Επιτέλους, στειρώθηκε η Vison μας!!!!

[Julian]

Και είμαι πολύ ενθουσιασμένη γι' αυτό!!!!!!!!!
Είχαμε αργήσει πάρα πολύ τη στείρωσή της, γιατί λανθασμένα πιστεύαμε πως το γεγονός ότι έχει ήπιους και σπάνιους οίστρους δείχνει πως δεν πειράζει να μη στειρωθεί. Αρσενικό μέχρι πριν λίγους μήνες στο σπίτι δεν είχαμε, και το κυριότερο πρόβλημά μας (που συνεχίζει να υφίσταται, αλλά θα το ανοίξω σε άλλο topic): δεν είχαμε βρει έμπιστο κτηνίατρο για να την αναλάβει. Με τόσα που έχω ζήσει - ακούσει - δει, φοβόμουν. Τώρα όμως, όλα αυτά είναι παρελθόν! Το ζωάκι είναι επιτέλους ασφαλές και ήσυχο...
Σήμερα είναι η πρώτη ημέρα μετά την επέμβαση. Η κτηνίατρος ήθελε να την κρατήσει εκεί το βράδυ, αλλά δεν άντεχα στην ιδέα ότι θα ξυπνούσε σε ξένο περιβάλλον (παρ'ότι ασφαλές για εκείνη), ήθελα να την περιποιηθώ μέχρι να ξυπνήσει πλήρως. Τι περιποίηση δηλαδή; Να αλλάζω εγκαίρως τις πετσετούλες που λέρωνε με τσισάκια... και να το χαιδεύω στο προσωπάκι...όχι τίποτα σπουδαίο!
Σήμερα απλώς το λυπάται η ψυχή μου, γιατί σίγουρα όλο αυτό που έγινε είναι αδιαμφισβήτητα για το καλό του -και ας μην το ξέρει τώρα το ίδιο- αλλά είναι πονεμένο, με δυσκολία μετακινείται. Το καημενάκι μου, μέσα στον πόνο του πήγε στην άμμο για να κάνει κακάκια -πρώτη φορά δεν τα σκέπασε, αυτό δείχνει ότι δεν μπορεί πολλά πολλά- και όποτε πάει να το πλησιάσει ο μικρός του κάνει "χου". Η κτηνίατρος του έδωσε αντιβίωση και θα του δίνουμε κι εμείς μικρές δόσεις για 8 ημέρες, αλλά για παυσίπονο δεν είπε τίποτα. Την έπαιρνε χθες αλλά δεν κατάφερα να τη βρω να τη ρωτήσω.
Δεν χρειάζεται το ζωάκι κάτι σαν παυσίπονο;; Αφού το βλέπω, είναι μαραμένο. Ήπιε νερό, αλλά δε θέλει να φάει τίποτα ακόμη, ούτε καν μαύρο ψωμί (που στα κανονικά του κάνει σαν τρελό!). Για πόσες μέρες θα είναι σ' αυτήν την κατάσταση;
Έχω χρόνια να στειρώσω ζωάκι, και έχω ξεχάσει όλη τη διαδικασία...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[natalouko]

Και είμαι πολύ ενθουσιασμένη γι' αυτό!!!!!!!!!
Είχαμε αργήσει πάρα πολύ τη στείρωσή της, γιατί λανθασμένα πιστεύαμε πως το γεγονός ότι έχει ήπιους και σπάνιους οίστρους δείχνει πως δεν πειράζει να μη στειρωθεί. Αρσενικό μέχρι πριν λίγους μήνες στο σπίτι δεν είχαμε, και το κυριότερο πρόβλημά μας (που συνεχίζει να υφίσταται, αλλά θα το ανοίξω σε άλλο topic): δεν είχαμε βρει έμπιστο κτηνίατρο για να την αναλάβει. Με τόσα που έχω ζήσει - ακούσει - δει, φοβόμουν. Τώρα όμως, όλα αυτά είναι παρελθόν! Το ζωάκι είναι επιτέλους ασφαλές και ήσυχο...
Σήμερα είναι η πρώτη ημέρα μετά την επέμβαση. Η κτηνίατρος ήθελε να την κρατήσει εκεί το βράδυ, αλλά δεν άντεχα στην ιδέα ότι θα ξυπνούσε σε ξένο περιβάλλον (παρ'ότι ασφαλές για εκείνη), ήθελα να την περιποιηθώ μέχρι να ξυπνήσει πλήρως. Τι περιποίηση δηλαδή; Να αλλάζω εγκαίρως τις πετσετούλες που λέρωνε με τσισάκια... και να το χαιδεύω στο προσωπάκι...όχι τίποτα σπουδαίο!
Σήμερα απλώς το λυπάται η ψυχή μου, γιατί σίγουρα όλο αυτό που έγινε είναι αδιαμφισβήτητα για το καλό του -και ας μην το ξέρει τώρα το ίδιο- αλλά είναι πονεμένο, με δυσκολία μετακινείται. Το καημενάκι μου, μέσα στον πόνο του πήγε στην άμμο για να κάνει κακάκια -πρώτη φορά δεν τα σκέπασε, αυτό δείχνει ότι δεν μπορεί πολλά πολλά- και όποτε πάει να το πλησιάσει ο μικρός του κάνει "χου". Η κτηνίατρος του έδωσε αντιβίωση και θα του δίνουμε κι εμείς μικρές δόσεις για 8 ημέρες, αλλά για παυσίπονο δεν είπε τίποτα. Την έπαιρνε χθες αλλά δεν κατάφερα να τη βρω να τη ρωτήσω.
Δεν χρειάζεται το ζωάκι κάτι σαν παυσίπονο;; Αφού το βλέπω, είναι μαραμένο. Ήπιε νερό, αλλά δε θέλει να φάει τίποτα ακόμη, ούτε καν μαύρο ψωμί (που στα κανονικά του κάνει σαν τρελό!). Για πόσες μέρες θα είναι σ' αυτήν την κατάσταση;
Έχω χρόνια να στειρώσω ζωάκι, και έχω ξεχάσει όλη τη διαδικασία...

Μην ανησυχείς!!!Σε μια δυο μέρες θα είναι πάλι όπως πρώτα: ορεξάτη!!!
Άλλα γατάκια την περνούν πιο βαριά την επέμβαση και άλλα συμπεριφέρονται σαν να μην έγινε τίποτα!!!
Την Ηλέκτρα μου την στείρωσα το πρωί, μόλις γυρίσαμε σπίτι έφαγε και το βράδυ ανέβηκε στα ντουλάπια της κουζίνας..Δεν κατάλαβε τίποτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mairi1]

Εμείς στειρώσαμε τον V μας πρόσφατα κ μας είχε δώσει η γιατρός μας κ παυσίπονο,αλλά το πήρε λιγότερες μέρες απ'ότι την αντιβίωση.Δεν ξέρω αν παίζει κανένα ρόλο που είναι αρσενικό.
Πάντως τη μέρα της στείρωσης(έγινε πρωί-πρωί κ το απόγευμα μας τον έφερε σπίτι η γιατρός) ήταν πολύ πολύ ήσυχος,δεν κουνιόταν,έφαγε λίγο,αλλά ήταν ζαβλακωμένος απ'τη νάρκωση κ παραπατούσεΤην επόμενη μέρα ήταν καλύτερα κ τη μεθεπόμενη σα να μη συνέβει τίποτα!!

Περαστικά στη μικρούλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Με τις υγειες σας!
Μην ανησυχεις,απο αυριο θα ειναι πολυ καλυτερα,εχει και πολυ ζεστη,ανακαμπτει κι απο την επεμβαση...Η δικη μου στειρωθηκε μεσημερακι,και την επομενη μερα το πρωι ετρωγε,επινε και κινουνταν κανονικοτατα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Γενικά, το παυσίπονο αποφεύγεται στα ζώα γιατί ο πόνος (ή πιο σωστά η ενόχληση, γιατί δεν πονάνε και τόσο πολύ αν έχει γίνει προσεκτικά η επέμβαση και σχετικά μικρή η τομή) είναι ένας φυσικός τρόπος να συγκρατούνται και να μην κάνουν απότομες κινήσεις που θα μπορούσαν να σπάσουν τα ράμματα και να ανοίξουν την τομή. Το ότι είναι μαζεμένη περισσότερο οφείλεται στις παρενέργειες της νάρκωσης (είναι περίπου οι ίδιες όπως και στους ανθρώπους: ζαλάδα, ναυτία, γενική αδιαθεσία, πονοκέφαλος, φωτοφοβία κ.λπ.), παρά στον πόνο. Το πόσο διαρκούν αυτές οι παρενέργειες εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν, το αν έγινε αντίδοτο ή όχι, την γενικότερη υγεία και κράση του ζώου κ.λπ. Λογικά, το αργότερο σε 24 ώρες θα πρέπει να έχει επανέλθει πλήρως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μυρτω4038]

Περαστικούλια Δανάη στην μικρούλα Vision.
Όπως είπαν και το κορίτσια πιο πάνω,για την ανάρρωση μετά από στείρωση ιδιαίτερα στα θηλυκά, είναι μάλλον δύσκολο να περιμένεις μια τυπική διαδικασία.
Το κάθε γατί αντιδρά διαφορετικά στην διαδικασία και της νάρκωσης και της επέμβασης.
Και η Μυρτούλα μου ήταν πολύ υποτονική μετά την στείρωσή της.Την πρώτη μέρα δεν ήθελε να φάει καθόλου και νερό ελάχιστο ήπιε.
Μετά σιγά-σιγά ανάρρωσε. Αν θυμάμαι καλά χρειάστηκαν 3-4 μέρες για να επανέλθει τελείως στις παλιές της συνήθειες .
Επειδή ήταν δύσκολη η επέμβασή της ,ο κτηνίατρος εκτός από αντιβίωση μας είχε δώσει και αντιφλεγμονώδες χάπι. Νομίζω ότι το πήρε για δύο μέρες. Έχουν περάσει έξι χρόνια από τότε και δεν θυμάμαι καλά την ονομασία του.

Καλή ανάρρωση και όλα θα πάνε καλά!!!
Και μόλις ζωηρέψει για τα καλά ...επιβάλεται μια καινούργια φωτό της Vision , να δούμε πόσο μεγάλωσε το κορίτσι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Julian]

Σας ευχαριστώ πολύ, κορίτσια!!
Καλά έχουμε πολύ πλάκα με τον Ευάγγελο, καθόμαστε σα χαζο-γατογονείς και κουνάμε το κουτάκι με τις κροκέτες για να τη δελεάσουμε να έρθει να φάει! Ούτε χθες έφαγε, ούτε σήμερα. Δείχνει να έχει όρεξη πάντως, γιατί μυρίζει με ενδιαφέρον!
Ούτε καν τον άλλον ζηλεύει που τρώει κανονικά μπροστά της. Ουφ, ας κάνω υπομονή!
Η τομή που έκανε η συγκεκριμένη κτηνίατρος (έχει ειδικότητα στη χειρουργική-μαιευτική) είναι γύρω στο 1,5 cm. Η πιο μικρή που έχω δει. Η μόνη ατέλεια που πρόσεξα είναι ότι περισσεύει αρκετή κλωστούλα μετά τον κόμπο, και μάλλον πρέπει να κοπεί (θα μιλήσω μαζί της να τη ρωτήσω) για να μην το τραβάει με τα δοντάκια του όταν αρχίσει να γλύφεται πάλι.
Ευχαριστώ για τη συμπαράσταση!
Θα σας γράψω νέα της, όταν έχουμε επιτέλους!!
Και ναι, Νίκη, εννοείται ότι θα πέσουν και photos!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Ε θα φαει σημερα,που θα παει.Κινειται καλυτερα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Julian]

Τώρα που την περιεργάστηκα, είναι όντως πολύ καλύτερα.
Της έχει φύγει εντελώς η ζαλάδα, κινείται μεν προσεκτικά αλλά κανονικά -βέβαια θέλει την ησυχία της,
και από ό,τι πρόσεξα έχει καθαρίσει εντελώς το τραύμα, έχουν φύγει betadin κλπ.
Όλα δείχνουν ότι είναι θέμα ωρών να φάει... !!

Επισυνάπτω και τις πρώτες φωτογραφίες της Vison μετά στείρωσης - θαυμάστε την τομή της!:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Πολυ μικρη τομη,τιποτα δεν ειναι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Julian]

Όντως, δεν είχα δει ποτέ μικρότερη.. πέσαμε σε καλά χέρια, ευτυχώς!!
Η κτηνίατρος μου είπε ότι βρήκε αρκετό υποδόριο λίπος στην κοιλιά (είναι αλήθεια ότι η Vison είχε ξεφύγει στο φαγητό, συν ότι είναι τεμπελούλα, και γι'αυτό της κάναμε δίαιτα). Παρ' όλα αυτά δεν τη δυσκόλεψε από ό,τι είδα στο να κάνει καλό ράψιμο.
Πάει κι αυτό! Μού έφυγε το άγχος μια και καλή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Julian]

Επιτέλους, σήμερα το πρωί η λεχωνίτσα μας έφαγε!! Με το που άκουσε το άνοιγμα του κουτιού με τις κροκέτες έσπευσε για φαγητό...! Πίσω στις παλιές μας συνήθειες!
Το πώς ηρέμησα, δε λέγεται... δεν άντεχα να τη βλέπω έτσι καταβεβλημένη.
Θα συνεχίσω και την αντιβίωσή της για άλλες 6 ημέρες, και όλα πάνε καλά!

Υ.Γ. Καλά μου είπε η κτηνίατρος τηλεφωνικά χθες: "αυτή θύμωσε και δεν τρώει, έτσι την κόβω" χαχα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.