astranoc
Νεοφερμένο μέλος
Πριν από περίπου 10 μέρες υιοθέτησαμε δύο γατάκια αδερφάκια. Ήταν στο δρόμο και τα τάιζε ένας φίλος όταν τα έβρισκε εκεί. Έτσι λοιπόν με τα πολλά κατάφερε και τα μάζεψε στο σπίτι κι από εκεί πήγαμε και τα πήραμε. Με το ζόρι τα βάλαμε μέσα στο καλαθάκι τους για να τα πάρουμε σπίτι. Σε όλο το δρόμο μέχρι να φτάσουμε τα γατάκια ήταν ακίνητα από το φόβο και με γουρλωμένα τα ματάκια τους. Να σημειώσω εδώ ότι τα γατάκια είναι πλέον περίπου 2 μηνών. Φτάνουμε σπίτι, τους βάζουμε φαγάκι νεράκι και το καλάθι τους, ανοίγουμε το καλάθι που τα μεταφέραμε και τα αφήνουμε στην ησυχία τους. Έκαναν να κουνηθούν περίπου 4-5ώρες.. χοντρικά.. γιατί εντωμεταξύ εμείς πήγαμε για ύπνο.. Το πρωί που ξυπνήσαμε ήταν χωμένα κάτω από τον καναπέ (τα έχουμε στο σαλόνι) και μάταια φωνάζαμε για να έρθουν.. Αφήνοντας τη μέρα να περάσει έκανα να τα πιάσω από τον καναπέ.. η θηλυκιά τίγκα στην επίθεση.. με νύχια δόντια και χου.. ο αρσενικός πιο δεκτικός, φοβισμένος δε, αλλά δεν επιτιθόταν. Για να μη τα πολυλογώ για τις επόμενες 3-4 μέρες όταν μας έβλεπαν τα γατιά εξαφανιζόντουσαν και εμφανιζόντουσαν μόνο για να φάνε, κι αυτό όταν δεν είμασταν εμείς στο χώρο. Κάνοντας διάφορες προσπάθειες προσέγγισης καταφέραμε και τα ταίσαμε στο στόμα οπότε κι έκατσαν λιγάκι. Ο αρσενικός πολύ πιο ήρεμος και μουρόχαυλος.. φοβισμένος ακόμα, δεν φαινόταν να ευχαριστιέται το χάιδεμα.. και όποτε τον έπιανα ήθελε να φύγει. Γενικότερα δε πίεζα και καταστάσεις, ήθελα τα γατιά να έρθουν μόνα τους. Η θηλυκή όμως ατράνταχτη.. χα.. και χου.. και δόντια.. και νύχια.. μόνο όταν μύριζε έντονα το φαγητό (και αφού την έχω πλησιάσει πρώτα με γάντι) καθόταν να την χαιδέψουμε. Μόλις έτρωγε.. άρχιζε πάλι τα καρατερίστικα και τα χα και τα χου κτλ κτλ ..
Προχθές λοιπόν αποφασίσαμε να τα πάμε στον κτηνίατρο πιο γρήγορα από ότι θέλαμε μιας κι είδαμε λίγο αίμα στα κόπρανα τους (τίποτα δεν ήταν τελικά). Μάχη για να μπουν στο καλαθάκι.. μεγαλύτερη μάχη για να βγουν στον κτηνίατρο.. Ο αρσενικός ως ο πλέον χέστης και μουρόχαυλος.. απλά όπως βγήκε από το καλάθι έκατσε στο τραπέζι του γιατρού. Η θηλυκιά όπως αναμενόταν έψαχνε γωνία να κρυφτεί. Ο γατούλης λοιπόν ήσυχα κι ήρεμα έκατσε να τον εξετάσει καθώς και να φάει και την ενεσούλα η δε άλλη.. δυο άτομα την κρατάγαμε με το ζόρι. Ninja το γατί εντελώς.. Με το ίδιο ζόρι τα ξαναβάλαμε στο καλαθάκι τους και τα φέραμε πάλι σπίτι. Η θηλυκιά το άνοιξε με τα νύχια της μιας και δεν με άφηνε καν να πλησιάσω.. (!!) οπότε και την άφησα στην ησυχία της όλο το βράδυ. Κι όπως έχετε καταλάβει.. έτσι πάμε μέχρι και σήμερα.. η θηλυκιά να κάνει τον ninja ο αρσενικός ναι μεν να μη αντιδράει.. αλλά να φοβάται με το που τον πλησιάζουμε.. και αν δεν είναι στο σημείο του (στο πρώτο ράφι της βιβλιοθήκης) να εξαφανίζετε κάτω από τον καναπέ. Καταλήγοντας.. έχουν περάσει 10 μέρες.. και δεν έχω δει καμία σημαντική βελτίωση στην συμπεριφορά των γατιών. Τα ταίζουμε, τους έχουμε νεράκι, τους έχουμε καθαρή άμμο.. αλλά η συμπεριφορά τους παραμένει σχεδόν ίδια, με κύριο χαρακτηριστικό τον φόβο. Καμιά ιδέα ρε παιδιά με το τι πρέπει να κάνουμε για να τα ημερέψουμε λιγάκι.. γιατί δεν είναι κι ότι καλύτερο να έχεις ένα γατί σαμουράι κι ένα μουρόχαυλο τα οποία να τα ψάχνεις κάτω από τον καναπέ όλη την ώρα...
Ευχαριστώ πολύ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Συνημμένα
purina
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
aspasiapef
Διάσημο μέλος
Μην πτοείστε!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Μια μέρα που θα έχεις χρόνο ,βάλτους φαι και κάτσε εκεί σε λίγη απόσταση.Αν δεις ότι περνάει η ώρα και δεν βγαίνουν απομακρύνσου λίγο ώστε να νιώθουν πιο ασφαλείς.Απλά για τις πρώτες φορές ασε να κερδίσουν την εμπιστοσύνη σου και μην κάνεις κίνηση να τα πιάσεις.Μίλα τους γλυκά και ήρεμα και θα έρθουν με τον καιρό μόνα τους κοντά σου.
Καλή επιτυχία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
astranoc
Νεοφερμένο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
yasmin1gr
Περιβόητο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Μ αυτά τα γατάκια αν συγκατοικούσα, σε λίγες μέρες δεν θα ξεκολλούσαν από πάνω μου.
Η δική μου μέθοδος θα ήταν αυτή: θα έβαζα τροφή και νερό στην κρυψώνα τους έτσι που όταν θα πλησίαζαν να φάνε θα ήταν κρυμμένα μεν, αλλά από το σημείο εκείνο θα μπορούσαν να με δουν. Θα με έβλεπαν ξαπλωμένο σε απόσταση, ακίνητο και αδιάφορο, έτσι δεν θα ένοιωθαν κίνδυνο. Ενώ τρώνε θα τους μιλούσα λίγο και χαμηλόφωνα χωρίς να κινηθώ και μόλις έδειχναν ανησυχία θα σταματούσα και θα έκανα πάλι τον αδιάφορο. Όταν θα άρχιζαν να τρώνε χωρίς να ανησυχούν από τη φωνή μου, την επόμενη φορά θα ήμουν ξαπλωμένος στον καναπέ κάτω από τον οποίο κρύβονται και όταν τρώνε θα άγγιζα ελαφρά το σβέρκο στο σημείο που τα πιάνει η μάνα τους όταν τα μεταφέρει. Για λίγο μόνο και πάλι τον αδιάφορο.
Αυτό που πρέπει να γίνει δεν είναι να τα πλησιάσεις αλλά να τα κάνεις να νοιώσουν ότι δεν είσαι κίνδυνος. Οσο προσπαθείς να τα πλησιάσεις ευθέως σε αντιλαμβάνονται ως κίνδυνο. Όταν αρχίσει να μειώνεται ο φόβος θα πλησιάζουν μόνα τους και κάθε φορά από λίγο, το μυστικό είναι να τα αγγίξεις στο σβέρκο χωρίς να σε δουν, και κάθε φορά από λίγο. Μόνο όταν βλέπουν ότι τα χαϊδεύεις και δεν τρομάζουν και είναι άνετα, τότε δοκιμάζεις αγκαλιά και τα αφήνεις αμέσως αν δείξουν δυσαρέσκεια.
Το μόνο πράγμα που τα ενδιαφέρει προς το παρόν είναι να μην κινδυνεύουν, ούτε αγάπες θέλουν ούτε αγκαλιές και ούτε ξέρουν από τέτοια. Όταν θα νοιώσουν ότι δεν κινδυνεύουν τότε θα έρθουν κι αυτα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Κατερίνα
Πολύ δραστήριο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Astranoc, προς το παρόν βάζε τροφή και νερό κάτω από τον καναπέ που κρύβονται, σε σημείο που όταν τρώνε να είναι σε τέτοια θέσει που να βλέπουν το χώρο του σπιτιού, και εσένα που θα είσαι σε απόσταση και όχι όρθιος. Βαλε τα και άμμο λίγο πιο μέσα, θα τον περιεργαστούν και θα αρχίσουν να τον χρησιμοποιούν. Φρόντιζε να είναι το περιβάλλον ήσυχο. Σιγά-σιγά θα αρχίσουν να ηρεμούν και να νοιώθουν ότι βρίσκονται σε ένα χώρο που δεν κρυώνουν, έχουν να φάνε και να πιουν όποτε θέλουν, και μια παρουσία περίεργη που όμως δεν τα τρομάζει και γενικώς δεν τα ενοχλεί. Θα συσχετίσουν το διακριτικό πλησίασμα σου στον καναπέ με το γεγονός ότι θα φάνε. Όταν ηρεμήσουν, η περιέργεια τους θα τα βγάλει από την κρυψώνα τους. μπορεί στην αρχή να κάθονται στην άκρη και να έχουν μόνο τα κεφάλια έξω και να σεργιανίζουν.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Τοτε ειναι λογικο να φοβουνται τους ανθρωπους τον πρωτο καιρο!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ladycat
Διάσημο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Elrik
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
astranoc
Νεοφερμένο μέλος
Με τον αρσενικούλη είχαμε πρόοδο.. μεγάλη! Μέχρι και αγκαλίτσα κοιμηθήκαμε εχθές. Η θηλυκιά βέβαια.. καμία διαφορά. Χα και χου και νύχια... Καθόμουν και της μίλαγα 3-4 ώρες εχθές με το χέρι μου να είναι δίπλα της. Μόλις προσπάθησα να την ακουμπήσω τσακ νύχια.. Το κακό είναι ότι παρασέρνει και τον αρσενικό και φοβάται κι αυτός εκεί που πάει να χαλαρώσει. Υπομονή.. ουφ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
purina
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
lactoula
Πολύ δραστήριο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
astranoc
Νεοφερμένο μέλος

Καλησπέρα καταρχήν

Ο αρσενικός μας έγινε πολύ "κουβερτούλα" κι είναι πολύ παιχνιδιάρης και χαρούμενος.
Η θηλυκιά μας έχει σχεδόν "παραδοθεί" και τρελαίνετε για χαδάκια και γουργουράκια. Αν και έχει ακόμα λίγο φόβο όταν ακούει περίεργους θορύβους. Βέβαια και τα δύο εξαφανίζονται όταν μπαίνει κάποιος άγνωστος (γι αυτά) στο σπίτι.. που θα πάει θα το συνηθίσουν και αυτό..

Η imba:

o tsimba:

και αγκαλίτσα :p

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
purina
Πολύ δραστήριο μέλος
Και οσο περναει ο καιρος θα ειναι πιο καλιτερα τα πραγματα μεταξυ σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mariel
Πολύ δραστήριο μέλος
και φαινονται τοσο αγαπημενα!!!!!Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool