ruko
Διάσημο μέλος
Η ruko αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3.516 μηνύματα.
23-07-07
13:43
Ως ένα βαθμό δέχομαι τον παράγοντα της "τεμπελιάς", όπως τη λες, ή της αδράνειας ως προς τη μοίρα σου.
Απλώς προσπαθώ να φωτίσω τους άλλους παράγοντες όπως:
1)Οικονομικές δυσκολίες που συχνά δυσχαιρένουν τη συνέχιση των σπουδών.
2)Μόρφωση κατώτερου επιπέδου. Έχει διαπιστωθεί ότι τα σχολεία φτωχών/περιθωριοποιημένων περιοχών δεν κάνουν καμιά προσπάθεια να καλλιεργήσουν την κριτική σκέψη των μαθητών, σε αντίθεση με τα σχολεία αστικών/μεγαλοαστικών περιοχών (ΝΑΙ, μιλάω για τα δημόσια).
3)Τελείως διαφορετική νοοτροπία που δεν στοχεύει στην κοινωνική άνοδο, αλλά στο να τα βγάλει κανείς απλώς πέρα. Μην ξεχνάς ότι υπάρχει ολόκληρο subculture.
4)Απουσία θετικών προτύπων από τον περίγυρο, ως αποτέλεσμα των παραπάνω. Δυστυχώς, όταν ένα παιδί ζει καθημερινά μέσα σε φτώχεια οποιουδήποτε βαθμού, ημιμάθεια και βλέπει γύρω του την πλήρη αδιαφορία του κράτους, τις ανύπαρκτες υποδομές κ.λπ. καταλαβαίνει ότι η κοινωνία το έχει ξεγράψει προτού αυτό γεννηθεί.
Δεν είναι ανυπέρβλητα εμπόδια τα παραπάνω και γνωρίζω προσωπικά και λαμπρές εξαιρέσεις (αν και αμφιβάλλω για το κατά πόσο συνιστούν "μεγάλο ποσοστό των επιστημόνων κ.λπ").
Αυτό που λέω είναι ότι χρειάζεται να καταβάλλει κανείς διπλή και τριπλή προσπάθεια για να τα καταφέρει και ότι είναι αναμενόμενο η πλειονότητα να παραιτηθεί.
Απλώς προσπαθώ να φωτίσω τους άλλους παράγοντες όπως:
1)Οικονομικές δυσκολίες που συχνά δυσχαιρένουν τη συνέχιση των σπουδών.
2)Μόρφωση κατώτερου επιπέδου. Έχει διαπιστωθεί ότι τα σχολεία φτωχών/περιθωριοποιημένων περιοχών δεν κάνουν καμιά προσπάθεια να καλλιεργήσουν την κριτική σκέψη των μαθητών, σε αντίθεση με τα σχολεία αστικών/μεγαλοαστικών περιοχών (ΝΑΙ, μιλάω για τα δημόσια).
3)Τελείως διαφορετική νοοτροπία που δεν στοχεύει στην κοινωνική άνοδο, αλλά στο να τα βγάλει κανείς απλώς πέρα. Μην ξεχνάς ότι υπάρχει ολόκληρο subculture.
4)Απουσία θετικών προτύπων από τον περίγυρο, ως αποτέλεσμα των παραπάνω. Δυστυχώς, όταν ένα παιδί ζει καθημερινά μέσα σε φτώχεια οποιουδήποτε βαθμού, ημιμάθεια και βλέπει γύρω του την πλήρη αδιαφορία του κράτους, τις ανύπαρκτες υποδομές κ.λπ. καταλαβαίνει ότι η κοινωνία το έχει ξεγράψει προτού αυτό γεννηθεί.
Δεν είναι ανυπέρβλητα εμπόδια τα παραπάνω και γνωρίζω προσωπικά και λαμπρές εξαιρέσεις (αν και αμφιβάλλω για το κατά πόσο συνιστούν "μεγάλο ποσοστό των επιστημόνων κ.λπ").
Αυτό που λέω είναι ότι χρειάζεται να καταβάλλει κανείς διπλή και τριπλή προσπάθεια για να τα καταφέρει και ότι είναι αναμενόμενο η πλειονότητα να παραιτηθεί.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool