Ευθανασία;

[Τσοςμή]

ηρθε σπιτι κτηνιατρος και τον ειδε,και ειπε εντελως φυσιολογικα οτι ειναι πολυ γερος και οσο αντεξει ακομα..του δινουμε δυναμωτικα και βιταμινες,αλλα δε υπαρχει καμια βελτιωση.ηδη μας ειπε ειναι πανω απο το προσδοκιμο ζωης ,ειδικα για μεγαλοσωμα σκυλια.15+ χρονων..
δεν ειμαι κ εκει ρε γμτ να δω τι μπορω να κανω,και απ οτι βλεπω σε κανα μηνα θα μπορεσω να κατεβω παλι...
δεν ειπα ποτε οτι θα παμε να του κανουμε σονυ και ντε..προσπαθω να ειμαι οσο πιο ρεαλιστης γινεται και να δω τι ειναι καλυτερο γι αυτον.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Δεν ξέρω ποιο είναι το σωστό σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά καλά θα είναι να μιλήσετε πιο επισταμένως με το γιατρό για τη συγκεκριμένη περίπτωση και να σας δώσει εκείνος μια κατευθυντήρια γραμμή. Αν το σκυλί δεν υποφέρει αλλά απλά είναι αδύναμο και ανόρεχτο, δε βλέπω το λόγο να του κάνετε ευθανασία. Τουλάχιστον όχι πριν εξαντλήσετε τις προσπάθειες να τον δυναμώσετε. Δεν έχω γνώσεις επί του θέματος δυστυχώς. Απλά σκέφτομαι ότι εγώ θα προτιμούσα να προσπαθήσω πρώτα μήπως και ο σκυλάκος πάρει τα πάνω του. Αν όχι, το ξανασκέφτεστε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Τσοςμή]

εννοουνται αυτα..μη λεμε τα αυτονοητα..προσπαθειες κανουμε εδω και καιρο να παρει τα πανω του,αλλα δυστυχως δε δειχνει ν ανταποκρινεται.
θα ξαναμιλησουμε με κτηνιατρο και βλεπουμε..ελπιζουμε για το καλυτερο.
βεβαια με εχουν προκαταβαλει αρνητικα και ολοι σε οσους λεω οτι ειναι πανω απο 15 χρονων ειναι η αληθεια..αλλα δε θα τον αφησω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Είναι όντως πολύ λεπτό αυτό το θέμα ρε γμτ και ειλικρινά δε ξέρω κι εγώ πως θα το χειριζόμουν στη θέση σου..Κάποιες σκέψεις μόνο θα διατυπώσω...Πρόσφατα ένας κτηνίατρος μου έθεσε το θέμα περί ευθανασίας για έναν γατούλη που είχε σοβαρή περιπέτεια, τελικά ευτυχώς είναι πλέον μια χαρά, έστω και με τρία ποδαράκια πλέον (είναι γνωστό το θέμα στο φόρουμ). Εντελώς διαφορετική περίπτωση βέβαια, αφού πρόκειται για μόλις δυόμιση ετών ζωάκι.. Παρ΄όλα αυτά ο κτηνίατρος μου είπε ότι οι περισσότεροι ιδιοκτήτες ζώων προτιμούν την ευθανασία σε τέτοιες περιπτώσεις ακόμη κι αν είναι νέα τα ζωά..Εν πάση περιπτωσει μπήκα όμως στη διαδιασία να σκεφτώ λίγο παραπάνω το θέμα της ευθανασίας των ζώων. Και έχω την αίσθηση ότι τελικά πολύ εύκολα ίσως κάποιοι άνθρωποι πάιρνουμε την απόφαση να ευθανατίσουμε τα ζώα μας που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας (είτε λόγω γηρατιών είτε ατυχημάτων κλπ.), ενώ δεν κάνουμε το ίδιο με τους ανθρώπους μας... Εννοώ ότι αν κάποιος δικός μου έχανε το πόδι του από ατύχημα, δε θα σκεφτόμουν ούτε για μια στιγμή ότι θα ήταν καλύτερα να πεθάνει. Το ίδιο ισχύει και για παππούδες-γιαγιάδες που μπορεί να αντιμετωπίζουν ένα σωρό προβλήματα, αλλά επίσης θέλουμε να τους έχουμε κοντά μας μέχρι τέλους..Άρα δεν είναι κάπως εγωιστικό από μέρους μας να αποφασίζουμε κάτι τέτοιο για τα ζωάκια μας, ενώ για τους ανθρώπους μας ούτε κατά διάνοια και τίθεται μόνον σε εξαιρετικά δύσκολες περιπτώσεις..Πιστεύω μάλιστα ότι με τα ζώα τις περισσότερες φορές το κάνουμε κυρίως για να μην υποφέρουμε εμείς βλέποντάς τα έτσι και φροντίζοντάς τα και λιγότερο για να μην υποφέρουν αυτά, αφού δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως ακριβώς βιώνουν την κατάσταση...Δε ξέρω ίσως εγώ να είμαι υπερευαίσθητη με τα ζώα και να υπερβάλλω, αλλά ειλικρινά θεωρώ ότι θα πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε ως ισότιμες υπάρξεις..
Επίσης πριν από δύο χρόνια ο πατέρας μου έχασε τον αγαπημένο του σκύλο από γηρατιά και παρόλο που στα τελευταία του ήταν πολύ άσχημα, δε μου φάνηκε ότι ήταν τόσο μεγάλη η ταλαιπωρία του, έφυγε φυσιολογικά δίνοντας πολλή αγάπη μέχρι τη τελευταία στιγμή..Τέλος σκέφτομαι και τον δικό μου σκύλο που είναι ήδη 11 ετών (μεγαλόσωμος), δε νομίζω ότι θα μπορέσω να πάρω τέτοια απόφαση όταν θα "πέσει" σε λίγα χρόνια...
Ξαναλέω ότι είναι πολύ λεπτό το ζήτημα και σεβαστή όποια απόφαση και να πάρεις...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anna 21]

η δικη μου αποψη ειναι οτι μονο αν αρχισει να υποφερει (να ποναει πχ καπου) δικαιολογειται η ευθανασια. ενα σκυλι σε τετοια ηλικια ειναι θεμα χρονου να πεθανει αλλα εφοσον ολα γινονται φυσιολογικα, και τρωει και ανταποκρινεται δε τιθεται θεμα. γερακος ειναι ενεργεια δε θα εχει, αυτονοητο. εφοσον υπαρχουν ανθρωποι που τον αγαπανε και τον φροντιζουν, οταν ερθει η ωρα του θα φυγει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Μαρία πολύ σωστά, η ευθανασία δεν είναι μια απόφαση που πρέπει την παίρνει κάποιος "ελαφρά τη καρδία" και δεν είναι πανάκεια.
Πάντα εξαρτάται από την περίπτωση. Πχ. δεν πας σ'ένα ζωάκι που χρειάστηκε να ακρωτηριαστεί να κάνεις ευθανασία. Παράλληλα, αν η κατάσταση είναι τέτοια, που το μόνο που απομένει είναι να βλέπεις το αγαπημένο σου τετράποδο να λιώνει μέρα με τη μέρα, μέσα στους πόνους και στην ταλαιπωρία, πιστεύω οτι η ευθανασία είναι προτιμότερη.

Εννοώ ότι αν κάποιος δικός μου έχανε το πόδι του από ατύχημα, δε θα σκεφτόμουν ούτε για μια στιγμή ότι θα ήταν καλύτερα να πεθάνει. Το ίδιο ισχύει και για παππούδες-γιαγιάδες που μπορεί να αντιμετωπίζουν ένα σωρό προβλήματα, αλλά επίσης θέλουμε να τους έχουμε κοντά μας μέχρι τέλους

Εδώ τα λες όλα και αυτό είναι το νόημα: Ό,τι θα κάναμε με τα προσφιλή μας πρόσωπα, με τους δικούς μας ανθρώπους (και, εννοείται, για τον εαυτό μας) αν αντιμετωπίζαμε μια παρόμοια κατάσταση, είναι το ίδιο (που μας υπαγορεύει η συνείδησή μας και η ηθικοί μας κώδικες, διαφορετικοί βέβαια από άτομο σε άτομο), που θα ισχύει και για τα ζώα. Με κοινό παρονομαστή σεβασμό στη ζωή, αλλά και στην αξιοπρέπεια.
Περιττό βέβαια να πω, οτι τα παραπάνω δεν είναι παρά μια προσωπική άποψη η οποία απορρέει, όχι μονάχα από σκέψεις και συμπεράσματα, αλλά και από εμπειρία από πολύ δικό μου άνθρωπο. Που μέχρι τέλους παρακαλούσε να τελειώσει το μαρτύριό του, το ίδιο και μεις και οι γιατροί αφού είδαν κι αποείδαν(ως είθισται σ'αυτές τις περιπτώσεις) προχώρησαν σε "παθητική" ευθανασία (ήτοι σταμάτησαν να του χορηγούν φάρμακα που τον κρατούσαν με το ζόρι σε μια κατάσταση που δεν ήταν ούτε θάνατος, αλλά ούτε και ζωή, σίγουρα όμως μαρτύριο), και λυτρώθηκε ο άνθρωπος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Alcyone συμφωνούμε απόλυτα, αυτό ακριβώς λέω, ότι για τους ανθρώπους τίθεται το θέμα της ευθανασίας σε εξαιρετικά σοβαρά περιστατικά, κάτι που διαπιστώνω ότι δεν γίνεται τελικά και με τα ζώα, αν και θα΄πρεπε..Στην περίπτωση του φίλου μας εδώ πρόκειται απλά για έναν γέρικο σκύλο, που αντιμετωπίζει την αναμενόμενη φθορά του χρόνου, με κινητικά προβλήματα αλλά τρώει κανονικά όπως διάβασα και όπως λέει και η Άννα παραπάνω, ούτως ή άλλως είναι θέμα λίγου χρόνου να φύγει φυσιολογικά. Όπως λες εξαρτάται από την κάθε περίπτωση και δεν έχουμε βέβαια εικόνα του συγκεκριμένου σκυλάκου για να κρίνουμε ακριβώς την κατάσταση, αλλά ίσως στην προκειμένη που πρόκειται απλώς για γηρατιά να μην είναι λύση η ευθανασία...Ίσως λέω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Απλά εφόσον ο σκύλος τρώει, έστω και με δυσκολία, και δεν έχει πόνους/αρρώστιες σημαίνει ότι δε συντρέχει παθολογικό πρόβλημα και άρα λόγος να γίνει ευθανασία. Πιο πολύ μου κάνει σαν αδυναμία και κατάθλιψη, πιστεύω ότι αν ασχοληθούν μαζί του περισσότερο (βιταμίνες, πιο λαχταριστό φαΐ, περισσότερο παιχνίδι και χάδια κλπ) ο σκύλος έχει τα φόντα να πάρει τα πάνω του και να φύγει όταν έρθει η ώρα του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AnnieGr]

Εγώ επειδή μιλάμε για σκύλο θα το πάω ένα βήμα παραπέρα: Ειλικρινά πιστεύω ότι ο σκύλος προτιμάει να πονάει και να'ναι δίπλα μας, παρά να τον απομακρύνουμε από μας με οποιονδήποτε τρόπο "για το δικό του καλό". Προσωπικά, σε σκύλο μου, δεν θα έκανα ποτέ ευθανασία. Το μόνο πιο σημαντικό γι'αυτόν από το να μην βασανίζεται είναι να είναι μαζί μου, τόσο απλά. Όταν έρθει η ώρα του θα φύγει ήρεμος, τα ζώα κατανοούν τον κύκλο της ζωής και τον δέχονται πολύ πιο εύκολα από μας. Χαρίστε του χρόνο κι αγάπη για όσο καιρό θα είναι εκεί κι αυτό του φτάνει, γιατί αλήθεια, αυτό σημαίνει σκύλος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Τσοςμή]

τα σκεφτομαι εδω και πολυ καιρο ολα αυτα..απλα ετυχε να ειναι το πρωτο μου "κατοικιδιο" συντροφιας που καταφερε να φτασει σε βαθια γεραματα ενω το ειχα απο κουταβι..μ αυτα που διαβασα μου εφυγε καθε διαθεση για ευθανασια..(μονο και μονο που γραφω αυτη τη λεξη καπως με πιανει).οχι οτι εφτασα στο τσακ,απλα οπως προειπα,οποιος ακουγε την ηλικια του και την κατασταση του μου το προτειναν σα μονοδρομο,ακομα και ο κτηνιατρος.βεβαια κερδος θα χει κ αυτος απ αυτο,οποτε ολα τα περιμενω πλεον.και με εβαλαν σε σκεψεις εστω και σαν φευγαλεα ιδεα,κακως βεβαια.οποτε ας ,εχει την ηρεμια του,εχει κ οτι χρειαζεται,εχει κ εμας...και περναει ηρεμα και ομορφα τα γηρατια οτυ μεχρι αναποφευκτα να ερθει η ωρα του αποχωρισμου.ειμαι σιγουρος πως τα καταλαβαινει ολα..και σιγουρα δε φοβαται,γιατι ειναι λυκος κατα βαθος!

να στε καλα κ εσεις και τα ζωντανα σας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Μου φαίνεται αδιανόητο, πραγματικά. Δηλαδή τι, τους έλεγες "ο σκύλος μου είναι γέρος και κουρασμένος" και σου λέγανε "ε κάντου ευθανασία να ησυχάσει"; Και ο κτηνίατρος ακόμα; Έλα παναγία μου.

Ο καημένος ο σκυλάκος είναι γεράκος αλλά σας αγαπάει όπως πριν, απλά σας χρειάζεται λίγο περισσότερο. Πιστεύω ότι με περισσότερη φροντίδα και περισσότερα χάδια θα είναι μια χαρά χαρούμενος και θα φύγει όταν έρθει η ώρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Μου φαίνεται αδιανόητο, πραγματικά. Δηλαδή τι, τους έλεγες "ο σκύλος μου είναι γέρος και κουρασμένος" και σου λέγανε "ε κάντου ευθανασία να ησυχάσει"; Και ο κτηνίατρος ακόμα; Έλα παναγία μου.

Ο καημένος ο σκυλάκος είναι γεράκος αλλά σας αγαπάει όπως πριν, απλά σας χρειάζεται λίγο περισσότερο. Πιστεύω ότι με περισσότερη φροντίδα και περισσότερα χάδια θα είναι μια χαρά χαρούμενος και θα φύγει όταν έρθει η ώρα.

Δυστυχως δεν ειναι ολοι οι ανθρωποι ουτε και ολοι οι κτηνιατροι ζωοφιλοι. καλο ειναι να σκεφτόμαστε για τα ζωάκια οπως και για τους ανθρωπους. Οταν μεγαλωνουν δυσκολεύονται και να περπατήσουν κτλ και δεν τους κανουμε ευθανασία. Το ιδιο ακριβως ειναι και αυτα. Θελουν ακομα πιο πολλή αγαπη και φροντιδα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Συμφωνώ. Τα γηρατειά δεν είναι αρρώστεια. Είναι η φυσική εξέλιξη όλων των έμβιων όντων, το τελευταίο στάδιο πριν κλείσουν τον κύκλο ζωής τους. Respect!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Τσοςμή]

χωρις πολλα πολλα...
δε τα παω καλα μ αυτα,δεν ειμαι και στο καταλληλο θεμα..
δυστυχως εφυγε σημερα το βραδυ απο κοντα μας..
σιγουρα θα ναι καπου καλυτερα πλεον..
δε ξερω τι αλλο να γραψω,ξερετε πως ειναι.
αυτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

χωρις πολλα πολλα...
δε τα παω καλα μ αυτα,δεν ειμαι και στο καταλληλο θεμα..
δυστυχως εφυγε σημερα το βραδυ απο κοντα μας..
σιγουρα θα ναι καπου καλυτερα πλεον..
δε ξερω τι αλλο να γραψω,ξερετε πως ειναι.
αυτα...

Λυπάμαι πολύ.... Κρατήστε τον στο μυαλό μας ως μια από τις ομορφότερες αναμνήσεις, η ψυχούλα του θα αναπαυτεί και θα μείνει πια μόνο αγάπη... Καλή δύναμη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Έφυγε ομως νιώθοντας αγαπη. Οτι και να σου πει κανεις δεν θα αλλαξει το πως νιωθεις. Δεν βασανίστηκε ομως. Ο Θεος να αναπαυσει την ψυχουλα του. Σιγουρα θα εχει παει σε ενα καλυτερο κοσμο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.