Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
mathewbeuys
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η mathewbeuys αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών και μας γράφει από Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 195 μηνύματα.
23-04-09
11:20
H «βελούδινη σκιά» της Κοκό
«E» 25/10
Τη συναντάμε στο www.veloudo.blogspot.com. «Βελούδινη σκιά» η ιστοσελίδα της. Με φωτογραφία μια μαύρη γάτα, Κοκό, υπογράφει. Με παιγνιώδη διάθεση ξεκίνησε το μπλογκ της και με την ίδια διάθεση συνεχίζει να υπογράφει τα ποστ της. Ο λόγος στην ίδια:
«Πρόπερσι τον Ιούλιο καθώς ψηνόμουν μέσα στο καμίνι που θα ζήλευε κι ο κραταιός Ναβουχοδονόσορ δύο πράγματα απασχολούσαν τα φρυγανιασμένα ψίχουλα του μυαλού μου, ένας παγωμένος καφές και μια δραστηριότητα κατάλληλη να με αποσπάσει κάπως από την αίσθηση του μαρτυρίου μιας Αθήνας, όπου ένα αβγό μπορούσε να τηγανιστεί εντός δευτερολέπτου επάνω στην άσφαλτο.
Απομεσήμερο με το ποδήλατο στο Θησείο ατένιζα τον Ακρόπολη ν' αποθεώνεται μέσα σε χείμαρρους λάβας, όταν μου πέρασε η σκέψη ότι αυτό το μνημείο της κλασικής ομορφιάς δεν θίγεται, επειδή έμεινε έξω από τις προτιμήσεις του κοινού στο ηλεκτρονικό δημοψήφισμα για την ανάδειξη των επτά σύγχρονων θαυμάτων του κόσμου. Κι ούτε είναι τάχα ένδειξη πατριωτισμού να ψηφίσουμε υπέρ της Ακρόπολης, αντίθετα θα ήταν ευχής έργον να φυτεύαμε τίποτα κρεμαστούς κήπους...
Κατέληξα σ' ένα Ιντερνετ καφέ μ' αυτές τις βαρύγδουπες σκέψεις και ακόμη μία. Να φτιάξω ένα ιστολόγιο, για να διασκεδάσω κυρίως κι επίσης να δω πώς γίνεται από τεχνικής άποψης. Φυσικά παρακολουθούσα διάφορα blogs μέχρι τότε, αλλά η ιδέα κι η επιθυμία ν' αρχίσω και εγώ ένα εμφανίστηκαν ως απονενοημένα προϊόντα του καύσωνα! Προτίμησα το Ιντερνετ καφέ για τα πρώτα βήματα, διότι στο σπίτι μου η σύνδεση ήταν τότε υπερβολικά αργή.
Περί του τίτλου του ιστολογίου και του ψευδωνύμου δεν δυσκολεύτηκα καθόλου. Οικειοποιήθηκα το όνομα της μαύρης μου γάτας Coco (Chanel), η οποία ήταν τότε ενός έτους, και επηρεάστηκα τουλάχιστον στις πρώτες αναρτήσεις από το ύφος του βιβλίου Ο γάτος Μουρ, του Ε.Τ.Α. Χόφμαν, το οποίο είχα πρόσφατα διαβάσει. Δεν θα ήταν ένα ιστολόγιο με θέμα τις γάτες, αλλά υποτίθεται ότι θα το έγραφε η γάτα κρυφά!
Η πρώτη ανάρτηση (Μαύρη Γούνα, 9.7.07) βασιζόταν στη γατίσια ωραιοπάθεια. Η γάτα αγνοεί τον θόρυβο γύρω της και φροντίζει τη βελουδένια της γούνα. Τώρα, ποια σχέση μπορεί να έχει η γάτα με την Ακρόπολη; Είναι και οι δύο εφτάψυχες!
Το ιστολόγιό μου δεν διαθέτει σαφή θεματολογία ή στόχο. Τώρα τελευταία ασχολούμαι πολύ με το ποδήλατο ως μέσον μετακίνησης στην πόλη και περιγράφω την εμπειρία μου αυτή μέχρις εμμονής με ψυχοπαθολογικές προεκτάσεις!
Για μεγάλα χρονικά διαστήματα εργαζόμουν εκτός Αθηνών και δεν είχα τη δυνατότητα συχνής ενημέρωσης του ιστολογίου. Ομως εδώ και τρεις μήνες γράφω σχεδόν καθημερινά συνδυάζοντας με κάπως σουρεαλιστικό τρόπο ετερόκλητα υλικά, όπως ημιτελείς ερασιτεχνικές καλλιτεχνικές μου απόπειρες, βιβλία, κοινωνικές συναναστροφές και λογής συνειρμούς.
Δεν έχω δώσει το επαγγελματικό μου στίγμα ούτε φωτογραφία για να μη χαθεί ο παιγνιώδης χαρακτήρας του συγκεκριμένου blog.
Ενστικτωδώς διαμορφώθηκε η εικόνα σύντομων αναρτήσεων με προσωπικό τόνο και τη συνδρομή μιας-δυο φωτογραφιών από το Διαδίκτυο ή δικές μου. Προτιμώ τη λιτότητα στο ύφος και τα μέσα, αποφεύγω τα βίντεο και τη φασαρία με πολιτικά ή κοινωνικά θέματα, τα οποία ενίοτε θίγω όσο πατάει η γάτα!
Διότι θεωρώ το ιστολόγιό μου ένα μεσοδιάστημα προσωπικής ελευθερίας και επικοινωνίας, μια μικρή νυχτερινή εκδρομή».
(ο γατος μουρ του χοφμαν ειναι η υπεροχη αυτοβιογραφια ενος γκρι τιγρε γατου που ηξερε γραφη και αναγνωση. κυκλοφορει απο τις εκδοσεις ερατω με πολυ ωραια εικονογραφηση. η φωτογραφια της πρωτης γερμανικης εκδοσης ειναι απο τη βικιπαιδεια
το μπλογκ βελουδινη σκια μου αρεσε γιατι λατρευω τις μαυρες γατες)
«E» 25/10
Τη συναντάμε στο www.veloudo.blogspot.com. «Βελούδινη σκιά» η ιστοσελίδα της. Με φωτογραφία μια μαύρη γάτα, Κοκό, υπογράφει. Με παιγνιώδη διάθεση ξεκίνησε το μπλογκ της και με την ίδια διάθεση συνεχίζει να υπογράφει τα ποστ της. Ο λόγος στην ίδια:
«Πρόπερσι τον Ιούλιο καθώς ψηνόμουν μέσα στο καμίνι που θα ζήλευε κι ο κραταιός Ναβουχοδονόσορ δύο πράγματα απασχολούσαν τα φρυγανιασμένα ψίχουλα του μυαλού μου, ένας παγωμένος καφές και μια δραστηριότητα κατάλληλη να με αποσπάσει κάπως από την αίσθηση του μαρτυρίου μιας Αθήνας, όπου ένα αβγό μπορούσε να τηγανιστεί εντός δευτερολέπτου επάνω στην άσφαλτο.
Απομεσήμερο με το ποδήλατο στο Θησείο ατένιζα τον Ακρόπολη ν' αποθεώνεται μέσα σε χείμαρρους λάβας, όταν μου πέρασε η σκέψη ότι αυτό το μνημείο της κλασικής ομορφιάς δεν θίγεται, επειδή έμεινε έξω από τις προτιμήσεις του κοινού στο ηλεκτρονικό δημοψήφισμα για την ανάδειξη των επτά σύγχρονων θαυμάτων του κόσμου. Κι ούτε είναι τάχα ένδειξη πατριωτισμού να ψηφίσουμε υπέρ της Ακρόπολης, αντίθετα θα ήταν ευχής έργον να φυτεύαμε τίποτα κρεμαστούς κήπους...
Κατέληξα σ' ένα Ιντερνετ καφέ μ' αυτές τις βαρύγδουπες σκέψεις και ακόμη μία. Να φτιάξω ένα ιστολόγιο, για να διασκεδάσω κυρίως κι επίσης να δω πώς γίνεται από τεχνικής άποψης. Φυσικά παρακολουθούσα διάφορα blogs μέχρι τότε, αλλά η ιδέα κι η επιθυμία ν' αρχίσω και εγώ ένα εμφανίστηκαν ως απονενοημένα προϊόντα του καύσωνα! Προτίμησα το Ιντερνετ καφέ για τα πρώτα βήματα, διότι στο σπίτι μου η σύνδεση ήταν τότε υπερβολικά αργή.
Περί του τίτλου του ιστολογίου και του ψευδωνύμου δεν δυσκολεύτηκα καθόλου. Οικειοποιήθηκα το όνομα της μαύρης μου γάτας Coco (Chanel), η οποία ήταν τότε ενός έτους, και επηρεάστηκα τουλάχιστον στις πρώτες αναρτήσεις από το ύφος του βιβλίου Ο γάτος Μουρ, του Ε.Τ.Α. Χόφμαν, το οποίο είχα πρόσφατα διαβάσει. Δεν θα ήταν ένα ιστολόγιο με θέμα τις γάτες, αλλά υποτίθεται ότι θα το έγραφε η γάτα κρυφά!
Η πρώτη ανάρτηση (Μαύρη Γούνα, 9.7.07) βασιζόταν στη γατίσια ωραιοπάθεια. Η γάτα αγνοεί τον θόρυβο γύρω της και φροντίζει τη βελουδένια της γούνα. Τώρα, ποια σχέση μπορεί να έχει η γάτα με την Ακρόπολη; Είναι και οι δύο εφτάψυχες!
Το ιστολόγιό μου δεν διαθέτει σαφή θεματολογία ή στόχο. Τώρα τελευταία ασχολούμαι πολύ με το ποδήλατο ως μέσον μετακίνησης στην πόλη και περιγράφω την εμπειρία μου αυτή μέχρις εμμονής με ψυχοπαθολογικές προεκτάσεις!
Για μεγάλα χρονικά διαστήματα εργαζόμουν εκτός Αθηνών και δεν είχα τη δυνατότητα συχνής ενημέρωσης του ιστολογίου. Ομως εδώ και τρεις μήνες γράφω σχεδόν καθημερινά συνδυάζοντας με κάπως σουρεαλιστικό τρόπο ετερόκλητα υλικά, όπως ημιτελείς ερασιτεχνικές καλλιτεχνικές μου απόπειρες, βιβλία, κοινωνικές συναναστροφές και λογής συνειρμούς.
Δεν έχω δώσει το επαγγελματικό μου στίγμα ούτε φωτογραφία για να μη χαθεί ο παιγνιώδης χαρακτήρας του συγκεκριμένου blog.
Ενστικτωδώς διαμορφώθηκε η εικόνα σύντομων αναρτήσεων με προσωπικό τόνο και τη συνδρομή μιας-δυο φωτογραφιών από το Διαδίκτυο ή δικές μου. Προτιμώ τη λιτότητα στο ύφος και τα μέσα, αποφεύγω τα βίντεο και τη φασαρία με πολιτικά ή κοινωνικά θέματα, τα οποία ενίοτε θίγω όσο πατάει η γάτα!
Διότι θεωρώ το ιστολόγιό μου ένα μεσοδιάστημα προσωπικής ελευθερίας και επικοινωνίας, μια μικρή νυχτερινή εκδρομή».
(ο γατος μουρ του χοφμαν ειναι η υπεροχη αυτοβιογραφια ενος γκρι τιγρε γατου που ηξερε γραφη και αναγνωση. κυκλοφορει απο τις εκδοσεις ερατω με πολυ ωραια εικονογραφηση. η φωτογραφια της πρωτης γερμανικης εκδοσης ειναι απο τη βικιπαιδεια
το μπλογκ βελουδινη σκια μου αρεσε γιατι λατρευω τις μαυρες γατες)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
