικοινωνούμε" κιόλας. Προμηθεύσου με φλις γάντια (που προστατεύουν αρκετά από δαγκώματα και γρατζουνιές) και υπομονή και όλα θα πάνε καλά! :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συνοψίζουμε λοιπόν:
-περισσότερο παιχνίδι και ενασχόληση μαζί της
-προσωρινός αποκλεισμός από το δωμάτιο της γιαγιάς
-και κόψιμο νυχιών, όπως πολύ σωστά προείπε και η "anna 2012"και ο "georgetam"
Της δικής μου της τα έκοβε στην αρχή η κτηνίατρος απ'όταν ήταν μικρούλα και μετά έμαθα κι εγώ και της κόβω τις άκρες των νυχιών μόνο των μπροστινών ποδιών κάθε 15-20 ημέρες. Και βέβαια όχι όταν είναι σε πλήρη εγρήγορση, αλλά όταν είναι μισο-κοιμισμένη πάνω μου και μου κάθεται;)
Υπάρχουν ειδικά ψαλιδάκια γι'αυτό, αλλά για αρχή μη δοκιμάσεις μόνος σου, άσε τον κτηνίατρο να το κάνει καλύτερα. Και θα δεις οτι και το δέρμα της γιαγιάς θα απαλλαχτεί από τις πληγές, κι εσένα θα σου φύγει μεγάλο μέρος από το άγχος και σιγά-σιγά και μέσα σε λιγώτερο τεταμένο περιβάλον, θα ηρεμήσει και η γατούλα:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top