Η καλύτερη στιγμή... Εγώ και η γάτα μου

θα ήταν άδικο να μην γράψω μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές που πέρασα με την Νίνα μου. Ένας από τους λόγους που δεν θα με αφήσουν να την ξεχάσω.
Δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που μου την έφεραν πριν 9 χρόνια στο ξενοδοχείο που δούλευα στην Κέρκυρα και έκανε βάρδια μαζί μου καθισμένη στο πόδι μου. Δεν θα ξεχάσω που δεν έφευγε από δίπλα μου μέχρι να ξυπνήσω το πρωί και μόλις ξύπναγα με έναν αναστεναγμό ερχόταν δίπλα μου και άρχιζε να μαλάζει και να γουργουρίζει. Δεν θα ξεχάσω που τα κρύα βράδια έβαζε το χεράκι της σήκωνε την κουβέρτα μου έδινε ένα φιλάκι και έπιανε αγκαλιά το μπράτσο μου για να κοιμηθούμε μαζί. Δεν θα ξεχάσω που πέρναμε πρωϊνό μαζί. Δεν θα ξεχάσω το τελευταίο της βράδι που με αποχαιρέτισε με ένα φιλάκι. Ποτέ δεν θα ξεχάσω τις πιο όμορφες στιγμές που έζησα με την γατούλα μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ουρανία, είναι πανέμορφο να έχεις τέτοιες στιγμές να θυμάσαι...φαντάσου κάποιοι ανθρωποι δεν τις έζησαν ούτε θα τις ζήσουν ποτέ...άλλωστε το να σε αγαπάει και να στο δείχνει τόσο ένα πλασματάκι είναι ένα μικρό θαύμα..:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Νότα δεν μετανιώνω παρόλο τον πόνο που νιώθω τώρα ούτε για μια στιγμή για το ότι επέλεξα να υιοθετήσω την Νίνα. Αν γύριζα το χρόνο πίσω πάλι το ίδιο θα έκανα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ σιγκινητικό είναι το θέμα!!!
Επίσης με τρελένει τα βράδυα, όταν πέφτω να κοιμηθώ, αφού μου φάει χέρια - πόδια, ξαπλώνει λιωμένη στο πλάϊ μου, γουργουρίζει και με χαϊδεύει στο πιγούνι (παρ'όλο που πονάει γιατί έχει νυχάρες, μου αρέσει) ειδικά το βλέμμα της είναι απίστευτο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εμενα ειναι κ πολλα τα ατιμα τι να πρωτοθυμηθω την πατουνα που μολις ανοιξε τα ματια της με κοταξε τοσο τρυφερα που το δεσιμο μας εγινε δυνατο ο γκρινιαρης που με γλυφει η πηδαει στην αγκαλια μου μολις μπω στο σπιτι τον πισσα που με κανει να γελαω τον αρρωστιαρη μου το λαμπη που το παιζει σκληρος αλλα αμα αρρωστησει θελει συνεχεια να ειναι αγκαλια τον ζυλιτο που θελει συνεχεια αγκαλια το φελιξακο που μετα απο το σοκ που περασε στο δρομο απο τα σκυλια βρηκε την δυναμη κ γυρισε για να μου ζητησει βοηθεια κ με θυμοταν ακομη κ μου νιαουρζε για να τον μαζεψω απο το δρομο ολα μου δινον καθε μερα την ψυχη τους κ εγω ελπιζω να σταθω ανταξια για αυτο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Υπάρχει καλύτερο πράγμα απο το να γυρνάς στο σπίτι και να ξέρεις ότι σε περιμένει στην πόρτα με μια λαχτάρα,ένα βλέμμα που σου παίρνει όλη την κούραση της δουλειάς? Και ούτε θα ξεχάσω όταν ήμουν άρρωστη στο κρεβάτι από γαστρεντερίτιδα την έβγαλε δίπλα μου κι αυτός,άκεφος δίχως όρεξη για φαγητό και παιχνίδι και κάθε φορά που άνοιγα τα μάτια μου με κοιτούσε με απορία σαν να με ρωτούσε:πώς είσαι,καλύτερα?:inlove:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η συμπεριφορά της!!!

Οταν ερχομαι στο σπιτι ερχεται και με γλυφει, με δαγκωνει και μου γουργουριζει.
Θελει να παιξουμε αλλα καποιες φορες δεν εχω ορεξη, πηγαινω στο δωματιο μου.
Ερχεται και μου νιαουριζει να ανοιξω την πορτα, μπαινει μεσα και καθεται πανω στα ποδια μου και κοιμαται
Εγω προσεκτικα μην την ξυπνησω παιρνω ενα βιβλιο απο την βιβλιοθηκη μου και διαβαζω, στο σπιτι επικρατει ησυχια.
Αυτο με φερνει πιο κοντα στην Σισσι. Ειναι η πιο ωραια στιγμη της ημερας μου!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top