«Στο δρόμο ή ευθανασία» είναι ένα από τα πολλά ψευτοδιλήμματα των ανεύθυνων ανθρώπων. Άλλο ψευτοδίλημμα: «Τόσα παιδιά πεθαίνουν από την πείνα στην Αφρική κι εσύ ταΐζεις τα αδέσποτα». Είναι σαν να σού λένε: «Πώς να βάψει η γριά τα μαλλιά της; Μπλε ή πορτοκαλί;». Λες και δεν υπάρχει άλλο χρώμα ή να μην τα βάψει καθόλου...
Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:
Ευθανασία ονομάζεται η θανάτωση ενός ζώου που υποφέρει (και όχι απλά πάσχει) από μια ανίατη ασθένεια. Πρόκειται για ιατρική πράξη (εφαρμόζεται αποκλειστικά και μόνο από κτηνίατρο), κατά την οποία τηρούνται κάποιες αρχές που επιφέρουν στο ζώο άμεσο και ταχύ θάνατο, χωρίς να υποφέρει. Όπως καταλαβαίνετε, τα δύο σημεία-κλειδιά είναι: 1) ότι το ζώο υποφέρει από την ασθένειά του, επομένως με την ευθανασία λυτρώνεται και 2) το ζώο πρέπει να πεθάνει με τέτοιο τρόπο ώστε τελικά να υποστεί ΕΥθανασία και όχι ΔΥΣθανασία.
Οποιαδήποτε άλλη θανάτωση ζώου όταν δεν συντρέχουν οι παραπάνω λόγοι αποτελεί φόνο. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι πάρα πολλοί ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς με το παραμικρό πρόβλημα υγείας ή όταν βαρεθούν το ζώο τους ζητούν από τον κτηνίατρό τους ευθανασία. Δυστυχώς το επίπεδο των ιδιοκτητών στη χώρα μας είναι πάρα πολύ χαμηλό. Για τους περισσότερους ένα ζώο είναι ένα παιχνίδι (ίσως μόνο για τα Χριστούγεννα). Για ελάχιστους πρόκειται για μέλος της οικογένειάς τους. Ας μην ξεχνάμε ότι την ευθανασία δεν πρέπει να την ζητάει ο ιδιοκτήτης, αλλά πρέπει να την προτείνει ο κτηνίατρος. Αυτός είναι ο ειδικός που θα κρίνει αν η ποιότητα ζωής του ζώου είναι πια τόσο κακή, ώστε ο θάνατος να είναι καλύτερος γι' αυτό.
Και οι δύο περιπτώσεις είναι ποινικά κολάσιμες: και η εγκατάλειψη ζώου και η θανάτωσή του (στη δεύτερη περίπτωση ευθύνεται και ο κτηνίατρος).
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
