Ε, θα με τρελάνει!

[Ismini]

Θα ήθελα να ειχα ένα σπίτι απόμερο με αυλή, (δεν μιλάω για βίλα) με μερικά δέντρα φουντωτά που θα φιλοξενούσαν από κοράκι μέχρι αηδόνι κι ότι άλλο υπάρχει στην περιοχή, με γάτες που θα ερχόταν όποτε ήθελαν και θα τις παρείχα και ζεστασιά το χειμώνα, και μια γκιόλα το καλοκαίρι που θα κατέβαιναν να πιουν τα πουλιά νερό και να πλατσουρίζουν τα σπουργίτια, και το βράδυ θα έβγαιναν τα βατραχάκια με τη δροσούλα, που άμα τους κάνει κέφι δίνουν και κάτι συναυλίες…
Αυτό είναι ένα από τα δυο μου όνειρα που ελπίζω να το πραγματοποιήσω.

Ναι κι εγω αυτο το ονειρο περιπου εχω.... Αλλά με κάποιες παραλλαγές. Και πρωτα απ' ολα θα ηθελα άλογο (κόλλημα απο μικρη). Αλλά δυστυχως δεν το βλεπω να πραγματοποιειται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Vicki:

δυστυχώς η Σβούρα έπαθε ένα σοκ όταν ήταν έξι μηνών ...Ο πρώην
Από τότε θέλει ειδική μεταχείριση όταν πρόκειται να γνωρίσει κάποιον καινούργιο. Πρέπει να την αφήσω να τους μυρίσει και να τους συμβουλεύσω να μην προσπαθήσουν να την χαιδέψουν ή να την πλησιάσουν ή να φωνάξουν...Άστα είναι ειδική περίπτωση αλλά τι να την κάνω. Ώρες ώρες αναρωτιέμαι αν ο πρώην την χτύπησε ή κάτι τέτοιο...
Παραείναι τραγική η αντίδρασή της για να την κυνηγούσε απλά


Και τώρα την πληρώνω εγώ κάθε φορά που δεν γουστάρει τους ξένους που έρχονται στο σπίτι. Το καλό είναι πως αν τους δει μία φορά μετά τους θυμάται, και το ξεπερνάει. Απλά οι φίλοι που ανέφερα σε προηγούμενο ποστ, έσκασαν μύτη στην πόρτα και φώναζαν και οι δύο "ΑΧ ΤΙ ΩΡΑΙΟ ΓΑΤΑΚΙ" .... και η Σβούρα πανικοβλήθηκε...

ουφ...τι εφιάλτης

Τι να πω βρε Vicki μου... Μπορει και να επαθε σοκ. Από την άλλη μεριά θα οφείλεται και στο χαρακτήρα της Σβούρας. Και όσο για τους φίλους που φώναζαν.... Οι περισσότερες γάτες αντιδρούν αρνητικά στις φωνές και καθεμία με τον τρόπο της.
Άλλες απομακρύνονται: "ουφ μας έπρηξες" ,
άλλες (ο δικός μου Π.Χ.) κατουράνε παντού: "αυτό το σπίτι ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΟΥ ΦΥΓΕΤΕ!!!"
και η δική σου ξεσπώντας πάνω σου: "ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΜΠΟΥΝΕ???"

Με λίγα λόγια όλες σπάζονται!
υσ. Ενα γατάκι ο Ιαν που ειχα (δες φωτο) ηταν ετσι πολυ επιθετικος απο τη φυση του. Με κυνηγουσε χωρις λογο και μου δαγκωνε τα ποδια (δυνατα) και ειχε πρηξει και τον Καισαρα που ηταν πολυ δεκτικος και γέρος. Οταν ειχα παει τον Ιαν στο γαιτρο με ρωτησε:" Aυτο το γατακι ειναι πολυ αγριο ε?" και μου εξηγησε οτι το βλεπει απο τη σταση του σωματος του (τον ειχε πανω στο κτηνιατρικο τραπεζι και ο Ιαν εδειχνε πολυ ανετος).
Επειδη ο Ιαν ηταν ετσι "επιθετικος" εγω δεν μπορεσα να τον κρατησω (ζουσα με γονεις και 2 γατια Ροζα και Καίσαρα). Τον πηραν καποιοι φιλοι στο εξοχικο τους στην Ευβοια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Και ο Σάκης μου δει είναι ιδιαίτερα κοινωνικός. Γενικά με άτομα που δεν τα έχει ξαναδεί ή τα έχει δει λίγες φορές δεν τα πάει καλά! Ειδικά τον πρώτο καιρό όταν ερχόντουσαν οι φίλες μου στο σπίτι την κοπανούσε προς το διπλανό σινεμά! Ευτυχώς με τον καιρό συνήθισε και απλά κρύβεται αν δεν έχει όρεξη. Ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι περασε τους πρωτους 6 μήνες της ζωής του στην αυλή. Πάντως είναι στειρωμένος και δεν 'ψεκάζει' κανέναν και επίσης είναι 'ήρεμη ιδιοσυγκρασία' και έτσι οι καλεσμένοι μου δεν κινδυνεύουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Και μένα στειρωμένος ειναι....αλλά με πολύ αναπτυγμένο το αίσθημα της ιδιοκτησίας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Και ο Μισκα μου δεν ειναι κοινωνικος... Οταν ερχονται ξενοι απλα κρυβεται (ευτυχως) και δεν τον βγαζεις με τπτ απο την κρυψονα του εκεινη την στιγμη ουτε με φαγητο... Ο Σαββας ακομα δεν εχει δειξει και πολυ τον χαρακτηρα του οποτε δεν ξερω τι θα κανει με τους ξενους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Ο Μπόμπο κάθεται σε όλους.Πάει και τρίβεται, χαιδεύεται και γενικά δε φοβάται καθόλου.Ο Νίνο από την άλλη φοβόταν πάρα πολύ τους ξένους.Τα μόνα άτομα που συμπαθούσε ήταν ο καλός μου ( με τον οποίο κοιμόντουσαν μαζί) και μια φίλη μου.Α και μια φόρα με εξέπληξε όταν είχε έρθει σπίτι ο κιθαρίστας μου και πήγε πάνω του και τριβόταν ενώ δεν τον είχε ξαναδεί!(Ποιός ξέρει τι είχε φάει!)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mela]

...Ξάπλα τεντωμένες με χέρια πόδια πέρα δώθε απλωμένα… ένα θέαμα σκέτη απόλαυση.

Θα ήθελα να ειχα ένα σπίτι απόμερο με αυλή, (δεν μιλάω για βίλα) με μερικά δέντρα φουντωτά που θα φιλοξενούσαν από κοράκι μέχρι αηδόνι κι ότι άλλο υπάρχει στην περιοχή, με γάτες που θα ερχόταν όποτε ήθελαν και θα τις παρείχα και ζεστασιά το χειμώνα, και μια γκιόλα το καλοκαίρι που θα κατέβαιναν να πιουν τα πουλιά νερό και να πλατσουρίζουν τα σπουργίτια, και το βράδυ θα έβγαιναν τα βατραχάκια με τη δροσούλα, που άμα τους κάνει κέφι δίνουν και κάτι συναυλίες…
Αυτό είναι ένα από τα δυο μου όνειρα που ελπίζω να το πραγματοποιήσω.

Βρε Thanasis46 τί να σου πω.
Ακριβώς αυτό ονειρεύομαι κι εγώ με τη διαφορά ότι εγώ θέλω και οπωροφόρα στον κήπο και κάθε λογής καρποφόρα δέντρα όπως ήταν το πατρικό μου: λεμονιές, μανταρινιές, κορομηλιές ... μέχρι και βυσσινιά είχαμε.
Ζω μ'αυτή την ανάμνηση τώρα στο διαμέρισμα και μαραζώνω
Άσε που είμαι αναγκασμένη να κρατάω τη Μέλα περιορισμένη μέσα. Ονειρεύομαι τη στιγμή που θ'αποκτήσω αυτό το πολυπόθητο σπίτι με κήπο και θα την αφήσω ελεύθερη να σουλατσάρει με την ψυχή της.
Μ'αυτή την ελπίδα βρίσκουμε το κουράγιο εγώ κι ο άντρας μου να υπομένουμε την ανυπόφορη πια ζωή της Αθήνας. (Σημειωτέον ότι το πατρικό μου ήταν στην Αθήνα αλλά στην δεκαετία του '70 η γειτονιά μου ήταν σαν επαρχία).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.