Η δύναμη μιας αγκαλιάς....

[vicki v.]

Πριν μερικές ημέρες ήμουν στο Άμστερνταμ και συνάντησα ανθρώπους που παίρνουν μέρος στην καμπάνια Free Hugs (Δωρεάν Αγκαλιές) που έχει ως στόχο να φέρει τους ανθρώπους των πόλεων πιο κοντά, αγκαλιάζοντας αγνώστους και πολεμόντας τις φοβίες μας και την αποξένωσή μας. Τους αγκάλιασα και ένιωσα απίστευτα αισιόδοξη που υπάρχουν ακόμη τέτοιοι άνθρωποι.

Παρακάτω παραθέτω το βίντεο της αρχικής ιδέας...
που σήμερα εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο.

https://www.youtube.com/watch?v=vr3x_RRJdd4



Με συγκινεί απίστευτα και σκέφτομαι να το κάνω κι εγώ
στην Ελλάδα - αν και αμφιβάλλω πόσοι άνθρωποι θα συμμετέχουν.

https://www.freehugscampaign.org/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Πολύ συγκινητική η ιστορία του νεαρού που ξεκίνησε το Free Hugs. Πραγματικά όταν δεν είμαι καλά αυτό που χρειάζομαι περισσότερο είναι μια αγκαλιά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε να αγκαλιάζουμε τους ανθρώπους που αγαπάμε, την οικογένεια και τους φίλους μας όσο πιο συχνά και πιο σφιχτά γίνεται! Αυτό που μου έχει λείψει περισσότερο στη ζωή μου είναι η αγκαλιά του πατέρα μου και δυστυχώς δεν αναπληρώνεται με καμιά άλλη... Όσο ζούσε με αγκάλιαζε σε κάθε ευκαιρία, ακόμα κι αν αυτό ήταν να πέσουμε ο ένας πάνω στον άλλο στον διάδρομο του σπιτιού. Δεν χάναμε ποτέ την ευκαιρία για μια ζεστή αγκαλιά. :cry:
Αν γινόταν κάτι τέτοιο στην Ελλάδα το πιθανότερο θα ήταν να πέρναγαν όποιον το έκανε για τρελλό και να τον κατηγορούσαν για σεξουαλική παρανόχληση. Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορεί να πιάσει ένα τέτοιο εγχείρημα. Ποτέ δεν ξέρεις όμως...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

πολύ ωραία ιδέα...δυστυχώς και εγώ το ίδιο με την Ασπασία πιστεύω. Εδω στην γειτονιά μου μια φορά δοκίμασα να λέω καλημέρα στον κόσμο και με κοίταζαν λες και είμαι η "τρελλη του χωριού"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mici]

Αχ... ναι, η δύναμη μιας αγκαλιάς είναι τεραστία! Δυστυχώς, εδώ στην Ελλάδα είναι αρκετά δύσπιστοι. Όπως κάνει και η Nota, το κάνω και εγώ. Οι περισσότεροι είναι μεγάλης ηλικίας και μου σκανε ένα τεράστιο χαμόγελο και ανταποδίδοντας την καλημέρα ή την καλησπέρα. Ενώ οι νέοι άνθρωποι, σε κοιτάνε λοξά από τα παπούτσια μέχρι τα μαλλιά, λες και μου λείπει κάποιο κομμάτι από παζλ.
Κάθε μέρα, δίνουμε τεραστία αγκαλιά με τον άντρα μου όταν συναντιόμαστε στο σπίτι μας, έτσι ω δια μαγείας φεύγουν από πάνω μας οι σκοτούρες και το άγχος της καθημερινότητας.
Πάντως ωραία η ιδέα της "δωρεάν αγκαλιάς", αν μπορούσε να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα, πιστεύετε ότι εμείς οι έλληνες θα ξελαφρώναμε και θα νιώθαμε άλλος άνθρωπος; Οι περιπτώσεις πάντως είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΛΙΓΕΣ.
Αυτάάάά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Δεν φαντάζεστε πόσο όμορφα με έκανε να νιώσω το βιντεάκι.
Μακάρι να γινόταν κι εδώ, αλλά φοβάμαι ότι έχουμε πια πολύ καχύποπτοι.

Κάθε μέρα, δίνουμε τεραστία αγκαλιά με τον άντρα μου όταν συναντιόμαστε στο σπίτι μας, έτσι ω δια μαγείας φεύγουν από πάνω μας οι σκοτούρες και το άγχος της καθημερινότητας.

Αυτό ακριβώς κάνουμε κι εμείς, μόλις μπάινουμε σπίτι. Είναι απίστευτα χαλαρωτικό. Μπορεί να έχουμε τα απίστευτα νεύρα από τη δουλειά, άγχος, κούραση κλπ και με αυτή την αγκαλιά ηρεμούμε και εξαφανίζονται όλα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[georgia-odysseas]

πολυ ομορφο αγκαλιτσα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

αχ μια αγκαλια ειναι οτι πρεπει για να τελειωσει μια δυσκολη μερα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kelly]

αχ μια αγκαλια ειναι οτι πρεπει για να τελειωσει μια δυσκολη μερα

..οντως, ευτυχως που εχω τις γατουλες μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

ειναι οντως μαγικο το πως μια αγκαλια μπορει να σε χαλαρωσει δυστυχως ομως πιστευω κι εγω οτι εδω δυσκολο να καταφερει να γινει κατι τετοιο χωρις να υπαρχει καχυποψια απο τους περαστικους...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rotonda]

Δυστυχώς, εδώ στην Ελλάδα είναι αρκετά δύσπιστοι...

Σε σχέση με πού; Εγώ πιστεύω ότι οι Έλληνες είναι πολύ πιο εκδηλωτικοί και αυθόρμητοι από τους βορειοευρωπαίους, ας πούμε. Εδώ π.χ. γλιστράς και πέφτεις στο δρόμο και τρέχουν όλοι να σε σηκώσουν. Αν συμβεί κάτι τέτοιο στο Λονδίνο, σε κοιτάνε από απόσταση για να μην "μπλέξουν" και ψάχνουν να φωνάξουν κάναν policeman. Το μεσογειακό ταμπεραμέντο έχει και τα καλά του, μην το υποτιμάμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Μην ξεχνατε και την δυνατοτητα που εχουμε να αγκαλιάζουμε κι απο μονοι μας τον εαυτο μας συμβολικα και να τον φροντιζουμε προσεχοντας τον και κανακευοντας τον..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mici]

Σε σχέση με πού; Εγώ πιστεύω ότι οι Έλληνες [ ... ] Το μεσογειακό ταμπεραμέντο έχει και τα καλά του, μην το υποτιμάμε...

Είναι εκδηλωτικοί οι Έλληνες, συμφωνώ και δεν το υποτιμάω. Αλλά οι περισσοτεροι, σκέφτονται ότι ο χρόνος "τρέχει" και δεν έχουν χρόνο ούτε για αγκάλιτσα έστω στον δρόμο. Έχω γνωρίσει τόσους πολλούς εγωιστές και υποχόνδριους που δεν λεει. Ενώ στα χωριουδάκια και σε μικρά νησάκια είναι αλλιώς οι έλληνες από ότι σε μεγάλες πόλεις. Αν κάποιος κάνει γλέντι στον κήπο, περνάς από δίπλα του με χαμόγελο αυτόματα χωρίς δεύτερη σκέψη θα σε καλέσουν.
Μου έχει τύχει να πάθω ηλίαση και να κάτσω στην σκιά μιας ταβέρνας στην Κρήτη. Ο καημένος ταβερνιάρης, ήθελε να με βοηθήσει. "Έλα κορίτσι μου, μέσα" εγώ σαν κορίτσι είμαι αρκετά καχύποπτη με τόσα που συμβαίνουν στον κόσμο μας, τον παρακάλεσα να με αφήσει στην σκιά να συνέλθω. Αυτός πήγε μέσα, έφερε ένα τραπέζι και μια καρεκλά με μια κανάτα με λεμονάδα δικιά του. Συνήλθα και τα λέγαμε. Οι πρωτευουσιάνοι να κάνουν μια τέτοια πράξη είναι πολύ σπάνια.
Πρόσφατα, στο σούπερ μαρκετ γλίστρησε σε κάτι σπασμένα μπουκάλια από αφροντουζ, ένας γεράκος και ΔΕΝ έτρεξε κανένας να τον βοηθήσει, οι πελάτες συνέχισαν τα ψώνια τους με τα καλαθάκια και τα καροτσάκια τους. Εγώ με τον άντρα μου, σπεύσαμε παρ'ολο που βιαζόμασταν, τον σηκώσαμε και τον βάλαμε να κάτσει σε ένα σκαμπό που βρήκαμε εκεί και καλέσαμε τον προϊστάμενο να τα δει αυτά τα χαλιά. Αυτός ο μ*ς ούτε να καλέσει ασθενοφόρο, απειλήσαμε ότι θα καλέσουμε το ασθενοφόρο ΚΑΙ την αστυνομία. Τότε συμμαζεύτηκε και έκανε το καθήκον του.
Πριν από 3-4 χρόνια, ήταν ένας ταλαίπωρος δύστυχος στον δρόμο που έτρωγε τα αποφάγια από σακουλές good's, δεν άντεξα την εικόνα να τον προσπερνάνε οι περαστικοί, τον έπιασα και πήγαμε σε ένα σουβλατζίδικο και τον κέρασα, ο καημένος ήταν μόνος του στον κόσμο, τον παράτησαν τα ίδια του παιδία, χρωστάγε σε δάνεια και του τα πήρανε όλα. Τώρα είναι στο χωριό και δουλεύει μαζί με ένα φίλο ενός θειου μου στα χωράφια, έτσι έχει και φαγητό, στέγη, ΙΚΑ και χρήματα, δεν ήταν τόσο μεγάλος γύρω στα 57 ήταν.
Αχ, παίδια έχουν δει τόσα πολλά τα μάτια μου εδώ στην Αθηνά που δεν αντέχω άλλο. Πόσες φορές τα πρωινά, πριν παω στην δουλεία σταματούσα στα φανάρια όπου εκεί ήταν κάτι ταλαίπωρα παιδάκια, τα έπαιρνα στον διπλανό φούρνο και τους έπαιρνα τυροπιτουλες να φανε. Το προτιμούσα έτσι από το να τους έδινα χρήματα. Και να φανταστείτε όταν σε βλέπουν οι περαστικοί να κανείς μια καλή πράξη, δεν ακολουθούν... Τώρα αυτά τα παιδάκια είναι στο ορφανοτροφείο, εύχομαι να έχουν βρει οικογένεια μετά από τόσο καιρό που έχω να τα δω.
Ο κόσμος "τρέχει" δεν σκέφτεται τίποτα άλλο παρά μόνο τον εαυτό του και την οικογένεια του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

Μακάρι Ελένη μου, να ήταν, αν όχι όλοι, η πλειοψηφία των Ελλήνων σαν και σένα. Εδω αν ακούσει κάποιος, κάποιον άλλον να καλεί σε βοήθεια, ή βρεθεί σε κάποιο ατύχημα, φεύγει γρήγορα για να "μην μπλέξει"...δυστυχώς ακόμη αυτή είναι η νοοτροπία του Ελληνα...το θέμα είναι να αρχίζουμε από μόνοι μας να αλλάζουμε τα πράγματα λίγο-λίγο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

Μην ξεχνατε και την δυνατοτητα που εχουμε να αγκαλιάζουμε κι απο μονοι μας τον εαυτο μας συμβολικα και να τον φροντιζουμε προσεχοντας τον και κανακευοντας τον..

μου αρεσει πολυ αυτο που εγραψες! και ποσο σωστο ειναι....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Πολύ σημαντικο πραγματικά. υπηρχε ενα φεγγαρι στη ζωη μου που μου ελεγα καθημερινα πως πρεπει να φροντισω τον εαυτό μου γιατι δεν θα το κανει κανεις για εμενα... Ημουν πολύ μονη τότε!
Η καημενη εγω ειμαι πολύ εκδηλωτικη. Μου αρεσει να χαϊδευω, να φιλαω και να αγκαλιαζω αυτους που αγαπω. και το κανω. Συχνα και με ανθρωπους που δεν εχω πολύ στενες σχέσεις. Ειναι όμορφο. αλλά ειναι άλλοι ανθρωποι που δεν ειναι πολύ εκδηλωτικοι.
Για να γελάσουμε... Αν ειναι να αγκαλιαστουμε, να περιμενουμε να περασει η περιοδος εξαρσης των ιώσεων?????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iaswnas]

Μου αρέσει που λέμε οτι είμαστε ανοιχτόκαρδος λαός εκδηλωτικός κτλ κτλ. .ΚΑΜΙΑ σχέση. Παρίσι που εχω παει ηταν πολυ ποιο ζεστοί οι άνθρωποι .Κριμα ς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Ειναι και η ποιοτητα μιας αγγαλιας που μετραει.. αλλιως αισθανεσαι οταν ο αλλος σε αγγαλιαζει για σενα κι αλλιως οταν το κανει για να καλυψει την δικη του αναγκη.. .Ολοι ειχαμε θειες που τις αγγαλιες και τα φιλια τους μας καθοντα εδω.. για μενα ανθρωπος που κατανοει και φροντιζει τον εαυτο του και δεν ψαχνει απεγνωσμενα να κρεμαστει απο αλλους, θα σου δωσει την πιο αληθινη αγγαλια γιατι θα ειναι για σενα και οχι γι αυτον. Ειναι πολυ σπανιο σε ελληνες αυτο, γιατι ειμαστε λιγο ανωριμοι συναισθηματικα, οι γονεις δεν αγγαλιαζουν αλλα γεμιζουν με δωρα πχ η αγγαλιαζουν το ενα γιατι αγγαλιασαν το αλλο και δεν θελουν να ζηλευει κανενα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[myrtos]

Η αγκαλιά προκαλεί όντως απίθανο συναίσθημα Αλλά για να είμαι ειλικρινείς θα είχα πρόβλημα να με αγκαλιάσει κάποιος που δεν του έχω δώσει τον αέρα και πόσο παραπάνω ένας ξένος. Άσχετα με το φύλο Βέβαια πάλι είναι ποιον έχεις απέναντι σου. Μου έχουν φέρει κάτι θειες που δεν έχω ξαναδεί και μου αρέσει η επαφή γιατί την νιώθω πραγματική.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iaswnas]

Γενικά υπάρχει μια καχυποψία...στους Ελληνες. Ο αλλος με αγγαλιάζει σου λεει γιατι αν ειναι αλλου φυλου α παει στο πονηρο αν ειναι ιδιου χμμ κατι θελει... ετσι ομως δεν χαιρομαστε τιποτα.. .Γενικα δε παμε καλα...ΚΑΙ συναισθηματικα σα λαος....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[thundercat]

^ Αν επιτρέπεται πόσον καιρό έχεις πάει Παρίσι;

Ως επί το πλείστον, στο Παρίσι, αν αγκαλιαστείς με κάποιον που δεν ξέρεις καλά θεωρείσαι "περίεργος". Οι άνθρωποι στην Ελλάδα στην πρώτη γνωριμία το ελάχιστο σφίγγουν το χέρι και σε περιπτώσεις ανταλλάσσουν ασπασμό ή φιλικό αγκάλιασμα στο τέλος της συνάντησης, έστω και με κάποιον που μόλις γνώρισαν. Στο Παρίσι στην πρώτη γνωριμία μετά βίας παίρνεις μια χειραψία "στον αέρα" και μπορείς να ελπίσεις σε περισσότερη σωματική εκδήλωση μόνο μετά από καιρό και στενές σχέσεις φιλίας.

Ο σύντροφός μου είναι Γάλλος από το Παρίσι και έχουμε συζητήσει άπειρες φορές για το πόσο πιο ανοιχτοί είναι οι Έλληνες σε θέματα πρώτης επαφής και καλωσορίσματος (εκείνος έχει κάνει τη σύγκριση).

Βέβαια θα συμφωνήσω στο ότι οι Έλληνες γενικώς δεν πάνε καλά σε πολλά άλλα πράγματα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.