Η καταπίεση στα ζώα

strayshelp

Δραστήριο μέλος

Η strayshelp αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών και μας γράφει από Τσεχία (Ευρώπη). Έχει γράψει 619 μηνύματα.
Σωστή....

Ολόκληρη η Δύση, λέει η Μαργκερίτα Ντ΄ Αμίκο, βασίζεται στην αρχή μιας απόλυτης καταπίεσης που θεωρείται δεδομένη και φυσιολογική: αυτή που ασκούν οι άνθρωποι επί των ζώων.
Στο τελευταίο της βιβλίο, «Το δέρμα της αρκούδας. Εμείς και τα άλλα ζώα» (Εκδ.
Μondadori), η Ιταλίδα συγγραφέας αφηγείται μία σειρά από ιστορίες που φανερώνουν τη σχέση ωμής εκμετάλλευσης και ένοχης άγνοιας που συνδέει τον Δυτικό άνθρωπο με τα άλλα πλάσματα που κατοικούν τον πλανήτη. Είναι ένα ζήτημα του χριστιανικού πολιτισμού το οποίο αρχίζει από τη Βίβλο, όπου ο Θεός θέτει τον κόσμο των ζώων υπό την εξουσία του ανθρώπου (επιτρέποντάς του να τους δώσει ονόματα, ενώ στη «χρυσή εποχή» των Ελλήνων οι άνθρωποι ζουν ειρηνικά δίπλα στα ζώα, ο λύκος και το αρνί πίνουν νερό στο ίδιο ρυάκι και η γη φροντίζει για όλους). Έτσι ο άνθρωπος φαντάστηκε πως είναι «η κορωνίδα της δημιουργίας», ο μόνος που διαθέτει ψυχή, ευαισθησία και ευφυΐα και άρχισε να ασκεί την εξουσία του. Σαν όλα να υπάρχουν μόνο γι΄ αυτόν, έκοψε τα δένδρα, σκότωσε τις τίγρεις και τα λιοντάρια, κατασπάραξε τα ψάρια, ανέβηκε στην πλάτη των αλόγων για να πολεμήσει άλλους ανθρώπους, διασκέδασε κυνηγώντας τα πουλιά. Τίποτε δεν ξέφυγε από το μεγάλο αρπακτικό.
Γεννημένη το 1967 στη Ρώμη (όπου εξακολουθεί να ζει), η Ντ΄ Αμίκο έχει συνεργαστεί με την «Κοριέρε ντέλα Σέρα», ενώ έχει γράψει τέσσερα μυθιστορήματα και βιβλία για παιδιά. Συνεργάζεται επίσης με αρκετές φιλοζωικές ενώσεις και ασχολείται με περιβαλλοντικά θέματα. Στο «Δέρμα της αρκούδας» επισημαίνει ότι, διαμέσου των αιώνων, ο άνθρωπος έχει κλιμακώσει σε σημείο αφόρητο τα βασανιστήρια των ζώωνη σφαγή των βισόνων στις αμερικανικές πεδιάδες τους προηγούμενους αιώνες μοιάζει σήμερα με ιστορία για παιδιά. Στην εποχή μας, εκατομμύρια φώκιες σκοτώνονται με ρόπαλα στον Καναδά, αγελάδες είναι κλεισμένες σε καλύβες, ακίνητες, με τη μουσούδα τους στραμμένη μόνιμα στην ταΐστρα, αγελάδες που πεθαίνουν στα τρία χρόνια εξαντλημένες από τη γαλακτοπαραγωγή, ενώ θα μπορούσαν να ζήσουν σαράντα. Η Ντ΄ Αμίκο γράφει για μοσχάρια δεμένα διαρκώς σε τεχνητές θηλές για να παχαίνουν, για αγελάδες που πεθαίνουν από τον πόνο με τους μαστούς τους να σκάνε επειδή δεν αρμέχθηκαν, για κότες που δεν γνωρίζουν ούτε ήλιο ούτε νύχτα, μόνον 24 ώρες τεχνητού φωτός, και φτάνουν το «σωστό» βάρος στις 35 ημέρες από τη γέννησή τους οπότε και θανατώνονται. Για ωοτόκες κότες που το ράμφος τους κόβεται με πυρακτωμένη λάμα. Για τα 35 εκατομμύρια αρσενικά κοτόπουλα που θανατώνονται κάθε χρόνο στη Βρετανία, για τους σκύλους και τις γάτες που βράζονται ζωντανοί στην Κίνα διότι λένε πως η αγωνία νοστιμίζει το κρέας τους... Πρόκειται για πλάσματα ζωντανά, γράφει η Μαργκερίτα Ντ΄ Αμίκο, όπως οι άνθρωποι, που τρέφονται από αυτά μέχρι να φουσκώσουν σαν υπερτροφικά κοτόπουλα.


https://www.tanea.gr/ColumnCategory.aspx?d=20071219&nid=6919149&sn=&spid=877

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top